Οι 10 «απαντήσεις» της κυβέρνησης για τους πλειστηριασμούς – Τι λέει για τις αντιδράσεις

Στην αντε­πί­θε­ση περνά η κυ­βέρ­νη­ση για τους πλει­στη­ρια­σμούς, δί­νο­ντας τη δική της απά­ντη­ση στις έντο­νες αντι­δρά­σεις.

Σε ση­μεί­ω­μα με τίτλο «Τα σπί­τια, οι πλει­στη­ρια­σμοί και η αλή­θεια», ανα­φέ­ρε­ται ότι «αρ­κε­τή φα­σα­ρία γί­νε­ται, τις τε­λευ­ταί­ες μέρες, στον Τύπο και τα social media, αλλά και με σχε­τι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις, για τους πλει­στη­ρια­σμούς ακι­νή­των. Ασφα­λώς, η ανη­συ­χία για την κα­τοι­κία είναι πα­ρα­πά­νω από ευ­ε­ξή­γη­τη -είναι από τις πιο τραυ­μα­τι­κές εμπει­ρί­ες να χά­νεις το σπίτι σου και να βρί­σκε­σαι στον δρόμο, όπως έχου­με δει να γί­νε­ται στην Ισπα­νία. Πρό­κει­ται, όμως, περί αυτού; Γιατί ασφα­λώς είναι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κές πε­ρι­πτώ­σεις το πρώτο σπίτι ενός άνερ­γου ή ερ­γα­ζό­με­νου, που δεν μπο­ρεί να αντε­πε­ξέλ­θει στις υπο­χρε­ώ­σεις του, με ένα ακί­νη­το αξίας άνω των 300.000 ή 400.000 ευρώ ή το ακί­νη­το ενός με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τία που χρω­στά­ει και είναι ένα από τα πολλά που δια­θέ­τει προς εκ­με­τάλ­λευ­ση. Ας δούμε λοι­πόν την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, τα δε­δο­μέ­να και τις συ­γκε­κρι­μέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις.»

Και συ­νε­χί­ζει:

«1. Η κυ­βέρ­νη­ση προ­στα­τεύ­ει την πρώτη κα­τοι­κία –και μά­λι­στα με ση­μα­ντι­κά μέτρα ενί­σχυ­σης των πιο αδύ­να­μων. Η πε­ρί­πτω­ση της Θεσ­σα­λο­νί­κης (που τόση δη­μο­σιό­τη­τα γνώ­ρι­σε, και για την οποία θα μι­λή­σου­με στη συ­νέ­χεια) ή κά­ποιες άλλες πε­ρι­πτώ­σεις δεν αναι­ρούν τον γε­νι­κό κα­νό­να προ­στα­σία της πρώ­της κα­τοι­κί­ας. Σε καμία πε­ρί­πτω­ση, όμως, δεν θα προ­στα­τεύ­σει τις πε­ριου­σί­ες με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών που χρω­στούν τε­ρά­στια ποσά –ανε­ξάρ­τη­τα με το αν το κί­νη­μα ενά­ντια στους πλει­στη­ρια­σμούς και κά­ποιοι πο­λί­τες έχουν (την ισο­πε­δω­τι­κή και λαν­θα­σμέ­νη πο­λι­τι­κά) θέση ότι πρέ­πει να μη γίνει κα­νέ­νας πλει­στη­ρια­σμός. Γιατί είναι δια­φο­ρε­τι­κό πράγ­μα οι πα­νά­κρι­βες βίλες στην Εκάλη και αλλού, και εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό το τριά­ρι στο Πα­γκρά­τι ή το Πε­ρι­στέ­ρι, κ.λπ. Η προ­σπά­θεια δη­μιουρ­γί­ας πα­νι­κού, που ενορ­χη­στρώ­νε­ται από τα γνω­στά κέ­ντρα εξου­σί­ας, δεν πιά­νει, πα­ρό­τι τα θέμα είναι τόσο ευαί­σθη­το, γιατί οι πο­λί­τες που χρω­στούν και έχουν στε­γα­στι­κά δά­νεια, παρά την ανη­συ­χία τους, γνω­ρί­ζουν ότι δεν απει­λού­νται. Εκτός αν κά­ποιοι –και σε καμία πε­ρί­πτω­ση, βέ­βαια, αυτοί δεν είναι όσοι συμ­με­τέ­χουν σε κι­νή­μα­τα στή­ρι­ξης των φτω­χών συ­ναν­θρώ­πων μας– εκτι­μούν ότι με τον Μη­τσο­τά­κη θα προ­στα­τευ­θούν κα­λύ­τε­ρα τα συμ­φέ­ρο­ντα της με­γα­λο­α­στι­κής τάξης. Γιατί πώς αλ­λιώς να εξη­γή­σου­με τη στή­ρι­ξη, για πα­ρά­δειγ­μα, με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τία, με πολλά ακί­νη­τα και κα­τα­στή­μα­τα στον εμπο­ρι­κό­τε­ρο δρόμο της Αθή­νας, να μη βγει σε πλει­στη­ρια­σμό οι­κό­πε­δό του στην Εκάλη;

2. Μέχρι το τέλος του 2016 οι τρά­πε­ζες έχουν εντά­ξει στον προ­γραμ­μα­τι­σμό 2.000 πλει­στη­ρια­σμούς. Από τα μέχρι στιγ­μής στοι­χεία προ­κύ­πτει ότι στο­χεύ­ουν σε με­γά­λα ακί­νη­τα, που βα­ρύ­νο­νται με δά­νεια τα οποία έχουν βρε­θεί στο “κόκ­κι­νο”, πάνω από δύο χρό­νια. Με βάση τα Δελ­τία Πλει­στη­ρια­σμών που δια­τί­θε­νται, μόνο ένα μικρό πο­σο­στό αφορά πλει­στη­ρια­σμούς πρώ­της κα­τοι­κί­ας και πρό­κει­ται για ακί­νη­τα με­γά­λης αξίας. Συ­νε­πώς, τα δη­μο­σιεύ­μα­τα που ανα­φέ­ρο­νται στο ζή­τη­μα δεν ευ­στα­θούν –και ιδίως ως προς την έκτα­ση της δη­μο­σιό­τη­τας που παίρ­νουν. Οι τρά­πε­ζες, μά­λι­στα, με βάση τους στό­χους που τέ­θη­καν, σε συ­νερ­γα­σία με την ΤτΕ και τον ESM, προ­χω­ρούν σε γεν­ναί­ες ρυθ­μί­σεις δα­νεί­ων για τα 29 από τα 41 δισ. ευρώ των “κόκ­κι­νων δα­νεί­ων”, που θα απο­μειω­θούν ως το τέλος του 2019.

3. Στον ανα­θε­ω­ρη­μέ­νο νόμο Κα­τσέ­λη, για τα υπερ­χρε­ω­μέ­να νοι­κο­κυ­ριά, μπο­ρούν να εντα­χθούν σε προ­στα­τευ­τι­κές ρυθ­μί­σεις για την πρώτη κα­τοι­κία δύο στους τρεις δα­νειο­λή­πτες. Μά­λι­στα, για το 25% που αντι­στοι­χεί στους πιο αδύ­να­μους, προ­βλέ­πε­ται η ενί­σχυ­σή τους από το κρά­τος, ώστε να μπο­ρούν να αντα­πο­κρι­θούν στις δό­σεις. Η προ­στα­σία πα­ρα­μέ­νει η ίδια, και δεν επη­ρε­ά­ζε­ται κα­θό­λου από εν­δε­χό­με­νη με­τα­βί­βα­ση του δα­νεί­ου σε μη τρα­πε­ζι­κή εται­ρεία. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, μέχρι και σή­με­ρα απα­γο­ρεύ­ο­νται οι πλει­στη­ρια­σμοί όσων έχουν κα­τα­θέ­σει αι­τή­σεις υπα­γω­γής στις δια­τά­ξεις του νόμου Κα­τσέ­λη.

4. Σύμ­φω­να με το νόμο προ­στα­τεύ­ο­νται οι δα­νειο­λή­πτες –αλλά πρέ­πει βέ­βαια να κά­νουν αί­τη­ση– που δια­θέ­τουν ακί­νη­το αντι­κει­με­νι­κής αξίας έως 180.000 ευρώ εάν είναι άγα­μοι, 220.000 ευρώ εάν είναι έγ­γα­μοι, προ­σαυ­ξη­μέ­νο κατά 20.000 ευρώ ανά παιδί και μέχρι τρία παι­διά. Αντί­στοι­χα, θα πρέ­πει να έχουν ετή­σιο ει­σό­δη­μα (με βάση τις εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης), 13.906 ευρώ αν πρό­κει­ται για ένα άτομο, 23.659 ευρώ αν πρό­κει­ται για δύο άτομα και για κάθε παιδί 5.714 ευρώ, έως τρία παι­διά.

5. Με τον Ανα­θε­ω­ρη­μέ­νο Κώ­δι­κα Δε­ο­ντο­λο­γί­ας, που εφαρ­μό­ζε­ται ήδη από 1.10.2016, οι υπό­χρε­οι για την τή­ρη­σή του (Τρά­πε­ζες, χρη­μα­το­δο­τι­κά ιδρύ­μα­τα, Εται­ρί­ες Δια­χεί­ρι­σης) οφεί­λουν να παίρ­νουν υπόψη τους την οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση του δα­νειο­λή­πτη (τεκ­μη­ριω­μέ­να) και ανα­λό­γως να προ­τεί­νουν λύ­σεις (εν­δε­χό­με­νη ευ­νοϊ­κή επι­μή­κυν­ση, απο­μεί­ω­ση οφει­λής, κ.ά.). Tα πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα, τη­ρώ­ντας τις δια­τά­ξεις του Κώ­δι­κα Δε­ο­ντο­λο­γί­ας και την άτυπη δέ­σμευ­ση τους, δεν έχουν προ­χω­ρή­σει σε διε­νέρ­γεια πλει­στη­ρια­σμών κύ­ριας κα­τοι­κί­ας, ακόμη και στις πε­ρι­πτώ­σεις που δεν πλη­ρού­νται όλες οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις προ­στα­σί­ας, προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γουν εμπλο­κή σε αβέ­βαιες και μα­κρο­χρό­νιες δι­κα­στι­κές διε­νέ­ξεις.

6. Σε πε­ρί­πτω­ση που οι δα­νειο­λή­πτες είναι συ­νερ­γά­σι­μοι με τις τρά­πε­ζες, ακόμα και αν αδυ­να­τούν να πλη­ρώ­σουν, είναι πρα­κτι­κά αδύ­να­τον οι τρά­πε­ζες να ξε­κι­νή­σουν δι­κα­στι­κές δια­δι­κα­σί­ες ενα­ντί­ον της πε­ριου­σί­ας τους χωρίς το χρέος τους να έχει ρυθ­μι­στεί σε επί­πε­δα τέ­τοια που να μπο­ρούν να απο­πλη­ρώ­νουν τη δόση.

7. Θυ­μί­ζου­με ότι μέχρι το 2018 δεν επι­τρέ­πε­ται η με­τα­βί­βα­ση δα­νεί­ων που συν­δέ­ο­νται με πρώτη κα­τοι­κία:

– Ανε­ξαρ­τή­τως κα­τη­γο­ρί­ας, δη­λα­δή όχι μόνο τα στε­γα­στι­κά δά­νεια αλλά και τα κα­τα­να­λω­τι­κά, τα επι­σκευα­στι­κά, τα δά­νεια των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών, των εμπό­ρων και αγρο­τών, καθώς και τα δά­νεια μι­κρών και μι­κρο­με­σαί­ων επι­χει­ρή­σε­ων, που έχουν δια­σφά­λι­ση σε πρώτη κα­τοι­κία.

– Με αντι­κει­με­νι­κή αξία μέχρι 140.000 ευρώ, δη­λα­δή πα­ρα­πά­νω του 90% του συ­νό­λου των στε­γα­στι­κών δα­νεί­ων πρώ­της κα­τοι­κί­ας.

8. Η πε­ρί­πτω­ση της Θεσ­σα­λο­νί­κης είναι ιδιό­μορ­φη. Πρέ­πει, ασφα­λώς, να αντι­με­τω­πι­στεί με σε­βα­σμό προς το πρό­σω­πο του δα­νειο­λή­πτη που, όμως, οφεί­λει και αυτός να σε­βα­στεί και να κάνει χρήση των νόμων σχε­τι­κά με την προ­στα­σία της πε­ριου­σί­ας του. Όσο για τα οφει­λό­με­να από την ΕΡΤ προς το πρό­σω­πό του ισχύ­ουν τα εξής:

– Η ΕΡΤ δεν του χρω­στά ούτε ένα ευρώ καθώς δεν είχε καμιά σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας με την ΕΡΤ! Η ΕΡΤ, λοι­πόν, “δεν αρ­νεί­ται να τον πλη­ρώ­σει”, ούτε άλ­λω­στε πα­ρα­δέ­χε­ται και ο ίδιος.

– Η εται­ρεία που είχε ανα­λά­βει το έργο, και η οποία πλη­ρώ­θη­κε κα­νο­νι­κά από την ΕΡΤ, του οφεί­λει δε­δου­λευ­μέ­να, καθώς ερ­γα­ζό­ταν σ’ αυτή. Η ΕΡΤ δεν μπο­ρεί να κάνει απο­λύ­τως τί­πο­τα γι’ αυτό.

9. Στην πε­ρί­πτω­ση των όσων συ­νέ­βη­σαν στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Αθη­νών καθώς και στα κατά τό­πους ει­ρη­νο­δι­κεία κάθε Τε­τάρ­τη, ημέρα διε­νέρ­γειας πλει­στη­ρια­σμών, οι αρχές κι­νού­νται με γνώ­μο­να την προ­στα­σία της έν­νο­μης τάξης καθώς και της απο­φυ­γής εντά­σε­ων. Δεν μπο­ρεί, όμως, να μεί­νει ανα­πά­ντη­τη η προ­σπά­θεια διό­γκω­σης και πα­ρερ­μη­νεί­ας ενός και μόνο πλει­στη­ρια­σμού στην Αθήνα, ο οποί­ος έγινε από το Δήμο Αθη­ναί­ων, για τον οποίο μεν δεν υπάρ­χει νο­μι­κή απα­γό­ρευ­ση, αλλά λόγω του ποσού της οφει­λής εγεί­ρε­ται ηθικό θέμα, στο οποίο οφεί­λει να το­πο­θε­τη­θεί ο Δή­μαρ­χος Αθη­ναί­ων, κ. Κα­μί­νης.

10. Η προ­σπά­θεια των γνω­στών κέ­ντρων, αφού δεν ευο­δώ­θη­καν οι “ευ­σε­βείς πόθοι” τους να ενερ­γο­ποι­η­θεί ο δη­μο­σιο­νο­μι­κός “κό­φτης”, είναι να εκ­με­ταλ­λευ­θούν το πολύ ευαί­σθη­το θέμα της κα­τοι­κί­ας. Δεν θα έχουν, όμως, καμία τύχη γιατί οι πο­λί­τες έχουν γνώση και κρίση. Ασφα­λώς εν­δια­φέ­ρο­νται –και ορθώς– για την προ­στα­σία του σπι­τιού τους, δεν επι­θυ­μούν, όμως, να έχουν ασυ­δο­σία οι με­γα­λό­σχη­μοι που χρω­στά­νε κατά σύ­στη­μα και πα­ντού.

Το ζή­τη­μα για τους πο­λί­τες που ανη­συ­χούν και κι­νη­το­ποιού­νται τί­θε­ται εντε­λώς αλ­λιώς. Το ερώ­τη­μα είναι: Εν­δια­φέ­ρο­νται για την ου­σια­στι­κή προ­στα­σία της πρώ­της κα­τοι­κί­ας των ερ­γα­ζό­με­νων και ανέρ­γων ή ψά­χνουν να βρουν (άλλη) μια αφορ­μή για να κά­νουν μι­κρο­πο­λι­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση στην κυ­βέρ­νη­ση, εκ­με­ταλ­λευό­με­νοι ένα τόσο ευαί­σθη­το θέμα; Όσοι ανή­κουν στην πρώτη κα­τη­γο­ρία, όσοι αγω­νιούν ει­λι­κρι­νά, δεν πα­ρα­σύ­ρο­νται από τις κραυ­γές ούτε πεί­θο­νται από μια ισο­πε­δω­τι­κή λο­γι­κή που λέει «κα­νέ­νας πλει­στη­ρια­σμός»: ξέ­ρουν να κά­νουν τις ανα­γκαί­ες δια­κρί­σεις, ανα­γνω­ρί­ζουν ότι η κυ­βέρ­νη­ση έχει πε­τύ­χει να προ­στα­τέ­ψει σε πολύ με­γά­λο βαθμό την πρώτη κα­τοι­κία, κα­τα­λα­βαί­νουν ότι με Σα­μα­ρά ή Μη­τσο­τά­κη πρω­θυ­πουρ­γό τα πράγ­μα­τα θα ήταν πολύ χει­ρό­τε­ρα. Και βγά­ζουν τα συ­μπε­ρά­σμα­τά τους.»

topontiki.gr