Ρόδη Κράτσα: Δεν είναι Κυβέρνηση μακράς πνοής

«Η νέα Κυβέρνηση που αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας στην πιο κρίσιμη στιγμή της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας είναι προϊόν εσωτερικών ισορροπιών και εσωκομματικών παζαριών».
Αυτά αναφέρει σε συνέντευξή της προς την «δημοκρατική», η αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Ρόδη Κράτσα, και προσθέτει:
«Δεν δημιουργεί κανένα ενθουσιασμό εντός κι εκτός Ελλάδας και αντίθετα εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το αν αυτή η Κυβέρνηση θα είναι μακράς πνοής, αν θα απαντήσει στα αιτήματα των πολιτών και των αγορών, εγχωρίων και διεθνών, αν θα μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ή απλά θα προσπαθήσει να κερδίσει χρόνο».
Αναλυτικά η συνέντευξη της κ. Ρόδης Κράτσα:
• Ποια είναι η εικόνα που εισπράξατε με τον κυβερνητικό ανασχηματισμό;
Μία από τα ίδια. Η νέα κυβέρνηση που αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας στην πιο κρίσιμη στιγμή της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας είναι προϊόν εσωτερικών ισορροπιών και εσωκομματικών παζαριών. Δεν είναι κυβέρνηση ανοίγματος στην κοινωνία προσωπικοτήτων και ειδικών τεχνοκρατών που άφηνε ο πρωθυπουργός να εννοηθεί ως νέα δυναμική πρόταση. Δεν είναι επίσης ούτε μικρό ούτε ευέλικτο σχήμα. Δεν δημιουργεί κανένα ενθουσιασμό εντός και εκτός Ελλάδας και αντίθετα εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το αν αυτή η κυβέρνηση θα είναι μακράς πνοής, αν θα απαντήσει στα αιτήματα των πολιτών και των αγορών εγχώριων και διεθνών, αν θα μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ή απλά θα προσπαθήσει να κερδίσει χρόνο.
• Πιστεύετε ότι με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης θα υπάρξει και αλλαγή της κυβερνητικής πολιτικής;
Από ό,τι φάνηκε οι νέοι φόροι, οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις είναι προαποφασισμένος μονόδρομος. Ο Γιώργος Παπανδρέου εμμένει στην ίδια αποτυχημένη πολιτική που βυθίζει τη χώρα στην ύφεση και καταδικάζει τους πολίτες στην φτώχεια και απόγνωση. Λείπει η τόλμη, η φαντασία και η αναπτυξιακή κατεύθυνση με μεταρρυθμίσεις, φορολογική πολιτική και αξιοποίηση κοινοτικών πόρων και της δημόσιας περιουσίας. Η Ελλάδα θέλει άλματα και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν μπορεί.
• Υπάρχει διέξοδος για την ελληνική οικονομία; Η εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου μπορεί να οδηγήσει σε ανάπτυξη;
Με το μεσοπρόθεσμο, πολύ φοβάμαι ότι θα παραταθούν τα αδιέξοδα στα οποία έχουμε φτάσει και θα συνεχιστεί η ίδια αποτυχημένη πορεία. Πρέπει να καταλάβουμε όλοι πού βρισκόμαστε. Η ελληνική οικονομία αυτή τη στιγμή είναι σε πορεία δραματική, κατάρρευσης. Τα καθαρά έσοδα του πενταμήνου Ιανουαρίου – Μαΐου 2011, αποκλίνουν σταθερά από τον προβλεπόμενο στον Προϋπολογισμό στόχο κατά 2,16 δισ. ¤, ανοίγοντας περισσότερο την ψαλίδα στο 11,8%! Οι δαπάνες διογκώνονται, αφού το πρώτο πεντάμηνο παρουσιάζονται αυξημένες κατά 6,4% ή κατά 1,7 δισ. ευρώ το πρώτο πεντάμηνο του έτους σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο κυρίως λόγω των, αναμενόμενα, υψηλότερων τόκων (περίπου 440 εκατ. ευρώ) και της αδυναμίας αντιμετώπισης της σπατάλης. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει. Το έλλειμμα διευρύνεται και η ανεργία σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Η μόνη λύση είναι αυτή που φωνάζει από την πρώτη στιγμή ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς είναι η αναγκαιότητα να δούμε και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Απαιτείται επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου αλλά και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος με άλλο μείγμα πολιτικής που θα προωθεί τις μεταρρυθμίσεις, θα αντιμετωπίζει τις μαύρες τρύπες και θα δίνει ευκαιρίες ανάπτυξης και επανεκκίνησης της οικονομίας. Γιατί να μη δεχθούν εναλλακτικές προτάσεις η κυβέρνηση ή η τρόικα και οι εταίροι αφού μέχρι σήμερα δεν έχουν θετικά και επιθυμητά αποτελέσματα; Αυτό προσπαθούμε.
• Οι αγορές πιστεύετε ότι θα περιμένουν τις κινήσεις των πολιτικών Ευρωπαίων και Ελλήνων ή θα αφήσουν την Ελλάδα να χρεοκοπήσει;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Ευρωπαίοι εδώ και ενάμιση χρόνο προσπαθούν να ελέγξουν τη δημοσιονομική κρίση στην Ελλάδα και να προλάβουν τα χειρότερα για όλους. Αλλά η Ε.Ε. δεν έχει ούτε αυτόματες, ούτε κεντρικές πολιτικές για τη λύση που πρέπει να δοθεί στο ελληνικό πρόβλημα και για αυτό παρατηρούμε δυσχέρειες στις αποφάσεις, πολυφωνίες και κακοφωνίες οι οποίες αντανακλώνται στην εκτίναξη των τιμών των CDs. Ο κίνδυνος χρεοκοπίας είναι υπαρκτός και αυτό γίνεται αντικείμενο κερδοσκοπίας. Παράλληλα με δυναμική αναπτυξιακή πολιτική στην Ελλάδα, απαιτείται άμεσα, δίχως χρονοτριβές, εξεύρεση λύσης προς την κατεύθυνση ενός ολοκληρωμένου ευρωπαϊκού πλαισίου που μπορεί να περιλαμβάνει την έκδοση ευρωομολόγων ή τη δημιουργία ενός Υπουργείου Οικονομικών της Ευρωζώνης για να συνδυαστούν καλύτερα δημοσιονομικές και οικονομικές πολιτικές, να ενισχυθεί η ανάπτυξη σε όλη την Ε.Ε.. Την ώρα λοιπόν που οι ηγέτες καθυστερούν εντός και εκτός Ελλάδας, οι αγορές κινούνται ταχύτατα προκαλώντας κλυδωνισμούς σε οικονομία και κοινωνία που ξεπερνούν τα όρια της Ελλάδας και της Ευρώπης.
• Πιστεύετε ότι είναι κατάλληλη στιγμή για τη θέσπιση ευρωομολόγου;
Από την πρώτη στιγμή η Νέα Δημοκρατία εξέφρασε την πεποίθησή της πως το ευρωομόλογο θα αποτελέσει ένα σημαντικό συμπληρωματικό εργαλείο έναντι των πιέσεων των διεθνών αγορών αλλά και της διόγκωσης των δημοσιονομικών προβλημάτων των υπερχρεωμένων οικονομιών. Ας δούμε όμως γιατί το ευρωομόλογο αποκτά τόση σημασία. Με την έκδοσή του τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης θα δανείζονται ενιαία και όχι σε εθνική βάση. Το γεγονός αυτό προφανώς συνεπάγεται θετικές επιπτώσεις στο επιτόκιο δανεισμού, καθώς θα εξασφαλίζονται καλύτερες εγγυήσεις για τους δανειστές. Παράλληλα τα ευρωπαϊκά ομόλογα θα μπορούν να ανταγωνιστούν τα ομοσπονδιακά ομόλογα των Η.Π.Α. στη διεθνή αγορά και θα υπάρξει προσέλκυση επενδύσεων στην Ε.Ε. τη στιγμή μάλιστα που υπάρχει αυξανόμενη ζήτηση από επενδυτές ¶ραβες και Ασιάτες. Κυριότερα όμως θα αποτελέσει και ένα ισχυρό μήνυμα αλληλεγγύης και συνοχής της ευρωζώνης έναντι των διεθνών αγορών που σήμερα δυσπιστούν για τα αντακλαστικά της Ε.Ε και την αξιόπιστη αντίδρασή της στην κρίση. Μη ξεχνάμε πως ακόμη και για διαφωνίες που εκφράστηκαν από τις ανεπτυγμένες οικονομίες της Ε.Ε. περί «ηθικού κινδύνου» για κάποιες χώρες υπήρξε πρόταση από τους Juncker-Tremonti για έκδοση ευρωομολόγου που ουσιαστικά συνδέει το ύψος επιτοκίου με το ρίσκο αποπληρωμής χρέους με βάση πάντοτε την ευρωπαϊκή τιμή αναφοράς. Ωστόσο, αν αξιολογήσουμε σήμερα τις αντιδράσεις των αγορών θα ήταν προτιμότερο να κινηθούμε προς ένα ενιαίο κοινό επιτόκιο. Διατυπώνεται η άποψη από τα ισχυρά κράτη της Ευρώπης ότι θα έπρεπε πρώτα να ισχυροποιηθεί η Ευρωζώνη και μετά να προχωρήσουμε στα ευρωομολογα. Αντίθετα, θεωρώ ότι είναι ώρα να συνειδητοποιήσουμε πως ένα τέτοιο εργαλείο αποτελεί ένα από τα ελάχιστα όπλα μας έναντι της δυσμενούς συγκυρίας για τη χώρα μας και την Ε.Ε. Για να προλάβουμε όλοι μαζί τα χειρότερα. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι ευρωβουλευτές της Ν.Δ. αγωνιζόμαστε για μια τέτοια προσέγγιση του προβλήματος.