Συγκλονισμένη η κοινωνία αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Γιώργο Μαζωνάκη

Χιλιά­δες είναι τα συλ­λυ­πη­τή­ρια που έχουν κατα­κλύ­σει το δια­δί­κτυο για την μεγάλη απώλεια του ταλα­ντού­χου, δημο­φι­λούς, κορυ­φαίου και ιδιαί­τερα αγα­πη­τού Έλληνα τρα­γου­δι­στή, Γιώργου Μαζω­νάκη, σκορ­πί­ζο­ντας απέ­ρα­ντη θλίψη στο πανελ­λή­νιο ο αιφ­νί­διος θάνατός του, σε ηλικία 54 ετών. Όχι μόνο ο καλ­λι­τε­χνι­κός κόσμος, αλλά και ο πολι­τι­κός, όπως και οι εκα­τομ­μύ­ρια θαυ­μα­στές του, εκφρά­ζουν τη βαθύ­τατη λύπη τους για το τραγικό γεγονός, μη μπο­ρώ­ντας να πιστέ­ψουν ότι ο Γιώργος Μαζω­νά­κης, ένας αυθε­ντι­κός καλ­λι­τέ­χνης που μαγνή­τιζε τα βλέμ­ματα σε κάθε του εμφά­νιση, με τερά­στιο εκτό­πι­σμα «έφυγε» για το μεγάλο ταξίδι στα πέρα μέρη… Τρα­γού­δια του, φωτο­γρα­φίες, βίντεο, συνε­ντεύ­ξεις, δηλώ­σεις του, έχουν κατα­κλύ­σει τα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, δεί­χνο­ντας την τερά­στια αγάπη που είχε ο κόσμος προς τον εκκε­ντρικό καλ­λι­τέ­χνη, με την μονα­δική χροιά στη φωνή του που ξεχώ­ριζε πάντα και ένα απί­στευτο στυλ στις εμφα­νί­σεις και τη σκηνική του παρου­σία.

Με συγκι­νη­τικά μηνύ­ματα και σε τοπικό επίπεδο απο­χαι­ρε­τούν με βαθιά συγκί­νηση και σεβασμό οι συμπο­λί­τες μας, καλ­λι­τέ­χνες και αυτο­διοι­κη­τι­κοί τον τερά­στιο υπερ­τα­λα­ντούχο και αληθινό τρα­γου­δι­στή, που αφήνει ανε­ξί­τηλο το απο­τύ­πωμά του στο ελλη­νικό πεντά­γραμμο, κάνο­ντας μία σπου­δαία καριέρα από πολύ νεαρή ηλικία στα πρώτα του καλ­λι­τε­χνικά βήματα, εμφα­νι­ζό­ταν και στη Ρόδο, σε γνωστά νυχτε­ρινά club, όπου οι θαυ­μα­στές του τον απο­θέ­ω­ναν!

Ο γενικός γραμ­μα­τέας του υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής, Φώτης Μάγγος, έγραψε σε ανάρ­τησή του, απο­χαι­ρε­τώ­ντας τον σπου­δαίο καλ­λι­τέ­χνη: «Κάποιοι τρα­γου­δι­στές απλώς τρα­γου­δούν. Κάποιοι άλλοι αγγί­ζουν την ψυχή σου. Ο Γιώργος Μαζω­νά­κης ήταν για μένα ένας από αυτούς τους τρα­γου­δι­στές που «κολλάς» στην κυριο­λε­ξία. Τα τρα­γού­δια του, ο ιδιαί­τε­ρος τρόπος που τα ερμή­νευε, η μονα­δική σύνδεση μου­σι­κής και στίχου, πάντα απο­τε­λού­σαν έμπνευση και εντάσ­σο­νταν στο δικό μου… παρε­ΐ­στικο ρεπερ­τό­ριο. Και όσο τα τρα­γου­δούσα, ένιωθα αυτή την πλη­ρό­τητα που μόνο ένα πραγ­μα­τικά σπου­δαίο τρα­γούδι μπορεί να σου χαρίσει.

Ένας καλ­λι­τέ­χνης με τόσο δυνατή παρου­σία και τόσο όμορφα τρα­γού­δια δεν πεθαί­νει. Μένει μέσα μας, κάθε φορά που κάποιος θα τα τρα­γου­δάει ή θα τα ακούμε από έναν ραδιο­φω­νικό σταθμό». Ο κ. Μάγγος που δια­θέ­τει καλ­λι­τε­χνική φλέβα, έχοντας μεγάλη αγάπη στο τρα­γούδι, και τρα­γου­δή­σει και ο ίδιος, δεν κρύβει τη συγκί­νησή του για την μεγάλη απώλεια ενός σπου­δαίου καλ­λι­τέ­χνη.

Ο δήμαρ­χος Πάτμου, Νικήτας Τσα­μπα­λά­κης στο άκουσμα της τρα­γι­κής είδησης που σόκαρε το πανελ­λή­νιο, σε δήλωσή του μέσα από τα social media, ανα­φέ­ρει τα εξής για τον θάνατο του Γιώργου Μαζω­νάκη: «Καλό ταξίδι, Γιώργο. Κι από εδώ και πέρα, κάθε φορά που θα ακού­γε­ται η φωνή σου, θα ανοίγει μια μικρή πόρτα στο παρελ­θόν. Θα μπαί­νουν μέσα οι άνθρω­ποί μας, οι έρωτές μας, οι νύχτες μας, τα γέλια και τα δάκρυά μας.

Γιατί η ζωή μπορεί να παίρνει τους ανθρώ­πους, αλλά δεν μπορεί να πάρει τις στιγμές που μας χάρισαν. Κι εσύ, Γιώργο, θα μείνεις για πάντα μέσα στις δικές μας».

«Στο καλό μεγάλε καλ­λι­τέ­χνη…» έγραψε στον προ­σω­πικό του λογα­ρια­σμό ο Μιχάλης Λουλούς, Πρό­ε­δρος του Περι­φε­ρεια­κού Φυτω­ρίου Νοτίου Αιγαίου, συνο­δεύ­ο­ντας την ανάρ­τησή του με ένα από τα γνω­στό­τερα λαϊκά τρα­γού­δια του Μαζω­νάκη. Με μία σύντομη αλλά χαρα­κτη­ρι­στική φράση, ο κ. Λουλούς θέλησε να απο­τυ­πώ­σει τη θλίψη του για την απώλεια του καλ­λι­τέ­χνη, ενώ η επιλογή του τρα­γου­διού απο­τέ­λεσε έναν ακόμη τρόπο να τον απο­χαι­ρε­τή­σει μέσα από τη μουσική που σημά­δεψε την πορεία του.

Ο πρό­ε­δρος της Κοι­νό­τη­τας Λαέρμων, Στα­μά­της Πατού­νας, σχο­λιά­ζει από τη δική του πλευρά, για την απώλεια του Γ. Μαζω­νάκη με μία ανάρ­τηση που εστιά­ζει περισ­σό­τερο στον άνθρωπο και στις αξίες που τον χαρα­κτη­ρί­ζουν:: «Ο άνθρω­πος γεν­νιέ­ται… δεν γίνεται. Δεν μαθαί­νε­ται η ανθρω­πιά. Δεν διδά­σκε­ται η καλο­σύνη. Δεν αγο­ρά­ζε­ται η αξιο­πρέ­πεια και δεν φοριέ­ται η εντι­μό­τητα σαν προ­σω­πείο. Στις εύκολες στιγμές, όλοι μπορούν να δεί­χνουν καλοί. Στις δύσκο­λες, όμως, φαί­νε­ται ποιος πραγ­μα­τικά είσαι. Φαί­νε­ται στον τρόπο που φέρεσαι όταν δεν έχεις τίποτα να κερ­δί­σεις. Στο χέρι που απλώ­νεις χωρίς να περι­μέ­νεις αντάλ­λαγμα. Στον σεβασμό που δεί­χνεις ακόμη και σε εκείνον που δεν μπορεί να σου προ­σφέ­ρει τίποτα. Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν έχει σημασία τι απέ­κτη­σες, πόσο ψηλά έφτασες ή πόσοι σε χει­ρο­κρό­τη­σαν. Σημασία έχει να μπορείς να κοι­τά­ξεις πίσω και να ξέρεις πως, ό,τι κι αν συνά­ντη­σες στη ζωή σου, παρέ­μει­νες Άνθρω­πος. Γιατί ο άνθρω­πος γεν­νιέ­ται… δεν γίνεται. Και η πραγ­μα­τική αξία δεν χρειά­ζε­ται ποτέ να φωνάξει. Φαί­νε­ται. Όσο ζω .Μαζωωωω!!».

Τα μηνύ­ματα των ανθρώ­πων της Ρόδου και των Δωδε­κα­νή­σων έρχο­νται να προ­στε­θούν στο μεγάλο κύμα συγκί­νη­σης που έχει προ­κα­λέ­σει η απώλεια του Γιώργου Μαζω­νάκη. Ένας καλ­λι­τέ­χνης που συν­δέ­θηκε με πολλές γενιές εδώ και 33 χρόνια, με τρα­γού­δια που έγιναν σημείο ανα­φο­ράς και με μία σκηνική παρου­σία που δύσκολα περ­νούσε απα­ρα­τή­ρητη, αφήνει πίσω του μία σημα­ντική παρα­κα­τα­θήκη στο ελλη­νικό τρα­γούδι.

Η φωνή του, οι ερμη­νείες του και τα τρα­γού­δια του θα συνε­χί­σουν να συνο­δεύ­ουν τις ανα­μνή­σεις όσων τον αγά­πη­σαν και τον ακο­λού­θη­σαν όλα αυτά τα χρόνια, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι η μουσική έχει τη δύναμη να κρατά τους ανθρώ­πους ζωντα­νούς μέσα στον χρόνο.