Οχι της Αθήνας σε κοινές περιπολίες στο Αιγαίο

«Προ­φα­νώς θέ­λου­με και επι­ζη­τού­με συ­νερ­γα­σία με την Τουρ­κία σε κάθε επί­πε­δο για την απο­τε­λε­σμα­τι­κή δια­χεί­ρι­ση των με­τα­να­στευ­τι­κών και προ­σφυ­γι­κών ροών, αλλά, για ευ­νό­η­τους λό­γους, θέμα κοι­νών πε­ρι­πο­λιών στο Αι­γαίο δεν υπάρ­χει». Αυτή είναι η επί­ση­μη θέση της Αθή­νας, όπως τη δια­τυ­πώ­νει στέ­λε­χος του υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών, ένα­ντι της φι­λο­λο­γί­ας και φη­μο­λο­γί­ας των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών ότι η Ευ­ρώ­πη και κυ­ρί­ως η Γερ­μα­νία προ­ω­θούν ατζέ­ντα κοι­νών πε­ρι­πο­λιών Ελ­λά­δας-Τουρ­κί­ας στο Αι­γαίο, με αφορ­μή την έξαρ­ση των με­τα­να­στευ­τι­κών ροών. Βε­βαί­ως, το ίδιο στέ­λε­χος του ΥΠΕΞ σπεύ­δει να διευ­κρι­νί­σει ότι μέχρι στιγ­μής σε κα­νέ­να επί­ση­μο ευ­ρω­παϊ­κό έγ­γρα­φο δεν υπάρ­χει ανα­φο­ρά σε κοι­νές πε­ρι­πο­λί­ες, ούτε έχουν γίνει σχε­τι­κές επί­ση­μες δη­λώ­σεις.

Η εύ­λο­γη αγω­νία της Αθή­νας, από την οποία απορ­ρέ­ει η από­λυ­τη άρ­νη­ση ακόμα και να μπει σε συ­ζή­τη­ση για κοι­νές πε­ρι­πο­λί­ες ελ­λη­νι­κών και τουρ­κι­κών Αρχών στο Αι­γαίο, προ­κύ­πτει από τη δε­δη­λω­μέ­νη θέση της Τουρ­κί­ας περί συ­γκυ­ριαρ­χί­ας στο Αι­γαίο και την επι­μο­νή της Αγκυ­ρας στη μη ανα­γνώ­ρι­ση θα­λασ­σί­ων συ­νό­ρων. Οπως εξη­γούν δι­πλω­μα­τι­κά στε­λέ­χη, το θέμα ξε­φεύ­γει από τη δια­χεί­ρι­ση του προ­σφυ­γι­κού-με­τα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος και η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά έχει κάθε λόγο να είναι κα­χύ­πο­πτη ότι η Τουρ­κία θα προ­σπα­θή­σει να εκ­με­ταλ­λευ­θεί την έναρ­ξη μιας τέ­τοιας συ­ζή­τη­σης με βάση τα συμ­φέ­ρο­ντά της και προ­κει­μέ­νου να εξυ­πη­ρε­τή­σει και να προ­ω­θή­σει τις πά­γιες διεκ­δι­κή­σεις της.

Ετσι, η Αθήνα έχει κα­τα­στή­σει σαφές προς τους εταί­ρους ότι είναι δια­τε­θει­μέ­νη να συ­νερ­γα­σθεί στενά με την Αγκυ­ρα σε κάθε άλλο επί­πε­δο και ασφα­λώς τάσ­σε­ται υπέρ της πα­ρο­χής ενί­σχυ­σης προς την Τουρ­κία, όπως και σε άλλες χώρες της πε­ριο­χής, όπως η Ιορ­δα­νία και η Αί­γυ­πτος, που έχουν δε­χθεί και συ­νε­χί­ζουν να δέ­χο­νται με­γά­λη πίεση από με­τα­να­στευ­τι­κές και προ­σφυ­γι­κές ροές. Ωστό­σο, η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά σπεύ­δει να υπο­μνή­σει ότι η Αγκυ­ρα δεν εφαρ­μό­ζει συμ­φω­νί­ες που ήδη έχει υπο­γρά­ψει, όπως τη δι­με­ρή συμ­φω­νία επα­νεισ­δο­χής με την Ελ­λά­δα, η οποία έχει μεί­νει σχε­δόν ανε­νερ­γή, αλλά και τη συμ­φω­νία επα­νεισ­δο­χής με την Ε.Ε., η οποία μπο­ρεί μεν να έχει ορί­ζο­ντα έναρ­ξης υλο­ποί­η­σης σε μια τριε­τία, ωστό­σο πε­ρι­λαμ­βά­νει σαφή ανα­φο­ρά σε δέ­σμευ­ση της γεί­το­νος να υλο­ποι­ή­σει πο­λι­τι­κές απο­θάρ­ρυν­σης των με­τα­να­στευ­τι­κών ροών.

Σε φάση «ερ­γα­λειο­ποί­η­σης»

Σύμ­φω­να με την ανά­λυ­ση που έχει γίνει σε ανώ­τα­το δι­πλω­μα­τι­κό επί­πε­δο, η Αθήνα εκτι­μά ότι η Τουρ­κία έχει ει­σέλ­θει σε φάση «ερ­γα­λειο­ποί­η­σης» του προ­σφυ­γι­κού-με­τα­να­στευ­τι­κού, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει κατά το δυ­να­τόν με­γα­λύ­τε­ρα οφέλη. Ετσι, πα­ρα­τη­ρούν δι­πλω­μα­τι­κά στε­λέ­χη, η Αγκυ­ρα εμ­φα­νί­σθη­κε στην αρχή πρό­θυ­μη να δα­πα­νή­σει με­γά­λα χρη­μα­τι­κά ποσά για τη δη­μιουρ­γία κα­ταυ­λι­σμών, όπου βρή­καν κα­τα­φύ­γιο εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες, υλο­ποιώ­ντας μια πο­λι­τι­κή προ­σέγ­γι­σης των πλη­θυ­σμών αυτών. Πλέον, εκτι­μά­ται ότι, εν­δε­χο­μέ­νως και για οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους, η Τουρ­κία απο­φά­σι­σε να με­τα­φέ­ρει το πρό­βλη­μα στην Ευ­ρώ­πη, πιέ­ζο­ντας για τα κα­τάλ­λη­λα ανταλ­λάγ­μα­τα. Ποια θα μπο­ρού­σαν να είναι αυτά; Η εξα­σφά­λι­ση πρό­σθε­της χρη­μα­το­δό­τη­σης, η επι­τά­χυν­ση ικα­νο­ποί­η­σης του πά­γιου αι­τή­μα­τος για απε­λευ­θέ­ρω­ση της βίζας για Τούρ­κους πο­λί­τες που επι­θυ­μούν να τα­ξι­δέ­ψουν στην Ε.Ε., η ισχυ­ρο­ποί­η­ση των Σω­μά­των Ασφα­λεί­ας, όπως η τουρ­κι­κή Ακτο­φυ­λα­κή, με σύγ­χρο­να μέσα, η δη­μιουρ­γία buffer zone στη Συρία. Η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά ασφα­λώς είναι κα­χύ­πο­πτη, με βάση την εμπει­ρία της, ότι η Αγκυ­ρα σε όλους αυ­τούς του λό­γους επι­θυ­μεί να προ­σθέ­σει και την προ­ώ­θη­ση των πά­γιων διεκ­δι­κή­σε­ών της στο Αι­γαίο.

Κα­θη­με­ρι­νή