Μαξίμου: Δώδεκα απαντήσεις για τη συμφωνία

Η πορεία θα είναι μακρά και δύσκολη υπο­στη­ρί­ζει το Μέγαρο Μαξίμου. Τα θετικά και αρνη­τικά σημεία και ο κίν­δυ­νος από δυνά­μεις που και­ρο­φυ­λα­κτούν. Κρίσιμο το θέμα του χρέους. Τι θα γίνει με το Ταμείο Ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων και τις τρά­πε­ζες.

Ως πρώτο βήμα χαρα­κτη­ρί­ζει η κυβέρ­νηση την –δύσκολη και σκληρή- όπως παρα­δέ­χε­ται συμ­φω­νία σε ενη­με­ρω­τικό σημεί­ωμα που δημο­σιο­ποί­ησε. Υπο­στη­ρί­ζει ότι υπάρ­χουν κύκλοι που εξα­κο­λου­θούν να και­ρο­φυ­λα­κτούν. Εκτιμά ότι η Ελλάδα απέφυγε τα χει­ρό­τερα, ενώ κινη­το­ποί­ησε υπέρ της την παγκό­σμια κοινή γνώμη.

1. Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις του Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κου ήταν σκληρές και αρκετές φορές έφθασαν πολύ κοντά στο σημείο να «εκτρο­χια­στούν». Οι προ­τά­σεις που απο­δέ­χτηκε τελικώς η ελλη­νική κυβέρ­νηση είναι δύσκο­λες και θέτουν σκληρά διλήμ­ματα.

2. Ωστόσο η συμ­φω­νία δίνει τη δυνα­τό­τητα να σταθεί η χώρα στα πόδια της, ενώ απο­τρέ­πει το σχέδιο της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής ασφυ­ξίας, την κατάρ­ρευση των τρα­πε­ζών και την εξα­έ­ρωση των κατα­θέ­σεων που απερ­γά­ζο­νταν αντιευ­ρω­παϊ­κοί κύκλοι. Σχέδιο το οποίο είχαν προ­ε­τοι­μά­σει και είχαν αρχίσει να υλο­ποιούν ακραίες αντιευ­ρω­παϊ­κές δυνά­μεις προ­κει­μέ­νου να οδη­γή­σουν τη χώρα εκτός της Ευρω­ζώ­νης και να υλο­ποι­ή­σουν το όραμά τους για μια τελείως δια­φο­ρε­τική Ευρώπη.

3. Η δύσκολη απόφαση με την οποία συμ­βι­βά­στηκε η κυβέρ­νηση στη Σύνοδο Κορυφής ήταν το πρώτο βήμα προ­κει­μέ­νου να απο­τρα­πεί η έξοδος της χώρας από το ευρώ. Απόφαση που κρατάει την Ελλάδα σε συν­θή­κες χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής ευστά­θειας χωρίς, όμως, να έχει εκλεί­ψει τελείως ο κίν­δυ­νος της οικο­νο­μι­κής ασφυ­ξίας. Η πορεία είναι μακρά και δύσκολη και είναι λάθος να προ­ε­ξο­φλη­θεί το απο­τέ­λε­σμα καθώς οι αντιευ­ρω­παϊ­κές δυνά­μεις και­ρο­φυ­λα­χτούν.

4. Πρέπει ο ελλη­νι­κός λαός και η κυβέρ­νηση να συνε­χί­σουν να δίνουν μάχες, προ­κει­μέ­νου να απο­κρού­σουν τους εκβια­σμούς και τις προ­σπά­θειες ασφυ­ξίας, μέσω του οικο­νο­μι­κού πρα­ξι­κο­πή­μα­τος που επι­χει­ρεί­ται. Ο ίδιος ο κ. Σόιμπλε, άλλωστε, παρα­δέ­χτηκε ότι πρό­τεινε Grexit γιατί «πολλοί παρά­γο­ντες μεταξύ των οποίων ορι­σμέ­νοι στην γερ­μα­νική κυβέρ­νηση, πιστεύ­ουν ότι θα ήταν προς το συμ­φέ­ρον της Ελλάδας, ότι θα ήταν μία καλύ­τερη λύση»! Το ίδιο ομο­λο­γεί και ο Ιταλός Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Πιέρ Κάρλο Πάντοαν. «Υπήρχε», τόνισε, ένα «ευρύ μέτωπο αντί­θετο σε ένα τρίτο πρό­γραμμα».

5. Το γενικό συμπέ­ρα­σμα είναι ότι η Ελλάδα απέφυγε τα χει­ρό­τερα, ενώ κινη­το­ποί­ησε υπέρ της την παγκό­σμια κοινή γνώμη. Τα προ­βλή­ματα της Ευρω­ζώ­νης ήρθαν στην επι­φά­νεια και έγινε κατα­νοητό ότι η δημο­κρα­τία πρέπει να απο­κα­τα­στα­θεί –δεν είναι κάτι που μπορεί να επι­ζή­σει στο περι­θώ­ριο. Η Ευρω­παϊκή αλλη­λεγ­γύη και οι αξίες του Δια­φω­τι­σμού δεν μπορούν να αντι­κα­τα­στα­θούν από την πάλη ο ένας ενα­ντίον του άλλου. Οι οπι­σθο­δρο­μι­κές δυνά­μεις δεν μπορούν και δεν πρέπει να ξανα­γυ­ρί­σουν την Ευρώπη στον 19ο αιώνα. Απαι­τεί­ται βαθύ­τερη οικο­νο­μική και δημο­σιο­νο­μική ενο­ποί­ηση.

6. Αν, κάποιος, πάντως, αξιο­λο­γή­σει τα κράτη-μέλη της Ευρω­ζώ­νης με τους κανόνες του Συμ­φώ­νου Στα­θε­ρό­τη­τας τα περισ­σό­τερα –άλλα λιγό­τερο, άλλα περισσότερο- είναι χρε­ο­κο­πη­μένα. Αν δεν αλλάξει η Ευρώπη, στην επόμενη οικο­νο­μική κρίση θα βιώ­σουμε άσχημες κατα­στά­σεις, με περισ­σό­τερη οικο­νο­μική κατα­πί­εση. Εκτός και αν οι λαοί εξε­γερ­θούν!

7. Η συμ­φω­νία προ­βλέ­πει και ανα­διάρ­θρωση/ανα­μόρ­φωση για το χρέος, ώστε αυτό να κατα­στεί βιώσιμο. Οι Γερ­μα­νοί φαί­νε­ται να κατα­νο­ούν την ανάγκη ελά­φρυν­σης του χρέους χωρίς, όμως, να απο­δέ­χο­νται ένα «κλασικό» κούρεμα. Η δήλωση της Άνγκελα Μέρκελ είναι χαρα­κτη­ρι­στική [“Ένα κλασικό κούρεμα είναι εκτός συζή­τη­σης για εμένα και αυτό δεν έχει αλλάξει”], όπως και του Β. Σόιμπλε, που τόνισε ότι «η βιω­σι­μό­τητα του χρέους δεν είναι εφικτή χωρίς ένα κούρεμα και πιστεύω ότι το ΔΝΤ έχει δίκιο σε αυτό», προ­σθέ­το­ντας, ωστόσο, ότι δεν μπορεί να γίνει κούρεμα «γιατί θα παρα­βί­αζε τους κανόνες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης». Το ΔΝΤ, βέβαια, το τελευ­ταίο διά­στημα πιέζει για “κούρεμα” χρέους, είτε δημο­σιο­ποιώ­ντας την προη­γού­μενη έκθεσή του, είτε, όπως σήμερα, με την επι­και­ρο­ποι­η­μένη έκθεσή του, που σαφώς έκανε λόγο για μη βιώσιμο χρέος, προ­τεί­νο­ντας στις ευρω­παϊ­κές χώρες να δώσουν στην Ελλάδα περίοδο χάριτος 30 ετών [!], σε όλα τα δάνεια που χορη­γούν προς την Ελλάδα.

8. Η συμ­φω­νία προ­βλέ­πει και τη δημιουρ­γία ενός Ταμείου στο οποίο, με ορί­ζο­ντα 30ετίας, θα δημιουρ­γη­θεί ένα απο­θε­μα­τικό ύψους 50 δισ. ευρώ που θα λει­τουρ­γεί και ως εγγύηση για την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών και άρα την προ­στα­σία τους. Από τα 50 δισ. ευρώ το 50% θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως εγγύηση των τρα­πε­ζών [εκτι­μά­ται ότι θα χρεια­στούν από 10-25 δισ. ευρώ, ανάλογα με τις ανάγκες], ενώ το υπό­λοιπο 50% θα πάει σε ανά­πτυξη [12,5 δισ. ευρώ] και χρέος [12,5 δισ. ευρώ].

9. Το νέο Ταμείο έρχεται να δια­σφα­λί­σει τις κατα­θέ­σεις [να μην χρεια­στεί, δηλαδή, «κούρεμα» κατα­θέ­σεων – bail in], ενώ η ενερ­γο­ποί­ηση από την Βουλή της σχε­τι­κής ευρω­παϊ­κής οδηγίας [BRRD] γίνεται για να δια­σφα­λι­στεί, για πρώτη φορά με νόμο, η εγγύηση των κατα­θέ­σεων έως 100.000 ευρώ.

10. Τα έσοδα του νέου Ταμείου θα προ­έρ­χο­νται από τον ESM [θα δια­θέ­σει άμεσα 10 δισ. ευρώ], ενώ θα εντα­χθούν όλα τα περιου­σιακά στοι­χεία των τρα­πε­ζών [ακίνητη περιου­σία στην Ελλάδα και εξω­τε­ρικό]. Ακόμα στο νέο Ταμείο θα εντα­χθούν τα περιου­σιακά στοι­χεία που σήμερα ανήκουν στο ΤΑΙΠΕΔ.

11. Η έδρα του Ταμείου θα είναι η Αθήνα [και όχι το Λου­ξεμ­βούργο, όπως επέ­με­ναν οι δανει­στές], θα ελέγ­χε­ται από την ελλη­νική κυβέρ­νηση, ενώ από την Κομι­σιόν θα υπάρχει επο­πτεία.

12. Να σημειω­θεί ότι η ένταξη περιου­σια­κών στοι­χείων του δημο­σίου στο Ταμείο δεν σημαί­νει απα­ραί­τητα ότι θα που­λη­θούν, σε αντί­θεση με τα ακίνητα του ΤΑΙΠΕΔ που ήταν όλα προς πώληση. Κάποια, πράγ­ματι, μπορεί να που­λη­θούν, για ορι­σμένα να υπάρ­ξουν μακρο­χρό­νιες παρα­χω­ρή­σεις και άλλα να δημιουρ­γούν εισό­δημα που θα εισρέει στο Ταμείο.