«Εργα και ημέραι» εργολάβων – δημόσιας διοίκησης

Την προηγούμενη Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου, μετά πολλών κόπων και βασάνων και αφού η οργή είχε φτάσει στο κατακόρυφο, άρχισαν οι εργασίες αποκατάστασης της γέφυρας του ποταμού Μάκκαρη, για την καταστροφή της οποίας υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες, οι οποίες ως τώρα, τουλάχιστον, δεν έχουν αποδοθεί. Η έναρξη του έργου, προϋπολογισμού δαπάνης 500.000 ευρώ, σύμφωνα με δήλωση του περιφερειάρχη κ. Γ. Μαχαιρίδη, προκάλεσε, ως ήτο φυσικό, ανακούφιση στους αγρότες, οι οποίοι, εν όψει του χειμώνα δεν θα ταλαιπωρούνται, υπό την προϋπόθεση, φυσικά ότι το έργο θα ολοκληρωθεί (φήμες, πάντως, αναφέρουν, ότι απλώς θα «προοδεύσει» αλλά δεν θα τελειώσει, τουλάχιστον εφέτος. Τις φήμες αυτές, θέτουμε εγκαίρως, υπ’ όψιν του περιφερειάρχη).
Κάθε λογικός και υπεύθυνος άνθρωπος θα ανέμενε, ότι πριν την έναρξη του έργου, ο εργολάβος, ο επιβλέπων μηχανικός και ο φορέας του έργου, θα φρόντιζαν ώστε να κατασκευασθεί παρακαμπτήριος οδός, για να διευκολύνεται η κυκλοφορία πεζών και οχημάτων, καθώς το γεφύρι είναι κλειστό και οι υπάρχουσες μέχρι πρότινος δύο παρακαμπτήριες οδοί έκλεισαν, η μία μάλιστα εξ αυτών, όλως περιέργως. Τίποτα απ’αυτά δεν έγινε, αν και πέρασαν οκτώ ημέρες από την έναρξη του έργου. Αποτέλεσμα τούτου είναι να ταλαιπωρούνται αφάνταστα οι χρήστες της παλιάς εθνικής οδού, ιδιαιτέρως, όμως, οι κάτοικοι των κοινοτικών διαμερισμάτων Μαλώνας και Μασάρων, οι οποίοι πρέπει να διανύουν πολλά χιλιόμετρα για να βρεθούν από το σημείο Α στο σημείο Β, αποστάσεως 200 περίπου μέτρων.
Πιο σοβαρό είναι το πρόβλημα από τους προερχόμενους από τα Μάσαρη (ειρήσθω, εν παρόδω, ότι δεν υπάρχει πουθενά προειδοποιητική σήμανση), οι οποίοι, αφού ταλαιπωρηθούν επί πολλά χιλιόμετρα και βρεθούν σε αδιέξοδα μέσα στο ποτάμι, πρέπει να επιστρέψουν πίσω, να παρακάμψουν στην εθνική οδό, να φτάσουν στη διασταύρωση Ε.Ο.-Χαράκι και να διανύσουν συνολικά 8-10 χιλιόμετρα για να επιστρέψουν στο σημείο που ξεκίνησαν. Το Σάββατο το απόγευμα, τέσσερις Αγγλοι τουρίστες, επιβαίνοντες μισθωμένου Ι.Χ. αυτοκινήτου, με πορεία από τα Μάσαρη προς την Μαλώνα, βρέθηκαν ενώπιον αδιέξοδων δρόμων, ταλαιπωρήθηκαν μέσα στο ποτάμι επί μια και πλέον ώρα και τελικά το αυτοκίνητο «κάθισε» στα χαλίκια, με αποτέλεσμα να κάνουν «ώτο στοπ», να μεταβούν στο πλησιέστερο χωριό, να καλέσουν σε βοήθεια και να απελευθερώσουν το αυτοκίνητο με την βοήθεια φορτηγού.
Κατηγορηματικά δήλωσαν ότι επιστρέφοντας στην πατρίδα τους θα καταθέσουν αγωγή κατά του ελληνικού δημοσίου και παντός άλλου υπευθύνου, διεκδικώντας υψηλές αποζημιώσεις και ότι ταυτόχρονα θα αποταθούν στα ΜΜΕ της πατρίδας τους, με πλήθος φωτογραφιών από την αφάνταστη ταλαιπωρία τους.
Από την άλλη, οι κινούμενοι από την Μαλώνα προς τα Μάσαρη, θα πρέπει να διανύσουν απόσταση 6-7 χιλιομέτρων για να φτάσουν στο άλλο άκρο του γεφυριού, ενώ μέσω μιας παρακαμπτήριας οδού, θα χρειαζόταν να διανύσουν απλώς 150-200 μέτρα.
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για «έργα και ημέρες» εργολάβων και γραφειοκρατίας, υπόθεση η οποία θα απασχολήσει τώρα και τη Δικαιοσύνη, αφού δεκάδες κάτοικοι και από τις δύο κοινότητες προτίθενται να υποβάλουν μηνύσεις και αγωγές.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ζητούν την άμεση παρέμβαση του περιφερειάρχη ώστε ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ να κατασκευασθεί παρακαμπτήριος οδός και να σταματήσει η αφάνταστη ταλαιπωρία τους.
Κάποτε και σ’ αυτό το νησί θα πρέπει να σοβαρευθούν εργολάβοι και δημόσια διοίκηση και να παύσουν να θεωρούν τους πολίτες «πειραματόζωα» για τις ορέξεις τους.