Δυστύχημα στην Κάλυμνο: Μοιραίες ελλείψεις στο νησί των αναρριχητών

O 60χρο­νος Πετρ Χρού­μπαν από την Τσε­χία πριν από με­ρι­κές εβδο­μά­δες είχε φέρει εις πέρας την πιο δύ­σκο­λη δια­δρο­μή που είχε ποτέ επι­χει­ρή­σει και ήταν πα­νευ­τυ­χής. Το γιόρ­τα­σε με φί­λους στο σπίτι του στην Κά­λυ­μνο. Του­λά­χι­στον έξι μήνες περ­νού­σε κάθε χρόνο στο νησί, το οποίο αγα­πού­σε σαν δεύ­τε­ρη πα­τρί­δα του. Την πε­ρα­σμέ­νη Πα­ρα­σκευή, ενώ βρι­σκό­ταν σε δια­δι­κα­σία ανά­βα­σης στο αναρ­ρι­χη­τι­κό πεδίο «Jurassic Park», στην αρι­στε­ρή πλευ­ρά μιας από­κρη­μνης πλα­γιάς, έπεσε από ύψος πε­ρί­που δέκα μέ­τρων. Δεν είχε κάνει κά­ποιο λάθος, είχε ακο­λου­θή­σει ό,τι επέ­βαλ­λε το αναρ­ρι­χη­τι­κό πρω­τό­κολ­λο, όμως δύο βύ­σμα­τα έσπα­σαν κι εκεί­νος βρέ­θη­κε στο κενό. Δεν στά­θη­κε δυ­να­τή η με­τα­φο­ρά του στο νο­σο­κο­μείο με ελι­κό­πτε­ρο (προ­σέγ­γι­σε το ση­μείο, αλλά δεν μπό­ρε­σε να προ­σγειω­θεί). Αφησε την τε­λευ­ταία του πνοή με­ρι­κές ώρες μετά.

«Ο Πετρ ήταν ιδιαί­τε­ρα προ­σε­κτι­κός. Δεν επι­χεί­ρη­σε καμία πα­ρά­τολ­μη κί­νη­ση. Τον πρό­δω­σαν όμως τα βύ­σμα­τα», ανα­φέ­ρει στην «Κ» ο οδη­γός βου­νού, Αρης Θε­ο­δω­ρό­που­λος.

Ο Κε­στού­τις Σκρου­πτσκέ­λις έτυχε να βρί­σκε­ται κοντά του τη στιγ­μή της πτώ­σης και έσπευ­σε μαζί με άλ­λους να τον βοη­θή­σει. Κά­λε­σαν αμέ­σως το 112. «Ο πρώ­τος τη­λε­φω­νη­τής δεν μι­λού­σε αγ­γλι­κά. Ούτε ο δεύ­τε­ρος. Μας συ­νέ­δε­σαν με τρίτο. Προ­σπα­θού­σα­με να συ­νεν­νοη­θού­με. Χρειά­στη­κε να επα­να­λά­βου­με πολ­λές φορές ότι εί­μα­στε στην Κά­λυ­μνο, όχι στην Κω, να διευ­κρι­νί­σου­με τον τομέα, το ση­μείο πρό­σβα­σης κ.λπ. Τε­λι­κά μας ενη­μέ­ρω­σαν ότι οι δια­σώ­στες ξε­κί­νη­σαν. Εφθα­σαν δυό­μι­σι ώρες μετά την πρώτη κλήση. Κρα­τού­σαν ένα φαρ­μα­κείο αυ­το­κι­νή­του. Δεν είχαν νάρ­θη­κες, ούτε φο­ρείο, τί­πο­τα. Επει­τα από άλλη μία ώρα έφθα­σε δεύ­τε­ρη ομάδα με φο­ρείο και κα­λύ­τε­ρο εξο­πλι­σμό, αλλά χωρίς για­τρό. Του­λά­χι­στον είχαν πιε­σό­με­τρο. Η συ­στο­λι­κή πίεση του τραυ­μα­τία είχε αρ­χί­σει να πέ­φτει…», ανα­φέ­ρει σε μα­κρο­σκε­λή ανάρ­τη­σή του στην ομάδα Kalymnos Climbing στο Facebook ο Λι­θουα­νός αναρ­ρι­χη­τής. «Στην Ευ­ρώ­πη. Στην Ελ­λά­δα. Σε ένα νησί που ζει από την αναρ­ρί­χη­ση, χωρίς ετοι­μο­πό­λε­μες ομά­δες διά­σω­σης. Δεν ξέρω αν θέλω να ξα­να­κά­νω αναρ­ρί­χη­ση σε μια χώρα όπου η βο­ή­θεια είναι σε τέ­τοιο επί­πε­δο», κα­τα­λή­γει στο κεί­με­νό του.

Δύ­σκο­λες συν­θή­κες

Ο Αρης Θε­ο­δω­ρό­που­λος, οδη­γός βου­νού, προ­πο­νη­τής ορει­βα­σί­ας – αναρ­ρί­χη­σης και διευ­θυ­ντής των σχο­λών ορει­βα­σί­ας και αναρ­ρί­χη­σης του ιστο­ρι­κού Ορει­βα­τι­κού Συλ­λό­γου Αχαρ­νών, εκεί­νος που πρώ­τος είδε τα ελ­λη­νι­κά βρά­χια ως μοχλό ανά­πτυ­ξης και έκανε την Κά­λυ­μνο πα­γκό­σμιο αναρ­ρι­χη­τι­κό προ­ο­ρι­σμό, είναι συ­γκλο­νι­σμέ­νος. «Εγινε αυτό που χρό­νια φο­βό­μα­σταν», λέει στην «Κ». «Ο Πετρ ήταν εμπει­ρό­τα­τος και ιδιαί­τε­ρα προ­σε­κτι­κός. Δεν επι­χεί­ρη­σε καμία πα­ρά­τολ­μη κί­νη­ση. Τον πρό­δω­σαν όμως τα βύ­σμα­τα. Κι έπει­τα κα­θυ­στέ­ρη­σαν οι δια­σώ­στες, σε συν­θή­κες πολύ δύ­σκο­λες, βέ­βαια, για να εί­μα­στε ει­λι­κρι­νείς».

Πε­ρί­που 15.000 αναρ­ρι­χη­τές από όλο τον κόσμο φθά­νουν ετη­σί­ως στην Κά­λυ­μνο –με μέσο όρο πα­ρα­μο­νής τις 15 ημέ­ρες– για να «δα­μά­σουν» την πέτρα στους γκρε­μούς της· αυ­τούς που κά­πο­τε απω­θού­σαν τους του­ρί­στες. Το νησί θε­ω­ρεί­ται «Μέκκα της αναρ­ρί­χη­σης» και έχει ωφε­λη­θεί τα μέ­γι­στα. Ομως χωρίς… δίχτυ ασφα­λεί­ας, όπως επι­ση­μαί­νει ο κ. Θε­ο­δω­ρό­που­λος. «Προ­σπά­θη­σα να πείσω τους αρ­μο­δί­ους για την ανά­γκη δη­μιουρ­γί­ας ενός εθνι­κού φορέα που θα δια­χει­ρί­ζε­ται τα αναρ­ρι­χη­τι­κά πεδία σε όλη τη χώρα. Μά­ταια. “Κόλ­λη­σα” στο υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, ο Δήμος Κα­λύ­μνου δεν βοη­θού­σε, έμει­ναν φρού­δες οι ελ­πί­δες μου».

Βα­σι­κό πρό­βλη­μα είναι η συ­ντή­ρη­ση του δι­κτύ­ου. Από τις 5.000 δια­δρο­μές που υπάρ­χουν στην Κά­λυ­μνο, πε­ρί­που οι 1.000 έχουν συ­μπλη­ρώ­σει τα 20 χρό­νια. Αυτός είναι ο μέσος όρος «ζωής» των με­ταλ­λι­κών βυ­σμά­των που συ­γκρα­τούν τα σκοι­νιά. Μετά δια­βρώ­νο­νται και χρειά­ζο­νται αντι­κα­τά­στα­ση. «Βλέ­πο­ντας με τους συ­νερ­γά­τες μου αυτό που ερ­χό­ταν –δη­λα­δή τον κίν­δυ­νο για τους ξέ­νους αναρ­ρι­χη­τές αλλά και εμάς τους ίδιους, αφού κι εμείς κάθε μέρα σκαρ­φα­λώ­νου­με σε αυτά τα βρά­χια– ιδρύ­σα­με τον σύλ­λο­γο Rebolt Kalymnos (σ.σ. «Βάλε ξανά το βύσμα»). Μέσα σε μόλις ένα χρόνο, με χρή­μα­τα από δω­ρε­ές, έχου­με αντι­κα­τα­στή­σει τα ανο­ξεί­δω­τα βύ­σμα­τα με και­νούρ­για από τι­τά­νιο, που αντέ­χει για πάντα, σε πε­ρί­που 300 δια­δρο­μές», συ­νε­χί­ζει ο Αρης Θε­ο­δω­ρό­που­λος. «Ομως δεν μπο­ρού­με να τα κά­νου­με όλα μόνοι μας».

Rebolt Kalymnos

Πέ­ρυ­σι ο δήμος εξα­σφά­λι­σε ένα κον­δύ­λι 600.000 ευρώ για τη δια­μόρ­φω­ση μο­νο­πα­τιών και τη συ­ντή­ρη­ση δια­δρο­μών. Οι άν­θρω­ποι του Rebolt Kalymnos προ­σφέρ­θη­καν να συμ­βά­λουν με την τε­χνο­γνω­σία τους. «Στη συ­νέ­χεια, μα­θαί­νο­ντας ότι τα βύ­σμα­τα που θα χρη­σι­μο­ποιού­νταν θα ήταν με­ταλ­λι­κά, θα “γερ­νού­σαν” κι αυτά δη­λα­δή και θα ήθε­λαν ξανά αντι­κα­τά­στα­ση, ζη­τή­σα­με ενη­μέ­ρω­ση. Δεν λά­βα­με καμία απά­ντη­ση. Δύο φορές προ­γραμ­μα­τί­στη­κε συ­νά­ντη­ση με τον δή­μαρ­χο, ο οποί­ος δεν εμ­φα­νί­στη­κε στο ρα­ντε­βού» (η «Κ» ανα­ζή­τη­σε τον κ. Ιω­άν­νη Μα­στρο­κού­κο χωρίς απο­τέ­λε­σμα).

Η εί­δη­ση του θα­νά­σι­μου τραυ­μα­τι­σμού του Τσέ­χου αναρ­ρι­χη­τή έχει κάνει τον γύρο του κό­σμου. Αναρ­ρι­χη­τές από δε­κά­δες χώρες ανη­συ­χούν για την ασφά­λεια των δια­δρο­μών. «Πέρα από τα βύ­σμα­τα και την ελι­κο­διά­σω­ση, είναι ση­μα­ντι­κό να εγκα­τα­στα­θεί στο νησί πυ­ρο­σβε­στι­κό κλι­μά­κιο, με έμπει­ρους, κα­τάλ­λη­λα εκ­παι­δευ­μέ­νους και σε άρι­στη φυ­σι­κή κα­τά­στα­ση δια­σώ­στες από την ΕΜΑΚ. Αν και έχου­με του­λά­χι­στον 20 πε­ρι­στα­τι­κά που απαι­τούν με­τα­φο­ρά τραυ­μα­τία με φο­ρείο σε ιδιαί­τε­ρα δύ­σβα­το έδα­φος κάθε χρόνο, προς το παρόν λει­τουρ­γεί μόνο ένας εθε­λο­ντι­κός πυ­ρο­σβε­στι­κός σταθ­μός, με τρεις επαγ­γελ­μα­τί­ες πυ­ρο­σβέ­στες και με­ρι­κούς εθε­λο­ντές», συ­νε­χί­ζει ο κ. Θε­ο­δω­ρό­που­λος. «Δί­νου­με μάχη με τον χρόνο. Αν υπάρ­ξει νέο δυ­στύ­χη­μα, η Κά­λυ­μνος θα σβη­στεί από τον αναρ­ρι­χη­τι­κό χάρτη…».

Πηγή: kathimerini.gr