«Λερναία Υδρα» οι διαδικτυακές απάτες εις βάρος ανυποψίαστων πολιτών στη Pόδο!

Δεν έχουν τέλος οι απάτες αλλά και οι από­πει­ρες εξα­πά­τη­σης στο νησί της Ρόδου, εις βάρος ανυ­πο­ψί­α­στων πολιτών, που από τη μια στιγμή στην άλλη είτε βλέπουν να κάνουν… φτερά χρήματα από τους τρα­πε­ζι­κούς τους λογα­ρια­σμούς είτε βρί­σκο­νται χρε­ω­μέ­νοι, μέσα από τις δαι­δα­λώ­δεις δια­δρο­μές που ακο­λου­θούν επι­τή­δειο στον αχανή χώρο του δια­δι­κτύου το οποίο στον καιρό της καρα­ντί­νας έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας!

Μετά τις απο­κα­λύ­ψεις της «δημο­κρα­τι­κής» για την δυσά­ρε­στη περι­πέ­τεια της συμπο­λί­τισ­σάς μας, μητέρας τριών παιδιών, που άγνω­στοι «άδεια­σαν» τον λογα­ρια­σμό της μέσω… Γιβραλ­τάρ -η οποία έλαβε πανελ­λα­δι­κές δια­στά­σεις μέσω τηλε­ο­πτι­κών εκπομπών- ακόμα μια δυσά­ρε­στη περι­πέ­τεια ενός συμπο­λίτη μας έρχεται στο φως της δημο­σιό­τη­τας, κατα­δει­κνύ­ο­ντας ότι βρι­σκό­μα­στε μπροστά σε μια “Λερναία Υδρ”.

Ο γνωστός εκπαι­δευ­τι­κός και υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος με την παρά­ταξη «Ρόδος Αξιών» κ. Βλάσης Τσίννας, είναι ένα ακόμα θύμα των αδί­στα­κτων απα­τε­ώ­νων του δια­δι­κτύου, που συνεχώς εξε­λίσ­σουν τις μεθό­δους τους.

Όπως έκανε γνωστό ο κ. Τσίννας, άγνω­στοι μέσω… Ταϊ­λάν­δης από­κτη­σαν πρό­σβαση σε σελίδα που είχε δημιουρ­γή­σει προ­ε­κλο­γικά στο facebook, «χακά­ρο­ντας» τους κωδι­κούς του και απο­κτώ­ντας πρό­σβαση στην πιστω­τική του κάρτα μέσω της οποίας πλή­ρω­σαν χορη­γού­με­νες δια­φη­μί­σεις (!) ενός ηλε­κτρο­νι­κού παι­χνι­διού. Μέχρι να αντι­λη­φθεί πως είχαν απο­κτή­σει πρό­σβαση απα­τε­ώ­νες στην πιστω­τική του κάρτα, είχαν κατα­φέ­ρει ήδη να τον χρε­ώ­σουν με ένα διόλου ευκα­τα­φρό­νητο ποσό…

Ο ίδιος μάλιστα περιέ­γραψε την περι­πέ­τειά του, προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τέ­ψει άλλους συμπο­λί­τες μας να βιώσουν την ίδια εμπει­ρία:

«Φίλες και φίλοι, σας περι­γράφω σύντομα την ηλε­κτρο­νική απάτη που έγινε σε εμένα, για ενη­μέ­ρωση, αλλά και για να λαμ­βά­νετε τα μέτρα σας.

Σε σελίδα στο fb που είχα δημιουρ­γή­σει στο παρελ­θόν και σχεδόν την είχα εγκα­τα­λεί­ψει, κάποιοι επι­τή­δειοι (φαί­νε­ται να είναι από την μακρινή Ταΐ­λάνδη), από­κτη­σαν πρό­σβαση, “σπά­ζο­ντας” τον κωδικό μου, έγιναν δια­χει­ρι­στές της σελίδας, άλλαξαν την εικόνα προφίλ και την ονο­μα­σία της σελίδας, απο­κλεί­ο­ντας εμένα! Με άφησαν όμως ως δια­φη­μι­στή…

Με τον τρόπο αυτό, προ­χώ­ρη­σαν σε χορη­γού­με­νες κατα­χω­ρή­σεις σε όλο σχεδόν τον κόσμο (σε 4 Ηπεί­ρους) ενός προ­ϊ­ό­ντος (ηλε­κτρο­νι­κού παι­χνι­διού) χρε­ώ­νο­ντας τις δια­φη­μί­σεις σε πιστω­τική μου κάρτα, τα στοι­χεία της οποίας έμειναν απο­θη­κευ­μένα στη σελίδα! Έχω προβεί στις δέουσες ενέρ­γειες στις τρά­πε­ζες και στο fb, ωστόσο, ακόμα δεν έγινε δυνατή η κατάρ­γηση της συγκε­κρι­μέ­νης σελίδας, στην οποία δεν έχω δικαιώ­ματα επε­ξερ­γα­σίας, αφού η δια­χεί­ρισή μου έχει αφαι­ρε­θεί από… τους hackers! Η σελίδα που “χακα­ρί­στηκε” είχε δημιουρ­γη­θεί για λογα­ρια­σμό της παρά­τα­ξης “ΡΟΔΟΣ Αξιών”». Με τη βοήθεια των δια­δι­κτυα­κών του φίλων, οι οποίοι ακο­λού­θη­σαν τις οδηγίες του και έκαναν αναφορά για τη συγκε­κρι­μένη σελίδα, κατά­φε­ραν να την κατα­στή­σει ανε­νεργή το facebook, γλι­τώ­νο­ντας τα χει­ρό­τερα!

Να σημειω­θεί ότι δεκάδες άλλοι συμπο­λί­τες μας έχουν πέσει «θύματα» των απα­τε­ώ­νων του δια­δι­κτύου, καθώς πρό­κει­ται πλέον για μια χαοτική κατά­σταση που τείνει να γίνει ανε­ξέ­λεγ­κτη. Χαρα­κτη­ρι­στικά είναι τα όσα δήλωσε πρό­σφατα σε συνέ­ντευξή της στη «δημο­κρα­τική», η διευ­θύ­ντρια του Διε­θνούς Ινστι­τού­του Κυβερ­νο­α­σφά­λειας (CSIi), κλινική εγκλη­μα­το­λό­γος, σύμ­βου­λος οικο­γέ­νειας και υπο­ψή­φια διδά­κτωρ Εγκλη­μα­το­λο­γίας στο πανε­πι­στή­μιο του Essex κ. Κέλλυ Ιωάννου, η οποία έκανε χαρα­κτή­ρισε τους κυβερ­νο­α­πα­τε­ώ­νες ως «Λερναία Υδρα».

Όπως είχε ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­στικά «στην περίοδο του κορω­νοϊού, είδαμε διά­φο­ρους ψεύ­τι­κους δια­γω­νι­σμούς με έπαθλα που υπο­τί­θε­ται ότι στή­νο­νταν από Ελληνες διά­ση­μους, όπου διά­φο­ροι επι­τή­δειοι οικειο­ποιού­νταν την εικόνα ή κάποιο βίντεο κάποιου Ελληνα celebrity και ζητού­σαν τα προ­σω­πικά στοι­χεία των χρηστών, οι οποίοι τα έδιναν θεω­ρώ­ντας ότι θα κερ­δί­σουν χρήματα. Αυτό που επίσης παρα­τη­ρή­θηκε είναι ότι έγιναν πολύ πιο εξει­δι­κευ­μέ­νες και πιο στο­χευ­μέ­νες οι από­πει­ρες ηλε­κτρο­νι­κού ψαρέ­μα­τος, το λεγό­μενο “fishing”. Είδαμε να απο­στέλ­λο­νται ηλε­κτρο­νικά μηνύ­ματα δήθεν από Τρά­πε­ζες που έφεραν και το λογό­τυπό τους, το οποίο ακόμα κι εμείς οι ειδικοί καλού­μα­σταν να περνάμε ώρες για να κατα­λά­βουμε αν είναι γνήσιο ή όχι. Επίσης πολύ δια­δε­δο­μένο ήταν το fishing από δήθεν μετα­φο­ρι­κές εται­ρείες, που ενη­μέ­ρω­ναν τον χρήστη ότι το προϊόν που παρήγ­γειλε έχει φτάσει και για να το παρα­λά­βουν, τους παρέ­πε­μπαν σε link στο οποίο έπρεπε να κατα­χω­ρί­σουν τα στοι­χεία τους, δίνο­ντας έτσι πρό­σβαση στο λογα­ρια­σμό τους στους απα­τε­ώ­νες. Είμαστε μέσα στις πλέον δια­δι­κτυακά αναλ­φά­βη­τες χώρες, υπάρχει και στην νοο­τρο­πία του Ελληνα η άποψη ότι τα ξέρει όλα. Οπότε, υπάρχει χαμηλός βαθμός προ­σαρ­μο­στι­κό­τη­τας κι αυτό οδηγεί στην ημι­μά­θεια. Από εκεί και πέρα, όσον αφορά στην πλευρά των κυβερ­νο­α­πα­τε­ώ­νων, έχω πει πάρα πολλές φορές ότι επειδή είναι ευκαι­ρια­κοί εγκλη­μα­τίες εμείς ως ειδικοί είμαστε αντι­μέ­τω­ποι με μια Λερναία Υδρα, που της κόβεις το ένα κεφάλι αλλά φυτρώ­νει το άλλο…

Οι κυβερ­νο­α­πα­τε­ώ­νες, βρί­σκουν ευφά­ντα­στους τρόπους, ευνο­ού­με­νοι από τις συγκυ­ρίες κάθε φορά, για να μεταλ­λά­ξουν τις απάτες. Οπότε λοιπόν, εδώ έχουμε δύο πυλώνες, ο ένας είναι η συμπε­ρι­φορά των χρηστών και ο άλλος είναι οι κυβερ­νο­α­πα­τε­ώ­νες που συνεχώς εξε­λίσ­σουν τους τρόπους με τους οποίους θα προ­σεγ­γί­σουν και θα εξα­πα­τή­σουν στους χρήστες… Η συμ­βουλή που θα δώσω και στους δύο, ανε­ξαρ­τή­τως ηλικίας, είναι να ενη­με­ρώ­νο­νται. Η ενη­μέ­ρωση είναι το καλύ­τερο όπλο. Να μην ακο­λου­θούν τη λογική, που την έχουμε ως λαός, ότι πρέπει πρώτα να την πατή­σουμε για να μάθουμε. Δεν έχουμε καθόλου στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας και στην κουλ­τούρα μας το κομμάτι της πρό­λη­ψης σε κανένα επίπεδο. Δυστυ­χώς πρέπει πρώτα να την πατή­σουμε για να συνε­τι­στούμε, αλλά αυτό που θέλω να επι­ση­μάνω είναι ότι δεν χρειά­ζε­ται να φτά­νουμε στα άκρα για να αντι­με­τω­πί­σουμε μια κατά­σταση, γιατί τότε στε­νεύ­ουν πολύ τα περι­θώ­ρια».