Βασική αρχή της επιδιωκόμενης μεταρρύθμισης από την καθιέρωση του «Καλλικράτη» είναι η αποκέντρωση εξουσιών και πόρων από την κεντρική εξουσία προς τις περιφέρειες, ώστε οι τοπικές κοινωνίες να έχουν και τη δυνατότητα και τις ευθύνες για τη λύση των τοπικών προβλημάτων. Την τελευταία περίοδο και ενόψει της ψήφισης του Οργανισμού Εσωτερικής Λειτουργίας του δήμου Ρόδου, παρατηρούνται φαινόμενα και γεγονότα που δείχνουν ότι κάποιοι, εν ονόματι του Καλλικράτη, σκέπτονται και δρουν εντελώς διαφορετικά. Σχεδιάζεται ένα πλάνο διοίκησης του νησιού με συγκέντρωση όλων των διευθύνσεων και εξουσιών στην πόλη της Ρόδου και οι κάτοικοι του υπόλοιπου νησιού θα πρέπει να απλώνουν το χέρι, ζητώντας ελεημοσύνη σαν τα ορφανά, από τους διοικούντες του νέου δήμου. Φαίνεται πως οι υπηρεσιακοί παράγοντες του πρώην δήμου Ροδίων, μη θέλοντας να χάσουν θέσεις και προνόμια και μη μπορώντας να επιβληθούν στους υπαλλήλους, σκέπτονται να κρατήσουν όλους τους μηχανισμούς της εξουσίας γύρω τους, για να έχουν εύκολο παιγνίδι. Με αυτόν τον τρόπο καταδικάζουν στη μιζέρια και την παρακμή όλα τα υπόλοιπα τοπικά διαμερίσματα, που πριν με τον Καποδίστρια είχαν τη δική τους αυτοτέλεια.
Γιατί πρέπει όλες ανεξαιρέτως οι διευθύνσεις του νέου δήμου να έχουν έδρα την πόλη της Ρόδου; Δεν θα μπορούσαν να διασπαρούν στους πρώην μεγάλους δήμους, ώστε να δοθούν κίνητρα ανάπτυξης στις τοπικές κοινωνίες και να αισθάνονται οι πολίτες της περιφέρειας ότι η εξουσία είναι κοντά τους; Αν μια διεύθυνση δε μπορεί να απομακρυνθεί ας γίνουν υποδιευθύνσεις με κατανομή αρμοδιοτήτων σε Ανατολική και Δυτική πλευρά του νησιού. Εκείνο το οποίο δεν πρέπει με τίποτα να γίνει είναι η προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται τώρα τα πράγματα και τα οποία οδηγούν όχι σε νοικοκύρεμα και περιορισμό της σπατάλης του δημοσίου αλλά ακριβώς στο αντίθετο.
Είναι απαράδεκτο να φεύγουν τα δημοτικά οχήματα από τον Αρχάγγελο και να πηγαίνουν στη Ρόδο για να προμηθευτούν καύσιμα, ή να φορτώνει ο επιστάτης του δήμου δοχεία (μπιντόνια) για να τα μεταφέρει στα χωματουργικά μηχανήματα της περιοχής Αρχαγγέλου (με τις ενδεχόμενες διαρροές). Όποιος θέλει να βάλει τάξη στο σύστημα διανομής των καυσίμων του δήμου μπορεί να το κάνει άνετα εφοδιάζοντας κάθε μηχανοκίνητο με χωριστό δελτίο προμήθειας καυσίμων με αναγραφή χιλιομέτρων ή ωρών λειτουργίας, χειριστή -οδηγό και με ηλεκτρονική καταγραφή των δεδομένων για εύκολο έλεγχο κατανάλωσης και φυσικά με κέντρα διανομής τα συμβεβλημένα , κατα τόπους, πρατήρια, ή αν αυτό δεν γίνεται, με τοπικές αποθήκες με ευθύνη των τοπικών προέδρων.
Στα θέματα κοινωνικής πρόνοιας, πώς είναι δυνατόν να ενισχύεις άπορους στις δημοτικές και τοπικές κοινότητες χωρίς την παρεμβολή των τοπικών παραγόντων; Από πού θα αντλούνται τα στοιχεία; Μήπως θα χρηματοδοτούμε το νοσηρό σύστημα της πελατειακής προτίμησης των πρώην δημάρχων;
Τα θέματα αθλητισμού – πολιτισμού δε γίνεται να αφεθούν σε δέκα ανθρώπους για όλο το νησί, χωρίς τη συμμετοχή των τοπικών φορέων.
Τα θέματα πολεοδομίας, αυθαιρέτων, κυκλοφορίας οχημάτων, στάθμευσης, ηχορύπανσης , θα ελέγχονται και θα ρυθμίζονται όλα από την πόλη της Ρόδου;
Ποιος και με ποιό τρόπο θα αντιμετωπίσει,κατά τη θερινή περίοδο, τις βλάβες στα δίκτυα ύδρευσης -αποχέτευσης στην επαρχιακή Ρόδο, όταν όλο το εργατοτεχνικό προσωπικό συσσωρευτεί στην κεντρική ΔΕΥΑ; Ο υπάλληλος που κατοικεί π.χ. στη Μαλώνα θα κτυπάει κάρτα στη Ρόδο και θα παίρνει εντολή να γυρίσει στη Λίνδο για βλάβη;
Είναι απορίες που δεν έχουν απαντηθεί μέχρι σήμερα και στις οποίες καλούνται να απαντήσουν οι διοικούντες και μάλιστα σύντομα, γιατί ήδη έχουν καθυστερήσει αρκετά. Εμείς, ως Κίνηση Πολιτών Αρχαγγέλου, εκφράζουμε δημόσια την άποψη ότι επιβάλλεται η, όσον το δυνατόν μεγαλύτερη, αποκέντρωση των δημοτικών υπηρεσιών προς όφελος του πολίτη και επισημαίνουμε ότι ο δήμος δεν είναι ιδιωτική επιχείρηση για να αποβλέπει μόνον στο κέρδος. Δεν γίνεται για κάθε υπόθεσή του ο πολίτης να καταφεύγει στην πόλη (εφορία, πολεοδομία, δημοτική αστυνομία, πρόνοια, τηλέφωνα, ηλεκτροδοτήσεις, υδρεύσεις, αρδεύσεις, αποχετεύσεις κλπ). Δεν συμφέρει ούτε την πόλη (κυκλοφοριακή συμφόρηση, χώροι στάθμευσης), ούτε τους πολίτες που θα δαπανούν χρόνο και χρήμα για πράγματα που θα μπορούσαν να κάνουν στον τόπο τους. Αυτό, όχι μόνον δε συμβάλλει στην παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, αλλά μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω.
Πρέπει η πολιτική εξουσία του τόπου (δήμαρχος-δημοτικό συμβούλιο ) να εκμεταλλευτούν το Νόμο, να εμπιστευτούν συνεργάτες (τοπικούς προέδρους) και να τους εκχωρήσουν πόρους και αρμοδιότητες για να διοικήσουν τις τοπικές κοινωνίες. Μέχρι τώρα είχαμε πληθώρα αμειβόμενων (και ελάχιστα εργαζόμενων) αντιδημάρχων-προέδρων επιχειρήσεων με πολιτικές αρμοδιότητες και οικονομική δυνατότητα να ασκήσουν πολιτική και τώρα απαιτούμε από τους ελάχιστα αμειβόμενους τοπικούς προέδρους να μεριμνούν για την καθημερινότητα, χωρίς τη δυνατότητα να επιλύουν μικροπροβλήματα, όταν δεν μπορούν να αγοράσουν ένα σακί τσιμέντο για να κλείσουν μια λακούβα στο δρόμο. Θέλει αρετή και τόλμη η Δημοκρατία! Τολμήστε τώρα γιατί σε λίγο ο Καλλικράτης θα καταλήξει ….κακοστράτης!.
