Δεν είναι εφικτή στη Ρόδο η νομιμοποίηση αυθαιρέτων

Mείζον θέμα, όπως ήταν εξάλλου αναμενόμενο, έχει ανακύψει σε επίπεδο πολεοδομίας και αρχαιολογίας μετά τη διαπίστωση ότι αμφισβητείται η νομιμότητα τακτοποίησης αυθαιρέτων στο νησί με επίκληση Βασιλικού Διατάγματος του 1965 που χαρακτηρίζει το νησί αρχαιολογικό τόπο, τόπο δηλαδή ιστορικής σημασίας.
Η ένσταση επί της νομιμότητας τακτοποιήσεων του είδους με βάση τον ευεργετικό νόμο που ισχύει στην επικράτεια προήλθε από την 4η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και ανέκυψε αρχικά σε ακίνητο της περιοχής των Κρητικών (σχετικά έγραψε η «δ»).
Ανάλογη εμπλοκή νομικής φύσεως ανέκυψε ωστόσο και σε ακίνητο εντός της Μεσαιωνικής Πόλης με αποτέλεσμα να βρεθεί σε εξαιρετικά δύσκολη θέση και ουσιαστικά εκτεθειμένος ένας επιχειρηματίας που προχώρησε σε τακτοποίηση των αυθαιρέτων του, την οποία δεν αναγνωρίζει όμως η αρχαιολογία!
Για το όλο ζήτημα, που έχει προκαλέσει θόρυβο στις τάξεις των μηχανικών, γνωμοδότησε ο έγκριτος δικηγόρος κ. Παντελής Αποστολάς, ο οποίος χθες απηύθυνε εξώδικη δήλωση για λογαριασμό του εντολέα του στη Διεύθυνση Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου, στην 4η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και την Διεύθυνση Τουρισμού Δωδεκανήσου.
Όπως τονίζει εισαγωγικά στην εξώδικη δήλωσή του…
«Το νομικό καθεστώς των αυθαίρετων κατασκευών, αλλά και η δυνατότητα της νομιμοποίησής τους υπό προϋποθέσεις, με πλείστες όσες θετικές έννομες συνέπειες, όπως η αναστολή για 30 έτη της επιβολής κυρώσεων μετά την καταβολή του ενιαίου ειδικού προστίμου, προκαλούν και προκάλεσαν πλείστα όσα προβλήματα, ενδιαφέρον όμως παρουσιάζουν, ειδικά για τη Ρόδο, εκείνες οι διατάξεις του ν. 4014/2011 (όπως τροποποιήθηκε και ισχύει) που αναφέρονται σε αυθαίρετα που έχουν ανεγερθεί σε αρχαιολογικό χώρο, ιστορικό τόπο, ιστορικό διατηρητέο οικισμό και περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, αλλά και σε παραδοσιακό οικισμό, με την επιφύλαξη της παρ. 24 του άρθρου 24, και σε οικιστικό σύνολο που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και κατά πόσο με βάση αυτές επιτρέπεται η νομιμοποίηση αυθαιρέτων στη Ρόδο γενικά, ως κηρυγμένου οργανωμένου αρχαιολογικού τόπου (έχοντα ιστορική και αρχαιολογική αξία), ειδικά δε στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου, η οποία, με την υπ’ αριθ. 94262/5720/28.12.1959 (ΦΕΚ 24Β/16-1-1960) απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, χαρακτηρίστηκε (όπως και άλλη περιοχή της Ρόδου και η Χώρα της Πάτμου), ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημειακό Συγκρότημα. Ο νομοθέτης εξαιρεί από τη νομιμοποίηση αυθαίρετες κατασκευές που εμπίπτουν στις παραπάνω περιπτώσεις, όμως, όπως προκύπτει και από την αιτιολογική του έκθεση, θέτει ένα όρο, ο οποίος από μόνος του αποτελεί και την απάντηση σε όσους αμφισβητούν το επιτρεπτό της νομιμοποίησης, δηλαδή ότι ναι μεν δεν επιτρέπεται η νομιμοποίηση, εφόσον όμως απαγορευόταν η δόμηση κατά το χρόνο εκτέλεσης της αυθαίρετης κατασκευής ή εγκατάστασης της αυθαίρετης χρήσης.
Αν δηλαδή κατά τον χρόνο της αυθαίρετης κατασκευής επιτρεπόταν στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου η ιδιωτική δόμηση (και αυτό είναι εύκολο να καθοριστεί), τότε το αυθαίρετο νομιμοποιείται».
Επισημαίνει παραπέρα ότι κατά τις επιταγές του άρθρου 24 παρ. 1α του ν. 4014/2011, εφόσον ηλεκτρονικά υποβλήθηκε σε αυθαίρετο κτίσμα και καταβλήθηκε ολόκληρο το ενιαίο ειδικό τέλος ενόψει και της μη ενεργοποίησης της δυνατότητας του πληροφοριακού συστήματος του Υπουργείου, που προβλέπεται στο άρθρο 24 παρ. 23 του ν. 4014/2011, να υποδέχεται τα τοπογραφικά διαγράμματα από της ως άνω υποβολής σε νομιμοποίηση του αυθαιρέτου κτίσματος και της πληρωμής του προστίμου, αναστέλλεται για τριάντα χρόνια κάθε επιβολή κυρώσεων μετά την καταβολή ενιαίου ειδικού προστίμου. Μετά την ενεργοποίηση του πληροφοριακού συστήματος και το άνοιγμα της ηλεκτρονικής σελίδας του Υπουργείου, θα προχωρήσει η διαδικασία υποβολής των δικαιολογητικών και του ελέγχου. Μέχρι τότε ισχύει η ως άνω επιταγή του νόμου περί αναστολής κάθε επιβολής κύρωσης.
Ο κ. Αποστολάς καθιστά έτσι σαφές ότι κανείς δεν επιτρέπεται να προχωρήσει σε κυρώσεις σε βάρος του εντολέως του.
Διαμαρτύρεται εξάλλου για το ό,τι η Διεύθυνση Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Ρόδου με έγγραφό της προς τη Διεύθυνση Τουρισμού Δωδεκανήσου, αποφαίνεται, σε σχέση με την εφαρμογή του ν. 4014/2011 για κτίσματα εντός των παραδοσιακών οικισμών και εντός της Μεσαιωνικής Πόλης της Ρόδου, ότι αυθαίρετα κτίσματα εντός της Μεσαιωνικής Πόλης της Ρόδου δεν μπορούν να υπαχθούν στις διατάξεις του Ν. 4014/2011 (ΦΕΚ 209/Α/21-9-11), εφόσον βέβαια απαγορευόταν η δόμηση κατά το χρόνο εκτέλεσης της αυθαίρετης κατασκευής ή εγκατάστασης της αυθαίρετης χρήσης.
Τονίζει έτσι ότι αν επιτρεπόταν ή όχι η δόμηση κατά το χρόνο της αυθαίρετης κατασκευής είναι θέμα που θα ελεγχθεί μετά την ενεργοποίηση της δυνατότητας του πληροφοριακού συστήματος του Υπουργείου, που προβλέπεται στο άρθρο 24 παρ. 23 του ν. 4014/2011, να υποδέχεται τα τοπογραφικά διαγράμματα που θα υποβληθούν σύννομα μαζί με τα άλλα στοιχεία για την περίπτωσή του.