Πώς ολλανδικές εκλογές και Τουρκία μπορούν να πάνε πίσω τη διαπραγμάτευση

Του Γ. Αγ­γέ­λη 

Τα τε­λευ­ταία 24ωρα οι απί­θα­νης έντα­σης αλ­λη­λο­κα­τη­γο­ρί­ες ανά­με­σα στην Άγκυ­ρα και την Ολ­λαν­δι­κή κυ­βέρ­νη­ση έχουν βάλει “φωτιά” στις δι­πλω­μα­τι­κές ομά­δες στις Βρυ­ξέλ­λες με συ­νέ­πειες που προς το παρόν αξιο­λο­γού­νται ως “μη προ­βλέ­ψι­μες”.

Όπως πα­ρα­τη­ρούν δι­πλω­μα­τι­κοί κύ­κλοι, η “έντα­ση” που έχει συσ­σω­ρευ­τεί με τα τε­λευ­ταία επει­σό­δια εν μέσω προ­ε­κλο­γι­κής πε­ριό­δου στην Ολ­λαν­δία, έχει ξαφ­νιά­σει ακόμα και εκεί­νους που μέχρι πριν λίγο καιρό προ­έ­βλε­παν μια αύ­ξη­ση των  προ­βλη­μά­των με την Άγκυ­ρα όσο θα πλη­σί­α­ζε η ημέρα του τουρ­κι­κού δη­μο­ψη­φί­σμα­τος.

Το γε­γο­νός ότι οι εξε­λί­ξεις έχουν οδη­γή­σει σε γε­γο­νό­τα όπως αυτά του “κυ­νη­γη­τού” Τούρ­κων αξιω­μα­τού­χων και απο­κα­λύ­ψε­ων για “σιω­πη­ρές” συμ­φω­νί­ες Ευ­ρω­παί­ων ηγε­τών με τον Ερ­ντο­γάν, έχει δη­μιουρ­γή­σει πολ­λές αβε­βαιό­τη­τες για το πως θα μπο­ρού­σαν να επη­ρε­α­σθούν τα αυ­ρια­νά εκλο­γι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα στη χώρα της του­λί­πας.

Το βέ­βαιο είναι ότι οι εντά­σεις με την Άγκυ­ρα έχουν ενι­σχύ­σει την πλευ­ρά Βιλ­ντέ­ερς αλλά σύμ­φω­να με τις ανε­πί­ση­μες δη­μο­σκο­πή­σεις των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών δεν έχει αλ­λά­ξει η πρό­βλε­ψη για σχη­μα­τι­σμό κυ­βέρ­νη­σης χωρίς το δικό του κόμμα.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση δια­φαί­νε­ται ότι παρά τις υψη­λές εντά­σεις, η άποψη που απο­δί­δε­ται στον πρό­ε­δρο της Κο­μι­σιόν Ζαν Κλώντ Γιουν­κέρ, ότι δη­λα­δή ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος θα εξα­κο­λου­θή­σει την επι­θε­τι­κή ρη­το­ρι­κή του, αλλά χωρίς ανα­τρο­πές στο status quo με την Ευ­ρώ­πη, λόγω της “εξάρ­τη­σής” του από τα ση­μα­ντι­κά κον­δύ­λια της Ε.Ε. που συ­νε­χί­ζουν να εκτα­μιεύ­ο­νται, πα­ρα­μέ­νει ισχυ­ρή. Και στη βάση αυτή θα συ­νε­χί­σουν οι “με­τρη­μέ­νες” αντι­δρά­σεις από την πλευ­ρά των Βρυ­ξελ­λών.

Για τον λόγο αυτό άλ­λω­στε δεν εκ­δη­λώ­νε­ται προς το παρόν ιδιαί­τε­ρη ανη­συ­χία ως προς το εν­δε­χό­με­νο να ανοί­ξουν και πάλι οι ροές προ­σφύ­γων προς την Ελ­λά­δα μέσω Αι­γαί­ου από την πλευ­ρά της Άγκυ­ρας.

Στους ευ­ρω­παϊ­κούς δι­πλω­μα­τι­κούς κύ­κλους επι­κρα­τεί η άποψη ότι προς το παρόν ο Τούρ­κος ηγέ­της όσο ανοί­γει την επι­θε­τι­κή ρη­το­ρι­κή του απέ­να­ντι σε συ­γκε­κρι­μέ­νους “στό­χους” στην Ευ­ρώ­πη, κρα­τά­ει ανοι­κτή την ισορ­ρο­πία των επα­φών του με Πού­τιν – Τράμπ, “αλλά αυτό δεν μπο­ρεί να δια­τη­ρη­θεί επ’ άπει­ρον…”.

Δια­πραγ­μά­τευ­ση 

Όσο για το πως θα μπο­ρού­σε η έντα­ση αυτή να επη­ρε­ά­σει την πο­ρεία των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με την Ελ­λά­δα, στις Βρυ­ξέλ­λες φαί­νε­ται να επι­κρα­τεί μία κα­θη­συ­χα­στι­κή “ηρε­μία”, καθώς θε­ω­ρεί­ται ως δε­δο­μέ­νο παρά τα προ­βλή­μα­τα κα­θυ­στέ­ρη­σης που εμ­φα­νί­ζο­νται οτι “όλα θα έχουν τε­λειώ­σει το αρ­γό­τε­ρο στο δεύ­τε­ρο δε­κα­πεν­θή­με­ρο του Μαΐου…”.

Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις στη­ρί­ζο­νται σε δύο συμ­φω­νί­ες από την πλευ­ρά της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης, “εκεί­νη του Φε­βρουα­ρί­ου 2017 και εκεί­νη του Μαΐου του 2016…”.

Σ’ αυτές τις συμ­φω­νί­ες η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση “έχει βάλει την υπο­γρα­φή της και πάνω σ’ αυτές τις συμ­φω­νί­ες γί­νο­νται τα βή­μα­τα ένα – ένα”, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται από πλευ­ράς στε­λε­χών της Κο­μι­σιόν που συμ­με­τέ­χουν στις σχε­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες. Σύμ­φω­να με τις εκτι­μή­σεις αυτές κά­ποια βή­μα­τα θα γί­νουν στις 20 Μάρτη και κά­ποια επό­με­να, τα τε­λευ­ταία τον Απρί­λιο…

Σύ­νο­δος Κο­ρυ­φής 25 Μαρ­τί­ου

Η Ε.Ε. εν μέσω αυτών των ανα­τα­ρά­ξε­ων με την Τουρ­κία και της εκ­κρε­μό­τη­τας με το ελ­λη­νι­κό πρό­βλη­μα είναι υπο­χρε­ω­μέ­νη να ορ­γα­νώ­σει τον μελ­λο­ντι­κό βη­μα­τι­σμό της μετά το Brexit και το εν­δε­χό­με­νο νέων πρό­σθε­των αλ­λα­γών στην γε­ω­γρα­φία της.

Σύμ­φω­να με τον εντα­τι­κό διά­λο­γο που βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη η “γραμ­μή” για την με­τα­βλη­τή γε­ω­με­τρία της Ε.Ε. στο μέλ­λον φαί­νε­ται να είναι πλέον η κυ­ρί­αρ­χη παρά τις κρα­τού­σες δια­φω­νί­ες.

Η κα­τεύ­θυν­ση της είναι “ενι­σχυ­μέ­νες συ­νερ­γα­σί­ες” (“πολ­λές τα­χύ­τη­τες”) στο εσω­τε­ρι­κό της Ε.Ε. Με άλλα λόγια όσοι συμ­φω­νούν για κάτι προ­χω­ρούν σ’ αυτό με τους άλ­λους να ακο­λου­θούν αν και όταν μπο­ρούν.

Μια τέ­τοια κα­τεύ­θυν­ση όμως θα μπο­ρού­σε να απο­διορ­γα­νώ­σει τις ήδη υφι­στά­με­νες συ­σπει­ρώ­σεις αν στο εσω­τε­ρι­κό αυτών των επι μέ­ρους ενώ­σε­ων υπάρ­ξουν κι­νή­σεις για πε­ραι­τέ­ρω ενο­ποί­η­ση που δεν μπο­ρούν να ακο­λου­θή­σουν όλοι.

Όπως για πα­ρά­δειγ­μα η πε­ραι­τέ­ρω δη­μο­σιο­νο­μι­κή ενο­ποί­η­ση στη ζώνη του Ευρώ, ή οι δια­φο­ρές στο πλαί­σιο της Συν­θή­κης Senghen…

Επι­πλέ­ον δια­φο­ρές έχουν προ­κύ­ψει και σε δύο άλλα μέ­τω­πα, όπως για πα­ρά­δειγ­μα η προ­ώ­θη­ση ενός ενιαί­ου “κα­νό­να” για την πε­ρι­βό­η­τη “κοι­νω­νι­κή Ευ­ρώ­πη” ήτοι ενα σύ­στη­μα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης και πρό­νοιας που θα πε­ρι­λαμ­βά­νει ενα με­γά­λο μέρος της Ε.Ε.

Το τρίτο στοι­χείο δια­φω­νί­ας έχει να κάνει με το αν στην νέα γε­ω­με­τρία της Ένω­σης πρέ­πει να επι­διω­χθεί η πε­ραι­τέ­ρω διεύ­ρυν­σή της ή θα πρέ­πει πρέ­πει να μεί­νει προς το παρόν στο απο­τέ­λε­σμα του Brexit.

Παρά το γε­γο­νός ότι οι τρεις αυτοί φά­κε­λοι “δου­λεύ­ο­νται” με εντα­τι­κούς ρυθ­μούς, εκτι­μά­ται οτι θα είναι αδύ­να­το να υπάρ­ξουν ομό­φω­νες απα­ντή­σεις μέχρι την συγ­γρα­φή της δια­κή­ρυ­ξης της 25ης Μαρ­τί­ου για την συ­νά­ντη­ση της Ρώμης.

capital.gr