ΟΗΕ: Στα όριά του το πρόγραμμα ανθρωπιστικής βοήθειας

Προ­βλη­μα­τι­σμός επι­κρα­τεί στον ΟΗΕ καθώς όπως ανα­κοί­νω­σε σή­με­ρα ο Ύπα­τος Αρ­μο­στής του Ορ­γα­νι­σμού για τους Πρό­σφυ­γες (UNCHR) Αντό­νιο Γκου­τέ­ρες η αν­θρω­πι­στι­κή βο­ή­θεια έχει φτά­σει στα όριά της λόγω της έλ­λει­ψης πόρων, την ώρα που οι ανά­γκες αυ­ξά­νο­νται με γε­ω­με­τρι­κό ρυθμό εξαι­τί­ας της αύ­ξη­σης των συ­γκρού­σε­ων και των φυ­σι­κών κα­τα­στρο­φών.

Στη διάρ­κεια συ­νέ­ντευ­ξης Τύπου από τη Γε­νεύη, ο Γκου­τέ­ρες ζή­τη­σε να δη­μιουρ­γη­θεί στον ΟΗΕ ένα «υπερ-τα­μείο για τις επεί­γου­σες κα­τα­στά­σεις» το οποίο θα επι­τρέ­πει την κι­νη­το­ποί­η­ση πε­ρισ­σό­τε­ρων πόρων για αν­θρω­πι­στι­κές κρί­σεις «επι­πέ­δου 3» (αυτές που έχουν χα­ρα­κτη­ρι­στεί πιο άμε­σες, όπως στη Συρία ή το Ιράκ).

Το τα­μείο αυτό θα χρη­μα­το­δο­τεί­ται από τις υπο­χρε­ω­τι­κές συ­νει­σφο­ρές των κρα­τών μελών του ΟΗΕ, όπως γί­νε­ται τώρα για τις απο­στο­λές των Ηνω­μέ­νων Εθνών δια­τή­ρη­σης της ει­ρή­νης, πρό­τει­νε.

Ση­μειώ­νε­ται πως ο ΟΗΕ δια­θέ­τει ήδη ένα έκτα­κτο τα­μείο για τις αν­θρω­πι­στι­κές του επι­χει­ρή­σεις, το Κε­ντρι­κό Τα­μείο Αντι­με­τώ­πι­σης Επει­γου­σών Κα­τα­στά­σε­ων (Cerf), όμως σε αυτό οι συ­νει­σφο­ρές είναι εθε­λο­ντι­κές και άρα δεν επαρ­κεί για την αντι­με­τώ­πι­ση των αυ­ξα­νό­με­νων ανα­γκών.

Ο Γκου­τέ­ρες εξέ­φρα­σε επί­σης την επι­θυ­μία τα χρή­μα­τα της βο­ή­θειας για την ανά­πτυ­ξη, τα οποία είναι δε­κα­πλά­σια από αυτά της έκτα­κτης βο­ή­θειας, να χρη­σι­μο­ποιού­νται επί­σης για τις αν­θρω­πι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις.

«Η αν­θρω­πι­στι­κή κοι­νό­τη­τα είναι πραγ­μα­τι­κά κοντά στο να φτά­σει στα όρια των δυ­να­το­τή­των της μπρο­στά στην αύ­ξη­ση των συ­γκρού­σε­ων», κα­τήγ­γει­λε ο Ύπα­τος Αρ­μο­στής του ΟΗΕ, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας «τη γε­ω­με­τρι­κή αύ­ξη­ση των ανα­γκών» στον κόσμο.

Ο ίδιος υπεν­θύ­μι­σε ότι για πρώτη φορά μετά τον Β’ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο ο αριθ­μός των εκτο­πι­σμέ­νων στον κόσμο εξαι­τί­ας των συ­γκρού­σε­ων ξε­πέ­ρα­σε το 2013 τα 50 εκα­τομ­μύ­ρια.

Εκτός από τις συ­γκρού­σεις, οι αν­θρω­πι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις πρέ­πει επί­σης να αντι­με­τω­πί­ζουν τις αυ­ξα­νό­με­νες ανά­γκες των πλη­θυ­σμών που πλήτ­το­νται από την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή και «τον πολ­λα­πλα­σια­σμό των φυ­σι­κών κα­τα­στρο­φών», ση­μεί­ω­σε ο Γκου­τέ­ρες.