Επικυρώθηκε η συμφωνία εξυγίανσης και ξεκλειδώνει την επόμενη μέρα για όμιλο λιανεμπορίου στη Ρόδο

• Μετά την προ­δι­κα­στι­κή κρίση του Οκτω­βρί­ου 2024 και την υπο­χρέ­ω­ση για «βελ­τιω­μέ­νη» συμ­φω­νία, το δι­κα­στή­ριο δέ­χθη­κε την αί­τη­ση, απέρ­ρι­ψε τις κύ­ριες πα­ρεμ­βά­σεις και επι­κύ­ρω­σε το σχέ­διο όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε στις 31/12/2024 με συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή έκ­θε­ση εμπει­ρο­γνώ­μο­να τον Ια­νουά­ριο 2025

Η έκ­δο­ση της από­φα­σης 1/2026 του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου ση­μα­το­δο­τεί ένα κα­θο­ρι­στι­κό ση­μείο κα­μπής για τη δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σης γνω­στής ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας του κλά­δου λια­νε­μπο­ρί­ου, με έδρα τη Ρόδο και πο­λυ­ε­τή πα­ρου­σία στα Δω­δε­κά­νη­σα. Το δι­κα­στή­ριο, σε δια­δι­κα­σία εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας, έκανε δεκτό το αί­τη­μα επι­κύ­ρω­σης της συμ­φω­νί­ας εξυ­γί­αν­σης, όπως αυτή «βελ­τιώ­θη­κε» και ανα­δια­τυ­πώ­θη­κε μετά τις πα­ρα­τη­ρή­σεις της προ­δι­κα­στι­κής από­φα­σης, κλεί­νο­ντας έναν κύκλο αβε­βαιό­τη­τας που είχε ανοί­ξει από την ανα­βο­λή της ορι­στι­κής κρί­σης τον Οκτώ­βριο 2024.

Στην πράξη, η από­φα­ση λει­τουρ­γεί ως θε­σμι­κή σφρα­γί­δα σε έναν μη­χα­νι­σμό διά­σω­σης που δεν αφορά μόνο στην ίδια την επι­χεί­ρη­ση, αλλά και στην ευ­ρύ­τε­ρη το­πι­κή οι­κο­νο­μία. Μια επι­χεί­ρη­ση αυτού του με­γέ­θους, σε νη­σιω­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον, δεν είναι απλώς ένας ερ­γο­δό­της ή ένας κρί­κος της αγο­ράς, αλλά κομ­βι­κός πα­ρά­γο­ντας τρο­φο­δο­σί­ας, εμπο­ρι­κής κί­νη­σης, ρευ­στό­τη­τας και κα­θη­με­ρι­νής λει­τουρ­γί­ας δε­κά­δων προ­μη­θευ­τών και συ­νερ­γα­τών. Γι’ αυτό και η κα­τά­λη­ξη της υπό­θε­σης ξε­περ­νά τα στενά όρια μιας δι­κα­στι­κής εξέ­λι­ξης και αγ­γί­ζει άμεσα τη στα­θε­ρό­τη­τα της αγο­ράς στο νησί.

Η δια­δρο­μή μέχρι την τε­λι­κή κρίση και  η «δεύ­τε­ρη συ­ζή­τη­ση»

Η υπό­θε­ση δεν κρί­θη­κε σε μία δι­κά­σι­μο. Η αρ­χι­κή αί­τη­ση για επι­κύ­ρω­ση συμ­φω­νί­ας εξυ­γί­αν­σης είχε κα­τα­τε­θεί στις 30/12/2022 και συ­ζη­τή­θη­κε στις 16/3/2023. Ακο­λού­θη­σε η μη ορι­στι­κή από­φα­ση 12/2024, με την οποία το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι είναι αρ­μό­διο και ότι η αί­τη­ση είναι ορι­σμέ­νη και νό­μι­μη, αλλά διέ­τα­ξε επα­νά­λη­ψη της συ­ζή­τη­σης, επει­δή εντό­πι­σε ση­μεία που έπρε­πε να συ­μπλη­ρω­θούν και να απο­σα­φη­νι­στούν με τρο­πο­ποί­η­ση όρων και ρητές δη­λώ­σεις συ­ναί­νε­σης των συμ­βαλ­λό­με­νων πι­στω­τών.

Η επα­να­λη­πτι­κή συ­ζή­τη­ση πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στις 5/6/2025, κα­τό­πιν κλή­σης της εται­ρεί­ας στις 10/1/2025, ώστε να επα­νει­σα­χθεί η υπό­θε­ση με τα νέα δε­δο­μέ­να. Στο εν­διά­με­σο, κα­τα­τέ­θη­κε τρο­πο­ποι­η­τι­κή συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης με ημε­ρο­μη­νία 31/12/2024, μαζί με συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή έκ­θε­ση εμπει­ρο­γνώ­μο­να τον Ια­νουά­ριο 2025, η οποία εστί­α­σε ακρι­βώς στους τρο­πο­ποιού­με­νους όρους και στη ρητή συ­ναί­νε­ση των συμ­βαλ­λο­μέ­νων.

Τι ζή­τη­σε το δι­κα­στή­ριο να αλ­λά­ξει και γιατί η «βελ­τί­ω­ση» ήταν κρί­σι­μη

Ο πυ­ρή­νας της προ­δι­κα­στι­κής πα­ρέμ­βα­σης του Οκτω­βρί­ου 2024 ήταν σαφής. Το δι­κα­στή­ριο ήθελε τρο­πο­ποι­η­μέ­νη συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης, συ­νο­δευό­με­νη από ει­δι­κή έκ­θε­ση εμπει­ρο­γνώ­μο­να για τους νέους όρους, με ρητή απο­τύ­πω­ση ότι οι συμ­βαλ­λό­με­νοι πι­στω­τές συ­ναι­νούν στις αλ­λα­γές. Ανά­με­σα στα ση­μεία που έπρε­πε να διορ­θω­θούν, πε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν και ο όρος που θα εντάσ­σει τη ΔΕΗ στους ανέγ­γυους ου­σιώ­δεις πι­στω­τές, ώστε να απο­σα­φη­νι­στεί η θέση της στη δομή του σχε­δί­ου.

Πα­ράλ­λη­λα, οι διορ­θώ­σεις αφο­ρού­σαν όρους που σχε­τί­ζο­νται με το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και τον e ΕΦΚΑ, κυ­ρί­ως ως προς το πλαί­σιο εγ­γυ­ή­σε­ων, τη δια­σφά­λι­ση ότι δεν θα βρε­θούν σε δυ­σμε­νέ­στε­ρη θέση από αυτή που θα είχαν σε εν­δε­χό­με­νη ρευ­στο­ποί­η­ση, και την οριο­θέ­τη­ση νέων υπο­χρε­ώ­σε­ων που δη­μιουρ­γού­νται μετά την ημε­ρο­μη­νία ανα­φο­ράς και μέχρι την επι­κύ­ρω­ση. Στο σκε­πτι­κό της ορι­στι­κής κρί­σης, το δι­κα­στή­ριο απο­δέ­χε­ται ότι η τρο­πο­ποί­η­ση της 31/12/2024 κι­νή­θη­κε ακρι­βώς σε αυτή την κα­τεύ­θυν­ση, ρυθ­μί­ζο­ντας χρόνο, τρόπο και εξα­σφά­λι­ση απο­πλη­ρω­μής για Δη­μό­σιο, e ΕΦΚΑ, ΔΕΗ και για συ­γκε­κρι­μέ­νη αμ­φι­σβη­τού­με­νη απαί­τη­ση, χωρίς να πα­ρα­βιά­ζε­ται η αρχή της μη χει­ρο­τέ­ρευ­σης της θέσης των πι­στω­τών και χωρίς να θί­γε­ται η ισό­τι­μη με­τα­χεί­ρι­ση.

Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι η δι­κα­στι­κή αξιο­λό­γη­ση δεν πε­ριο­ρί­στη­κε σε τυ­πι­κές δια­πι­στώ­σεις. Κα­τα­γρά­φε­ται ρητά ότι η τρο­πο­ποι­η­μέ­νη συμ­φω­νία δεν είναι απο­τέ­λε­σμα δόλου ή άλλης αθέ­μι­της πρά­ξης, δεν πα­ρα­βιά­ζει δια­τά­ξεις ανα­γκα­στι­κού δι­καί­ου και πι­θα­νο­λο­γεί­ται πως δια­μορ­φώ­νει εύ­λο­γη προ­ο­πτι­κή βιω­σι­μό­τη­τας της επι­χεί­ρη­σης.

Οι πα­ρεμ­βά­σεις και η σύ­γκρου­ση συμ­φε­ρό­ντων μέσα στη δια­δι­κα­σία

Η δια­δι­κα­σία δεν εξε­λί­χθη­κε χωρίς αντι­πα­ρα­θέ­σεις. Κύ­ριες πα­ρεμ­βά­σεις ασκή­θη­καν από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και τον e ΕΦΚΑ, με αί­τη­μα να απορ­ρι­φθεί η αί­τη­ση, ενώ η ΔΕΗ άσκη­σε κύρια πα­ρέμ­βα­ση ζη­τώ­ντας απόρ­ρι­ψη μόνο κατά το μέρος που στρέ­φε­ται ενα­ντί­ον της. Στην τε­λι­κή κρίση, το δια­τα­κτι­κό είναι κα­θα­ρό: οι κύ­ριες πα­ρεμ­βά­σεις απορ­ρί­πτο­νται, ενώ η αί­τη­ση γί­νε­ται δεκτή και η συμ­φω­νία επι­κυ­ρώ­νε­ται.

Την ίδια στιγ­μή, υπήρ­ξε πυκνό μέ­τω­πο πρό­σθε­των πα­ρεμ­βά­σε­ων υπέρ της αί­τη­σης από συμ­βε­βλη­μέ­νους στη συμ­φω­νία και από πλευ­ρές που έβλε­παν στην εξυ­γί­αν­ση τη μόνη ρε­α­λι­στι­κή διέ­ξο­δο. Στο δια­τα­κτι­κό, πά­ντως, απο­τυ­πώ­νε­ται και μια ση­μα­ντι­κή λε­πτο­μέ­ρεια: μία πρό­σθε­τη πα­ρέμ­βα­ση κρί­θη­κε ως μη ασκη­θεί­σα, δεί­χνο­ντας ότι το δι­κα­στή­ριο έλεγ­ξε αυ­στη­ρά και τα δι­κο­νο­μι­κά προ­α­παι­τού­με­να συμ­με­το­χής στη δια­δι­κα­σία.

Το δί­κτυο εκ­προ­σώ­πη­σης και τα πρό­σω­πα των δι­κη­γό­ρων

Στο ακρο­α­τή­ριο, η αι­τού­σα εται­ρεία εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τους δι­κη­γό­ρους κ.κ. Μηνά Τσέρ­κη, Στε­φα­νία Κου­λου­μπρή και Ανα­στα­σία Τζιό­λα.

Από την πλευ­ρά της ΔΕΗ πα­ρα­στά­θη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Γε­ώρ­γιος Μαυ­ρομ­μά­της.

Για το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο εμ­φα­νί­στη­κε ως δι­κα­στι­κή πλη­ρε­ξού­σια του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους η κ. Φραν­τζέ­σκα Κο­ντι­ζά, ενώ για τον e ΕΦΚΑ πα­ρα­στά­θη­κε η δι­κη­γό­ρος κ. Δέ­σποι­να Κούτ­τη.

Υπήρ­ξαν πρό­σθε­τες πα­ρεμ­βά­σεις υπέρ της αί­τη­σης από την δι­κη­γό­ρο κ. Μα­ρί­να Κρα­νί­τη για την ΑΝΕ­ΔΗΚ ΚΡΗ­ΤΙ­ΚΟΣ ΑΕ, την δι­κη­γό­ρο κ, Ανα­στα­σία Χρι­στο­δού­λου για την Cepal Hellas, την δι­κη­γό­ρο κ. Λου­κία Βούη για την APS Recovery Greece, την δι­κη­γό­ρο κ. Δέ­σποι­να Ζιώγα για την οι­νο­ποι­η­τι­κή εται­ρεία ΚΑΪΡ ΑΕ, την δι­κη­γό­ρο κ. Αρ­γυ­ρώ Βε­λα­ώ­ρα για ερ­γα­ζό­με­νους και το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου, καθώς και από την δι­κη­γό­ρο κ. Ευαγ­γε­λία Στέλ­λα Μι­χα­ή­λου.

Τα οι­κο­νο­μι­κά με­γέ­θη και η λο­γι­κή του σχε­δί­ου ρύθ­μι­σης

Η συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης, όπως πε­ρι­γρά­φε­ται στο υλικό της υπό­θε­σης, στη­ρί­χθη­κε σε κρί­σι­μους αριθ­μούς. Οι συ­ναι­νού­ντες πι­στω­τές εκ­προ­σω­πούν πο­σο­στό 75,71% επί του συ­νό­λου των απαι­τή­σε­ων. Το σύ­νο­λο των πάσης φύ­σε­ως οφει­λών, μαζί με πρό­σθε­τες επι­βα­ρύν­σεις, ανερ­χό­ταν στις 30/9/2022 σε 18.352.827,23 ευρώ.

Οι ρυθ­μί­σεις που προ­βλέ­πο­νται πε­ρι­λαμ­βά­νουν απο­πλη­ρω­μές προς ερ­γα­ζό­με­νους, Δη­μό­σιο και ασφα­λι­στι­κό φορέα σε μα­κρο­χρό­νιο ορί­ζο­ντα με άτο­κες δό­σεις, καθώς και αντι­με­τώ­πι­ση τρα­πε­ζι­κών και προ­μη­θευ­τι­κών απαι­τή­σε­ων με χρο­νι­κό βάθος και προ­βλέ­ψεις πε­ριο­ρι­σμού ή δια­γρα­φής μέ­ρους του κε­φα­λαί­ου, όπου αυτό πε­ρι­γρά­φε­ται. Το ου­σιώ­δες στοι­χείο, ωστό­σο, είναι ότι το δι­κα­στή­ριο εντό­πι­σε, διόρ­θω­σε και τε­λι­κά απο­δέ­χθη­κε τους όρους που συν­δέ­ο­νται με τον τρόπο εξα­σφά­λι­σης, την κα­τά­τα­ξη κρί­σι­μων πι­στω­τών όπως η ΔΕΗ, και τη δια­σφά­λι­ση ότι Δη­μό­σιο και e ΕΦΚΑ δεν οδη­γού­νται σε χει­ρό­τε­ρη θέση από ένα σε­νά­ριο ανα­γκα­στι­κής ρευ­στο­ποί­η­σης.

Μια επι­χεί­ρη­ση με το­πι­κές ρίζες και ει­δι­κό βάρος στα νησιά

Το υπό­βα­θρο της υπό­θε­σης έχει και κοι­νω­νι­κή διά­στα­ση. Πρό­κει­ται για οι­κο­γε­νεια­κή επι­χεί­ρη­ση με ιστο­ρι­κή πα­ρου­σία που, σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που πα­ρα­τί­θε­νται, ξε­κί­νη­σε το 1973 από ένα ενοι­κια­ζό­με­νο κα­τά­στη­μα στη Ρόδο με αντι­κεί­με­νο χον­δρι­κό εμπό­ριο τρο­φί­μων και ποτών και το 1974 με­τα­τρά­πη­κε σε σού­περ μάρ­κετ, το πρώτο στο νησί. Ακο­λού­θη­σαν επε­κτά­σεις, κτη­ρια­κές επεν­δύ­σεις και ανά­πτυ­ξη υπο­δο­μών, με εγκα­τα­στά­σεις συ­νο­λι­κής έκτα­σης 9.200 τ.μ. από το 1992, άνοιγ­μα κα­τα­στή­μα­τος στη Λέρο το 1995 με 40 νέες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας στην αφε­τη­ρία, επέ­κτα­ση με νέα ση­μεία στη Ρόδο το 1998, κα­τά­στη­μα στο Ρο­δί­νι τον Απρί­λιο 2010 300 τ.μ., και ιδιό­κτη­το κα­τά­στη­μα στ’ Αφά­ντου το 2007, 1500 τ.μ., με προ­σα­να­το­λι­σμό και στην του­ρι­στι­κή αγορά.

Αυτή η δια­δρο­μή εξη­γεί γιατί η εξυ­γί­αν­ση αντι­με­τω­πί­στη­κε ως θέμα που αφορά στην οι­κο­νο­μι­κή αντο­χή μιας ολό­κλη­ρης το­πι­κής αλυ­σί­δας. Για μια νη­σιω­τι­κή κοι­νω­νία, η στα­θε­ρό­τη­τα με­γά­λων προ­μη­θευ­τι­κών και λια­νε­μπο­ρι­κών σχη­μά­των συν­δέ­ε­ται άμεσα με την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, από τη δια­θε­σι­μό­τη­τα προ­ϊ­ό­ντων και τις πι­στώ­σεις στην αγορά μέχρι τη δια­τή­ρη­ση θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας και την ισορ­ρο­πία προ­μη­θευ­τών.

Η από­φα­ση 1/2026, με την απο­δο­χή της αί­τη­σης και την επι­κύ­ρω­ση της τρο­πο­ποι­η­μέ­νης συμ­φω­νί­ας, απο­τυ­πώ­νει ότι το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε πως το «βελ­τιω­μέ­νο» σχέ­διο δια­θέ­τει τα εχέγ­γυα εφαρ­μο­γής και τη θε­σμι­κή νο­μι­μό­τη­τα που απαι­τεί­ται, ώστε η επι­χεί­ρη­ση να πε­ρά­σει από την επα­πει­λού­με­νη δυ­σχέ­ρεια στη ρυθ­μι­σμέ­νη απο­πλη­ρω­μή και στη λει­τουρ­γι­κή ανα­σύ­ντα­ξη.