Στο 3μελές η πολύκροτη υπόθεση μεταφοράς πυρομαχικών με το «Νοur M.»

Για την 3η Φε­βρουα­ρί­ου 2016 προσ­διο­ρί­στη­κε από την Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η εκ­δί­κα­ση, ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου, της πο­λύ­κρο­της υπό­θε­σης, πα­ρά­νο­μης δια­με­τα­κό­μι­σης πυ­ρο­μα­χι­κών με κα­τη­γο­ρού­με­νο τον πλοί­αρ­χο του φορ­τη­γού πλοί­ου “Nour M”.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης, σύμ­φω­να με τη δι­κο­γρα­φία που έχει σχη­μα­τι­στεί έχει ως εξής:

Την 8η Νο­εμ­βρί­ου 2013, ο M. Y. του C., υπή­κο­ος Τουρ­κί­ας, κά­τοι­κος Hatay Iskenderoum Τουρ­κί­ας και προ­σω­ρι­νά Ρόδου, κα­τε­λή­φθη να πλέει με το Φ/Γ πλοίο «NOUR-M» ση­μαί­ας Sierra Leone, μή­κους 75,42 μέ­τρων, ιδιο­κτη­σί­ας της τούρ­κι­κης εται­ρί­ας με την επω­νυ­μία «TSS Silah ve Savunma Sanayi dis Ticaret Limited Sirketi», σε από­στα­ση δώ­δε­κα πε­ρί­που ναυ­τι­κών μι­λί­ων από τις δυ­τι­κές ακτές της Σύμης, εντός των ελ­λη­νι­κών χω­ρι­κών υδά­των.

Το πλοίο κρί­θη­κε ύπο­πτο για τη με­τα­φο­ρά απα­γο­ρευ­μέ­νου φορ­τί­ου και οδη­γή­θη­κε, με σύμ­φω­νη γνώμη και του πλοιάρ­χου, στο λι­μά­νι της Ακα­ντιάς για έλεγ­χο.

Από τον έλεγ­χο των φορ­τω­τι­κών εγ­γρά­φων του πλοί­ου προ­έ­κυ­ψε ότι με­τέ­φε­ρε 55 εμπο­ρευ­μα­το­κι­βώ­τια που πε­ριεί­χαν πυ­ρο­μα­χι­κά, ήτοι φυ­σίγ­για δια­φό­ρων δια­με­τρη­μά­των, τα οποία και με­τέ­φε­ρε από την Ου­κρα­νία με προ­ο­ρι­σμό τη Λιβύη και πα­ρα­λή­πτη το Υπουρ­γείο Άμυ­νας της Λι­βύ­ης.

Ωστό­σο, καθώς το φε­ρό­με­νο ως έγ­γρα­φο του Υπουρ­γεί­ου Άμυ­νας της Λι­βύ­ης δεν ενεί­χε στοι­χεία γνη­σιό­τη­τας, αφού δεν έφερε το δια­κρι­τι­κό σήμα-λο­γό­τυ­πο-έμ­βλη­μα του Υπουρ­γεί­ου Άμυ­νας της Λι­βύ­ης, ο Πρό­ε­δρος της Αρχής Κα­τα­πο­λέ­μη­σης της Νο­μι­μο­ποί­η­σης Εσό­δων από Εγκλη­μα­τι­κές Δρα­στη­ριό­τη­τες και της Χρη­μα­το­δό­τη­σης της Τρο­μο­κρα­τί­ας και Ελέγ­χου των Δη­λώ­σε­ων Πε­ριου­σια­κής Κα­τά­στα­σης, με τη με αριθ­μό 5/12-11-2013 Διά­τα­ξή του, διέ­τα­ξε τη δέ­σμευ­ση των εμπο­ρευ­μα­το­κι­βω­τί­ων, την ασφα­λή απο­θή­κευ­ση αυτών με μέ­ρι­μνα και ευ­θύ­νη των αρ­μο­δί­ων τε­λω­νεια­κών αρχών, και τη διε­νέρ­γεια λε­πτο­με­ρούς πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης για το πε­ριε­χό­με­νό τους.

Ο πλοί­αρ­χος και το πλή­ρω­μα του πλοί­ου ου­δέ­πο­τε συ­νε­λή­φθη­σαν από τις Λι­με­νι­κές Αρχές δε­δο­μέ­νου ότι δεν ακο­λου­θή­θη­κε η αυ­τό­φω­ρη δια­δι­κα­σία. Καθώς όμως από τον έλεγ­χο του σκά­φους προ­έ­κυ­ψε ότι, λόγω σο­βα­ρών ελ­λεί­ψε­ων και μετά τη δια­πί­στω­ση εί­κο­σι έξι αντι­κα­νο­νι­κο­τή­των, δεν ήταν αξιό­πλοο, κα­τό­πιν ολο­κλή­ρω­σης και της διε­νερ­γη­θεί­σας σχε­τι­κής επι­θε­ώ­ρη­σης, το πλοίο δε­σμεύ­τη­κε από τη Λι­με­νι­κή Αρχή σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του Π.Δ. 16/2011, μέχρι την απο­κα­τά­στα­ση των αντι­κα­νο­νι­κο­τή­των που πα­ρου­σί­α­ζε από τον πλοί­αρ­χο και το πλή­ρω­μά του.

Κα­τό­πιν ολο­κλή­ρω­σης της κα­τα­μέ­τρη­σης, δια­πι­στώ­θη­κε ότι το εν λόγω πλοίο με­τέ­φε­ρε 728.160 φυ­σίγ­για τύπου 32 δια­με­τρή­μα­τος 14,5 mm Χ 114 mm, 271.840 φυ­σίγ­για τύπου 3t δια­με­τρή­μα­τος 14,5 mm Χ 114 mm, 1.025.000 φυ­σίγ­για τύπου C δια­με­τρή­μα­τος 12,7 mm Χ 108 mm και 30.000.600 φυ­σίγ­για τύπου ΠΟ δια­με­τρή­μα­τος 7,62 mm. Χ 39 mm, από την Ου­κρα­νία μέσω της Ελ­λη­νι­κής Επι­κρά­τειας με προ­ο­ρι­σμό τη Λιβύη, πα­ρά­νο­μα, χωρίς προη­γου­μέ­νως να έχει εφο­δια­στεί με την εκ του άρ­θρου 4 §2 του Ν.2168/1993 απαι­τού­με­νη άδεια του Υπουρ­γού Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λί­ας κα­τό­πιν σύμ­φω­νης γνώ­μης των Υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών, Εθνι­κής Αμυ­νας και Οι­κο­νο­μι­κών, και χωρίς προη­γου­μέ­νως να έχει εφο­δια­στεί για την προ­μή­θεια του ανω­τέ­ρω οπλι­σμού στη Λιβύη με την απαι­τού­με­νη έγκρι­ση της Επι­τρο­πής του Συμ­βου­λί­ου Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ [κατ’ άρθρο 2 §2 της από­φα­σης 2011/137/ΚΕΠΠΑ του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, που τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με το άρθρο 1 της από­φα­σης 2013/182/ΚΕΠΠΑ του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, και της πα­ρα­γρά­φου 24 της από­φα­σης 1970 (2011) του Συμ­βου­λί­ου Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ (που κυ­ρώ­θη­κε με την ΥΑ Φ.3440/ΑΣ 11535 ΦΕΚ Α 54 2011)], καθώς, σύμ­φω­να με την πα­ρά­γρα­φο 9 της από­φα­σης 1970 (2011), την πα­ρά­γρα­φο 8 της από­φα­σης 2040 (2012) και την πα­ρά­γρα­φο 9 της από­φα­σης 2095 (2013) του Συμ­βου­λί­ου Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ (περί εμπάρ­γκο όπλων προς τη Λιβύη), απα­γο­ρεύ­ε­ται μέσω εδά­φους του κρά­τους-μέ­λους του ΟΗΕ (με­τα­ξύ των οποί­ων και η Ελ­λά­δα με ημε­ρο­μη­νία έντα­ξής της την 25-10-1945) η με­τα­φο­ρά, από υπή­κοο κρά­τους-μέ­λους (με­τα­ξύ των οποί­ων και η Τουρ­κία με ημε­ρο­μη­νία έντα­ξής της την 24-10-1945) με τη χρήση σκά­φους που φέρει τη ση­μαία κρά­τους-μέ­λους (με­τα­ξύ των οποί­ων και η Σιέρα Λεόνε με ημε­ρο­μη­νία έντα­ξής της την 27-9-1961), στη Λιβύη οπλι­σμού και κάθε εί­δους συ­να­φούς υλι­κού συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και πυ­ρο­μα­χι­κών, χωρίς προη­γου­μέ­νως να έχει εφο­δια­στεί για την προ­μή­θεια του ανω­τέ­ρω οπλι­σμού στη Λιβύη με την απαι­τού­με­νη έγκρι­ση της Επι­τρο­πής του Συμ­βου­λί­ου Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ, ούτε και να έχει υπο­βά­λει σχε­τι­κή αί­τη­ση προς την αρ­μό­δια Επι­τρο­πή του Συμ­βου­λί­ου του ΟΗΕ προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει την έγκρι­ση της Επι­τρο­πής.