Σε δίκη για υπεξαίρεση δύο αργυροχρυσοχόοι

Σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των κα­τη­γο­ρού­με­νοι για υπε­ξαί­ρε­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας, κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, που το εμπι­στεύ­θη­καν στον υπαί­τιο λόγω της ιδιό­τη­τας του ως δια­χει­ρι­στή ξένης πε­ριου­σί­ας πα­ρα­πέμ­φθη­καν δύο αρ­γυ­ρο­χρυ­σο­χό­οι, μέλη γνω­στής οι­κο­γέ­νειας του νη­σιού που κα­τα­μη­νύ­θη­καν από πρώην συ­νε­ταί­ρο, συγ­γε­νή τους.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Δυ­νά­μει ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, που υπε­γρά­φη το έτος 1987, νο­μί­μως δη­μο­σιευ­μέ­νου στα βι­βλία προ­σω­πι­κών εται­ριών του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, η πρώτη κα­τη­γο­ρου­μέ­νη και ο δεύ­τε­ρος κα­τη­γο­ρού­με­νος, συ­νέ­στη­σαν από κοι­νού με τον εγκα­λού­ντα συγ­γε­νή τους, ομόρ­ρυθ­μη εται­ρία με έδρα στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, σε ισό­γειο κα­τά­στη­μα -συ­νι­διο­κτη­σί­ας του εγκα­λού­ντος, του δευ­τέ­ρου κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και του πα­τέ­ρα της πρώ­της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης, οι οποί­οι είναι αδέρ­φια με σκοπό την εμπο­ρία ειδών αρ­γυ­ρο­χρυ­σο­χο­ΐ­ας και με αρ­χι­κό κε­φά­λαιο 2.100.000 δραχ­μές στο οποίο συμ­με­τεί­χαν οι τρεις ιδρυ­τές κατά πο­σο­στό 1/3 έκα­στος εξ αυτών.

Η ανω­τέ­ρω ομόρ­ρυθ­μη εται­ρία υπέ­βα­λε δή­λω­ση έναρ­ξης ερ­γα­σιών στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου το 1988, λει­τούρ­γη­σε έως τον Ιού­λιο του 2008, οπότε και λύ­θη­κε με εξώ­δι­κη κα­ταγ­γε­λία του εγκα­λού­ντος, επι­δο­θεί­σα στους δύο πρώ­τους κα­τη­γο­ρού­με­νους και ομορ­ρύθ­μους εταί­ρους της.

Έκτο­τε η ανω­τέ­ρω εται­ρία τέ­θη­κε υπό εκ­κα­θά­ρι­ση, με συ­νεκ­κα­θα­ρι­στές, εκ του νόμου και τους τρεις πρώην ομορ­ρύθ­μους εταί­ρους, κα­θό­σον δεν είχε συμ­φω­νη­θεί κάτι άλλο στο ανω­τέ­ρω συμ­φω­νη­τι­κό.

Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς των εγκα­λού­ντων, στο πλαί­σιο της διε­νερ­γη­θεί­σας εκ­κα­θά­ρι­σης, οι δύο πρώ­τοι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, καί­τοι η ανω­τέ­ρω εται­ρία είχε λυθεί και τε­λού­σε υπό εκ­κα­θά­ρι­ση, πα­ρέ­μει­ναν στην κα­το­χή του ακι­νή­του στο οποίο στε­γα­ζό­ταν η επι­χεί­ρη­ση, πε­ραι­τέ­ρω δε αν και είχαν πα­ρα­λά­βει κατά κα­το­χή και χρήση την κι­νη­τή πε­ριου­σία της λυ­θεί­σας εται­ρί­ας απο­κλει­στι­κά προς το σκοπό εκ­πλή­ρω­σης των ανα­γκών της εται­ρί­ας κατά το στά­διο της εκ­κα­θά­ρι­σης, εκεί­νοι, ενερ­γώ­ντας από κοι­νού δεν προ­χώ­ρη­σαν στη διε­νέρ­γεια της εκ­κα­θά­ρι­σης αλλά αντι­θέ­τως, ιδιο­ποι­ή­θη­καν πα­ρά­νο­μα κι­νη­τά αντι­κεί­με­να της εται­ρί­ας που απο­τε­λού­σαν την κι­νη­τή πε­ριου­σία της και τα οποία είχαν πε­ριέλ­θει στην κα­το­χή τους με την ιδιό­τη­τα τους ως δια­χει­ρι­στών ξένης πε­ριου­σί­ας.

Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο που έχει σχη­μα­τι­στεί η αξία των κο­σμη­μά­των που φέ­ρο­νται να ιδιο­ποι­ή­θη­καν ανέρ­χε­ται σε 1,5 εκατ. ευρώ!.