Ελεύθερη με όρους για τα δημόσια κτήματα

Ελεύθερη με τους περιοριστικούς όρους της καταβολής χρηματικής εγγύησης ύψους 3.000 ευρώ, της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της εμφάνισής της μια φορά κάθε μήνα στο αστυνομικό τμήμα του τόπου κατοικίας της αφέθηκε χθες, μετά την απολογία της, με ομόφωνη απόφαση Ανακριτή και Εισαγγελέα, δημόσιος υπάλληλος που υπηρετούσε στην Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου, κατηγορούμενη για κακουργηματική ψευδή βεβαίωση και απιστία στην υπηρεσία, από υπαίτιο που μεταχειρίστηκε ιδιαίτερα τεχνάσματα κατ’ εξακολούθηση.
Η δίωξη σε βάρος της ασκήθηκε μετά την ολοκλήρωση προκαταρκτικής εξέτασης που αφορά τον τρόπο αποπληρωμής του τιμήματος προνομιακών δημοσίων ακινήτων που εκποιήθηκαν σε εξευτελιστικές τιμές με νομότυπη διαδικασία!
Όπως έγραψε η “δημοκρατική”, δύο επιθεωρήτριες της Οικονομικής Επιθεώρησης Κρήτης, που επιλήφθηκαν έρευνας για την υφαρπαγή δημοσίων ακινήτων με τη χρήση ανυπόστατων αποφάσεων εκποίησης, που έφεραν πλαστές υπογραφές νομαρχών που υπηρέτησαν στα Δωδεκάνησα, αφού ερεύνησαν ενδελεχώς 16 περιπτώσεις του είδους, αποφάνθηκαν και για περιπτώσεις νομότυπων εκποιήσεων και διαπίστωσαν ότι ορισμένα αποπληρώθηκαν 10 έτη και άνω μετά την εκποίησή τους αλλά και ότι υπήρξαν παραβάσεις του Ν. 719/77!
Από τις επιθεωρήτριες εξετάστηκαν μεταξύ άλλων και 11 περιπτώσεις ακινήτων του δημοσίου που εκποιήθηκαν νόμιμα αλλά η αποπληρωμή τους έγινε μετά την πάροδο 10ετίας.
Διαπιστώθηκε έτσι ότι ένα ακίνητο στα Κοσκινού εμβαδού 1.800 τ.μ. εκποιήθηκε το 1989 έναντι 540.000 δρχ καταβλητέο σε 20 εξαμηνιαίες δόσεις. Το τίμημα καταβλήθηκε τον Ιούνιο του 2001 μετά από 12 έτη.
6 τμήματα δημοσίου ακινήτου εμβαδού 11.051 τ.μ. εκποιήθηκαν το ίδιο έτος έναντι 55.250 δρχ και αποπληρώθηκαν μετά από 13 έτη!
Δύο ακίνητα στη Λαχανιά εμβαδού 15.850 τ.μ. εκποιήθηκαν έναντι 7.051.010 δρχ και το τίμημα καταβλήθηκε ολόκληρο μετά από 10 χρόνια.
Ένα ακίνητο έκτασης 7.103 τ.μ. στην Κατταβιά εκποιήθηκε έναντι 21.309 δρχ. και το τίμημα καταβλήθηκε μετά από 12 χρόνια.
Για τα δύο τελευταία ακίνητα δεν είχαν ακολουθηθεί οι προβλέψεις του νόμου καθώς τα τοπογραφικά δεν είχαν θεώρηση της πολεοδομίας.
Σε άλλη περίπτωση για ακίνητα συνολικής έκτασης 48.780 τ.μ. στη Λαχανιά το τίμημα καταβλήθηκε μετά από 13 και 16 χρόνια.
Από τον έλεγχο των υποθέσεων, που το τίμημα καταβλήθηκε μετά από αρκετά χρόνια, οι επιθεωρήτριες διαπίστωσαν ότι ορισμένες αναφέρονται σε υποθέσεις με πρόσωπα που εμπλέκονται στη δημιουργία πλαστών τίτλων, οι περισσότερες δεν ήταν σύμφωνες με τις διατάξεις του Ν. 719/77 και συγκεκριμένα σε 4 περιπτώσεις το διεκδικούμενο ακίνητο ήταν διαφορετικό από το τελικώς εκποιούμενο, είτε δεν ζητήθηκε η γνώμη της πολεοδομικής υπηρεσίας είτε αυτή ήταν αρνητική με αποτέλεσμα να περιέλθουν σε ιδιώτες ακίνητα με πολύ ευνοϊκές διατάξεις. Επίσης παρήχετο το δικαίωμα σε Έλληνες το γένος να ζητήσουν (υποβολή αίτησης στην Υπηρεσία επίσης συνοδευόμενη με μία σειρά δικαιολογητικών) την απόδοση (δωρεάν επιστροφή) σε αυτούς ακινήτων πρώην ιδιοκτησίας των που οι Ιταλοί τους είχαν αφαιρέσει με το «δίκαιο του κατακτητή».
Η κατηγορούμενη κατέθεσε στα πλαίσια της προανάκρισης ότι ο αριθμός των αιτήσεων που είχαν υποβληθεί στην ΚΥΔ με τις παρατάσεις που δόθηκαν μέχρι και την καταληκτική προθεσμία υποβολής τους ήταν υπερβολικά μεγάλος εκτιμώντας μάλιστα ότι είχαν υποβληθεί 9.000 αιτήσεις, οι περισσότερες χωρίς δικαιολογητικά. Κατέθεσε επίσης ότι οι αποφάσεις που είχαν εκδοθεί για την εξαγορά δημοσίων ακινήτων ανέρχονται σε 5000 περίπου.
Επεσήμανε ακόμα ότι τις περισσότερες φορές, παρόλο που οι αποφάσεις εξαγοράς εξεδίδοντο και υπογράφοντο από το Νομάρχη, οι ενδιαφερόμενοι, οι οποίοι κατά κύριο λόγο ήταν γεωργοί και χαμηλής κοινωνικής τάξεως, δεν προσήρχοντο για να καταβάλουν το τίμημα και το φόρο μεταβίβασης, με αποτέλεσμα να λιμνάζουν οι υποθέσεις και να μην ολοκληρώνεται η παραλαβή τους από τους δικαιούχους.
Κατέθεσε μάλιστα ότι η ευχέρεια της διοίκησης για την ανάκληση των αποφάσεων για τις οποίες εκκρεμούσε η αποπληρωμή σύμφωνα και με απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ήταν δυνητική ενώ δεν υπήρχε δυνατότητα να διαφοροποιηθεί η αξία των ακινήτων.
Εξήγησε παραπέρα ότι καμία απόφαση δεν έχει ανακληθεί ενώ από καμία απολύτως διάταξη δεν προκύπτει χρονικός περιορισμός καταβολής του τιμήματος και Φ.Μ.Α. Η εκτίμηση του εκποιούμενου-παραχωρημένου ακινήτου γίνεται, όπως τόνισε, κατά τη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής εξηγώντας μάλιστα ότι οι νόμοι για την απόδοση – εξαγορά δημοσίων ακινήτων ήταν καθαρά κοινωνικού χαρακτήρα και ο σκοπός τους δεν ήταν εισπρακτικός.
Ενώπιον του κ. Ανακριτή, συνοδευόμενη από το δικηγόρο της κ. Τάσο Διάκο, αρνήθηκε εκ νέου την κατηγορία σε βάρος της.
Επεσήμανε ότι με την ΔΚ 3332/80/2-10-1993 απόφαση Νομάρχη Δωδ/σου εκποιήθηκαν σε μια κάτοικο Ρόδου, δύο τμήματα επιφάνειας 4200 τμ. και 11650 τμ., ιδιοκτησίας του δημοσίου στη Λαχανιά αντί τιμήματος 4.351.010 δρχ.
Η ίδια δεν ασχολήθηκε με τον έλεγχο, επεξεργασία δικαιολογητικών, αυτοψίες, και την εφαρμογή της διαδικασίας του Ν. 719/77 και ότι η ανάμειξή της με την υπόθεση περιορίστηκε στην κοινοποίηση της απόφασης.
Μετά από διαφωνία που είχε ανακύψει για το τίμημα αυτό ορίστηκε από τον τότε Νομάρχη και πληρώθηκε.
Από εκεί και πέρα με την ΔΚ 427/85/29-7-1986 απόφαση εκποιήθηκε σε έναν άλλο κάτοικο Ρόδου τμήμα επιφανείας 2354 τμ στα Κοσκινού αντί τιμήματος 470.800 δρχ. Η ανάμειξή της και στην υπόθεση αυτή, όπως είπε, περιορίστηκε στην κοινοποίηση της απόφασης.
Με τις ΔΚ 4867/78/1106/85/11-2-1987 και ΔΚ 3059/84/11-2-1987 αποφάσεις εκποιήθηκαν σε έναν κάτοικο Ρόδου δύο τμήματα επιφάνειας 9000 τμ και 14.500 τμ στη Λαχανιά και δύο ολόκληρα ακίνητα στην ίδια περιοχή επιφανείας 10000 τμ, αντί τιμήματος 224.120 δρχ και 60.000 δρχ.
Για την προκείμενη υπόθεση, όπως είπε, ενήργησε σύμφωνα με τις υποδείξεις του τότε προϊσταμένου της υπηρεσίας και του επόπτη, ενώ τόνισε, ότι δεν μπορεί εκείνη να δώσει καμία εξήγηση για το τι έγινε με την πρωτοκόλληση εγγράφου, εάν δεν καταχωρήθηκε στο βιβλίο.
Με την ΔΚ 2719/85/22-6-1992/342/2002 απόφαση εκποιήθηκαν δύο τμήματα επιφάνειας 2648 και 4455 τμ., στην Κατταβιά αντί τιμήματος 21.309 δρχ. Η κατ’ εκτίμηση αγοραία αξία των ακινήτων ανέρχεται σε 213.090 δρχ.
Με την ΔΚ 2719/85/10-5-1989 απόφαση του Νομάρχη εκποιήθηκαν σε μια κάτοικο Ρόδου, έξι τμήματα συνολικής επιφάνειας 11051 τμ στη Μεσαναγρό, αντί τιμήματος 55.255 δρχ. Λόγω διαφωνίας το τίμημα προσδιορίστηκε με απόφαση Νομάρχη και καταβλήθηκε.