Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τρίτη 4 Αυγούστου 2026, στις 11:00 π.μ., στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ρόδου.

Ο Τζακ Γερονικόλας υπήρξε ένας άνθρωπος που άφησε το αποτύπωμά του στους ανθρώπους που τον γνώρισαν. Τον αποχαιρετούμε με αγάπη και ευγνωμοσύνη.

Παράκληση της οικογένειας αντι στεφάνων όσοι επιθυμούν να προσφέρουν δωρεά υπέρ του Συλλόγου Φλόγα.

Την Τρίτη 4 Αυγούστου στον ιερό ναό του Ευαγγελισμού το τελευταίο αντίο στον Ιάκωβο Γερονικόλα

Με μια συγκινητική ανάρτηση του ο κ. Νίκος Γερονικόλας αποχαιρετά σήμερα τον πατέρα του Ιάκωβο Γερονικόλα που έφυγε από τη ζωή για το ταξίδι στην αιωνιότητα.

Ο Ιάκωβος Γερονικόλας άφησε στο στίγμα του στην επιχειρηματική ιστορία της Ρόδου στον τουρισμό,  δημιούργησε και ρίζωσε βαθιά τα δικά του ξενοδοχεία μετέδωσε τα διδάγματα του στα παιδιά του.

Η ανάρτηση του κ. Γερονικόλα είναι η ακόλουθη:

Όπου κι αν πέρασες, άφησες το σημάδι σου. Εγώ είχα την ευλογία να είμαι γιος σου.

Σε ευχαριστώ για όλα, πατέρα.

nbsp;

Συγκινητική ανάρτηση του Νίκου Γερονικόλα για την απώλεια του πατέρα του Ιάκωβου

Τοπικό Ποδόσφαιρο: Συγκλόνισε η απώλεια του Μάριου Μαυρογιάννη

Κ.Α.Ε. ΚΟΛΟΣΣΟΣ: Η οικογένεια του Κολοσσού εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την απώλεια του Μιχάλη Μπακίρη, έπειτα από πολυετή και γενναία μάχη. Ο Μιχάλης υπήρξε μέλος της ομάδας μας από το 2008 έως το 2012, προσφέροντας με αφοσίωση και επαγγελματισμό από τη θέση του στο Τμήμα Μάρκετινγκ και συμβάλλοντας στην ανάπτυξη και την πορεία του συλλόγου. Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους αγαπημένους του.

“Έφυγε” σε ηλικία 47 ετών ο Μάκης Μπακίρης!

Αγαπημένε Κώστα, δεν βρίσκω λόγια… μόνο την ευγνωμοσύνη ότι οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν και ότι η Ρόδος στάθηκε πραγματικά τυχερή που σε είχε δικό της άνθρωπο.

Σήμερα ο χρόνος μοιάζει να σταμάτησε για να υποκλιθεί σε έναν κύριο, σε έναν οικογενειάρχη, σε έναν άνθρωπο που έκανε καλύτερους όλους όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.

Αγαπημένοι μου Μάτα, Χρήστο και Νατάσα, σας στέλνω από καρδιάς τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια.

Ο Κώστας θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας, να μας φωτίζει με την καλοσύνη και την αγάπη του.

Αλησμόνητος…

Συλλυπητήριο μήνυμα της Μίκας Ιατρίδη για την απώλεια του Κώστα Παπαστεργίου

Με βαθιά θλίψη και οδύνη πληροφορηθήκαμε τον άδικο χαμό της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ και της αγαπημένης της κόρης, Αρμονίας Κακίου, στο τραγικό τροχαίο δυστύχημα που συγκλόνισε τη Ρόδο.

Δεν υπάρχουν λόγια ικανά να απαλύνουν τον πόνο για την απώλεια δύο ανθρώπων που έφυγαν τόσο άδικα και ξαφνικά από τη ζωή. Ο χαμός κάθε νέου ανθρώπου στην άσφαλτο αποτελεί μια βαθιά πληγή για ολόκληρη την κοινωνία μας. Πίσω από κάθε τροχαίο δεν υπάρχουν απλώς αριθμοί και στατιστικές, αλλά ανθρώπινες ζωές, οικογένειες που διαλύονται, όνειρα που σβήνουν και ένας πόνος που μένει ανεξίτηλος.

Η απώλεια μιας μητέρας και της κόρης της, μαζί, στην ίδια τραγική στιγμή, μας έχει συγκλονίσει όλους και μας γεμίζει θλίψη, οργή και προβληματισμό για το βαρύ τίμημα που συνεχίζει να πληρώνει η κοινωνία μας στον βωμό της ασφάλτου.

Εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή και θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους τους και ευχόμαστε δύναμη και κουράγιο σε αυτές τις δύσκολες ώρες.

Ας είναι αιώνια η μνήμη τους.

Κατερίνα ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Συντονίστρια Νοτίου Αιγαίου ΝΔ

Γραμματείας Δικαιωμάτων του Παιδιού

Συλλυπητήριο μήνυμα της Κατερίνας Εμμανουήλ για τον θάνατο της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ και της κόρης της Αρμονίας Κακίου

Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε την απώλεια της αγαπημένης μας αποφοίτου, Αρμονίας Κακιού,  η οποία έφυγε τόσο πρόωρα και άδικα από τη ζωή, μαζί με τη μητέρα της,  Μαρία Χατζηεμμανουήλ στο πρόσφατο τροχαίο δυστύχημα στη Ρόδο.

Η σκέψη μας βρίσκεται κοντά στην οικογένεια, στους οικείους της και σε όλους όσοι είχαν τη χαρά να τη γνωρίσουν. Θα τη θυμόμαστε πάντα για την παρουσία της, το χαμόγελό της και την πηγαία καλοσύνη της.

Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια και τη συμπαράστασή μας σε όλους όσοι δοκιμάζονται από αυτήν τη μεγάλη απώλεια.

Στη μνήμη της, αντί στεφάνου, τα Εκπαιδευτήριά μας καταθέτουν το ποσό των 80€ στην Ε.Υ.ΘΥ.Τ.Α..

Η Διεύθυνση των  Εκπαιδευτηρίων  «ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ»

Ψήφισμα των Εκπαιδευτηρίων Ροδίων Παιδεία για την απώλεια της αποφοίτου Αρμονίας Κακιού

Ο γνωστός δικηγόρος Στέφανος Στεφανίδης έφυγε από τη ζωή σήμερα το απόγευμα, σε ηλικία 87 ετών. Ο εκλιπών ήταν από τα αρχαιότερα μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου, με πολυετή παρουσία στον χώρο, ενώ το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε ζητήματα υγείας, τα οποία πάλευε με επιμονή. Έφυγε ήσυχα στην οικία του. Η ημερομηνία και η ώρα της κηδείας του θα ανακοινωθούν αύριο.

Μια μακρά διαδρομή στο δικηγορικό σώμα
Ο Στέφανος Στεφανίδης συνδέθηκε επί δεκαετίες με την καθημερινότητα του δικηγορικού κόσμου της Ρόδου. Για τους συναδέλφους του, η απώλειά του σηματοδοτεί το κλείσιμο μιας ολόκληρης εποχής, καθώς η μακρόχρονη συμμετοχή του στον Σύλλογο τον είχε καταστήσει σημείο αναφοράς.

Υπήρξε μαχητικός δικηγόρος, με έντονη παρουσία στις δικαστικές αίθουσες. Η επαγγελματική του εικόνα είχε συνδεθεί με την επιμονή στην επιχειρηματολογία και με τη διάθεση να διεκδικεί με συνέπεια όσα θεωρούσε κρίσιμα για τις υποθέσεις που χειριζόταν. Σε έναν χώρο όπου η σταθερότητα και η εμπειρία παίζουν καθοριστικό ρόλο, η διαδρομή του χαρακτηρίστηκε από προσήλωση στο καθήκον και διαρκή ενασχόληση με το αντικείμενο.

Βιογραφικό και διαδρομή ζωής
Ο Στέφανος Στεφανίδης γεννήθηκε το 1938 στη Ρόδο και ήταν γιος του Ιωάννη και της Ευαγγελίας. Ήταν από τα παλαιότερα μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου, με ενεργή συμμετοχή στην κοινωνική και πνευματική ζωή του τόπου.

Στο πεδίο της εκπαίδευσης, ήταν απόφοιτος της Εμπορικής Σχολής Ρόδου, πραγματοποίησε σπουδές Οικονομικών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στη συνέχεια σπουδές Νομικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Η ακαδημαϊκή αυτή διαδρομή συγκρότησε το υπόβαθρο πάνω στο οποίο ανέπτυξε την επαγγελματική του ταυτότητα.

Σε ό,τι αφορά την επαγγελματική του πορεία, άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στη Ρόδο, αναλαμβάνοντας υποθέσεις αστικού και εμπορικού δικαίου, με έμφαση στην υπεύθυνη και τεκμηριωμένη νομική εκπροσώπηση. Ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου συγκαταλεγόταν μεταξύ των παλαιότερων μελών του, με συμβολή στη διατήρηση των αρχών και της δεοντολογίας του νομικού λειτουργήματος.

Υπηρξε πρόεδρος του Ιδρύματος Περδικάκη με ενεργή συμβολή στην προώθηση κοινωνικών και πολιτιστικών πρωτοβουλιών.

Η μάχη με τα προβλήματα υγείας
Το τελευταίο διάστημα ο Στέφανος Στεφανίδης αντιμετώπιζε θέματα υγείας. Πρόκειται για μια περίοδο που δεν ήταν εύκολη, ωστόσο ο ίδιος συνέχισε να παλεύει τις δυσκολίες, κρατώντας μια στάση αντοχής απέναντι σε όσα τον επιβάρυναν. Εφυγε ήσυχα στην οικία του σήμερα το απόγευμα. Η τελευταία του στιγμή ήρθε σε οικείο περιβάλλον, μακριά από νοσηλευτικό πλαίσιο, στοιχείο που για πολλούς προσδίδει έναν τόνο γαλήνης σε μια κατά τα άλλα δύσκολη είδηση. Η απώλειά του γίνεται ήδη αισθητή τόσο στον στενό του κύκλο όσο και στον ευρύτερο επαγγελματικό χώρο, όπου η παρουσία του ήταν γνωστή και αναγνωρίσιμη.

Σε ό,τι αφορά την τελετή της κηδείας, έχει γίνει γνωστό ότι η ημερομηνία και η ώρα θα ανακοινωθούν αύριο.

Με τον θάνατό του, ο Δικηγορικός Σύλλογος Ρόδου αποχαιρετά ένα από τα αρχαιότερα μέλη του, ενώ η τοπική κοινωνία χάνει έναν άνθρωπο που ταυτίστηκε με τη δικηγορία.

Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο δικηγόρος Στέφανος Στεφανίδης

Η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του Προέδρου Εφετών Δωδεκανήσου Χριστόδουλου Κυρτσίδη χθες το πρωί έπεσε βαριά στη Ρόδο και απλώθηκε σαν σκιά σε όλα τα Δωδεκάνησα. Όχι μόνο επειδή η απώλεια ήταν ξαφνική και ακατανόητη, αλλά επειδή έφυγε ένας άνθρωπος που είχε ταυτιστεί με το αίσθημα της ευθύνης, της θεσμικής σοβαρότητας και της ήρεμης δύναμης που χρειάζεται η δικαιοσύνη για να στέκεται όρθια σε δύσκολες εποχές.
Στην τοπική κοινωνία, όπου όλα είναι πιο κοντά, η απουσία ενός τέτοιου λειτουργού δεν μοιάζει με απλή είδηση, μοιάζει με ρωγμή.
Ο Πρόεδρος Εφετών δεν είχε δώσει σημάδια ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας, κάτι που κάνει τον αιφνιδιασμό ακόμη πιο οξύ. Ο θάνατός του αποδίδεται αρχικά σε ανακοπή. Βρέθηκε από οικείο του πρόσωπο στην οικία του στην Ιαλυσό και άμεσα ειδοποιήθηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Το ΕΚΑΒ έφτασε στο σημείο, οι διασώστες έδωσαν μάχη με τον χρόνο και προσπάθησαν να τον επαναφέρουν, όμως οι προσπάθειες δεν απέδωσαν. Αυτή η αδυσώπητη αλληλουχία γεγονότων, το πριν και το μετά μέσα σε λίγα λεπτά, είναι που αφήνει πίσω της μια βουβή απορία. Πώς γίνεται ένας άνθρωπος που υπηρετεί έναν θεσμό, που κουβαλά καθημερινά το βάρος των υποθέσεων και των ευθυνών, να φεύγει χωρίς να προλάβει να ειπωθεί το παραμικρό, χωρίς να υπάρξει ένα σημάδι που να δώσει χρόνο στους γύρω του να αντιδράσουν. Και μαζί με την απορία έρχεται το συναίσθημα, γιατί σε τέτοιες απώλειες η ψυχρή περιγραφή δεν αρκεί, ο τόπος νιώθει ότι έχασε κάτι δικό του. Η απουσία προειδοποίησης είναι εκείνη που κάνει την απώλεια πιο ωμή, πιο απότομη, πιο δύσκολη να χωρέσει σε λέξεις.

Η τελευταία εικόνα ενός ανθρώπου που παρέμενε παρών μέχρι τέλους
Στη συλλογική μνήμη της Ρόδου και των Δωδεκανήσων, ο Χριστόδουλος Κυρτσίδης δεν καταγράφεται μόνο ως Πρόεδρος Εφετών. Καταγράφεται ως ένας δικαστικός λειτουργός που δεν έμεινε στην τυπική διαχείριση των καθηκόντων, αλλά έδειξε ότι η δικαιοσύνη δεν είναι μόνο δικαστικές αίθουσες και δικογραφίες. Είναι και οι χώροι στους οποίους εργάζονται οι άνθρωποι, η ασφάλεια των κτηρίων, η αξιοπρέπεια της καθημερινότητας, η δυνατότητα των υπηρεσιών να λειτουργούν χωρίς να κινδυνεύουν εργαζόμενοι και πολίτες.
Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν η ίδια η πραγματικότητα στη Ρόδο είχε αρχίσει να φωνάζει, μέσα από τη φθορά και τις ζημιές, ότι το ιστορικό δικαστικό μέγαρο χρειάζεται προστασία, ότι ένα εμβληματικό κτήριο δεν μπορεί να αφεθεί να γίνει απειλή, ούτε για όσους περνούν απ’ έξω, ούτε για όσους εργάζονται μέσα.
Το δικαστικό μέγαρο Ρόδου και η μάχη  για να μη χαθεί ένας ιστορικός πυλώνας
Ένα από τα πιο ουσιαστικά σημεία της παρακαταθήκης του στα Δωδεκάνησα είναι η επιμονή του να κινηθούν διαδικασίες για την αποκατάσταση του δικαστικού μεγάρου Ρόδου, ενός ιστορικού κτηρίου που φέρει πάνω του δεκαετίες θεσμικής ζωής. Η φθορά του χρόνου, οι βλάβες που έχουν παρουσιαστεί και οι νέες ζημιές που εντοπίστηκαν, ιδίως μετά από σφοδρά καιρικά φαινόμενα, δεν ήταν απλώς τεχνικό ζήτημα. Ήταν ζήτημα ασφάλειας και λειτουργικότητας.
Η ανησυχία δεν περιοριζόταν στις εικόνες της φθοράς. Η κινητοποίηση που καταγράφηκε επι των ημερών του ήταν χαρακτηριστική. Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, μέσω της διεύθυνσης τεχνικών έργων, σε συνεργασία με το Εφετείο Δωδεκανήσου και τις τεχνικές υπηρεσίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ξεκίνησε διαδικασία επικαιροποίησης αυτοψίας που είχε διενεργηθεί το 2020, με στόχο να δρομολογηθεί από κοινού η ωρίμανση του έργου «Αποκατάσταση του δικαστικού μεγάρου Ρόδου». Σε αυτή την νέα αυτοψία συμμετείχε κλιμάκιο μηχανικών της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και η παρουσία του ίδιου του Προέδρου Εφετών Δωδεκανήσου, δίπλα στους μηχανικούς, δεν ήταν τυπική. Ήταν μια εικόνα που συμπυκνώνει το πώς αντιλαμβανόταν τον ρόλο του. Να είναι εκεί, να γνωρίζει, να πιέζει, να στηρίζει, να μην αφήνει το θέμα να χαθεί μέσα σε φακέλους και αλληλογραφία. Με τη συνδρομή του εξασφαλίστηκε η εκπόνηση των μελετών για να προχωρήσουν οι παρεμβάσεις.

Το δεύτερο μεγάλο σκέλος της παρακαταθήκης του στα Δωδεκάνησα αφορά στην αξιοποίηση του ανακατασκευασμένου κτηρίου του παλαιού κτηματολογίου της Ρόδου και στη μεταφορά εκεί υπηρεσιών της δικαιοσύνης. Πρόκειται για μια υπόθεση που συμπυκνώνει την κακοδαιμονία της δημόσιας διοίκησης, δηλαδή την εικόνα ενός λειτουργικού δημόσιου κτηρίου που παραμένει κλειστό, ενώ οι ανάγκες γύρω του φωνάζουν.
Από τη 19η Φεβρουαρίου 2024 είχε αιτηθεί στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου ΑΕ την αξιοποίηση μέρους του ακινήτου για ανάγκες δικαστικών υπηρεσιών, ενημερώνοντας και το Ταμείο Χρηματοδοτήσεως Δικαστικών Κτηρίων. Και εδώ αναδεικνύεται η ουσία. Δεν πρόκειται για μια θεωρητική ιδέα, αλλά για μια συγκεκριμένη πρόταση που έδινε διέξοδο ενόψει της επικείμενης αποκατάστασης του δικαστικού μεγάρου Ρόδου, η οποία, θα απαιτήσει μετακίνηση τμημάτων υπηρεσιών για περιορισμένο χρονικό διάστημα, περίπου 5 χρόνια, ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία των δικαστικών υπηρεσιών της Περιφερειακής Ενότητας Δωδεκανήσου.

Η θέση του Προέδρου Εφετών και το βάρος της ευθύνης  στα Δωδεκάνησα
Η ιδιότητα του Προέδρου Εφετών δεν είναι ένας τυπικός τίτλος. Είναι θέση που απαιτεί νηφαλιότητα, ισορροπία, γνώση, αντοχή και σταθερότητα, ειδικά σε μια περιοχή με τις ιδιαιτερότητες των νησιών, όπου η δικαιοσύνη καλείται να λειτουργεί με συνέπεια μέσα σε συνθήκες γεωγραφικής διασποράς, αυξημένων αναγκών και υψηλών απαιτήσεων από την κοινωνία. Στα Δωδεκάνησα, κάθε δικαστική απόφαση και κάθε θεσμική στάση αξιολογείται όχι μόνο από τον νομικό κόσμο, αλλά και από τους πολίτες που αναζητούν αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνη στους θεσμούς.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η αναφορά ότι ήταν από τους καλύτερους λειτουργούς της δικαιοσύνης που πέρασαν από τα Δωδεκάνησα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεν πρόκειται απλώς για μια φιλοφρόνηση της στιγμής. Είναι η σύνοψη μιας πορείας που, όπως αποτυπώνεται από την εικόνα που άφησε στην περιοχή, χαρακτηρίστηκε από κύρος και επαγγελματική αξιοπρέπεια. Όταν μια τοπική κοινωνία μιλά με τέτοιους όρους για έναν δικαστικό λειτουργό, αυτό σημαίνει ότι, πίσω από τη θεσμική ιδιότητα, υπήρχε ένα πρόσωπο που ενέπνεε εμπιστοσύνη.
Γιατί ο καλύτερος δεν είναι μόνο εκείνος που εφαρμόζει άψογα το καθήκον του στο γραφείο ή στην έδρα. Είναι και εκείνος που κοιτάζει γύρω του και βλέπει ότι ο θεσμός χρειάζεται στήριξη, υποδομές, διοικητική διέξοδο, ασφαλείς χώρους, προγραμματισμό. Είναι εκείνος που σηκώνει το τηλέφωνο, που στέλνει το έγγραφο, που επιμένει, που δεν δέχεται ως φυσιολογικό να μένει ένα ανακατασκευασμένο κτήριο κλειστό, όταν υπάρχουν ανάγκες, που δεν συνηθίζει την εικόνα της φθοράς ως κάτι αναπόφευκτο.
Η συγκίνηση στη Ρόδο και στα νησιά δεν πηγάζει μόνο από την ανθρώπινη απώλεια, αλλά και από το αίσθημα ότι χάθηκε ένας κρίκος που κρατούσε ενωμένη την έννοια της δικαιοσύνης με την έννοια της ευθύνης.

Η παρακαταθήκη ενός λειτουργού που ξεχώρισε
Σε μια εποχή που οι θεσμοί δοκιμάζονται συχνά στην αντίληψη των πολιτών, η ύπαρξη δικαστικών λειτουργών που αναγνωρίζονται ευρέως ως από τους καλύτερους, λειτουργεί σαν σημείο αναφοράς. Η μνήμη ενός Προέδρου Εφετών που άφησε θετικό αποτύπωμα στα Δωδεκάνησα δεν σβήνει με την είδηση του θανάτου. Αντίθετα, μέσα από τη συλλογική θλίψη, γίνεται πιο καθαρό τι σημαίνει να υπηρετεί κάποιος έναν θεσμό με ποιότητα, συνέπεια και αξιοπρέπεια.
Ο αιφνίδιος θάνατος του Χριστόδουλου Κυρτσίδη δεν είναι μόνο μια τραγική εξέλιξη. Είναι μια απώλεια που αγγίζει τη θεσμική και κοινωνική καθημερινότητα των νησιών. Και είναι από εκείνες τις στιγμές που, μέσα στη σιωπή και τη συγκίνηση, η τοπική κοινωνία θυμάται ότι πίσω από τους τίτλους υπάρχουν άνθρωποι, πίσω από τις αποφάσεις υπάρχει ευθύνη, και πίσω από τη δικαιοσύνη υπάρχει, τελικά, η ανθρώπινη ζωή.

Σίγησε αιφνίδια μια σταθερή φωνή της Δικαιοσύνης: Η Ρόδος σκύβει το κεφάλι για τον Χριστόδουλο Κυρτσίδη

Η Εβελίνα, μετά από μια πολύμηνη και άνιση μάχη, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω της ανείπωτη οδύνη, αλλά και το φωτεινό παράδειγμα της δύναμης, της αξιοπρέπειας και της αγάπης που τη χαρακτήριζαν.

Ο Σύλλογος και όλα τα μέλη μας πενθούν μαζί με την οικογένεια και συμμετέχουν στο βαθύ τους πένθος. Με ενότητα και σεβασμό, εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή και θερμά μας συλλυπητήρια στους γονείς, στους συγγενείς, στους φίλους και σε όλους όσους
γνώρισαν και αγάπησαν την Εβελίνα.

Αιωνία της η μνήμη.
Είθε η ψυχή της να αναπαυθεί εν ειρήνη.

Με εκτίμηση, εκ μέρους του διοικητικού συμβουλίου

Νίκος Καρτάλης
Καλλιόπη Ζιάγκος
Ελένη Σακέλλη
Μανώλης Μαντάλης

Συλλυπητήρια Ανακοίνωση του Συλλόγου Ρόδου Νέας Υόρκης για την απώλεια της Εβελίνας – Ευαγγελίας Νάκου

Η κα Βασιλείου έγραψε: «Μετά από 2 χρόνων ταλαιπωρία, ο αγαπημένος μου Γιώργος, σύντροφος της ζωής μου για 59 χρόνια, έσβησε ήσυχα στην αγκαλιά μας απόψε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσία. Είναι δύσκολο να αποχωριστώ αυτό τον άνθρωπο που υπήρξε ένας εξαιρετικός σύζυγος και πατέρας, άνθρωπος γεμάτος καλοσύνη και αγάπη για τον τόπο και τον λαό του».

Η απώλεια του Γιώργου Βασιλείου σηματοδοτεί το τέλος μιας διαδρομής που ταυτίστηκε με τη μετάβαση της Κύπρου στη σύγχρονη εποχή. Ο άνθρωπος που εξελέγη το 1988 ως το απόλυτο αουτσάιντερ κατάφερε να μετατρέψει μια παραδοσιακά συντηρητική πολιτική σκηνή σε ένα πεδίο τεχνοκρατικού εκσυγχρονισμού. Ο θάνατός του καταγράφηκε τις πρώτες πρωινές ώρες, μετά από νοσηλεία που ξεκίνησε ανήμερα των Θεοφανίων λόγω οξείας λοίμωξης του αναπνευστικού. Η επιδείνωση της υγείας του ήταν ραγδαία τις τελευταίες ημέρες και παρά την ιατρική υποστήριξη ο οργανισμός του δεν ανταποκρίθηκε.

Ρεαλιστής και ευρωπαϊστής

Ο Γιώργος Βασιλείου υπήρξε μια μοναδική περίπτωση στα πολιτικά χρονικά. Αν και γιος του ιστορικού στελέχους της αριστεράς Βάσου Βασιλείου η πορεία του δεν εγκλωβίστηκε σε ιδεολογικές αγκυλώσεις. Σπούδασε στην Ουγγαρία όπου είχε καταφύγει ο πατέρας του ως πολιτικός πρόσφυγας μετά τον ελληνικό εμφύλιο. Ακολούθησαν σπουδές στη Βιέννη, την Γενεύη και το Λονδίνο και επιστρέφοντας στην Κύπρο ίδρυσε το Κέντρο Ερευνών Μέσης Ανατολής μετατρέποντας την έρευνα αγοράς σε ένα πανίσχυρο επιχειρηματικό εργαλείο. Η εκλογή του στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη στήριξη του ΑΚΕΛ το 1988 ξένισε πολλούς όμως ο ίδιος απέδειξε γρήγορα ότι η ατζέντα του ήταν ξεκάθαρα φιλελεύθερη και δυτικότροπη.

Μεταρρυθμίσεις και εκσυγχρονισμός

Η πενταετία 1988 με 1993 χαρακτηρίστηκε από μια πρωτοφανή μεταρρυθμιστική ορμή που στόχευε στην προσαρμογή της Κύπρου στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Ο Γ. Βασιλείου ήταν ο Πρόεδρος που τόλμησε να εισαγάγει τον ΦΠΑ παρά τις σφοδρές αντιδράσεις της εποχής καθώς αντιλαμβανόταν ότι χωρίς αυτό το βήμα η οικονομική εναρμόνιση με την Ευρώπη θα παρέμενε κενό γράμμα.

Η ίδρυση του Πανεπιστημίου Κύπρου το 1992 αποτελεί ίσως την πιο εμβληματική του παρακαταθήκη στον τομέα της Παιδείας. Μέχρι τότε η Κύπρος εξήγαγε το ανθρώπινο δυναμικό της στο εξωτερικό ενώ με τη λειτουργία του κρατικού πανεπιστημίου τέθηκαν οι βάσεις για την πνευματική και επιστημονική αυτονόμηση του νησιού. Παράλληλα ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης και η εισαγωγή νέων τεχνολογιών υπήρξαν προτεραιότητες που άλλαξαν τη δομή του κράτους.

Κυπριακό, «Σχέδιο Γκάλι»

Στο Κυπριακό, η προεδρία Βασιλείου συνέπεσε με μια περίοδο έντονης κινητικότητας υπό τα Ηνωμένα Έθνη, με το πλαίσιο που έμεινε γνωστό ως πρωτοβουλία Γκάλι. Δεν κατέληξε σε συμφωνία, όμως σημάδεψε εκείνα τα χρόνια με διαπραγματεύσεις και προσπάθεια επαναφοράς του ζητήματος σε τροχιά, σε μια εποχή που η Άγκυρα και η τουρκοκυπριακή ηγεσία έβαζαν συχνά εμπόδια σε κάθε απόπειρα ουσίας.

Ευρωπαϊκή στρατηγική

Στο εθνικό ζήτημα ο Γιώργος Βασιλείου υπήρξε θιασώτης του ρεαλισμού και της ενεργητικής διπλωματίας. Η υποβολή της αίτησης για ένταξη στην τότε ΕΟΚ το 1990 ήταν η κορυφαία πράξη εξωτερικής πολιτικής της θητείας του. Κατανόησε έγκαιρα ότι η θωράκιση της Κύπρου δεν μπορούσε να προέλθει από τις παραδοσιακές ισορροπίες του Ψυχρού Πολέμου αλλά από την πλήρη ενσωμάτωση στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Στην προσπάθεια του να στρέψει την Κύπρο στην Ευρώπη, είχε ενθαρρυνθεί από ον αείμνηστο Γιάννο Κρανιδιώτη και τον Θεόδωρο Πάγκαλο, οι οποίοι θεωρούσαν ότι το αριστερό ΑΚΕΛ αποτελούσε τροχοπέδη, λόγω της ιδεολογικής του αντίθεσης.

Ακόμα και όταν έχασε τις εκλογές του 1993 από τον Γλαύκο Κληρίδη για μόλις δύο χιλιάδες ψήφους δεν αποσύρθηκε. Η συνεισφορά του ως επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπήρξε καταλυτική καθώς η τεχνοκρατική του επάρκεια και οι διασυνδέσεις του στις Βρυξέλλες έκαμψαν πολλές αντιστάσεις.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Γιώργος Βασιλείου παρέμεινε ενεργός πολίτης εκφράζοντας δημόσια τις απόψεις του για την οικονομία και το Κυπριακό πάντα με γνώμονα τον δυτικό προσανατολισμό και τον εκσυγχρονισμό. Η υγεία του αν και εύθραυστη λόγω ηλικίας δεν τον εμπόδισε να παρακολουθεί τις εξελίξεις μέχρι την πρόσφατη εισαγωγή του στο νοσοκομείο.

Πηγή: protothema.gr

Πέθανε ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου Γιώργος Βασιλείου