Γεγονός η ίδρυση Συλλόγου Στήριξης Καρκινοπαθών Δωδ/σου!

«Σάρκα και οστά» πήρε η ιδέα για την ίδρυ­ση Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δω­δε­κα­νή­σου, που πα­ρου­σιά­στη­κε και επί­ση­μα την Κυ­ρια­κή 12 Μαρ­τί­ου, στην αί­θου­σα εκ­δη­λώ­σε­ων του Ρο­δι­νιού.

Η ιδέα, όπως εξο­μο­λο­γή­θη­κε στην «δ» η κ. Μαρία Κρη­τι­κού προ ημε­ρών σε μια βαθιά συ­γκι­νη­τι­κή συ­νέ­ντευ­ξη, προ­έ­κυ­ψε όταν νό­ση­σε με καρ­κί­νο η ίδια και την υλο­ποί­η­σαν μαζί με την κ. Ελενα Κου­νά­κη, επί­σης νι­κή­τρια της ζωής, δύο Ρο­δί­τισ­σες που συ­να­ντή­θη­καν στον προ­θά­λα­μο ενός νο­σο­κο­μεί­ου στην Αθήνα, λίγο πριν μπουν για την προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη χη­μειο­θε­ρα­πεία τους.

Την Κυ­ρια­κή, έγινε η πρώτη επί­ση­μη πα­ρου­σί­α­ση μπρο­στά σε πλή­θος κό­σμου που γέ­μι­σε την αί­θου­σα του Ρο­δι­νιού για να δη­λώ­σει την στή­ρι­ξή του στον αγώνα των καρ­κι­νο­πα­θών.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί πως συ­γκε­ντρώ­θη­καν πα­τε­ρί­τσες, κα­ρό­τσια και πε­ρι­πα­τη­τή­ρες «πι» για να δο­θούν σε αν­θρώ­πους που τα έχουν ανά­γκη.

Κατά την ομι­λία της η εμπνεύ­στρια της ίδρυ­σης του Συλ­λό­γου Μαρία Κρη­τι­κού, ανα­φέρ­θη­κε στον σκοπό της ίδρυ­σής του ενώ δεν πα­ρέ­λει­ψε να επι­ση­μά­νει τις ελ­λεί­ψεις και τις αστο­χί­ες του κρά­τους απέ­να­ντι στους καρ­κι­νο­πα­θείς, που δί­νουν με­γά­λο αγώνα για να ολο­κλη­ρώ­σουν τις θε­ρα­πεί­ες τους.

Ει­δι­κό­τε­ρα, ανέ­φε­ρε:

“Σας κα­λω­σο­ρί­ζω στην πρώτη εκ­δή­λω­ση του συλ­λό­γου καρ­κι­νο­πα­θών Ρόδου «μαζί με δύ­να­μη για την ζωή» Έναν σύλ­λο­γο εθε­λο­ντών που ξε­κι­νά­ει τώρα! Εδώ, από εσάς.

Όλοι μαζί ασθε­νείς, εξει­δι­κευ­μέ­νοι επι­στή­μο­νες, απλοί άν­θρω­ποι. Συμ­με­τέ­χου­με με την ίδια ιδιό­τη­τα ως εθε­λο­ντές σε αυτόν τον σύλ­λο­γο. Ο εθε­λο­ντι­σμός είναι ένα φαι­νό­με­νο που ξε­φεύ­γει από την έν­νοια του φι­λαν­θρω­πι­σμού. Είναι μία αυ­θόρ­μη­τη πράξη χωρίς καμιά οι­κο­νο­μι­κή αντα­μοι­βή που με τις ενέρ­γειες του θα προ­σπα­θή­σει να συμ­βάλ­λει στην επί­λυ­ση προ­βλη­μά­των που κα­νέ­νας από τους αρ­μό­διους φο­ρείς δεν είναι σε θέση να το κάνει.

Η ανά­γκη για την δη­μιουρ­γία του συλ­λό­γου προ­έ­κυ­ψε ως απο­τέ­λε­σμα προ­σω­πι­κών βιω­μά­των και εμπει­ριών κά­ποιων από εμάς εδώ μέσα. Όταν βρε­θή­κα­με να κοι­τά­με κα­τά­μα­τα τον καρ­κί­νο, τότε αρ­χί­σα­με να συ­νει­δη­το­ποιού­με ότι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που ζού­σα­με ήταν χει­ρό­τε­ρη από την ίδια την ασθέ­νεια, όταν κα­τα­λά­βα­με ότι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα απο­τε­λού­σε χει­ρό­τε­ρο εχθρό από τον ίδιο τον καρ­κί­νο. Όταν γνω­ρί­ζεις τον εχθρό σου τον κοι­τάς στα μάτια, και όταν τον κοι­τάς στα μάτια μπο­ρείς να τον κερ­δί­σεις. Πώς να νι­κή­σεις μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα χει­ρό­τε­ρη από τα χει­ρό­τε­ρα σου όνει­ρα, χει­ρό­τε­ρη από τα πιο εφιαλ­τι­κά σε­νά­ρια που γρά­φει η ίδια η ζωή; Ερ­χό­μα­στε να κα­λύ­ψου­με ένα τε­ρά­στιο κενό που ακόμα και κράτη με πολύ με­γα­λύ­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή άνεση, δεν μπο­ρούν να λύ­σουν χωρίς την συμ­με­το­χή εθε­λο­ντι­κών ομά­δων όπως η δική μας.

Στην εποχή που η πλη­ρο­φο­ρία και η τα­χύ­τη­τα της με­τά­δο­σης της απο­τε­λεί τον πρω­ταρ­χι­κό στόχο της επι­στή­μης, εμείς ζούμε ακόμη στην ημι­μά­θεια που είναι κατά πολύ χει­ρό­τε­ρη της αμά­θειας. Ξε­κι­νώ­ντας από την πλη­ρο­φό­ρη­ση που πη­γά­ζει από την γνώση, την σωστή και σύγ­χρο­νη πρό­λη­ψη, την ψυ­χο­λο­γι­κή υπο­στή­ρι­ξη σε όλους τους το­μείς, την ορθή επι­στη­μο­νι­κά απο­δε­κτή θε­ρα­πεία, μέχρι και την οι­κο­νο­μι­κή υπο­στή­ρι­ξη των ασθε­νέ­στε­ρων οι­κο­νο­μι­κά συ­ναν­θρώ­πων μας, κομ­μά­τια στα οποία θα στο­χεύ­ει η προ­σπά­θεια μας.

Τι­μού­με την προ­σφο­ρά της εκ­κλη­σί­ας και την συμ­με­το­χή της στον εθε­λο­ντι­σμό. Ζη­τά­με από την πο­λι­τεία να βοη­θή­σει στην επί­λυ­ση προ­βλη­μά­των και όχι στην δη­μιουρ­γία γρα­φειο­κρα­τι­κών τοί­χων. Δεν είναι δυ­να­τόν να μι­λά­νε για οι­κο­νο­μι­κό κό­στος, να ευ­η­με­ρούν οι αριθ­μοί και να πε­θαί­νουν οι άν­θρω­ποι.

Είχα την τύχη να βρε­θούν στον δύ­σκο­λο αυτόν δρόμο μου κά­ποιοι άν­θρω­ποι που γνώ­ρι­ζαν, προ­σπά­θη­σαν και μου έκα­ναν πιο εύ­κο­λη την κα­τα­νό­η­ση των προ­βλη­μά­των που αντι­με­τώ­πι­ζα. Ο σύλ­λο­γος αυτός γεν­νή­θη­κε και πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε μέσα από κρε­βά­τια νο­σο­κο­μεί­ων, μέσα από δύ­σκο­λα χει­ρουρ­γεία, μέσα από πα­ρε­νέρ­γειες χη­μειο­θε­ρα­πειών. Την στιγ­μή της χη­μειο­θε­ρα­πεί­ας ενώ­σα­με τα χέρια με την κυρία Κου­νά­κη. Ζα­λι­σμέ­νες και με πού δυ­σκο­λία στις λέξης βγά­λα­με το όνομα του συλ­λό­γου «μαζί με δύ­να­μη για την ζωή».

Ευ­χα­ρι­στώ την κυρία Κα­ρα­γιάν­νη που ήταν η πρώτη που της εμπι­στεύ­τη­κα την ίδρυ­ση του συλ­λό­γου. Τον για­τρό μας κύριο Μπα­κί­ρη, που με με­γά­λη ευαι­σθη­σία στέ­κε­ται στο πλευ­ρό μας. Την κυρία Αντώ­νο­γλου που δεν κου­ρά­στη­κε ούτε μία μέρα να είναι στο πλάι μου. Τον κύριο Φλώρο που είναι πάντα πρό­θυ­μος  σε ό,τι αφορά τον σύλ­λο­γο. Τον κύριο Αθα­να­σί­ου που πάντα με ακού­ει και ανέ­χε­ται το άγχος μου. Ευ­χα­ρι­στού­με την δι­κη­γό­ρο Μαρία-Χρι­στί­να Βρού­χου, που έχει ανα­λά­βει αφι­λο­κερ­δώς όλες τις υπο­χρε­ώ­σεις του συλ­λό­γου. Ευ­χα­ρι­στού­με την λο­γί­στρια του συλ­λό­γου κυρία Μα­ρί­νου Ελι­σά­βετ. Ευ­χα­ρι­στού­με και τους χο­ρη­γούς μας που βο­ή­θη­σαν ώστε να δη­μιουρ­γη­θεί αυτή η εκ­δή­λω­ση.

Ευ­χα­ρι­στού­με από καρ­διάς τους συ­νο­δοι­πό­ρους μας, που με με­γά­λη δυ­σκο­λία βρί­σκο­νται σή­με­ρα εδώ για να στη­ρί­ξουν τον σύλ­λο­γο. Τους καρ­κι­νο­πα­θείς που με τόση δύ­να­μη και αξιο­πρέ­πεια αντι­με­τω­πί­ζουν την νόσο. Φίλοι μας, έχου­με απο­δεί­ξει ότι ο καρ­κί­νος δεν είναι ανί­κη­τος. Αν ακο­λου­θή­σου­με τα σωστά βή­μα­τα της πρό­λη­ψης, της έγκυ­ρης διά­γνω­σης και κα­τάλ­λη­λης θε­ρα­πεί­ας. Ας ευ­χη­θού­με όλοι μαζί κάθε χρό­νος που περνά να μας φέρ­νει πιο κοντά στην ορι­στι­κή αντι­με­τώ­πι­ση του καρ­κί­νου. Να ευ­χα­ρι­στή­σω ολό­ψυ­χα τους για­τρούς μου που με την βο­ή­θεια, την στή­ρι­ξη τους και την σωστή ενη­μέ­ρω­ση κα­τά­φε­ρα να κάνω αυτό το δύ­σκο­λο τα­ξί­δι. Ευ­χα­ρι­στώ την οι­κο­γέ­νεια μου που πάντα είχε και έχει ομπρέ­λα προ­στα­σί­ας για εμένα.

Σε αυτό το δύ­σκο­λο τα­ξί­δι που ξε­κι­νά­με, ας ενώ­σου­με την φωνή μας και τις δυ­νά­μεις μας για μια αξιο­πρε­πή ζωή. Πι­στεύ­ου­με πολύ στην ευαι­σθη­σία του Ρο­δια­κού λαού, όπως το έχετε απο­δεί­ξει πολ­λές φορές. Προ­χω­ρά­με όλοι μαζί με δύ­να­μη για την ζωή! “.

Να ση­μειω­θεί ότι το κα­τα­στα­τι­κό του Συλ­λό­γου, που απο­τε­λεί­ται από 30 άρθρα, έχει σκοπό τη βο­ή­θεια και στή­ρι­ξη των καρ­κι­νο­πα­θών Ρόδου, τη συ­γκέ­ντρω­ση χρη­μά­των για την οι­κο­νο­μι­κή και κάθε εί­δους ενί­σχυ­ση των μελών του σω­μα­τεί­ου που χρή­ζουν βο­ή­θειας, τη διορ­γά­νω­ση εκ­δη­λώ­σε­ων και εορ­τών και τη διορ­γά­νω­ση σε­μι­να­ρί­ων για θέ­μα­τα που εν­δια­φέ­ρουν τα μέλη του σω­μα­τεί­ου.

Ιδρυ­τι­κά του μέλη είναι οι Μαρία Κρη­τι­κού, Ελένη Κου­νά­κη, Παύ­λος Μπα­κί­ρης, Γιώρ­γος Αθα­να­σί­ου, Σπύ­ρος Φλώ­ρος, Ρένα Κα­ρα­γιάν­νη και Σε­βα­στή Αντώ­νο­γλου.