ΠΑΣΟΚ: «3+1 Δήμοι στην Κέρκυρα»

Μπο­ρεί να θε­ω­ρεί­ται δε­δο­μέ­νο, πως στην Κέρ­κυ­ρα θα πα­ρα­μεί­νει το μο­ντέ­λο του ενός Δήμου στις επερ­χό­με­νες δη­μο­τι­κές εκλο­γές, ωστό­σο, με ανα­κοί­νω­σή της η Νο­μαρ­χια­κή του ΠΑΣΟΚ στο νησί, το­νί­ζει, πως μετά κι από διά­λο­γο που πραγ­μα­το­ποί­η­σε, αυτό πρέ­πει να αλ­λά­ξει…

Τι προ­τεί­νει η ΝΕ του ΠΑΣΟΚ, λοι­πόν, μιας κι όπως εξη­γεί “είναι πλέον οφθαλ­μο­φα­νές ότι ο ένας Δήμος δεν κα­τά­φε­ρε να αντα­πο­κρι­θεί στις απαι­τή­σεις της Κερ­κυ­ραϊ­κής κοι­νω­νί­ας”;

Τρεις Δήμοι στην Κέρ­κυ­ρα μιας και “χρεια­ζό­μα­στε Δή­μους με διοι­κη­τι­κή ικα­νό­τη­τα και αυ­το­τέ­λεια, που θα προ­σφέ­ρουν υπη­ρε­σί­ες στους πο­λί­τες, με ομοιο­γέ­νεια γε­ω­γρα­φι­κών και ανα­πτυ­ξια­κών χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών” και ακόμη έναν για τα Δια­πό­ντια νησιά.

Με την αι­τιο­λο­γία εδώ να είναι κατά την ανα­κοί­νω­ση της Νο­μαρ­χια­κής του ΠΑΣΟΚ πως “λόγω της θέσης τους είναι εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κά, επει­δή επε­κτεί­νουν τα σύ­νο­ρα της χώρας μας, την υφα­λο­κρη­πί­δα και τη θα­λάσ­σια ζώνη εκ­με­τάλ­λευ­σης”.

Ολό­κλη­ρη η ανα­κοί­νω­ση του ΠΑΣΟΚ έχει ως εξής:

Το ΠΑΣΟΚ υπήρ­ξε το κόμμα που δη­μιούρ­γη­σε και στή­ρι­ξε αναμ­φι­σβή­τη­τα την αυ­το­διοί­κη­ση και πέ­ρα­σε όλες τις με­γά­λες τομές σε αυτήν. Είναι η πα­ρά­τα­ξη που δια­χρο­νι­κά προ­ώ­θη­σε τις με­γά­λες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στον διοι­κη­τι­κό και θε­σμι­κό «χάρτη» της χώρας (Απο­κε­ντρω­μέ­νη Αυ­το­διοί­κη­ση Α΄ και Β΄ βαθ­μού, Αυ­το­διοι­κη­τι­κός Κώ­δι­κας, Οι­κο­νο­μι­κά της Αυ­το­διοί­κη­σης, Κα­πο­δί­στριας, Καλ­λι­κρά­της, με­τα­φο­ρά του Β΄ βαθ­μού Αυ­το­διοί­κη­σης από το επί­πε­δο του Νομού στην αι­ρε­τή Πε­ρι­φε­ρεια­κή Αυ­το­διοί­κη­ση). Τομές οι οποί­ες στην Βουλή ψη­φί­στη­καν μόνο από το ΠΑΣΟΚ, όταν τα άλλα κόμ­μα­τα τις κα­τα­ψή­φι­ζαν στο σύ­νο­λό τους. Είναι το κί­νη­μα που πρώτο, εδώ και χρό­νια έχει κα­τα­θέ­σει συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις για τις ανα­γκαί­ες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα της χώρας, με επί­κε­ντρο το εκλο­γι­κό σύ­στη­μα και τον εκλο­γι­κό νόμο, την κα­τά­τμη­ση των με­γά­λων εκλο­γι­κών πε­ρι­φε­ρειών, τη χρη­μα­το­δό­τη­ση υπο­ψη­φί­ων και τον έλεγ­χο αυτών, τη ψήφο των ομο­γε­νών καθώς επί­σης και αλ­λα­γές στο εκλο­γι­κό σύ­στη­μα ανά­δει­ξης των ορ­γά­νων της Αυ­το­διοί­κη­σης.

Η Δη­μο­κρα­τι­κή πα­ρά­τα­ξη ως υπέρ­μα­χος του κοι­νω­νι­κού δια­λό­γου, ανα­ζη­τού­σε πάντα μέσα από τον διά­λο­γο τις ανα­γκαί­ες και κοινά απο­δε­κτές λύ­σεις σε κρί­σι­μα προ­βλή­μα­τα. Σε αυτά τα πλαί­σια και η Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Κέρ­κυ­ρας πήρε την πρω­το­βου­λία να ανοί­ξει έναν ου­σια­στι­κό διά­λο­γο – σε αντί­θε­ση με τους υπό­λοι­πους πο­λι­τι­κούς φο­ρείς της Κέρ­κυ­ρας – όταν εκ­δη­λώ­θη­κε η πρό­θε­ση της Κυ­βέρ­νη­σης να προ­χω­ρή­σει σε διορ­θω­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις στον Καλ­λι­κρά­τη. Η πρό­τα­ση για την νέα χω­ρο­τα­ξι­κή διάρ­θρω­ση και την δη­μιουρ­γία τριών νέων Δήμων στην Κέρ­κυ­ρα, με βάση την σχε­τι­κή πρό­τα­ση του Υπουρ­γεί­ου, απο­τέ­λε­σε τον τε­λευ­ταίο καιρό κυ­ρί­αρ­χο θέμα της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας μας. Είναι απο­λύ­τως λο­γι­κό για ένα τόσο ση­μα­ντι­κό θέμα να κα­τα­τί­θε­νται προ­τά­σεις, επι­χει­ρή­μα­τα και προ­βλη­μα­τι­σμοί από αν­θρώ­πους που νοιά­ζο­νται για τον τόπο τους, την πε­ριο­χή τους, το χωριό τους. Με αυ­τούς συ­ζή­τη­σε η Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Κέρ­κυ­ρας, αφού ο διά­λο­γος είναι το βα­σι­κό στοι­χείο της Δη­μο­κρα­τί­ας και μπο­ρεί να συμ­βά­λει κα­θο­ρι­στι­κά στο να προ­κύ­ψει η κα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή πρό­τα­ση.

Κυ­ρί­αρ­χο θέμα του ενός ή των τριών Δήμων είναι η αυ­το­τέ­λεια και η ορ­γα­νω­τι­κή τους δομή, η οποία θα μπο­ρέ­σει να τους δώσει την δυ­να­τό­τη­τα να αντα­πο­κρι­θούν στις απαι­τή­σεις της επο­χής και να λει­τουρ­γή­σουν κα­λύ­τε­ρα προς όφε­λος των Κερ­κυ­ραί­ων πο­λι­τών. Είναι πλέον οφθαλ­μο­φα­νές ότι ο ένας Δήμος δεν κα­τά­φε­ρε να αντα­πο­κρι­θεί στις απαι­τή­σεις της Κερ­κυ­ραϊ­κής κοι­νω­νί­ας. Μετά την εμπει­ρία τριά­μι­σι ετών από την εφαρ­μο­γή της Με­ταρ­ρύθ­μι­σης, ο νέος ρόλος της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης θα πρέ­πει να ανα­πτυ­χθεί στα πλαί­σια των ευ­ρύ­τε­ρων αλ­λα­γών που διέ­πουν την ορ­γα­νω­τι­κή λει­τουρ­γία της κε­ντρι­κής εξου­σί­ας. Ο νέος χω­ρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός του Δήμου μας θε­ω­ρού­με ότι είναι επι­βε­βλη­μέ­νος από την ίδια την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Με τον Καλ­λι­κρά­τη δη­μιουρ­γή­θη­καν 325 Δήμοι με μέσο όρο 33.000 κα­τοί­κων ανά Δήμο. Αυτό το κρι­τή­ριο δεν ίσχυ­σε σε νησιά όπως η Ρόδος, η Λέ­σβος και η Κέρ­κυ­ρα, όπου κυ­ριάρ­χη­σε το δόγμα «Κάθε νησί και Δήμος». Στην πράξη όμως απο­δεί­χθη­κε ότι ήταν αδύ­να­το να διοι­κη­θούν αυτά τα νησιά από ένα Δήμο αλλά και να εξυ­πη­ρε­τη­θούν οι πο­λί­τες τους.

Χρεια­ζό­μα­στε Δή­μους με διοι­κη­τι­κή ικα­νό­τη­τα και αυ­το­τέ­λεια, που θα προ­σφέ­ρουν υπη­ρε­σί­ες στους πο­λί­τες, με ομοιο­γέ­νεια γε­ω­γρα­φι­κών και ανα­πτυ­ξια­κών χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών. Με ολική ανα­βάθ­μι­ση της λει­τουρ­γί­ας των το­πι­κών κοι­νο­τή­των, που πρέ­πει να απο­κτή­σουν κυ­ρί­αρ­χο ρόλο στην δια­χεί­ρι­ση των το­πι­κών υπο­θέ­σε­ων, στην αντι­με­τώ­πι­ση των κα­θη­με­ρι­νών προ­βλη­μά­των, στην υλο­ποί­η­ση ανα­γκαί­ων πα­ρεμ­βά­σε­ων σε ένα μικρό γε­ω­γρα­φι­κό σύ­νο­λο. Στον ενιαίο Δήμο το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα ήταν η υπο­λει­τουρ­γία των Δη­μο­τι­κών Ενο­τή­των και ο Δη­μαρ­χο­κε­ντρι­σμός που ακύ­ρω­σαν επί της ου­σί­ας την απο­κέ­ντρω­ση, δη­μιουρ­γώ­ντας έναν υδρο­κέ­φα­λο Δήμο. Αυτά θα εκλεί­ψουν με την επα­να­χά­ρα­ξη των με­γά­λων νη­σιω­τι­κών Δήμων. Οι υπεύ­θυ­νοι θα έχουν άμεση επαφή με το δη­μό­τη και ο Δήμος θα ελέγ­χε­ται κα­λύ­τε­ρα. Ο δια­χω­ρι­σμός της Κέρ­κυ­ρας, υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις, θα αντι­με­τώ­πι­ζε κα­λύ­τε­ρα τη δια­χεί­ρι­ση της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας. Αν λά­βου­με υπόψη και την πα­ρα­τε­τα­μέ­νη οι­κο­νο­μι­κή κρίση, που θα πε­ριο­ρί­σει και άλλο το έργο και τη λει­τουρ­γία των δήμων, τότε η διά­σπα­ση φα­ντά­ζει μο­νό­δρο­μος.

Θα ολο­κλη­ρώ­σου­με με μια ανα­φο­ρά στο ζή­τη­μα των Δια­πο­ντί­ων Νήσων. Ένα ση­μα­ντι­κό μέρος των νη­σιών μας είναι τα μικρά νησιά, κά­ποια από τα οποία, λόγω της θέσης τους είναι εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κά, επει­δή επε­κτεί­νουν τα σύ­νο­ρα της χώρας μας, την υφα­λο­κρη­πί­δα και τη θα­λάσ­σια ζώνη εκ­με­τάλ­λευ­σης.

Οι Οθω­νοί, η Ερεί­κου­σα και το Μα­θρά­κι, νησιά τα οποία επε­κτεί­νουν την ελ­λη­νι­κή κυ­ριαρ­χία προς τη Δύση και την υφα­λο­κρη­πί­δα προς Ιτα­λία και Αλ­βα­νία, είχαν τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κή αντι­με­τώ­πι­ση σε σχέση με νησιά αντί­στοι­χα ή και μι­κρό­τε­ρα, τα οποία δια­τη­ρή­θη­καν ως ανε­ξάρ­τη­τοι Δήμοι ή με­τα­τρά­πη­καν από Κοι­νό­τη­τες σε Δή­μους. Προ­τεί­νου­με την δη­μιουρ­γία ανε­ξάρ­τη­του Δήμου Δια­πο­ντί­ων Νήσων ως ανα­γνώ­ρι­ση του εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κού Εθνι­κού τους ρόλου.