«Καταστροφικές οι συνέπειες από την μη εκτέλεση του προϋπολογισμού»

Mιλώντας προχθές βράδυ στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού 2012, ο καθηγητής Δημήτρης Κρεμαστινός εξέφρασε την ανησυχία του σχετικά με την εκτέλεση του προϋπολογισμού και τις καταστροφικές επιπτώσεις που θα έχει η μη εκτέλεσή του για την οικονομία της χώρας.
Οσον αφορά την παρατεινόμενη ύφεση και την μετάθεση της ανάπτυξης για το 2014-2015, τόνισε ότι ο μόνος δρόμος εξόδου από το αδιέξοδο είναι η πραγματική τουριστική ανάπτυξη. ¶λλως η χώρα θα οδηγηθεί σε πλήρη βαλκανοποίηση της οικονομίας της, χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα αποφύγει την πτώχευση.

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του κ. Κρεμαστινού έχει ως εξής:
«Υπάρχει διάχυτη ανησυχία, κ. Πρόεδρε, ότι αυτός ο προϋπολογισμός κινδυνεύει να μην εκτελεστεί.
Κινδυνεύει να μην εκτελεσθεί γιατί η ύφεση αυξάνει, ενώ ορατός είναι ο κίνδυνος της αδυναμίας καταβολής των φόρων από τους μικρομεσαίους και τους μισθωτούς.
Ο προϋπολογισμός αυτός κινδυνεύει να μην εκτελεστεί εάν δεν υπάρξει κοινωνική στήριξη. Γιατί χωρίς την ενεργό συμμετοχή του πολίτη, ούτε ο προϋπολογισμός θα εκτελεσθεί ούτε η χώρα θα εξέλθει από το σημερινό οικονομικό αδιέξοδο.
Όμως για να στηρίξει ο πολίτης τον προϋπολογισμό και τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, θα πρέπει η κυβέρνηση καθημερινά να αποδεικνύει την αποτελεσματικότητά της στη σύλληψη της φοροδιαφυγής και στην επάνοδο των κεφαλαίων που έχουν διαφύγει στο εξωτερικό. Η κάλυψη της φοροδιαφυγής από την Αρχή των Προσωπικών Δεδομένων και όχι η αποκάλυψη όλων όσων παράνομα πλουτίζουν σε βάρος του μισθωτού και του συνταξιούχου, δεν βοηθά την αξιοπιστία της κυβέρνησης. Ούτε οι μεμονωμένες και σποραδικές συλλήψεις φοροφυγάδων αποτελούν επιχείρημα υπέρ της άποψης ότι η Κυβέρνηση ενδιαφέρεται πραγματικά να μεταθέσει τα οικονομικά βάρη από τις πλάτες των αδυνάτων, στις πλάτες των δυνατών.
Ο συνταξιούχος θα έπρεπε να ήταν ο τελευταίος που θα καλείτο για να πληρώσει και όχι ο πρώτος. Γιατί δεν μπορεί ούτε να εργαστεί ούτε να ξενιτευτεί για να βελτιώσει τα εισοδήματά του.
Η ύφεση είναι άγνωστο για πόσο καιρό θα συνεχιστεί.
Η ανάπτυξη μετατίθεται στο 2014-2015 (άποψη του επικεφαλής των Τραπεζών, κ. Νταλλάρα). Οπότε, τι γίνεται μέχρι τότε; Βαλκανοποίηση της οικονομίας, όπως προτείνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Δηλαδή χαμηλότεροι μισθοί, μεγαλύτερη ανεργία, εξαθλίωση, σε συνδυασμό με περισσότερο δανεισμό; Ο κ. Ράιχενμπαχ το δήλωσε ξεκάθαρα: «Δεν φτάσατε ακόμα στον πάτο για να αρχίσει η ανάπτυξη της χώρας σας.»
Γνώμη μου είναι ότι δεν είναι ανάγκη να φτάσουμε στον πάτο του βυθού για να αρχίσει η ανάπτυξη. Υπάρχει πάντα φως, ώστε να μην οδηγηθεί η οικονομία σε βαλκανοποίηση και ο λαός μας σε εξαθλίωση. Το φως της ανάπτυξης μπορεί να έρθει από τώρα, αρκεί να σοβαρευτούμε. Αρκεί να μην βαυκαλιζόμαστε με την ιδέα ότι υπάρχει τουριστική ανάπτυξη στη χώρα. Τουριστική ανάπτυξη σημαίνει τουριστικές υποδομές, μαρίνες, σύγχρονα λιμάνια, καθημερινές συγκοινωνίες με ταχύπλοα μεταξύ των νησιών μας, σύγχρονα αεροδρόμια. Δηλαδή όσα ο κάθε Πρωθυπουργός από το 1960 μέχρι σήμερα, στις προγραμματικές του δηλώσεις υπόσχεται. Υπόσχεται, αλλά δεν υλοποιεί. Και τούτο γιατί οι αρμόδιοι που διορίζει, αδυνατούν να τα υλοποιήσουν. Προσωπικά πέρσι το καλοκαίρι έβλεπα τα γιοτ να έρχονται για να αράξουν στη Χάλκη και στη Σύμη και επειδή δεν υπήρχαν οργανωμένες μαρίνες, έφευγαν για τα απέναντι Τουρκικά παράλια, όπου υπάρχουν δεκάδες μαρίνες σήμερα. Σημειωτέον ότι ένα γιοτ αντιστοιχεί οικονομικά σε 1.000 τουρίστες μέσου επιπέδου.
Χρειάζονται ξένοι και Έλληνες αρχιτέκτονες και μηχανικοί για να σχεδιάσουν ένα νέο αναπτυξιακό τοπίο στον τουρισμό.
Φαντάζεται κανένας ότι η χώρα δεν διαθέτει ένα μεγάλο διεθνές συνεδριακό κέντρο, χωρητικότητας 25.000 συνέδρων, που διαθέτουν σχεδόν όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης;
Φαντάζεται κανένας ότι η Ρόδος επί 50 χρόνια προσπαθεί να αποκτήσει την πρώτη της μαρίνα και δεν την έχει ακόμα αποκτήσει;
Φαντάζεται κανένας ότι λέχθηκε στη Βουλή και από τηλεοράσεως ότι κανένας επενδυτής δεν ενδιαφέρεται για το κτήριο του Τάε Κβο Ντο, που αποδεικνύει ότι αυτός που απορεί, δεν γνωρίζει ότι το Τάε Κβο Ντο δεν προσφέρεται για διεθνές συνεδριακό κέντρο, όπως προβλέπει η προκήρυξη, δηλαδή ένα κέντρο που να φιλοξενεί μέχρι και 25.000 συνέδρους και να λειτουργεί σαν μια μικρή πόλη;
Φαντάζεται κανένας ότι ενώ η Ρόδος εμφανίζει φέτος αριθμητική αύξηση του τουρισμού, να βλέπει από τις οθόνες της τοπικής τηλεόρασης τους ξενοδοχοϋπαλλήλους με ντουντούκες έξω από τα σπίτια των ξενοδόχων να ζητούν τα χρήματά τους, γιατί είναι επί μήνες απλήρωτοι; Αυτό ακριβώς συμβαίνει. Θα πρέπει κατηγορηματικά να σας πω ότι αν δεν επιχορηγούνταν με εκατομμύρια από το κράτος τα μεγάλα ξενοδοχεία στη Ρόδο, πολλά από αυτά θα είχαν κλείσει.
Φαντάζεται κανείς ότι ο αρμόδιος υπουργός θεωρεί κατάκτηση την αύξηση του τουρισμού σε ορισμένες περιοχές κατά 300%, αγνοώντας αυτό που ακόμα και οι μαθητές από τα θεωρεία της Βουλής γνωρίζουν; Ότι δηλαδή όταν μιλάς για ποσοστιαία αύξηση του τουρισμού, δεν λες απολύτως τίποτα. Διότι πολύ απλά όταν π.χ. επισκέπτεται το Αγαθονήσι ένας τουρίστας μία μέρα και την επόμενη μέρα το επισκέπτονται τρεις, ποσοστιαία μεν υπάρχει 300% αύξηση του τουρισμού αλλά αν ο ένας είχε λεφτά στην τσέπη του και οι τρεις δεν είχαν ούτε ένα ευρώ, τότε ο ένας είναι προτιμότερος των τριών.

Την κατάσταση στον τουρισμό πρέπει να τη βλέπουμε συγκριτικά και επαναλαμβάνω τη λέξη ΅συγκριτικά’. Η χώρα μας με τα ωραιότερα νησιά του κόσμου (Σαντορίνη, Μύκονος, Ρόδος, όπως τα κατατάσσει το BBC), με τις ομορφότερες και καθαρότερες θάλασσες του κόσμου, με τα πιο εκτεταμένα δαντελωτά παράλια, είναι η τελευταία από πλευράς αριθμού τουριστών και τουριστικού συναλλάγματος μεταξύ των χωρών της Μεσογείου. Κάτω ακόμα και από τη γείτονα Τουρκία, μια χώρα η οποία πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε καν στον τουριστικό χάρτη, χωρίς νησιά, χωρίς θάλασσες, πλην μιας ηπειρωτικής ακτής, και που – μπράβο της! – σήμερα εμφανίζει υπερδιπλάσιο αριθμό τουριστών και συναλλάγματος από τη χώρα μας.
Εμείς λοιπόν σήμερα δυστυχώς μένουμε ικανοποιημένοι με τη μικρή σχετικά αύξηση του τουρισμού. Ωσάν η βιομηχανική Γερμανία να ήταν ικανοποιημένη εάν αντί των αυτοκινήτων, των αεροπλάνων και των υποβρυχίων που παράγει, παρήγαγε μόνο αυτοκίνητα Deux Chevaux!
Αυτή δυστυχώς είναι η ζοφερή πραγματικότητα. Επαναλαμβάνω όμως ότι υπάρχει ελπίδα:
Αν ο τουρισμός αποτελέσει το πραγματικό Υπουργείο Ανάπτυξης.
Αν ειδικοί, ξένοι και έλληνες σύμβουλοι, εργαστούν για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και την αξιοποίηση των νησιών μας, όπως έκαναν οι Ιταλοί κατακτητές μας για τη Ρόδο, Κω και Λέρο.
Επιτέλους ο σημερινός δανεισμός της χώρας ας αξιοποιηθεί κυρίως στην ανάπτυξη των έργων υποδομής τουρισμού, τα οποία σήμερα μας λείπουν.

Με αυτή κατά συνέπεια την προοπτική μπορούμε να ελπίζουμε σε μια τουριστική βιομηχανία που θα φέρει τη χώρα όχι μόνο στην πρώτη θέση στη Μεσόγειο αλλά στην πρώτη θέση μεταξύ των κρατών της Ευρώπης. ¶λλως, δεν είμαι αισιόδοξος για την έξοδο της χώρας από τη μεγάλη αυτή οικονομική κρίση. Με απλά λόγια, δεν θέλω καν να το σκεφτώ αλλά αυτό σημαίνει ανεξέλεγκτη πτώχευση.»