Στο μήνυμά του για τη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, ο κ. Μάλλιος προσθέτει ότι κατά μέσο όρο γίνονται 47 συλλήψεις ημερησίως και υπενθυμίζει ότι πλέον λειτουργούν σε όλη τη χώρα 63 Γραφεία Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας.

Το μήνυμα του Αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ.
«Η 25η Νοεμβρίου δεν είναι απλώς μια συμβολική μέρα. Είναι μια ευκαιρία να σταθούμε απέναντι στο έργο που έχουμε επιτελέσει και, κυρίως, απέναντι στην ευθύνη που συνεχίζουμε να φέρουμε. Η βία κατά των γυναικών παραμένει μια σκληρή πραγματικότητα, που απαιτεί καθημερινή εγρήγορση, συστηματική δράση και σταθερή προσήλωση στις αρχές του σεβασμού, της αξιοπρέπειας και της ισότητας.

Στο πλαίσιο της στρατηγικής κοινωνικής αστυνόμευσης και μηδενικής ανοχής στα φαινόμενα βίας, η Ελληνική Αστυνομία έχει χαράξει μία ξεκάθαρη και αποφασιστική πορεία στον τομέα της πρόληψης και αντιμετώπισης της ενδοοικογενειακής βίας, και κατ’ επέκταση της βίας κατά των γυναικών. Τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας είναι μετρήσιμα: άνω των 21.800 αστυνομικών έχουν εκπαιδευτεί, ενώ 63 Γραφεία Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας λειτουργούν πλέον σε όλη τη χώρα, με εξειδικευμένα στελέχη.

Στο δεκάμηνο του 2025, οι συνάδελφοί μας σε όλη την επικράτεια χειρίστηκαν πάνω από 19.000 υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας, με 47 συλλήψεις ημερησίως κατά μέσο όρο.

Πίσω όμως από κάθε αριθμό, υπάρχει μια ιστορία, υπάρχει ανθρώπινος πόνος. Μια γυναίκα που χρειάστηκε βοήθεια. Ενα παιδί που έζησε τη βία. Ενας αστυνομικός που ανταποκρίθηκε. Και σε αυτό το τελευταίο θέλω να σταθώ: είστε εσείς, τα στελέχη μας, που βρίσκεστε στην πρώτη γραμμή, που με αποφασιστικότητα και ευαισθησία ανταποκρίνεστε σε μια από τις πιο σύνθετες, ευαίσθητες και ανθρώπινες αποστολές που έχει να επιτελέσει η Αστυνομία μας.

Η μάχη κατά της βίας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι διαρκής αγώνας και κάθε βήμα που κάνουμε, κάθε γυναίκα που σώζεται, κάθε παιδί που προστατεύεται, είναι μια μάχη που αξίζει να δώσουμε. Και το τελικό αποτέλεσμα είναι μία νίκη που αξίζει.

Η Ελληνική Αστυνομία συνεχίζει να ενισχύει τις υποδομές και την ανταπόκρισή της, να εκπαιδεύει το προσωπικό της, να ανοίγει δρόμους συνεργασίας με την κοινωνία και να λειτουργεί με σεβασμό στα δικαιώματα και τις ανάγκες των θυμάτων.

Η εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών είναι κοινή μας υπόθεση, είναι ευθύνη όλων μας».

Πηγή: kathimerini.gr

Ενδοοικογενειακή βία: 19.000 υποθέσεις μέσα σε δέκα μήνες – Τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ.

Η εξαφάνιση σε μια καλοκαιρινή νύχτα
Η Ανασταζία, μια εποχική εργαζόμενη, είχε έρθει στην Κω μαζί με τον Πολωνό σύντροφό της. Ενώ εκείνη εργαζόταν σε ένα ξενοδοχείο στο Μαρμάρι, μια βραδιά του Ιουνίου, βγήκε για ένα ποτό με τους συναδέλφους της. Ο σύντροφός της παρέμεινε πίσω. Σε ένα beach bar, γνώρισε έναν άνδρα, έναν 33χρονο από το Μπαγκλαντές, ο οποίος της προσφέρθηκε να την πάει στο ξενοδοχείο της.

Στις 10:57 μ.μ., η Ανασταζία έστειλε μήνυμα στον σύντροφό της, λέγοντάς του ότι ήταν λίγο μεθυσμένη και ότι ένα «γνωστό πρόσωπο» την πήγαινε σπίτι. Όταν δεν επέστρεψε, ο σύντροφός της ανησύχησε και, αφού απέτυχε να την εντοπίσει, την δήλωσε αγνοούμενη στην αστυνομία τις πρώτες πρωινές ώρες. Αρχικά, η αστυνομία αντιμετώπισε την υπόθεση ως μια τυπική εξαφάνιση ενηλίκου. Ωστόσο, ο σύντροφός της επέμεινε ότι η Ανασταζία δεν θα έφευγε χωρίς να ενημερώσει.

Η σκληρή αλήθεια: Τα ενοχοποιητικά στοιχεία και η ανακάλυψη του πτώματος
Η έρευνα της αστυνομίας, που ξεκίνησε μετά την επίμονη επιμονή του συντρόφου της, οδήγησε στο σπίτι του 33χρονου από το Μπαγκλαντές, καθώς το τελευταίο σήμα από το τηλέφωνο της Ανασταζίας εντοπίστηκε εκεί. Ο άνδρας, αρχικά, φάνηκε ήρεμος, ισχυριζόμενος ότι την είχε αφήσει κοντά στο ξενοδοχείο της και ότι δεν είχε καμία σχέση με την εξαφάνισή της.

Ωστόσο, μια έρευνα στο σπίτι του αποκάλυψε ενοχοποιητικά στοιχεία: τρίχες, λεκιασμένα σεντόνια, ένα από τα σκουλαρίκια της Ανασταζίας, και ένα ανησυχητικό ιστορικό αναζήτησης στο τηλέφωνό του για το πώς να «εξαφανίσει ένα σώμα» και να «εξαλείψει το DNA». Η ιστορία του άλλαξε κατά την ανάκριση, καθώς παραδέχτηκε ότι η Ανασταζία είχε πάει στο σπίτι του, αλλά ισχυρίστηκε ότι έφυγε ζωντανή.

Η αλήθεια, όμως, ήρθε στο φως με τον πιο φρικτό τρόπο. Στις 18 Ιουνίου 2023, το σώμα της Ανασταζίας βρέθηκε σε μια απομακρυσμένη, βαλτώδη περιοχή κοντά στο σπίτι του υπόπτου, θαμμένο πρόχειρα κάτω από κλαδιά και λάσπη. Η ιατροδικαστική έκθεση επιβεβαίωσε ότι είχε υποστεί σεξουαλική επίθεση και είχε πεθάνει από ασφυξία, πιθανότατα από στραγγαλισμό.

Πηγή: athensmagazine.gr

Ο φόνος της όμορφης Αναστάζια στην Κω: Ο δολοφόνος έψαχνε στο διαδίκτυο, πως εξαφανίζεις ένα πτώμα!

Η δολοφονία της 28ης Κυριακής στους Αγίους Αναργύρους, μερικά μέτρα μακριά από το φυλάκιο του αστυνομικού τμήματος της περιοχής σόκαρε για άλλη μια φορά την ελληνική κοινωνία. Οι αποδέκτες της καταγγελίας του θύματος δεν έδρασαν άμεσα αλλά δυστυχώς, επέδειξαν γραφειοκρατική συμπεριφορά και αγκυλώσεις που πηγάζουν από την ανελαστική τήρηση του πρωτοκόλλου. Πρόκειται όμως για λειτουργούς της δημόσιας ασφάλειας και όχι οποιασδήποτε άλλης υπηρεσίας.

Είναι δεδομένο ότι πρέπει να εφαρμοστούν περισσότερο αποτελεσματικές, περιεκτικές και συντονισμένες πολιτικές σε όλο το Κράτος για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών. Θεωρώ ειδικότερα, ότι το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη θα πρέπει να εξειδικεύσει εκ νέου τα πρωτόκολλα λειτουργίας και να εισάγει δικλείδες ασφάλειας που αυτόματα θα οδηγούν σε ταχύτατα αντανακλαστικά και θα τοποθετούν τα δικαιώματα του θύματος έμφυλης βίας στο κέντρο τους.

Η πρόσφατη γυναικοκτονία ανέβασε τον αριθμό των θυμάτων στα πέντε από την αρχή του έτους. Στη μαύρη αυτή λίστα αναφέρονται έντεκα γυναικοκτονίες το 2023, δεκατρείς το 2022, δεκαέξι το 2021, δέκα το 2020, οχτώ το 2019, και δεκατρείς το 2018.

Στέκομαι στο 2018 γιατί είναι το έτος που τέθηκε σε ισχύ στην Ελλάδα η «Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας». Πρόκειται για την «Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης» -όπως έχει γίνει ευρέως γνωστή- στην οποία προσχωρήσαμε ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2011. Σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Σύμβαση, τα μέρη θα πρέπει να λάβουν νομοθετικά και άλλα μέτρα για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και να προσφέρουν μια ολιστική απάντηση στο ζήτημα.

Ερχόμαστε όμως, έξι χρόνια μετά, να συζητάμε τα αυτονόητα, να μην έχουμε πράξει τα δέοντα και να παρακολουθούμε κάθε φορά με θλίψη τα αποτρόπαια αυτά εγκλήματα.

Πρέπει επιτέλους, να θεσπιστεί από το νομοθετικό σώμα της χώρας μας, τη Βουλή η γυναικοκτονία ως ειδικό ποινικό αδίκημα έμφυλης βίας.

Εμείς οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ και ο Πρόεδρός μας Ανδρέας Λοβέρδος ζητάμε:

Να προβλεφθεί ως ειδικό αδίκημα η Γυναικοκτονία υπό την διττή έννοια, της εισαγωγής της διάστασης του φύλου αλλά και της αυστηροποίησης των ποινών.

Να αναγνωριστεί η δομική φύση της βίας που καταφέρεται εναντίον μιας γυναίκας επειδή, είναι γυναίκα.

Να καταργηθούν οι «ευκαιρίες» της ποινικής δικονομίας που προσφέρουν στον καταδικασθέντα ισοβίτη αποφυλάκιση στα δεκαοχτώ έτη.

Η πράξη να είναι καταλογιστή στον αυτουργό και τα ισόβια να είναι ισόβια.

Η τιμωρία να γίνει ειδική, παραδειγματική, για να λειτουργήσει αποτρεπτικά στον αρρωστημένο νου του επόμενου επίδοξου γυναικοκτόνου.

Ξεπαπαδάκη Παπαδημητρίου Βασιλική: «Ζητάμε επιτακτικά την θέσπιση της Γυναικοκτονίας ως ειδικό ποινικό αδίκημα»

ΕΙΦΚΔ Πανεπιστημίου Αιγαίου: Ημερίδα με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών

Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, θυμόμαστε μητέρες που έχασαν τις κόρες τους άδικα και που μίλησαν στο Marie Claire – «Οι γυναίκες που βιώνουν βία πρέπει να φεύγουν γρήγορα και να μη θυσιάζουν ούτε μία μέρα από την όμορφη ζωή τους καταπιεσμένες.»

Δυστυχώς από τότε που γράφτηκαν τα λόγια της μητέρας της Ντόρας Ζαχαριά στο Marie Claire, Κατερίνας Κώτη, η φρικαλέα λίστα των γυναικοκτονιών μεγάλωσε. Μέχρι τώρα, στο έτος που διανύουμε μετράμε 20. Η σημερινή Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών αφορά όλους και όλες όσες είμαστε εδώ. Γιατί κάποιες λείπουν, οι δολοφονημένες. Θα το λέμε μέχρι τα μέτρα πρόληψης κι αντιμετώπισης της έμφυλης αλλά και ενδοοικογενειακής βίας, γίνουν ουσιαστικά, ώστε να μη χρειαστεί άλλη μητέρα ν’ αναγκαστεί να φωνάξει όσα βιώνει κι αισθάνεται για τον χαμό της κόρης της, επειδή κάποιος αποφάσισε πως “χάλασε η φάση”, όπως είπε ο δολοφόνος της Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου. Οι δράσεις με επιστημονικές και βιωματικές προσεγγίσεις, για τη σαφή κατανόηση της συναίνεσης, της έγκαιρης αναγνώρισης και αντιμετώπισης των χειριστικών συμπεριφορών αλλά και της αφύπνισης των συνειδήσεων, πρέπει ν’ αυξηθούν. Να τις δούμε ακόμη και στα σχολεία.

Η Ντόρα ήταν δασκάλα ειδικής αγωγής κι έχασε τη ζωή της στα 31 της χρόνια τον Σεπτέμβρη του 2021 στη Ρόδο, από τον πρώην σύντροφό της. Σύμφωνα με μαρτυρίες, δεν της άφηνε καμία στιγμή ελευθερίας όσο ήταν σε σχέση κι εκείνη προσπάθησε να βάλει τέλος στη δυστυχία της λέγοντάς του να χωρίσουν. Δέχθηκε δύο πυροβολισμούς από κυνηγετική καραμπίνα τη στιγμή που έβγαινε από το αυτοκίνητό της, δέκα ημέρες μετά το χωρισμό τους. Λίγες ώρες μετά, και ο δολοφόνος της έβαλε τέλος στη ζωή του.

Η μητέρα της, Κατερίνα Κώτη, είχε μιλήσει στο Marie Claire: «Aυτό που θα ήθελα να πω στις γυναίκες που βιώνουν βία είναι να μιλάνε. Nα μην τους κλείνει κανείς το στόμα, ούτε ο φόβος. Nα μην παραμένουν σε μια κατάσταση όπου καταπιέζονται σωματικά και ψυχικά, είτε πρόκειται για το περιβάλλον της εργασίας τους είτε για κάποια σχέση, πουθενά. Nα συμβουλεύονται τους ανθρώπους που τις αγαπάνε αλλά και κάποιον ειδικό. Να φεύγουν γρήγορα και να μη θυσιάζουν ούτε μία μέρα από την όμορφη ζωή τους καταπιεσμένες. Eκτός όμως από τις γυναίκες που υφίστανται τη βία, θα ήθελα να παρακαλέσω όποιον γνωρίζει πως κάποιος άνθρωπος, είτε γυναίκα είτε άντρας είτε παιδί, βιώνει βία, να μιλάει και να προσπαθεί να βοηθήσει. Επίσης, εμείς οι γονείς οφείλουμε να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και να τα μαθαίνουμε ν’ αγαπάνε πρώτα τον εαυτό τους, αλλά και όλους τους άλλους. Να τους μάθουμε να σέβονται το σώμα, την ψυχή και τα θέλω των γύρω τους. Nα τους διδάξουμε πως δεν μας ανήκει η ζωή κανενός άλλου ανθρώπου. Kι αν κάποτε καταλάβουμε πως το παιδί μας ξεπερνάει τα όρια και φέρεται ανάρμοστα, να το βοηθάμε! Να μην το αφήνουμε στην τύχη του.

Μια ανάμνηση με τη Ντόρα: «Θυμάμαι έντονα μια μέρα όταν η Ντόρα πήγαινε πρώτη δημοτικού. Έγραφε στο τετράδιό της, όταν ξαφνικά σταμάτησε για να σβήσει με τη γόμα ένα μικρό λάθος που έκανε. “Είδαμε και πάθαμε” μέχρι να ξαναβρεί ακριβώς το σημείο της μύτης του μολυβιού όπου έγραφε πριν, για να συνεχίσει, μη τυχόν και τα γράμματα ήταν πιο έντονα μετά. Τελειομανής από μικρή».

»Από τη δικαιοσύνη περιμένω να πράξει το σωστό. Να επιρριφθούν ευθύνες σε όποιον μπορεί να γνωρίζει οτιδήποτε. Όποιος ήξερε πως η Ντόρα μου κινδύνευε, έπρεπε να μιλήσει. Εμπιστεύομαι τη δικαιοσύνη και περιμένω να πράξει το σωστό. Aυτό που θέλω είναι να υπάρξει δικαίωση για το παιδί μου. Mια νέα γυναίκα έχασε τη ζωή της άδικα. Ένας λόγος ακόμη για τον οποίο προσφύγαμε στη δικαιοσύνη είναι για να μην έχει κανείς την εντύπωση στο μέλλον πως μπορεί να πράττει όπως θέλει και να μην τιμωρείται. Το παιδί μου δεν μπορώ να το φέρω πίσω, όμως όσο περνάει από το χέρι μου θα κάνω ό,τι μπορώ για να μη νιώσει άλλη μάνα αυτό που νιώθω. Για να μην υπάρξει, ποτέ ξανά, άλλη Ντόρα».

Πηγή marieclaire.gr

Ντόρα Ζαχαριά: Η 31χρονη δασκάλα που έχασε τη ζωή της από τον πρώην σύντροφο επειδή του ζήτησε να χωρίσουν 

«Σπάσε τη Σιωπή» είναι το μήνυμα που απευθύνει το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ για τα εγκλήματα κατά των γυναικών. Το μεταφέρουν μέσω τηλεοπτικού μηνύματος έξι γυναίκες δημοσιογράφοι: οι κυρίες Μάρα Ζαχαρέα, Σία Κοσιώνη, Ρίτσα Μπιζόγλη, Αντριάνα Παρασκευοπούλου, Ράνια Τζίμα και Πόπη Τσαπανίδου και αφιερώνεται στην επέτειο της 25ης Νοεμβρίου, που έχει θεσπιστεί από τον ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.

Στόχος της εκστρατείας είναι, πέρα από την ενημέρωση της κοινωνίας για το φλέγον ζήτημα, να συμβάλλει στην ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση των αρμοδίων Αρχών, όσον αφορά την αναγνώριση του ειδικού βάρους και των ολέθριων συνεπειών αυτών των εγκλημάτων στην προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική ζωή των Ελλήνων.

Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ ευχαριστούν τις συναδέλφους για την προθυμία να συμμετάσχουν αφιλοκερδώς στο τηλεοπτικό κοινωνικό μήνυμα. Καλεί όσους επιθυμούν να κοινοποιήσουν το τηλεοπτικό μήνυμα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προσθέτοντας τις ετικέτες #spasetisiopi #esiea #stopviolenceagainstwomen #actnow #protectwomen.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ διοργανώνει την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου, ειδική Ημερίδα με θέμα «Γυναικοκτονίες, Έμφυλη Βία και ΜΜΕ», παρουσία μητέρων και συγγενών των θυμάτων, που πλαισιώνεται από έκθεση φωτογραφίας της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας.

Πηγή: ΕΣΗΕΑ

«Σπάσε τη Σιωπή» – Το τηλεοπτικό σποτ της ΕΣΗΕΑ για την παγκόσμια ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών

Εχουμε χάσει το λογαριασμό

H βία κατά των γυναικών ως ιστορικο-κοινωνικό φαινόμενο ριζώνει σε σύνθετες και διασταυρούμενες διαδικασίες, οι οποίες οδήγησαν στην εδραίωση της πατριαρχικής οργάνωσης του βίου και την ανάδυση του καπιταλισμού. Η πρωταρχική συσσώρευση του κεφαλαίου, η εμπορευματοποίηση και η ιδιωτικοποίηση της γης μαζί με την πατριαρχία αποτέλεσαν τις ιστορικά δομικές συντεταγμένες του κόσμου, οι οποίες επέβαλαν την υποτέλεια των γυναικών, και σε ορισμένες ιστορικές περιόδους, τον αφανισμό και την συστηματική τους εξόντωση όπως συνέβη με το κυνήγι των μαγισσών.

Σήμερα την εποχή της πανδημικής επισφάλειας, οι μορφές της εξόντωσης των γυναικών είναι πολλές και διαφορετικές: άλλες απροκάλυπτες και άλλες σιωπηλές, άλλες φευγαλέες και άλλες συστηματικές και επίμονες. Συμβαίνουν μέσα στα σπίτια, στο δρόμο, στο χώρο εργασίας, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στην αναψυχή. Συμβαίνουν κάθε λεπτό της ημέρας και ποτέ δεν είναι μια μόνο μορφή έμφυλης βίας. Στο όνομα της δήθεν «αγάπης», οι γυναίκες μαθαίνουν από τα κυρίαρχα κοινωνικά πρότυπα να «υπομένουν», και να σωπαίνουν. Άλλοτε ως αγίες – σύμβολα μητρότητας και άλλοτε ως πόρνες- σύμβολα του κακού, οι γυναίκες, ιδιαίτερα εκείνες που έχουν περιορισμένη ή και καθόλου πρόσβαση σε πόρους, συστηματικά φυσικοποιούνται και αντικειμενοποιούνται από τις κυρίαρχες πρακτικές και νόρμες.

Σε μια κοινωνία όπου κυριαρχούν ο ατομισμός, ο ανταγωνισμός, η υποτίμηση της προσωπικότητας ενός ανθρώπου, ακόμη και της ζωής του, οι κοινωνικές σχέσεις και ιδιαίτερα οι σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων επηρεάζονται δραματικά. Πάνω σ’ αυτό το έδαφος οξύνονται οι καταδικαστέες συμπεριφορές απέναντι στις γυναίκες, που φτάνουν μέχρι την ενδοοικογενειακή βία, τη σεξουαλική παρενόχληση, το βιασμό, ακόμα και τις δολοφονίες γυναικών.

Το τραύμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου από τη βάναυση δολοφονία μέλους της φοιτητικής του κοινότητας, της Ελένης Τοπαλούδη, είναι συλλογικό και επαγρυπνεί τις συνειδήσεις όλων για έναν κόσμο χωρίς διακρίσεις και βία κατά των γυναικών.

Ανακοίνωση ΚΣ ΣΔΕΠ Πανεπιστημίου Αιγαίου για γυναικοκτονίες

Ήταν λίγο μετά την αλλαγή του χρόνου. Ήθελε να βγει, να περάσει καλά με τη φίλη της. Ωστόσο το τρίτο και τελευταίο ποτό που της προσέφεραν σε εκείνο το πάρτι είχε μια εξέλιξη που δεν θα μπορούσε να την είχε φανταστεί.

Το επόμενο πράγμα που θυμάται είναι να βρίσκεται σε μια σουίτα, γυμνή και με τα ρούχα της πεταμένα στο πάτωμα.

Κατάλαβε αμέσως τι είχε συμβεί.

Διαβάστε επίσης: Η 24χρονη μιλά ανοιχτά για όλα όσα έγιναν το μοιραίο βράδυ
Η υπόθεση ομαδικού βιασμού της 24χρονη στη Θεσσαλονίκη έχει προκαλέσει κύμα οργής και παράλληλα κύμα συμπαράστασης στο θύμα, το οποίο συγκέντρωσε όλο της το θάρρος και να μιλήσει για τον εφιάλτη που βίωσε.

Το πρωί της Τετάρτης ένα ακόμα φρικτό περιστατικό βλέπει το φως της δημοσιότητας.

Στον Βόλο, ακόμα μια κοπέλα 20 ετών καταγγέλλει ότι υπέστη ομαδικό βιασμό.

202 καταγγελίες για βιασμό το 2020
Σύμφωνα με την δεύτερη ετήσια έκθεση για τη βία κατά των γυναικών, που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 2021, την Ημέρα της Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών, από τη Γενική Γραμματεία Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, καταγγέλθηκαν 202 περιστατικά βιασμού το 2020.

Ο αριθμός αυτός αναφέρεται σε θύματα γυναίκες, οι οποίες κατήγγειλαν τα περιστατικά στις Αρχές. Ο αριθμός εκτιμάται πως μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερος, δεδομένου ότι αρκετά είναι τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, τα οποία δεν καταφέρνουν πολλές φορές να απευθυνθούν στις Αρχές.

Συνολικά από το 2015 έχουν καταγγελθεί 1.238 περιστατικά βιασμού στην Ελλάδα.

Οι περισσότερες καταγγελίες, καταγράφεται στην αρχή της οικονομικής ύφεσης στην Ελλάδα, με τον αριθμό των θυμάτων τα αγγίζει τα 263.

Απογοητευτικές οι αλλαγές στον ΠΚ
Το ελληνικό #MeToo έδωσε έναυσμα στο υπουργείο Δικαιοσύνης για μία σειρά αλλαγές στον νέο Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Πρόκειται για μία σειρά αυστηροποιήσεων οι οποίες θα εφαρμόζονται, εφόσον το νομοσχέδιο ψηφιστεί στη Βουλή, προς υπεράσπιση ομάδων, όπως ανηλίκων, πολιτών τρίτων χωρών, θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, trafficking που λόγω της θέσης τους και της κακοποίησης που έχουν υποστεί αδυνατούν να καταθέτουν χωρίς την υποστήριξη ειδικών επιστημόνων.

Αιχμηρή ήταν πάντως η αντίδραση του Κέντρου για τα Έμφυλα Δικαιώματα και την Ισότητα «Διοτίμα», εκτιμώντας πως οι αλλαγές «αμφισβητούν την αξιοπιστία των θυμάτων σεξουαλικής βίας» καθώς «με βάση τη νέα διάταξη, θα διορίζεται και θα παρίσταται, ως πραγματογνώμονας ψυχολόγος ή ψυχίατρος, ο οποίος θα προετοιμάζει την παθούσα/όντα για την εξέταση από τις ανακριτικές αρχές (π.χ. αστυνομία, ανακριτής), χρησιμοποιώντας τις κατάλληλες διαγνωστικές μεθόδους και θα αποφαίνεται για την αντιληπτική ικανότητα και την ψυχική κατάστασή της/του».

Δεύτερον, «η κατάθεση των παθόντων για τα προαναφερόμενα αδικήματα θα συντάσσεται εγγράφως και θα καταχωρίζεται σε ηλεκτρονικό οπτικοακουστικό μέσο με την πρόβλεψη για την ηλεκτρονική προβολή της κατάθεσης ή την ανάγνωση της γραπτής κατάθεσης στο ακροατήριο να αναπληρώνει την φυσική παρουσία των θυμάτων- επιζωσών στο δικαστήριο».

Τέλος, «για τα θύματα των παραπάνω πράξεων επιβάλλεται η διενέργεια ειδικής κοινωνικής έρευνας για την αξιολόγηση των προσωπικών χαρακτηριστικών τους, της σχέσης τους με τον δράστη και των συνθηκών τέλεσης του εγκλήματος, του βαθμού της βλάβης που υπέστησαν καθώς και των περιστάσεων του εγκλήματος προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος επαναθυματοποίησής τους. Στην περίπτωση αυτή, η κοινωνική έρευνα θα μπορεί να διεξαχθεί και από κοινωνικούς λειτουργούς δήμων ή περιφερειών».

Πιο συγκεκριμένα η «Διοτίμα» αντιδρά που «η διεύρυνση των παραπάνω προβλέψεων σε θύματα εγκλημάτων, όπως ο βιασμός και η σεξουαλική παρενόχληση στον εργασιακό χώρο, στερείται δικαιολογητικής βάσης, με δεδομένο ότι οι διατάξεις αυτές αφορούν ανήλικα άτομα και θύματα εμπορίας ανθρώπων και έχουν εισαχθεί στη νομοθεσία της χώρας σε συμμόρφωση με διεθνή κείμενα».

Αντιθέτως, εκτιμά, «τα θύματα βιασμού ή σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας, ούτε μπορούν να θεωρηθούν εκ προοιμίου ευάλωτα ούτε είναι ευάλωτα αποκλειστικά και μόνο λόγω του ότι είναι θύματα έμφυλης βίας, ώστε να δικαιολογείται η κατάθεσή τους στο πλαίσιο διαφορετικών και φερόμενων ως προστατευτικών διαδικαστικών προϋποθέσεων».

Επομένως, συμπεραίνει, «η εισαγόμενη διάταξη εγείρει προβληματισμό για τον σκοπό νομοθέτησής της».

Πηγή in.gr

Στην Ελλάδα μια γυναίκα πέφτει θύμα βιασμού κάθε δύο μέρες

Μπορεί να έχουν περάσει τρία χρόνια από τη σκληρή δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη, στη Ρόδο, αλλά για την οικογένειά της μοιάζει σα να έχει σταματήσει ο χρόνος. Μάλιστα, σε κάθε νέα δολοφονία μιας γυναίκας οι αναμνήσεις ζωντανεύουν και πονάνε περισσότερο.

«Υπάρχουν τέρατα που είναι ντυμένα με προβιές και παρουσιάζονται σε αθώα κοριτσόπουλα και τα προσεγγίζουν», υπογράμμισε ο Ιωάννης Τοπαλούδης και πρόσθεσε: «Οφείλουμε ως ελληνική κοινωνία και ειδικά αυτοί που μας κυβερνάνε να ενσκήψουν σε αυτό το πρόβλημα, κάτι που θα έπρεπε να το είχαν κάνει εδώ και χρόνια. Σε όλα τα αστυνομικά τμήματα δεν υπάρχουν υπεύθυνοι αστυνομικοί. Το δικό μου παιδί είχε καταγγείλει βιασμό και βιντεοσκόπηση και την έδιωξαν από το αστυνομικό τμήμα. Πριν από λίγο καιρό επισκέφτηκε το σπίτι μας και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όπως και άλλοι με θέση εξουσίας. Δυστυχώς , ήλθον, είδον και απήλθον και λυπάμαι που το λέω. Μακάρι να αλλάξουν κάποια πράγματα. Είχα ζητήσει από την κα Πρόεδρο να γίνουν αυστηρότερες οι ποινές. Εγώ θα ζω σε έναν ισόβιο ψυχικό θάνατο. Τα ισόβια θα πρέπει να εκτίονται στο ακέραιο».

Ο τραγικός πατέρας, κατά τη διάρκεια της συζήτησης δεν δίστασε να σταθεί και στον ρόλο που παίζει μία οικογένεια. «Θα πρέπει να γίνουμε καλύτεροι γονείς. Θα πρέπει να βοηθάει Πολιτεία για να γίνουμε καλύτεροι γονείς και να μπορέσουμε να διδάξουμε στα παιδιά μας να σέβονται το «όχι» και την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια. Πρέπει, ως κοινωνία, να στοχεύσουμε και στην εκπαίδευση των γονιών».

Ιωάννης Τοπαλούδης: Ισόβια για τα «τέρατα» με προβιές

Η Κούλα Αρμουτίδου είναι η μητέρα της Ελένης Τοπαλούδη. Η κόρη της βρέθηκε δολοφονημένη στη Ρόδο, αφού πρώτα έπεσε θύμα ομαδικού βιασμού, όταν αρνήθηκε την σεξουαλική επαφή σε δύο άνδρες.

Η Αλεξάνδρα Ψαράκου είναι η μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαράκου. Η δική της κόρη δολοφονήθηκε από τον άνθρωπο με τον οποίο βρισκόταν σε διακοπές. Κατά τη διάρκεια ενός τσακωμού, την σκότωσε σπρώχνοντάς την από τα βράχια στη θάλασσα.

Οι δύο γυναίκες μιλούν σήμερα στο Magazine του NEWS 24/7.

ΚΟΥΛΑ ΑΡΜΟΥΤΙΔΟΥ: “ΟΣΟ ΕΚΤΡΕΦΟΥΜΕ ΝΤΑΗΔΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΤΟΜΑΓΚΕΣ”
“Με αφορμή τη σημερινή ημέρα θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα σε όλες τις γυναίκες, είτε είναι παντρεμένες, είτε σε σχέση, με σύντροφο, με φίλο. Να μην ανεχτούν ποτέ οποιαδήποτε κακοποιητική στάση απέναντί τους. Καμία ανοχή σε οποιαδήποτε κακοποίηση, είτε είναι με λόγια, είτε με ξυλοφορτώματα, με εκδορές, με μώλωπες. Δεν είναι υποχρεωμένη καμία γυναίκα, κανένας άνθρωπος. Να αναγνωρίζουν από νωρίς τα σημάδια. Να μη δέχεστε ταπεινώσεις, εξευτελισμούς να μη γίνετε υποχείριο κανενός νταή. Τελειώνουν τα συγχωροχάρτια για αυτούς τους άνδρες. Η γυναίκα είναι ισότιμη, ισάξια.

Σε μια σχέση το μόνο για το οποίο υπάρχει χώρος είναι η αγάπη. Απόλυτος σεβασμός στην ύπαρξη, στη ζωή, στο κορμί. Μια γυναίκα δεν είναι κτήμα κανενός. Ανήκει μόνο στον εαυτό της. Να το βάλουν πολύ καλά στο μυαλό τους οι άνδρες. Με ποιο δικαίωμα κάποιος στραγγαλίζει την ψυχή μιας γυναίκας; Δεν έχει δικαίωμα να την ακουμπήσει. Όχι να την χτυπήσει, να τη σκοτώσει και να τη σπρώξει από τα βράχια. Επειδή «δεν του βγήκε η φάση».

Θέλουμε αγάπη που να μας πηγαίνει στο φως και τον ήλιο. Όχι στα σκοτάδια. Όχι να φοβόμαστε να φύγουμε από μια σχέση που χωλαίνει. Καμία γυναίκα δεν φεύγει από μια υγιή σχέση, ασφαλή, χωρίς χλευασμό και υποτίμηση.

Παντού και πάντα υπήρχε η κακοποίηση της γυναίκας. Στα χρόνια της μητέρας μου υπήρχε ο πάτερ φαμίλιας, που φερόταν στη γυναίκα όπως στα ζώα που είχε στη στάνη. Τότε στα χωριά μεγάλωναν τις γυναίκες και τους μάθαιναν να υποκλίνονται, να ταπεινώνονται, να ζουν μόνο για τον σύζυγο και τα παιδιά και να εξευτελίζουν τον εαυτό τους. Υπήρχε πάντα ο σύζυγος, ο σατράπης, ο αφέντης, που σε χτυπούσε και η οικογένειά σου δεν σε έπαιρνε πίσω. Ο άνδρας που τα θέλει όλα και «εντάξει μωρέ ας πει καμιά κουβέντα παρά πάνω, άνδρας είναι». «Δεν πρέπει να έχεις λόγο, θα σωπαίνεις, άνδρας είναι». Επιτέλους ένα τέλος σε αυτά τα «άνδρας είναι». Όσο εκτρέφουμε νταήδες και ψευτόμαγκες τέτοια θα γίνονται.

Η Κούλα Αρμουτίδου, μητέρα της Ελένης Τοπαλούδη.  INTIME NEWS

Και κάτι ακόμη για τους νόμους. Το αγκάθι που λέγεται Ποινικός Κώδικας. Η τιμωρία πρέπει να είναι παραδειγματική. Ο Ποινικός Κώδικας να αλλάξει. Εμένα με καταδίκασαν σε μια ζωή χωρίς χρώμα, χωρίς ελπίδα, χωρίς προσμονή. Τα ισόβια να είναι ισόβια. Στην Κύπρο πλέον συμπεριλαμβάνεται ο όρος γυναικοκτονία στον Ποινικό Κώδικα. Γιατί οι αντιδράσεις για τον όρο στην Ελλάδα; Μα φυσικά γιατί αν συμπεριληφθεί ο όρος γυναικοκτονία θα αποδεχτούμε ότι είμαστε πατριαρχική κοινωνία. Αυτοί που αντιδρούν ξέρουν πως αν τον δεχτούν, αποδέχονται την πατριαρχία τους.

Τους ακούμε όλους να λένε «Σπάσε τη σιωπή» όμως μια γυναίκα που θα πάει σε ένα Αστυνομικό Τμήμα συνήθως θα αποθαρρυνθεί να μιλήσει. Επαρκείς φορείς και δομές δεν δημιουργούνται για να τη στηρίξουν. Πέρα από τα συνθήματα, στην ουσία, βοηθιέται στο έπακρο μια κακοποιημένη γυναίκα; Αν δεν υπάρχουν γονείς και οικογένεια να την στηρίξουν ψυχικά και οικονομικά πώς θα μιλήσει;”.

Η 26χρονη, Γαρυφαλλιά Ψαράκου, που βρέθηκε νεκρή στη Φολέγανδρο
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΨΑΡΑΚΟΥ: “Η ΓΑΡΥΦΑΛΛΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΖΕΙ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑ”
“Το μήνυμα μου στις γυναίκες είναι να μιλάνε. Να ανοίγουν το στόματά τους σε κάποιον που εμπιστεύονται πολύ. Να μην κρατάνε τα μάτια και τα αυτιά τους κλειστά. Πολλές γυναίκες φεύγουν και τελικά κάποιος τις κυνηγάει και τις δολοφονεί. Να μην ντραπούν να ζητήσουν βοήθεια ώστε να μην το αντιμετωπίσουν μόνες τους.

Το βλέπω και στη δική μου καθημερινότητα με γυναίκες που μιλάω και συναναστρέφομαι. Οι γυναίκες φοβούνται. Έτσι έχουν γαλουχηθεί. Να μένουν για τα παιδιά σε έναν γάμο. Να ζουν με χειριστικούς συντρόφους χωρίς να το καταλαβαίνουν. Μου έχουν συμβεί κι εμένα. Πρέπει από πλευράς Πολιτείας να αυξηθεί η ενημέρωση, ώστε οι γυναίκες να βοηθηθούν να αναγνωρίζουν τα σημάδια. Εκεί υφίσταται ένα κενό. Υπάρχουν κάποια κέντρα που μπορούν να βοηθήσουν. Η δουλειά όμως πρέπει να γίνει πιο συλλογικά. Από την πλευρά της, η Αστυνομία πολλές φορές δεν λειτουργεί όπως πρέπει.

Όσο για τον όρο γυναικοκτονία είναι ο όρος που στην περίπτωση της κόρης μου ισχύει 100%. Η Γαρυφαλλιά δεν ζει γιατί ήταν γυναίκα. Βρέθηκε σε ένα σημείο, με έναν άντρα που έπρεπε να την προστατεύσει και εκείνος επειδή «του χάλασε η φάση» την σκότωσε. Αν αυτός ο άνθρωπος τσακωνόταν εκείνο το βράδυ με έναν φίλο του δεν θα τον είχε σκοτώσει.

Η Γαρυφαλλιά ήταν γυναίκα. Σε αυτήν θεώρησε ότι έχει το δικαίωμα να το κάνει. Ο όρος υπάρχει. Αυτοί που τον αρνούνται γνωρίζουν πολύ καλά πως μιλάμε για διαφορετικά πράγματα. Μιλάμε για φόνους σε σχέσεις. Από έναν σύντροφο ή από κάποιον που σε σκοτώνει γιατί του είπες όχι, γιατί τσακωθήκατε, γιατί κάτι του αρνήθηκες. Έχει διαφορά”.

Πηγή news247.gr

“Η κόρη μου δεν ζει γιατί ήταν γυναίκα” – “Όσο εκτρέφουμε νταήδες και ψευτόμαγκες τέτοια θα γίνονται”