Το δέμα για Ρόδο που έκανε τουρισμό στον Εβρο – Από την Αθήνα με δικαιολογία την απομακρυσμένη περιοχή μέχρι το Σουφλί με σφραγίδα μεταφοράς και τελικό σταθμό το Κρυονέρι στα ΕΛΤΑ το tracking δείχνει κίνηση χωρίς αποτέλεσμα και email με τυποποιημένη αδιαφορία
Η υπόθεση ξεκινά όπως χιλιάδες άλλες. Ενα δέμα μπαίνει στο σύστημα, ταξιδεύει από Ιταλία, περνάει από κόμβους, φτάνει στην Ελλάδα και ο προορισμός του είναι ξεκάθαρος: Ρόδος. Σε μια χώρα με νησιά, αεροδρόμια, λιμάνια και καθημερινές μεταφορές, η διαδρομή θα έπρεπε να είναι ρουτίνα. Αντί γι αυτό, το δέμα μετατρέπεται σε μια μικρή οδύσσεια, με πρωταγωνιστές την UPS, την Elta Courier, το αθάνατο άλλοθι της απομακρυσμένης περιοχής και μια τελική εικόνα που θυμίζει εξαφάνιση φακέλου σε συρτάρι δημόσιας υπηρεσίας.
Και κάπου εδώ αρχίζει η ειρωνεία να γράφει μόνη της το ρεπορτάζ. Διότι όταν ένα δέμα για Ρόδο καταλήγει να καταγράφεται στον Εβρο, στο Σουφλί, και μετά να αγνοείται, δεν μιλάμε για καθυστέρηση. Μιλάμε για το πώς ένα σύστημα μπορεί να παράγει ενημερώσεις χωρίς να παράγει παράδοση.
Η χρονογραμμή της UPS που μοιάζει με κασέτα σε επανάληψη
Σύμφωνα με τα στοιχεία παρακολούθησης της UPS, το δέμα εμφανίζεται να μπαίνει στην τροχιά του από 01.12.2025 στην Ιταλία, με δημιουργία ετικέτας στις 9:11 και στη συνέχεια καταχωρίσεις σε Bentivoglio και Bologna, όπου καταγράφονται σάρωση εξαγωγής, άφιξη σε εγκατάσταση και αναχώρηση. Στις 03.12.2025 εμφανίζεται αναχώρηση από Bologna. Στις 05.12.2025 το δέμα φτάνει Αθήνα, περνάει από εγκατάσταση στις 3:30, μπαίνει σε επεξεργασία στις 5:30 και στις 9:00 μεταφέρεται σε πάροχο ταχυδρομικής υπηρεσίας για παράδοση. Με απλά λόγια, εκεί αρχίζει το δεύτερο μέρος του έργου, εκείνο όπου η λογική παραδίδει τα κλειδιά στο αυτοματοποιημένο μήνυμα.
Από 08.12.2025 και μετά, η Αθήνα γίνεται σκηνικό ενός παράδοξου. Στις 08.12.2025 στις 9:00 εμφανίζεται μήνυμα λύπης για καθυστέρηση και υπόσχεση προσαρμογής προγράμματος. Κατόπιν, από 11.12.2025 μέχρι και 13.01.2026, επαναλαμβάνεται σχεδόν μηχανικά ένα μοτίβο που θυμίζει ημερήσιο δελτίο καιρού, μόνο που ο καιρός είναι πάντα ο ίδιος: απομακρυσμένη περιοχή, δεν γίνονται καθημερινές παραδόσεις, επαναπρογραμματισμός για την επόμενη εργάσιμη ημέρα.
Οι καταχωρίσεις είναι ενδεικτικές. 11.12.2025 στις 8:45 και στις 9:00 Αθήνα, 12.12.2025 στις 8:45, 9:00 και 14:00 Αθήνα, 15.12.2025 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 16.12.2025 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 17.12.2025 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 18.12.2025 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 22.12.2025 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 23.12.2025 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 24.12.2025 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 29.12.2025 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 30.12.2025 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 31.12.2025 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 02.01.2026 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 05.01.2026 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 07.01.2026 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 08.01.2026 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα, 09.01.2026 στις 8:45 και 9:00 Αθήνα και στις 15:30 νέο μήνυμα λύπης για καθυστέρηση. 12.01.2026 επανάληψη στις 8:45, 9:00 και 14:00. 13.01.2026 επανάληψη στις 8:45 και 9:00.
Και όταν φτάνουμε στις 14.01.2026 στις 9:00, το σύστημα ανεβάζει επίπεδο δραματουργίας: «Καθ οδόν» και ταυτόχρονα «Συνθήκες έκτακτης ανάγκης ή σοβαρές αντίξοες καιρικές συνθήκες καθυστέρησαν την παράδοση, η παράδοσή σας θα προγραμματιστεί εκ νέου», Αθήνα. Δηλαδή μετά από έναν μήνα σχεδόν καθημερινών καταχωρίσεων για απομακρυσμένη περιοχή, εμφανίζεται το μεγάλο χαρτί της έκτακτης ανάγκης, σαν να χρειάστηκε επιτέλους μια πιο ηχηρή δικαιολογία για να συνεχιστεί το ίδιο αποτέλεσμα, μηδέν παράδοση.
Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν απομακρυσμένες περιοχές. Το ερώτημα είναι πώς ένα δέμα με προορισμό Ρόδο εγκλωβίζεται διοικητικά στην Αθήνα, με την ίδια ατάκα σε λούπα, και πώς αυτό παρουσιάζεται ως οργανωμένη διαδικασία επαναπρογραμματισμού.
Η καταγραφή της Elta Courier που δείχνει Σουφλί και μετά σιωπή
Εκεί που το tracking της UPS περιγράφει ένα ατελείωτο μπρος πίσω στην Αθήνα, η εικόνα της Elta Courier ανοίγει μια άλλη πόρτα, αυτή της γεωγραφικής παραδοξότητας. Για την αποστολή η Elta Courier καταγράφει τα εξής:
Στις 11.12.2025 στις 12:25 εμφανίζεται «Παραλαβή αποστολής» στο «Κ.Δ.Τ. ΑΘΗΝΑΣ ΔΙΑΛΟΓΗ». Δηλαδή, το δέμα περνάει στα χέρια του εγχώριου δικτύου. Στις 12.12.2025 στις 08:07 εμφανίζεται «Αφιξη σε» στο «ΣΟΥΦΛΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ 2». Στις 12.12.2025 στις 11:53 το σύστημα γράφει «Αποστολή βρίσκεται σε στάδιο μεταφοράς» και πάλι «ΣΟΥΦΛΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ 2».
Αν κάποιος δεν ήξερε τον προορισμό, θα υπέθετε ότι το δέμα είχε σκοπό να κάνει στάση στον Εβρο. Ομως ο προορισμός είναι Ρόδος. Και η Ρόδος δεν βρίσκεται ούτε δίπλα στον Εβρο, ούτε στην ίδια λογική ευθεία με το Σουφλί. Οταν λοιπόν ένα δέμα που έχει φτάσει στην Ελλάδα για να παραδοθεί σε νησί του Νοτίου Αιγαίου εμφανίζεται να «αναπνέει» στον πιο βόρειο άξονα της χώρας, η εύλογη απορία δεν είναι απλώς «γιατί άργησε». Είναι «ποιος το έστειλε εκεί και με ποια διαδικασία ελέγχου».
Και μετά έρχεται το χειρότερο κομμάτι, αυτό που δεν έχει ούτε ειρωνεία ούτε χιούμορ, μόνο κενό. Εκτοτε αγνοείται. Η τελευταία σφραγίδα δείχνει Σουφλί, η πραγματικότητα λέει ότι το δέμα παραμένει κολλημένο στο Κρυονέρι στα ΕΛΤΑ, δηλαδή σε έναν κόμβο που για τον παραλήπτη λειτουργεί σαν μαύρη τρύπα. Το δέμα δεν είναι στην Ρόδο, δεν είναι στο τελικό στάδιο διανομής, δεν υπάρχει καθαρή εικόνα για το πού βρίσκεται και γιατί, μόνο καταχωρίσεις που μοιάζουν να συντηρούνται για να υπάρχει κίνηση στο σύστημα.
Απομακρυσμένη περιοχή η πιο βολική ατάκα μιας υπηρεσίας που δεν παραδίδει
Η επανάληψη της φράσης «Η διεύθυνση βρίσκεται σε απομακρυσμένη περιοχή όπου δεν γίνονται καθημερινές παραδόσεις» λειτουργεί εδώ ως σύμβολο. Δεν είναι απλώς μια ενημέρωση. Είναι μια δικλείδα απαλλαγής από την ευθύνη, μια φράση έτοιμη να κουμπώσει σε οποιαδήποτε καθυστέρηση, σαν να λέει το σύστημα ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, υπάρχει μόνο μια ιδιαιτερότητα που θα λυθεί αύριο.
Μόνο που το «αύριο» στην συγκεκριμένη περίπτωση ξεκινάει από 08.12.2025 και φτάνει μέχρι 14.01.2026. Και όταν το αύριο γίνεται 1 μήνας και κάτι, η λέξη επαναπρογραμματισμός χάνει το νόημά της. Δεν είναι επαναπρογραμματισμός όταν δεν υπάρχει παράδοση, είναι αναβολή με ημερομηνία λήξης που συνεχώς μετακινείται.
Το πιο ειρωνικό είναι ότι η ατάκα της απομακρυσμένης περιοχής εμφανίζεται με ακρίβεια ρολογιού σε ζεύγη ωρών 8:45 και 9:00. Σαν να υπάρχει μια πρωινή τελετουργία όπου το σύστημα ξυπνάει, κοιτάει το δέμα, αποφασίζει ότι η περιοχή είναι και σήμερα απομακρυσμένη και το στέλνει για αύριο. Ετσι χτίζεται η ψευδαίσθηση διαδικασίας. Η διαδικασία φαίνεται να υπάρχει, η παράδοση όχι.
Η τυποποιημένη απάντηση στα email και η διοικητική κουλτούρα της αδιαφορίας
Το δεύτερο επίπεδο της ταλαιπωρίας είναι η επικοινωνία. Σύμφωνα με την εικόνα που περιγράφεται, σε όλα τα μηνύματα email που απεστάλησαν στο αρμόδιο γραφείο της Elta Courier, η απάντηση είναι τυποποιημένη. Οχι εξατομικευμένη, όχι με πραγματικό έλεγχο συγκεκριμένου δέματος, όχι με ξεκάθαρη ενημέρωση για το πού βρίσκεται, ποιος το έχει, ποιο είναι το επόμενο βήμα, ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα. Απλώς μια απάντηση κονσέρβα, ένα κείμενο που κάνει την δουλειά του γραφείου, όχι την δουλειά της εξυπηρέτησης.
Κι εδώ η ειρωνεία δεν χρειάζεται υπερβολή. Η τυποποιημένη απάντηση, όταν ο πολίτης ζητάει κάτι τόσο απλό όσο το πού βρίσκεται το δέμα του, δεν είναι ουδετερότητα. Είναι μήνυμα. Λέει ότι το αίτημα αντιμετωπίζεται ως ενόχληση, ότι η υπόθεση μπαίνει στην ίδια στοίβα με όλες τις άλλες, ότι κανείς δεν θα μπει στον κόπο να εξηγήσει γιατί ένα δέμα για Ρόδο βρέθηκε στο Σουφλί και γιατί τώρα είναι κολλημένο στο Κρυονέρι στα ΕΛΤΑ.
Σε μια υπηρεσία ταχυμεταφορών, η διαφάνεια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι το μισό προϊόν. Το άλλο μισό είναι η παράδοση. Εδώ φαίνεται να λείπουν και τα 2, με αποτέλεσμα ο παραλήπτης να μένει με tracking που γράφει πολλά και λέει λίγα, και με επικοινωνία που απαντάει χωρίς να απαντάει.
Οταν το tracking γίνεται άλλοθι και όχι ενημέρωση
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο σε τέτοιες ιστορίες δεν είναι ότι ένα δέμα μπορεί να καθυστερήσει. Καθυστερήσεις συμβαίνουν. Το πρόβλημα είναι η δομή της καθυστέρησης. Οταν το σύστημα παράγει επί εβδομάδες την ίδια δικαιολογία, όταν οι γεωγραφικές καταχωρίσεις δεν βγάζουν νόημα με τον προορισμό, όταν εμφανίζεται ξαφνικά μια επίκληση έκτακτης ανάγκης, όταν ο παραλήπτης λαμβάνει τυποποιημένα email, τότε δεν μιλάμε για ένα μεμονωμένο λάθος. Μιλάμε για ένα μοντέλο λειτουργίας που έχει μάθει να επιβιώνει χωρίς να λύνει το πρόβλημα.
Το δέμα στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι απλώς καθυστερημένο. Είναι παγιδευμένο ανάμεσα σε συστήματα, κόμβους και γενικές διατυπώσεις. Η UPS δείχνει Αθήνα με επαναπρογραμματισμούς, η Elta Courier δείχνει Κ.Δ.Τ. ΑΘΗΝΑΣ ΔΙΑΛΟΓΗ και μετά ΣΟΥΦΛΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ 2, ενώ η πραγματικότητα που αποτυπώνεται είναι ότι παραμένει κολλημένο στο Κρυονέρι στα ΕΛΤΑ. Αυτή η απόκλιση δεν είναι λεπτομέρεια, είναι ο λόγος που ο πολίτης νιώθει ότι μιλάει σε τοίχο.
Η κατάντια μιας υπηρεσίας με όνομα courier και συμπεριφορά αδράνειας
Η λέξη courier υπονοεί ταχύτητα, ακρίβεια, προτεραιότητα. Στην πράξη, η εικόνα που προκύπτει εδώ είναι η αντίθετη. Μια αποστολή που έφτασε στην Ελλάδα, υποτίθεται ότι πέρασε σε πάροχο για παράδοση στις 05.12.2025, και μέχρι τις 14.01.2026 εξακολουθεί να ανακυκλώνεται σε καταχωρίσεις, με μια ενδιάμεση εξόρμηση στον Εβρο που δεν δικαιολογείται από κανένα επιχειρησιακό σενάριο λογικής διανομής για Ρόδο.
Αν υπάρχει κάτι που συνοψίζει την κατάντια, είναι αυτό: το σύστημα δείχνει ζωή, το δέμα όχι. Και όσο η απάντηση στα email παραμένει τυποποιημένη, τόσο ο παραλήπτης καταλαβαίνει ότι δεν παλεύει με μια καθυστέρηση αλλά με μια κουλτούρα που θεωρεί την καθυστέρηση φυσιολογική.
Σε μια ευνομούμενη αγορά υπηρεσιών, ένα δέμα δεν κάνει κύκλους. Πηγαίνει από το σημείο Α στο σημείο Β. Στην συγκεκριμένη ιστορία, το δέμα ξεκίνησε με προορισμό την Ρόδο, κατέληξε να σφραγίζεται στο Σουφλί και να μένει κολλημένο στο Κρυονέρι στα ΕΛΤΑ, ενώ τα μηνύματα συνέχισαν να μιλούν για απομακρυσμένες περιοχές και επαναπρογραμματισμούς. Κι έτσι, μια απλή αποστολή κατάφερε να γίνει καθρέφτης μιας υπηρεσίας που έχει χάσει την ουσία της, να παραδίδει, να εξηγεί και να λογοδοτεί.
