Σταύρος Μήτσης: «Από την ποσότητα στην αξία: Το νέο στοίχημα του Ελληνικού Τουρισμού»

Η εποχή που η επι­τυ­χία του Ελ­λη­νι­κού Του­ρι­σμού με­τριό­ταν απο­κλει­στι­κά με τον αριθ­μό των αφί­ξε­ων φαί­νε­ται να κλεί­νει ορι­στι­κά τον κύκλο της.

Σή­με­ρα, η χώρα βρί­σκε­ται μπρο­στά σε ένα νέο, πιο σύν­θε­το στοί­χη­μα, που αφορά στο πώς θα με­τα­τρέ­ψει τη δη­μο­φι­λία της σε διαρ­κή αξία.

Σε μια απο­κλει­στι­κή συ­νέ­ντευ­ξη στο πε­ριο­δι­κό «Ανά­πτυ­ξη» και τον Θο­δω­ρή Βαμ­βα­κά­ρη, ο Διευ­θύ­νων Σύμ­βου­λος του Ομί­λου Mitsis κ. Σταύ­ρος Μή­τσης πε­ρι­γρά­φει τον οδικό χάρτη για το Repositioning του εγ­χώ­ριου του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Με φόντο ένα γι­γα­ντιαίο επεν­δυ­τι­κό πρό­γραμ­μα ύψους 300 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ, ο κ. Μή­τσης ανα­λύ­ει γιατί η ποιό­τη­τα και η βιω­σι­μό­τη­τα δεν είναι πλέον «πο­λυ­τέ­λεια», αλλά όροι επι­βί­ω­σης, κρού­ει τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου για το κενό αξιο­πι­στί­ας που δη­μιουρ­γεί η δυ­σα­να­λο­γία τιμής-υπη­ρε­σί­ας και εξη­γεί πώς οι με­γά­λοι όμι­λοι μπο­ρούν να λει­τουρ­γή­σουν ως «φάροι» αλ­λα­γής για ολό­κλη­ρη την οι­κο­νο­μία.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του Σταύ­ρου Μήτση στην «Ανά­πτυ­ξη»

Πώς μπο­ρεί η Ελ­λά­δα να με­τα­βεί από το μο­ντέ­λο της «πο­σό­τη­τας» σε αυτό της «αξίας ανά επι­σκέ­πτη» χωρίς να χάσει τη δυ­να­μι­κή της διε­θνούς ζή­τη­σης;

«Ο ελ­λη­νι­κός του­ρι­σμός βρί­σκε­ται σε ένα κρί­σι­μο ση­μείο κα­μπής. Μετά από μια δε­κα­ε­τία συ­νε­χούς ανό­δου και ιστο­ρι­κών ρεκόρ, η πρό­κλη­ση δεν είναι πλέον να αυ­ξή­σου­με τον όγκο των επι­σκε­πτών, αλλά να επα­να­προσ­διο­ρί­σου­με την ποιό­τη­τα της ανά­πτυ­ξης.

Το 2025 επι­βε­βαί­ω­σε τη δυ­να­μι­κή της χώρας, αλλά ταυ­τό­χρο­να ανέ­δει­ξε και τα όρια ενός μο­ντέ­λου που στη­ρί­ζε­ται κυ­ρί­ως στην πο­σό­τη­τα.

Η με­τά­βα­ση στην «αξία ανά επι­σκέ­πτη» δεν είναι μια θε­ω­ρη­τι­κή έν­νοια. Είναι η βάση για τη μα­κρο­πρό­θε­σμη αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού και, κυ­ρί­ως, δε ση­μαί­νει υπο­χώ­ρη­ση της ζή­τη­σης. Ση­μαί­νει επα­να­το­πο­θέ­τη­ση. Οι διε­θνείς τα­ξι­διώ­τες δεν ανα­ζη­τούν απλώς έναν προ­ο­ρι­σμό, αλλά μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη εμπει­ρία με ουσία, αυ­θε­ντι­κό­τη­τα και συ­νέ­πεια. Εκεί ακρι­βώς βρί­σκε­ται η ευ­και­ρία της Ελ­λά­δας.

Για να επι­τευ­χθεί αυτή η με­τά­βα­ση, απαι­τεί­ται μια συ­ντο­νι­σμέ­νη στρα­τη­γι­κή σε πολλά επί­πε­δα.

Πρώ­τον, η ου­σια­στι­κή ανα­βάθ­μι­ση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Η αύ­ξη­ση των τιμών τα τε­λευ­ταία χρό­νια δε συ­νο­δεύ­τη­κε πάντα από αντί­στοι­χη βελ­τί­ω­ση της εμπει­ρί­ας. Αυτό δη­μιουρ­γεί ένα κενό αξιο­πι­στί­ας, το οποίο πρέ­πει να κα­λυ­φθεί άμεσα. Η επέν­δυ­ση σε υπο­δο­μές, υπη­ρε­σί­ες, αι­σθη­τι­κή και λει­τουρ­γι­κό­τη­τα δεν είναι πλέον επι­λο­γή, αλλά προ­ϋ­πό­θε­ση.

Δεύ­τε­ρον, η επι­μή­κυν­ση της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου. Η Ελ­λά­δα δεν μπο­ρεί να συ­νε­χί­σει να λει­τουρ­γεί ως ένας κα­τε­ξο­χήν κα­λο­και­ρι­νός προ­ο­ρι­σμός. Η δια­φο­ρο­ποί­η­ση προς μορ­φές του­ρι­σμού όπως ο πο­λι­τι­στι­κός, ο γα­στρο­νο­μι­κός, ο συ­νε­δρια­κός και ο του­ρι­σμός ευ­ε­ξί­ας μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει ένα πιο στα­θε­ρό και ποιο­τι­κό μο­ντέ­λο ζή­τη­σης. Η επι­μή­κυν­ση της σεζόν δεν αυ­ξά­νει μόνο τα έσοδα, αλλά βελ­τιώ­νει και την εμπει­ρία, μειώ­νο­ντας την πίεση στις υπο­δο­μές.

Τρί­τον, η ισόρ­ρο­πη γε­ω­γρα­φι­κή ανά­πτυ­ξη. Η υπερ­συ­γκέ­ντρω­ση σε συ­γκε­κρι­μέ­νους προ­ο­ρι­σμούς δη­μιουρ­γεί φαι­νό­με­να κο­ρε­σμού που επη­ρε­ά­ζουν αρ­νη­τι­κά τόσο τους επι­σκέ­πτες όσο και τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες. Η ανά­δει­ξη νέων προ­ο­ρι­σμών και η ενί­σχυ­ση λι­γό­τε­ρο ανε­πτυγ­μέ­νων πε­ριο­χών απο­τε­λεί κρί­σι­μο πα­ρά­γο­ντα βιω­σι­μό­τη­τας.

Τέ­ταρ­τον, η απο­κα­τά­στα­ση της σχέ­σης τιμής–ποιό­τη­τας. Σε ένα διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον αυ­ξη­μέ­νου αντα­γω­νι­σμού, η εμπι­στο­σύ­νη του τα­ξι­διώ­τη απο­τε­λεί το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο κε­φά­λαιο.

Η Ελ­λά­δα πρέ­πει να προ­σφέ­ρει μια εμπει­ρία που να δι­καιο­λο­γεί πλή­ρως το κό­στος και να δη­μιουρ­γεί επα­να­λαμ­βα­νό­με­νη ζή­τη­ση.

Η χώρα δια­θέ­τει όλα τα συ­γκρι­τι­κά πλε­ο­νε­κτή­μα­τα για να πε­τύ­χει αυτή τη με­τά­βα­ση: φυ­σι­κή ομορ­φιά, πο­λι­τι­στι­κό πλού­το, αυ­θε­ντι­κή φι­λο­ξε­νία.

Το ζη­τού­με­νο είναι η στρα­τη­γι­κή συ­νο­χή και η πει­θαρ­χία στην υλο­ποί­η­ση. Η επό­με­νη ημέρα του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού δε θα κρι­θεί από το πόσοι θα έρ­θουν, αλλά από το τι αξία θα δη­μιουρ­γη­θεί για κάθε επι­σκέ­πτη και για τη χώρα συ­νο­λι­κά».

Πόσο κα­θο­ρι­στι­κός θε­ω­ρεί­τε ότι είναι ο ρόλος των με­γά­λων ομί­λων στη δια­μόρ­φω­ση ενός πιο βιώ­σι­μου και ισόρ­ρο­που του­ρι­στι­κού μο­ντέ­λου για τη χώρα;

«Ο ρόλος των με­γά­λων του­ρι­στι­κών ομί­λων είναι κα­θο­ρι­στι­κός, γιατί έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να επη­ρε­ά­ζουν ου­σια­στι­κά την κα­τεύ­θυν­ση του κλά­δου.

Σε μια πε­ρί­ο­δο με­τά­βα­σης, όπως αυτή που δια­νύ­ου­με, απαι­τού­νται επεν­δύ­σεις με­γά­λης κλί­μα­κας, στρα­τη­γι­κή σκέψη και συ­νέ­πεια στην υλο­ποί­η­ση- στοι­χεία που μπο­ρούν να υπο­στη­ρι­χθούν κυ­ρί­ως από ορ­γα­νω­μέ­νους ομί­λους με ισχυ­ρή πα­ρου­σία.

Οι με­γά­λοι όμι­λοι λει­τουρ­γούν ως φο­ρείς στα­θε­ρό­τη­τας, αλλά και ως μο­χλοί αλ­λα­γής. Έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να επεν­δύ­ουν όχι μόνο σε υπο­δο­μές, αλλά και σε νέα πρό­τυ­πα λει­τουρ­γί­ας.

Στον Όμιλο Mitsis, η επεν­δυ­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα των τε­λευ­ταί­ων ετών –που ξε­πέ­ρα­σε τα 200 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ– δεν είχε στόχο απλώς την ανά­πτυ­ξη, αλλά την ποιο­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση και τη δια­φο­ρο­ποί­η­ση του προ­ϊ­ό­ντος.

Πα­ράλ­λη­λα, οι με­γά­λοι όμι­λοι μπο­ρούν να εν­σω­μα­τώ­σουν με συ­νέ­πεια στρα­τη­γι­κές βιω­σι­μό­τη­τας. Η έν­νοια του ESG δεν απο­τε­λεί πλέον μια συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή διά­στα­ση, αλλά βα­σι­κό άξονα λει­τουρ­γί­ας.

Μέσα από το πρό­γραμ­μα “A Story of Change”, έχου­με θέσει συ­γκε­κρι­μέ­νους, με­τρή­σι­μους στό­χους σε πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό, κοι­νω­νι­κό και διοι­κη­τι­κό επί­πε­δο. Η εφαρ­μο­γή αυτών των πο­λι­τι­κών δη­μιουρ­γεί ένα πρό­τυ­πο που μπο­ρεί να επε­κτα­θεί σε ολό­κλη­ρο το οι­κο­σύ­στη­μα.

Εξί­σου ση­μα­ντι­κή είναι η δυ­να­τό­τη­τα των με­γά­λων ομί­λων να επεν­δύ­ουν στο αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό. Ο του­ρι­σμός είναι, πάνω απ’ όλα, ένας κλά­δος υπη­ρε­σιών. Η ποιό­τη­τα της εμπει­ρί­ας εξαρ­τά­ται άμεσα από την ποιό­τη­τα των αν­θρώ­πων που την προ­σφέ­ρουν.

Η συ­στη­μα­τι­κή εκ­παί­δευ­ση, η ανά­πτυ­ξη δε­ξιο­τή­των και η εν­δυ­νά­μω­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων απο­τε­λούν κρί­σι­μους πα­ρά­γο­ντες δια­φο­ρο­ποί­η­σης.

Τέλος, οι με­γά­λοι όμι­λοι έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να λει­τουρ­γούν ως γέ­φυ­ρα με­τα­ξύ του­ρι­σμού και το­πι­κών κοι­νω­νιών. Μέσα από συ­νερ­γα­σί­ες με το­πι­κούς πα­ρα­γω­γούς, επεν­δύ­σεις σε υπο­δο­μές και ενί­σχυ­ση της απα­σχό­λη­σης, συμ­βάλ­λουν στη δη­μιουρ­γία ενός βιώ­σι­μου οι­κο­νο­μι­κού μο­ντέ­λου που δια­χέ­ει τα οφέλη σε ευ­ρύ­τε­ρο επί­πε­δο.

Η συμ­βο­λή τους, επο­μέ­νως, δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στη δική τους ανά­πτυ­ξη. Είναι κομ­βι­κή για τη δια­μόρ­φω­ση ενός νέου προ­τύ­που για τον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό, ενός προ­τύ­που πιο ισορ­ρο­πη­μέ­νου, πιο υπεύ­θυ­νου και πιο αν­θε­κτι­κού στις προ­κλή­σεις του μέλ­λο­ντος».

Πώς με­τα­φρά­ζε­ται στην πράξη η στρα­τη­γι­κή «ποιό­τη­τα, βιω­σι­μό­τη­τα, εμπει­ρία» στην κα­θη­με­ρι­νή εμπει­ρία του επι­σκέ­πτη στα ξε­νο­δο­χεία σας;

«Η στρα­τη­γι­κή «ποιό­τη­τα, βιω­σι­μό­τη­τα, εμπει­ρία» απο­κτά πραγ­μα­τι­κή αξία μόνο όταν γί­νε­ται ορατή και αι­σθη­τή στον επι­σκέ­πτη, σε κάθε στά­διο της δια­μο­νής του. Δεν είναι ένα θε­ω­ρη­τι­κό πλαί­σιο. Είναι ένας πρα­κτι­κός οδη­γός λει­τουρ­γί­ας που δια­μορ­φώ­νει το σύ­νο­λο της εμπει­ρί­ας.

Η ποιό­τη­τα ξε­κι­νά από τον σχε­δια­σμό των χώρων, αλλά επε­κτεί­νε­ται σε κάθε λε­πτο­μέ­ρεια. Οι ανα­και­νί­σεις που υλο­ποιού­με δεν πε­ριο­ρί­ζο­νται στην αι­σθη­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση. Αφο­ρούν έναν συ­νο­λι­κό επα­να­σχε­δια­σμό της λει­τουρ­γί­ας, με έμ­φα­ση στην άνεση, τη λει­τουρ­γι­κό­τη­τα και τη σύγ­χρο­νη αντί­λη­ψη φι­λο­ξε­νί­ας.

Τα νέα concepts που ανα­πτύσ­σου­με, όπως τα αστι­κά ξε­νο­δο­χεία N’U και προ­ο­ρι­σμούς lifestyle όπως το Club 8, αντα­να­κλούν ακρι­βώς αυτή τη φι­λο­σο­φία: Προ­σω­πο­ποι­η­μέ­νες εμπει­ρί­ες, προ­σαρ­μο­σμέ­νες στις ανά­γκες δια­φο­ρε­τι­κών τα­ξι­διω­τι­κών κοι­νών.

Η βιω­σι­μό­τη­τα εν­σω­μα­τώ­νε­ται σε όλα τα επί­πε­δα λει­τουρ­γί­ας. Από την ενερ­γεια­κή απο­δο­τι­κό­τη­τα και τη χρήση ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας, έως τη δια­χεί­ρι­ση

πόρων και την ενί­σχυ­ση της το­πι­κής πα­ρα­γω­γής. Για τον επι­σκέ­πτη, αυτό με­τα­φρά­ζε­ται σε μια εμπει­ρία που σέ­βε­ται το πε­ρι­βάλ­λον και ανα­δει­κνύ­ει την αυ­θε­ντι­κό­τη­τα του προ­ο­ρι­σμού. Δεν πρό­κει­ται για μια «αό­ρα­τη» δια­δι­κα­σία, αλλά για ένα στοι­χείο που ενι­σχύ­ει την αξία της δια­μο­νής.

Η εμπει­ρία απο­τε­λεί τον κε­ντρι­κό άξονα. Στό­χος μας είναι να με­τα­τρέ­ψου­με τη δια­μο­νή σε ένα πο­λυ­διά­στα­το τα­ξί­δι. Η γα­στρο­νο­μία, για πα­ρά­δειγ­μα, σχε­διά­ζε­ται ως μια εμπει­ρία που συν­δέ­ε­ται με την το­πι­κή κουλ­τού­ρα και πα­ρα­γω­γή. Οι δρα­στη­ριό­τη­τες που προ­σφέ­ρου­με –πο­λι­τι­στι­κές, αθλη­τι­κές, ευ­ε­ξί­ας– δη­μιουρ­γούν ένα πλαί­σιο που εν­θαρ­ρύ­νει τον επι­σκέ­πτη να συν­δε­θεί ου­σια­στι­κά με τον προ­ο­ρι­σμό.

Κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο παί­ζει το αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό. Η ελ­λη­νι­κή φι­λο­ξε­νία δεν είναι ένα αφη­ρη­μέ­νο concept, αλλά μια κα­θη­με­ρι­νή πράξη. Μέσα από συ­νε­χή εκ­παί­δευ­ση και εν­δυ­νά­μω­ση, δια­σφα­λί­ζου­με ότι οι άν­θρω­ποί μας μπο­ρούν να προ­σφέ­ρουν μια εμπει­ρία υψη­λού επι­πέ­δου με συ­νέ­πεια και αυ­θε­ντι­κό­τη­τα.

Στην πράξη, αυτό ση­μαί­νει ότι ο επι­σκέ­πτης δεν βιώ­νει απλώς μια δια­μο­νή, αλλά μια εμπει­ρία με συ­νο­χή και βάθος. Αυτό είναι το στοι­χείο που δη­μιουρ­γεί πραγ­μα­τι­κή δια­φο­ρο­ποί­η­ση».

Το επεν­δυ­τι­κό σας πλάνο 300 εκατ. ευρώ για την επό­με­νη τριε­τία δεί­χνει μια σαφή στρο­φή προς repositioning και υψη­λό­τε­ρη αξία. Ποιο είναι το «όραμα εμπει­ρί­ας» που θέ­λε­τε να ταυ­τι­στεί με το brand Mitsis τα επό­με­να χρό­νια;

«Το επεν­δυ­τι­κό μας πλάνο ύψους 300 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ για την επό­με­νη τριε­τία απο­τε­λεί μια ξε­κά­θα­ρη δή­λω­ση πρό­θε­σης: Τη με­τά­βα­ση σε ένα μο­ντέ­λο που δίνει έμ­φα­ση στην ποιό­τη­τα, τη δια­φο­ρο­ποί­η­ση και τη δη­μιουρ­γία υψη­λής προ­στι­θέ­με­νης αξίας.

Δεν πρό­κει­ται απλώς για ανα­και­νί­σεις ή επε­κτά­σεις. Πρό­κει­ται για έναν συ­νο­λι­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό. Έργα όπως η ανα­βάθ­μι­ση των Grand Hotel και Rodos Maris στη Ρόδο, του Cretan Village στην Κρήτη και του Με­γά­ρου Σλή­μαν Μελά στην Αθήνα απο­τε­λούν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πα­ρα­δείγ­μα­τα αυτής της στρα­τη­γι­κής. Στό­χος είναι η δη­μιουρ­γία μο­νά­δων που λει­τουρ­γούν ως αυ­τό­νο­μοι προ­ο­ρι­σμοί εμπει­ρί­ας.

Πα­ράλ­λη­λα, η ανά­πτυ­ξη νέων brands, όπως τα Welling και Canvas by Mitsis, αντα­να­κλά την ανά­γκη για δια­φο­ρο­ποί­η­ση και εξει­δί­κευ­ση. Ο σύγ­χρο­νος τα­ξι­διώ­της δεν είναι ενιαί­ος. Έχει δια­φο­ρε­τι­κές ανά­γκες, προσ­δο­κί­ες και κί­νη­τρα. Η δυ­να­τό­τη­τα να απευ­θυν­θού­με σε δια­φο­ρε­τι­κά κοινά με σαφή και δια­κρι­τή ταυ­τό­τη­τα απο­τε­λεί κρί­σι­μο αντα­γω­νι­στι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα.

Το «όραμα εμπει­ρί­ας» που θέ­λου­με να ταυ­τι­στεί με το brand Mitsis βα­σί­ζε­ται σε τρεις πυ­λώ­νες: Αυ­θε­ντι­κό­τη­τα, συ­νέ­πεια και σύγ­χρο­νη πο­λυ­τέ­λεια. Μια πο­λυ­τέ­λεια που δεν ορί­ζε­ται από την υπερ­βο­λή, αλλά από την ποιό­τη­τα, τη λε­πτο­μέ­ρεια και την ου­σια­στι­κή κα­τα­νό­η­ση των ανα­γκών του επι­σκέ­πτη.

Η βιω­σι­μό­τη­τα απο­τε­λεί ανα­πό­σπα­στο μέρος αυτού του ορά­μα­τος. Οι επεν­δύ­σεις μας συ­νο­δεύ­ο­νται από την εν­σω­μά­τω­ση πρά­σι­νων τε­χνο­λο­γιών, την ανά­πτυ­ξη ενερ­γεια­κών κοι­νο­τή­των και την υιο­θέ­τη­ση πρα­κτι­κών που μειώ­νουν το πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό απο­τύ­πω­μα.

Η εμπει­ρία που προ­σφέ­ρου­με πρέ­πει να είναι όχι μόνο υψη­λής ποιό­τη­τας, αλλά και υπεύ­θυ­νη.

Σε ένα πε­ρι­βάλ­λον αυ­ξα­νό­με­νου διε­θνούς αντα­γω­νι­σμού, η δια­φο­ρο­ποί­η­ση δε θα προ­κύ­ψει από την κλί­μα­κα, αλλά από την ταυ­τό­τη­τα. Στό­χος μας είναι κάθε επι­σκέ­πτης να­συν­δέ­ει το brand μας με μια εμπει­ρία συ­νε­πή, αυ­θε­ντι­κή και ου­σια­στι­κή.

Η επό­με­νη δε­κα­ε­τία θα κρι­θεί από την ικα­νό­τη­τα να δη­μιουρ­γού­με αξία με διάρ­κεια. Με στρα­τη­γι­κή πει­θαρ­χία, επεν­δυ­τι­κή συ­νέ­πεια και σαφές όραμα, πι­στεύ­ου­με ότι μπο­ρού­με να συμ­βά­λου­με σε έναν ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό που δεν θα ακο­λου­θεί απλώς τις εξε­λί­ξεις, αλλά θα τις δια­μορ­φώ­νει».

Πηγή: vradini.gr