Εποποιΐες

Δέκα τέσσερα και βάλε χρόνια μετά τις φονικές πυρ­κα­γιές στην Πελο­πόν­νησο, η δικαιο­σύνη δεν έχει κατα­φέ­ρει μέχρι τώρα να ξετυ­λί­ξει το κουβάρι με τα χαμένα εκα­τομ­μύ­ρια του Ταμείου Μολυ­βιάτη. Ισως μετά τις δηλώ­σεις στη σύσκε­ψης της… χαράς στη Σπάρτη και τις δηλώ­σεις  για τη μεγάλη εκείνη «επο­ποιΐα»  στην Ηλεία «με βαλί­τσες χρήματα και έτσι γυρί­σαμε το παι­χνίδι, έτσι πήραμε τις εκλογές το 2007» να κινή­σουν το ενδια­φέ­ρον των δικα­στι­κών αρχών έτσι ώστε να λυθεί το μυστή­ριο των χαμένων εκα­τομ­μυ­ρίων. Δεν είναι ότι πέσαμε από τα σύννεφα. Στον κυνικό κόσμο της εξου­σίας, όπως την φαντά­ζο­νται πολλοί, κάπως έτσι έχουν τα πράγ­ματα. «Δώσ’ τους λεφτά να μας ξανα­ψη­φί­σουν». Ετσι νομί­ζουν ακόμη και σήμερα κάποιοι παλαιο­κομ­μα­τι­κοί ότι «γυρίζει το παιχνίδ». Με χιλιά­δες προ­σλή­ψεις στο Δημόσιο και ψηφο­φό­ρους να δίνουν την ψήφο τους, ανάλογα με το κόμμα που κάνει τα καλύ­τερα ρου­σφέ­τια. Με επι­δό­ματα, πότε για τις φωτιές, πότε για τα χιόνια και πότε γιατί… απλά έρχο­νται τα Χρι­στού­γεννα και πρέπει να πάρουν μποναμά οι συντα­ξιού­χοι. Με την άχαστη συνταγή μπόνους σε γονικές παροχές και ακίνητα και «τακτο­ποί­ηση αυθαι­ρέ­των». Είναι ο εκμαυ­λι­σμός των συνει­δή­σεων, είναι η εξαγορά της ψήφου των πολιτών, είναι η λογική του Γκρού­εζα. Οι σκε­πτό­με­νοι πολίτες έχουν πια κου­ρα­στεί με παρό­μοιες συμπε­ρι­φο­ρές και απο­ζη­τούν δια­φο­ρε­τι­κούς πολι­τι­κούς που να ξεφεύ­γουν από την ξεπε­ρα­σμένη πολι­τική των Γκόρ­τσων. Τα κόμματα θα πρέπει να αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι οι κομ­μα­τι­κοί στρατοί και οπαδοί πάντα ψηφί­ζουν το ίδιο αλλά την νίκη την δίνουν οι σκε­πτό­με­νοι πολίτες …