Viral στα social media με άρωμα μαύρου χιούμορ – Μαύρη, με σχέδιο νεκροταφείου και τάφους, ανέβηκε στην ομάδα των Κοιμητηρίων Ρόδου, έγινε θέμα συζήτησης σε όλη τη χώρα και δίχασε ανάμεσα σε ευχές, ειρωνεία και ένα φλουρί που κανείς δεν θέλει να φανταστεί πού κατέληξε
Πρωτοχρονιάτικες πίτες έχουν κοπεί πολλές. Πίτες με αμύγδαλο, πίτες με ζάχαρη, πίτες με στολισμό που θυμίζει χιόνι και παιδικά χρόνια. Υπάρχει όμως και η κατηγορία εκείνη που δεν σε αφήνει να χαμογελάσεις αμέριμνα, σε αναγκάζει να σταθείς μισό βήμα πίσω και να αναρωτηθείς αν αυτό που βλέπεις είναι ευρηματικό, ατυχές ή απλώς τόσο παράτολμο που μετατρέπεται αυτομάτως σε viral. Σε αυτή ακριβώς την κατηγορία μπήκε, χωρίς δεύτερη σκέψη, η βασιλόπιτα των Κοιμητηρίων Ρόδου για το 2026, μια πίτα μαύρη, που απεικονίζει νεκροταφείο και δείχνει τάφους, σαν να αποφάσισε να κάνει το πιο κυριολεκτικό σχόλιο για τη ζωή, την απώλεια και την ετήσια ανάγκη μας να λέμε «καλή χρονιά» ακόμη και όταν η πραγματικότητα δεν χαρίζεται.
Η ανάρτηση ανέβηκε στην ομάδα των Κοιμητηρίων Ρόδου και μέσα σε ελάχιστο χρόνο έγινε viral. Όχι επειδή έφερε κάποια πρωτοφανή είδηση, αλλά επειδή πέτυχε κάτι που τα social media λατρεύουν. Έφερε σε σύγκρουση την ευχή με την εικόνα, την παράδοση με την αισθητική, τη σοβαρότητα ενός χώρου πένθους με την χαλαρή κουλτούρα της διαδικτυακής ατάκας. Κι εκεί, μέσα σε σχόλια, κοινοποιήσεις και αντιδράσεις, η βασιλόπιτα πέρασε από έθιμο σε δημόσιο γεγονός, με πρωταγωνιστή ένα γλυκό που έμοιαζε να λέει, με το δικό του σκοτεινό ύφος, ότι το 2026 θα το καλωσορίσουμε όπως είναι, χωρίς φίλτρα.
Η ανάρτηση που άναψε το φυτίλι της συζήτησης
Το κείμενο που συνόδευσε την ανάρτηση ήταν τυπικό, ευγενικό και γιορτινό, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες εκδηλώσεις. «Με ιδιαίτερη χαρά πραγματοποιήθηκε η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας 2026 του Κοιμητηρίου Ρόδου, παρουσία του Δημάρχου Ρόδου Αλέξανδρου Κολιάδη της Αντιδημάρχου Ματίνας Γιαννέλη, της Προέδρου Δημοτικής Κοινοτητας Ρόδου κ. Σουσάνας Καρδούλια, του κ. Γιωργου Καστέλα εκπροσώπου της Δημοτικής Κοινότητας Ρόδου. Την πίτα μας την ευλόγησε ο Αιδεσιμότατος Φιλόθεος Κάλφας».
Στη συνέχεια, η ανάρτηση ευχαριστούσε όσους στήριξαν τη διοργάνωση και έκλεινε με την καθιερωμένη ευχή. «Ευχόμαστε το 2026 να είναι μια χρονιά με υγεία, δύναμη και συνεργασία για όλους».
Μέχρι εδώ, όλα θα μπορούσαν να είναι μια ακόμα δημοτική ανάρτηση, από αυτές που περνούν μπροστά από τα μάτια μας χωρίς δεύτερη σκέψη. Όμως, η εικόνα της πίτας έκανε όλη τη διαφορά. Γιατί άλλο να γράφεις για υγεία και δύναμη και άλλο να το κάνεις δίπλα σε μια μαύρη βασιλόπιτα που δείχνει τάφους. Είναι σαν να εύχεσαι «καλή όρεξη» με φόντο ένα υπαρξιακό σχόλιο σε ζαχαρόπαστα.
Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο η εικόνα αλλά και το πού εμφανίστηκε. Στον χώρο των κοιμητηρίων, εκεί όπου η κοινωνία πηγαίνει για να αποχαιρετήσει, να θυμηθεί, να πενθήσει. Όταν ένα τέτοιο πλαίσιο συναντά την έννοια της κοπής της πίτας, δημιουργείται αναπόφευκτα μια ένταση. Η τελετουργία της αρχής του χρόνου είναι συνδεδεμένη με ελπίδα. Τα κοιμητήρια είναι συνδεδεμένα με απώλεια. Η πίτα αυτή δεν προσπάθησε να γεφυρώσει διακριτικά τις 2 έννοιες, τις έβαλε δίπλα δίπλα, σχεδόν προκλητικά, και αυτό ήταν αρκετό για να αρχίσει το διαδίκτυο να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Να μετατρέπει την αντίφαση σε θέαμα.
Το σχόλιο του Χριστόδουλου Μαλιαράκη που έδωσε τον τόνο
Ο δικηγόρος Χριστόδουλος Μαλιαράκης ήταν ο πρώτος που σχολίασε, με τρόπο που αποτυπώνει όλη την αμηχανία της υπόθεσης χωρίς να χάνει την ειρωνεία. «Δεν έχω καταλήξει αν αυτός που έφτιαξε τη βασιλόπιτα για τα δημοτικά κοιμητήρια Ρόδου έχει πολύ μαύρο χιούμορ ή καθόλου χιούμορ».
Και συνέχισε, αποτυπώνοντας το λεπτό σημείο στο οποίο ισορροπεί το μαύρο χιούμορ, ειδικά όταν μπαίνει σε θεσμικούς χώρους και δημόσιες αναρτήσεις. «Καλό να ξορκίζουμε το θάνατο που έρχεται σε όλους, το χέρι όμως που ξεπροβάλλει στο πλάι, σαν να ετοιμάζεται να βγει από τον τάφο, είναι τρομακτικό. Βέβαια το μαύρο χιούμορ και το ξόρκισμα θέλει τέχνη, έχει ειρωνεία και υπαινιγμό και κάτι που μπορεί να ξεκινήσει ως τέτοιο να καταλήξει ως μακάβριο. Δεν θέλω να ξέρω κέρδισε αυτός ή η που βρήκε το φλουρί».
Η τελευταία φράση λειτούργησε σαν σπίθα στο προσάναμμα. Γιατί το φλουρί είναι το πιο αθώο, το πιο παιδικό σύμβολο της βασιλόπιτας. Είναι η υπόσχεση τύχης μέσα σε ένα κομμάτι γλυκό. Όταν όμως η εικόνα γύρω του είναι ένα νεκροταφείο, το φλουρί αποκτά δεύτερη σκιά. Και κάπου εκεί το χιούμορ ξεφεύγει από την πρόθεση και γίνεται κοινωνικό σχόλιο, ακόμη κι αν κανείς δεν το σχεδίασε ως τέτοιο.
Γιατί έγινε viral και τι λέει αυτό για το κοινό
Το μαύρο χιούμορ στην Ελλάδα δεν είναι ξένο. Είναι τρόπος άμυνας, τρόπος να μικραίνεις τον φόβο μιλώντας γι αυτόν. Όταν όμως το μαύρο χιούμορ ακουμπά τον θάνατο, ειδικά σε περιβάλλον που τον φιλοξενεί κυριολεκτικά, το αποτέλεσμα είναι ασταθές. Άλλοι το βλέπουν ως γενναίο ξόρκι. Άλλοι ως έλλειψη μέτρου. Και πολλοί απλώς ως την τέλεια αφορμή για σχόλια, γιατί στα social media η αμηχανία είναι καύσιμο. Όσο πιο δύσκολο είναι να πεις αν πρέπει να γελάσεις ή να σοβαρευτείς, τόσο πιο εύκολα θα το μοιραστείς.
Το κρίσιμο σημείο σε αυτή την ιστορία δεν είναι να αποφασιστεί αν η πίτα ήταν σωστή ή λάθος. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η εικόνα της έφερε στην επιφάνεια μια συζήτηση που συνήθως αποφεύγεται. Πώς μιλάμε για τον θάνατο στη δημόσια σφαίρα. Πώς οι θεσμοί ισορροπούν ανάμεσα στο ανθρώπινο και στο επίσημο. Πώς ένα έθιμο που υποτίθεται ότι ενώνει, μπορεί μέσα σε μια φωτογραφία να χωρίσει το κοινό σε στρατόπεδα.
