Προσφυγή σε ένδικα μέσα από τους συνταξιούχους του Ομίλου ΟΤΕ Δωδ/σου

Αγα­πη­τοί Συ­νά­δελ­φοι και Συ­να­δέλ­φισ­σες,

 Συ­μπλη­ρώ­νο­νται δέκα χρό­νια πο­λι­τι­κής, οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής κρί­σης, που άφησε πίσω της ερεί­πια και κα­τα­στραμ­μέ­νες ζωές εκα­τομ­μυ­ρί­ων αν­θρώ­πων, με­τα­ξύ των οποί­ων στην πρώτη γραμ­μή,  βρί­σκο­νται οι συ­ντα­ξιού­χοι και οι ερ­γα­ζό­με­νοι της χώρας.

Στην πο­λύ­χρο­νη δο­κι­μα­σία, χά­θη­καν αν­θρώ­πι­νες ζωές, λε­η­λα­τή­θη­καν ει­σο­δή­μα­τα, κα­τέρ­ρευ­σαν κοι­νω­νι­κές δομές, αρ­πά­χτη­καν  δη­μό­σιες και ιδιω­τι­κές πε­ριου­σί­ες, κα­τα­πα­τή­θη­καν οι νόμοι, το σύ­νταγ­μα  τα δι­καιώ­μα­τα των πο­λι­τών και η κυ­ριαρ­χία της χώρας μας.

Οι με­τα­κι­νή­σεις πλη­θυ­σμών δια­μόρ­φω­σαν νέα δε­δο­μέ­να στην Ευ­ρώ­πη και τον κόσμο. Την ίδια πε­ρί­ο­δο τα πιο πα­ρα­γω­γι­κά και δυ­να­μι­κά νιάτα της πα­τρί­δας μας, με­τα­να­στεύ­ουν μα­ζι­κά, ανα­ζη­τώ­ντας την τύχη τους αλλού, μα­κριά από τον τόπο και τις οι­κο­γέ­νειες τους.

Οι θυ­σί­ες και οι αγώ­νες του ερ­γα­τι­κού και του συ­ντα­ξιου­χι­κού κι­νή­μα­τος που προ­σπά­θη­σαν ν’ ανα­κό­ψουν τις πο­λι­τι­κές που οδή­γη­σαν τη χώρα στην κα­τα­στρο­φή, λοι­δο­ρή­θη­καν, συ­κο­φα­ντή­θη­καν και κα­τα­πνί­γη­καν στα χη­μι­κά.

Δέκα χρό­νια μετά, αν πά­ρου­με τoiς με­τρη­τοίς όσα η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση δια­τυ­μπα­νί­ζει, για τη λήξη των μνη­μο­νί­ων, την ανά­καμ­ψη της οι­κο­νο­μί­ας και την επα­να­φο­ρά της χώρας στην κα­νο­νι­κό­τη­τα, ανα­ρω­τιό­μα­στε, όσοι του­λά­χι­στον εξα­κο­λου­θού­με να βιώ­νου­με τη φτώ­χεια και την εξα­θλί­ω­ση, αν ζούμε στην ίδια χώρα με όσους τα δια­κη­ρύσ­σουν.

Συ­νά­δελ­φοι και Συ­να­δέλ­φισ­σες

 Σε πρό­σφα­τη συ­γκέ­ντρω­ση των μελών του τμή­μα­τός μας, απο­φα­σί­σα­με ομό­φω­να την προ­σφυ­γή σε έν­δι­κα μέσα, διεκ­δι­κώ­ντας όσα η Κυ­βέρ­νη­ση, κό­ντρα στις αμέ­τρη­τες απο­φά­σεις των Πρω­το­δι­κεί­ων της χώρας και του ΣτΕ, αρ­νεί­ται πει­σμα­τι­κά να συμ­μορ­φω­θεί μ’ αυτές, όπως όφει­λε να πρά­ξει.

Έχουν ακόμα λίγο χρόνο να το ξα­να­σκε­φτούν, αν πραγ­μα­τι­κά τους εν­δια­φέ­ρει  η ανα­κού­φι­ση εκα­τομ­μυ­ρί­ων αν­θρώ­πων, αντί να επαί­ρο­νται και να ρο­κα­νί­ζουν το χρόνο πα­ρα­γρα­φής των υπο­χρε­ώ­σε­ων τους, ελ­πί­ζο­ντας προ­φα­νώς, σε σύ­ντο­μο φυ­σι­κό μας τέλος.

Ου­σια­στι­κά με τη στάση τους, αρ­νού­νται ακόμα και τώρα την ανα­στο­λή της ερή­μην ισό­βιας κα­τα­δί­κης μας σε αργό θά­να­το, στη φτώ­χεια και τη μι­ζέ­ρια.

Υπεν­θυ­μί­ζου­με σε όσους μας κου­νούν το δά­χτυ­λο, δη­λα­δή σ’ αυ­τούς που μας οδή­γη­σαν στο ση­με­ρι­νό κα­τά­ντη­μα, χθε­σι­νούς και ση­με­ρι­νούς αυ­τουρ­γούς, ότι εμείς δεν δια­πρά­ξα­με κα­νέ­να απο­λύ­τως έγκλη­μα.

Άλλοι είναι αυτοί που επί χρό­νια έκα­ναν μνη­μό­συ­να με ξένα κόλ­λυ­βα. Είναι αυτοί που ξό­δευαν τα χρή­μα­τα των τα­μεί­ων μας δεξιά και αρι­στε­ρά, σκορ­πώ­ντας δα­νι­κά και αγύ­ρι­στα, αντί να τα δια­χει­ρι­στούν όπως όφει­λαν με σε­βα­σμό και σύ­νε­ση.

Η επι­στρο­φή των χρη­μά­των που για δε­κα­ε­τί­ες κλέ­βουν από τις συ­ντά­ξεις μας, είναι αί­τη­μα ανα­παλ­λο­τρί­ω­το. Δεν λέμε και δεν θα πούμε ποτέ, ότι έγινε-έγινε. Δεν απε­μπο­λού­με το απα­ρά­γρα­πτο δι­καί­ω­μα της αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης, για το οποίο έχου­με ήδη προ­κα­τα­βά­λει βαρύ τί­μη­μα, χωρίς αντί­κρι­σμα.

Ας προ­σέρ­θουν λοι­πόν το συ­ντο­μό­τε­ρο σε διά­λο­γο με το συ­ντα­ξιου­χι­κό κί­νη­μα, για την εξεύ­ρε­ση τρό­που επι­στρο­φής των κλεμ­μέ­νων, όπως ορί­ζουν η ηθική, οι νόμοι και οι δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις.

Για την ανα­κού­φι­ση εκα­τομ­μυ­ρί­ων αν­θρώ­πων που βρί­σκο­νται στο τε­λευ­ταίο στά­διο του βίου τους και της αν­θρώ­πι­νης εξα­θλί­ω­σης.

Όσο το κα­θυ­στε­ρούν, κακό του κε­φα­λιού τους.

 

Συ­νά­δελ­φοι και Συ­να­δέλ­φισ­σες

 

Προ­σφεύ­γου­με στην Ελ­λη­νι­κή Δι­καιο­σύ­νη με εμπι­στο­σύ­νη στην κρίση των λει­τουρ­γών της και σας κα­λού­με όπως μέχρι τώρα, να κρα­τη­θού­με όρ­θιοι και αλ­λη­λέγ­γυοι, ως την τε­λι­κή δι­καί­ω­ση μας.

 

Με συ­να­δελ­φι­κούς χαι­ρε­τι­σμούς

Για το Πε­ρι­φε­ρεια­κό Τμήμα

Συντ/χων Ομί­λου ΟΤΕ Δωδ/σου

 

Ο  Πρό­ε­δρος                                                Ο  Γ. Γραμ­μα­τέ­ας

 

 

Κ. ΤΣΑ­ΓΚΟΥΡ­ΝΗΣ                                     Δ.  ΠΟΘΟΣ