Κατατέθηκε η πρώτη αίτηση εξυγίανσης επιχείρησης

Η πρώτη αίτηση εξυγίανσης επιχείρησης, μετά την αναμόρφωση του άρθρου 99 του Πτωχευτικού Κώδικα, υποβλήθηκε χθες ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου από γνωστή επιχειρηματία που δραστηριοποιείται στον κλάδο της εστίασης με κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος στην περιοχή της Ιαλυσού.
Η επιχείρηση εξαιτίας της κρίσης που μαστίζει την αγορά, του υπερεπαγγελματισμού αλλά και των ξενοδοχείων all inclusive, έχει υποστεί καθίζηση στα έσοδά της και το “άνοιγμά” της, σύμφωνα με τις πληροφορίες, υπερβαίνει το ένα εκατ. ευρώ.
Έχει καταρτίσει ολοκληρωμένο σχέδιο εξυγίανσης, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αίτησής της προς το δικαστήριο, το οποίο θα αξιολογήσει εάν πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις.
Η διαδικασία εξυγίανσης αποτελεί συλλογική προπτωχευτική διαδικασία, που αποσκοπεί στη διατήρηση, αξιοποίηση, αναδιάρθρωση και ανόρθωση της επιχείρησης χωρίς να παραβλάπτεται η συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών. Η συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών παραβλάπτεται, αν πιθανολογείται ότι οι μη συμβαλλόμενοι στη συμφωνία πιστωτές θα βρεθούν σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν με βάση την αναγκαστική εκτέλεση ή, σε περίπτωση που ο οφειλέτης έχει περιέλθει σε παύση πληρωμών, με βάση το όγδοο κεφάλαιο του Κώδικα. Για την εκτίμηση της οικονομικής θέσης των πιστωτών λαμβάνονται υπόψη τα ποσά και τυχόν άλλα ανταλλάγματα που θα λάβουν και οι όροι αποπληρωμής των ποσών αυτών.
Η ρύθμιση της εξυγίανσης διαφέρει σημαντικά από εκείνη της συνδιαλλαγής τόσο ως προς τις προϋποθέσεις όσο και ως προς τις συνέπειες. Εκεί που πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή, καθώς πρόκειται για ουσιώδη διαφορά, είναι η δέσμευση από τη συμφωνία εξυγίανσης του συνόλου των πιστωτών, συναινούντων και μη, οι απαιτήσεις των οποίων γεννήθηκαν πριν από το άνοιγμα της διαδικασίας εξυγίανσης.
Βασική προϋπόθεση για την επικύρωση της συμφωνίας από το Δικαστήριο είναι οι πιστωτές να μην περιέρχονται σε χειρότερη θέση από αυτήν που θα βρίσκονταν αν θα πτώχευε η οφειλέτρια εταιρεία.
Μεταξύ των θετικών της διαδικασίας αυτής είναι και η δυνατότητα υπαγωγής σε αυτήν ακόμα και επιχειρήσεων που έχουν ήδη εισέλθει στο στάδιο της παύσης πληρωμών. Με τον Ν. 4013/2011 δίνεται η δυνατότητα να εξυγιανθούν και να συνεχίσουν να λειτουργούν πολλές επιχειρήσεις που είναι επιχειρηματικά βιώσιμες λόγω αντικειμένου, αλλά αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας. Δυστυχώς, όχι κάτι πρωτόγνωρο, αυτήν ιδιαίτερα την περίοδο που διανύουμε. Έτσι, στη διαδικασία δύνανται να υπάγονται μόνο επιχειρήσεις που βρίσκονται σε επαπειλούμενη ή επελθούσα παύση πληρωμών, σε αντίθεση με τη διαδικασία συνδιαλλαγής, που αρκείτο σε «παρούσα ή προβλέψιμη οικονομική αδυναμία».
Το «άρθρο 99» δεν είναι ούτε η μόνη λύση στα προβλήματα μίας επιχείρησης και, ασφαλώς, δεν αποτελεί ένα «παράθυρο διαφυγής» από τους πιστωτές, όπως έχει αποτυπωθεί στη συλλογική συνείδηση.
Μπορεί να αποτελέσει ωστόσο ένα κατάλληλο εργαλείο για την αναδιοργάνωση και ανόρθωση μίας επιχείρησης. Υπό την προϋπόθεση βεβαίως, ότι δεν θα παραβλάπτεται το συμφέρον των πιστωτών, γεγονός που ελέγχεται σε όλα τα στάδια της διαδικασίας.
Την επιχειρηματία εκπροσωπούν οι δικηγόροι κ.κ. Τζένη Μιχαήλ και Στ. Ρουμπέτη.