Χάλκη: Αθώος ο χειριστής του πλωτού γερανού μετά τη βλάβη στα υποθαλάσσια καλώδια ηλεκτροδότησης

Η υπόθεση της δια­κο­πής ηλε­κτρο­δό­τη­σης στη Χάλκη, που απο­δό­θηκε σε εμπλοκή αγκυρών πλωτού γερανού με υπο­θα­λάσ­σια καλώδια, οδη­γή­θηκε ταχύ­τατα στο Αυτό­φωρο Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο και έκλεισε με απαλ­λα­κτική κρίση για τον χει­ρι­στή.

Το Δικα­στή­ριο δέχθηκε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος εκτε­λούσε συγκε­κρι­μέ­νες εντολές, ενήρ­γησε με γνώμονα την ασφά­λεια του πλωτού μέσου και εξά­ντλησε τα δια­θέ­σιμα μέσα, ενώ βαρύ­νο­ντα ρόλο είχε το ζήτημα της σήμαν­σης και της θέσης των καλω­δίων που, σύμφωνα με τα στοι­χεία, δεν απο­τυ­πώ­νο­νταν στους ναυ­τι­κούς χάρτες.

Το ιστο­ρικό  της δια­κο­πής

Την 25/11/2025, ημέρα Τρίτη, μετά το πέρας των εργα­σιών, η δημο­τική και η λιμε­νική αρχή δεν επέ­τρε­ψαν ασφαλή πρόσ­δεση του πλωτού γερανού στον κύριο λιμένα. Ο χει­ρι­στής ανέφερε ότι έλαβε εντολή και οδηγία να παρα­μεί­νει στην περιοχή Κάνια, όπου ο πλωτός γερανός έμεινε εκτε­θει­μέ­νος σε κακο­και­ρία με ανα­με­νό­μενη κορύ­φωση την 28/11/2025.

Για λόγους ασφά­λειας χρη­σι­μο­ποί­ησε ίδια μέσα, κάβους και άγκυρες, αγκυ­ρο­βο­λώ­ντας εντός του όρμου και δένο­ντας πλευ­ρικά σε βράχια.

Στις 29/11/2025, περί ώρα 13.00, όταν ο καιρός παρου­σί­ασε ύφεση, επι­χεί­ρησε κίνηση επι­στρο­φής στον μόλο, ο οποίος, όπως σημεί­ωσε, είναι ακα­τάλ­λη­λος για ασφαλή πρόσ­δεση του συγκε­κρι­μέ­νου πλωτού γερανού.

Κατά την έξοδο από τον όρμο, οι άγκυρες σύρο­νταν ελεγ­χό­μενα στον πυθμένα για στα­θε­ρο­ποί­ηση, πρα­κτική που περι­γρά­φε­ται ως σύμφωνη με τη ναυτική τέχνη κατά την άπαρση.

Ο χει­ρι­στής ανέφερε ότι δεν παρα­τή­ρησε ένδειξη εμπλο­κής με καλώδιο. Περί ώρα 14.00, ευρι­σκό­με­νος στο λιμάνι για γεύμα, πλη­ρο­φο­ρή­θηκε διακοπή ρεύ­μα­τος, φαι­νό­μενο που χαρα­κτή­ρισε σύνηθες.

Στις 18.00 ενη­με­ρώ­θηκε τηλε­φω­νικά ότι είχε ανα­φερ­θεί κοπή καλω­δίου. Με το πρώτο φως της επό­με­νης ημέρας εντο­πί­στηκε ζεύγος καλω­δίων στα βράχια χωρίς εμφανή σημάδια χτυ­πή­μα­τος, γεγονός που ενί­σχυσε τον ισχυ­ρι­σμό ότι η σήμανση και η τοπο­θέ­τηση συνι­στούν αντι­κει­με­νικό παρά­γο­ντα κιν­δύ­νου.

Η γραμμή υπε­ρά­σπι­σης και οι συνή­γο­ροι

Η υπε­ρά­σπιση, με τους συνη­γό­ρους Στέλιο Αλε­ξαν­δρή και Πολυ­ξένη Χατζη­γιάννη, ανέ­δειξε ότι ο χει­ρι­στής ενήρ­γησε κατόπιν οδηγιών για αγκυ­ρο­βο­λία στα Κάνια, χωρίς να έχει προη­γη­θεί επίσημη ενη­μέ­ρωση πως στην περιοχή υφί­στα­ται υπο­θα­λάσ­σιο καλώδιο που συνδέει τα Κάνια με τον κεντρικό λιμένα. Επι­πλέον προ­βλή­θηκε ότι σε ναυ­τι­κούς χάρτες και ηλε­κτρο­νικά μέσα δεν απει­κο­νι­ζό­ταν καλώδιο ούτε εντός του κόλπου ούτε πέριξ, ενώ στο σημείο υπάρχει σβηστή πινα­κίδα με μεγάλη μπλε άγκυρα που δημιουρ­γεί την εντύ­πωση ελεύ­θε­ρης αγκυ­ρο­βο­λίας.

Κατα­τέ­θη­καν ακόμη πλη­ρο­φο­ρίες από ντό­πιους ότι το καλώδιο έχει πληγεί και άλλες φορές λόγω ελλι­πούς σήμαν­σης, ενώ εγεί­ρε­ται ζήτημα νομι­μό­τη­τας για εγκα­τά­σταση τέτοιων καλω­δίων σε από­σταση περίπου 15 μέτρων από την ακτή και βάθος περίπου 1,5 μέτρου.

Στις εξη­γή­σεις του επέ­μεινε ότι η παρα­μονή στα Κάνια υπα­γο­ρεύ­τηκε από τις αρχές και ότι προ­τε­ραιό­τητά του ήταν η ασφά­λεια του πλωτού γερανού, ιδίως ενόψει ανέμων έντασης 8 με 9 μποφόρ.

Περιέ­γραψε ανα­λυ­τικά τη δια­δι­κα­σία μετα­κί­νη­σης, την άπαρση των αγκυρών και την απουσία ενδεί­ξεων εμπλο­κής. Υπο­γράμ­μισε ότι ενη­με­ρώ­θηκε εκ των υστέρων για τη διακοπή και ότι η εικόνα των καλω­δίων στο σημείο δεν εμφά­νιζε ίχνη πρό­σφα­του χτυ­πή­μα­τος. Τόνισε τέλος ότι οδη­γή­θηκε στην επίμαχη αγκυ­ρο­βο­λία χωρίς την ανα­γκαία προει­δο­ποί­ηση για ύπαρξη υπο­θα­λάσ­σιων δικτύων, γεγονός που κατά την άποψή του προ­διέ­γραφε το συμβάν.

Στο ακρο­α­τή­ριο, το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν έφερε προ­σω­πική ευθύνη, διότι εκτε­λούσε εντολές, ενήρ­γησε με την επι­βαλ­λό­μενη επι­μέ­λεια και εξά­ντλησε τα μέσα που διέθετε για να απο­τρέ­ψει τον κίνδυνο. Καθο­ρι­στικό θεω­ρή­θηκε επίσης ότι τα καλώδια φέρο­νται να ήταν τοπο­θε­τη­μένα σε θέσεις που δημιουρ­γούν αυξη­μένο κίνδυνο για πλωτά μέσα και ότι η σήμανση ήταν ανε­παρ­κής.

Η υπόθεση ανα­δει­κνύει μια κρίσιμη παρά­με­τρο δημό­σιας ασφά­λειας. Υπο­θα­λάσ­σια δίκτυα σε μικρές απο­στά­σεις από ακτή, σε περιο­χές με ναυ­τι­λιακή κίνηση και αγκυ­ρο­βο­λίες ανάγκης, απαι­τούν ξεκά­θαρη, ευα­νά­γνω­στη και συντη­ρη­μένη σήμανση, καθώς και πλήρη απο­τύ­πωση σε χάρτες και ηλε­κτρο­νικά βοη­θή­ματα.

Όταν αυτά τα εργα­λεία απου­σιά­ζουν ή είναι ατελή, η ευθύνη μετα­το­πί­ζε­ται από το μεμο­νω­μένο πλήρωμα στους δια­χει­ρι­στές υπο­δο­μών και στις επο­πτεύ­ου­σες αρχές.