Κυκλώματα διακινητών δρουν στην Ελλάδα για να βγάλουν τους πρόσφυγες από τα κλειστά σύνορα

Πόσο κοστί­ζει ένα «μαύρο εισι­τή­ριο» εξόδου από την Ελλάδα; Την ώρα που οι δια­κι­νη­τές αλω­νί­ζουν στα τουρ­κικά παράλια και πλου­τί­ζουν στέλ­νο­ντας πρό­σφυ­γες στα ελλη­νικά νησιά, στην καρδιά της Αθήνας δρουν ανε­ξέ­λεγ­κτα τα οργα­νω­μένα κυκλώ­ματα από το Αφγα­νι­στάν, το Πακι­στάν, το Ιράν και την Αλβανία. Ζητούν από τους πρό­σφυ­γες χιλιά­δες ευρώ υπο­σχό­με­νοι ότι θα εκπλη­ρώ­σουν το «ευρω­παϊκό όνειρο» που έχει μείνει μετέωρο στην πλατεία Βικτω­ρίας.

«Δώσε μου τα λεφτά και το βράδυ θα περά­σεις τα σύνορα. Λίγο στην καρότσα, λίγο με τα πόδια, λίγο με το λεω­φο­ρείο». Αυτό είναι το deal όπως το μετα­φέ­ρουν μιλώ­ντας σε σπαστά αγγλικά, οι πρό­σφυ­γες της πλα­τείας Βικτω­ρίας. Πριν κλεί­σουν τα σύνορα, η «δουλειά» έκλεινε στα 1500 ευρώ- αν δεν παζά­ρευες καθόλου στα 2000 ευρώ. «Εχεις παιδί; Μέχρι 5 ετών θα έρθει με 300 ευρώ. Αν πάρεις μαζί και 2 φίλους, θα πλη­ρώ­σεις κάτω από 1500, μπορεί 1300». Προ­ο­ρι­σμός τα σύνορα- στην καλύ­τερη των περι­πτώ­σεων η Ιταλία, η Αυστρία, η Ουγ­γα­ρία και η Γερ­μα­νία. «Εφτασε ποτέ κανείς από αυτούς που πλή­ρω­σαν;» τους ρωτάω. «Δεν ξέρουμε. Ομως έφυγαν πολλοί».

Με το κλεί­σιμο των συνόρων στα Σκόπια, η μαύρη αγορά προ­σαρ­μό­στηκε σε νέους κανόνες προ­σφο­ράς και ζήτησης: «από τότε που έκλει­σαν τα σύνορα οι πρό­σφυ­γες δίνουν 2400 ευρώ, 2800 ευρώ ή και παρα­πάνω στον δια­κι­νητή. Εχω ακούσει μέχρι και 4000 ευρώ» λέει ο Μ.Π., μετα­νά­στης από το Πακι­στάν που ζει δέκα χρόνια στην Ελλάδα.

Φύγαμε χωριστά από την πλατεία Βικτω­ρίας και βρε­θή­καμε σε ένα κοντινό καφέ. «Ολοι ξέρουν τι κάνεις εδώ τόση ώρα. Ολοι ξέρουν τι ψάχνεις. Αν με δουν να σου μιλάω, θα φάω το ξύλο της αρκού­δας». Μου ζήτησε να μην πω το όνομά του και πριν τον πείσω να μιλήσει με την πλάτη γυρι­σμένη στην κάμερα, ζήτησε να φορέσει το μπουφάν μου. «Αυτοί τα ψάχνουν όλα. Φοβάμαι ότι θα ανα­γνω­ρί­σουν τα ρούχα μου και θα βγει καμιά καλή μαχαι­ριά».

FullSizeRender3

«Είναι πάνω από 150-200 άτομα στην πλατεία Βικτω­ρίας που στέλ­νουν τους ανθρώ­πους πέρα δώθε, με καράβια, με τα πόδια. Είναι Αφγανοί και Πακι­στα­νοί, Ιρανοί- από όπου θες. Είναι και Αλβανοί. Εκείνοι τα έχουν κανο­νί­σει όλα γιατί έχουν χαρτιά, τα έχω δει με τα μάτια μου, δια­βα­τή­ρια από την Βουλ­γα­ρία, από την Ρου­μα­νία, από την Ουγ­γα­ρία, από την Σερβία. Είναι νόμιμοι, ζούνε στην Αθήνα, μιλάνε φαρσί» λέει σκια­γρα­φώ­ντας το προφίλ των δια­κι­νη­τών που όπως ισχυ­ρί­ζε­ται «αν κόβει το μάτι σου τους εντο­πί­ζεις εύκολα. Ποιος Πακι­στα­νός ή Αφγανός που είναι άνεργος βρίσκει να χαλάσει 200 ευρώ τη μέρα στο στοί­χημα; Η ναρ­κω­τικά θα πουλάει ή θα κάνει βρώ­μι­κες μετα­φο­ρές. Πολλοί πλού­τι­σαν από όταν ήρθαν οι πρό­σφυ­γες. Ολοι συχνά­ζουν στα προ­πο­τζί­δικα της περιο­χής».

«Ερχο­νται κάθε μέρα στην πλατεία» λέει ο 18χρονος Ταχίρ Μαχ­μούντ από το Πακι­στάν. Ενα μήνα έχει που ήρθε στην Αθήνα και τον έχουν πλη­σιά­σει περίπου 30 δια­φο­ρε­τικά άτομα για να του που­λή­σουν «εισι­τή­ριο» για την Γερ­μα­νία. «Τι εθνι­κό­τη­τας είναι;» τον ρωτάω. Κοι­τά­ζει γύρω του δια­κρι­τικά. «Αφγανοί» λέει μέσα από τα δόντια του. «Τώρα μπορεί να είναι εδώ» μου λέει. «Είναι πολύ επι­κίν­δυνο να σου τους δείξω. Είναι εγκλη­μα­τίες. Μας πιάνουν τις τσέπες για να δουν αν έχουν μέσα λεφτά».

Μου ζητάει το κινητό μου και πλη­κτρο­λο­γεί ένα νούμερο: 2600. Αυτό είναι το μεγα­λύ­τερο ποσό που του έχουν ζητήσει. Οσοι κατα­λα­βαί­νουν λίγα αγγλικά, παρα­κο­λου­θούν με ενδια­φέ­ρον τη συνο­μι­λία μας. Ολοι έχουν εμπει­ρία από δια­κι­νητή. Ανάμεσά τους και ο Μου­χά­μαντ Ναβίντ, 41 ετών. «Ερχο­νται εδώ και βγάζουν λεφτά. Μιλάνε όλες τις γλώσσες. Εμείς είμαστε φτωχοί άνθρω­ποι, δεν έχουμε λεφτά, εγώ ήμουν πολι­τι­κός μηχα­νι­κός στο Πακι­στάν, είμαι ένα μήνα στην Ελλάδα, τα έχω δώσει όλα και τώρα κοι­μά­μαι στις πλα­τείες. Αυτοί όμως έρχο­νται γιατί υπάρ­χουν κι άλλοι».

FullSizeRender4

Ο Αλί Ραζά όμως τα είχε δώσει όλα πριν μπει στη βάρκα για τη Λέσβο. «No money. No money» μου λέει επι­τα­κτικά χτυ­πώ­ντας με τις παλάμες τις τσέπες του. Δυο βδο­μά­δες πριν ο Αφγανός δια­κι­νη­τής που τον πλη­σί­ασε, του έβγαλε τις τσέπες του παντε­λο­νιού έξω και τις έσκισε με ένα μαχαίρι.

«Μετρητά δεν έχουν πάνω τους οι περισ­σό­τε­ροι, τους τα έχουν πάρει όλα στην Τουρκία. Οι δια­κι­νη­τές όμως ζητάνε γκα­ρα­ντί» λέει εξη­γώ­ντας ότι η εγγύηση έρχεται με ηλε­κτρο­νική μετα­φορά χρη­μά­των που στέλ­νουν μέλη της οικο­γέ­νειας που έμειναν πίσω ή φίλοι που βρί­σκο­νται ήδη στην Γερ­μα­νία και την Σουηδία. Θα τους ξανα­δούν ποτέ; Ποιος ξέρει. Το κενό του κρα­τι­κού σχε­δια­σμού για την ασφαλή μετα­κί­νησή τους πληροί αναί­σχυ­ντα η αισχρο­κέρ­δεια και η αναλ­γη­σία των δια­κι­νη­τών που κάνουν μπίζνες, με τη βούλα του νόμιμου Ευρω­παίου.

cnn.gr