• Η απόφαση 2/2026 ξεκαθαρίζει γιατί κρίθηκε απαράδεκτο το σκέλος για ανάρτηση στο Facebook και γιατί απορρίφθηκαν ως αβάσιμες οι αιτιάσεις για δημοσίευση και για τηλεοπτική εκπομπή, ενώ επιδικάστηκαν 5.500 ευρώ δικαστικά έξοδα υπέρ του εναγομένου
Η υπόθεση που απασχόλησε έντονα τη δημόσια συζήτηση στη Ρόδο, με φόντο την εξέλιξη και την επέκταση του Τουριστικού Λιμένα, κατέληξε σε καθαρό δικαστικό αποτέλεσμα.
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου, με την υπ’ αριθμ. 2/2026 απόφασή του, απέρριψε την αγωγή που είχε καταθέσει η ανώνυμη εταιρεία «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΙΝΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» με διακριτικό τίτλο «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.» κατά του πολιτικού μηχανικού κ. Ιάκωβου Γρύλλη, στο πλαίσιο της ειδικής διαδικασίας περιουσιακών διαφορών και διαφορών από δημοσιεύματα.
Η απόφαση είναι εκτενής, με αναλυτικό σκεπτικό, και αποτυπώνει τόσο το διαδικαστικό φίλτρο που απαιτείται σε υποθέσεις που συνδέονται με δημοσιεύσεις και δημόσιες αναφορές, όσο και τον τρόπο με τον οποίο σταθμίζεται η προστασία της φήμης ενός νομικού προσώπου απέναντι στην ελευθερία της έκφρασης και στην τεκμηρίωση των ισχυρισμών.
Η ενάγουσα εταιρεία εκπροσωπήθηκε από τον νόμιμο εκπρόσωπό της κ. Θωμά Τριανταφύλλου και από τον πληρεξούσιο δικηγόρο κ. Ιωάννη Κοντούλα. Ο εναγόμενος κ. Ιάκωβος Γρύλλης παραστάθηκε με τους πληρεξουσίους δικηγόρους του κ.κ. Γεώργιο Μαυρομμάτη, Χριστόδουλο Μαλλιαράκη και Πέτρο Σταυριανό.
Τι ζητούσε η αγωγή και πώς διαμορφώθηκε το οικονομικό αίτημα
Σύμφωνα με την αγωγή, ο κ. Γρύλλης, πολιτικός μηχανικός, πρώην πρόεδρος του ΤΕΕ Δωδεκανήσου και επικεφαλής της παράταξης «Ανεξάρτητη Κίνηση Μηχανικών Δωδεκανήσου», φέρεται να προέβη, κυρίως μέσω αναρτήσεων στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook και σε δηλώσεις σε τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά και έντυπα μέσα, σε ψευδείς, συκοφαντικούς και δυσφημιστικούς ισχυρισμούς που, κατά την εταιρεία, προκάλεσαν σημαντική βλάβη στη φήμη της και επηρέασαν δυσμενώς επιχειρηματικές διαπραγματεύσεις.
Στο δημόσιο πεδίο είχε αναφερθεί ότι το διεκδικούμενο ποσό έφτανε τις 700.000 ευρώ, συνδεδεμένο με ισχυρισμούς περί ηθικής και οικονομικής βλάβης. Ωστόσο, μέσα στη διαδικασία, το δικαστήριο καταγράφει ότι έγινε παραδεκτός περιορισμός του αιτούμενου ποσού χρηματικής ικανοποίησης και τελικά ζητήθηκαν 300.000 ευρώ, με τόκο από την επίδοση, αίτημα προσωρινής εκτελεστότητας και καταδίκη του εναγομένου στα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας.
Οι 3 επίμαχες δημόσιες ενέργειες που τέθηκαν στο μικροσκόπιο
Το δικόγραφο της αγωγής, όπως το αναπαράγει η απόφαση, στηρίχθηκε σε 3 χρονικά και επικοινωνιακά σημεία. Πρώτον, σε ανάρτηση στο δημόσιο προφίλ που διατηρεί ο Ιάκωβος Γρύλλης στο Facebook στις 03.02.2024. Δεύτερον, σε ανάρτηση δημοσιεύματος σε ιστοσελίδα στις 16.03.2024. Τρίτον, σε τηλεοπτική εκπομπή στις 11.04.2024.
Η στάση του Ιάκωβου Γρύλλη
Ο κ. Γρύλλης σε δημόσιες δηλώσεις του υποστήριξε ότι η αγωγή αποσκοπεί στην ηθική και οικονομική του εξόντωση. Επεσήμανε ότι οι δημόσιες παρεμβάσεις του έγιναν με ιδιότητα συνδικαλιστική, ως μέλος του ΤΕΕ, και ότι αποτυπώνουν τεκμηριωμένες θέσεις για τη χρήση και διαχείριση του παραλιακού μετώπου της Ρόδου, στο πλαίσιο της διαβούλευσης για την επίμαχη ΚΥΑ.
Όπως ανέφερε, η αγωγή δεν κατατέθηκε εξαιτίας της δημόσιας κριτικής του αλλά επειδή συμμετέχει ως φυσικό πρόσωπο σε προσφυγή ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, με αίτημα την ακύρωση της ΚΥΑ. Κατά τον ίδιο, η προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης των υπουργών Περιβάλλοντος και Τουρισμού και όχι κατά της εταιρείας.
Σε σχετική συνέντευξή του στα τοπικά μέσα, σημείωσε: «Η αγωγή είναι προσωπική. Δεν στρέφεται κατά συλλογικού οργάνου ή άλλων προσώπων που έχουν εκφράσει αντίστοιχες απόψεις. Στόχος είναι να σταλεί μήνυμα φίμωσης δημόσιου λόγου».
Καταθέσεις υπέρ του εναγομένου
Κατά τη διάρκεια της δίκης, υπέρ του κ. Γρύλλη κατέθεσε ο πρώην δήμαρχος Ρόδου, Στάθης Κουσουρνάς, ο οποίος τόνισε ότι ο εναγόμενος, λόγω της θεσμικής του ιδιότητας στο ΤΕΕ, είχε δικαίωμα να εκφράσει άποψη για ζητήματα δημόσιου συμφέροντος. Ειδικότερα ανέφερε ότι οι δημόσιες τοποθετήσεις του κ. Γρύλλη στόχευαν στη διατύπωση κριτικής για τις πολεοδομικές και περιβαλλοντικές προβλέψεις της ΚΥΑ και δεν αναφέρονταν σε πρόσωπα ή εταιρείες. Με ένορκες καταθέσεις υπέρ του κ. Γρύλλη παρενέβησαν επίσης ο πρώην δήμαρχος κ. Γιώργος Γιαννόπουλος, ο μηχανικός κ. Φιλήμονας Κωνσταντινίδης και ο συνταξιούχος μηχανικός κ. Πάνος Βενέρης.
Το κρίσιμο διαδικαστικό φίλτρο που έκρινε το Facebook σκέλος ως απαράδεκτο
Ένα από τα πιο καθοριστικά σημεία της απόφασης είναι ότι έκρινε απαράδεκτο το μέρος της αγωγής που αφορούσε στην ανάρτηση στο Facebook. Ο λόγος δεν ήταν αξιολογικός, αλλά καθαρά διαδικαστικός και συνδέθηκε με την υποχρεωτική προδικασία που προβλέπει η διάταξη της παρ. 5 του άρθρου μόνου του Ν. 1178/1981, όπως τροποποιήθηκε με τον Ν. 4356/2015.
Το δικαστήριο εξηγεί ότι πριν κάποιος ασκήσει αγωγή για προσβολή από δημοσίευμα, οφείλει να καλέσει με έγγραφη εξώδικη πρόσκληση τον ιδιοκτήτη του εντύπου ή όπου αυτός δεν είναι γνωστός, τον εκδότη ή τον διευθυντή σύνταξης, ώστε να υπάρξει αποκατάσταση με συγκεκριμένο κείμενο ανάκλησης και αναφορά των φράσεων που θεωρούνται προσβλητικές. Η παράλειψη αυτής της διαδικασίας έχει ρητή συνέπεια την απόρριψη της αγωγής ως απαράδεκτης.
Έτσι, κρίθηκε ότι, αφού η φερόμενη προσβολή στο Facebook προερχόταν από τον ίδιο τον χρήστη και διαχειριστή του λογαριασμού, ο οποίος εξομοιώνεται με τον ιδιοκτήτη του εντύπου, η ενάγουσα όφειλε να έχει προηγηθεί εξώδικη πρόσκληση προς τον Ιάκωβο Γρύλλη για αποκατάσταση, κάτι που δεν συνέβη. Με αυτό το σκεπτικό, το Facebook σκέλος αποκόπηκε από τη δίκη ως απαράδεκτο, πριν καν εξεταστεί η ουσία του.
Το αποδεικτικό υλικό που έλαβε υπόψη και το υλικό που απέρριψε
Κομβικό σημείο για την έκβαση του σκέλους της τηλεοπτικής εκπομπής είναι ότι το δικαστήριο ρητά δεν έλαβε υπόψη το USB που προσκομίστηκε από την ενάγουσα και στο οποίο αποτυπωνόταν η συνέντευξη σε τηλεοπτικό σταθμό. Αιτιολογεί ότι δεν συνοδεύεται από έγγραφο κείμενο που να περιέχει το περιεχόμενο του ακουστικού όπως αποτυπώθηκε, με σχετική πιστοποίηση αρμόδιου οργάνου που να βεβαιώνει την ακρίβεια της μεταφοράς. Συνεπώς κρίθηκε ότι προσκομίζεται απαραδέκτως, με αποτέλεσμα να μην αποδειχθεί δικαστικά τι ακριβώς ειπώθηκε στην εκπομπή.
Τι δέχτηκε το δικαστήριο για το δημοσίευμα στις 16.03.2024
Το δικαστήριο δέχτηκε ότι στις 16.03.2024 σε ιστοσελίδα ο εναγόμενος, ως επικεφαλής της παράταξης «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ», προέβη σε ανάρτηση και ότι το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου συνιστά ανακοίνωση της παράταξης που εκπροσωπεί, με σκοπό ενημέρωση της κοινωνίας της Ρόδου για τους λόγους που οδήγησαν στην ανατροπή της απόφασης της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΕ Δωδεκανήσου να προσφύγει κατά της τροποποίησης χωροθέτησης της νέας μαρίνας Ρόδου. Στη συνέχεια, το δικαστήριο έδωσε ειδικό βάρος σε αυτό που η ίδια η ενάγουσα ανέδειξε ως δήθεν δυσφημιστικό πυρήνα, τις προσωπικές τοποθετήσεις του εναγομένου που βρίσκονται στο τέλος της ανάρτησης, με τη φράση «Προφανώς και οι απόψεις μπορούν να αλλάζουν, με προτάσεις και επιχειρήματα όμως. Όχι με κινδυνολογικά διλήμματα, πιέσεις κι απειλές». Εδώ η κρίση του δικαστηρίου είναι κατηγορηματική. Δέχτηκε ότι από το συνολικά εκτιμώμενο περιεχόμενο της δημοσίευσης, αλλά και από την ειδική αξιολόγηση των παραπάνω φράσεων, «καμία μομφή για το κύρος και την επαγγελματική πίστη της ενάγουσας δεν προκύπτει». Το θεμελιώνει σε 2 κρίσιμα δεδομένα.
Το πρώτο είναι ότι ο εναγόμενος δεν αναφέρεται ευθέως, ονομαστικά, στην ενάγουσα εταιρία, ούτε την φωτογραφίζει με τις τοποθετήσεις του αυτές. Με αυτό το σκεπτικό αποκόπτει τον ισχυρισμό ότι οι φράσεις κατευθύνονται στην εταιρεία, αφού δεν προκύπτει ότι ο αποδέκτης της αιχμής είναι η ενάγουσα.
Το δεύτερο είναι ότι οι αναφορές του εναγομένου στο κείμενο συνιστούν σχόλια και κρίσεις του αφενός επί του εγκριθέντος σχεδιασμού του έργου και αφετέρου επί της απόφασης του ΤΕΕ Δωδεκανήσου να μην προσφύγει για ακύρωση της τροποποίησης χωροθέτησης. Το δικαστήριο σημειώνει μάλιστα ότι οι κρίσεις αυτές διατυπώνονται με ευπρέπεια και ήπιο τρόπο, χωρίς προκλήσεις και χωρίς να ενέχουν μομφή ως προς ενέργειες που η ενάγουσα μετήλθε, άρα χωρίς να ενέχουν απαξίωση της επαγγελματικής πίστης και του κύρους της.
Προσθέτει ακόμη ότι οι απόψεις που εξέφρασε ο εναγόμενος είναι προσωπικές και ότι ανεξαρτήτως ορθότητάς τους ή μη υιοθετούνται από σημαντική μερίδα μελετητών και της κοινής γνώμης, σύμφωνα με δημοσιεύματα στον διαδικτυακό τύπο, στα οποία παραπέμπει και προσκομίζει ο εναγόμενος. Με αυτή τη διατύπωση το δικαστήριο δεν κρίνει ότι η ύπαρξη δημόσιας συζήτησης αρκεί από μόνη της για να ακυρώσει μια αγωγή, αλλά τη χρησιμοποιεί ως ένδειξη ότι πρόκειται για τοποθετήσεις ενταγμένες σε δημόσιο διάλογο για ένα έργο, όχι για στοχευμένη συκοφαντία κατά συγκεκριμένου νομικού προσώπου.
Τέλος, το δικαστήριο παίρνει θέση και για το πιο αιχμηρό σημείο, τις λέξεις «πιέσεις κι απειλές». Δέχεται ότι οι αναφερόμενες πιέσεις και απειλές στις οποίες εστιάζει η ενάγουσα, παραπέμπουν σε έτερα πρόσωπα, πλην της ενάγουσας, τα οποία σε προηγούμενο σημείο της ίδιας ανάρτησης κατονομάζονται ρητά. Αυτό αποτελεί την πλέον καθαρή απάντηση στην κατηγορία ότι ο εναγόμενος απέδωσε τέτοια συμπεριφορά στην εταιρεία. Με αυτή τη λογική, το δικαστήριο καταλήγει ότι ο αγωγικός ισχυρισμός περί συκοφαντικών δημόσιων αναφορών μέσω της συγκεκριμένης ανάρτησης είναι ουσιαστικά αβάσιμος και τον απορρίπτει.
Η τελική κατάληξη, πλήρης απόρριψη και 5.500 ευρώ δικαστικά έξοδα
Το δικαστήριο κατέληξε ότι η αγωγή πρέπει να απορριφθεί. Κατόπιν, λόγω ήττας της ενάγουσας, την καταδίκασε στην καταβολή των δικαστικών εξόδων του εναγομένου, τα οποία όρισε στο ποσό των 5.500 ευρώ, στηριζόμενο στις σχετικές διατάξεις του ΚΠολΔ και του Ν. 4194/2013.
