Επικίνδυνα για κορωνοϊό τα παιχνίδια από αφρολέξ και πλαστικό στις πισίνες

ΩΗ συ­γκέ­ντρω­ση ατό­μων μέσα σε μία πι­σί­να πρέ­πει να είναι μειω­μέ­νη κατά 5-6 φορές από ό,τι ίσχυε μέχρι πρό­σφα­τα, όπως άλ­λω­στε προ­βλέ­πουν οι οδη­γί­ες του ΕΟΔΥ. Την επι­σή­μαν­ση κάνει σε συ­νέ­ντευ­ξη της η ομό­τι­μη κα­θη­γή­τρια, στο Τμήμα Βιοϊ­α­τρι­κών Επι­στη­μών, του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Δυ­τι­κής Ατ­τι­κής Aθηνά Μαυ­ρί­δου, στο Πρα­κτο­ρείο FM και στην εκ­πο­μπή της Τά­νιας Η. Μα­ντου­βά­λου «104,9 ΜΥ­ΣΤΙ­ΚΑ ΥΓΕΙΑΣ». Ο ΕΟΔΥ έχει πει 5 τμ για κάθε κο­λυμ­βη­τή, επι­ση­μαί­νει η κ Μαυ­ρί­δου, εξη­γώ­ντας ωστό­σο ότι για να είναι δυ­να­τές οι απο­στά­σεις, απαι­τεί­ται να μειω­θεί ο μέ­γι­στος αριθ­μός κο­λυμ­βη­τών που επι­τρέ­πε­ται να πα­ρευ­ρί­σκε­ται συγ­χρό­νως μέσα στην πι­σί­να, αλλά και στους βοη­θη­τι­κούς χώ­ρους. Μά­λι­στα σε μια δια­δι­κτυα­κή συ­ζή­τη­ση ει­δι­κών επι­στη­μό­νων από πολ­λές ευ­ρω­παϊ­κές χώρες και από τις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες, που έλαβε μέρος η κ Μαυ­ρί­δου, ανα­φέρ­θη­κε ότι πολ­λές χώρες έχουν μειώ­σει την­συ­γκέ­ντρω­ση των λουό­με­νων με διά­φο­ρους τρό­πους. «Η Αυ­στρία έχει κα­θο­ρί­σει 6τμ/κο­λυμ­βη­τή, ενώ η Ολ­λαν­δία 10-12τμ/κο­λυμ­βη­τή, σε κο­λυμ­βη­τή­ρια όπου γί­νο­νται μα­θή­μα­τα ή προ­πό­νη­ση και ο κο­λυμ­βη­τής με­τα­κι­νεί­ται. Η Αυ­στρία μά­λι­στα έχει μειώ­σει κατά 10 φορές το σύ­νο­λο των ατό­μων που επι­τρέ­πε­ται να βρί­σκο­νται γε­νι­κό­τε­ρα στους χώ­ρους της πι­σί­νας ως επι­σκέ­πτες, συ­νο­δοί παι­διών κ,λ.π».

Όχι στις πι­σί­νες οι ευ­πα­θείς ομά­δες

Ο ιός αυτός σύμ­φω­να με την κα­θη­γή­τρια δεν φαί­νε­ται να έχει απο­μο­νω­θεί σε μο­λυ­σμα­τι­κή μορφή (δη­λα­δή ολό­κλη­ρο το ιικό σω­μα­τί­διο) σε καμία κα­τη­γο­ρία νερού. «Η κύρια πηγή με­τά­δο­σης του ιού φαί­νε­ται να είναι οι ασθε­νείς και οι προ-συμ­πτω­μα­τι­κοί φο­ρείς, και όχι το πε­ρι­βάλ­λον, το οποίο φαί­νε­ται να συμ­βά­λει λι­γό­τε­ρο από όλους τους άλ­λους πα­ρά­γο­ντες με­τά­δο­σης. Μο­λυ­σμέ­να στα­γο­νί­δια απε­λευ­θε­ρώ­νο­νται στον αέρα και στους βοη­θη­τι­κούς χώ­ρους της πι­σί­νας με τον βήχα, το φτάρ­νι­σμα, ακόμα και την ομι­λία. Και η πι­θα­νό­τη­τα νό­ση­σης εξαρ­τά­ται από την μο­λυ­σμα­τι­κή δόση, δη­λα­δή τον αριθ­μό των ιϊκών σω­μα­τι­δί­ων, που θα ει­σπνεύ­σει όποιος εκτε­θεί. Ως εκ τού­του ευ­πα­θείς ομά­δες πλη­θυ­σμού, καλό είναι να απο­φύ­γουν να κο­λυ­μπή­σουν στις πι­σί­νες σε αυτή τη φάση».

Η υπερ­βο­λι­κή χλω­ρί­ω­ση δη­μιουρ­γεί καρ­κι­νο­γό­να πα­ρα­προ­ϊ­ό­ντα

Όσον αφορά το χλώ­ριο, η κ. Μαυ­ρί­δου λέει ότι δεν έχει απο­δει­χτεί αν σκο­τώ­νει τον ιό, αλλά αν εφαρ­μο­στεί μία χλω­ρί­ω­ση με σω­στές προ­δια­γρα­φές, τότε το νερό φαί­νε­ται ότι μπο­ρεί να είναι ασφα­λές. «Η σωστή χλω­ρί­ω­ση είναι δύ­σκο­λη υπό­θε­ση. Εξαρ­τά­ται από πολ­λές πα­ρα­μέ­τρους του νερού (θερ­μο­κρα­σία, pH κλπ). Πρέ­πει να είναι συ­νε­χής, και όχι απο­σπα­σμα­τι­κή, και δεν πρέ­πει να ξε­περ­νά­ει τα όρια των νο­μο­θε­τι­κών δια­τά­ξε­ων, διότι δη­μιουρ­γού­νται επι­κίν­δυ­να και συχνά καρ­κι­νο­γό­να πα­ρα­προ­ϊ­ό­ντα». Με αυτή την έν­νοια η αύ­ξη­ση του χλω­ρί­ου στο νερό υπό τις πα­ρού­σες συν­θή­κες, σύμ­φω­να με τους επι­στή­μο­νες όλων των χωρών, δεν απο­τε­λεί ασφα­λή επι­λο­γή, το­νί­ζει η κα­θη­γή­τρια. «Αντί­θε­τα απαι­τεί­ται η σχο­λα­στι­κή εφαρ­μο­γή της σω­στής δια­δι­κα­σί­ας χλω­ρί­ω­σης, σε επαρ­κή χρόνο ώστε το χλώ­ριο να ασκή­σει την μι­κρο­βιο­κτό­νο δράση του. Και βέ­βαια το νερό της πι­σί­νας δεν πρέ­πει να είναι σε κα­νέ­να ση­μείο στά­σι­μο, κα­θό­τι η στα­σι­μό­τη­τα ευ­νο­εί την ανά­πτυ­ξη πα­θο­γό­νων μι­κρο­βί­ων». Σε σχέση με τους πε­ρι­βάλ­λο­ντες χώ­ρους τα μόνα ση­μεία που φαί­νε­ται να έχουν κίν­δυ­νο, υπο­γραμ­μί­ζει η κ. Μαυ­ρί­δου είναι τα παι­χνί­δια, και διά­φο­ρα βοη­θη­τι­κά κο­λύμ­βη­σης, που είναι συ­νή­θως από αφρο­λέξ ή από πλα­στι­κό. «Σε αυτές τις δύο κα­τη­γο­ρί­ες υλι­κών ο ιός έχει αυ­ξη­μέ­νη αντο­χή και δεν είναι ακόμη τεκ­μη­ριω­μέ­νη η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της απο­λύ­μαν­σης. Για αυτό το λόγο τέ­τοια είδη, καλό είναι να μην υπάρ­χουν στις πι­σί­νες».

Μι­κρό­τε­ρος κίν­δυ­νος σε ανοι­κτές πι­σί­νες

Στις ανοι­χτές πι­σί­νες σύμ­φω­να με την κ. Μαυ­ρί­δου ο κίν­δυ­νος είναι μι­κρό­τε­ρος, εφό­σον η συ­γκέ­ντρω­ση του ιού στον αέρα αραιώ­νε­ται πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο. «Για αυτό στις κλει­στές πι­σί­νες τα κλι­μα­τι­στι­κά συ­στή­μα­τα πρέ­πει να επι­τρέ­πουν την με­γα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή εισ­ροή φρέ­σκου αέρα στους χώ­ρους των εγκα­τα­στά­σε­ων. Για με­γα­λύ­τε­ρη ασφά­λεια πρέ­πει να τεθεί εκτός λει­τουρ­γί­ας κάθε σύ­στη­μα (whirlpool, jacuzzi, ή άλλο) που δη­μιουρ­γεί υδρο­νέ­φος».

Κα­θο­ρι­στι­κός ο ρόλος της προ­σω­πι­κής ευ­θύ­νης

Όσον αφορά τον ρόλο του κοι­νού στην ασφα­λή λει­τουρ­γία της πι­σί­νας, ήταν πάντα κα­θο­ρι­στι­κός. «Οι συ­νή­θεις υπο­χρε­ώ­σεις ισχύ­ουν και πρέ­πει να ακο­λου­θού­νται τώρα με ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη συ­νέ­πεια: ντους πριν από την εί­σο­δο της πι­σί­νας, σκου­φά­κι, απα­γό­ρευ­ση της χρή­σης σε άτομα με εμ­φα­νή συμ­πτώ­μα­τα, πα­ρα­κο­λού­θη­ση των παι­διών, ώστε να πη­γαί­νουν σε τακτά χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα στην τουα­λέ­τα, προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος χώρου από επι­σκέ­πτες».

*Η κ. Μαυ­ρί­δου είναι και μέλος του ΔΣ της Πα­νελ­λή­νιας Ένω­σης Βιο­ε­πι­στη­μό­νων (ΠΕΒ)

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ