Εξι σενάρια μετεκλογικών συνεργασιών

Η δημο­σκο­πική εκτί­μηση, στα όρια της μαθη­μα­τι­κής βεβαιό­τη­τας, ότι όποιο εκ των δύο κομ­μά­των, ΣΥΡΙΖΑ ή Ν.Δ., πρω­τεύ­σει στις κάλπες θα απέχει πολύ από το όριο της αυτο­δυ­να­μίας, περι­πλέ­κει σε μεγάλο βαθμό τα μετε­κλο­γικά σενάρια συνερ­γα­σίας. Σε συν­δυα­σμό με την επεί­γουσα ανάγκη η χώρα να απο­κτή­σει άμεσα λει­τουρ­γική κυβέρ­νηση που θα κληθεί να δια­χει­ρι­στεί όχι μόνον το νέο μνη­μό­νιο αλλά και κρίσιμα ζητή­ματα όπως το προ­σφυ­γικό – μετα­να­στευ­τικό (η Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. για το θέμα προ­γραμ­μα­τί­στηκε μόλις τρία 24ωρα από τις ελλη­νι­κές κάλπες), το απο­τέ­λε­σμα θα ορίσει, σχεδόν αυτό­ματα, και τις επι­λο­γές του νικητή για την κυβέρ­νησή του.

Ολα δεί­χνουν ότι στη Βουλή θα βρί­σκο­νται σίγουρα έξι κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., Χρ. Αυγή, Ποτάμι, ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ, και κάποια, αν όχι όλα, εκ των Ανε­ξάρ­τη­των Ελλήνων, Λαϊκής Ενό­τη­τας και Ενωσης Κεντρώων. Το πλέον πιθανό ότι ότι ο πρώτος της κάλπης θα εξα­σφα­λί­σει από 134 έως και 138 έδρες, γεγονός που σημαί­νει ότι δεν θα του αρκεί ένα μόνον από τα μικρό­τερα κόμματα για τη συγκρό­τηση κυβέρ­νη­σης. Ας δούμε, λοιπόν, τα έξι σενάρια της επό­με­νης μέρας.

Νίκη της Ν.Δ.

Ενδε­χό­μενη πρωτιά του κ. Ευ. Μεϊ­μα­ράκη, βάσει όσων προ­ε­κλο­γικά έχει πει, μοιάζει να δημιουρ­γεί καλύ­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για ταχεία συγκρό­τηση κυβέρ­νη­σης μακράς πνοής. Ο ίδιος έχει προ­α­ναγ­γεί­λει ότι, πέραν των Στ. Θεο­δω­ράκη και Φώφης Γεν­νη­ματά που μοιά­ζουν πιθανοί σύμ­μα­χοι, θα απευ­θυν­θεί και στον κ. Αλ. Τσίπρα.

Η άρνηση της πρό­τα­σης από την Κου­μουν­δού­ρου προ­ε­ξο­φλεί­ται ενώ το σενάριο ενός «μεγάλου συνα­σπι­σμού» προ­κα­λεί προ­βλη­μα­τι­σμό και στο εσω­τε­ρικό της Ν.Δ. Δεν είναι λίγοι όσοι διά­βα­σαν με προσοχή την πρό­σφατη δήλωση του κ. Κ. Καρα­μανλή, ο οποίος επέλεξε να κάνει λόγο για κυβέρ­νηση με κορμό τη Ν.Δ. που θα απο­λαμ­βά­νει «ευρεία κοι­νω­νική αποδοχή» (και όχι «ευρεία κοι­νο­βου­λευ­τική αποδοχή»). Το σενάριο του μεγάλου συνα­σπι­σμού θα μπο­ρούσε να κατα­στεί επι­τα­κτικό εάν τα δύο πρώτα κόμματα έχουν χαμηλά ποσοστά, κάτω από το όριο του 30%, και άρα ακόμη και με τρι­κομ­μα­τική συνερ­γα­σία, η νέα κυβέρ­νηση θα εκπρο­σω­πούσε τη μειο­ψη­φία της κάλπης. Οχι ότι κάτι τέτοιο δεν έχει ξανα­συμ­βεί. Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ συγκυ­βέρ­νη­σαν, από τον Ιούνιο του 2012, αθροί­ζο­ντας το 48,16% των ψήφων, ο δε ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ είχαν αθροι­στικά ακόμη μικρό­τερο ποσοστό, μόλις το 41,09%. Μόνον που πλέον οι συν­θή­κες είναι δια­φο­ρε­τι­κές και οι μικρό­τε­ροι «κυβερ­νη­τι­κοί εταίροι» δεν απο­κλεί­ε­ται να συναρ­τή­σουν τη στάση τους από την εμπλοκή και των δύο μεγάλων στο σχήμα.

Εκεί που η συζή­τηση αρχίζει να αποκτά μεγα­λύ­τερο ενδια­φέ­ρον, και περισ­σό­τερα σενάρια, είναι σε ενδε­χό­μενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ.

Νίκη ΣΥΡΙΖΑ

Ο κ. Αλέξης Τσίπρας ξεκί­νησε να διεκ­δι­κεί μια μάλλον άπιαστη αυτο­δυ­να­μία, και μέχρι τέλους, με στόχο τη συσπεί­ρωση, ζητούσε δύο επι­πλέον βου­λευ­τές από τους 149 του Ιανουα­ρίου. Παράλ­ληλα, προ­έ­βαλε ως βασικό κυβερ­νη­τικό του εταίρο τους ΑΝΕΛ, που όμως δοκι­μά­ζο­νται να υπερ­βούν το 3%. Ο τέως πρω­θυ­πουρ­γός έχει απορ­ρί­ψει το σενάριο του «μεγάλου συνα­σπι­σμού», αν και, όπως προει­πώ­θηκε, μπορεί το κόμμα του να εξω­θη­θεί σε αυτόν. Σε μια τέτοια περί­πτωση, ούτε ο ίδιος ούτε βέβαια ο κ. Μεϊ­μα­ρά­κης θα μπο­ρού­σαν να είναι στη θέση του πρω­θυ­πουρ­γού.

Παρά το γεγονός ότι η αρχική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ ήταν «όχι σε συγκυ­βέρ­νηση με Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι», ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, και στο debate, άφησε ανοιχτό το παρά­θυρο συνερ­γα­σίας με τα δύο μικρό­τερα κόμματα. Ωστόσο, αν ο κ. Καμ­μέ­νος εισέλ­θει στη Βουλή, θα βρί­σκε­ται -όπως διακηρύττει- και στην κυβέρ­νηση, οπότε η εξίσωση περι­πλέ­κε­ται. Ο πρό­ε­δρος των ΑΝΕΛ άφησε εσχάτως να εννοη­θεί ότι θα συγκυ­βερ­νούσε με το Ποτάμι, παρά το γεγονός ότι έχουν ανταλ­λα­γεί σκληρές φράσεις, αλλά επ’ ουδενί με το ΠΑΣΟΚ. Μένει να απο­δει­χθεί εάν από την πλευρά τους το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ θα απο­δέ­χο­νταν τον κ. Καμμένο.

Σε περί­πτωση απο­τυ­χίας των ΑΝΕΛ, ο κ. Τσίπρας μοιάζει να έχει ως βασική επιλογή του να απευ­θυν­θεί στα δύο κόμματα του Κέντρου για τη συγκρό­τηση κυβέρ­νη­σης. Εκτός πια κι αν οι εξε­λί­ξεις στο πολι­τικό σκηνικό προ­κα­λέ­σουν έκπληξη για ακόμη μία φορά.

Στην αυλαία της προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου, άρχισε να συζη­τεί­ται και το ενδε­χό­μενο ο κ. Τσίπρας να επι­χει­ρή­σει να προ­χω­ρή­σει με κυβέρ­νηση μειο­ψη­φίας αμιγώς από βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ. Το πρό­βλημα δεν είναι μόνον πρα­κτικό, δηλαδή πόσο θα αντέξει μια τέτοια κυβέρ­νηση, ειδικά από τη στιγμή που ο κ. Τσίπρας προ­σέ­φυγε στις κάλπες προ­κει­μέ­νου να μην εξαρ­τά­ται από την αντι­πο­λί­τευση, αλλά και συνταγ­μα­τικό. Διότι, απλώς, ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας Πρ. Παυ­λό­που­λος δεν θα μπο­ρούσε να δώσει εντολή σχη­μα­τι­σμού κυβέρ­νη­σης, παρά μόνον εάν κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης (Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ) δήλωναν δημο­σίως ότι δεν θα κατα­ψή­φι­ζαν μια κυβέρ­νηση υπό τον Αλ. Τσίπρα, δηλαδή θα απείχαν από τη δια­δι­κα­σία επι­τρέ­πο­ντας να λάβει ψήφο εμπι­στο­σύ­νης από λιγό­τε­ρους των 151 βου­λευ­τών.

Τις προη­γού­με­νες ημέρες δεν έλειψαν οι φωνές εντός του ΣΥΡΙΖΑ που δεν θα απέ­κλειαν μια μετε­κλο­γική συνερ­γα­σία με τη Λαϊκή Ενότητα, ενώ κάποιοι άλλοι δεν θα απέ­κλειαν, ειδικά σε περί­πτωση εισόδου των ΑΝΕΛ στη Βουλή, οι υπο­λει­πό­με­νες ψήφοι να ανα­ζη­τη­θούν ακόμη και στους «κεντρώ­ους» του κ. Βασίλη Λεβέντη. Το σχήμα ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Λεβέντη μοιάζει να προ­κα­λεί θυμηδία και, πάντως, βέβαιη έκπληξη.

Αλήθεια, όμως, ποιος θα μπο­ρούσε να δια­νοη­θεί, πριν από ενάμιση χρόνο, ότι οι κ. Αλ. Τσίπρας και Π. Καμ­μέ­νος θα εμφα­νί­ζο­νταν δημο­σίως ως θερμοί υπο­στη­ρι­κτές ο ένας του άλλου;

Καθη­με­ρινή