Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή ενός τόπου που τα κομμάτια ενός παζλ, σκόρπια επί χρόνια, κουμπώνουν ξαφνικά μεταξύ τους και η εικόνα που σχηματίζεται δεν αφήνει πλέον περιθώρια αμφιβολίας. Η περίπτωση του δημάρχου Ρόδου κ. Αλέξανδρου Κολιάδη είναι ακριβώς μια τέτοια στιγμή. Η συστηματική αντιπαράθεσή του με την κυβέρνηση, η μεθοδική υπονόμευση της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, οι επιθέσεις σε υπουργούς και βουλευτές, η εχθρότητα προς τα μέσα ενημέρωσης που δεν ευθυγραμμίζονται με το αφήγημά του, η καλλιέργεια κλίματος διαρκούς αγανάκτησης κατά του κεντρικού κράτους, όλα όσα επί δύο και πλέον χρόνια παρουσιάζονταν ως αποσπασματικές εκρήξεις ενός δήθεν ανεξάρτητου αυτοδιοικητικού, αποκτούν εντελώς διαφορετική ανάγνωση όταν τοποθετηθούν στο σωστό χρονολογικό και πολιτικό υπόβαθρο. Και το υπόβαθρο αυτό δεν ξεκινά από τις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2023. Ξεκινά από μια πρόταση που του είχε γίνει από τον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Αλέξη Τσίπρα, την εποχή που ο σημερινός δήμαρχος εμφανιζόταν ακόμη ως στέλεχος της παράταξης του κ. Αντώνη Καμπουράκη.
Η αφετηρία: Το κώλυμα, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ και οι 33 ημέρες
Ο Alexandre Basile Κοliadis γεννήθηκε στο Saint Albans του Ηνωμένου Βασιλείου την 13η Οκτωβρίου 1975, από Έλληνα πατέρα και Ισπανίδα μητέρα, και μετά το Brexit της 31ης Ιανουαρίου 2020 παρέμεινε υπήκοος της Μεγάλης Βρετανίας, δηλαδή πολίτης τρίτης χώρας. Ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων επιφυλάσσει το δικαίωμα εκλογής στους πολίτες κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα που σημαίνει ότι στην περίπτωσή του υφίστατο σαφές κώλυμα εκλογιμότητας και ασυμβίβαστο. Το γνώριζε και εντούτοις δεν ενήργησε εντός της ταχθείσης προθεσμίας για να το θεραπεύσει. Επί χρόνια το ζήτημα έμενε σε εκκρεμότητα, όσο ο ίδιος δραστηριοποιούνταν στο πλευρό του ανθρώπου που τον ανέδειξε πολιτικά.
Τι τον κινητοποίησε ξαφνικά στις αρχές του 2023; Σύμφωνα με πληροφορίες που ουδέποτε διαψεύστηκαν, του είχε γίνει πρόταση να συμπεριληφθεί στο βουλευτικό ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ ενόψει των εθνικών εκλογών του Μαΐου 2023 και όφειλε να θεραπεύσει το κώλυμα. Και τότε οι διαδικασίες απέκτησαν φτερά. Το αίτημα υποβλήθηκε την 2α Μαρτίου 2023, η απόφαση της Γενικής Διεύθυνσης Ιθαγένειας εκδόθηκε την 16η Μαρτίου 2023 και δημοσιεύθηκε την 24η Μαρτίου 2023 στο Φύλλο 1941 Τεύχος Β της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, ενώ την 4η Απριλίου 2023 εκδόθηκε το δελτίο ταυτότητας στο Αστυνομικό Τμήμα Ιαλυσού. Από την αίτηση μέχρι την ταυτότητα μεσολάβησαν 33 ημέρες, σε μια χώρα όπου αντίστοιχες υποθέσεις σέρνονται.

Το σχέδιο ωστόσο δεν τελεσφόρησε. Η νομαρχιακή επιτροπή του κόμματος έθεσε βέτο και επέλεξε τελικώς την κ. Χρύσα Καραγιάννη. Ο κ. Κολιάδης έμεινε εκτός ψηφοδελτίου, όχι όμως και εκτός σχεδιασμών. Λίγους μήνες αργότερα κατήλθε υποψήφιος δήμαρχος Ρόδου, απέναντι πλέον στον άνθρωπο που τον είχε αναδείξει, φορώντας το προσωπείο του υπερκομματικού και ανεξάρτητου.

Το προσωπείο του ανεξάρτητου και η ανοχή που δεν εξηγήθηκε ποτέ
«Εμείς δεν έχουμε σημαίες. Ούτε μπλε, ούτε πράσινη, ούτε κόκκινη. Με όλους τα έχουμε καλά». Η φράση αυτή, την οποία επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία, υπήρξε ο ακρογωνιαίος λίθος της δημόσιας εικόνας του, μαζί με την πάγια επωδό ότι δεν στηρίχθηκε στις εκλογές του 2023 από κανένα κόμμα. Στην πράξη όμως η εκλογή του στηρίχθηκε σε ένα παράδοξο κράμα. Στην ανοχή κομβικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας που γύρισαν την πλάτη στον κ. Αντώνη Καμπουράκη, στη σιωπηρή στάση του ίδιου του κόμματος που άφησε ακάλυπτο τον εν ενεργεία δήμαρχο, και στη διακριτική αλλά σταθερή στήριξη του χώρου της Αριστεράς. Η «δημοκρατική» είχε επισημάνει εγκαίρως ότι ο κ. Κολιάδης είχε συγκεντρώσει γύρω του στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και φλέρταρε ολοένα και περισσότερο με το τοπικό ΠΑΣΟΚ, όπως αυτό εκφραζόταν από τον κ. Βάιο Καλοπήτα και ότι στη Νέα Δημοκρατία υπήρχαν φωνές που προειδοποιούσαν πως τυχόν νίκη του με την ανοχή ή και στήριξή της θα οδηγούσε τον ΣΥΡΙΖΑ σε προσπάθεια να την καρπωθεί. Η προειδοποίηση αγνοήθηκε.
Η ανάθεση κομβικών θέσεων σε πρόσωπα προερχόμενα από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή της θητείας του δεν ήταν απλή ένδειξη. Ήταν η πρώτη έμπρακτη επιβεβαίωση ότι το «καμία σημαία» είχε στην πραγματικότητα πολύ συγκεκριμένο χρώμα. Η δεύτερη ήρθε από την πολεμική που εξαπέλυσε, μεθοδικά και κλιμακούμενα, εναντίον της κυβέρνησης και κάθε εκπροσώπου της κεντροδεξιάς στο νησί.
Τα πρώτα δείγματα γραφής: ΠΕΔ, τέλος ανθεκτικότητας και τα αιτήματα της Bora
Η αθέτηση συμφωνιών ως εργαλείο εμφανίστηκε από τους πρώτους μήνες, στις αρχαιρεσίες της ΚΕΔΕ και της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου τον Μάρτιο του 2024. Ο κ. Κολιάδης είχε δεσμευθεί δημοσίως, στην ορκωμοσία του περιφερειακού συμβουλίου στη Σύρο και σε συνεδρίαση του ΦΟΔΣΑ παρουσία όλων των δημάρχων, ότι δεν θα διεκδικήσει την προεδρία της ΠΕΔ και θα στηρίξει τον δήμαρχο Σύρου κ. Αλέξανδρο Αθανασίου, με γνώση μάλιστα του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών κ. Θεόδωρου Λιβάνιου. Η συμφωνία κυρίων ανατράπηκε στην κάλπη, όπου υπέβαλε υποψηφιότητα και εξελέγη πρόεδρος με 11 ψήφους έναντι 7, αποκαλύπτοντας ο ίδιος κεκλεισμένων των μικροφώνων το deal που είχε κάνει με φόντο το δάνειο του Δήμου Ρόδου. Η ενδοπεριφερειακή συνοχή βγήκε λαβωμένη και οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης ανατράπηκαν.
Ακολούθησε το σαμποτάζ στη διεκδίκηση του τέλους ανθεκτικότητας, όταν το περιφερειακό συμβούλιο είχε αποφασίσει ομόφωνα το σύνολο των πόρων να κατευθυνθεί, νομικά διασφαλισμένο ανά νησί, σε έργα των δήμων, και ο δήμαρχος, ενώ αρχικά συμφωνούσε, προώθησε στην κρίσιμη ψηφοφορία της ΠΕΔ εναλλακτική πρόταση που τορπίλισε τη διεκδίκηση, με τον κ. Γιώργο Χατζημάρκο να το περιγράφει δημοσίως με τη φράση «έρχεται αυτός, για τον οποίο έδωσες τον αγώνα και λέει κάτω τα χέρια». Στο ίδιο μοτίβο και το μπάχαλο με τα αιτήματα χρηματοδότησης μετά την Bora, ύψους 91.950.728,16 ευρώ, στα οποία συμπεριλήφθηκαν 2.000.000 ευρώ για τη διευθέτηση του Τριαντενού ποταμού, έργο ήδη δρομολογημένο με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση της Περιφέρειας, και 1.122.800 ευρώ για την απομάκρυνση της γέφυρας του Φαληρακίου, έργο που είχε ήδη υλοποιηθεί. Η προβληματική διεκδίκηση παρήγαγε πάντως το επιθυμητό πολιτικό προϊόν, το αφήγημα της κυβερνητικής αδιαφορίας και το ψευτοδίλημμα προς τους πολίτες, είστε με την κυβέρνηση ή με τη Ρόδο.

Η μεθοδική κλιμάκωση σε όλα τα μέτωπα
Η αναδρομή στα γεγονότα αποκαλύπτει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται με εντυπωσιακή συνέπεια. Κάθε λίγους μήνες ανοίγει ένα νέο μέτωπο με την κεντρική εξουσία, πάντοτε με όρους σύγκρουσης και ποτέ θεσμικής συνεργασίας. Μετά την Bora, τελεσίγραφο με ημερομηνία την 15η Μαρτίου 2025 και προαναγγελία ότι διαφορετικά «θα κάνουμε αυτό που πρέπει», ανοιχτό ενδεχόμενο δυναμικών κινητοποιήσεων με εμπλοκή κοινωνικών φορέων και η δήλωση «δεν ξέρω αν θα ανοίξουμε το νησί», που έπληττε ευθέως τη διεθνή τουριστική εικόνα της Ρόδου. Ταυτόχρονα, δημόσιο «άδειασμα» των κυβερνητικών βουλευτών και κυρίως του κ. Γιάννη Παππά, που είχε προσφερθεί να συνδράμει, με την αποστροφή ότι «οι βουλευτές μπορεί να βγάζουν ανακοινώσεις, αλλά κάποιοι άλλοι εργάστηκαν πραγματικά», και αιχμές για τους κ.κ. Μάνο Κόνσολα και Μίκα Ιατρίδη, ενώ η πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Δωδεκανήσου κ. Έφη Χαραλαμποπούλου εισέπραξε το απαξιωτικό «ποια είναι η κυρία».
Ακολούθησαν το μέτωπο του μεταναστευτικού με τις καταγγελίες περί ανοργανωσιάς των Υπουργείων, το μέτωπο του ΦΠΑ με την απειλή προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια και τη δηλωμένη απογοήτευση από τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, το μέτωπο της αξιολόγησης των δημοτικών υπηρεσιών που χαρακτηρίστηκε «τέχνασμα της κυβέρνησης», η πάγια ρητορική περί «φτωχών συγγενών του κράτους» και «παρατημένων νησιών», ακόμη και η μετατροπή της αρτοκλασίας του Αγίου Φανουρίου σε ευκαιρία άτυπης πίεσης προς τους 4 κυβερνητικούς βουλευτές. Η κορύφωση ήρθε τον Ιούνιο του 2026 με την επίθεση στην υπουργό Πολιτισμού κ. Λίνα Μενδώνη, με καταγγελίες περί «φίμωσης» και «απρέπειας» επειδή δεν του δόθηκε ο λόγος σε παράδοση 3 μνημείων που ήταν έργα αποκλειστικά του Υπουργείου Πολιτισμού και στα οποία ο Δήμος δεν είχε καμία ανάμειξη.

Ο μηχανισμός: η αριστερά υιοθετεί, ο δήμαρχος αποσύρεται, η φθορά μένει
Το επεισόδιο Μενδώνη αποκάλυψε σε πραγματικό χρόνο ολόκληρο τον μηχανισμό. Η καταγγελία υιοθετήθηκε σχεδόν ταυτόχρονα από το ΠΑΣΟΚ Νοτίων Δωδεκανήσων, τον βουλευτή κ. Γιώργο Νικητιάδη, τις Νομαρχιακές Επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ που μίλησαν για «μνημείο πολιτικής απρέπειας και αλαζονείας» και από την κ. Χρύσα Καραγιάννη, το ίδιο πρόσωπο που το 2023 είχε προτιμηθεί στη θέση του σημερινού δημάρχου. Η ταχύτητα, ο συντονισμός και η σχεδόν πανομοιότυπη επιχειρηματολογία δεν πέρασαν απαρατήρητα, λίγες μόλις ημέρες πριν από την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο νησί. Και όταν το υλικό εξάντλησε τη χρησιμότητά του, ο ίδιος δήμαρχος υποδέχθηκε τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη στο δημαρχείο την 13η Ιουνίου 2026 με χαμόγελα και θερμή χειραψία, αφήνοντας τις κομματικές οργανώσεις που είχαν ανέβει στο άρμα της αγανάκτησης να αναρωτιούνται αν βγήκαν δικαιωμένες ή απλώς αδειασμένες. Θύμωσε, φωτογραφήθηκε, ξεθύμωσε. Η οργή κράτησε λιγότερο από μια καλή ταινία, γιατί δεν ήταν οργή. Ήταν εργαλείο.

Το ύπουλο μέτωπο κατά της Περιφέρειας και ο ρόλος του κ. Βαγιανού
Ιδιαίτερη ανάλυση απαιτεί η τακτική απέναντι στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και τον κ. Γιώργο Χατζημάρκο, τον βασικό στόχο των μακροπρόθεσμων σχεδιασμών του δημάρχου. Εδώ η μέθοδος γίνεται πιο εκλεπτυσμένη, καθώς ο δήμαρχος δεν εμφανίζεται πάντοτε ο ίδιος στην πρώτη γραμμή. Τον ρόλο του πολιορκητικού κριού έχει αναλάβει ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΡ κ. Σωτήρης Βαγιανός, με τον δήμαρχο να εμφανίζεται δήθεν να ανέχεται τις εξακοντιζόμενες αιχμές, κρατώντας τη δυνατότητα να αποστασιοποιείται όποτε το κόστος μεγαλώνει. Η επιλογή του προσώπου δεν στερείται σημειολογίας, καθώς η οικογένεια του κ. Βαγιανού διατηρεί παραδοσιακά δεσμούς με το γραφείο του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάνου Κόνσολα. Η υπονόμευση της Περιφέρειας δεν εμφανίζεται έτσι να προέρχεται από τον χώρο της Αριστεράς αλλά να διαπερνά την ίδια την κεντροδεξιά, βαθαίνοντας τις ρωγμές της.
Το ίδιο μοτίβο εντοπίζεται στη στάση απέναντι στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, με όσα στηρίζουν την κυβέρνηση ή δεν ευθυγραμμίζονται με το δημοτικό αφήγημα να αντιμετωπίζονται ως εχθρικά, την ώρα που η παράταξη του δημάρχου βολιδοσκοπεί το πεδίο των τοπικών ΜΜΕ αναζητώντας τρόπους επένδυσης και επιρροής, ενώ εξετάστηκε ακόμη και το σενάριο δημοτικού ραδιοφώνου μέσω του αναπτυξιακού οργανισμού Κολοσσός 2047.
Η πιο πρόσφατη επιβεβαίωση: το βέτο Χαλκιά στο Δικαστικό Μέγαρο που δεσμεύθηκαν υπουργός και πρωθυπουργός
Αν κάποιος αναζητούσε την πιο φρέσκια και ταυτόχρονα την πιο εύγλωττη απόδειξη του μοτίβου, δεν θα χρειαζόταν να πάει μακριά. Θα του αρκούσε η υπόθεση του νέου Δικαστικού Μεγάρου Ρόδου. Στην ευρεία σύσκεψη της 11ης Μαΐου 2026 υπό τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Γιώργο Φλωρίδη, με τη συμμετοχή της Περιφέρειας, του Δικηγορικού Συλλόγου και όλων των συναρμόδιων φορέων, η δημοτική αρχή ήταν παρούσα διά του ίδιου του δημάρχου κ. Αλέξανδρου Κολιάδη και του αντιδημάρχου Πολεοδομικού Σχεδιασμού κ. Κώστα Χαλκιά προσωπικά. Εκεί ελήφθησαν 3 αλληλένδετες αποφάσεις, με κορυφαία την οριστική απόφαση κατασκευής νέου Δικαστικού Μεγάρου, με προκριθέντα χώρο το παλαιό Νοσοκομείο, και ο δήμαρχος δήλωσε μάλιστα ότι «η σημερινή συνάντηση σηματοδοτεί ότι επιτέλους κάποια πράγματα θα αρχίσουν να παίρνουν τον δρόμο τους» και ότι ο δήμος «θα κάνει ό,τι χρειαστεί». Ακολούθησε η δημόσια δέσμευση του ίδιου του πρωθυπουργού κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Ρόδο, που προσέδωσε στο εγχείρημα την ύψιστη δυνατή πολιτική κάλυψη.
Και τότε ενεργοποιήθηκε ο γνώριμος μηχανισμός. Από το βήμα του δημοτικού συμβουλίου, παρόντος του δημάρχου, ο οποίος ουδόλως διαφοροποιήθηκε, ο κ. Χαλκιάς έθεσε βέτο στη χωροθέτηση, επικαλούμενος τις θεσμοθετημένες χρήσεις υγείας, την ανάγκη Προεδρικού Διατάγματος, την έλλειψη οικοδομικής γραμμής και τον κίνδυνο απώλειας θέσεων στάθμευσης, και εξαπέλυσε την αιχμή ότι «όποιος έχει προτείνει αυτή τη λύση, προφανώς δεν έχει μελετήσει τα πολεοδομικά δεδομένα της περιοχής». Αιχμή που, εκ των πραγμάτων, στρέφεται κατά του Υπουργείου Δικαιοσύνης, της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και της δέσμευσης του πρωθυπουργού. Η ίδια δημοτική αρχή που συναίνεσε τον Μάιο, τορπιλίζει τον Ιούλιο, χωρίς να έχει προτείνει ούτε έναν εναλλακτικό χώρο εντός του αστικού ιστού.
Οι αντιδράσεις που ακολούθησαν επιβεβαίωσαν πανηγυρικά την υπαναχώρηση. Ο αναπληρωτής περιφερειάρχης κ. Απόστολος Ασπράκης, μέλος και ο ίδιος της επιτροπής χωροθέτησης στην οποία μετείχε και ο κ. Χαλκιάς, αποκάλυψε στη «δημοκρατική» ότι ο αντιδήμαρχος ουδέποτε διατύπωσε αντίρρηση στο αρμόδιο όργανο, ούτε εγγράφως ούτε προφορικώς, ότι επί περισσότερο από ένα μήνα οι προσπάθειες συνάντησης μαζί του απέβαιναν άκαρπες και ότι δεν εμφανίστηκε ούτε στη σύσκεψη με τον περιφερειάρχη και τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου, παρότι προσκλήθηκε. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Δικηγορικός Σύλλογος Ρόδου, ο οποίος με ανακοίνωση εξέφρασε «εύλογο προβληματισμό» για την εμφάνιση ενστάσεων σε ζητήματα ήδη κριθέντα θεσμικά και πολιτικά, υπογράμμισε ότι η δημόσια συζήτηση δεν είναι θεμιτό «να μετατρέπεται σε εργαλείο δημιουργίας αμφιβολιών για αποφάσεις ειλημμένες» και υπενθύμισε ότι η Ρόδος έχει ήδη χάσει περισσότερα από 30 χρόνια από την ανακύκλωση ενστάσεων.
Το σχήμα είναι πανομοιότυπο με εκείνο της περίπτωσης Βαγιανού. Ο δήμαρχος συναινεί δημοσίως, εισπράττει τα οφέλη της συνεργασίας, και όταν το έργο σφραγίζεται με κυβερνητική και πρωθυπουργική δέσμευση, το βέτο έρχεται από στέλεχός του, με τον ίδιο να σιωπά και να κρατά ανοιχτή την πόρτα της αποστασιοποίησης.

Η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, το μετέωρο διάστημα και η αναζωπύρωση μέσω της ΕΛ.ΑΣ.
Ένα κρίσιμο κεφάλαιο της διαδρομής αφορά την περίοδο της κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κατακερματισμός του κόμματος μετά τις τελευταίες κινήσεις του κ. Αλέξη Τσίπρα και η σταδιακή αποσύνθεση του χώρου από τον οποίο ο κ. Κολιάδης είχε επιχειρήσει να πολιτευθεί, τον άφησαν εμφανώς μετέωρο. Το πολιτικό του σχέδιο προϋπέθετε μια ισχυρή κεντρική στέγη στον χώρο της Αριστεράς και η στέγη αυτή κατέρρεε, την ώρα που ο ίδιος αντιμετώπιζε δυσκολίες συγκράτησης του μετώπου που τον στήριξε και απώλεια της επικοινωνιακής υπεροχής που μέχρι πρόσφατα διέθετε.
Η εικόνα άλλαξε άρδην με την εμφάνιση του νέου κόμματος του κ. Τσίπρα, της ΕΛ.ΑΣ. Η επανεκκίνηση του πρώην πρωθυπουργού στην κεντρική πολιτική σκηνή, σύμφωνα με όσα μεταφέρονται από πρόσωπα που παρακολουθούν τις ζυμώσεις, αναζωπύρωσε το αρχικό σχέδιο και επανέφερε τον δήμαρχο Ρόδου στο κάδρο των σχεδιασμών του χώρου. Ο στόχος, όπως περιγράφεται, είναι πλέον διττός και σαφής. Αφενός η πλήρης απαξίωση και αποδόμηση της όποιας εικόνας σχέσης του κ. Κολιάδη με την κεντροδεξιά ενόψει των εκλογών, ώστε να καταστεί αξιοποιήσιμος από το νέο σχήμα ως εκφραστής του αντικυβερνητικού μετώπου στα Δωδεκάνησα. Αφετέρου η μεγιστοποίηση της φθοράς της Νέας Δημοκρατίας στον νομό, με κάθε νέο μέτωπο του δημάρχου να λειτουργεί ως προσθήκη στο διάχυτο κλίμα αγανάκτησης. Υπό αυτό το πρίσμα, η κορύφωση της πολεμικής του το τελευταίο διάστημα δεν είναι συγκυριακή. Συμπίπτει χρονικά με την ανασυγκρότηση του χώρου γύρω από τον κ. Τσίπρα και υπηρετεί την στόχευση του δημάρχου.
Το σχέδιο: αποσταθεροποίηση της Δεξιάς με τις ευλογίες της Αριστεράς
Όταν όλα τα παραπάνω τοποθετηθούν στη σειρά, η ανάγνωση που κερδίζει έδαφος στους πολιτικούς κύκλους του νησιού είναι μία. Δεν πρόκειται για σπασμωδικές αντιδράσεις ενός παρορμητικού αυτοδιοικητικού αλλά για συγκροτημένο σχέδιο αποσταθεροποίησης της Δεξιάς στον νομό και μεθοδικής καλλιέργειας αγανάκτησης κατά της κυβέρνησης και των εκπροσώπων της ενόψει των εκλογών. Κάθε μέτωπο εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό. Η Bora καλλιεργεί την εικόνα του κράτους που εγκαταλείπει τη Ρόδο, ο ΦΠΑ του κράτους που την αδικεί, το μεταναστευτικό του κράτους που ανοργάνωτα τη φορτώνει, το επεισόδιο Μενδώνη του κράτους που την περιφρονεί. Το άθροισμα είναι ένα διάχυτο αντικυβερνητικό κλίμα, έτοιμο να μετουσιωθεί σε εκλογικό αποτέλεσμα όποτε στηθούν οι κάλπες.
Το σχέδιο εκτελείται με τις ευλογίες της Αριστεράς, που σπεύδει κάθε φορά να υιοθετήσει και να πολλαπλασιάσει τα αφηγήματα του δημάρχου, και με την ανοχή και τη βοήθεια νεοδημοκρατών και κεντροδεξιών παραγόντων που δεν αντιλαμβάνονται ή δεν θέλουν να αντιληφθούν τον ρόλο που τους έχει ανατεθεί.
Πρόκειται για τα αθέλητα στηρίγματα ενός σχεδίου που στρέφεται εναντίον τους, με χαρακτηριστικότερη κατά πολλούς περίπτωση εκείνη του κ. Γιάννη Παππά, ο οποίος εξακολουθεί να προσφέρει θεσμική κάλυψη, δεσμεύσεις συμπαράστασης και συναντήσεις καλού κλίματος σε έναν δήμαρχο που τον έχει επανειλημμένως εκθέσει και «αδειάσει» δημοσίως, χωρίς ποτέ να εισπράξει πολιτικό αντάλλαγμα πέραν της επόμενης δημόσιας υποτίμησης.
Οι δύο διαδρομές διαφυγής και η επόμενη κάλπη
Την ίδια στιγμή ο ίδιος φροντίζει να διαλαλείται μέσω πρόθυμων μέσων ενημέρωσης ότι δέχεται πιέσεις από τον κ. Τσίπρα να είναι υποψήφιος. Η διαρροή εξυπηρετεί διπλό σκοπό, καθώς ανεβάζει το πολιτικό του ειδικό βάρος και συντηρεί ανοιχτή τη γέφυρα με τη νέα κεντρική στέγη της ΕΛ.ΑΣ. Το βέβαιο ωστόσο, σύμφωνα με όσους παρακολουθούν στενά τους σχεδιασμούς του, είναι ότι επιδιώκει πρωτίστως να παραμείνει στον Δήμο Ρόδου, όπου το νέο εκλογικό σύστημα του ενός γύρου με το όριο του 42% και την εναλλακτική ψήφο πριμοδοτεί όποιον συγκροτήσει εγκαίρως πολυσυλλεκτικό μέτωπο, διατηρώντας ανοιχτό το ενδεχόμενο, εφόσον πετύχει τη μέγιστη αποδυνάμωση της Νέας Δημοκρατίας στον νομό, να μεταπηδήσει στην Περιφέρεια. Εκεί όπου άλλωστε έχει προ πολλού δείξει τις προθέσεις του, με τη γνωστή αποστροφή περί των σκαλιών της Περιφέρειας που «θα τα ανέβουμε μία και καλή» και την αλληγορία περί του φρούτου που «σαπίζει, άστο μέχρι να πέσει».
Το παρασκήνιο μιας διαδρομής που εξηγείται πλέον πλήρως
Η ιστορία της ιθαγένειας του 2023 δεν είναι απλώς βιογραφικό στοιχείο. Είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει ολόκληρη τη μετέπειτα διαδρομή. Ένας φέρελπις της πολιτικής που μετείχε στην παράταξη Καμπουράκη ενώ διαπραγματευόταν θέση στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, που θεράπευσε το κώλυμα εκλογιμότητας σε 33 ημέρες για να προλάβει τις εθνικές κάλπες, που κόπηκε με βέτο υπέρ της κ. Καραγιάννη, που στράφηκε κατά του ανθρώπου που τον ανέδειξε και κατέκτησε τον δημαρχιακό θώκο με το κοστούμι του ανεξάρτητου, που στελέχωσε τη διοίκησή του με πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ, που αθέτησε κάθε συμφωνία με τη Νέα Δημοκρατία και μετέτρεψε κάθε τριβή με το κεντρικό κράτος σε πολιτικό πόλεμο, δεν μεταστράφηκε ξαφνικά το 2025 ή το 2026. Ακολουθούσε εξαρχής μια πορεία που έμεινε προσωρινά μετέωρη με τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και αναζωπυρώθηκε με τη γέννηση της ΕΛ.ΑΣ.
Τσίπρας, ΕΛ.ΑΣ, Κολιάδης. Μια πρόταση για βουλευτικό ψηφοδέλτιο, ένα βέτο που άλλαξε τον προορισμό αλλά όχι το σχέδιο, ένα κόμμα που διαλύθηκε και ένα νέο που το επανέφερε στη ζωή. Έτσι εξηγούνται όλα.

(Φωτο Κολιάδη-Τσίπρα με φωτορεαλιστική χρήση ΑΙ)

Τσίπρας, ΕΛ.ΑΣ., Κολιάδης: Έτσι εξηγούνται όλα

Για την πολιτική επικαιρότητα μίλησε στον RV και στην εκπομπή “Real Blonde” της Νατάσας Ράγιου, ο π. Υπουργός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Μάκης Βορίδης. Έκανε λεπτομερή  ανάλυση στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, μια και το όνομά του ενεπλάκη στο θέμα, αναφέρθηκε στις στις δυο δικογραφίες και την έκθεση Τυχεροπούλου και άφησε αιχμές για τους χειρισμούς και τους σκοπούς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και της κυρίας Κοβέσι, λέγοντας στην ουσία ότι οι υποθέσεις, ακόμα και των βουλευτών που παραπέμπονται σε δίκη “είναι στον αέρα”.

Για τον χρόνο των εκλογών, που πυροδοτεί καθημερινά πολλά σενάρια, ο κ. Βορίδης δεν άφησε κανένα περιθώριο εκλογολογίας για ημερομηνίες πριν από την Άνοιξη του 2027

Πηγή: hrealvoice995.gr

Μάκης Βορίδης στον RV: “Ο Αλέξης Τσίπρας θα είναι ο αντίπαλός μας στις εκλογές – Δεν τίθεται θέμα πρόωρων εκλογών”

Κατά κοινή παραδοχή, η χώρα βρίσκεται εδώ και περίπου ένα δίμηνο σε μια άτυπη προεκλογική περίοδο, η οποία αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει σε μία από τις πιο κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις της Μεταπολίτευσης. Ο πολυκερματισμός που παρατηρείται στον χώρο της Κεντροαριστεράς, σε συνδυασμό με την κόπωση που έχει προκαλέσει η μακρόχρονη διακυβέρνηση Μητσοτάκη ακόμα και στον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων της ΝΔ, τοποθετούν εκ των πραγμάτων το πολιτικό σκηνικό σε εντελώς διαφορετική βάση.
Όποιος επιχειρούσε σήμερα να εκτιμήσει με ασφάλεια τι θα προκύψει από τις επόμενες κάλπες, θα κατέληγε σε ένα επιπόλαιο συμπέρασμα χωρίς πραγματικό έρεισμα. Την ίδια στιγμή, τα ευρήματα της νέας δημοσκόπησης της Prorata για λογαριασμό της Εφημερίδας των Συντακτών προσφέρουν μια πρώτη, αναλυτική αποτύπωση των συσχετισμών, αλλά και της διάθεσης της κοινωνίας απέναντι στα πρόσωπα και τις πολιτικές.

Από το «Μητσοτάκης ή χάος» στο «Μητσοτάκης ή Τσίπρας»
Οι δημοσκοπήσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα επιβεβαιώνουν επί της ουσίας το «μονοπώλιο» που έχει πετύχει από το 2015, οπότε και εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Ωστόσο, όσο πλησιάζει η στιγμή που νομοτελειακά θα τεθούν τα διλήμματα, η εικόνα ενός πρωθυπουργού που δείχνει να παίζει χωρίς αντίπαλο ενισχύει, όπως εκτιμάται, το αίσθημα ανασφάλειας σε μεγάλο τμήμα των πολιτών. Το δίλημμα που ήδη τίθεται ακόμα και στις καθημερινές συζητήσεις δεν είναι πλέον «Μητσοτάκης ή χάος», αλλά «Μητσοτάκης ή Τσίπρας».
Αυτό ακριβώς θα κληθούν να αποφασίσουν οι πολίτες όταν προσέλθουν στις κάλπες. Αν επιθυμούν να συνεχίσουν με τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση που κρατά τα ηνία του τόπου τα τελευταία χρόνια ή με τον πρώην πρωθυπουργό, με τον οποίο η χώρα έφτασε το 2015 ένα βήμα πριν από την έξοδο από το ευρώ, με το δημοψήφισμα και όσα προηγήθηκαν ή ακολούθησαν εκείνης της περιόδου. Η επιλογή, όπως προκύπτει και από τα δημοσκοπικά ευρήματα, αφορά 2 πρόσωπα που είναι κάτι περισσότερο από γνωστά στο ευρύ κοινό. Και όσο περίπλοκη κι αν φαντάζει, στην ουσία της είναι απλή, καθώς από τη διαδικασία των εκλογών προκύπτει ένα και μόνο πράγμα, η εκλογή κυβέρνησης και κατ’ επέκταση πρωθυπουργού. Η ιστορική εμπειρία, άλλωστε, έχει δείξει ότι όσες φορές η ψήφος αντιμετωπίστηκε με επιπολαιότητα, το τίμημα αποδείχθηκε βαρύ.
Για τη ΝΔ, το στοίχημα εντοπίζεται στο κατά πόσο ο κ. Μητσοτάκης, που έχει αποδείξει ότι γνωρίζει να οικοδομεί σχέσεις με το εκλογικό σώμα, θα καταφέρει να απευθυνθεί εκ νέου στο 40% των πολιτών που τον στήριξαν το 2019 και το 2023. Σε αυτό το κοινό έχει ήδη τεθεί το ερώτημα σχετικά με το ποιος μπορεί να κυβερνήσει καλύτερα τη χώρα, διασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την αναπτυξιακή της τροχιά. Εφόσον χτιστούν ξανά οι γέφυρες που λειτούργησαν στις 2 προηγούμενες αναμετρήσεις, εκτιμάται ότι τα ποσοστά μπορεί να αποδειχθούν υψηλότερα ακόμα και από τις πιο αισιόδοξες μετρήσεις.

Τα ευρήματα της Prorata
Στη δημοσκόπηση της Prorata, η ΝΔ καταγράφεται πρώτη στην πρόθεση ψήφου με 25%, αυξημένη κατά 1 μονάδα σε σχέση με τον Ιούνιο. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η ΕΛΑΣ με 15,5%, σημειώνοντας επίσης κέρδη 1 μονάδας σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση. Την τρίτη θέση μοιράζονται το ΠΑΣΟΚ και η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» με 8,5%, με το πρώτο να μένει στάσιμο στα ποσοστά του Ιουνίου και το κόμμα της κ. Μαρίας Καρυστιανού να χάνει 1 μονάδα.
Ακολουθούν η Ελληνική Λύση με 7% από 8%, το ΚΚΕ με 5,5% από 6%, η Φωνή Λογικής με 4% από 3,5% και η Πλεύση Ελευθερίας σταθερή στο 3,5%. Το ΜεΡΑ25 παραμένει στο 3%, ο ΣΥΡΙΖΑ στο 2%, ενώ Νέα Αριστερά και Δημοκράτες καταγράφουν από 1% και η Νίκη 0,5%. Τα άλλα κόμματα συγκεντρώνουν 3% από 2,5%, ενώ το ποσοστό των αναποφάσιστων παραμένει υψηλό, στο 12% από 12,5% τον προηγούμενο μήνα.
Μητσοτάκης και Τσίπρας μπροστά στην εμπιστοσύνη των πολιτών
Το δίλημμα των προσώπων αποτυπώνεται με ενάργεια και στο ερώτημα για τον πολιτικό αρχηγό που εμπιστεύονται περισσότερο οι πολίτες. Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στην πρώτη θέση με 28% και ο κ. Αλέξης Τσίπρας στη δεύτερη με 18%, επιβεβαιώνοντας ότι η αναμέτρηση εξελίσσεται ουσιαστικά ως δίπολο ανάμεσα στους 2 πρώην και νυν ενοίκους του Μαξίμου. Ακολουθούν η κ. Μαρία Καρυστιανού με 6%, ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης και ο κ. Κυριάκος Βελόπουλος με 5%, ο κ. Δημήτρης Κουτσούμπας με 4%, καθώς και η κ. Αφροδίτη Λατινοπούλου και η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου με 3%. Αξιοσημείωτο είναι ότι η επιλογή «Κανένας» παραμένει ιδιαίτερα υψηλά, στο 21%, στοιχείο που καταδεικνύει τη δυσπιστία σημαντικού τμήματος της κοινωνίας απέναντι στο σύνολο του πολιτικού προσωπικού.
Σχεδόν 7 στους 10 βλέπουν λάθος κατεύθυνση
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει το εύρημα για τη γενική πορεία της χώρας. Σχεδόν 7 στους 10 ερωτηθέντες, ποσοστό 69%, απαντούν ότι η Ελλάδα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση, ενώ μόλις το 29% θεωρεί πως «σίγουρα» ή «μάλλον» η χώρα βαδίζει σωστά. Το στοιχείο αυτό συνθέτει, μαζί με το υψηλό ποσοστό όσων δεν εμπιστεύονται κανέναν αρχηγό, την εικόνα μιας κοινωνίας κουρασμένης και επιφυλακτικής, μέσα στην οποία θα κληθούν να δώσουν τη μάχη τους τα κόμματα.
Η σύγκριση των 2 κυβερνήσεων
Ενδιαφέροντα είναι τα ευρήματα και στο ερώτημα της σύγκρισης της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ υπό την πρωθυπουργία Τσίπρα με τη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ υπό την πρωθυπουργία Μητσοτάκη, σε μια σειρά από τομείς πολιτικής όπως η ακρίβεια και το κόστος ζωής, η καταπολέμηση της διαφθοράς, το Εθνικό Σύστημα Υγείας, οι μισθοί και οι εργασιακές συνθήκες, η παιδεία, η μεταναστευτική και η κοινωνική πολιτική, η φορολογία, η δημόσια ασφάλεια και η εξωτερική πολιτική με την άμυνα και τις διεθνείς σχέσεις.
Όπως προκύπτει από τις απαντήσεις, στους περισσότερους τομείς οι πολίτες δεν διακρίνουν ουσιαστική διαφορά στη διαχείριση από τις 2 κυβερνήσεις. Ενδεικτικά, το 41% θεωρεί πως η ακρίβεια αντιμετωπίστηκε «με περίπου τον ίδιο τρόπο», ποσοστό που φτάνει το 48% όσον αφορά τη δημόσια ασφάλεια και την παραβατικότητα και το 44% για την παιδεία και το εκπαιδευτικό σύστημα.
Παράλληλα, το 36% κρίνει καλύτερες τις πολιτικές της ΝΔ στο μεταναστευτικό, έναντι 19% που προκρίνει τον ΣΥΡΙΖΑ, με το 43% να μη βλέπει ουσιαστική διαφορά. Μεγάλο είναι το προβάδισμα της σημερινής κυβέρνησης και στην εξωτερική πολιτική, την άμυνα και τις διεθνείς σχέσεις, όπου το 42% θεωρεί καλύτερους τους χειρισμούς της ΝΔ έναντι 19% για τον ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υπό τον κ. Τσίπρα προηγείται στην καταπολέμηση της διαφθοράς με 37% έναντι 20% για τη ΝΔ, στο ΕΣΥ με οριακή διαφορά 32% έναντι 31% και στην ακρίβεια και το κόστος ζωής με 34% έναντι 23%.
Ακρίβεια και διαφθορά τα μεγάλα αγκάθια
Ως σημαντικότερο ζήτημα για τη χώρα στην παρούσα φάση, οι πολίτες αναδεικνύουν με συντριπτικό ποσοστό 83% την ακρίβεια και το κόστος ζωής. Με αρκετή διαφορά ακολουθούν τα ζητήματα διαφθοράς με 46%, ενώ τρίτο στη λίστα έρχεται το ΕΣΥ με 29% και έπονται τα εργασιακά και οι μισθοί με 28%. Πρόκειται για την ατζέντα που, όπως όλα δείχνουν, θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και το πεδίο της προεκλογικής αντιπαράθεσης.

«Μητσοτάκης ή Τσίπρας» το δίλημμα της επόμενης κάλπης

Στο μεταξύ ο Νίκος Ανδρουλάκης τρέχει να μαζέψει τους δικούς του πριν τους πάρει τηλέφωνο η Αθήνα, και κάποια τοπικά πρόσωπα έσπευσαν να δηλώσουν διαθεσιμότητα με ταχύτητα που τιμά το πολιτικό ένστικτο. Όλοι ψάχνουν γιατρούς, δικηγόρους και επιχειρηματίες με κύρος, δηλαδή ανθρώπους που έχουν τα προς το ζην εξασφαλισμένα και ακριβώς γι αυτό σκέφτονται δυο φορές πριν μπουν σε ψηφοδέλτιο που υπάρχει προς το παρόν μόνο ως ιδέα.

Κόμμα που γεννιέται από τηλεφωνήματα κινδυνεύει να μείνει για πάντα στην αναμονή.

Ο Τσίπρας φτιάχνει κόμμα που λέγεται ΕΛ.Α.Σ. και ψάχνει υποψηφίους με κρυφά ραντεβού

Κύκλο διερευνητικών επαφών στα Δωδεκάνησα έχει ανοίξει το περιβάλλον Τσίπρα για τη συγκρότηση του ψηφοδελτίου της ΕΛ.Α.Σ. (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη). Σύμφωνα με πληροφορίες της «δ», το στενό οργανωτικό επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού πραγματοποιεί μια πρώτη σειρά συναντήσεων και κλειστών ραντεβού σχεδόν αποκλειστικά στην Αθήνα.
Η επίσκεψη του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη στα Δωδεκάνησα είχε ως στόχο τη θεσμική θωράκιση και τη συσπείρωση των δυνάμεων της Χαριλάου Τρικούπη στη νησιωτική Ελλάδα. Στελέχη που προέρχονται ή αναφέρονται στο ΠΑΣΟΚ φέρονται να βολιδοσκοπούνται από το περιβάλλον Τσίπρα, με βασικό επιχείρημα των απεσταλμένων της ΕΛ.Α.Σ. τη δημοσκοπική δυναμική των τελευταίων εβδομάδων. Σύμφωνα με πανελλαδικές μετρήσεις που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, η ΕΛ.Α.Σ. καταγράφεται στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης με ποσοστά της τάξης έως και το 16% στην εκτίμηση ψήφου, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ συμπιέζεται έως και το 10% με 11%.
Σε κάθε περίπτωση, το επιχείρημα της «κυβερνησιμότητας» που μεταφέρουν τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ. λειτουργεί ως κίνητρο για στελέχη που αναζητούν πολιτική προοπτική, χωρίς αυτό να εγγυάται προσχώρηση ή εκλογική μετάφραση των προθέσεων.
Μια κομβική παράμετρος που προκύπτει αφορά στην οδηγία που, σύμφωνα με τους ίδιους τους συνομιλητές, μεταφέρεται από το περιβάλλον Τσίπρα, ότι η ΕΛ.Α.Σ. στα Δωδεκάνησα δεν θα χτιστεί πάνω στα υλικά ή στη δομή του παλιού ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για επιλογή που το επιτελείο παρουσιάζει ως ολική επανεκκίνηση, μετά τη δημοσκοπική καθίζηση της Κουμουνδούρου κοντά στο 1,2% και τις εσωστρεφείς συγκρούσεις των προηγούμενων ετών στις τοπικές οργανώσεις. Η απόρριψη όμως της παλιάς δομής δεν δίνει αυτονόητα θετικό πρόσημο. Σημαίνει ταυτόχρονα ότι η ΕΛ.Α.Σ. ξεκινά στα νησιά χωρίς οργανωμένο μηχανισμό, χωρίς εκλογικά τμήματα και χωρίς δίκτυο. Αν τα νέα πρόσωπα δεν δεσμευτούν τελικά ή αν η χαρτογράφηση δεν καταλήξει σε ψηφοδέλτιο, το εγχείρημα κινδυνεύει να μείνει στη φάση των τηλεφωνημάτων.
Οι επαφές, σύμφωνα με όσους τις περιέγραψαν στη «δ», αφορούν πλήθος προσώπων από διαφορετικούς κύκλους, ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στην τοπική επιχειρηματικότητα, στους τουριστικούς φορείς, καθώς και σε επιστημονικούς, νομικούς και ιατρικούς συλλόγους.
Πρόθεση του επιτελείου, όπως την περιγράφουν, είναι η συγκρότηση ψηφοδελτίου που θα ξεφεύγει από τα γνωστά πολιτικά πρόσωπα της περιοχής (παρότι κάποια από αυτά έσπευσαν να δηλώσουν… διαθεσιμότητα) και θα μοιράζει το βάρος και στο Βόρειο Συγκρότημα, με στοχευμένες επαφές σε Κω και Κάλυμνο. Το αν αυτή η πρόθεση θα μεταφραστεί σε πραγματικές υποψηφιότητες παραμένει ανοιχτό, καθώς πρόσωπα με κοινωνικό κύρος και επαγγελματική σταθερότητα συχνά διστάζουν να εκτεθούν πολιτικά, ιδίως όταν το κόμμα δεν έχει ακόμη διαμορφωμένη τοπική δομή να τα στηρίξει.
Η στρατηγική αυτή προκαλεί νευρικότητα στα υπόλοιπα κόμματα, σύμφωνα πάντα με όσα μεταφέρουν στη «δ» πρόσωπα που παρακολουθούν τις εξελίξεις. Στο ΠΑΣΟΚ υπάρχει εγρήγορση για την κατάληξη των ραντεβού της Αθήνας, καθώς η ηγεσία επιδιώκει να κρατήσει όσα κέρδισε η περιοδεία Ανδρουλάκη. Το αν μια ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης στα νησιά θα προχωρήσει πέρα από τη φάση των διερευνητικών επαφών είναι κάτι που θα κριθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα.
Η εμφάνιση της ΕΛ.Α.Σ. υπό τον Αλέξη Τσίπρα και η πρόσφατη περιοδεία του Νίκου Ανδρουλάκη σε συνδυασμό με τη φθορά της ΝΔ ανακατεύουν τις ισορροπίες που έδειχναν παγιωμένες μετά την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο.
Το ΠΑΣΟΚ διατηρεί ιστορικές ρίζες στα Δωδεκάνησα, με στελέχη που έχουν δεσμούς με την τοπική αυτοδιοίκηση και τους παραγωγικούς φορείς. Η πανελλαδική πτώση του κόμματος δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας σε τμήμα της τοπικής βάσης, και η περιοδεία Ανδρουλάκη φάνηκε να απαντά ακριβώς σε αυτή την ανησυχία, με στόχο να αποτρέψει ενδεχόμενες διαρροές προσώπων που μέχρι σήμερα στήριζαν το κόμμα στα νησιά. Το αν η περιοδεία αρκεί για να συγκρατήσει στελέχη που δέχονται παράλληλα τηλεφωνήματα από την Αθήνα είναι ερώτημα που δεν μπορεί ακόμη να απαντηθεί.
Η επιλογή του επιτελείου Τσίπρα να μεταφέρει το κέντρο των επαφών στην Αθήνα και να αποκλείσει τον παλαιό μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ είναι κίνηση που μπορεί να διαβαστεί διπλά. Από τη μία πλευρά απελευθερώνει το κόμμα από φθορές και εσωστρέφεια που χαρακτήριζαν τις τοπικές οργανώσεις του παλιού ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, αφήνει την ΕΛ.Α.Σ. χωρίς έτοιμη δομή στα νησιά τη στιγμή που τα υπόλοιπα κόμματα διαθέτουν ήδη δίκτυο και εμπειρία οργάνωσης εκλογικής μάχης.
Η στροφή σε εκπροσώπους της αγοράς, του τουρισμού, της νομικής και της ιατρικής κοινότητας δείχνει πρόθεση κοινωνικής διεύρυνσης, αλλά πρόσωπα κύρους που δεν έχουν απαραίτητα προηγούμενη πολιτική εμπειρία δεν μετατρέπονται αυτόματα σε αποτελεσματικούς υποψηφίους, ούτε είναι δεδομένο ότι θα δεχτούν τελικά να εκτεθούν δημόσια αν η δημοσκοπική εικόνα της ΕΛ.Α.Σ. αλλάξει.
Η Νέα Δημοκρατία παρακολουθεί τις εξελίξεις διατηρώντας την πρωτοκαθεδρία στην περιοχή. Η κυβερνητική παράταξη αντιμετωπίζει συχνά την κριτική του «ροδοκεντρισμού», με τα νησιά του Βορείου Συγκροτήματος, όπως η Κως και η Κάλυμνος, να εκφράζουν παράπονα για υποεκπροσώπηση και καθυστερήσεις σε κρίσιμες υποδομές όπως η υγειονομική περίθαλψη. Αν η ΕΛ.Α.Σ. καταφέρει πράγματι να βρει υποψηφιότητες εκτός Ρόδου, αυτό θα δημιουργήσει πίεση στη ΝΔ σε σημεία όπου η δυσαρέσκεια είναι ήδη υπαρκτή. Το αν αυτή η πίεση θα μεταφραστεί σε εκλογική απώλεια ή θα παραμείνει στο επίπεδο της αφήγησης εξαρτάται από το αν το εγχείρημα Τσίπρα θα προχωρήσει πέρα από τη φάση των διερευνητικών επαφών.
Το πολιτικό σκηνικό στα Δωδεκάνησα δεν χαρακτηρίζεται πλέον από τη στατικότητα του παρελθόντος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κινείται προς μία προδιαγεγραμμένη κατεύθυνση. Η περιοδεία Ανδρουλάκη έδειξε ότι το ΠΑΣΟΚ θα δώσει μάχη για να κρατήσει τις δυνάμεις του, η στρατηγική Τσίπρα δείχνει πρόθεση να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού, και η ΝΔ παρακολουθεί από θέση ισχύος αλλά όχι χωρίς εκθέσεις. Ποιο από τα τρία σχέδια θα αντέξει στη δοκιμασία της κάλπης είναι κάτι που θα κριθεί στα νησιά, όχι στα γραφεία της Αθήνας.

Με μυστικά ραντεβού και ανοιχτά τηλέφωνα χτίζει ο Τσίπρας την νέα του ομάδα στα Δωδεκάνησα

Ανάμεσα στα ονόματα που δόθηκαν στην δημοσιότητα, βρίσκονται μέλη του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα, πρώην στελέχη των κυβερνήσεων της περιόδου 2015-2019, καθώς και νέα πρόσωπα.

Αναλυτικά οι Τομείς και οι επικεφαλής τους:
Ζωή με Αξιοπρέπεια & Ισχυρό Κοινωνικό Κράτος

Τομέας Εργασίας: Τεμπονέρας Διονύσης

(Αναπλ. Τομεάρχης) Αγγελάκη Νεκταρία-Ελευθερία

Τομέας Υγείας: Δρίτσας Σπύρος

(Αναπλ. Τομεάρχης) Μπουλμπασάκος Γιώργος

Τομέας Παιδείας: Λαλιώτου Ιωάννα

(Αναπλ. Τομεάρχης) Κασσιανός Παναγιώτης

Τομέας Αθλητισμού: Ζανιάς Αναστάσης

(Αναπλ. Τομεάρχης) Τσικλή Βασιλική

Τομέας Πολιτισμού: Μαυρουδής Χάρης

(Αναπλ. Τομεάρχης) Ρέντζου Εύα

Τομέας Κοινωνικής Πολιτικής/ Παιδί & Οικογένεια: Αντωνοπούλου Μαριζέτα

(Αναπλ. Τομεάρχης) Κουντούρη Φανή

Τομέας Στεγαστικής Πολιτικής: Λυρίτσης Δημήτρης

(Αναπλ. Τομεάρχης) Παγκάλου Φωτεινή

Ισχυρή Δημοκρατία
Τομέας Δικαιοσύνης / Θεσμοί / Δικαιώματα: Λεπενιώτη Μαρία

(Αναπλ. Τομεάρχης) Τσαγκλή Χριστίνα

Τομέας Τοπικής Αυτοδιοίκησης: Ιωακειμίδης Γιώργος

(Αναπλ. Τομεάρχης) Καλογιάννης Απόστολος

Τομέας Δημόσιας Διοίκησης: Θεοδωράκης Γρηγόρης

(Αναπλ. Τομεάρχης) Σπανουδάκης Γιώργος

Δίκαιη Ανάπτυξη
Τομέας Οικονομικών: Κουτεντάκης Φραγκίσκος

(Αναπλ. Τομεάρχης) Παππάς Γιώργος

Τομέας Ανάπτυξης / Εμπορίου & Επιχειρηματικότητας: Πετράκος Γιώργος

(Αναπλ. Τομεάρχης) Μπεντενιώτης Αργύρης

(Αναπλ. Τομεάρχης Εμπορίου) Πούλιος Ευάγγελος

Τομέας Τουρισμού: Κωνσταντινίδης Γιώργος

(Αναπλ. Τομεάρχης) Μπακαδήμα Φωτεινή

Τομέας Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής: Σαλπέας Γιάννης

(Αναπλ. Τομεάρχης Νησιωτικής Πολιτικής) Καμμά Μαρία

Τομέας Αγροτικής Ανάπτυξης: Μόσχος Θωμάς

(Αναπλ. Τομεάρχης) Κίντζιος Σπύρος

Τομέας Βιομηχανικής Πολιτικής: Μαγκλάρας Βασίλης

Ανθεκτικότητα στις Κρίσεις
Τομέας Ενέργειας & Περιβάλλοντος: Λαγουβάρδος Κώστας

(Αναπλ. Τομεάρχης Ενέργειας) Τσέκερης Δημήτρης

(Αναπλ. Τομεάρχης) Αντωνίου Πένυ

Τομέας Υποδομών & Μεταφορών: Τρίαντος Νίκος

(Αναπλ. Τομεάρχης Μεταφορών) Δημητρίου Δημήτρης

Τομέας Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας: Πλειώνης Μανώλης

(Αναπλ. Τομεάρχης) Κατσαρδή Βανέσσα

Τομέας Μεταναστευτικής Πολιτικής: Τσιριγώτη Ζαχαρούλα

(Αναπλ. Τομεάρχης) Γιωτάκη Φανή

Ψηφιακή Κυριαρχία
Τομέας Ψηφιακής Πολιτικής: Πάντζιου Γραμματή

(Αναπλ. Τομεάρχης) Νταφόπουλος Δημήτρης

Ισχυρή Ελλάδα —Εξωτερικών & Άμυνα
Τομέας Εξωτερικής Πολιτικής: Τζήμητρας Χάρης

(Αναπλ. Τομεάρχης Ευρωπαϊκών Υποθέσεων) Λάλη Ζωρζέττα

(Αναπλ. Τομεάρχης) Παπαγεωργίου Παυσανίας

Τομέας Άμυνας: Χριστοδούλου Χρήστος

(Αναπλ. Τομεάρχης) Μπέρδου Κατερίνα

Τομέας Προστασίας του Πολίτη: Σκανδάμης Μαρίνος

(Αναπλ. Τομεάρχης) Σαουλίδης Αντώνης

Συντονιστής Τομεαρχών: Γαβρόγλου Κώστας

Υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού: Φωτονιάτα Ευγενία

Διευθ. Πολιτικού Γραφείου Αλ.Τσίπρα: Βασιλειάδης Γιώργος

Διευθ. Νομικού Γραφείου Αλ.Τσίπρα: Πεππέ Γιάννα

Πρόεδρος ΙΝΑΤ: Καλογήρου Μιχάλης

Πηγή: enikos.gr

ΕΛΑΣ: Αυτή είναι η «σκιώδης κυβέρνηση» του Αλέξη Τσίπρα – Αναλυτικά όλα τα ονόματα

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι 14,6 μονάδες (31%) μπροστά από τον Αλέξη Τσίπρα (16,4%) στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία. Και οι δύο καταγράφουν μεγαλύτερα ποσοστά από τα κόμματά τους, σε αντίθεση με τον Νίκο Ανδρουλάκη, ο οποίος εμφανίζεται πίσω και από τη Μαρία Καρυστιανού με μόλις 5,2%. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον εμπιστεύεται για το αξίωμα μόνον ο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους του κόμματός του!

Στην εκτίμηση ψήφου, το κυβερνών κόμμα καταγράφεται στο 30,8%, με την ΕΛΑΣ στο 15,7%, την Ελπίδα για τη Δημοκρατία στο 10,9% και το ΠΑΣΟΚ στο 10,3%, με απώλεια 3,2 μονάδων σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της εταιρείας. Σημαντικές απώλειες εμφανίζουν όλα τα «παλιά» κόμματα.

Μειωμένο εμφανίζεται κατά 1,4 μονάδες και το ποσοστό της Ν.Δ. – ωστόσο οι αναλυτές της Marc εξηγούν ότι αυτό είναι ένα τεχνικό ζήτημα, καθώς διαπιστώνουν ότι με την έλευση της ΕΛΑΣ και της «Ελπίδας» μεγαλώνει το ποσοστό εκείνων που δηλώνουν ότι δεν είχαν ψηφίσει στις εκλογές του Ιουνίου και τώρα προτίθενται να το πράξουν.

Επομένως, η διεύρυνση του εκλογικού σώματος αναγκάζει τους δημοσκόπους να σταθμίσουν εκ νέου τα δείγματά τους, κάτι που οδηγεί σε χαμηλότερα ποσοστά στην εκτίμηση ψήφου, αλλά θα πρέπει να επιβεβαιωθεί στις επόμενες μετρήσεις.

Η (α)βεβαιότητα της ψήφου
Η μέτρηση βγάζει οκτακομματική Βουλή, ωστόσο η Φωνή Λογικής, που μπαίνει οριακά στη Βουλή, είναι στο 3,7% στην εκτίμηση ψήφου, δηλαδή μέσα στα όρια του στατιστικού λάθους. Η Marc μετρά και τη βεβαιότητα των ψηφοφόρων για την επιλογή τους στην κάλπη, μια μέτρηση που έχει ενδιαφέρον και βγάζει εντυπωσιακά αποτελέσματα: το μικρότερο ποσοστό αβεβαιότητας για την ψήφο του έχει το κομμάτι του εκλογικού σώματος που επιλέγει Ν.Δ., καθώς «πολύ ή αρκετά σίγουροι» είναι το 85,9% και το 13,9% δηλώνει «ίσως και να αλλάξω» ή «καθόλου σίγουρος» για την επιλογή του, ενώ ακολουθεί η ΕΛΑΣ με αβεβαιότητα ψήφου στο 18,9%.

Τη μεγαλύτερη αβεβαιότητα ψήφου έχουν οι πολίτες που επιλέγουν Ελληνική Λύση (48,3%), Πλεύση Ελευθερίας (40,7%), ΠΑΣΟΚ (35,1%), Ελπίδα για τη Δημοκρατία (33,6%) και το ΚΚΕ (25,2%).

Το κλειδί της αυτοδυναμίας
Η Marc επιχειρεί μία σε βάθος ανάλυση της αδιευκρίνιστης ψήφου που στεγάζει πλέον πάνω από 11%-12% του εκλογικού σώματος και για πολλούς είναι το κλειδί της αυτοδυναμίας για το κυβερνών κόμμα: οι 4 στους 10 ψηφοφόρους αυτής της κατηγορίας (το 41,8% από αυτή την ομάδα) είχαν ψηφίσει Νέα Δημοκρατία τον Ιούνιο του 2023 και από τη στιγμή που δεν έχουν επιλέξει ένα άλλο κόμμα έως τώρα, εκτιμάται ως πιθανό να επιστρέψουν στη Ν.Δ. όταν τεθούν τα εκλογικά διλήμματα. Η Ν.Δ. έχει στα υπέρ της και τη συνολική αξιολόγηση της κυβέρνησης, που είναι στο 34,8%, όπως και του πρωθυπουργού, που είναι ακόμα υψηλότερα, στο 35,3%.

Την ίδια στιγμή, σχεδόν ένας στους πέντε ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει στον χώρο της αδιευκρίνιστης ψήφου, πράγμα που σημαίνει ότι δυνητικά θα μπορούσαν να αποτελέσουν μία «δεξαμενή» δύο μονάδων για το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Αντίθετα, μόλις ένας στους δέκα ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ στεγάζεται στην ομάδα της αδιευκρίνιστης ψήφου, πράγμα που αντικειμενικά μειώνει στη μία μονάδα τις δυνατότητες σημαντικών εισροών στην κάλπη.

Εχει ενδιαφέρον ότι ένας στους τέσσερις πολίτες της αδιευκρίνιστης ψήφου αυτοτοποθετείται στο Κέντρο, ενώ στη Δεξιά τοποθετείται το 7,5%, στην Κεντροδεξιά το 14,1%, στην Κεντροαριστερά το 12,7% και στην Αριστερά το 10,7%, ενώ σχεδόν ένας στους τρεις δηλώνει «χωρίς πολιτική ταύτιση». Σημειώνεται ότι στην πρόθεση ψήφου η συγκεκριμένη ομάδα δίνει την πρωτιά στην «Ελπίδα» της Μαρίας Καρυστιανού με 17,3% και ακολουθεί η Ν.Δ. με 16,5%, με την ΕΛΑΣ και το ΠΑΣΟΚ να συγκεντρώνουν μονοψήφια ποσοστά.

 Τι ψηφίζουν αποχή και νέοι
Η Μarc μέτρησε επίσης την πρόθεση ψήφου εκείνων που δεν είχαν ψηφίσει στις εκλογές του Ιουνίου του 2023, είτε επειδή είχαν επιλέξει την αποχή, είτε επειδή δεν είχαν δικαίωμα ψήφου λόγω ηλικίας.

Στην κατηγορία αυτή, οι διαφορές μεταξύ των κομμάτων είναι μικρές, με τη Μαρία Καρυστιανού στην πρώτη θέση με 14,4%, την ΕΛΑΣ στη δεύτερη με 12,3%, τη Ν.Δ. στο 10,9%, την Πλεύση Ελευθερίας με 10,5%, την Ελληνική Λύση στο 9%, το ΠΑΣΟΚ στο 7,4% και τη Φωνή Λογικής στο 5,6%.

Την ΕΛΑΣ δηλώνει ότι ψηφίζει το 56,7% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιουνίου του 2023, που ήταν η τελευταία εκλογική αναμέτρηση με τον Αλέξη Τσίπρα επικεφαλής, αλλά και το 10,8% των ψηφοφόρων του ΚΚΕ, το 6,8% του ΠΑΣΟΚ, το 6,7% της Πλεύσης Ελευθερίας, αλλά το 2,7%-2,8% της Ελληνικής Λύσης, της Ν.Δ., της Νίκης και του ΜέΡΑ25.
Το κόμμα Τσίπρα έχει εισροές 10,1% από εκείνους που είχαν ψηφίσει κάποιο από τα λοιπά κόμματα.

Την Ελπίδα για τη Δημοκρατία επιλέγει ένα ετερόκλητο κοινό: το 25,4% της Νίκης, το 22,6% του «άλλου» κόμματος, το 18,8% της Ελληνικής Λύσης, το 15,8% της Πλεύσης Ελευθερίας, το 8,7% του ΚΚΕ, το 8,2% του ΣΥΡΙΖΑ, το 6,2% του ΠΑΣΟΚ και το 4,7% της Νέας Δημοκρατίας.

Πηγή: protothema.gr

Δημοσκόπηση Marc για το ΘΕΜΑ: Δεύτερος ο Αλέξης Τσίπρας – Μάχη τρίτης θέσης μεταξύ Καρυστιανού και ΠΑΣΟΚ

Η αποχώρηση στελεχών και βουλευτών από τη Νέα Αριστερά και η διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ήταν αναμενόμενη. Δεν μας ξαφνιάζει, αφού σχεδιαζόταν εδώ και καιρό, αλλά μας λυπεί τόσο σε πολιτικό όσο και σε συντροφικό επίπεδο. Με την εξέλιξη αυτή παύει να υφίσταται μια Κοινοβουλευτική Ομάδα με σημαντική παρουσία και έργο στη Βουλή, γεγονός που αποδυναμώνει την αριστερή αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Η αποχώρησή τους θα μπορούσε να είχε γίνει νωρίτερα, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα παράλυσης. Άλλωστε, όσο καθυστερούσαν πρωτοβουλίες συγκρότησης άλλων κομμάτων, αναβάλλονταν οι αποφάσεις για αποχώρηση.

Χωρίς υπεκφυγές, η επιλογή των πρώην στελεχών του κόμματός μας συνδέεται άμεσα με την ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. από τον Αλέξη Τσίπρα.

Πρόκειται για έναν σχηματισμό που δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση έκφραση του «Λαϊκού Μετώπου», ούτε συνιστά έναν πόλο που μπορεί να συστεγάσει διαφορετικές δυνάμεις. Είναι ένα σχήμα προσωποπαγές, αρχηγικό, χωρίς εσωτερικές διαδικασίες, που προϋποθέτει τη διάλυση κομμάτων, αποκλείει τις συνεργασίες και θεωρεί πως δεν έχει «όμορους χώρους». Συμβάλλει έτσι στην απαξίωση της πολιτικής και αντίκειται αντικειμενικά στο σύνθημα «Η Πολιτική Επιστρέφει», που προβάλαμε όταν ιδρύσαμε τη Νέα Αριστερά.

Σε κάθε περίπτωση, ευχόμαστε στους συντρόφους και τις συντρόφισσες που αποχωρούν καλή συνέχεια στην πορεία τους.

Η Νέα Αριστερά συνεχίζει.

Στόχος της είναι η επίτευξη των στόχων που ψηφίστηκαν στο πρόσφατο συνέδριό μας —και από τους αποχωρήσαντες. Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την ανασύνθεση της Αριστεράς, ώστε να αποτελέσει, στα κινήματα, στους κοινωνικούς χώρους, στα σωματεία και στη Βουλή, την ανταγωνιστική δύναμη απέναντι στην κυριαρχία της Δεξιάς, την άνοδο της Ακροδεξιάς και την πολιτική του «μέσου όρου». Για την ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Για την παραγωγή ενός προγράμματος που θα φέρνει στο προσκήνιο τις ανάγκες της κοινωνίας.

Νέα Αριστερά: Οι αποχωρήσεις οφείλονται στο κόμμα Τσίπρα – Εμείς συνεχίζουμε

Η δημοσκόπηση ξεκίνησε το βράδυ της Τρίτης αμέσως μετά την παρουσίαση του νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα στην εκδήλωση στο Θησείο.

Στη δημοσκόπηση που παρουσίασε για τον FLASH ο Σπύρος Μουρελάτος,  με την ανάλυση του Διευθύνοντα Συμβούλου της ALCO Κώστα Παναγόπουλου, αναφορικά με την πρόθεση ψήφου, η ΝΔ διατηρεί την πρωτιά, ενώ ακολουθεί δεύτερο κόμμα η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα.

Τρίτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ που όμως νιώθει την “ανάσα” της Μαρίας Καρυστιανού. Στα αξιοσημείωτα, η απόλυτη εξαΰλωση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της Νέας Αριστεράς, η οποία με ποσοστό κοντά στο 0,2% συγκαταλέγεται στα “άλλα κόμματα”.

Συγκεκριμένα στην πρόθεση ψήφου: Η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 23,5%. Ακολουθεί η “Συμπαράταξη” του Αλέξη Τσίπρα με 12,8%. Τρίτο το ΠΑΣΟΚ με 10% ενώ η “Ελπίδα για τη Δημοκρατία” ακολουθεί με 9,5% στην τέταρτη θέση. Το ποσοστό των αναποφάσιστων παραμένει σε ένα υψηλό ποσοστό που υπερβαίνει το 17%.

Η ακτινογραφία της “ψήφου” προς το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, δείχνει ότι ο πρώην πρωθυπουργός “σαρώνει” τόσο τον ΣΥΡΙΖΑ (56%) όσο και την Πλεύση Ελευθερίας (28%).

Το 39% απαντά πως τον επιλέγει γιατί είναι έντιμος, το 33% λόγω εμπιστοσύνης, το 20% επειδή στηρίζει τα λαϊκά στρώματα, ενώ το χαμηλό 8% επειδή συμφωνεί με τις θέσεις του κόμματος. Εύρημα που εξηγείται από τη στιγμή που είναι νωρίς προκειμένου να υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα για τον προγραμματικό λόγο της “Συμπαράταξης”.

Ποσοστό που αθροιστικά φθάνει στο 23% εκφράζει ελπίδα, σιγουριά και ενθουσιασμό για την ίδρυση του νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα. Απογοήτευση, απαντά το 28%. Ανασφάλεια, το 24% ενώ φόβο, απαντά το 11%. Ποσοστό 14% δεν εκφράζει άποψη.

Καρυστιανού: Κέρδη από όλα τα κόμματα με “σημαία” την κάθαρση
Στον αντίποδα, οι ψήφοι προς την κ. Καρυστιανού δείχνουν να προέρχονται από όλα τα κόμματα – ακόμα και από τη ΝΔ.

Η “Ελπίδα για τη Δημοκρατία” κερδίζει σημαντικό μέρος των ψήφων από τη ΝΙΚΗ αλλά και την Ελληνική Λύση. Το μεγαλύτερο τμήμα ωστόσο των ψηφοφόρων προέρχονται από την περιοχή του “άλλου κόμματος” ενώ το 9% είναι πολίτες που δεν ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές.

“Σημαία” για το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, είναι η κάθαρση αλλά και το αίτημα προκειμένου να αποδοθεί δικαιοσύνη για τα Τέμπη. Στα “συν” της κ. Καρυστιανού το ότι είναι “νέο και άφθαρτο πρόσωπο”.

Το 27% συνολικά εκφράζει ελπίδα, σιγουριά και ενθουσιασμό για την ίδρυση του νέου κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού. Το 32% εκφράζει απογοήτευση, το 18% ανασφάλεια και το 5% φόβο. Ποσοστό 18% δεν εκφράζει άποψη.

Η “μάχη” για τους αναποφάσιστους
Από τα σημαντικότερα ευρήματα της δημοσκόπησης της ALCO είναι αυτό για την κατεύθυνση των αναποφάσιστων στις εκλογές του 2023. Όπου η ΝΔ είχε κερδίσει σχεδόν τον έναν στους δυο (ποσοστό 48%). Το 21% είχε ψηφίσει τον ΣΥΡΙΖΑ που πλέον βρίσκεται σε ποσοστό εκτός βουλής ενώ επισημαίνεται το 6% που είχαν λάβει από τους αναποφάσιστους οι “Σπαρτιάτες”.

Το “στοίχημα” της κυβερνησιμότητας
Η φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο συνέδριο της ΝΔ για το ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο εάν χτυπήσει τα ξημερώματα για τη διαχείριση μιας κρίσης, προκάλεσε συζητήσεις και πολλές αντιδράσεις από την αντιπολίτευση.

Για τη ΝΔ ωστόσο το “στοίχημα” της κυβερνησιμότητας παραμένει ένα από τα βασικότερα κυβερνητικά αφηγήματα επάνω στα οποία, ήδη, οικοδομείται η προεκλογική “γραμμή”. Στο ερώτημα ποιος πολιτικός θα είναι ο πιο δύσκολος αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη στην πορεία προς τις κάλπες – και με αυθόρμητες απαντήσεις – η απάντηση “κανένας” παραμένει η πλειοψηφική με ποσοστό 29%, ωστόσο στη δεύτερη θέση πλέον και με υψηλό ποσοστό (25%) εμφανίζεται ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης συγκεντρώνει 15% και βρίσκεται στην τρίτη θέση ενώ η Μαρία Καρυστιανού ακολουθεί με 7%.

Διαφορετική είναι η εικόνα ωστόσο στη δημοφιλία των πολιτικών αρχηγών όπου η Μαρία Καρυστιανού με 32% θετικές γνώμες προηγείται του Κυριάκου Μητσοτάκη που συγκεντρώνει το 28%.

Αξίζει να σημειωθεί πως στη συγκεκριμένη ερώτηση ο κ. Τσίπρας βρίσκεται στην τέταρτη θέση, με 24% μαζί με την Ζωή Κωνσταντοπούλου και πίσω από τον Δημήτρη Κουτσούμπα που με 27% βρίσκεται στην τρίτη θέση. Ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται στην πέμπτη θέση με ποσοστό 20%

Ως προς την κυβέρνηση, το 52% δηλώνει καθόλου ικανοποιημένο και το 24% λίγο. Αρκετά, απαντά το 20% και πολύ μόλις το 2%.
Πηγή; capital.gr

Δημοσκόπηση ALCO: Δεύτερη η ΕΛΑΣ του Α. Τσίπρα – Ντέρμπι Καρυστιανού – Ανδρουλάκη για την τρίτη θέση

Την ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) και τις απαιτούμενες υπογραφές, όπως ορίζει ο νόμος, κατέθεσε στον Άρειο Πάγο ο Αλέξης Τσίπρας.

«Στο κάλεσμα μας για ευρεία συμπαράταξη για την Ελλάδα, για το δίκαιο και για τη Δημοκρατία και για μια ζωή με αξιοπρέπεια, έχουν ανταποκριθεί δεκάδες χιλιάδες πολίτες από όλη την Ελλάδα, καθώς και Ελληνίδες και Έλληνες από το εξωτερικό, Έλληνες της διασποράς» είπε ο Αλέξης Τσίπρας. Πρόσθεσε πως «είναι πολύ συγκινητικό ότι από τις πρώτες κιόλας ώρες έσπευσαν να υπογράψουν τη διακήρυξη μας στο διαδικτυακό τόπο myelas».

«Σημαία μας η Δημοκρατία και η Δικαιοσύνη»

«Όπως λέμε και στην ιδρυτική μας διακήρυξη απευθυνόμαστε σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες» πρόσθεσε και συμπλήρωσε πως «σημαία μας είναι η Δημοκρατία και η Δικαιοσύνη, διότι η Δημοκρατία εκφυλίζεται δίχως Δικαιοσύνη και η Δικαιοσύνη δεν ανασαίνει δίχως ισχυρή Δημοκρατία».

Εμφανίστηκε αισιόδοξος για την πορεία του νέου κόμματος, σημειώνοντας πως οι αγώνες τώρα ξεκινούν: «Είμαστε πολύ χαρούμενοι και αισιόδοξοι. Φιλοδοξούμε να είμαστε χρήσιμοι στην κοινωνία στο λαό και στην πατρίδα μας. Είμαστε χαρούμενοι όπως είπα διότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη ανταπόκριση το ταξίδι μας και οι αγώνες μας τώρα ξεκινούν. Ευελπιστούμε ότι θα καταφέρουμε να φέρουμε κάτι καλύτερο σε αυτό τον τόπο» είπε.

Ποιοι συνόδευαν τον Τσίπρα

Λίγα λεπτά μετά τις 12:00 το μεσημέρι της Πέμπτης (28/5) ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ), μετέβη στον Άρειο Πάγο συνοδευμόμενος από την εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Θεώνη Κουφονικολάκου και το υπόλοιπο επικοινωνιακό επιτελείο, καθώς και την τέως αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Λεπενιώτη, που συνυπέγραψε την διακήρυξη.

Σημειώνεται ότι η κ. Λεπενιώτη έγινε ευρέως γνωστή ως πρόεδρος της πρωτοβάθμιας δίκης της Χρυσής Αυγής, με την απόφαση στην οποία καταδικάστηκε σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική οργάνωση.

Πηγή: Εθνος

Τσίπρας: Κατέθεσε στον Άρειο Πάγο την ιδρυτική διακήρυξη της ΕΛΑΣ – «Συγκινητική η ανταπόκριση»

Και το όνομα αυτού: «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» – ΕΛ.Α.Σ. Τα αποκαλυπτήρια του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα έγιναν στην πλατεία Θησείου με την εκδήλωση να αποτελεί την κορύφωση μιας περιόδου έντονων διεργασιών, με το πολιτικό σκηνικό και τον χώρο της Κεντροαριστεράς να μπαίνει σε φάση αναδιάταξης, προκαλώντας με το «καλημέρα» σκωπτικές αντιδράσεις, αλλά και σκληρή κριτική από πολιτικούς και πολίτες.
“Σήμερα γεννιέται μια νέα πολιτική δύναμη με στόχο όχι μόνο την πολιτική αλλαγή αλλά και την αλλαγή πολιτικής», τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός απευθυνόμενος στο συγκεντρωμένο πλήθος. «Η ιδρυτική διακήρυξη της ΕΛΑΣ είναι η δική μας Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα. Προς την Ηθική Επανάσταση που έχει ανάγκη η πατρίδα” είπε μεταξύ άλλων.
“Τόση επικοινωνία και διαφήμιση για να εμφανισθεί ξανά ο κ. Τσίπρας το ίδιο αμετανόητος και απαράλλαχτος, θυμίζοντας τους λόγους που τον καταψήφισαν οι πολίτες” σχολίασαν κυβερνητικές πηγές.
«Τα αποκαλυπτήρια του ιδιωτικού κόμματος Τσίπρα με το όνομα ΕΛΑΣ, πιστοποίησαν πόσο παλιό είναι αυτό που πολυδιαφημίζεται εδώ και μήνες ως «νέο», σημειώνει το ΠΑΣΟΚ.
Πώς σχολιάζουν συμπολίτες μας την επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα; Το νέο κόμμα «ΕΛ.Α.Σ.» μέσα από τα σχόλια πολιτών και πολιτικών στελεχών φαίνεται ότι ήδη προκαλεί τις πρώτες αντιδράσεις. Στη «δ» μιλούν: Μιχάλης Καβουκλής, Μιχάλης Λουλούς, Γιώργος Ζήρας, Νίκος Τριπολίτης, Μιχάλης Μπαριανάκης, Βασίλης Ψυλλάκης, Βασίλης Καρνάβας, Θανάσης Βυρίνης και Τίνα Βαρδουλάκη.

Μιχάλης Καβουκλής, Πολιτικός επιστήμων – διεθνολόγος /  Digital Marketeer

Ο Μιχάλης Καβουκλής, πολιτικός επιστήμων – διεθνολόγος / Digital Marketeer τονίζει τα εξής: «Δεν θέλω να είμαι σκληρός ή ίσως και άδικος, αλλά ποτέ δεν υπήρξα οπαδός ή είδα με συμπάθεια τον πολιτικό Αλέξη Τσίπρα. Αν και ένας από τους χειρότερους πρωθυπουργούς μας, τον ευγνωμονώ που την καθοριστική στιγμή πρόδωσε τους συντρόφους του και τις πεποιθήσεις του και κράτησε την Ελλάδα στην Ευρώπη, έχοντας βέβαια καταρρακώσει στην πορεία το διεθνές της κύρος, καταχρεώνοντας και υποθηκεύοντας την χώρα για τουλάχιστον τρεις γενιές. Και αυτά σε μόλις έξι μήνες».
Ο ίδιος επισημαίνει ότι «η ομιλία ήταν γεμάτη έξυπνα, αλλά τετριμμένα, τσιτάτα: ένα trailer γεμάτο μήνυμα αποφασιστικότητας και ελπίδας, με κύριo πρωταγωνιστή ένα κορίτσι που επισκέπτεται μία σειρά από μικρομεσαίους, για να καταλήξει live επί σκηνής να παραδίδει ένα χαρτί στον κ. Τσίπρα. Στο κρισιμότερο σημείο, κακός συγχρονισμός και αμήχανη αναμονή καθώς το λογότυπο άργησε ελάχιστα αλλά κρίσιμα δευτερόλεπτα να πέσει στις οθόνες (στο χώρο και στη μετάδοση). Οι καθοριστικές λεπτομέρειες δεν ήταν ποτέ δυνατό κομμάτι του κου Τσίπρα. Ο ίδιος όπως πάντα χαρισματικός, με το αυξημένο μέταλλο στη φωνή για να θυμίζει συγκεκριμένο ηγέτη του παρελθόντος.
Στην καθαυτή Διακήρυξη του κόμματος, βλέπουμε στις πρώτες σελίδες την κλασική διεθνιστική ανάλυση που αρέσκεται το αριστερό κοινό. Θετική εντύπωση η καταδίκη της Ρωσίας για την εισβολή στην Ουκρανία. Δεν τολμά το ίδιο βέβαια για τις ΗΠΑ στο Ιράν. Στην Ελλάδα αρχίζει να αναφέρεται μόλις στην 5η σελίδα. Όπου αρχίζει η ίδια «αριστερή» αφήγηση για την καταστροφή της χώρας από τα μονοπώλια και την κρίση τα τελευταία 16 χρόνια. Κτυπάει άμεσα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για τις εναλλαγές στην εξουσία, προσπαθεί να ταυτιστεί με τους μικρομεσαίους, με μία τολμηρή χρήση πρώτου πληθυντικού. Καμία απολύτως αναφορά στη δική του διακυβέρνηση, ούτε θετική ούτε αρνητική. Κι έπειτα μπαίνει στη πρόταση για την «ηθική επανάσταση» και την υιοθέτηση ενός νέου πατριωτισμού. Ένα μοτίβο που κυριάρχησε και στην οπτικοποίηση στο προαναφερθέν trailer με περίσσια χρήση του Παρθενώνα μέχρι και χρήση εικόνας από παρέλαση (!) με την ελληνική σημαία, αλλά και λεκτικές αναφορές που συναντάμε σε ποιήματα που περιγράφουν ρομαντικά την Ελλάδα. Ταυτίζοντας το ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ, παρουσιάζει την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ!), διάδοχο του ΕΑΜ (χωρίς το ΕΛΑΣ!), του ΠΑΣΟΚ των πρώτων χρόνων και του ΣΥΡΙΖΑ.
Αν τον γνωρίζαμε σήμερα, θα λέγαμε ότι είναι μία φιλότιμη και ειλικρινής προσπάθεια να εμπνεύσει όλους αριστερά του Κέντρου και να προσελκύσει το παραδοσιακό Κέντρο ως εναλλακτική σε αφήγηση και όραμα από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Συμπερασματικά: Θετικά: ελάχιστα έως καθόλου λαϊκιστικό μήνυμα, σαφής, αν και ευρύς, ιδεολογικός προσανατολισμός. Αρνητικά: Αμνησία για το 2015-2019, καμία αυτοκριτική, ελάχιστη επικαιροποίηση του συνηθισμένου λόγου του.
Fun fact: Η επιλογή της ιστοσελίδας του νέου κόμματος είναι myelas.gr. Το epic fail: το elas.gr ανήκει σε μία νέα ιστοσελίδα που φτιάχνεται με θέμα «Ελλάδα, Στρατός & Ασφάλεια», όπως τονίζει καταλήγοντας.

Μιχάλης Λουλούς, συντονιστής Αγροτικής Πολιτικής Νήσων ΝΔ

Ο Μιχάλης Λουλούς, πρόεδρος του Περιφερειακού Φυτωρίου Νοτίου Αιγαίου, συντονιστής Αγροτικής Πολιτικής Νήσων Νέας Δημοκρατίας της γραμματείας αγροτικών φορέων και υπεύθυνος του Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος της ΔΕΕΠ Δωδεκανήσου της ΝΔ, δηλώνει: “Ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε την ίδρυση νέου κόμματος, επιχειρώντας να παρουσιαστεί ξανά ως η απάντηση στα προβλήματα της χώρας. Όμως η πολιτική μνήμη δεν διαγράφεται με μια νέα ταμπέλα. Οι πολίτες θυμούνται τις υποσχέσεις, τις επιλογές και τα αποτελέσματα της περιόδου που βρέθηκε στην εξουσία. Γι’ αυτό και η προσπάθεια να εμφανιστεί ως κάτι καινούργιο προκαλεί περισσότερο σκεπτικισμό παρά ενθουσιασμό. Η ανανέωση στην πολιτική δεν προκύπτει από την αλλαγή ονόματος ούτε από μια επικοινωνιακή επανεκκίνηση. Όταν οι ίδιοι πρωταγωνιστές επιστρέφουν με τις ίδιες συνταγές, τις ίδιες αφηγήσεις και τη γνωστή πολιτική λογική του χθες, είναι δύσκολο να πείσουν ότι εκπροσωπούν κάτι διαφορετικό από αυτό που η κοινωνία έχει ήδη γνωρίσει και αξιολογήσει.
Οι πολίτες σήμερα δεν αρκούνται σε ανακυκλωμένα συνθήματα και σε πολιτικές επιστροφές που βαφτίζονται ως νέα ξεκινήματα. Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με επικοινωνιακές καμπάνιες, βαρύγδουπες διακηρύξεις και αλλαγές λογοτύπων. Κερδίζεται μέσα από συνέπεια, αξιοπιστία και απτά αποτελέσματα στοιχεία, που κρίνονται καθημερινά από την κοινωνία και όχι από τα επιτελεία δημοσίων σχέσεων.
Μπορεί το περιτύλιγμα να είναι καινούργιο και το αφήγημα να παρουσιάζεται ως φρέσκο, όμως για μεγάλο μέρος της κοινωνίας το περιεχόμενο παραμένει γνώριμο. Οι πολίτες δεν καλούνται να αξιολογήσουν έναν νέο πολιτικό φορέα χωρίς παρελθόν, αλλά τον ίδιο πολιτικό πρωταγωνιστή που έχει ήδη δοκιμαστεί στην πράξη και έχει ήδη κριθεί από την ιστορία και τις κάλπες. Και όσο κι αν επιχειρείται να παρουσιαστεί ως μια νέα αρχή, δύσκολα κρύβεται η πραγματικότητα ότι πρόκειται για μια πολιτική επιστροφή με τα ίδια πρόσωπα, τις ίδιες αντιλήψεις και τις ίδιες συνταγές που η κοινωνία έχει ήδη γνωρίσει.
Για πολλούς πολίτες, δεν πρόκειται για μια νέα πρόταση για το μέλλον, αλλά για μια προσπάθεια ανακύκλωσης ενός πολιτικού προϊόντος που έχει ήδη δοκιμαστεί και απορριφθεί”.

Γιώργος Ζήρας, πρόεδρος ΔΗΜ.Τ.Ο. ΝΔ Κω

Ο Γιώργος Ζήρας, πρόεδρος της Δημοτικής Τοπικής Οργάνωσης Νέας Δημοκρατίας Κω, τονίζει από την πλευρά του, στο ίδιο μήκος κύματος ότι: «Νέο κόμμα, παλιές αυταπάτες! Η ανακοίνωση δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα δεν αποτελεί πολιτική «επανεκκίνηση». Αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια πολιτικής επιβίωσης ενός προσώπου που ταυτίστηκε όσο λίγοι με τον λαϊκισμό, τη διχόνοια και την πιο καταστροφική περίοδο της μεταπολίτευσης. Οι πολίτες δεν ξέχασαν τις ψεύτικες υποσχέσεις, τα «σκισμένα μνημόνια», το δημοψήφισμα – παρωδία, τις κλειστές τράπεζες, την ανασφάλεια, τη φυγή επενδύσεων και το βαρύ κόστος που πλήρωσε η χώρα εξαιτίας ιδεοληψιών και επικίνδυνων πειραματισμών.

Σήμερα, ο κ. Τσίπρας επιχειρεί να εμφανιστεί ως κάτι νέο. Όμως δεν μπορείς να βαφτίσεις την αποτυχία «επανίδρυση». Οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες πρακτικές και η ίδια πολιτική νοοτροπία δεν μπορούν να πείσουν μια κοινωνία που ζητά σταθερότητα, σοβαρότητα και υπευθυνότητα.
Η Ελλάδα του 2026 δεν έχει ανάγκη από νέα κόμματα διαμαρτυρίας ούτε από πολιτικές μεταμφιέσεις. Έχει ανάγκη από συνέχεια στις μεταρρυθμίσεις, ισχυρή οικονομία, ασφάλεια, ανάπτυξη και πολιτική αξιοπιστία. Και αυτά σήμερα τα εγγυάται μόνο η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο ελληνικός λαός έχει πλέον εμπειρία. Ξέρει να ξεχωρίζει την υπεύθυνη διακυβέρνηση από τα μεγάλα λόγια χωρίς αντίκρισμα. Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να επιστρέψουν μέσα από «νέα σχήματα», η πραγματικότητα δεν αλλάζει: οι πολίτες θυμούνται ποιοι έφεραν τη χώρα στο χείλος της καταστροφής και ποιοι την κράτησαν όρθια. Το μέλλον δεν χτίζεται με ανακύκλωση αποτυχημένων συνταγών. Χτίζεται με σχέδιο, σοβαρότητα και αλήθεια».

Νίκος Τριπολίτης, επίτιμος πρόεδρος σωματείου Οικοδόμων Ρόδου

«Για το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα με αφορμή και την ιδρυτική διακήρυξή του, έχω να πω ότι αν και τον στήριζα ως πρόεδρος του Κινήματος «Πράττω» Δωδεκανήσου του κ. Κοτζιά, δεν του έχω καμία απολύτως εμπιστοσύνη, διότι εξαφάνισε την μεσαία τάξη με την φορολογία! Για τον ΦΠΑ στα Δωδεκάνησα τι να πούμε; Για την κοροϊδία με τοπική διεύθυνση στη Ρόδο με τεχνικούς ασφαλείας; Με τούς συνταξιούχους; Δεν του έχω καμία εμπιστοσύνη πια και δεν είναι τυχαίο ότι είχαμε πολλές κινητοποιήσεις στην θητεία του…», υποστηρίζει ο Νίκος Τριπολίτης, επίτιμος πρόεδρος του σωματείου Οικοδόμων Ρόδου και ιδρυτής κι επικεφαλής της Γραμματείας Στήριξης Ανέργων και Ευπαθών Ομάδων στην Ρόδο.
Μιχάλης Μπαριανάκης, μέλος ΝΔ

Ο Μιχάλης Μπαριανάκης, στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και πρώην αυτοδιοικητικός, υποστηρίζει τα εξής: «Αυτό που θα θυμίσω για το φαινόμενο Τσίπρα πριν γίνει πρωθυπουργός, είναι ότι ο πρόεδρος του Συνασπισμού Αλέκος Αλαβάνος τον πρότεινε υποψήφιο δήμαρχο της Αθήνας και στην συνέχεια ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές και κυβέρνησε τη χώρα με τα γνωστά αποτελέσματα που φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού! Εκτιμώ ότι έχει πολιτικό θράσος που δεν μπορεί κανείς να το μετρήσει μετά από δύο εκλογικές αναμετρήσεις που έχασε από τον Μητσοτάκη και με δική του πρωτοβουλία έφερε τον Κασσελάκη, με αποτέλεσμα να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, έρχεται ως σωσίας αριστερός και ανακοινώνει το κόμμα ΕΛ.ΑΣ! Δεν σχολιάζω γιατί έκανε τον νέο πολιτικό φορέα, γιατί ως Έλληνας πολίτης έχει κάθε δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει. Και μάλιστα σε μια εποχή που το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα βάσει των δημοσκοπήσεων θα υπάρχει Κυβέρνηση συνεργασίας! Θα περιμένω να δω τις επόμενες ημέρες τις μετρήσεις του στα γκάλοπ, είμαι βέβαιος όμως ότι δεν θα μπορέσει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο γιατί εκεί που απευθύνεται δεν θα μπορέσει να ενώσει όλες τις αριστερές δυνάμεις, αφού τα γεγονότα της πορείας του τον βαραίνουν. Και υπάρχουν σύντροφοί του που των θεωρούν υπεύθυνο ως αριστερό εκεί που έφτασε τον ΣΥΡΙΖΑ. Περιμένω βέβαια να δούμε και ποιοι θα τον πλαισιώσουν και θα στηρίξουν την αριστερή ιδεολογία που πιστεύουν! Πολύ δύσκολα βλέπω να ξεπερνά το 10% πανελλαδικά», εξηγεί ο ίδιος.
Βασίλης Καρνάβας, μέλος της ΝΟΕΣ Ν. Δωδεκανήσου ΠΑΣΟΚ

Ο Βασίλης Καρνάβας, μέλος της γραμματείας ΝΟΕΣ Νότιας Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζει τα εξής στον σχολιασμό του στη «δ»: «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη: «ας δούμε λίγο τις αριστερές σας πράξεις και πολιτικές κατά την διακυβέρνηση της χώρας από εσάς και τους συντρόφους σας κ. Τσίπρα… Μήπως εννοείτε τον νόμο που καταργήσατε για την προστασία της πρώτης κατοικίας, νόμο που δια πυρός και σιδήρου επέβαλε ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ. Μήπως εννοείτε την καταπάτηση της βούλησης των Ελλήνων όταν ο λαός μας ψήφισε όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν ντρέπεστε να μιλάτε για στήριξη των αδύναμων όταν περικόψατε με τον νόμο Κατρούγκαλου τις συντάξεις των φτωχών συνταξιούχων; Μήπως ξεχάσατε τις αθλιότητές σας στην εξωτερική πολιτική και την προδοσία του ονόματος των Σκοπίων; ΟΧΙ δεν σας συγχωρούμε! Ο λαός μας δεν θα σας δώσει συγχωροχάρτι, οι μνήμες της άρνησής σας να φορολογήσετε τους εφοπλιστές για να ανασάνει λίγο η οικονομία της χώρας με παρότρυνση του κ. Γιούνκερ την ξεχάσατε; Τι να θυμίσουμε και τι να ξεχάσουμε από εσάς; Και το κυριότερο ίσως απ’ όλα, την άθλια διακυβέρνησή σας που έφερε τη ΝΔ και την Δεξιά στον σβέρκο του Έλληνα πολίτη».
Βασίλης Ψυλλάκης, στέλεχος ΠΑΣΟΚ

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Βασίλης Ψυλλάκης, από τα ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στη Ρόδο, ο οποίος με σκωπτικό τρόπο σημειώνει στο σχολιασμό του, τα εξής: «η ιστορία επαναλαμβάνεται!!! Μια από τα ίδια! Ο άνθρωπος που έκανε σκόνη και θρύψαλα το κόμμα που τον ανέδειξε, έρχεται ως νέος… μεσσίας να μας σώσει, περισσότερο προεκλογική ομιλία με ατάκες του παρελθόντος, παρά μια πρόταση ενός νέου φορέα, η αλήθεια είναι εμείς στο ΠΑΣΟΚ είχαμε μια αγωνία το τι θα παρουσίαζε σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας, τώρα μπορώ να σας πω με σιγουριά ότι στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ θα ανοίξουν σαμπάνιες!!!…».
Θανάσης Βυρίνης, μέλος κόμματος «Δημοκράτες»

Ο Θανάσης Βυρίνης, μέλος του κόμματος «Δημοκράτες» του Στέφανου Κασσελάκη, πρώην αντιδήμαρχος και μέλος της Νέας Αρχής Ρόδου, υπογραμμίζει ότι η «επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική σκηνή, με την παρουσίαση του νέου πολιτικού φορέα ΕΛ.Α.Σ., αποτελεί αναμφίβολα μια εξέλιξη που θα συζητηθεί έντονα το επόμενο διάστημα. Ωστόσο, πριν εκτιμηθεί το νέο εγχείρημα, ο ίδιος αξιολογείται πρώτα από την πολιτική του διαδρομή και τις επιλογές του τα τελευταία χρόνια. Άλλωστε, πρόκειται για τον παλαιότερο εν ενεργεία πολιτικό αρχηγό στον χώρο των σημερινών κομματικών σχηματισμών. Συνεπώς, δεν εμφανίζεται ως ένα νέο και άφθαρτο πρόσωπο, αλλά ως ένας πολιτικός που έχει ήδη κυβερνήσει, έχει ηγηθεί της αξιωματικής αντιπολίτευσης και έχει αφήσει ισχυρό πολιτικό αποτύπωμα, θετικό ή αρνητικό, κατά την κρίση του καθενός.
Η αντιπολιτευτική του στάση την περίοδο 2019-2023 κρίθηκε ήδη από την κοινωνία και τα εκλογικά αποτελέσματα. Δεν κατάφερε να συγκροτήσει μια αξιόμαχη και πειστική αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, παρά τη συσσωρευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια. Στη συνέχεια παραιτήθηκε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, όμως ουσιαστικά ουδέποτε αποδεσμεύτηκε από τον έλεγχο και την επιρροή του στον χώρο, υπονομεύοντας πολιτικά τον διάδοχό του, ο οποίος είχε εκλεγεί από τη βάση με ισχυρή λαϊκή νομιμοποίηση. Η κατάληξη ήταν η αποδόμηση και τελικά η πολιτική ρευστοποίηση του ίδιου του κόμματος με το οποίο είχε ταυτιστεί επί χρόνια.
Ταυτόχρονα, κατά τη μακρά περίοδο πολιτικής του σιωπής, απουσίασε σχεδόν ολοκληρωτικά από τις μεγάλες κοινωνικές αγωνίες, τις κινητοποιήσεις και τις δημόσιες διεκδικήσεις της εποχής. Γι’ αυτό και σήμερα η επιστροφή του δεν συνοδεύεται από κάποιο αυθόρμητο κοινωνικό ρεύμα ή μια ισχυρή λαϊκή απαίτηση, αλλά περισσότερο από μια επικοινωνιακά σκηνοθετημένη επανεκκίνηση. Από εδώ και πέρα, όμως, τα φώτα της παρουσίασης σβήνουν και αρχίζει η πραγματική πολιτική δοκιμασία. Το περιεχόμενο των προτάσεων, οι συνεργάτες που θα πλαισιώσουν το εγχείρημα, οι θέσεις αλλά και η στάση του απέναντι στους θεσμούς, την οικονομία και την κοινωνία θα αποτελέσουν τα βασικά κριτήρια αξιολόγησης. Η χώρα χρειάζεται σοβαρές και πειστικές προτάσεις ανασυγκρότησης, θεσμικής αναδόμησης και αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την πολιτική. Το αν ο Αλ. Τσίπρας και το νέο του εγχείρημα μπορούν πράγματι να εκφράσουν αυτή την ανάγκη, μένει να αποδειχθεί στην πράξη. Δύσκολο το εγχείρημα. Αλλά ίδωμεν…
Τίνα Βαρδουλάκη, σύμβουλος Πολιτικής Στρατηγικής και Διαχείρισης Κρίσεων

Η Τίνα Βαρδουλάκη σύμβουλος Πολιτικής Στρατηγικής και Διαχείρισης Κρίσεων και στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας τονίζει από την πλευρά της τα εξής: «Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα και η συζήτηση γύρω από ένα νέο πολιτικό εγχείρημα δείχνουν ξεκάθαρα μια προσπάθεια επανασυσπείρωσης της ευρύτερης αριστερής βάσης, με έντονα στοιχεία πολιτικού rebranding και με συμβολισμούς που παραπέμπουν τόσο στο ΠΑΣΟΚ των πρώτων χρόνων όσο και σε μια νέα εκδοχή «Εθνικής Αντίστασης» της σύγχρονης εποχής.
Οι αναφορές σε ΕΑΜ–ΕΛΑΣ, αλλά και η προσπάθεια σύνδεσης με εθνικά ζητήματα και ένας πιο «πατριωτικός» τόνος στον λόγο του, δείχνουν σαφή προσπάθεια διεύρυνσης προς ένα ακροατήριο που παλαιότερα η ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ (του Αλέξη Τσίπρα), συχνά απωθούσε. Ωστόσο, δεν παρουσιάστηκε η νέα ηγετική του ομάδα, ούτε μια νέα πολιτική πρόταση με καθαρό ιδεολογικό και προγραμματικό στίγμα. Αυτό που είδα χθες ήταν περισσότερο μια προσπάθεια ανασύνθεσης παλαιών πολιτικών και κομματικών μηχανισμών, με εμφανή στόχο τον επαναπατρισμό απογοητευμένων ψηφοφόρων του ευρύτερου «προοδευτικού χώρου». Τα κόμματα όμως δεν πρέπει να αποτελούν αθροίσματα μηχανισμών ή πεδία πολιτικής επιβίωσης προσώπων, αλλά φορείς νέων ή διαχρονικών ιδεών, πολιτικής εντιμότητας και ουσιαστικών και βιώσιμων λύσεων για τη χώρα.

Δεν είναι τυχαίο ότι, ήδη από το όχι και τόσο μακρινό 2015, ακόμη και ο ιστορικός Mark Mazower, ένας διανοούμενος με κεντροαριστερές και φιλοευρωπαϊκές αναφορές, έγραφε στους Financial Times ότι η τελευταία ευκαιρία του Αλέξη Τσίπρα ήταν να επιλέξει «τη χώρα πάνω από το κόμμα» και να μεταβεί από τον ρόλο του ριζοσπαστικού μαθητευόμενου στην ευθύνη του πολιτικού άνδρα. Δέκα και πλέον χρόνια μετά, το ερώτημα παραμένει: έχει πράγματι ωριμάσει πολιτικά ο κ. Τσίπρας ή επιχειρεί απλώς να επανασυστήσει τον εαυτό του μέσα από ένα νέο σχήμα και ένα νέο αφήγημα; Διότι η χώρα μας, οι οικογένειές μας, ο προσωπικός και οικογενειακός προγραμματισμός, η εθνική οικονομία, η εξωτερική πολιτική σε ένα τόσο ρευστό διεθνές περιβάλλον, οι θεσμοί και η συνολική αξιοπιστία της Ελλάδας δεν μπορούν να αποτελούν πεδίο πολιτικής μαθητείας, επαναδοκιμής ή τεστ ωρίμανσης για κανέναν και για καμία. Η ελληνική κοινωνία έχει ήδη πληρώσει ακριβά τις πολιτικές δοκιμές, τους πειραματισμούς και τις αυταπάτες. Έχει ωριμάσει. Το ερώτημα είναι αν έχει ωριμάσει και ο κ. Τσίπρας — ή αν απλώς αναζητά ένα νέο πολιτικό περίβλημα για μια παλιά στρατηγική».

Υποδοχή για την ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα με φόντο αντιδράσεις και σκληρή κριτική