Ασφαιρα πυρά από τη ΔΕΥΑ Ρόδου: Αντί για συνεννόηση, κλιμακώνουν τη σύγκρουση

Το αδιέ­ξοδο των επι­λο­γών της δημο­τι­κής αρχής • Παρά την πρό­σκληση της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και του ίδιου του περι­φε­ρειάρχη κ. Γ. Χατζη­μάρ­κου για συνεν­νό­ηση, η δημο­τική αρχή της Ρόδου και ο δήμαρ­χος κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης επι­μέ­νουν σε νομικές ενέρ­γειες που έχουν ήδη καταρ­ρεύ­σει

Σε μία περίοδο που η Ρόδος έχει απόλυτη ανάγκη από στα­θε­ρό­τητα και θεσμική συνερ­γα­σία, η ΔΕΥΑ Ρόδου και ο δήμαρ­χος κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης επι­λέ­γουν τον δρόμο της σύγκρου­σης αντί για τη συνεν­νό­ηση. Αντί να ανα­ζη­τή­σουν κοινό τόπο με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου για μία κρίσιμη υπόθεση εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ και να απο­τρέ­ψουν μια δημο­σιο­νο­μική κατάρ­ρευση, κατα­φεύ­γουν σε νομικά τεχνά­σματα που όχι μόνο απορ­ρί­πτο­νται, αλλά επι­τεί­νουν το πρό­βλημα.

Η κορύ­φωση της έντασης έρχεται ενώ ο περι­φε­ρειάρ­χης κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος είχε ήδη, από τις 26 Ιουνίου, απο­στεί­λει για δεύτερη φορά προ­σω­πική πρό­σκληση (δεν έχει δημο­σιο­ποι­η­θεί) προς τον δήμαρχο Ρόδου για συνά­ντηση στο γραφείο του. Αντί απά­ντη­σης, η ΔΕΥΑΡ κατα­θέ­τει νέα δικό­γραφα στο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, όταν ήδη οι κατα­σχέ­σεις έχουν προ­χω­ρή­σει και οι δηλώ­σεις τρίτων έχουν φτάσει στο Πρω­το­δι­κείο Αθηνών.

Η ΔΕΥΑ Ρόδου και ο δήμαρ­χος συνε­χί­ζουν, δηλαδή, να τραβούν το σχοινί, αρνού­με­νοι να δια­χει­ρι­στούν με θεσμική σοβα­ρό­τητα την πιο κρίσιμη οικο­νο­μική και πολι­τική αντι­πα­ρά­θεση των τελευ­ταίων ετών στον νησιω­τικό δήμο.

Η νέα προ­σφυγή όμως, που ασκή­θηκε προχθές, ήταν ήδη άνευ ουσίας. Οι κατα­σχέ­σεις εις βάρος της ΔΕΥΑΡ είχαν προ­χω­ρή­σει, οι τρά­πε­ζες είχαν υπο­βά­λει δηλώ­σεις τρίτου στο Πρω­το­δι­κείο Αθηνών, και το ποσό του 1.043.000 ευρώ είχε ήδη δεσμευ­τεί και είναι προς απόδοση.

Οι νομικοί εκπρό­σω­ποι της Περι­φέ­ρειας κ.κ. Ευάγ­γε­λος Πετρό­που­λος, Γιώργος Μαυ­ρομ­μά­της και Έλλη Βελιάδη τόνισαν ξεκά­θαρα ότι δεν υπάρχει πλέον αντι­κεί­μενο προς ανα­στολή, αφού η δια­δι­κα­σία της διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης είχε συντε­λε­στεί και οι πράξεις ήταν πλέον ανε­πα­νόρ­θω­τες.

Χρονικό ενός αυτο­διοι­κη­τι­κού αδιε­ξό­δου

Η ΔΕΥΑΡ, από τις 18 Ιουνίου 2025, βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με πράξεις ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, καθώς η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου προ­χώ­ρησε στην έκδοση κατα­σχε­τη­ρίων λόγω ληξι­πρό­θε­σμων υπο­χρε­ώ­σεων ύψους 6.384.094,10 ευρώ που απορ­ρέ­ουν από την προ­γραμ­μα­τική σύμβαση της 6ης Ιουνίου 2022. Αντί η ΔΕΥΑΡ να προ­σέλ­θει στο τραπέζι του δια­λό­γου, όπως πρό­τεινε η Περι­φέ­ρεια, αντέ­δρασε με αλλε­πάλ­λη­λες αιτή­σεις προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών και ανα­κο­πών, πρώτα στο Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, έπειτα στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά και αφού κρίθηκε ότι απευ­θύν­θη­καν σε αναρ­μό­δια δικα­στή­ρια, προ­σέ­φυ­γαν προχθές, ξανά, στο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Οι πρώτες νομικές κινή­σεις της ΔΕΥΑΡ απορ­ρί­φθη­καν για λόγους τυπι­κούς και ουσια­στι­κούς. Η μία κρίθηκε απα­ρά­δε­κτη λόγω μη επί­δο­σης, η δεύτερη απορ­ρί­φθηκε για λόγους αναρ­μο­διό­τη­τας. Παρόλα αυτά, η διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ επι­μέ­νει να ανα­κυ­κλώ­νει τα ίδια επι­χει­ρή­ματα, αδια­φο­ρώ­ντας για το γεγονός ότι η δια­δι­κα­σία κατά­σχε­σης έχει ήδη ολο­κλη­ρω­θεί και τα χρη­μα­τικά δια­θέ­σιμα έχουν κινηθεί.

Η οικο­νο­μική κατάρ­ρευση ως εργα­λείο πολι­τι­κής πίεσης

Στο νέο αίτημα ανα­στο­λής, η ΔΕΥΑΡ επι­κα­λεί­ται την «ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη» που υφί­στα­ται, με κεντρικό επι­χεί­ρημα τη δέσμευση των τρα­πε­ζι­κών της λογα­ρια­σμών, που όπως ισχυ­ρί­ζε­ται απειλεί τη μισθο­δο­σία, τη συντή­ρηση του δικτύου ύδρευ­σης και την υγειο­νο­μική ασφά­λεια της Ρόδου εν μέσω θερινής περιό­δου.

Παρα­θέ­τει στοι­χεία για τερά­στιες οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις: 17,3 εκατ. ευρώ σε ετήσιες λει­τουρ­γι­κές δαπάνες, 15 εκατ. ευρώ οφειλές προς τη ΔΕΗ, 3 εκατ. ευρώ προς την εφορία και τον ΕΦΚΑ, και ποσά άνω των 17 εκατ. ευρώ για απο­κα­τα­στά­σεις από τη θεο­μη­νία “Bora”. Ωστόσο, η ίδια η ΔΕΥΑΡ ανα­γνω­ρί­ζει πως έχει ήδη υπαχθεί σε ρύθμιση μέσω ΑΑΔΕ για το ποσό των 6,38 εκατ. ευρώ. Και αυτό το στοι­χείο, όπως σημειώ­νουν οι νομικοί της Περι­φέ­ρειας, απο­τε­λεί άτυπη παρα­δοχή της οφειλής, καταρ­ρί­πτο­ντας τους ισχυ­ρι­σμούς περί «παρά­νο­μων πράξεων κατα­σχέ­σεων».

Νομικά επι­χει­ρή­ματα σε κενό χρόνο

Η ΔΕΥΑΡ επα­νέρ­χε­ται με επι­χει­ρή­ματα ότι το κατα­σχε­τή­ριο είναι άκυρο λόγω μη τήρησης της δια­δι­κα­σίας, όπως απουσία ειδο­ποί­η­σης υπε­ρη­με­ρίας ή μη ύπαρξη κατα­λο­γι­στι­κής πράξης. Προ­βάλ­λει επίσης τον ισχυ­ρι­σμό ότι η Περι­φέ­ρεια έχει μετα­βι­βά­σει την αρμο­διό­τητα είσπρα­ξης στην ΑΑΔΕ και δεν νομι­μο­ποιεί­ται να ασκήσει πράξη ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης.

Ωστόσο, όλα αυτά καταρ­ρί­πτο­νται τόσο από την πραγ­μα­τι­κό­τητα όσο και από τις ίδιες τις πράξεις της ΔΕΥΑΡ. Η διοί­κηση έχει υπο­γρά­ψει προ­γραμ­μα­τική σύμβαση το 2022, ανα­γνω­ρί­ζει τη συμ­με­τοχή της στο έργο, έχει ρυθ­μί­σει την οφειλή της και έχει πλη­ρώ­σει ήδη την πρώτη δόση. Όσο για τα δικο­νο­μικά ελατ­τώ­ματα, το Δικα­στή­ριο ήδη έκρινε πως δεν παρα­κω­λύ­ουν την κατά­σχεση η οποία έγινε νομίμως.

Επιλογή πόλωσης αντί συνεν­νό­η­σης

Απέ­να­ντι στη θεσμική ψυχραι­μία της Περι­φέ­ρειας, η οποία σε κάθε ανα­κοί­νωσή της τονίζει την ανάγκη δια­λό­γου και όχι ρεβαν­σι­σμού, η ΔΕΥΑΡ συνε­χί­ζει να πυρο­δο­τεί εντά­σεις. Με ανα­κοι­νώ­σεις που στρέ­φο­νται κατά της Περι­φέ­ρειας, αφήνει υπαι­νιγ­μούς για πολι­τική στο­χο­ποί­ηση, αρνεί­ται κάθε συμ­βι­βα­σμό και δημιουρ­γεί κλίμα πόλωσης, με μονα­δικό απο­δέ­κτη την κοινή γνώμη. Η στάση αυτή δεν συμ­βα­δί­ζει με τον ρόλο μιας κοι­νω­φε­λούς επι­χεί­ρη­σης. Η άρνηση απο­δο­χής των πραγ­μα­τι­κών γεγο­νό­των, η επί­κληση της ίδιας ρητο­ρι­κής και η αποφυγή δια­λό­γου πλήτ­τουν την ίδια τη Ρόδο. Δεν υπη­ρε­τούν την κοι­νω­νία. Δεν προ­στα­τεύ­ουν τους εργα­ζό­με­νους. Και σίγουρα δεν πείθουν τη Δικαιο­σύνη.

Πόσο μάλλον ότι η αλήθεια είναι αδυ­σώ­πητη: Η ΔΕΥΑ Ρόδου ανα­γνω­ρί­ζει ότι οφείλει ποσό άνω των 2 εκατ. ευρώ και δεν έχει κατα­βά­λει τίποτε από τον Οκτώ­βριο του 2024 παρά μόνο 150.000 ευρώ περίπου με ρύθμιση της τελευ­ταίας στιγμής λόγω της δέσμευ­σης!!!

Η απουσία πολι­τι­κής αυτο­γνω­σίας

Το πλέον ανη­συ­χη­τικό δεν είναι το δικο­νο­μικό αδιέ­ξοδο. Είναι η στάση της δημο­τι­κής διοί­κη­σης. Αντί να ανα­λά­βουν τις ευθύνες τους, αντί να απα­ντή­σουν στις συνε­χείς προ­σκλή­σεις του Περι­φε­ρειάρχη για θεσμικό διάλογο, ο δήμαρ­χος και η ΔΕΥΑΡ επι­λέ­γουν ρητο­ρική ρήξης και εσω­τε­ρι­κής κατα­νά­λω­σης. Το τελευ­ταίο δελτίο Τύπου της ΔΕΥΑΡ, που αφήνει υπό­νοιες για επι­κεί­μενη δικα­στική εξέλιξη εντός της ημέρας, ενώ είναι αδύνατο να εκδοθεί προ­σω­ρινή διαταγή από Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο και αυτό απο­τε­λεί χαρα­κτη­ρι­στικό δείγμα επι­κοι­νω­νια­κού ελιγμού και όχι σοβαρής θεσμι­κής αντί­δρα­σης.

Μια κρίση που απαιτεί λύσεις, όχι καταγ­γε­λίες

Η Ρόδος βρί­σκε­ται μπροστά σε μια θεσμική δοκι­μα­σία. Η δημο­τική επι­χεί­ρηση ύδρευ­σης και ο ίδιος ο δήμαρ­χος έχουν την επιλογή: είτε να προ­σέλ­θουν στο τραπέζι του δια­λό­γου, είτε να συνε­χί­σουν τα “άσφαιρα πυρά” που δεν έχουν καμία ουσια­στική επί­δραση στο νομικό και οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον της κρίσης.

Η κοι­νω­νία της Ρόδου δεν αντέχει άλλο διχασμό. Χρειά­ζε­ται αλήθεια, θεσμική ωρι­μό­τητα και κυρίως ευθύνη. Αυτό που χρειά­ζε­ται τώρα δεν είναι πόλωση. Είναι θεσμική ενότητα, σοβα­ρό­τητα και υπευ­θυ­νό­τητα. Η τοπική αυτο­διοί­κηση δεν μπορεί να λει­τουρ­γεί ως πεδίο μικρο­πο­λι­τι­κών αντα­γω­νι­σμών. Η ευθύνη δεν είναι αόριστη. Έχει ονο­μα­τε­πώ­νυμα. Και η ιστορία θα τα κατα­γρά­ψει.