Προσωρινά κρατούμενοι οι δύο Τούρκοι διακινητές μεταναστών

Η υπόθεση που άνοιξε με τη μετα­φορά 58 μετα­να­στών στη Ρόδο και κατέ­ληξε σε κατα­δί­ωξη ταχύ­πλοου προς τα τουρ­κικά παράλια, πέρασε στο πιο καθο­ρι­στικό της σημείο, αυτό της δικα­στι­κής κρίσης για το καθε­στώς κρά­τη­σης των 2 συλ­λη­φθέ­ντων.

Μετά την απο­λο­γία τους, οι δύο υπήκοοι Τουρ­κίας ηλικίας 24 και 27 ετών κρί­θη­καν προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νοι, με ομόφωνη απόφαση του Ανα­κριτή και του Εισαγ­γε­λέως.

Η κινη­το­ποί­ηση των αρχών ξεκί­νησε την 1 Μαρτίου 2026 και περί ώρα 07:20, όταν το Λιμε­νικό ενη­με­ρώ­θηκε για παρου­σία ικανού αριθμού ατόμων στην ευρύ­τερη περιοχή Γεν­να­δίου στη Ρόδο. Στο σημείο μετέ­βη­σαν στελέχη του Λιμε­νι­κού Τμή­μα­τος Λίνδου, με συν­δρομή της ΕΛ.ΑΣ., ενώ ενερ­γο­ποι­ή­θηκε και το αρμόδιο ημεδαπό Αστυ­νο­μικό Τμήμα για την περι­συλ­λογή και την αρχική δια­χεί­ριση των ατόμων.

Κατά τις έρευνες εντο­πί­στη­καν 58 αλλο­δα­ποί, 24 άνδρες, 11 γυναί­κες και 23 ανή­λι­κοι, οι οποίοι είχαν εισέλ­θει στην ελλη­νική επι­κρά­τεια χωρίς τις νόμιμες δια­τυ­πώ­σεις. Στην ίδια χρονική περίοδο της προ­α­νά­κρι­σης κατα­γρά­φηκε ως κρίσιμη η αναφορά των μετα­φε­ρό­με­νων ότι κατέ­βα­λαν περίπου 4.000 δολάρια ανά άτομο για τη μετα­φορά τους, στοι­χείο που φωτίζει το οικο­νο­μικό σκέλος της δια­δρο­μής και προ­σθέ­τει δεδο­μένα για τον τρόπο οργά­νω­σης της μετα­κί­νη­σης.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι ανα­γνω­ρί­στη­καν από τους μετα­φε­ρό­με­νους αλλο­δα­πούς ως οι δια­κι­νη­τές τους. Παράλ­ληλα, από μαρ­τυ­ρι­κές κατα­θέ­σεις που λήφθη­καν μετά τη μετα­φορά όλων στο Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου, προ­έ­κυψε ότι οι 2 φέρο­νται να λει­τουρ­γού­σαν ως χει­ρι­στές εναλλάξ, ένα στοι­χείο που απο­τυ­πώ­νει συγκε­κρι­μένη εμπλοκή στον έλεγχο του σκάφους και όχι μια περι­φε­ρειακή παρου­σία.

Και οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι φέρο­νται να απο­δέ­χθη­καν τις πράξεις που τους απο­δί­δο­νται. Οι περι­γρα­φές τους κινή­θη­καν γύρω από επαφές, μετα­κι­νή­σεις εντός Τουρ­κίας, καθο­δή­γηση μέσω εφαρ­μο­γών, καθώς και τον τρόπο φόρ­τω­σης των μετα­φε­ρό­με­νων πριν από την άφιξη στη Ρόδο. Η απο­λο­γία τους ενώπιον του Α’ τακτι­κού Ανα­κριτή, με τη συν­δρομή της δικη­γό­ρου Μαρία Μανώ­λακα, λει­τούρ­γησε ως το σημείο στο οποίο τα δεδο­μένα της προ­α­νά­κρι­σης τέθηκαν στο τραπέζι με τρόπο που οδηγεί στη δικα­στική απόφαση για την κράτηση.

Ο 24χρονος απο­δέ­χθηκε τις κατη­γο­ρίες και δήλωσε ότι είναι κάτοι­κος Σαμ­σού­ντας. Στην αφήγησή του ανέφερε ότι επι­δί­ωκε να φύγει από την Τουρκία για οικο­νο­μι­κούς λόγους και να μεταβεί στην Ελλάδα, ζητώ­ντας βοήθεια από ομοεθνή του, ο οποίος, κατά τα λεγό­μενά του, του έθεσε ως αντάλ­λαγμα τη συμ­με­τοχή σε μετα­φορά ανθρώ­πων. Υπο­στή­ριξε ότι ο ρόλος του θα ήταν βοη­θη­τι­κός στον καπε­τά­νιο. Περιέ­γραψε δια­δρομή με αερο­πο­ρική μετα­κί­νηση από Κων­στα­ντι­νού­πολη προς Αττά­λεια και στη συνέ­χεια οδική μετά­βαση προς Φινικέ, όπου έλαβαν αριθμό επι­κοι­νω­νίας και κλή­θη­καν μέσω εφαρ­μο­γής να στεί­λουν την τοπο­θε­σία τους.

Στη συνέ­χεια, όπως περιέ­γραψε, εμφα­νί­στηκε όχημα που ρυμουλ­κούσε τρέιλερ με φου­σκωτό σκάφος, τους ζητή­θηκε να επι­βι­βα­στούν και να ανοι­χτούν στη θάλασσα μέχρι να λάβουν οδηγίες. Κατά την κατά­θεσή του, έπειτα από περίπου 1 ώρα εστάλη στίγμα για σημείο φόρ­τω­σης, προ­σέγ­γι­σαν παραλία κοντά στο Φινικέ βρα­δυ­νές ώρες της 28ης Φεβρουα­ρίου 2026, επι­βί­βα­σαν αρκετά άτομα και κινή­θη­καν προς Ρόδο ακο­λου­θώ­ντας οδηγίες που, όπως ισχυ­ρί­στηκε, ελάμ­βα­ναν μέσω εφαρ­μο­γής. Ανέφερε ότι πρωινές ώρες της 1ης Μαρτίου 2026 απο­βί­βα­σαν τους μετα­νά­στες στο Γεννάδι και αμέσως μετά ξεκί­νη­σαν επι­στροφή προς Τουρκία, όπου εντο­πί­στη­καν από περι­πο­λικό σκάφος της Ελλη­νι­κής Ακτο­φυ­λα­κής. Δήλωσε ότι γνώριζε πως τα άτομα ήταν παρά­νο­μοι μετα­νά­στες, ενώ ως προς την αμοιβή υπο­στή­ριξε ότι το αντάλ­λαγμα θα ήταν να παρα­μεί­νει στην Ελλάδα, σημειώ­νο­ντας ότι δεν πρόλαβε να απο­βι­βα­στεί.

Ο 27χρονος απο­δέ­χθηκε την κατη­γο­ρία και φέρεται να ανέφερε ότι εργα­ζό­ταν ως ναυ­τι­κός και έκανε εκδρο­μές σε ελλη­νικά νησιά. Περιέ­γραψε ότι μέσω εφαρ­μο­γής μπήκε σε ομάδα στην οποία ανα­ζη­τού­νταν καπε­τά­νιοι έναντι μεγάλης αμοιβής, ενώ ανέφερε ότι αντι­με­τώ­πιζε σοβαρά οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα και ότι υπέθεσε από την αρχή πως πρό­κει­ται για κάτι παρά­νομο. Σύμφωνα με την κατά­θεσή του, λίγες ημέρες πριν από το περι­στα­τικό έλαβε ειδο­ποί­ηση μέσω εφαρ­μο­γής και μετέβη σε περιοχή της Τουρ­κίας, όπου γνώρισε τον 24χρονο.

Στη συνέ­χεια περιέ­γραψε μετα­κι­νή­σεις προς παρά­κτια ζώνη, παρα­λαβή του σκάφους που ήταν φορ­τω­μένο σε τρέιλερ και δοκιμή στη θάλασσα. Ανέφερε ότι τους δόθηκε κινητό τηλέ­φωνο για την επι­κοι­νω­νία και την καθο­δή­γηση. Περιέ­γραψε την προ­σέγ­γιση σε παραλία κοντά στο Φινικέ, την επι­βί­βαση των μετα­φε­ρό­με­νων, τη δια­δρομή προς τη Ρόδο με βάση απο­σταλ­μέ­νες τοπο­θε­σίες και την απο­βί­βαση στο Γεννάδι τις πρωινές ώρες της 1 Μαρτίου 2026. Δήλωσε ότι γνώριζε πως επρό­κειτο για παρά­νο­μους μετα­νά­στες και ότι είχε ανάγκη τα χρήματα. Σε ερώτηση για το ποσό που θα ελάμ­βανε, φέρεται να απά­ντησε ότι θα έπαιρνε 6.000 ευρώ αφού επέ­στρεφε το σκάφος στην Τουρκία.