Αξιοκρατία στις προσλήψεις στη ΝΕΡΙΤ ζήτησε ο Δημ. Κρεμαστινός

Στις ερω­τή­σεις που κατέ­θεσε ο καθη­γη­τής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός σχετικά με την αξιο­κρα­τία στη στε­λέ­χωση της Δημό­σιας Ραδιο­τη­λε­ό­ρα­σης αλλά και με την ανάγκη δια­τή­ρη­σης των παρα­με­θό­ριων ραδιο­φω­νι­κών σταθμών από τη Δημόσια Ραδιο­τη­λε­ό­ραση και τη δια­σφά­λιση των εργα­ζο­μέ­νων, και πιο συγκε­κρι­μένα για τον Ραδιο­φω­νικό Σταθμό της Ρόδου, απά­ντησε χθες 13.2.14 στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής, ο Υφυ­πουρ­γός στον Πρω­θυ­πουργό αρμό­διος για τη Δημόσια Ραδιο­τη­λε­ό­ραση, κ. Παντε­λής Καψής.

Ο διά­λο­γος μεταξύ του κ. Κρε­μα­στι­νού και του Υφυ­πουρ­γού κ. Καψή είχε ως εξής:

«ΔΗΜΗΤΡHΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ: Κυρία Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, το ερώτημα είναι σαφές. Σε μία τηλε­ο­πτική εκπομπή της Δημό­σιας Ραδιο­τη­λε­ό­ρα­σης, που ήμουν καλε­σμέ­νος, μου είπαν οι εργα­ζό­με­νοι ότι βρί­σκο­νται σε κατά­σταση προ­σω­πι­κής αγωνίας, διότι στην προ­κή­ρυξη που έγινε για τη στε­λέ­χωση της Δημό­σιας Ραδιο­τη­λε­ό­ρα­σης, δεν υπάρ­χουν στα κρι­τή­ρια η συνά­φεια προ­ϋ­πη­ρε­σίας και πτυχίου. Αν αυτό είναι έτσι, σημαί­νει ότι θα μπορεί να γίνει επιλογή προ­σω­πι­κού κατά τέτοιο τρόπο που θα απο­κλείει τον τυπικό λόγο της αναί­ρε­σης. Επο­μέ­νως, θεω­ρη­τικά, θα μπο­ρούσε να διο­ρι­στεί κάποιος, ο οποίος να μην έχει άμεση σχέση με το αντι­κεί­μενο ή την προ­ϋ­πη­ρε­σία και να απο­κλει­στεί κάποιος άλλος, καταλ­λη­λό­τε­ρος και ικα­νό­τε­ρος.

Δεδο­μέ­νου ότι έχει γίνει τερά­στια συζή­τηση μετά τη διάλυση της ΕΡΤ – η οποία παρ’ ολίγον να σημάνει και τη διάλυση της Κυβέρ­νη­σης τότε – είναι πολύ σημα­ντικό μετά από τόση προ­σπά­θεια, να μη γίνει πάλι ένας φορέας όπως είναι όλοι οι ιδιω­τι­κοί σταθμοί σήμερα, για τους οποίους όλος ο κόσμος ξέρει ότι υπη­ρε­τούν τα συμ­φέ­ρο­ντα εκείνου στον οποίο ανήκουν και καλ­λιερ­γούν την παρα­πλη­ρο­φό­ρηση αλλά ένας φορέας αξιο­κρα­τίας και σεβα­σμού στη έγκυρη πλη­ρο­φό­ρηση. Άρα, λοιπόν, η Δημόσια Ραδιο­τη­λε­ό­ραση δεν πρέπει να επα­να­λά­βει το μοντέλο του παρελ­θό­ντος.

Μετά τη δήλωση, λοιπόν, την οποία είμαι βέβαιος ότι θα κάνετε εδώ, το βασικό ερώτημα είναι αν υπάρχει περί­πτωση να ληφθεί σοβαρά υπόψη αυτό που θα πείτε για την αξιο­λό­γηση και την πρό­σληψη των ικα­νο­τέ­ρων. Το βασικό ερώτημα, λοιπόν, είναι εάν θα προ­σλη­φθούν οι ικα­νό­τε­ροι.

Tο δεύτερο ζήτημα που θα ήθελα να σας μετα­φέρω είναι η αγωνία των παρα­με­θό­ριων ραδιο­φω­νι­κών σταθμών, όπου οι άνθρω­ποι ασκούν και δημιουρ­γούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις εθνικής πολι­τι­κής. Αυτό συμ­βαί­νει, διότι οι παρα­με­θό­ριες περιο­χές έχουν κοινούς πλη­θυ­σμούς που ενδια­φέ­ρο­νται για τα ίδια θέματα όσον αφορά τον του­ρι­σμό, την παρα­γωγή και το εμπόριο, δεδο­μέ­νου ότι πρό­κει­ται για κινού­με­νους πλη­θυ­σμούς.

Παρά­δειγμα ο ραδιο­φω­νι­κός σταθμός της Ρόδου Δωδε­κα­νή­σου του οποίου η εμβέ­λεια φθάνει όχι μόνο σε όλη τη Δωδε­κά­νησο αλλά μέχρι τη διπλανή Τουρκία και την Κύπρο.

Άρα, λοιπόν, το κλεί­σιμο αυτών των σταθμών σημαί­νει στην πράξη αθέτηση μιας εθνικής, παρα­γω­γι­κής και του­ρι­στι­κής πολι­τι­κής. Βεβαίως, υπάρχει και το ανθρώ­πινο στοι­χείο, οι εργα­ζό­με­νοι, γιατί μιλάμε για ανθρώ­πους που έχουν δου­λέ­ψει και προ­σφέ­ρει τόσα χρόνια – και φυσικά μιλώ πάντα για τους ικανούς και όχι γι’ αυτούς που κατεί­χαν τις θέσεις και δεν δού­λευαν – και οι οποίοι αγω­νιούν ότι θα βρεθούν στο δρόμο με όλες αυτές τις μετα­βο­λές. Ευχα­ρι­στώ πολύ.

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣ (Υφυ­πουρ­γός στον Πρω­θυ­πουργό για τη Δημόσια Ραδιο­τη­λε­ό­ραση): Ευχα­ρι­στώ, κυρία Πρόεδρε. Σας ευχα­ρι­στώ, κύριε Κρε­μα­στινέ, για την ερώτηση γιατί μου δίνετε την ευκαι­ρία να διευ­κρι­νι­στούν μερικά ζητή­ματα.

Όσον αφορά το πρώτο που έχει άμεση σχέση και με την ουσία της ερώ­τη­σής σας, το εάν δηλαδή θα είναι ένας ανε­ξάρ­τη­τος ραδιο­σταθ­μός και τηλε­ο­πτι­κός σταθμός ο Νέος Δημό­σιος Ραδιο­τη­λε­ο­πτι­κός Φορέας, θέλω να επι­ση­μάνω ότι έχουμε ψηφίσει έναν και­νού­ριο νόμο, ο οποίος δεν μου δίνει την παρα­μι­κρή δυνα­τό­τητα παρέμ­βα­σης στις δια­δι­κα­σίες της ΝΕΡΙΤ. Και, εάν θέλετε η δουλειά μου είναι να προ­στα­τέψω αυτήν την ανε­ξαρ­τη­σία. Άρα, για όλα αυτά τα ζητή­ματα την ευθύνη -κι εγώ πρέπει να προ­στα­τεύσω αυτήν την ανεξαρτησία- την έχει το Επο­πτικό Συμ­βού­λιο και το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο.

Τώρα, ως προς την ουσία των ερω­τη­μά­των που θέσατε: Θεωρώ αυτο­νό­ητο και έχει δοθεί ιδιαί­τερο βάρος στην αξιο­ποί­ηση της εμπει­ρίας όσων πρό­κει­ται να προ­σλη­φθούν στο Νέο Ραδιο­τη­λε­ο­πτικό Φορέα. Αυτή η εμπει­ρία θα κριθεί σε τρία δια­φο­ρε­τικά επίπεδα:

Στο πρώτο ανα­φέ­ρε­ται ρητά μέσα στην προ­κή­ρυξη ότι θα πρέπει να έχουν όλα τα δικαιο­λο­γη­τικά που να απο­δει­κνύ­ουν τη συναφή εμπει­ρία για το αντι­κεί­μενο της θέσης στην οποία κάνουν αίτηση. Και αυτή η εμπει­ρία θα κρί­νε­ται στο πρώτο στάδιο με έναν αντι­κει­με­νικό τρόπο, μέσα από μια επε­ξερ­γα­σία που θα μοριο­δο­τού­νται με βάση την εμπει­ρία, αλλά και γνώσεις, πτυχία και όλα τα υπό­λοιπα. Δεν είναι όμως, μόνο αυτή η δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης, γιατί -όπως σωστά είπατε- ο στόχος μας είναι να προ­σλη­φθούν οι ικα­νό­τε­ροι.

Θα υπάρ­χουν και άλλα δύο στάδια αξιο­λό­γη­σης. Το δεύτερο στάδιο θα αφορά το βιο­γρα­φικό κάθε υπο­ψη­φίου το οποίο θα εξε­τά­ζε­ται, το έργο του δηλαδή, τη δημο­σιο­γρα­φική του καριέρα -αν θέλετε- και δεν είναι μόνο για τους δημο­σιο­γρά­φους, είναι για όλες τις καλ­λι­τε­χνι­κές ειδι­κό­τη­τες, σκη­νο­θέ­τες και άλλες που υπάρ­χουν και θα κρί­νε­ται επί της ουσίας το έργο του.

Και το τρίτο στάδιο πια θα είναι το στάδιο της συνέ­ντευ­ξης όπου θα υπάρχει η δυνα­τό­τητα μιας πολύ πιο ολο­κλη­ρω­μέ­νης εικόνας των ικα­νο­τή­των κάθε υπο­ψη­φίου. Να σημειώσω ότι σε αυτή τη δια­δι­κα­σία θα μετέ­χουν ειδικοί αξιο­λο­γη­τές οι οποίοι θα ανα­κοι­νω­θούν από την ΝΕΡΙΤ, ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται και εκεί η αντι­κει­με­νι­κό­τητα της κρίσης.

Να το θέσω λίγο γενι­κό­τερα. Η ΝΕΡΙΤ πρό­κει­ται να αρχίσει να λει­τουρ­γεί μέσα στο επόμενο δίμηνο σε γενικές γραμμές -δεν θέλω να πω ακριβή ημερομηνία- και θα πρέπει από ένα ραδιο­τη­λε­ο­πτικό φορέα μετα­βα­τικό, που έχουμε σήμερα, να περά­σουμε στο μόνιμο φορέα και υπάρξει αυτή η συνέ­χεια χωρίς την παρα­μι­κρή διακοπή. Άρα, κατε­ξο­χήν πρέπει να πρι­μο­δο­τή­σουμε την εμπει­ρία. Γι’ αυτό και η εμπει­ρία ως μόρια είναι το ίδιο με τα πτυχία.

Τώρα, για τα πτυχία που είπατε: σε όλες τις ειδι­κό­τη­τες υπάρ­χουν συγκε­κρι­μένα πτυχία τα οποία ανα­γνω­ρί­ζο­νται. Ειδικά για τους δημο­σιο­γρά­φους δεν υπάρ­χουν πτυχία, γιατί όπως θα ξέρετε, ανάλογα με το θέμα το οποίο θα κληθούν να δια­χει­ρι­στούν υπάρχει δια­φο­ρε­τική συνά­φεια πτυχίων. Για παρά­δειγμα, ένας ιατρι­κός ρεπόρ­τερ μπορεί να είναι πολύ καλύ­τερο να έχει πτυχίο Ιατρι­κής. Ένας οικο­νο­μι­κός ρεπόρ­τερ θα είναι καλύ­τερο να έχει πτυχίο Οικο­νο­μι­κών. Και αυτό αλλάζει, γιατί ποτέ κανείς δημο­σιο­γρά­φος δεν μένει στά­σι­μος στην καριέρα του. Άρα ένας φορέας Μέσων Ενη­μέ­ρω­σης θέλει -εάν θέλετε- αυτόν τον πλου­ρα­λι­σμό των πτυχίων.

Πέραν αυτών προ­βλέ­πε­ται και ένα 20%, το οποίο θα είναι ανε­ξάρ­τητα από πτυχία, ακριβώς για να πρι­μο­δο­τή­σουμε δημο­σιο­γρά­φος ή και καλ­λι­τέ­χνες οι οποίοι έχουν ξεκι­νή­σει με πολλά χρόνια εμπει­ρίας και είναι πολύ­τιμη η εμπει­ρία τους και θέλουμε να την αξιο­ποι­ή­σουμε στο τηλε­ο­πτικό φορέα. Στα πλαίσια αυτά έχουμε βάλει και σαν προ­ϋ­πό­θεση για τους δημο­σιο­γρά­φους να είναι ασφα­λι­σμέ­νοι στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, που σημαί­νει ότι εξ ορισμού θα έχουν του­λά­χι­στον πέντε χρόνια δημο­σιο­γρα­φι­κής προ­ϋ­πη­ρε­σίας.

Το τελευ­ταίο που θέλω να επι­ση­μάνω είναι ότι μέχρι τώρα οι προ­σλή­ψεις στην ΕΡΤ γινό­ντου­σαν με μια προ­κή­ρυξη η οποία έβαζε ελά­χι­στα τυπικά προ­σό­ντα και μια Επι­τροπή που διόριζε το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο, χωρίς κανένα κρι­τή­ριο. Και πάμε τώρα σε μια τελείως δια­φο­ρε­τική δια­δι­κα­σία που νομίζω ότι είναι η καλύ­τερη δια­σφά­λιση της αντι­κει­με­νι­κό­τη­τας της δια­δι­κα­σίας και το ότι θα προ­σλη­φθούν οι αξιό­τε­ροι των υπο­ψη­φίων.

Όλη αυτή η δια­δι­κα­σία έχει ήδη ξεκι­νή­σει πιλο­τικά και ελπίζω ότι στο επόμενο διά­στημα θα προ­χω­ρή­σει με πιο γρή­γο­ρους ρυθμούς. Να επι­ση­μάνω εδώ ότι, ακριβώς επειδή έχουμε φέρει ένα και­νούρ­γιο νόμο, αυτές οι δια­δι­κα­σίες έχουν απαι­τή­σει ένα χρόνο μεγα­λύ­τερο απ’ όσο, ίσως, προ­βλέ­παμε στην αρχή. Νομίζω, όμως, ότι αυτές οι δια­δι­κα­σίες δια­σφα­λί­ζουν με τον καλύ­τερο τρόπο –και ξανα­γυρ­νάω στην αρχική σας ερώτηση- την ανε­ξαρ­τη­σία και την αξιο­κρα­τία στο δημόσιο φορέα που θα έχουμε. Ευχα­ρι­στώ.

ΔΗΜΗΤΡHΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ: Δεν θα ήθελα να κρι­τι­κάρω την απά­ντηση του Υπουρ­γού, αλλά η συνά­φεια του πτυχίου με το γνω­στικό αντι­κεί­μενο είναι κάτι το αυτο­νό­ητο. Όμως, επειδή δεν υπάρχει στην προ­κή­ρυξη και για όποιον θα ήθελε μετά να διεκ­δι­κή­σει το δίκιο του ή το δικαί­ωμά του, μπορεί αυτός να στη­ρι­χθεί στη δια­βε­βαί­ωση τη δική σας αυτή τη στιγμή στη Βουλή, ότι δηλαδή έτσι θα γίνει; Διότι ασφαλώς υπάρχει ευρύ­τητα του αντι­κει­μέ­νου, αλλά μέσα στην ευρύ­τητα του αντι­κει­μέ­νου υπάρχει κι η εξει­δί­κευση. Θα μπο­ρούσε, λοιπόν, για το ειδικό αντι­κεί­μενο να υπάρχει συνά­φεια. Δεν ξέρω αν γίνομαι κατα­νοη­τός με αυτό το οποίο λέω.

ΠΑΝΤΕΛΗΣ: Σίγουρα.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ: Να το εξηγήσω, αν χρεια­στεί, περισ­σό­τερο. Συνά­φεια πτυχίου και προ­ϋ­πη­ρε­σίας.

Αυτό που θέλουμε όλοι οι Έλληνες είναι να έχουμε μία τηλε­ό­ραση που να την ανοίγει ο Έλληνας πολίτης και να βλέπει κάτι δια­φο­ρε­τικό απ’ αυτό που βλέπει στην καθη­με­ρινή του ζωή. Διότι, δυστυ­χώς, αυτή η «δημο­κρα­τική υπερ­πλη­ρο­φό­ρηση» που έχουμε, καταντά παρα­πλη­ρο­φό­ρηση. Ο κόσμος πολλές φορές δεν γνω­ρί­ζει τα γεγο­νότα. Άλλα ακούει στον ένα σταθμό, άλλα ακούει στον άλλο σταθμό. Εν πάση περι­πτώ­σει, αυτή η ΝΕΡΙΤ θα πρέπει να δια­φο­ρο­ποιεί­ται απ’ όλα τα άλλα. Δια­φο­ρε­τικά γιατί να γίνει;

Με την ευκαι­ρία, τη ΝΕΡΙΤ, όπως λέτε τη Δημόσια Τηλε­ό­ραση, καλό είναι να την απλο­ποι­ή­σετε, διότι η λέξη ΝΕΡΙΤ διεθνώς δεν θα δια­βά­ζε­ται, εάν είναι δηλω­μένη στο παγκό­σμιο τηλε­ο­πτικό πρό­γραμμα ως ΝΕΡΙΤ. Αυτό, βέβαια, είναι δικό σας θέμα.

Ένας, λοιπόν, λόγος ανη­συ­χίας του προ­σω­πι­κού – και εγώ τον βρίσκω δίκαιο – είναι ότι αυτά που ο Υπουρ­γός περι­γρά­φει πολύ ωραία, δεν είναι απο­τυ­πω­μένα μέσα στην προ­κή­ρυξη. Αυτή είναι η διαφορά. Αν συμβούν όπως τα λέτε, ουδείς ψόγος.

Βεβαίως, θα ήθελα και πάλι να μου απα­ντή­σετε για το άλλο, το οποίο είναι και θέμα παρα­γω­γής και θέμα οικο­νο­μίας και θέμα εθνικό. Έτσι, όπως είναι σήμερα τα πράγ­ματα, νομίζω ότι είναι απο­γοη­τευ­τικά. Δεν θέλω να τα περι­γράψω, αλλά να ξέρετε ότι οι άνθρω­ποι παρα­μέ­νουν στους σταθ­μούς. Η ΔΕΗ τους απειλεί ότι θα τους κόψει το φως. Δεν είναι πράγ­ματα που χαρα­κτη­ρί­ζουν μια ευρω­παϊκή χώρα αυτά που συμ­βαί­νουν σήμερα. Πρέπει οπωσ­δή­ποτε να διευ­θε­τη­θούν, αφού μάλιστα το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών τώρα ισχυ­ρί­ζε­ται ότι έχει ένα υπερ­πλε­ό­να­σμα, ας χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ένα μέρος του υπερ­πλε­ο­νά­σμα­τος για να αντι­με­τω­πι­στούν θέματα πρω­τί­στως εθνικής σημα­σίας.

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣ (Υφυ­πουρ­γός στον Πρω­θυ­πουργό για τη Δημόσια Ραδιο­τη­λε­ό­ραση): Το ζήτημα της εμπει­ρίας ανα­φέ­ρε­ται και στην προ­κή­ρυξη. Ανα­φέ­ρε­ται «συναφής εμπει­ρία». Άρα, δεν νομίζω ότι υπάρχει η παρα­μι­κρή αμφι­σβή­τηση.

Όσον αφορά στα πτυχία, και πάλι στις περισ­σό­τε­ρες ειδι­κό­τη­τες ανα­φέ­ρο­νται συγκε­κρι­μένα πτυχία τα οποία ζητού­νται. Δεν υπάρ­χουν συγκε­κρι­μένα πτυχία για τους δημο­σιο­γρά­φους ακριβώς για τους λόγους που σας εξήγησα. Όπως είναι γνωστό, πάρα πολλοί δημο­σιο­γρά­φοι δεν έχουν καν πτυχίο. Είναι μία πρό­σθετη προ­ϋ­πό­θεση που μπήκε, ακριβώς για να υπάρξει μία ανα­βάθ­μιση των εργα­ζο­μέ­νων που θα απα­σχο­λού­νται στον ραδιο­τη­λε­ο­πτικό φορέα. Άρα, δεν νομίζω ότι υπάρχει ζήτημα παρα­νό­η­σης. Ξέρω ότι αυτή είναι η κατεύ­θυνση και του Επο­πτι­κού και του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου. Αυτή η γραμμή ακο­λου­θεί­ται και αυτή θα ακο­λου­θη­θεί. Αυτά είναι τα κρι­τή­ρια με τα οποία θα αξιο­λο­γη­θούν και τα βιο­γρα­φικά και οι υπο­ψή­φιοι στις συνε­ντεύ­ξεις.

Σε ό,τι αφορά στους σταθ­μούς της Περι­φέ­ρειας, όπως έχω πει κατ’ επα­νά­ληψη, η πρόθεση του Επο­πτι­κού και του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου είναι να προ­χω­ρή­σουμε σε ραδιο­φω­νι­κούς σταθ­μούς σε κάθε πρω­τεύ­ουσα Περι­φέ­ρειας. Μιλάμε για περίπου δώδεκα σταθ­μούς, περι­λαμ­βά­νο­ντας και τις παρα­με­θό­ριες περιο­χές. Θα υπάρξει ξεχω­ρι­στή δια­δι­κα­σία πρό­σλη­ψης τεχνι­κών και δημο­σιο­γρά­φων γι’ αυτούς τους σταθ­μούς.

Είναι αλήθεια ότι με βάση τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που έχει αυτήν τη στιγμή η ΝΕΡΙΤ –παρε­μπι­πτό­ντως τα ίδια προ­βλή­ματα που θα έχει στα αγγλικά, για να δια­βα­στεί το όνομα, είχε και η ΕΡΤ με την ίδια λογική- ο αριθμός των εργα­ζο­μέ­νων που θα απα­σχο­λού­νται στους περι­φε­ρεια­κούς σταθ­μούς δεν είναι μεγάλος.

Από την άλλη πλευρά –το έχω ξαναπεί και εδώ στη Βουλή- πρόθεση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου είναι να έρθει σε συνεν­νό­ηση με την τοπική αυτο­διοί­κηση στις Περι­φέ­ρειες αυτές, ώστε να υπάρξει μία συνερ­γα­σία. Η ΝΕΡΙΤ να προ­σφέ­ρει ένα ελά­χι­στο προ­σω­πικό, πρό­γραμμα και εξο­πλι­σμό για όλον το σταθμό. Από την πλευρά τους, αξιο­ποιώ­ντας και τις δυνα­τό­τη­τες των τοπικών αγορών, αν θέλετε, για τοπική δια­φή­μιση, να υπάρξει μία τέτοια συνερ­γα­σία, ώστε να είναι στε­λε­χω­μέ­νοι και επαρ­κείς ραδιο­φω­νι­κοί σταθμοί σε όλες τις πρω­τεύ­ου­σες των Περι­φε­ρειών.

Όταν λέμε ότι οι Περι­φέ­ρειες έχουν ανάγκη τέτοιους σταθ­μούς, νομίζω ότι πρέπει και οι ίδιες να κινη­το­ποι­η­θούν σε αυτήν την κατεύ­θυνση. Το απο­τέ­λε­σμα θα είναι θετικό και για τις Περι­φέ­ρειες και για τον δημόσιο φορέα.»