Διαστάσεις πραγματικού θρίλερ για τη δημοτική αρχή του Δήμου Ρόδου αλλά και για τη Διεύθυνση Πολεοδομίας προσλαμβάνει η υπόθεση της εκδόσεως ή μη αδείας κατεδάφισης του κεντρικού κτιρίου της Αλευροβιομηχανίας SAMICA στην οδό Αυστραλίας, ιδιοκτησίας της εταιρείας «Ι. Κυπριάδης – FINANCE Car Α.Ε.Β.Ε».
Μετά συγκεκριμένα τις κινητοποιήσεις για τη ματαίωση της εκδόσεως αποφάσεως κατεδάφισης του ακινήτου, την έναρξη διαδικασίας κοινοβουλευτικού ελέγχου από τρία κόμματα και την κριτική που δέχτηκε ο Υπουργός Τουρισμού και Πολιτισμού κ. Π. Γερουλάνος για την έκδοση της απόφασης, με την οποία δεν χαρακτηρίζεται μνημείο το ακίνητο, παρά τις αντίθετες εισηγήσεις και τις επιθυμίες του ίδιου του επενδυτή, χθες ανέκυψε νέο ζήτημα σε επίπεδο ΠΕΧΩ Δωδεκανήσου.
Ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Ρόδου κ. Γ. Χατζάκης, που έχει επιφορτιστεί με το έργο της έκδοσης απόφασης επί του αιτήματος της ιδιοκτήτριας εταιρείας για την κατεδάφιση του ακινήτου, υπέβαλε συγκεκριμένα στο ΠΕΧΩ Δωδεκανήσου, έγγραφο με το οποίο ζητεί από την προϊστάμενη αρχή, να γνωμοδοτήσει εάν απαιτείται ή όχι να αποφανθεί σχετικώς το ΣΧΟΠ Νοτίου Αιγαίου.
Το ίδιο έγγραφο κοινοποιήθηκε από τον κ. Γ. Χατζάκη στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου κ. Κ. Μπούτσικο, που έχει ενημερωθεί διεξοδικώς για την υπόθεση, τον Δήμαρχο Ρόδου κ. Στάθη Κουσουρνά, τον Αντιδήμαρχο κ. Μ. Σαββή και τον κ. Ι. Κυπριάδη.
Ο κ. Χατζάκης μνημονεύει, μεταξύ άλλων, στο έγγραφο του την υπ’ αριθμ 49/2006 (17-04-2006) εκδοθείσα οικοδομική άδεια κατεδάφισης κτισμάτων πλην του κεντρικού κτιρίου μετά την υπ’ αριθμ 1183/14.03.2006 αίτηση της «Ι. Κυπριάδης FINANCE CAR Α.Ε.Β.Ε» στην οποία έγινε επίκληση της απόφασης περί κήρυξης του ακινήτου ως μνημείου, που έλαβε το 2001 η ΕΠΑΕ αλλά και της από 30.03.2011 Γνωμοδότησης του Νομικού Συμβούλου του Δήμου Ρόδου με την οποία καθίσταται σαφές ότι της εκδόσεως αδείας κατεδάφισης του κεντρικού κτιρίου δεν απαιτείται προηγούμενη άδεια του ΣΧΟΠ.
Εν πάση περιπτώσει ο κ. Χατζάκης, αφού αναφέρεται στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, ζητά από το ΠΕΧΩ Δωδεκανήσου να αποφανθεί «ως καθ’ ύλην αρμόδια Υπηρεσία περί της αναγκαιότητας ή μη σχετικής απόφασης – έγκρισης κατεδάφισης του κεντρικού κτιρίου από το αρμόδιο ΣΧΟΠ του Υ.Θ.Υ.Ν.Α του συγκροτήματος Αλευροβιομηχανίας».
Εκφράζει παραπέρα την άποψη ότι «η απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού, να προβεί σε χαρακτηρισμό ως μη διατηρητέου μνημείου του κεντρικού κτιρίου, δεν αποκλείει τη δυνατότητα κατά την έκδοση οικοδομικής άδειας κατεδάφισης, παραπομπής του θέματος στο ΣΧΟΠ του Υπουργείου Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας προκειμένου να ερωτηθεί και να θέσει υπ’ όψη του, ως θεσμοθετημένου και καθ’ ύλην συλλογικού οργάνου της πολιτείας, ακόμα και αυτούς τους όρους και τους τρόπους κατεδάφισης, αφού εκ του νόμου επιλαμβάνεται τουλάχιστον ως εποπτεύουσα και ελέγχουσα αρχή, σε κτίσματα προ του 1960».
Επισημαίνει επίσης ότι «η απόφαση ως μη διατηρητέου μνημείου από τον Υπουργό Πολιτισμού, δεν σημαίνει και την κατ’ ανάγκη κατεδάφιση του κτιρίου (αν και την αιτείται πλέον ο ιδιοκτήτης), που ενδεχομένως να επιδέχεται μιας άλλης κρίσης από το αρμόδιο ΣΧΟΠ, υπενθυμίζοντας εκείνη της με αρ. 280/03.10.2001 ομόφωνης απόφασης των μελών της ΕΠΑΕ (Στεφανόπουλου Χρ., Παρασού Δημ., Ξάνθη Αγ., Οίκουτα Μιχ.). Η γνωμοδότηση της ΕΠΑΕ ή εν προκειμένω του ΣΧΟΠ ΥΠ. ΑΙΓ. είναι υποχρεωτική ως εγκριτική πράξη για την άδεια κατεδάφισης κτιρίων προϋφιστάμενων του 1960 της οποίας επιλαμβάνεται το συλλογικό όργανο με αποφασιστική αρμοδιότητα.
Η ισχύς της απόφασης της ΕΠΑΕ ή του ΣΧΟΠ είναι 6μηνη και εφαρμόζεται (εκτελείται) από την ημερομηνία έκδοσης της οικοδομικής άδειας κατεδάφισης μέχρι την ημερομηνία λήξης της και σε καμιά άλλη περίπτωση και τυχόν αναθεώρησή της, για εκ νέου 6μηνη ισχύ, εκδίδεται μετά από νέα γνωμοδότηση της αρμόδιας ΕΠΑΕ ή του ΣΧΟΠ».
Ο κ. Χατζάκης τονίζει παραπέρα ότι «δεν υφίσταται πλέον σε ισχύ η απόφαση της ΕΠΑΕ (2001) ή αν είναι σε ισχύ προβλέπει την διατήρηση του κτιρίου έστω και με ανακατασκευή του (πέραν της απόφασης του Υπουργού ως μη διατηρητέου)» ενώ προσθέτει παραπέρα ότι «δεν απαγορεύεται η 2πλή κήρυξη (2πλό καθεστώς), αφού για το εν λόγω κτίριο που ανηγέρθη το 1938 εμπλέκονται δύο συναρμόδια Υπουργεία εκ παραλλήλου και σε περίπτωση που ήθελε χαρακτηριστεί από το ΥΠ.ΠΟ ως ιστορικό διατηρητέο νεώτερο μνημείο (τελευταία 100 χρόνια), θα είχε δεσπόζουσα σημασία, εν αντιθέσει με αυτή του ΥΠ. ΑΓΓ. σε τυχόν χαρακτηρισμό του ως διατηρητέου ως προϋφιστάμενο του 1960».
Οι αρμόδιοι του ΠΕΧΩ Δωδεκανήσου θεωρούν μετά τη μελέτη του φακέλου της υπόθεσης ότι υπάλληλοι της Πολεοδομίας του Δήμου από το έτος 2001, οπότε και εκδόθηκε η πρώτη εισήγηση της ΕΠΑΕ για την κήρυξη του ακινήτου ως διατηρητέου παρέβησαν το καθήκον τους και μάλιστα κατ’ εξακολούθηση, καθώς όφειλαν άμεσα να διαβιβάσουν τον φάκελο στο αρμόδιο Υπουργείο για να κινηθεί η διαδικασία. Πέραν τούτου διαφωνούν με τις απόψεις που εκθέτει ο κ Χατζάκης και αναμένεται σήμερα να εκθέσουν τις δικές τους με έγγραφό τους και προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου.
Οπως όλα δείχνουν, η όλη υπόθεση θα οδηγηθεί σε αυτεπάγγελτο έλεγχο για παράβαση καθήκοντος από δημόσιους λειτουργούς με παραγγελία του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου.
Ο κ. Κυπριάδης στο μεταξύ με εξώδικη δήλωσή του έχει επιφυλαχθεί για την υποβολή αγωγής σε βάρος του Δήμου Ρόδου καθώς η αίτηση του για τη χορήγηση της άδειας κατεδάφισης που υποβλήθηκε την 9-3-2011 δεν ικανοποιήθηκε.
Τονίζει μάλιστα ότι από την 22-6-2001 και μέχρι την απόκτηση της κυριότητας του ακινήτου εκ μέρους της εταιρείας του, το έτος 2006, δεν εκδόθηκε καμιά απόφαση για τον χαρακτηρισμό ή μη του κτιρίου ως διατηρητέου και σύμφωνα με το νόμο είχε το δικαίωμα να το κατεδαφίσει. Παρά ταύτα, με δικές του ενέργειες ζήτησε να προωθηθεί η διαδικασία για τον χαρακτηρισμό του κτιρίου ως διατηρητέου και για το σκοπό αυτό υποβλήθηκε σε τεράστια έξοδα, πλην όμως εκδόθηκε απόφαση του Υπουργού με την οποία ορίζεται ότι το κτίριο δεν χαρακτηρίζεται ως μνημείο.
