Στέφανος Δράκος: Δεν θα έχω κανένα κώλυμα!

Ο υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος κ. Στέ­φα­νος Δράκος απέ­στειλε στο σύνολο των τοπικών ΜΜΕ ανα­κοί­νωση για να τοπο­θε­τη­θεί επί των δημο­σιευ­μά­των της “δημο­κρα­τι­κής” για το κώλυμα εκλο­γι­μό­τη­τας του.

Στην ανα­κοί­νωση, για την οποία θα τοπο­θε­τη­θεί η εφη­με­ρίδα στην αυριανή της έκδοση, ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

Με αφορμή δημο­σί­ευμα που φιλο­ξε­νή­θηκε σε ημε­ρή­σια τοπική εφη­με­ρίδα και με το οποίο γίνεται λόγος για ύπαρξη σαφέ­στα­του κωλύ­μα­τος στο πρόσωπό μου, ανα­φο­ρικά με τη συμ­με­τοχή μου στην εκλο­γική ανα­μέ­τρηση της 18ης Μαΐου έτους 2014, και εκτι­μώ­ντας ότι οφεί­λε­ται σε λαθε­μένη πλη­ρο­φό­ρηση του συντά­κτη και σε καμία περί­πτωση δεν απο­τε­λεί στο­χευ­μένη επίθεση στο πρόσωπό μου, έχω να γνω­στο­ποι­ήσω τα κάτωθι:

Σε ότι αφορά στην ύπαρξη κωλύ­μα­τος στο πρόσωπό μου, βάσει των όσων περι­γρά­φο­νται στον Καλ­λι­κράτη σχετικά με την επαγ­γελ­μα­τική μου ιδιό­τητα, αυτό δεν ευστα­θεί, διότι μου δίδεται η δυνα­τό­τητα απο­χώ­ρη­σης από τις εται­ρείες στις οποίες μετέχω έως και τις 2 Μαΐου έτους 2014, ημέρα επίσης έναρξης της προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου. Αρά αυτό που ανα­φέ­ρε­ται περί σαφέ­στα­του κωλύ­μα­τος εκλο­γι­μό­τη­τας στο πρόσωπό μου, το οποίο θα με θέσει εκτός της εκλο­γι­κής μάχης, δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Άλλωστε προ­σω­πικά, θα έχω απο­χω­ρή­σει από τις συγκε­κρι­μέ­νες εται­ρείες μέχρι και την 27η Απρι­λίου έτους 2014, ημέρα υπο­βο­λής των υπο­ψη­φιο­τή­των, ώστε να είμαι πέραν του τυπικού και ηθικά συνεπής.

Ανα­φο­ρικά με την επαγ­γελ­μα­τική που δρα­στη­ριό­τητα στον χώρο της κατα­σκευής έργων οδο­ποι­ίας και ειδικών θεμε­λιώ­σεων, είναι αληθές, αφού το έχω δηλώσει και ο ίδιος προ­σω­πικά, αλλά αυτό σε καμία περί­πτωση δεν απο­τε­λεί κάτι το μεμπτό. Νιώθω υπε­ρή­φα­νος που ανα­πτύσσω την επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα, την οποία και σπού­δασα, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι είμαι ένας άνθρω­πος που έχω άμεση επαφή με την κοι­νω­νία, έχω δου­λέ­ψει στη ζωή μου σκληρά και τα όσα έχω απο­κτή­σει, λίγα ή πολλά, είναι απο­τέ­λε­σμα σκληρής δου­λειάς και καθη­με­ρι­νού προ­σω­πι­κού μου αγώνα.

Προ­σω­πικά μετέχω ως δια­χει­ρι­στής σε δύο εται­ρείες που είχαν συμ­βλη­θεί κατά το πρό­σφατο παρελ­θόν με το δήμο της Ρόδου, αφού οποιοσ­δή­ποτε είναι μέτοχος Ομόρ­ρυθ­μης Εται­ρείας Ο.Ε., είναι αυτο­μά­τως και δια­χει­ρι­στής αυτής. Η συμ­με­τοχή μου σε αυτές έχει να κάνει με την επαγ­γελ­μα­τική μου ιδιό­τητα, δηλαδή αυτή του εργο­λά­βου δημο­σίων έργων. Δουλειά νόμιμη, έντιμη και σε καμία περί­πτωση κατα­κρι­τέα. Σε ότι αφορά στη συμ­με­τοχή μου σε μία τρίτη εται­ρεία ως νόμιμου εκπρο­σώ­που, αυτή δεν έχει καμία σχέση με την παρου­σί­αση τυχόν κωλύ­μα­τος στο πρόσωπό μου.

Το έργο στο Λαου­μάκι

Στο σχετικό δημο­σί­ευμα ανα­φέ­ρε­ται ότι μία από τις εται­ρείες στις οποίες είμαι μέτοχος, έχει σε εξέλιξη εργο­λα­βία για την απο­κα­τά­σταση της βατό­τη­τας δημο­σίου δρόμου στην περιοχή Λαου­μάκι που επλήγη από τη θεο­μη­νία τον Ιανουά­ριο του έτους 2011, πράγμα ανα­κρι­βές, αφού το έργο έχει περα­τω­θεί και έχει προ­σκο­μι­στεί και η σχετική βεβαί­ωση περαί­ω­σής του. Για την ολο­κλή­ρωσή του δε, νιώθω υπε­ρή­φα­νος, τόσο ο ίδιος, όσο και οι συνερ­γά­τες μου, αφού προ­σθέ­σαμε ένα μικρό λιθα­ράκι στην αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος που ταλά­νιζε την περιοχή και τους κατοί­κους της.

Επο­μέ­νως, η παρά­γρα­φος στην οποία ανα­φέ­ρε­ται ότι «το γεγονός αυτό από μόνο του θέτει, με βάση τα ανωτέρω, εκτός της εκλο­γι­κής μάχης τον κ. Στέφανο Δράκο και σύμφωνα με τους νομι­κούς δεν θερα­πεύ­ε­ται ακόμη κι αν ο συγκε­κρι­μέ­νος δια­χει­ρι­στής εκχω­ρή­σει τα δικαιώ­ματά του σε τρίτο, αφού η οποια­δή­ποτε παραί­τησή του θα έπρεπε να γίνει του­λά­χι­στον πριν από την 1η Ιανουα­ρίου έτους 2014», δεν έχει καμία βάση αλη­θείας.

Το έργο ύδρευ­σης στα Λάερμα

Μία από τις εται­ρείες στην οποία συμ­με­τέχω μέχρι και την ορι­στική εκχώ­ρηση των μετοχών μου, είχε ανα­λά­βει την εκτέ­λεση του έργου ύδρευ­σης στο χωριό Λάερμα. Η Δικαιο­σύνη και συγκε­κρι­μένα το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, ενώπιον του οποίου είχαμε προ­σφύ­γει, είχε κάνει δεκτή την αίτησή μας, για την πληρωμή των εργα­σιών που είχαμε ήδη εκτε­λέ­σει και για τις οποίες δεν είχαμε πλη­ρω­θεί, παρότι οι ίδιοι οφεί­λαμε να έχουμε πλη­ρώ­σει, όπως και έγινε, το σύνολο των σχε­τι­κών υπο­χρε­ώ­σεών μας, όπως ήταν οι άνθρω­ποι που εργά­ζο­νταν για την εκτέ­λεση του έργου.

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, στο οποίο και έχουν δυνα­τό­τητα να προ­σφύ­γουν οι πολίτες στο­χεύ­ο­ντας στην απονομή δικαιο­σύ­νης, είχε κάνει δεκτή την αίτησή μας και είχε δια­τά­ξει την πληρωμή των όσων μας οφεί­λο­νταν για τις ήδη εκτε­λε­σθέ­ντες εργα­σίες, καθώς και την προ­μή­θεια των σχε­τι­κών υλικών. Αυτό δηλαδή που πράξαμε ήταν απλά το νόμιμο, να διεκ­δι­κή­σουμε την πληρωμή μας για τις εργα­σίες που προ­σφέ­ραμε, όπως εκα­το­ντά­δες εργα­ζό­με­νοι σήμερα που απα­σχο­λού­νται χωρίς να αμεί­βο­νται, πράγμα ανε­πί­τρε­πτο.

Παρά την ανωτέρα δικα­στική απόφαση, η οποία και μας δικαί­ωνε, εμείς, επι­δει­κνύ­ο­ντας καλή θέληση, κατα­θέ­σαμε αίτηση συμ­βι­βα­σμού, «δωρί­ζο­ντας» στο δήμο της Ρόδου τους τόκους που μας είχαν επι­δι­κα­στεί, καθώς και μέρος του κεφα­λαίου! Η πρότασή μας, ως συμ­φέ­ρουσα για τον δήμο, έγινε δεκτή από τα μέλη της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, τα οποία και ενέ­κρι­ναν τις δια­θέ­σεις πιστώ­σεων προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 2012, που εμπε­ριέ­χο­νταν στην εισή­γηση του Τμή­μα­τος Λογι­στι­κών Εσόδων και Εξόδων της Διεύ­θυν­σης Οικο­νο­μι­κής.

Σχετικά με τα όσα περι­γρά­φο­νται στο προ­α­να­φε­ρό­μενο δημο­σί­ευμα περί ημι­τε­λούς έργου, χωρίς να διευ­κρι­νί­ζο­νται τα όσα πραγ­μα­τικά είχαν λάβει χώρα, προ­φα­νώς εκ παρα­δρο­μής και όχι προς δημιουρ­γία εντυ­πώ­σεων, καθί­στα­ται σαφές ότι, η ευθύνη για τη μη ολο­κλή­ρωση του έργου οφει­λό­ταν στις υπη­ρε­σίες του δήμου, που δεν προ­χώ­ρη­σαν στην μετά­πτωση του λογα­ρια­σμού, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν τα αντί­στοιχα ποσά στα ταμεία του. Άρα το έργο δεν χαρα­κτη­ρί­στηκε ημι­τε­λές, λόγω δική μας υπαι­τιό­τη­τας, αλλά εξαι­τίας της αδρά­νειας των αρμο­δίων.

Πιο συγκε­κρι­μένα, η εται­ρεία μας προ­χώ­ρησε στην επίδοση με εξώδικο αίτησης δια­κο­πής εργα­σιών εκτέ­λε­σης του έργου (δεν παρα­δό­θηκε ημι­τε­λές, δεν χρη­μα­το­δο­τή­θηκε η ολο­κλή­ρωσή του) εξαι­τίας μη πλη­ρω­μής του 1ου λογα­ρια­σμού, αλλά και λόγω εκκρε­μό­τη­τας υπο­γρα­φής του 1ου ΑΠΕ. Αυτό είχε ως απο­τέ­λε­σμα, περίπου 1,5 χρόνο μετά, και αφού περι­μέ­ναμε μάταια για την τακτο­ποί­ηση του χρέους προς εμάς, να προ­σφύ­γουμε στη Δικαιο­σύνη.

Ωστόσο, προη­γή­θηκε της δικα­στι­κής συν­δρο­μής, 10 μήνες μετά την επίδοση του εξώ­δι­κου, διάλυση της σύμ­βα­σης εκτέ­λε­σης του έργου, αφού σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 4 του Νόμου 3669/08, 10 μήνες μετά την επίδοση δια­κο­πής των εργα­σιών και αφού δεν λάβαμε καμία απά­ντηση, η σύμβαση εκτέ­λε­σης του έργου δια­λύ­ε­ται. Άλλωστε, δεν θα μπο­ρού­σαμε να εκτε­λού­σαμε έργα δωρεάν, διότι δεν θα υπήρχε η δυνα­τό­τητα πλη­ρω­μής των υπαλ­λή­λων μας, οι οποίοι και εκείνοι με τη σειρά τους θα έπρεπε να ζήσουν τις οικο­γέ­νειές τους.

Το έργο στην Ιαλυσό

Ως εται­ρεία είχαμε ανα­λά­βει την εκτέ­λεση απο­κα­τά­στα­σης ερεί­σμα­τος στην περιοχή της Ιαλυσού, το οποίο και ολο­κλη­ρώ­σαμε, χωρίς και πάλι να πλη­ρω­θούμε μέχρι και την προ­σφυγή ενώπιον της Δικαιο­σύ­νης. Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου είχε κρίνει και σε αυτή την περί­πτωση το αυτο­νό­ητο, δηλαδή να πλη­ρω­θεί ο λογα­ρια­σμός που αφο­ρούσε στις εργα­σίες που εκτε­λέ­σαμε και στα υλικά που προ­μη­θευ­τή­καμε.

Με την έκδοση της δικα­στι­κής από­φα­σης, που και σε αυτή την περί­πτωση δικαί­ωσε εμάς και τους ανθρώ­πους που εργά­ζο­νταν για την ολο­κλή­ρωση του έργου, ο δήμος απο­φά­σισε να ασκήσει το δικαί­ωμά της ανα­κο­πής κατά της απο­φά­σεως, όπως ορίζει άλλωστε ο σχε­τι­κός Νόμος. Παρα­λεί­πε­ται όμως, και σε αυτή την περί­πτωση, να ανα­φερ­θεί ότι ο ίδιος ο δήμος, προ­χώ­ρησε στην ανα­γνώ­ριση των οφειλών του και δήλωσε παραί­τηση από την άσκηση της ανα­κο­πής – ουσιώ­δης λεπτο­μέ­ρεια, η οποία επίσης δεν περι­γρά­φε­ται στο σχετικό δημο­σί­ευμα, θέλω να πιστεύω εκ αγνοίας και όχι ηθε­λη­μένα -, ύστερα από σχετική απόφαση των μελών της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής.

Η παρα­πάνω απόφαση δε, οφει­λό­ταν στο γεγονός ότι και σε αυτή την περί­πτωση παραι­τη­θή­καμε από τους τόκους που μας επι­δι­κά­στη­καν από το Δικα­στή­ριο, χαρί­ζο­ντάς τους ουσια­στικά στο δήμο.

Η προ­σω­πική μου θέση

Νομίζω ότι έχοντας ολο­κλη­ρώ­σει τις απα­ραί­τη­τες σπουδές και έχοντας απο­κτή­σει την ανα­γκαία τεχνο­γνω­σία, όπως και χιλιά­δες άλλοι μηχα­νι­κοί, είχα το δικαί­ωμα να ασκήσω το επάγ­γελμά μου. Δεν προ­έ­βηκα σε καμία παρά­νομη ενέρ­γεια, λει­τουρ­γούσα και λει­τουργώ πάντα νόμιμα και εργά­στηκα σκληρά προ­κει­μέ­νου να ζήσω, τόσο τον εαυτό μου, όσο και την οικο­γέ­νειά μου. Σε κάθε περί­πτωση λει­τουρ­γούσα προ­στα­τευ­τικά ακόμη και για τους συνερ­γά­τες μου, αφού από τη στιγμή που εργά­ζο­νταν για εμένα θα έπρεπε και να τους κατα­βάλ­λο­νταν οι μισθοί τους. Δεν μπορώ λοιπόν, να κατα­λάβω που είναι το μεμπτό σε αυτή την περί­πτωση, εάν κάτι τέτοιο επι­χει­ρεί­ται να εννοη­θεί…

Βάσει νόμου μου διδόταν η δυνα­τό­τητα να απο­κτήσω πτυχίο εργο­λή­πτη για την εκτέ­λεση έργων του δημο­σίου. Ο κλάδος μας άλλωστε, όπως είναι γνωστό, ήταν ο πρώτος που επλήγη από την οικο­νο­μική κρίση, με απο­τέ­λε­σμα πολλές εται­ρείες να κλεί­σουν και δεκάδες εργα­ζό­με­νοι – οικο­γέ­νειες να βρεθούν στο δρόμο. Η δική μας απόφαση, έχοντας ως κρι­τή­ριο την απο­πλη­ρωμή και του τελευ­ταίου συνερ­γάτη μας, μας οδήγησε μετά από μακρά περίοδο δυσκο­λιών να κατα­φύ­γουμε στη διεκ­δί­κηση των χρη­μά­των μας, απευ­θυ­νό­με­νοι στη Δικαιο­σύνη, αλλά επι­διώ­κο­ντας και την επί­τευξη συμ­βι­βα­σμών με το δημόσιο, αφού εάν όχι σε όλες στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις προ­χω­ρή­σαμε σε αφαί­ρεση των τόκων που μας είχαν επι­δι­κα­στεί, καθώς και μέρους του ίδιου του κεφα­λαίου. Μάλιστα, για τις μέχρι τότε ανάγκες οι πιστο­ποι­η­μέ­νοι λογα­ρια­σμοί των έργων, είχαν εκχω­ρη­θεί στις τρά­πε­ζες με υψηλά επι­τό­κια, τα οποία και επι­βα­ρυν­θή­καμε προ­σω­πικά μέχρι και την ημέρα επί­τευ­ξης των εξω­δι­κα­στι­κών συμ­βι­βα­σμών, χωρίς αυτά να μας πλη­ρω­θούν ποτέ.

Το νέο δημο­σί­ευμα

Σε ότι αφορά σημε­ρινό νέο δημο­σί­ευμα το οποίο φιλο­ξε­νεί­ται στην ίδια τοπική εφη­με­ρίδα, έχω να διευ­κρι­νίσω ότι, δεν αναζητώ τρόπους απαλ­λα­γής από το παρου­σια­ζό­μενο κώλυμα εκλο­γι­μό­τη­τας, αφού είναι σε γνώση μου εδώ και καιρό η σχετική πρό­βλεψη στον Καλ­λι­κράτη, με απο­τέ­λε­σμα να έχω ήδη μερι­μνή­σει για την κίνηση όλων των απα­ραί­τη­των δια­δι­κα­σιών. Άλλωστε, όπως ο ίδιος ο συντά­κτης ανα­φέ­ρει, σε εγκύ­κλιο εξει­δι­κεύ­ε­ται ότι το κώλυμα αφορά σε εκκρε­μό­τη­τες που δεν θα έχουν ολο­κλη­ρω­θεί μέχρι και τον χρόνο ανα­κή­ρυ­ξης των υπο­ψη­φίων.

Το σημε­ρινό δημο­σιεύμα της “δημο­κρα­τι­κής”:

Τρόπους για την απε­μπλοκή του από το κώλυμα εκλο­γι­μό­τη­τας, που υφί­στα­ται για τη συμ­με­τοχή του στις εκλογές της 18ης Μαΐου 2014, ανα­ζη­τεί ο υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος με την παρά­ταξη “Ροδίων Όραμα” κ. Στέ­φα­νος Δράκος.

Ο κ. Δράκος, όπως απε­κά­λυψε χθες η “δημο­κρα­τική”, μετέχει ως δια­χει­ρι­στής σε δύο εται­ρείες που έχουν συνάψει συμ­βά­σεις έργων με το Δήμο Ρόδου και σε ακόμη μια ως νόμιμος εκπρό­σω­πος.

Νομικοί και μηχα­νι­κοί με τους οποίους συνο­μί­λησε η “δημο­κρα­τική” εξέ­φρα­σαν την άποψη ότι τυχόν εκχώ­ρηση της απαί­τη­σης από τη σύμβαση έργων που έχουν ανα­λά­βει εται­ρείες στις οποίες μετέχει σε τρίτους, δεν αίρουν το κώλυμα. Θεωρούν συγκε­κρι­μένα ότι το ενδε­χό­μενο να εισπρά­ξει ένας τρίτος ή ακόμη και τράπεζα το αντί­τιμο της εργο­λα­βίας δεν απο­δε­σμεύει την εται­ρεία και τους εταί­ρους της από τις συμ­βα­τι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις για την καλή εκτέ­λεση του έργου, ούτε και επι­τρέ­πε­ται μονο­με­ρώς να υπα­να­χω­ρή­σει της συμ­βά­σεως ή να εκχω­ρή­σει την εκτέ­λεσή της σε άλλη εται­ρεία.

Το μόνο “παρά­θυρο” για τυχόν απε­μπλοκή του από το κώλυμα είναι η παραί­τησή του από τις εται­ρείες, που έχουν συμ­βλη­θεί με το Δήμο Ρόδου πριν τον κρίσιμο χρόνο της ανα­κή­ρυ­ξης των υπο­ψη­φίων. Απαι­τεί­ται, όπως πιθα­νο­λο­γούν νομικοί (αφού το θέμα θα εξε­τα­στεί σε κάθε περί­πτωση από το εκλο­γο­δι­κείο), να τρο­πο­ποι­η­θούν τα κατα­στα­τικά των εται­ρειών και να παραι­τη­θεί οποιου­δή­ποτε δικαιώ­μα­τος απορ­ρέει από τις συγκε­κρι­μέ­νες συμ­βά­σεις, ο κ. Δράκος.

Οι απόψεις διί­στα­νται καθώς νομικοί, ερμη­νεύ­ο­ντας πρό­βλεψη σε εγκύ­κλιο του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών θεωρούν ότι η υπα­να­χώ­ρηση του υπο­ψη­φίου από τη συμ­βα­τική σχέση, κατά άρθρο 389 ΑΚ, δεν αίρει το κρίσιμο κώλυμα και ως εκ τούτου ακόμη και να εγκα­τα­λεί­ψει την εται­ρεία μπορεί να μην εξα­σφα­λί­σει το προσ­δο­κό­μενο απο­τέ­λε­σμα.

Υφί­στα­ται βέβαια ηθικό ζήτημα αφού συμ­βαλ­λό­με­νοι θα εξα­κο­λου­θούν να είναι συγ­γε­νείς του πρώτου βαθμού.

Σύμφωνα με εγκύ­κλιο του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών για τα κωλύ­ματα εκλο­γι­μό­τη­τας που υφί­στα­νται από εφαρ­μο­γής του Καλ­λι­κράτη, δεν μπορούν να εκλε­γούν σε οποιο­δή­ποτε αξίωμα της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης όσοι συν­δέ­ο­νται με το Δήμο όπου επι­θυ­μούν να θέσουν υπο­ψη­φιό­τητα με σύμβαση που αφορά μεταξύ άλλων εκτέ­λεση δημο­τι­κού ή κοι­νο­τι­κού έργου, ύψους 5.000 ευρώ και άνω συνο­λικά ετησίως.

Στην εγκύ­κλιο εξει­δι­κεύ­ε­ται ότι το κώλυμα αφορά όσους έχουν συνάψει σύμβαση της οποίας οι όροι από πλευράς υπο­χρε­ώ­σεων και των δύο μερών δεν έχουν εκπλη­ρω­θεί κατά το χρόνο ανα­κή­ρυ­ξης του υπο­ψη­φίου, από πλευράς υπο­χρε­ώ­σεων και των δύο μερών.

Ο χαρα­κτή­ρας δε της σύμ­βα­σης ως κύριας, παρε­πό­με­νης ή συμπλη­ρω­μα­τι­κής ή, ακόμη, και αφο­ρώ­σης αντάλ­λαγμα νέων υπερ­βα­τι­κών εργα­σιών δεν συνε­πά­γε­ται οποια­δή­ποτε έννομη δια­φο­ρο­ποί­ηση.

Επίσης, ο χρόνος κατα­βο­λής του συμ­βα­τι­κού τιμή­μα­τος είναι νομικά αδιά­φο­ρος για την άρση του εκκρε­μούς χαρα­κτήρα της σύμ­βα­σης, ενώ και η υπα­να­χώ­ρηση του υπο­ψη­φίου από τη συμ­βα­τική σχέση, κατά άρθρο 389 ΑΚ, δεν αίρει το κρίσιμο κώλυμα.

Όσοι είναι μέλη διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λίων, δια­χει­ρι­στές, μέτοχοι, και εταίροι κεφα­λαιου­χι­κών (δηλ. ΑΕ και ΕΠΕ) εται­ρειών, που έχουν συμ­βλη­θεί με το Δήμο ή την Κοι­νό­τητα, που απο­τε­λούν εκλο­γι­κές περι­φέ­ρειες, όπου προ­τί­θε­νται να θέσουν υπο­ψη­φιό­τητα, με σύμβαση που αφορά μόνο προ­μή­θεια, εκτέ­λεση δημο­τι­κού ή κοι­νο­τι­κού έργου, παροχή υπη­ρε­σιών, παρα­χώ­ρηση δικαιώ­μα­τος εκμε­τάλ­λευ­σης δημο­τι­κού έργου ή δημο­τι­κής υπη­ρε­σίας, ύψους 5.000 ευρώ και άνω συνο­λικά ετησίως, εφόσον το ποσοστό συμ­με­το­χής τους στις εται­ρίες αυτές υπερ­βαί­νει το πέντε τοις εκατό (5%) του συνο­λι­κού κεφα­λαίου της εται­ρείας.

Το ίδιο κώλυμα ισχύει και για όσους είναι εταίροι προ­σω­πι­κών εται­ρειών (ΟΕ και ΕΕ), καθώς και για κοι­νο­πρα­κτού­ντα πρόσωπα.

Δια­χει­ρι­στές νοού­νται και οι εταίροι της εται­ρείας περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης, στους οποίους, κατά το άρθρο 16 του Ν. 3190/ 1955 (Α’ 91), ανήκει, εφόσον δεν συμ­φω­νή­θηκε δια­φο­ρε­τικά, η δια­χεί­ριση των εται­ρει­κών υπο­θέ­σεων και η εκπρο­σώ­πηση της εται­ρείας, όπως, επίσης και ο τρίτος, μη εταίρος, στον οποίο κατά άρθρο 17, παρ. 1 του Ν. 3190/ 1955, ανα­τί­θε­ται η εκπρο­σώ­πησή της για ορι­σμένο ή μη χρόνο.

Οι εταίροι και τα μέλη των συμ­βε­βλη­μέ­νων προ­σω­πι­κών εται­ρειών (ομόρ­ρυθ­μων και ετε­ρόρ­ρυθ­μων), ανε­ξαρ­τή­τως του ποσο­στού συμ­με­το­χής στο εται­ρεικό κεφά­λαιο, αλλά, παρά μόνο, με τη συν­δρομή της πλή­ρω­σης των προ­ϋ­πο­θέ­σεων της περ. α, της παρ. 3 του άρθρου 29 ΚΔΚ”.

Στο μεταξύ είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολο για οποιον­δή­ποτε επαγ­γελ­μα­τία να εγκα­τα­λεί­ψει εξαι­ρε­τικά συμ­φέ­ρου­σες εργο­λα­βίες και μάλιστα σε περίοδο κρίσεως.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» ο κ. Δράκος είναι δια­χει­ρι­στής μαζί με τον πεθερό του κ. Βασί­λειο Σταυ­ριανό στην εται­ρεία “Σταυ­ρια­νού Παρα­σκευή και ΣΙΑ ΟΕ”, που φέρει το όνομα της συζύγου του και θυγα­τέ­ρας του δεύ­τε­ρου.

Την 21η Απρι­λίου 2011 η εται­ρεία, με τρο­πο­ποί­ηση του κατα­στα­τι­κού της, εκχώ­ρησε τη δυνα­τό­τητα στους δύο δια­χει­ρι­στές της κ.κ. Στέφανο Δράκο και Βασίλη Σταυ­ριανό να συμ­βάλ­λο­νται απευ­θείας με το δημόσιο με ξεχω­ρι­στή υπο­γραφή.

Η εται­ρεία αυτή έχει ανα­λά­βει κατόπιν δια­γω­νι­σμού από το Δήμο Ρόδου και έχει σε εξέλιξη εργο­λα­βία προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού δαπάνης 105.140 ευρώ για την απο­κα­τά­σταση της βατό­τη­τας δημο­σίου δρόμου στην περιοχή Λαου­μάκι Κοσκι­νού, που επλήγη από τη θεο­μη­νία του Ιανουα­ρίου του 2011.

Σύμφωνα με την από 16 Αυγού­στου 2013 εισή­γηση της Δ/νσης Τεχνι­κών Έργων και Υπο­δο­μών, που εγκρί­θηκε από την Οικο­νο­μική Επι­τροπή κατά πλειο­ψη­φία (οι κ.κ. Στάγκας Στέργος και Συκό­φυλ­λος Μιχαήλ, δήλωσαν «παρό­ντες») ο δια­γω­νι­σμός διε­ξή­χθη την 7η Αυγού­στου 2013 και δεν κατα­τέ­θηκε ένσταση μετά την παρέ­λευση του πεν­θη­μέ­ρου.

Η εται­ρεία στην οποία συμ­με­τέ­χει ο κ. Δράκος υπέβαλε την συμ­φε­ρό­τερη προ­σφορά με έκπτωση 2% έναντι της έκπτω­σης 1% που είχε υπο­βά­λει στον ίδιο δια­γω­νι­σμό η εται­ρεία Σάββας Μακρής και ΣΙΑ ΕΕ.

Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του έργου ήταν 108.000 ευρώ και κατα­κυ­ρώ­θηκε για 105.840 ευρώ (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου της ανα­θε­ώ­ρη­σης και του ΦΠΑ 16%) ήτοι μέση έκπτωση 2,00%.