Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Ελκυστής” και πραγματεύεται το θέμα του Bullying, δηλαδή της βίας μέσα στα σχολεία και έξω απ’ αυτά.

Η παρουσίαση απευθύνεται εξίσου σε ενήλικες και παιδιά.

Παρουσίαση του βιβλίου « Μήλα γύρω γύρω στη μέση πορτοκάλι» το Σάββατο

Όπως είπε η μητέρα του μικρού αγοριού στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», ο 8χρονος είναι σε ένα τμήμα προβληματικό.

«Από πέρσι υπάρχει πρόβλημα. Γονείς και εκπαιδευτικοί προσπαθούμε να δώσουμε λύση από πέρσι. Κάναμε μηνιαίες συναντήσεις με τη δασκάλα, η οποία έχει κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες προκειμένου να δώσει λύση στα προβλήματα αυτά, της βίας, λεκτικής και σωματικής, που ήταν καθημερινά. Κάναμε αυτές τις συναντήσεις προκειμένου να λύσουμε το συμπεριφορικό κομμάτι και όχι τόσο το γνωστικό. Και τουλάχιστον προσπαθούσαμε να μιλάμε γονείς και παιδιά και εκπαιδευτικοί όλοι μαζί πέρσι. Να κρατάμε ένα επίπεδο σε όλο αυτό το τρομακτικό που συμβαίνει. Φέτος η δασκάλα έχει φύγει για προσωπικούς της λόγους, και έχει έρθει καινούργια και είναι σαν να ξεκινάμε από την αρχή», είπε.

Το συγκεκριμένο τμήμα έχει 24 παιδιά, εκ των οποίων τα 18 είναι αγόρια κι έξι από αυτά είναι έντονες προσωπικότητες.

Κάποια παιδιά, γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι μπορεί να μην μπορούν να αυτορυθμίσουν  τα συναισθήματά τους, που μπορεί να προέρχονται από πάρα πολλές καταστάσεις, που στην τελική δεν είμαστε εμείς αρμόδιοι για να τα λύσουμε. Ωστόσο, γι’ αυτό είναι το σχολείο. Για να μπορέσει να έχει τον ψυχολόγο του, να έχει τον κοινωνικό του λειτουργό, για να μπορέσει να δει αυτά τα παιδιά,  να μπορέσει να μπει σε αυτή την τάξη, να δει όλα τα παιδιά, να δώσουν περαιτέρω λύση στο πρόβλημά μας, που το κυνηγάμε ως γονείς. Δυστυχώς η κατάσταση αντί να βελτιώνεται χειροτερεύει και έχουμε φτάσει στο σημείο να απειλείται η ζωή των παιδιών μας. Τι θα γινόταν αν το παιδί μου έπινε αντισηπτικό ή κάποιο απορρυπαντικό;», πρόσθεσε η μητέρα του 8χρονου.

Σημείωσε μάλιστα ότι οι γονείς των παιδιών που δημιουργούν τα προβλήματα έχουν ενημερωθεί και κατανοούν τη σοβαρότητα της κατάστασης.

«Οι γονείς κατανοούν και ζητάνε συγγνώμη, και προσπαθούν και αυτοί να λύσουν το θέμα, το σοβαρό της έντονης τάξης», είπε.

Κατέληξε τέλος ότι το παιδί της βρίσκεται σε κατάσταση σοκ και αρνείται να πάει στο σχολείο μετά το περιστατικό.

Φωτογραφία Αρχείου

Πηγή: star.gr

Τι είπε η μητέρα του 8χρονου μαθητή που δέχθηκε bullying

Σε σοκ η τοπική κοινή γνώμη από την είδηση για bullying σε δημοτικό σχολείο

Ο κ. Δράκος αναφέρθηκε και στο bullying που δέχτηκε από τη δημοτική αρχή κατά τη διάρκεια των δύο συνεδριάσεων, Πέμπτης και Παρασκευής, σε μια προσπάθεια να απαξιωθούν τα θέματα που ανέδειξε και τα ερωτήματα που έθεσε σχετικά με τη ΔΕΥΑΡ και την άρνηση αναγνώρισης της οφειλής της προς την Περιφέρεια, ύψους 6,38 εκατ. ευρώ, με τη δημοτική αρχή να επικαλείται την επαγγελματική του ιδιότητα ως επιστημονικός συνεργάτης στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Στο ίδιο μήκος κύματος με το οποίο η δημοτική αρχή επετέθη κατά του κ. Δράκου, ήταν και το μήνυμα που έλαβε από τον ιδιοκτήτη τοπικού Μέσου Ενημέρωσης!

“Μου έκανε τρομερή εντύπωση να πω την αλήθεια. Πήρα ένα μήνυμα από ιδιοκτήτη μέσου που ήταν σε  συνέχεια αυτής της γραμμής που υπήρχε μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο για το ρόλο, όμως, μέσα σε εισαγωγικά, του  εκπροσώπου της περιφέρειας μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Είναι ανήκουστα αυτά τα πράγματα.” είπε χαρακτηριστικά.

Οι δύο αναφορές του κ. Δράκου τόσο για τη δημοτική αρχή όσο και για το φιλικό της Μέσο Ενημέρωσης, σκιαγραφούν  τις πρωτοφανείς όσο και επικίνδυνες ατραπούς στις οποίες διολισθαίνει τοπικός πολιτικός βίος και ο δημόσιος διάλογος, ειδικότερα σε ό,τι αφορά τον Δήμο Ρόδου, όπου φαίνεται ότι επικρατούν νέα «ήθη», σε μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων για να δικαιολογήσει άρνησης ανάληψης της ευθύνης που απορρέει από θεσμικούς ρόλους και ανειλημμένες συμβατικές υποχρεώσεις.

“Να προσπαθεί ένας άνθρωπος να πει κάτι και να δέχεται τα πυρά, όχι για αυτά τα οποία λέει, αλλά με άλλα και άλλα επιχειρήματα για τη δημιουργία εντυπώσεων. Η αλήθεια είναι ότι εγώ είμαι ένας άνθρωπος που και το καλό θα το πω και το κακό θα το πω και όταν έχει δίκιο άλλος θα το αναγνωρίσω. Υπήρξα στο Δημοτικό Συμβούλιο που πράγματι δέχτηκα μια συμπεριφορά που κατά τη γνώμη μου θεωρώ απαράδεκτη με το επιχείρημα ότι εγώ εδώ και δύο χρόνια εργάζομαι στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου ως επιστημονικός συνεργάτης. Εδώ και δύο χρόνια δεν έχω προκαλέσει τη δημόσια συζήτηση πάνω στο ρόλο μου ούτε στην εργασία που παράγω. Δέχτηκε  μέσα στο Δημοτικό Συμβουλιο μια περίεργη επίθεση. Ενώ εγώ εξέφρασα την άποψή μου ως Δημοτικός Σύμβουλος, γινόταν η αναγωγή μου στο ρόλο ως μέλος της περιφερειακής αρχής,  ως εκπρόσωπος της περιφέρειας. Κάτι που δεν ισχύει μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ειπώθηκαν πάρα πολλά πράγματα τα οποία με βρήκαν αντίθετο και γι’ αυτό το λόγο εξέφρασα την άποψή μου. Θεωρώ ότι  δύο χρόνια τώρα δεν υπήρξε από πλευρά της αντιπολίτευσης λόγος για τέτοια συμπεριφορά από τον κ. Κολιάδη και σε πολλές περιπτώσεις του δόθηκε και χείρα βοηθείας. Οπότε όλες αυτές οι δηλώσεις, είναι επειδή έχουν προκύψει τα θέματα με τη ΔΕΥΑΡ που είναι από δικούς τους χειρισμούς. Για το πώς φτάσαμε εδώ δεν φταίει ούτε ο Χατζημάρχος, ούτε η Περιφέρεια, όλα έγιναν με δικούς τους χειρισμούς” ανέφερε και κατέληξε:

“Θα μπορούσαν να το έχουν αποφύγει όλο αυτό το πράγμα. Λοιπόν, όταν βλέπουμε μια κρίσιμη κατάσταση για το νησί και εκφράζουμε την άποψή μας,  να χαρακτηριζόμαστε ως…  τσίρκο επειδή φοβόμαστε για το μέλλον του τόπου,  αυτό είναι μια επικίνδυνη οδός για τον δημόσιο διάλογο και για την πολιτική κατάσταση του νησιού και του τόπου μας γενικότερα”.

Πηγή: realvoice995.gr

Στέφανος Δράκος στον RV: Δέχτηκα bullying από τη δημοτική αρχή Ρόδου, στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου

Η σιωπή που τύλιξε για σχεδόν δύο χρόνια την υπόθεση σχολικού εκφοβισμού σε Δημοτικό Σχολείο στη Ρόδο, έσπασε επίσημα στις 10 Απριλίου 2025, όταν ο αναπληρωτής περιφερειακός διευθυντής Εκπαίδευσης κ. Ιωάννης Παπαδομαρκάκης παρενέβη ζητώντας εξηγήσεις από τη σχολική μονάδα και τη διοίκηση.
Η δημόσια καταγγελία για ακραίο bullying σε δίδυμα παιδιά Α’ και Β’ Δημοτικού και η αποκάλυψη της εφημερίδας «δημοκρατική» πίεσαν το σύστημα να κινηθεί. Η προσδοκία ήταν ότι επιτέλους θα υπάρξει φωνή, λογοδοσία, υπευθυνότητα.
Αυτό που τελικά έλαβε η μητέρα των παιδιών στις 28 Μαΐου ήταν μία απάντηση-πρότυπο διοικητικής αυτοπροστασίας. Το επίσημο έγγραφο, με αριθμό πρωτοκόλλου ΕΜΠ 557, δεν αναγνωρίζει ουσιαστικά καμία ευθύνη. Οι όροι που χρησιμοποιούνται – «κακός συντονισμός», «αστοχίες», «έλλειψη εσωτερικής ενημέρωσης» – επιχειρούν να εξηγήσουν τα ανεξήγητα χωρίς να κατονομάσουν τίποτα.
Αντί για ανάληψη ευθύνης, προβάλλεται ένα θολό μίγμα «τεχνικών σφαλμάτων», που ουσιαστικά αποπολιτικοποιεί το γεγονός ότι δύο μικρά παιδιά υπέστησαν συστηματική ψυχολογική και σωματική κακοποίηση εντός ενός θεσμού που όφειλε να τα προστατεύει.
Η Ρόδος είναι μία κοινωνία με παλμούς, με φωνή, με δεσμούς που κρατούν. Αλλά αυτή η ίδια κοινωνία αποδείχτηκε ανίκανη να προστατεύσει δύο μικρά παιδιά, που για περισσότερο από έναν χρόνο υπέστησαν εκφοβισμό, περιθωριοποίηση και – τελικά – εγκατάλειψη.
Το γεγονός ότι το bullying εκτυλίχθηκε σε ένα δημόσιο σχολείο, μέσα σε αίθουσες διδασκαλίας, δεν κάνει μόνο την υπόθεση πιο σοβαρή. Την κάνει και πιο ανησυχητική. Διότι, αν το σχολείο – ο κατ’ εξοχήν χώρος φροντίδας, ασφάλειας και καθοδήγησης – γίνεται πηγή τραύματος, τότε τι απομένει στο παιδί;
Η απάντηση που δόθηκε από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης– η μοναδική επίσημη διοικητική τοποθέτηση έως σήμερα – ήταν σαν να γράφτηκε για να κλείσει την υπόθεση, όχι για να τη λύσει. Δεν υπάρχει καμία ανάληψη ευθύνης. Μόνο υπεκφυγές. Μόνο λεκτικά μαξιλάρια που επιχειρούν να αμβλύνουν τα γεγονότα.
Αναφέρει ότι η Υπηρεσία προχώρησε σε ενέργειες: διενεργήθηκε προκαταρκτική εξέταση, έγιναν επιτόπιες επισκέψεις, κατατέθηκαν αναφορές. Όμως, στο συμπέρασμα δηλώνεται πως δεν προκύπτει αμέλεια ή ολιγωρία από κανέναν εμπλεκόμενο. Υπήρξαν «αστοχίες», λέει, και «κακός συντονισμός». Οι όροι είναι διοικητικά αθώοι. Δεν έχουν φορτίο. Δεν αποδίδουν ευθύνη. Μόνο θολώνουν το κάδρο.
Όμως τα γεγονότα είναι συγκεκριμένα. Τα δίδυμα παιδιά, μαθητές της Α’ και Β’ Δημοτικού, άρχισαν να επιστρέφουν στο σπίτι τους τρομαγμένα. Η συμπεριφορά ενός συμμαθητή τους χαρακτηρίστηκε από απειλές, χυδαίους χαρακτηρισμούς και φράσεις όπως: «Ακόμα να πεθάνεις;», «Θέλεις να σε δείρω;», «Καλά να πάθεις». Όταν η μητέρα τους ζήτησε εξηγήσεις, η δασκάλα την καθησύχασε: «Το έχω υπό έλεγχο». Δεν το είχε. Ο διευθυντής, ενημερωμένος υποτίθεται, δεν παρενέβη ουσιαστικά ποτέ. Κανένας ψυχολόγος δεν επιστρατεύτηκε, καμία διαδικασία δεν ενεργοποιήθηκε. Αντί να προστατευτούν τα παιδιά, η κατάσταση συνεχίστηκε – και επιδεινώθηκε.
Τον Απρίλιο του 2024, ένα από τα παιδιά τραυματίστηκε στον καρπό μετά από σπρώξιμο. Το σχολείο δεν ενημέρωσε κανέναν. Η μητέρα το παρατήρησε μόνη της. Μετά από εξέταση, διαπιστώθηκε ράγισμα. Το παιδί φόρεσε νάρθηκα επί 20 ημέρες. Η δασκάλα, όταν το έμαθε, φέρεται να ρώτησε αδιάφορα: «Α, τελικά ήταν ραγισμένο;».
Τον Ιούνιο, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στο σχολείο παρουσία όλων των εμπλεκόμενων. Κι όμως, σύμφωνα με την καταγγελία της μητέρας, δεν αναφέρθηκε τίποτα. Ο διευθυντής, σύμφωνα με τα καταγγελλόμενα, αστειεύτηκε προτείνοντας «να πάνε όλοι μαζί για μπάνιο».
Το φθινόπωρο του 2024, τα παιδιά ξεκινούν τη Β’ Δημοτικού. Νέα δασκάλα, ίδια προβλήματα. Πάλι περιθωριοποίηση, πάλι απειλές, πάλι απόρριψη. Το ένα παιδί κατηγορείται άδικα για χυδαίο σημείωμα που βρέθηκε στην τάξη. Ζητείται γραφολογικός έλεγχος. Τελικά αποδεικνύεται ότι δεν ήταν δικό του. Η δασκάλα το παραδέχεται – αλλά η διόρθωση δεν γίνεται ποτέ δημόσια. Η τάξη δεν ενημερώνεται. Η φήμη του παιδιού δεν αποκαθίσταται. Η ντροπή μένει.
Το ένα παιδί αρχίζει να παρουσιάζει έντονες ψυχοσωματικές αντιδράσεις: σπασμούς, πόνους, κρίσεις άγχους. Μεταφέρεται στο Παίδων. Οι γιατροί δεν βρίσκουν οργανική αιτία. Ήταν ψυχικό. Το δεύτερο παιδί αρχίζει να ψευδίζει, να αποσύρεται, να φοβάται το σχολείο. Δεν είναι μαθησιακή αδυναμία. Είναι φόβος. Είναι εξάντληση.
Και όταν η μητέρα ζητά να δει το σημείωμα – το αποδεικτικό στοιχείο – ο διευθυντής της απαντά: «Το κατέστρεψα. Ήταν αντιπαιδαγωγικό να το κρατάω». Έτσι, χάθηκε το μοναδικό τεκμήριο που μπορούσε να αποδείξει την αθωότητα του παιδιού της.
Τον Δεκέμβριο του 2024, η οικογένεια παίρνει τη μεγάλη απόφαση: μεταγραφή. Τα παιδιά αλλάζουν σχολείο. Στο νέο τους περιβάλλον, χρειάζονται μήνες να ξαναμιλήσουν, να αισθανθούν ασφαλή, να αποκτήσουν ξανά εμπιστοσύνη. Η προσαρμογή δεν ήταν εύκολη. Ήταν, όμως, σωτήρια.
Και τότε έρχεται η επίσημη απάντηση. Όχι για να τα δικαιώσει. Αλλά για να τα αποσιωπήσει.
Η απάντηση της Διεύθυνσης δεν λέει τίποτα για το τραύμα των παιδιών. Δεν λέει τίποτα για τη χαμένη εμπιστοσύνη, για τη χαμένη χρονιά, για τις χαμένες παιδικές στιγμές. Δεν απαντά για το σημείωμα που καταστράφηκε, για το ράγισμα που δεν αναφέρθηκε, για το bullying που καταγράφηκε 25 φορές σε βιβλίο σχολικής ζωής – αλλά δεν συζητήθηκε ποτέ επίσημα. Το μόνο που κάνει είναι να μοιράζει τη θολή ευθύνη στο «σύστημα», να υπόσχεται «βελτίωση της εσωτερικής επικοινωνίας», και να επιπλήττει – απαλά – τους εμπλεκόμενους.
Το πιο προκλητικό σημείο είναι η απόπειρα αντιστροφής της ευθύνης. Η μητέρα, που τόλμησε να μιλήσει, κατηγορείται εμμέσως για καθυστέρηση. Η επιστολή τονίζει πως «η μεγάλη καθυστέρηση στην ενημέρωσή μας δεν λειτούργησε θετικά». Δηλαδή, το θύμα μετατρέπεται σε ύποπτο αμέλειας.
Η απάντηση αυτή δεν είναι απλώς ανεπαρκής. Είναι προσβολή. Όχι μόνο προς την οικογένεια που τόλμησε να καταγγείλει. Αλλά προς κάθε παιδί που περιμένει από το σχολείο να είναι καταφύγιο. Προς κάθε γονιό που ελπίζει ότι αν κάτι πάει στραβά, το κράτος θα σταθεί δίπλα του – όχι απέναντί του.
Αν αυτό είναι το πρόσωπο της δημόσιας εκπαίδευσης σε ώρα κρίσης, τότε το σύστημα χρειάζεται επανεκκίνηση. Όχι απλώς διοικητική ανασκόπηση. Αλλά βαθιά, ουσιαστική μεταρρύθμιση, που θα ξεκινά από το αυτονόητο: το παιδί προηγείται.
Γιατί αν δεν μπορείς να προστατέψεις ένα παιδί επτά ετών από καθημερινό εκφοβισμό, αν δεν μπορείς να του αποκαταστήσεις την τιμή, αν δεν μπορείς να παραδεχτείς ότι έσφαλες – τότε δεν είσαι εκπαιδευτικός. Είσαι απλώς θεματοφύλακας ενός μηχανισμού που λειτουργεί για να αυτοσυντηρείται.
Η απάντηση της διοίκησης μπορεί να έκλεισε την υπόθεση στο χαρτί. Αλλά στην κοινωνία, στην ψυχή αυτών των παιδιών, στα βλέμματα όσων διάβασαν αυτή την ιστορία – τίποτα δεν έχει τελειώσει.
Η ερώτηση που μένει μετέωρη είναι απλή και σκληρή: Πόσα παιδιά πρέπει να σπάσουν – ψυχικά, ηθικά ή σωματικά – για να σπάσει και η ανοχή;

Bullying σε δημοτικό σχολείο της Ρόδου: Οταν το κράτος δικαίου κάνει πως δεν βλέπει

Η σιωπή που τύλιξε επί ενάμιση χρόνο την υπόθεση σοβαρού σχολικού εκφοβισμού σε δημοτικό σχολείο της Ιαλυσού, επιτέλους ραγίζει. Με έγγραφη παρέμβασή του στις 10 Απριλίου 2025, ο αναπληρωτής περιφερειακός διευθυντής Εκπαίδευσης Νοτίου Αιγαίου κ. Ιωάννης Παπαδομαρκάκης, καλεί τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δωδεκανήσου και τη διεύθυνση του σχολείου να δώσουν σαφείς εξηγήσεις για την καταγγελία που αφορά δίδυμα αδέρφια, πρώην μαθητές της Α’ και Β’ Δημοτικού, τα οποία βίωσαν παρατεταμένο και ακραίο bullying από συμμαθητή τους – και μία σχολική κοινότητα που, αντί να παρέμβει, φέρεται να αποσιώπησε.
Η καταγγελία, που αποκαλύφθηκε από τη «δημοκρατική», περιγράφει έναν χρόνο αδράνειας, συγκάλυψης, ειρωνείας και τελικά – κατά τα λεγόμενα της οικογένειας – μια παθητική «εκδίωξη» των θυμάτων, ώστε το πρόβλημα να πάψει να φαίνεται. Η παρέμβαση Παπαδομαρκάκη είναι η πρώτη επίσημη διοικητική αντίδραση στην υπόθεση.
Το ξεκίνημα του εφιάλτη
Όλα άρχισαν τον Οκτώβριο του 2023. Τα δίδυμα, μαθητές της Α’ Δημοτικού, άρχισαν να επιστρέφουν στο σπίτι τρομαγμένα και σιωπηλά. Η δασκάλα τους ενημέρωνε τη μητέρα για τη δύσκολη συμπεριφορά ενός συγκεκριμένου μαθητή απέναντί τους. Τη διαβεβαίωνε πως «το έχει υπό έλεγχο» και πως ο διευθυντής είναι ενήμερος.
Όμως τα περιστατικά συνεχίζονταν. Οι φράσεις που φέρεται να άκουγαν τα παιδιά από τον συμμαθητή τους ήταν σοκαριστικές:
«Ακόμα να πεθάνεις;»,
«Δεν αντέχω να σε βλέπω»,
«Θέλεις να σε δείρω;»,
«Καλά να πάθεις».
Σε μία από τις πιο φορτισμένες στιγμές, το ένα από τα παιδιά, γυρίζοντας στο σπίτι, ρώτησε τη μητέρα του:
«Μαμά, γιατί να πεθάνω;»
Είχαν μόλις χάσει τον παππού τους. Ήξεραν τι σημαίνει «θάνατος». Το πένθος μετατράπηκε σε τραύμα.
Από την ψυχολογική κακοποίηση στα σπασμένα κόκαλα
Τον Απρίλιο του 2024, κατά τη διάρκεια γυμναστικής, ένα από τα παιδιά έπεσε έπειτα από σπρώξιμο. Πονούσε στο χέρι. Το σχολείο δεν ενημέρωσε κανέναν. Η μητέρα το είδε να κρατάει το χέρι του σιωπηλό. Οι ακτινογραφίες έδειξαν ράγισμα. Φορούσε νάρθηκα 20 ημέρες.
Η απάντηση της δασκάλας, σύμφωνα με την αναφορά, ήταν:
«Τελικά ήταν ραγισμένο;»
Οι ευθύνες που δεν αναλαμβάνει κανείς
Η δασκάλα φέρεται να είχε καταγράψει 25 περιστατικά στο «βιβλίο σχολικής ζωής». Κι όμως, όταν έγινε η κρίσιμη συνάντηση στις 11 Ιουνίου 2024 – παρουσία διευθυντή, δασκάλας, σχολικού συμβούλου και γονέων – δεν αναφέρθηκε τίποτα συγκεκριμένο. Ο διευθυντής πρότεινε… να πάνε όλοι μαζί για μπάνιο.
Νέα σχολική χρονιά, ίδιο σκοτάδι
Το Σεπτέμβριο του 2024, τα παιδιά περνούν στη Β’ Δημοτικού. Άλλη δασκάλα, ίδια προβλήματα. Νέα περιστατικά, ψυχολογική αποδόμηση, κορύφωση με ένα σημείωμα χυδαίου περιεχομένου που ενοχοποίησε άδικα το ένα παιδί. Ζητήθηκε σύγκριση γραφικού χαρακτήρα. Τελικά η δασκάλα παραδέχτηκε πως δεν το έγραψε ο μαθητής, αλλά αυτό δεν ανακοινώθηκε ποτέ στην τάξη. Το όνομά του δεν αποκαταστάθηκε.
Όταν το σώμα μιλάει από το άγχος
Το ένα παιδί εμφάνισε σπασμούς, πόνους, έντονο άγχος. Κατέληξε στο νοσοκομείο Παίδων. Οι εξετάσεις δεν έδειξαν οργανικό πρόβλημα. Ήταν ψυχοσωματικό. Το δεύτερο παιδί εμφάνισε συμπτώματα απόσυρσης, φόβο για το σχολείο και ψευδισμούς. Όχι μαθησιακή δυσκολία – αλλά εξάντληση από την απόρριψη και την ταπείνωση.
Το χαρτί που θα απέδειχνε την αλήθεια – και «χάθηκε»
Η μητέρα ζήτησε να δει το χαρτί με το χυδαίο σημείωμα. Η απάντηση του διευθυντή, σύμφωνα με την αναφορά, ήταν:
«Το κατέστρεψα. Ήταν αντιπαιδαγωγικό να το κρατάω.»
Με αυτό, χάθηκε το μοναδικό πιθανό στοιχείο που θα αποδείκνυε την αθωότητα του παιδιού.

Μεταγραφή – μία νέα αρχή, αλλά ο πόνος παραμένει
Τον Δεκέμβριο του 2024, η οικογένεια παίρνει τη μεγάλη απόφαση: τα παιδιά αλλάζουν σχολείο. Η προσαρμογή ήταν δύσκολη, αλλά σε ένα περιβάλλον ησυχίας και ασφάλειας, τα παιδιά άρχισαν να ανασαίνουν ξανά.
Η παρέμβαση Παπαδομαρκάκη – και το ερώτημα που μένει
Η επίσημη παρέμβαση του Ιωάννη Παπαδομαρκάκη φτάνει στις 10 Απριλίου.
Το έγγραφο με αριθμό πρωτοκόλλου Φ.13.3/2504/2662 ζητά ενημέρωση για την καταγγελία και τις ενέργειες που έγιναν. Για πρώτη φορά, ένας θεσμικός παράγοντας ζητά από τη διοίκηση να λογοδοτήσει. Έστω και αργά.
Η ουσία όμως παραμένει:
Πώς ένα δημόσιο σχολείο επέτρεψε να συνεχιστεί αυτό για μήνες;
Πώς κανείς δεν ένιωσε την ανάγκη να προστατεύσει τα παιδιά – αντί για την εικόνα του σχολείου;
Και κυρίως:
Πόσα άλλα παιδιά θα πρέπει να ραγίσουν – σιωπηλά – για να σπάσει επιτέλους η ανοχή;

Παρέμβαση Παπαδομαρκάκη για bullying στην Ιαλυσό: «Ζητείται ενημέρωση – Οχι κουκούλωμα»

Πολλά από τα παιδιά έχουν δεχθεί bullying μέσα από τα social media. «Κάποτε μιλάγαμε για ηλικίες 14-15, τώρα το φαινόμενο έχει αρχίσει από τα 12. Η πλειοψηφία είναι κορίτσια», σημείωσε η κα Μπαρμπαρέσου.

Αποσωληνώθηκε ο 13χρονος από τη Ρόδο
Άλλα παιδιά, όπως ο 13χρονος από τη Ρόδο, τραυματίζονται, κάνοντας κάποιο επικίνδυνο challenge, που βλέπουν στο Tik Tok. Nα σημειωθεί πως ο ανήλικος, που υπέστη σοβαρές εγκεφαλικές κακώσεις, κάνοντας το superman challnge, αποσωληνώθηκε το βράδυ της Δευτέρας. «Ευτυχώς το παιδάκι είναι αποσωληνωμένο και τις επόμενες μέρες θα το βγάλουμε από την μονάδα» είπε η διευθύντρια της εντατικής του Παίδων «Αγία Σοφία».

Κλείνοντας η Χαρίκλεια Μπαρμπαρέσου, κάλεσε τους γονείς να κάνουν καλύτερη επίβλεψη στο περιεχόμενο που παρακολουθούν τα παδιά τους. «Ένα μικρό παιδάκι δεν μπορεί να έχει ανεξέλεγκτη πρόσβαση στο διαδίκτυο και στα social media. Μέχρι να ωριμάσει, να έχει έναν έλεγχο».

Πηγή: ethnos.gr 

Τουλάχιστον 2 παιδιά κάθε μέρα στο «Αγία Σοφία», με αυτοκτονικές τάσεις – Bγαίνει σε λίγες ημέρες από την εντατική ο 13χρονος από τη Ρόδο

Στην ανάρτηση παρουσιάζονται μέσω βίντεο όλα τα βήματα που διευκολύνουν τα πιθανά θύματα ενδοσχολικής βίας να δημοσιοποιήσουν το θέμα και να καταθέσουν επώνυμη καταγγελία, ώστε να ξεκινήσει η διαδικασία διερεύνησης και αντιμετώπισης του προβλήματος.

«Αν βιώνεις bullying στο σχολείο σου, έλα να δούμε μαζί πως μπορείς να κάνεις, βήμα-βήμα, μια επώνυμη αναφορά στη νέα πλατφόρμα stop-bulling.gov.gr» αναφέρει ο κ.Πιερρακάκης.

Αν βιώνεις bullying στο σχολείο σου, έλα να δούμε μαζί πώς μπορείς να κάνεις, βήμα-βήμα, μια επώνυμη αναφορά στη νέα πλατφόρμα του https://t.co/adeE3MofDM!#stopbullying #StopBullyingGR #μίλαμπορείς #tutorial pic.twitter.com/zgWP81cWDx

— Kyriakos Pierrakakis (@Pierrakakis) April 24, 2024

Πιερρακάκης: Πώς θα κάνεις αναφορά στην πλατφόρμα stop-bullying.gov.gr

Δεν λύνουν το πρόβλημα

Συγκεκριμένα, μιλώντας στο Mega, ανήγγειλε την επαναφορά της πενθήμερης αποβολής, αλλά και τον διαχωρισμό απουσιών σε δικαιολογημένες και αδικαιολόγητες.

«Σε ό,τι αφορά το bullying βλέπουμε ότι σε όλη την Ευρώπη αλλά σε όλο τον δυτικό κόσμο συνολικά -θα έλεγα εγώ – το φαινόμενο να εντείνεται. Ίσως όχι στον αριθμό των περιστατικών, αλλά στη σκληρότητά τους. Για αυτό το λόγο η πολιτεία πρέπει να παρέμβει. Πολύ σύντομα θα έχουμε την πλατφόρμα αποτύπωσης περιστατικών με επώνυμες καταγγελίες. Μέσα σε αυτή θα μπορεί ο γονιός και ο μαθητής από το Γυμνάσιο και πάνω να καταγγέλλει συγκεκριμένα περιστατικά και να υπάρχει διαχείριση στο πλαίσιο της σχολικής μονάδας. Η πρώτη διαχείριση του περιστατικού θα είναι εντός του σχολείου, αλλά για τα πιο βαριά περιστατικά θα υπάρχουν επιστημονικές επιτροπές».

Όπως τόνισε ο κ. Πιερρακάκης, μία πλατφόρμα δεν αποτελεί πολιτική: «Θα υπάρξει και εθνικής κλίμακας καμπάνια, αλλά και αλλαγή στο πλαίσιο συνεπειών. Σήμερα, το μάξιμουμ όριο αποβολής είναι δύο ημέρες. Θα επανέλθει η πενθήμερη αποβολή για περιπτώσεις bullying στα σχολεία, μας το ζητούν οι εκπαιδευτικοί. Μια δεύτερη αλλαγή είναι ότι θα επανέλθει ο διαχωρισμός της απουσίας σε αδικαιολόγητη και δικαιολογημένη. Ταυτόχρονα σε ό,τι αφορά τον θύτη θα υπάρξει μία διευκόλυνση στην αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος».

Αναφερόμενος στις αστυνομικές επιχειρήσεις σε πανεπιστημιακά ιδρύματα, ο Κυριάκος Πιερρακάκης τόνισε: «Το κρίσιμο δεν είναι αν παρεμβαίνει η πανεπιστημιακή αστυνομία ή αστυνομία, αλλά το ότι βλέπουμε κάτι που δεν συνέβαινε πριν από μερικά χρόνια, γιατί ήταν ταμπού. Και νομίζω αυτό ακριβώς είναι και που η κοινωνία ζητά κι αυτό εντέλει θα διαφυλάξει και το ελληνικό πανεπιστήμιο από όλους αυτούς που επί τοις πράγμασι το επιβουλεύονται».

Πιερρακάκης: Νέα μέτρα κατά του bullying – Επαναφορά της πενθήμερης αποβολής και πλατφόρμα καταγγελιών

Η τελευταία δεκαετία βρίσκει γονείς και παιδιά απέναντι σε μια έξαρση περιστατικών βίας, εντός κι εκτός σχολείου, με τον όρο bullying να χρησιμοποιείται πια σχεδόν καθημερινά, με τους περισσότερους ανήλικους να είναι το λιγότερο παρατηρητές –αν όχι θύματα ή θύτες- και τους γονείς σε απόγνωση, χωρίς τις κατάλληλες γνώσεις τρόπου αντιμετώπισης του προβλήματος αλλά και χωρίς «εργαλεία» που να παρέχονται όπως χρειάζεται σε μια οργανωμένη κοινωνία.

Προσκαλούμε λοιπόν όλους τους γονείς την Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου στις 18:00 στο 6ο Δημοτικό σχολείο, σε μια συζήτηση για τις αιτίες αλλά και τις προτάσεις για αντιμετώπιση του φαινομένου και των επιπτώσεών του στα παιδιά.

ΤΟ Δ.Σ.

24/1/2024

Εκδήλωση – συζήτηση για τη βία μεταξύ ανηλίκων