Πρόκειται για δικαστική απόφαση που αναμένεται να συζητηθεί έντονα, όχι μόνο για το άμεσο αποτέλεσμα που επέφερε, αλλά και για το μήνυμα που εκπέμπει ως προς τα όρια και τη χρήση της προσωπικής κράτησης ως μέσου αναγκαστικής εκτέλεσης.
Με την απόφαση 43/2026, που εκδόθηκε και δημοσιεύθηκε στη Ρόδο στις 5/2/2026 στο πλαίσιο ασφαλιστικών μέτρων, το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου έκανε δεκτές τις αντιρρήσεις ενός κατοίκου της Ρόδου και ακύρωσε την προσβαλλόμενη έκθεση σύλληψης που είχε συνταχθεί την ίδια ημέρα για την προσωπική του κράτηση.
Η κρίση του δικαστηρίου και το άμεσο αποτέλεσμα
Το δικαστήριο, αφού αξιολόγησε τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του, κατέληξε στο διατακτικό ότι δέχεται τις αντιρρήσεις και ακυρώνει την έκθεση σύλληψης με αριθμό η οποία είχε αποτελέσει το εκτελεστικό εργαλείο για την επιβολή της προσωπικής κράτησης.
Η απόφαση αυτή έχει πρακτική σημασία άμεση και χειροπιαστή. Με την ακύρωση της έκθεσης σύλληψης, το συγκεκριμένο μέτρο εκτέλεσης αποδομείται στην πράξη, καθώς το δικαστήριο αφαιρεί το έρεισμα της συγκεκριμένης ενέργειας που οδήγησε στη σύλληψη και στην κράτηση, στη βάση των αντιρρήσεων που εξετάστηκαν κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.
Η υπόθεση συνδέεται με διαιτητική απόφαση του 2025, βάσει της οποίας είχε επιβληθεί, ως μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης, προσωπική κράτηση έως 4 μήνες. Ο αιτών είχε υποχρεωθεί να καταβάλει ποσό 334.296 € εντόκως, ενώ σε επίπεδο εκτελεστικής διαδικασίας εμφανίζεται συνολικό ύψος οφειλής, μαζί με τόκους και έξοδα, 1.120.814,57 €.
Στη συνέχεια, στις 5/2/2026 συντελέστηκε η σύλληψη για την προσωπική κράτηση, γεγονός που ενεργοποίησε την προβλεπόμενη διαδικασία προβολής αντιρρήσεων ενώπιον του Προέδρου Πρωτοδικών.
Παράλληλα, στο ιστορικό προκύπτει ότι έχει ασκηθεί αγωγή για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης, με δικάσιμο στις 12/03/2026, στοιχείο που βαρύνει στη συνολική εικόνα, καθώς η δικαστική κρίση για τα προσωρινά μέτρα λαμβάνει υπόψη τη σοβαρότητα του ισχυρισμού ότι το ίδιο το μέτρο της προσωπικής κράτησης, όπως προέκυψε από τη διαιτητική κρίση, αποτελεί ζήτημα που πιθανολογείται ότι θα κριθεί ευνοϊκά για τον αιτούντα ως προς την ακυρότητά του.
Η ηλικία και η υγεία ως κρίσιμοι παράγοντες
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στην κατάσταση υγείας και στην ηλικία του αιτούντος, καθώς στη δικογραφία αποτυπώνεται ότι είναι 63 ετών και ότι πάσχει από ασθένεια με ιατρική σύσταση για αποφυγή σωματικής και ψυχικής κόπωσης. Το δικαστήριο αξιολόγησε ότι το άγχος και η αγωνία που συνεπάγεται η κράτηση μπορεί να επιβαρύνουν ουσιωδώς την ήδη βεβαρημένη υγεία του.
Στο σκεπτικό αναδεικνύεται επίσης η παράμετρος της αναλογικότητας. Υπό το πρίσμα της πιθανολόγησης για την ευδοκίμηση των αντιρρήσεων, αλλά και των ζητημάτων υγείας και ηλικίας, η συνέχιση ή η επιβολή της προσωπικής κράτησης αξιολογείται ως μέτρο που θα μπορούσε να υπερβεί το αναγκαίο όριο και να οδηγήσει σε δυσανάλογη επιβάρυνση σε σχέση με τον σκοπό της εκτέλεσης.
Η νομική ουσία πίσω από τη δημοσιογραφική είδηση
Αν και η διαδικασία είναι των ασφαλιστικών μέτρων και κινείται σε πλαίσιο πιθανολόγησης, η απόφαση αποκτά ειδικό βάρος επειδή ακουμπά τον σκληρό πυρήνα ενός μέτρου που αγγίζει άμεσα την προσωπική ελευθερία. Η προσωπική κράτηση, ως μηχανισμός πίεσης για ικανοποίηση χρηματικής απαίτησης, αποτελεί θεσμό που εκ των πραγμάτων απαιτεί αυστηρά φίλτρα εφαρμογής, τόσο ως προς τη νομιμότητα της βάσης του, όσο και ως προς την καταλληλότητα στην πράξη, ειδικά όταν παρεμβάλλονται επιβαρυντικοί παράγοντες υγείας και ηλικίας.
Σε αυτή τη γραμμή, η απόφαση λειτουργεί ως σαφής υπενθύμιση ότι η εκτελεστική διαδικασία δεν είναι αυτόματος πιλότος, αλλά πεδίο συνεχούς δικαστικού ελέγχου, ιδίως όταν τίθεται ζήτημα ενδεχόμενης ακυρότητας του θεμελίου τίτλου ή όταν κινδυνεύει σοβαρά η υγεία του κρατούμενου.
Στη διαδικασία, τον αιτούντα εκπροσώπησαν οι πληρεξούσιοι δικηγόροι κ.κ. Βασίλης Καβουριού και Στέργος Λεβέντης.
Απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου ακυρώνει σύλληψη για προσωποκράτηση και ανοίγει νέο κύκλο αντιπαράθεσης
