Ο νέος Αρχιεπίσκοπος Καναδά (κατά κόσμον Ευάγγελος), γεννήθηκε στη Ρόδο το 1969 και μεγάλωσε στην περιοχή της Ανάληψης, παιδί πολύτεκνης οικογένειας, αφού οι γονείς του Γιάννης και Στεργία Κουφαλάκη απέκτησαν 4 παιδιά (ο δεύτερος στη σειρά), τρία αγόρια και ένα κορίτσι. Ιδιαίτερα συγκινημένη η οικογένειά του, αφού έφθασε στο ύψιστο αξίωμα της εκκλησίας. Συγκινημένη και η τοπική κοινωνία της Ρόδου, όπως και η ελληνική ομογένεια για την εξέλιξη αυτή!

Από τα πρώτα χρόνια της ζωής του ήταν στενά συνδεδεμένος με την Εκκλησία, ενώ φοίτησε στην ιστορική Εκκλησιαστική Σχολή της Πάτμου. Το 1993 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Παναγίας Παραμυθίας Ρόδου και την ίδια χρονιά χειροτονήθηκε Διάκονος. Το 1996 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον τότε Μητροπολίτη Ρόδου Απόστολο.

Σπούδασε Θεολογία στο ΑΠΘ, από όπου αποφοίτησε το 2000.

Χθες συνεδρίασε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου τα μέλη της Ιεράς Συνόδου εξέλεξαν παμψηφεί τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νέας Ιερσέης Απόστολο νέο Αρχιεπίσκοπο Καναδά.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο κατά κόσμον Ευάγγελος Κουφαλάκης του Ιωάννου και της Στεργίας γεννήθηκε στη Ρόδο το 1969. Ολοκλήρωσε την εγκύκλιο εκπαίδευσή του στη Ρόδο και την Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από την οποία αποφοίτησε το 2000. Το 2001, με άδεια του Μητροπολίτη Ρόδου Αποστόλου, μετέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες για συνέχιση των σπουδών του. Το 2004 έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα θεολογίας από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης.

Εκάρη μοναχός το 1993 στην Ιερά Μονή Παναγίας Παραμυθίας Ρόδου από τον Μητροπολίτη Ρόδου Απόστολο, του οποίου έλαβε και το όνομα. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε διάκονος και το 1996 πρεσβύτερος και χειροθετήθηκε αρχιμανδρίτης. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Βοστώνη υπηρέτησε ως εφημέριος στις κοινότητες Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Μπρόκτον, Αγίου Γεωργίου Σάουθμπριτζ και Αγίων Αναργύρων Μάλμπορο. Το 2004 διορίστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο ιερατικός προϊστάμενος του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Δημητρίου της Αστόριας. Τον Μάρτιο του 2009 διορίστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, διευθυντής του Πολιτιστικού Κέντρου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής στην Αστόρια. Τον Νοέμβριο του 2011, κατόπιν πρόσκλησης του Μητροπολίτη Γερασίμου, μετατέθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Αγίου Φραγκίσκου, της οποίας διορίστηκε Πρωτοσύγκελλος.

Στις 28 Νοεμβρίου 2014 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιτουλάριος Επίσκοπος Μηδείας, βοηθός του Αρχιεπισκόπου Αμερικής. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 20 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους στον Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδος Νέας Υόρκης από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο. Κατ’ ανάθεση συνέχισε να εκτελεί καθήκοντα Πρωτοσυγγέλλου στη Μητρόπολη Αγίου Φραγκίσκου.

Τον Οκτώβριο του 2018 διορίστηκε Αρχιγραμματέας της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Στις 3 Φεβρουαρίου 2021 διορίστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο και με απόφαση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, Αρχιεπισκοπικός Επίτροπος της Μητρόπολης Νέας Ιερσέης.

Στις 6 Ιουλίου 2023, κατά τη συνεδρίαση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, εξελέγη πρώτος σε ψήφους στο τριπρόσωπο για την πλήρωση της Μητροπόλεως Νέας Ιερσέης. Στις 24 Ιουλίου του ιδίου έτους εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης Νέας Ιερσέης.

Στις 16 Σεπτεμβρίου ενθρονίσθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο Τενεφλάι Νέας Ιερσέης.

Σήμερα, Τετάρτη 22 Ιουλίου 2026, εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Αρχιεπίσκοπος Καναδά.

Συγχαρητήρια μηνύματα

Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η είδηση, πλημμύρισε το διαδίκτυο με συγχαρητήρια μηνύματα.

Ο αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Πόκκιας σε ανάρτησή του, την οποία συνόδευσε και με μία κοινή τους φωτογραφία από το Φανάρι, δήλωσε: «Άξιος και Θεοστήρικτος ο νέος Αρχιεπίσκοπος Καναδά ο Ρόδιος Ιεράρχης κ.Απόστολος».

O Μιχάλης Μπαριανάκης έγραψε: «Ο Ροδίτης Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Ίερσέης κ.κ.Απόστολος Κουφαλάκης, κατά κόσμο Ευάγγελος εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Καναδά! ΑΞΙΟΣ! Καλή Διακονία στο ποίμνιο σας Αρχιεπίσκοπε μας».

Συγκινητική ανάρτηση της αδελφής του

Η αδελφή του Κατερίνα Κουφαλλάκη, σε μία συγκινητική ανάρτηση στο FB έγραψε τα εξής:

Αγαπημένε μου αδελφέ,

Σήμερα η καρδιά μου ξεχειλίζει από συγκίνηση, χαρά και απέραντη υπερηφάνεια. Η εκλογή σου ως Αρχιεπισκόπου Καναδά αποτελεί μια μεγάλη ευλογία για την Εκκλησία μας, αλλά και μια στιγμή που γεμίζει την οικογένειά μας με ευγνωμοσύνη προς τον Θεό.

Στο άκουσμα της είδησης, ο νους μου γύρισε πίσω, στα παιδικά μας χρόνια στη Ρόδο. Στις όμορφες και ανέμελες στιγμές που μεγαλώναμε μαζί, χωρίς να μπορούμε τότε να φανταστούμε τον δρόμο που ο Θεός είχε χαράξει για σένα. Θυμήθηκα το ήθος, την καλοσύνη, τη γαλήνη και την πίστη που σε συνόδευαν από μικρό παιδί· στοιχεία που έδειχναν πως η ζωή σου θα ήταν αφιερωμένη στη διακονία του Θεού και του ανθρώπου.

Η Ιερά Μονή Παναγίας Παραμυθίας στα Αφάντου έγινε το δεύτερο σπίτι σου και η πνευματική σου μητέρα. Εκεί έκανες τα πρώτα σου μοναχικά βήματα, εκεί διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας σου, εκεί θεμελιώθηκε η πορεία που σήμερα σε οδηγεί στην κορυφή της Ορθόδοξης Ιεραρχίας στον Καναδά. Κάθε στάδιο της διακονίας σου ήταν καρπός πίστης, ταπείνωσης, αφοσίωσης και ακούραστης προσφοράς.

Ως αδελφή σου, δεν βλέπω μόνο τον νέο Αρχιεπίσκοπο. Βλέπω τον άνθρωπο που μεγάλωσα μαζί του, τον αδελφό που αγαπώ βαθιά και που ποτέ δεν έπαψε να παραμένει ο ίδιος, με την ίδια απλότητα, την ίδια αγάπη και την ίδια ανιδιοτέλεια.

Προσεύχομαι ο Θεός να σε ενδυναμώνει σε κάθε σου βήμα και να σου χαρίζει υγεία, σοφία και φωτισμό, ώστε να ποιμάνεις με αγάπη, δικαιοσύνη και πατρική στοργή το ποίμνιο που σου εμπιστεύεται η Εκκλησία.

Η σημερινή ημέρα δεν είναι μόνο μια μεγάλη εκκλησιαστική στιγμή. Είναι μια στιγμή βαθιάς οικογενειακής συγκίνησης και ευγνωμοσύνης. Σε καμαρώνουμε, σε αγαπάμε και θα είμαστε πάντα δίπλα σου με την προσευχή μας.

Με όλη μου την αγάπη και τον απέραντο σεβασμό,

Η αδελφή σου

Νέος Αρχιεπίσκοπος Καναδά ο Ροδίτης Απόστολος Κουφαλάκης

• Κύριε Ραπτάκη, βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά κρίσιμη προεκλογική περίοδο για τις ΗΠΑ. Πώς διαμορφώνεται το τοπίο ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου και ποιες είναι οι προβλέψεις σας για τους συσχετισμούς δυνάμεων;
Το πολιτικό σκηνικό είναι εξαιρετικά δυναμικό. Όπως γνωρίζετε, κάθε τέσσερα χρόνια έχουμε τις προεδρικές εκλογές, αλλά η ενδιάμεση μάχη για το νομοθετικό σώμα είναι εξίσου κρίσιμη. Στη Βουλή των Αντιπροσώπων, στην Εθνική Βουλή στην Ουάσιγκτον, και οι 435 βουλευτές από όλες τις πολιτείες διεκδικούν την επανεκλογή τους κάθε δύο χρόνια. Την ίδια στιγμή, στη Γερουσία, η οποία αποτελείται από 100 μέλη –δύο από κάθε πολιτεία– το ένα τρίτο των εδρών ανανεώνεται, καθώς η θητεία των Γερουσιαστών είναι εξαετής.
Όσον αφορά στην Προεδρία, δεν έχουμε εκλογές φέτος. Αυτή η μάχη θα δοθεί το 2028, όπου, όπως είναι ήδη γνωστό, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θα θέσει ξανά υποψηφιότητα. Επομένως, το ενδιαφέρον τώρα επικεντρώνεται στο Κογκρέσο. Προσωπικά εκτιμώ ότι οι Δημοκρατικοί έχουν πολύ καλές πιθανότητες να κερδίσουν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ωστόσο, η Γερουσία θα είναι μια πολύ πιο δύσκολη υπόθεση. Οι Ρεπουμπλικάνοι διατηρούν ένα σημαντικό προβάδισμα. Στην προηγούμενη σύνθεση η αναλογία ήταν 53-47 υπέρ τους, και είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανατραπεί αυτή η ισορροπία και να αλλάξει χέρια μια έδρα από το ένα κόμμα στο άλλο.
• Ποιες εξωτερικές προκλήσεις πιστεύετε ότι θα επηρεάσουν την ψήφο των Αμερικανών πολιτών;
Η εξωτερική πολιτική παίζει πάντα ρόλο, ειδικά όταν επηρεάζει την ασφάλεια και την οικονομία. Αν δεν αλλάξουν δραματικά τα πράγματα μέχρι τον Νοέμβριο, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, το ανοιχτό μέτωπο με το Ιράν, θα αποτελέσουν βαρίδι για την κυβέρνηση. Αυτές οι εστίες έντασης δημιουργούν σοβαρά προβλήματα και οι ψηφοφόροι ζητούν σταθερότητα και αποφασιστικότητα.
• Αναφερθήκατε στους Δημοκρατικούς. Παρατηρούμε, ωστόσο, μια έντονη εσωτερική συζήτηση στο κόμμα. Υπάρχει όντως μια ιδεολογική μετατόπιση;
Δεν θα ήταν υπερβολή να πω ότι μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα διεξάγεται ένας άτυπος «εμφύλιος πόλεμος». Τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά. Το κόμμα έχει μετατοπιστεί πολύ προς τα αριστερά –κατά τη γνώμη μου, υπερβολικά αριστερά– και αυτό δεν κάνει καλό στην ευρύτερη απήχησή του.
Αυτή η αριστερή πτέρυγα καταφέρνει συχνά να επικρατεί έναντι των μετριοπαθών Δημοκρατικών, οι οποίοι βρίσκονται στο πολιτικό κέντρο. Όμως, αυτή η στρατηγική θα δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα απέναντι στους Ρεπουμπλικάνους στις γενικές εκλογές. Σε παραδοσιακά προπύργια των Δημοκρατικών, όπως η Νέα Υόρκη ή το Σικάγο, δεν νομίζω ότι θα υπάρξει απώλεια εδρών, καθώς η βάση εκεί είναι πολύ ισχυρή. Ωστόσο, στις αμφίρροπες περιφέρειες, στις λεγόμενες “swing states”, εκεί δηλαδή όπου παίζεται το μεγάλο παιχνίδι, αυτή η αριστερή στροφή μπορεί να κοστίσει ακριβά.
• Σε αυτό το ρευστό σκηνικό, πώς τα πηγαίνουν οι Ελληνοαμερικανοί υποψήφιοι; Υπάρχει κάποια μάχη που ξεχωρίζει;
Για εμάς, για την Παγκόσμια Διακοινοβουλευτική Ένωση Ελληνισμού (ΠΑΔΕΕ), αυτή η αναμέτρηση είναι ιστορική. Η προσοχή μας είναι στραμμένη στον Κρις Πάππας, ο οποίος κάνει το μεγάλο βήμα: μεταπηδά από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και διεκδικεί τη θέση του Ομοσπονδιακού Γερουσιαστή.
Αυτή η μάχη είναι εξαιρετικά αμφίρροπη. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ένα θρίλερ, με τα ποσοστά να βρίσκονται στο 43%-42% και ένα 5% των ψηφοφόρων να δηλώνει ακόμα αναποφάσιστο. Αν ο Κρις τα καταφέρει, θα έχουμε τον πρώτο Ελληνοαμερικανό Ομοσπονδιακό Γερουσιαστή μετά την εποχή του εμβληματικού Πολ Σαρμπάνη. Καταλαβαίνετε πόσο τεράστιας σημασίας είναι αυτό για την ΠΑΔΕΕ και για την προώθηση των ελληνικών θεμάτων στο υψηλότερο επίπεδο της αμερικανικής νομοθετικής εξουσίας.

• Ποια είναι η εικόνα για τους υπόλοιπους ομογενείς που δίνουν τη μάχη της κάλπης;
Είμαι πολύ αισιόδοξος. Έχουμε μια εξαιρετική ομάδα εν ενεργεία βουλευτών και νέων υποψηφίων που κατεβαίνουν για το Κογκρέσο και πιστεύω ότι θα νικήσουν ξανά. Μιλάω για τη Νικόλ Μαλλιωτάκη, τον Γκας Μπιλιράκη –ο οποίος πρόσφατα επισκέφθηκε την Ελλάδα–, την Ντίνα Τάιτους, τον Μάικ Χαριντόπουλο, τον Πετρόνη και την Γκόλντλαντερ.
Παράλληλα, έχουμε ισχυρή εκπροσώπηση σε επίπεδο Πολιτειών. Έχουμε τρεις Ελληνοαμερικανούς που υπηρετούν ως Κυβερνήτες ή Αντικυβερνήτες σε κορυφαίες πολιτείες, όπως η Καλιφόρνια (με την Ελένη Κουναλάκη), η Νεβάδα και το Κονέκτικατ. Επίσης, έχουμε Υπουργούς Εσωτερικών (Secretaries of State) των πολιτειών, όπως ο Αλέξης Γιαννούλιας στο Ιλινόις, καθώς και τη Ντιάνα ΝτιΖόγκλιο στη Μασαχουσέτη.
Μέχρι σήμερα, το 2026, έχουμε καταφέρει να έχουμε τον μεγαλύτερο αριθμό εκλεγμένων Ελληνοαμερικανών στην ιστορία των ΗΠΑ. Μιλάμε για περίπου 50 εκλεγμένα μέλη σε όλα τα επίπεδα –από το Εθνικό Κογκρέσο μέχρι τα πολιτειακά κοινοβούλια, όπου διαθέτουμε 43 εκλεγμένους εκπροσώπους. Παρόλο που πέντε ή έξι έμπειρα στελέχη μας αποφάσισαν να μην θέσουν ξανά υποψηφιότητα –όπως η Σάντι Πάππας από τη Μινεσότα, ο Στίβεν Πάππας από το Ουαϊόμινγκ και ο Μιχάλης Γιάνναρης από τη Νέα Υόρκη– είμαι βέβαιος ότι θα έχουμε νέο αίμα που θα μπει στη μάχη για να κρατήσουμε τον συνολικό αριθμό μας σταθερά πάνω από τους 50.
• Αυτή η ισχυρή παρουσία μεταφράζεται σε ουσιαστική στήριξη για την Ελλάδα και την Κύπρο; Φοβάστε τυχόν αλλαγές στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ μετά τις εκλογές;
Όχι, δεν πιστεύω ότι θα αλλάξει η αμερικανική στάση στα εθνικά μας θέματα. Και αυτό γιατί η δύναμή μας είναι μοιρασμένη: οι μισοί Ελληνοαμερικανοί πολιτικοί ανήκουν στο Δημοκρατικό Κόμμα και οι άλλοι μισοί στους Ρεπουμπλικάνους. Τα εθνικά θέματα της Ελλάδας και της Κύπρου αντιμετωπίζονται με απόλυτα διακομματικό τρόπο στην Ουάσιγκτον, και αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία μας.
Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα παράδειγμα από τη δική μου πολιτεία, το Ρόουντ Άιλαντ, όπου υπηρετώ ως εκλεγμένος Πολιτειακός Γερουσιαστής. Και οι τέσσερις εκπρόσωποί μας στην Ουάσιγκτον είναι Δημοκρατικοί: οι δύο Ομοσπονδιακοί Γερουσιαστές μας, ο Τζακ Ριντ και ο Σέλντον Γουάιτχαους, καθώς και ο Γκέιμπ Αμό, ο οποίος είναι πραγματικά ο «νούμερο ένα» υποστηρικτής της Ελλάδας. Όταν προέκυψε το θέμα της αποστολής επιστολής στο Κογκρέσο για το μπλοκάρισμα της πώλησης ή της αναβάθμισης των F-35 στην Τουρκία, κινητοποιηθήκαμε αμέσως. Τους στείλαμε επίσημη επιστολή από το δικό μας γραφείο ζητώντας τη στήριξή τους. Και οι δύο υπέγραψαν αμέσως και τα δύο έγγραφα που κυκλοφόρησαν στο Κογκρέσο για να μπλοκάρουμε τα F-35.

• Αυτή η πίεση για τα εξοπλιστικά της Τουρκίας δεν είναι νέα. Έχει όμως πρακτικό αποτέλεσμα;
Φυσικά και έχει! Θυμάστε τη μεγάλη μάχη που δώσαμε πριν από μερικά χρόνια για τα F-16; Ή τις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις μας για την προστασία του Καστελλόριζου; Αυτή είναι η καθημερινή μας δουλειά. Μπορεί να είμαστε λίγοι –μόνο 50 εκλεγμένοι ομογενείς σε σύνολο χιλιάδων πολιτικών σε 50 πολιτείες, και μόλις 7 στην Εθνική Βουλή στην Ουάσιγκτον– αλλά κάνουμε ένα εξαιρετικά συντονισμένο λόμπι.
Το μυστικό μας είναι η ενότητα και η άμεση πρόσβαση. Έχουμε εκλεγμένους Ελληνοαμερικανούς σε 22 πολιτείες. Κάθε πολιτεία στέλνει δύο Γερουσιαστές στην Ουάσιγκτον. Αυτό σημαίνει ότι μέσω των ομογενών πολιτικών έχουμε άμεση, προσωπική πρόσβαση –είτε με ένα τηλέφωνο είτε με μια επιστολή– σε 44 από τους 100 Γερουσιαστές των ΗΠΑ! Οι ίδιοι άνθρωποι που ψηφίζουν εμένα στο Ρόουντ Άιλαντ, ψηφίζουν και τον εθνικό Γερουσιαστή ή Βουλευτή που στέλνουμε στην Ουάσιγκτον. Αυτό μας δίνει τεράστια διαπραγματευτική ισχύ.
• Φέτος η ΠΑΔΕΕ γιορτάζει μια σημαντική επέτειο, τα 30 χρόνια από την ίδρυσή της.
Η οργάνωσή μας γεννήθηκε το 1996, μέσα από τις στάχτες της μεγάλης κρίσης των Ιμίων. Ήταν μια πρωτοβουλία ορισμένων πρωτοπόρων ομογενών, όπως ο Δημήτρης Γιάνναρος από το Κονέκτικατ (με καταγωγή από τη Σάμο), μερικών συναδέλφων από την Αυστραλία και δύο Καναδών.
Η ιδέα ήταν απλή αλλά πανίσχυρη: Πώς μπορεί το παγκόσμιο πολιτικό δίκτυο της ομογένειας –Ελληνοαμερικανοί, Αυστραλοί, Καναδοί– να συντονιστεί για να υποστηρίξει αποτελεσματικά τα εθνικά θέματα της Ελλάδας και της Κύπρου; Εγώ εντάχθηκα στην ΠΑΔΕΕ το 2002, όταν το ζήτημα αυτό ήταν στην κορυφή της ατζέντας. Σήμερα, νιώθω περήφανος που ηγούμαι αυτής της προσπάθειας ως Πρόεδρος, μια θητεία που ολοκληρώνεται σύντομα, καθώς έχουμε εκλογές για τη νέα ηγεσία της Ένωσης.

• Πώς θα γιορτάσετε αυτή την επέτειο; Μαθαίνουμε ότι ετοιμάζετε ένα πολύ σημαντικό συνέδριο στην Ρόδο.
Πράγματι, διοργανώνουμε ένα εξαιρετικά φιλόδοξο επετειακό συνέδριο. Θα ξεκινήσουμε από την Αθήνα, όπου θα βρεθούμε για μία ημέρα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για να απευθύνουμε χαιρετισμούς και να βραβεύσουμε τους παλιούς προέδρους της ΠΑΔΕΕ.
Στη συνέχεια, μεταφερόμαστε στη Ρόδο, όπου από την Πέμπτη 23 Ιουλίου έως και την Παρασκευή 24 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί το μεγάλο μας Forum στο ξενοδοχείο Rodos Palace.
Θέλουμε να καταστήσουμε σαφές προς κάθε κατεύθυνση, και ιδιαίτερα προς την τουρκική κυβέρνηση και τον κ. Ερντογάν, ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου είναι αδιαπραγμάτευτα. Η Άγκυρα δεν μπορεί να υποστηρίζει αυθαίρετα ότι τα σύνορά της φτάνουν απευθείας στη Λιβύη, αγνοώντας προκλητικά τη γεωγραφική πραγματικότητα και το Διεθνές Δίκαιο.
Δεν μπορείς να εξαφανίζεις από τον χάρτη τη Ρόδο, το Καστελλόριζο, την Κρήτη, την Κύπρο και όλα τα ελληνικά νησιά, ούτε να αμφισβητείς το δικαίωμα επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια.
Η παρουσία εκλεγμένων ομογενών από όλο τον κόσμο στη Ρόδο δίνει τεράστια αξία και βαρύτητα στο μήνυμα που εκπέμπουμε.
Η μάχη για την πατρίδα είναι διαρκής και η ομογένεια θα είναι πάντα εκεί, στην πρώτη γραμμή, ως η πιο αξιόπιστη και ισχυρή φωνή της Ελλάδας στο εξωτερικό. Ανυπομονώ να βρεθούμε από κοντά στη Ρόδο για να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια.

Λεωνίδας Ραπτάκης: «Η ομογένεια είναι η ασπίδα της Ελλάδας στο Κογκρέσο»

Η συγκέντρωση τεσσάρων ομιλιών με αστρονομικό και επιστημονικό περιεχόμενο μέσα σε λιγότερο από δύο ώρες δεν είναι τυχαία επιλογή προγράμματος. Αποτυπώνει την προσπάθεια του Συλλόγου να συνδέσει τη σύγχρονη ταυτότητα της Ρόδου, μέσω της υποψηφιότητας για διεθνή αναγνώριση σκοτεινού ουρανού, με το αρχαίο επιστημονικό της παρελθόν.
Το μεσημέρι δίνεται χώρος σε δύο εθελοντικές δράσεις, τη φροντίδα αδέσποτων ζώων με τη δρ. Δικαία Λουκία Αγάπη και τη δεντροφύτευση με τον Νεκτάριο Καλογήρου, πριν από ένα διάλειμμα τριάντα λεπτών κατά το οποίο ανακηρύσσεται ο καθηγητής Ιωάννης Γιώρτσος «Rhodian of the Year 2026».
Το απόγευμα περιλαμβάνει ενημέρωση για το 97ο Ετήσιο Συνέδριο του «Απόλλων» στη Βαλτιμόρη τον Οκτώβριο, για το επιστημονικό συνέδριο και τα εγκαίνια ελληνικού θεάτρου και σπαρτιατικού μουσείου στο Κέντρο Ελληνικών Σπουδών «Παιδεία» του Κονέκτικατ τον Σεπτέμβριο, καθώς και για το τετραετές πρόγραμμα αρχαιολογίας και πολιτισμού στα αγγλικά που προσφέρει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Η ημέρα κλείνει με την προοπτική ένταξης του Μονολίθου στον Διεθνή Οργανισμό Σκοτεινού Ουρανού, όπως παρουσιάζει η Ελένη Χατζηχρήστου, και με την καταγραφή προτάσεων και ψηφισμάτων ενόψει του προσυνεδρίου του 2027.
Στο δεύτερο σκέλος του υλικού που κατέθεσε ο Σύλλογος καταγράφονται έξι συγκεκριμένες προτάσεις για το μέλλον της συνεργασίας με τη Ρόδο. Η πρώτη αφορά στην οργάνωση εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ταξιδιών τον Ιούλιο του 2027 στη Ρόδο, στα Δωδεκάνησα και άλλα σημεία της Ελλάδας, για μαθητές άνω των 12 ετών και για ενήλικους γονείς ροδιακής καταγωγής. Η δεύτερη αφορά πρόγραμμα πρακτικής άσκησης σε τοπικές επιχειρήσεις για Ρόδιους φοιτητές του εξωτερικού, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, την Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου και το πρόγραμμα «Παιδεία», με παράλληλη παρακολούθηση μαθημάτων ελληνικής γλώσσας, ιστορίας και πολιτισμού. Η τρίτη πρόταση προβλέπει τη χορήγηση υποτροφιών από τον «Απόλλων» σε όσους εγγραφούν στο μάθημα «MGRK 3293 The Greek Diaspora» του ακαδημαϊκού προγράμματος «Παιδεία» στη Ρόδο τον Ιούλιο του 2027.
Η τέταρτη πρόταση συνδέει τον Σύλλογο με κοινοτικά συμβούλια και πολιτιστικούς συλλόγους του Ασκληπιού, της Σορωνής, των Μαριτσών, του Γεννάδι και του Κοσκινού, για την κατασκευή προτομών προς τιμήν πέντε αποδήμων πρωτοπόρων: του Παναγιώτη Νύχη, του Κωνσταντίνου Μπονιάτη, της Ευαγγελίας Καντάκη, του Εμμανουήλ Αθανασιάδη και του Τριαντάφυλλου Λουτσίου. Η πέμπτη αφορά την οικονομική ενίσχυση, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ, προγράμματος διδασκαλίας της εβραϊκής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου στη Ρόδο, μια αναφορά που συνδέεται άμεσα με την εβραϊκή ιστορία του νησιού. Η έκτη προτείνει επίσκεψη του «Απόλλων» σε ροδιακούς συλλόγους της Αυστραλίας, με στόχο τη σύναψη στενότερων σχέσεων συνεργασίας ανάμεσα στις δύο απόδημες κοινότητες.
Το σύνολο των προτάσεων δείχνει ότι ο εορτασμός των 110 χρόνων δεν περιορίζεται σε συμβολικές αναφορές στο παρελθόν. Ο Σύλλογος επιχειρεί να μετατρέψει την επέτειο σε αφετηρία συγκεκριμένων δεσμεύσεων, με χρονοδιαγράμματα, ονόματα φορέων και ποσοτικά όρια ηλικίας ή σπουδών. Η σύνδεση της αστρονομικής ταυτότητας του Μονολίθου με το επιστημονικό παρελθόν της αρχαίας Ρόδου, και η ταυτόχρονη επένδυση σε νέους απόδημους μέσω υποτροφιών και πρακτικής άσκησης, συνθέτουν μια στρατηγική που δοκιμάζεται πλέον στην πράξη, από το πόσες από τις έξι προτάσεις θα βρουν αντίκρισμα ως το προσυνέδριο του 2027.

Η καρδιά της ροδιακής ομογένειας χτυπά στον Μονόλιθο

Γεννημένος στην Καρδάμαινα της Κω, ο Παναγιώτης Σακέλλης υπήρξε άνθρωπος που τίμησε τις ρίζες του και μετέφερε τις αξίες του νησιού μας στην ομογένεια της

Αμερικής. Μαζί με τη σύζυγό του Διαμάντω, αποτέλεσαν για δεκαετίες παράδειγμα ενεργών και αφοσιωμένων Δωδεκανησίων, στηρίζοντας έμπρακτα τα σωματεία

μας, τις εκδηλώσεις μας και κάθε προσπάθεια που ενίσχυε την ενότητα και τη συνοχή της κοινότητάς μας.

Η οικογένεια Σακέλλη υπήρξε σταθερός πυλώνας της δωδεκανησιακής παροικίας, προσφέροντας με σεμνότητα, συνέπεια και αγάπη. Η απώλεια του Παναγιώτη γίνεται αισθητή σε όλους όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν, να συνεργαστούν μαζί του ή να μοιραστούν στιγμές της κοινωνικής και κοινοτικής ζωής της ομογένειας.

Στη σύζυγό του Διαμάντω, στα παιδιά του, Ελένη και Δημήτρη, καθώς και σε όλους

τους συγγενείς και φίλους, εκφράζουμε τα θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια.

Η μνήμη του ας είναι αιώνια και φωτεινή.

Με εκτίμηση εκ μέρους των Διοικητικών Συμβουλίων Ομοσπονδίας Δωδεκανησιακών Σωματείων Αμερικής Σύλλογος Κω Νέας Υόρκης

Συλλυπητήριο μήνυμα της Ομοσπονδίας των Δωδεκανησίων Σωματείων Αμερικής και ο Σύλλογος Κω Νέας Υόρκης για τον θάνατο του Παναγιώτη Σακέλλη

Μονόλιθος: Το μικρό χωριό της Ρόδου μετατρέπεται σε διεθνές κέντρο Επιστήμης και Ομογένειας

Στην εισαγωγική του τοποθέτηση στη θεματική συζήτηση «Ο Ελληνισμός πέρα από τα σύνορα: Ισχυρή Ομογένεια, Ισχυρή Ελλάδα» ο Γιώργος Νικητιάδης υπογράμμισε ότι το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, ένα εμβληματικό δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ, που θεμελιώθηκε πολιτικώς και θεσμικώς με τον κομβικό ρόλο του Γρηγόρη Νιώτη, δεν μπορεί να παραμένει ένας θεσμός χωρίς ουσιαστικό ρόλο και πραγματικά εργαλεία παρέμβασης. Όπως τόνισε ο κ.Νικητιάδης, το ΣΑΕ υπήρξε ο μόνος φορέας γνήσιας και δημοκρατικής εκπροσώπησης των ομογενών, με συμμετοχή χιλιάδων αποδήμων που ανέδειξαν οι ίδιοι τους εκπροσώπους τους, και γι’ αυτό δεν μπορεί να μένει ανενεργό επί της ουσίας με ευθύνη της Κυβέρνησης της Ν.Δ., υπογραμμίζοντας την ανάγκη ενεργοποίησης του και του εκσυγχρονισμού του θεσμικού πλαισίου.

Στη συζήτηση τοποθετήθηκαν επίσης: ο Βασίλης Βούλγαρης, Γραμματέας του Τομέα Απόδημου Ελληνισμού του ΠΑΣΟΚ, παρουσιάζοντας τον απολογισμό ενός έτους δράσης του Τομέα Απόδημου Ελληνισμού. Η Ελεάννα Δημητρακούδη, σύμβουλος στην Ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ανέπτυξε το ζήτημα της παιδείας στη Δυτική Ευρώπη, αναδεικνύοντας τη σημασία της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης για τη διατήρηση της ταυτότητας των νέων γενεών της Ομογένειας. Ο Γιώργος Παππάς, Πρόεδρος Ξένων Ανταποκριτών στη Γερμανία και ανταποκριτής της ΕΡΤ στο Βερολίνο, μίλησε για την ταυτότητα και την ψηφιακή διαδικτυακή διπλωματία σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα, υπογραμμίζοντας τον ρόλο της σύγχρονης επικοινωνίας στην ενίσχυση της παρουσίας του Ελληνισμού διεθνώς. Ο Νίκος Τσιτσίνγκος, πρώην μέλος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, αναφέρθηκε στον ρόλο και τη διαδρομή του ΣΑΕ, ενώ ο Νίκος Φρονιμάκης, Αναπληρωτής Γραμματέας του Τομέα Απόδημου Ελληνισμού, ανέπτυξε τη θέση ότι η αξιοποίηση των νέων Ελλήνων του εξωτερικού συνιστά εθνικό κεφάλαιο για τη χώρα.

Γ. Νικητιάδης στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ: Η Ομογένεια πυλώνας εθνικής ισχύος

Ο Κώστας Μπαρκούκης, πρόεδρος του Australian Hellenic Medical Charity, εξέφρασε την ικανοποίησή του για το αποτέλεσμα, υπογραμμίζοντας ότι «η ενότητα της ελληνικής κοινότητας είναι το κλειδί για κάθε επίτευγμα». Τόνισε ότι η επιτυχία οφείλεται στην αφοσίωση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, καθώς και στη σημαντική συνεργασία με τους Καλύμνιους της Αδελαΐδα. Με τη συγκέντρωση άνω των 100.000 δολαρίων, ο πρόεδρος πρόσθεσε πως «η γενναιοδωρία της ομογένειας αποδεικνύει ότι η ανθρωπιά παραμένει βαθιά ριζωμένη στον ελληνισμό».

Με τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν, η οργάνωση προχωρά άμεσα στην αγορά τεσσάρων μηχανημάτων αιμοκάθαρσης, τα οποία θα αποσταλούν στην Κάλυμνο ενώ όπως διευκρίνισε ο κ. Μπαρκούκης, ήδη αρκετοί ιδιώτες ευεργέτες έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την προμήθεια ακόμη οκτώ μηχανημάτων, εξέλιξη που αναμένεται να ενισχύσει ακόμη περισσότερο το νησί και να αναβαθμίσει ουσιαστικά τις υπηρεσίες υγείας για τους κατοίκους.

ΣύνταξηΝατάσα Βησσαρίωνος

Πηγή: Sbs.com.au/greek

Αδελαΐδα: Ομογενείς στηρίζουν την Κάλυμνο και το νοσοκομείο της

Η Pan-Rhodian Society of New York “Apollon” γιόρτασε στις 18 Οκτωβρίου στο Island Park της Νέας Υόρκης την Παναγία Τσαμπίκα, μία από τις πιο αγαπητές μορφές πίστης για τους Ροδίτες και τους Δωδεκανήσιους της διασποράς.
Η εκδήλωση, που συνδύασε θρησκευτική τελετή και δείπνο-χορό, εντάχθηκε στις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια του ιστορικού συλλόγου.

Η βραδιά ξεκίνησε με παράκληση στον ναό της Παναγίας του Island Park, προεξάρχοντος του π. Γιώργου Καζούλη, ο οποίος συνεχάρη τον σύλλογο για τη συνέχιση του εθίμου και προέτρεψε τις οργανώσεις της ομογένειας σε όλο τον κόσμο να τιμούν τους τοπικούς αγίους τους. Η εικόνα της Παναγίας Τσαμπίκας τοποθετήθηκε για προσκύνημα πλάι στις εικόνες του Αγίου Φανουρίου και του Αγίου Μελετίου Υψενίτη.
Ακολούθησε δεξίωση στην αίθουσα του ναού με ομιλία του προέδρου του συλλόγου Νίκου Καρτάλη, που ευχαρίστησε τα μέλη, τους χορηγούς και τους παρευρισκομένους. Ο κ. Ν. Καρτάλης, επίσης πρόεδρος της Ομοσπονδίας Δωδεκανησιακών Σωματείων, υπογράμμισε τη σημασία της ενότητας των Δωδεκανησίων της Αμερικής και έκανε ειδική μνεία στον Μανώλη Μαντάλη, ταμία του συλλόγου και εμπνευστή της εκδήλωσης, ο οποίος διοργάνωσε αντίστοιχα πανηγύρια για την Παναγία Τσαμπίκα στο Warren του Οχάιο τα έτη 2024 και 2025.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης τιμήθηκε η Tsambika (Betsy) Sideris, υποδιευθύντρια του σχολείου Αγίου Δημητρίου Αστόριας, για την πολυετή προσφορά της στην ελληνοαμερικανική εκπαίδευση. Η κα Σιδέρη, με ρίζες από τα Κοσκινού, μίλησε για τη σημασία της ελληνικής παιδείας και κάλεσε τη νεότερη γενιά να θυμάται τις ρίζες της. Το βραβείο της επέδωσε ο πρώην πρόεδρος του συλλόγου Κώστας Μαλωνούκος, ενώ παρουσιάστηκαν ευχές του Μητροπολίτη Αποστόλου Νέας Ιερσέης – Ροδίτη στην καταγωγή – και πέντε βουλευτών Δωδεκανήσου.

Τα έσοδα της εκδήλωσης θα διατεθούν:
-στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Ρόδου,
-και σε νεαρή Ροδίτισσα που αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Το πρώτο δώρο της λαχειοφόρου, μια εικόνα της Παναγίας Τσαμπίκας σε μάρμαρο, κέρδισε η Stella Tzortis, ενώ ο Alex Constantopes που κέρδισε χρηματικό έπαθλο 200 δολαρίων το δώρισε πίσω στον σύλλογο για τους ίδιους σκοπούς.
Η μουσική της βραδιάς ήταν από τη DJ Κατερίνα και η συμμετοχή ήταν ιδιαίτερα μεγάλη, με παρόντες εκπροσώπους Δωδεκανησιακών σωματείων από Κάλυμνο, Λέρο, Τήλο και Σύμη.
Η εκδήλωση ανέδειξε τη συνοχή και τη ζωντάνια της ροδιακής ομογένειας στη Νέα Υόρκη και τη διάθεση αλληλεγγύης προς την πατρίδα. Όπως σημείωσε ο Νίκος Καρτάλης, στόχος είναι κάθε Ροδιακός σύλλογος ανά τον κόσμο να διατηρεί ενεργή τη μνήμη, την πίστη και τα έθιμα της Ρόδου, δείχνοντας έμπρακτα τη στήριξή του στο νησί.

Πηγή: The National
Herald, Eleni Sakellis

Η ροδιακή ομογένεια της Νέας Υόρκης τίμησε την Παναγία Τσαμπίκα

Υπάρχουν Μουσουλμάνοι στα Δωδεκάνησα;
Οι δηλώσεις αυτές των Τούρκων, ίσως ξάφνιασαν κάποιους, καθώς αγνοούν την ύπαρξη Ελλήνων Μουσουλμάνων στη Ρόδο και την Κω. Και όμως από την κατάληψη της Ρόδου από τους Οθωμανούς το 1523, ως τότε την κατείχαν οι Ιωαννίτες Ιππότες, ως τα τέλη του 19ου- αρχές 20ού αιώνα εγκαταστάθηκαν κυρίως σε Ρόδο και Κω πολλοί Μουσουλμάνοι, οι οποίοι ποτέ δεν ξεπέρασαν τον πληθυσμό των Χριστιανών των νησιών.

Νεαρές Ελληνίδες Μουσουλμάνες της Ρόδου
Σήμερα στη Ρόδο ζουν περίπου 3.500 Μουσουλμάνοι, ενώ στην Κω περίπου 2.000 (συνολικά δηλαδή περίπου 5.500), σε συνολικό πληθυσμό 200.000 των Δωδεκανήσων. Η συμβίωσή τους με τους Χριστιανούς των νησιών είναι άριστη. Υπήρχαν βέβαια κάποιες περίοδοι έντασης, που συνέπεσαν με την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις (1955 Σεπτεμβριανά, 1974 τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο). Στη Ρόδο επίσης λειτουργεί τουρκικό προξενείο.

Η ιστορία των Μουσουλμάνων της Ρόδου
Στον χώρο των Δωδεκανήσων υπήρχε ισχνή παρουσία του Ισλάμ μετά από την κατάκτηση της Κρήτης από τους Άραβες (9ος αιώνας). Μετά από μια σειρά αποτυχημένων προσπαθειών, οι Οθωμανοί κατέλαβαν τη Ρόδο το 1522. Την 01/01/1523 οι Ιωαννίτες Ιππότες, μαζί με 5.000 περίπου Χριστιανούς έφυγαν από τη Ρόδο. Ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής, που ήταν αυτός που κατέλαβε το νησί, φρόντισε μετά την αποχώρησή του να εγκατασταθούν εκεί 2.000 γενίτσαροι, περίπου 3.000 στρατιώτες και γύρω στους 150 Εβραίους (πιθανότατα από τη Θεσσαλονίκη και την Εύβοια).

Στον χώρο των Δωδεκανήσων και συγκεκριμένα σε Κω, Ρόδο και Καστελλόριζο, υπήρχε ισχνή παρουσία του Ισλάμ
Έγιναν κι άλλες προσπάθειες εποικισμού τα επόμενα χρόνια, οι οποίες όμως απέτυχαν και οι Έλληνες Χριστιανοί αποτελούσαν πάντα τη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων του νησιού. Τα διοικητικά στελέχη του νησιού ήταν Οθωμανοί. Η Ρόδος ήταν σαντζάκ (διοικητική περιφέρεια) και υπαγόταν στο βιλαέτι του αρχιπελάγους και διοικούνταν από τον αρχηγό του στόλου, τον Καπουδάν πασά. Και στα Δωδεκάνησα καθιερώθηκε ο θεσμός των μιλιέτ, μέσω των οποίων οι τοπικές θρησκευτικές κοινότητες αναγνωρίζονταν επίσημα και τους παρέχονταν ειδικά δικαιώματα διαχείρισης των εσωτερικών τους ζητημάτων.

Παρά τη σχετική ελευθερία όμως, οι Χριστιανοί των Δωδεκανήσων υπέστησαν βίαιες διώξεις κατά τη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου μεταξύ 1788-1792, επειδή πολλοί από αυτούς ναυτολογήθηκαν σε ρωσικά πολεμικά πλοία. Κάτι ανάλογο έγινε και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, οπότε διάφοροι Οθωμανοί αξιωματούχοι παρακινούσαν τον μουσουλμανικό όχλο σε πράξεις φανατισμού και βίας εναντίον των Ελλήνων.

Παρά τις κατά καιρούς μεταρρυθμιστικές προσπάθειες όμως, όπως το Τανζιμάτ (1839-1876), οι Οθωμανοί δεν εγκατέλειψαν τις προσπάθειές τους για πληθυσμιακή αλλοίωση των Δωδεκανήσων. Έτσι, το 1859 εγκατέστησαν στη Ρόδο 600 Κιρκάσιους εποίκους, με προοπτική αργότερα ο αριθμός τους να αυξηθεί σε 1.000. Οι τοπικοί πληθυσμοί αντέδρασαν έντονα σε αυτή την προοπτική. Το 1878 ζήτησαν από την ελληνική προξενική αρχή «την αποστολή όπλων για την εκδίωξή τους από τα νησιά», διότι επρόκειτο για «θηριώδη και τερατόμορφα τέρατα των Οθωμανών». Λίγο αργότερα Κρητικοί Μουσουλμάνοι εγκαταστάθηκαν στη ΒΔ πλευρά του νησιού, στους πρόποδες του λόφου Μόντε Σμιθ. Επρόκειτο ουσιαστικά για εξισλαμισμένους Χριστιανούς, καθώς δεν μιλούσαν σχεδόν καθόλου τουρκικά, ενώ έπιναν και αλκοόλ. Επίσης, παντρεύονταν Χριστιανές, βάφτισαν τα παιδιά τους με το χριστιανικό τυπικό, όμως το μεγάλωναν ως «πιστούς του Προφήτη (Μωάμεθ)».

Σε γενικές γραμμές στη διάρκεια της οθωμανοκρατίας (1523-1912) οι τουρκικής καταγωγής Μουσουλμάνοι κυριάρχησαν πολιτικά στο νησί της Ρόδου, όχι όμως και πληθυσμιακά. Πάντως στα τέλη του 19ου αιώνα τόσο η Ρόδος, όσο και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα γνώρισαν μια τεράστια οικονομική άνθηση.

Η εξέλιξη του πληθυσμού των Μουσουλμάνων της Ρόδου
Σύμφωνα με όσα γράφει ο Δημήτρης Σ. Κυπριώτης στο βιβλίο του «Μουσουλμανική κοινότητα των Δωδεκανήσων», οι τουρκογενείς Μουσουλμάνοι στη Ρόδο ήταν περίπου 6.000 μεταξύ 1523 και 1528. Τον 17ο αιώνα ζούσαν στο νησί από 1.120-3.000 οικογένειες Μουσουλμάνων. Ο αριθμός τους έφτασε τους 23.000 το 1776, αλλά στη συνέχεια άρχισε να μειώνεται: 11.500-12.000 το 1795, 12.000 το 1823, 5.500 μεταξύ 1850-1870 και 5.000-6.500 το 1912, όταν οι Ιταλοί κατέλαβαν τα Δωδεκάνησα.

Στη συνέχεια, ο αριθμός των Μουσουλμάνων της Ρόδου κυμάνθηκε από 4.000 (1930) ως τους 7.960 το 1937. Το 1951, όταν πλέον τα Δωδεκάνησα είχαν αποδοθεί στην Ελλάδα, οι Μουσουλμάνοι της Ρόδου ήταν 5.400 το 1974, 4.000 το 1997 και 3.000-3.500 και 2.500-3.000 το 2016. Πάντως, σημαντικό μέρος του πληθυσμού των τουρκογενών Μουσουλμάνων, παρά την αντίθετη βούληση της Τουρκίας, εγκατέλειψε τη Ρόδο μεταναστεύοντας στη γειτονική χώρα το 1955, το 1964 και κυρίως το 1974.

Μουσουλμανικά σχολεία λειτουργούσαν στη Ρόδο ως το 1972. Τότε η χούντα αποφάσισε να διακόψει οριστικά τη λειτουργία των σχολείων αυτών, με τελευταίο το Suleymaniye Medresesi στην Παλιά Πόλη. Η κίνηση αυτή χαρακτηρίστηκε ως απάντηση στο κλείσιμο των ελληνικών σχολείων της Ίμβρου και της Τενέδου και της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης το 1971. Οι Μουσουλμάνοι δάσκαλοι συνταξιοδοτήθηκαν, ενώ στη θέση τους διορίστηκαν Χριστιανοί ως τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Στη συνέχεια κάποια από αυτά τα σχολεία λειτούργησαν ως κανονικά δημόσια σχολεία.

Σήμερα δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά στη σχολική εκπαίδευση που παρέχεται σε Χριστιανούς και Μουσουλμάνους. Η τουρκική γλώσσα δεν διδάσκεται, με αποτέλεσμα, ειδικά οι νεότερες γενιές Μουσουλμάνων, να μιλούν μια παρεφθαρμένη μορφή της. Μόνο οι ηλικιωμένοι Μουσουλμάνοι και οι κάτοικοι ημιαστικών και αγροτικών περιοχών μιλούν μια τοπική διάλεκτο, περισσότερο κοντά στην τουρκική.

Οι Έλληνες Μουσουλμάνοι της Ρόδου και της Κω είναι συνολικά γύρω στους 5.500 και αποτελούν λιγότερο από το 3% του συνολικού πληθυσμού των Δωδεκανήσων. Απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών (μάλιστα στη Ρόδο υπάρχει και μουφτής) και σε καμία Συνθήκη δεν αναφέρονται ως μειονότητα. Η ξαφνική αναφορά από την Τουρκία σε «τουρκική μειονότητα» των Δωδεκανήσων πέρασε ασχολίαστη από την Κυβέρνηση και μάλλον απαρατήρητη από τα περισσότερα Μ.Μ.Ε. Καλό είναι, να υπάρχει πάντα επαγρύπνηση, γιατί έχει αποδειχθεί ότι η γειτονική χώρα δεν κάνει ποτέ τυχαίες ενέργειες και οι δηλώσεις από Τούρκους αξιωματούχους πάντοτε χρειάζονται μεγάλη προσοχή και ανάλυση…

Τι προβλέπουν οι Διεθνείς Συνθήκες για τη Μουσουλμανική μειονότητα των Δωδεκανήσων;

Κατά την περίοδο της Ιταλοκρατίας στα Δωδεκάνησα ακολουθήθηκε το διοικητικό σύστημα των μιλιέτ. Θεσμοθετήθηκε δε η κοινοτική διάκριση των κατοίκων σε θρησκευτική βάση, με το διάταγμα 53 του 1930, το οποίο αναγνώριζε τρεις θρησκευτικές κοινότητες: την Ορθόδοξη Χριστιανική, τη Μουσουλμανική και την Εβραϊκή. Στην ειρηνευτική συμφωνία του 1947 (παράγραφος 4 του άρθρου 19), προβλεπόταν μια έμμεση αναφορά στα μειονοτικά χαρακτηριστικά της μουσουλμανικής κοινότητας, υπό τη μορφή διατύπωσης γενικών αρχών για την προστασία από διακρίσεις στη βάση του φύλου, της φυλής, της γλώσσας ή της θρησκείας.

Μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα, η στρατιωτική διοίκηση πρότεινε την κατάργηση της μουσουλμανικής κοινότητας, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχε θεσμοθετημένη εκπροσώπησή της και επιπλέον δεν την αναγνώριζε ούτε η συνθήκη ειρήνης με την Ιταλία, ούτε η Συνθήκη της Λωζάνης. Αργότερα, η πολιτική διοίκηση των νησιών αποφάσισε να αποδεχθεί τη διατήρηση της μουσουλμανικής κοινότητας.
Έκτοτε, η μουσουλμανική κοινότητα της Ρόδου έχει αρμονικά ενσωματωθεί στη ροδιακή κοινωνική ζωή, διατηρεί τη δυνατότητα να εκφράζει την ιδιαιτερότητά της και αν αισθάνεται από κάτι απειλούμενη, αυτό είναι η τάση, ιδιαίτερα των νεότερων μελών της, να αφομοιωθούν πολιτισμικά στην κυρίαρχη ταυτότητα, οι σχέσεις με την οποία είναι αδιατάρακτες, με εξαίρεση περιόδους έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Στην Ρόδο και την Κω δεν υπάρχει καμία εθνική ή θρησκευτική μειονότητα καθώς κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από καμία συνθήκη. Πρόκειται για Έλληνες Μουσουλμάνους, απογόνους κυρίως όσων εγκαταστάθηκαν στα νησιά μετά το 1522 αλλά και των τουρκοκρητικών που βρέθηκαν σ’ αυτά στα τέλη του 19ου αιώνα. Βέβαια, στην καθημερινότητα χρησιμοποιούνται από τους Μουσουλμάνους και αυτοπροσδιορισμοί όπως «Οθωμανοί», «Μωαμεθανοί», αλλά και «Τούρκοι». Πάντως τόσο στο βαλκανικό χώρο, όσο και στην ίδια την Τουρκία οι έννοιες Τούρκος και Μουσουλμάνος ταυτίζονται. Η Τουρκία έχει κάνει διαχρονικά προσπάθειες μέσω του προξενείου στη Ρόδο, να χαρακτηριστεί ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ρόδου και της Κω ως τουρκικός, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Άλλωστε, οι νεότερες γενιές των Μουσουλμάνων των Δωδεκανήσων τείνουν να αφομοιωθούν στην «κυρίαρχη» ταυτότητα, όπως συμβαίνει με τους Έλληνες της διασποράς.

Πηγή: newsbomb.gr

Γιατί η Τουρκία «ανοίγει» θέμα «ομογενών» της στα Δωδεκάνησα;

Η Μαριάννα Μουσουνίδη (Marianna Mossonidis) ως φοιτήτρια γνωρίζει από πρώτο χέρι τις πανεπιστημιακές λέσχες που πραγματοποιούν κυρίως ψυχαγωγικές εκδηλώσεις για τα μέλη τους.
Κι ως ομογενής, έχει υπάρξει μέλος ελληνικών συλλόγων της Μελβούρνης, οι οποίοι, όπως ανέφερε η ίδια στην ιστοσελίδα της ομογενειακής εφημερίδας The Greek Herald (Ελληνικός Κήρυκας), φέρνουν μεν κοντά άτομα με βάση την πολιτιστική τους ταυτότητα, ωστόσο, συχνά υπάρχει μικρή αλληλεπίδραση με τον ίδιο τον ελληνικό πολιτισμό.

«Η “ελληνικότητα” μπορεί να οριστεί με πολλούς τρόπους, αλλά στον πυρήνα της είναι μια σύνδεση με την καταγωγή, τη γη, την ιστορία, τη γλώσσα και την κοινότητα» σημειώνει χαρακτηριστικά, και προσθέτει ότι για τους Έλληνες της διασποράς, «η αλληλεπίδραση με τον πολιτισμό βοηθά στην πλήρωση του χώρου που δημιουργεί η απόσταση από την πατρίδα».

Νέοι Ελληνοαυστραλοί δεν γνωρίζουν την ελληνική ιστορία και γλώσσα
Κι αν για τους μετανάστες πρώτης γενιάς ο ελληνικός πολιτισμός είναι κομμάτι της ύπαρξής τους, για όσους Έλληνες γεννηθήκαν στην Αυστραλία, η σύνδεση ενδέχεται να είναι περισσότερο συμβολική παρά βίωμα.

Και καθώς κάθε γενιά ομογενών απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τις ρίζες της, οι νέοι Ελληνοαυστραλοί αισθάνονται ολοένα και πιο αποσυνδεδεμένοι από την καταγωγή τους.
Έτσι η νεαρή φοιτήτρια έκρινε ότι σήμερα, που «το χάσμα μεταξύ προσωπικής ταυτότητας και πολιτισμικής σύνδεσης γίνεται πιο ορατό από ποτέ, με πολλούς νέους Ελληνοαυστραλούς να μην γνωρίζουν την ελληνική ιστορία και γλώσσα παρά την έντονη επιθυμία τους για μάθηση, υπάρχει ανάγκη για πλατφόρμες που θα τους επανασυνδέσουν με την κληρονομιά τους».

Η Μαριάννα Μουσουνίδη, που δημιούργησε τον «Ελληνικό Κύκλο» (φωτ.: The Greek Herald)
Για το λόγο αυτόν δημιούργησε τον «Ελληνικό Κύκλο», έναν σύλλογο με έδρα τη Μελβούρνη για νέους Ελληνοαυστραλούς ηλικίας 18 έως 30 ετών που θέλουν να δημιουργήσουν ουσιαστικές συνδέσεις με άλλους ομογενείς και να εξερευνήσουν περισσότερο τον ελληνικό πολιτισμό.

Με ορίζοντα την έναρξη λειτουργίας του συλλόγου στα τέλη του 2025, μέλος του «Ελληνικού Κύκλου» μπορεί να γίνει ο καθένας εφόσον εμπίπτει στα ηλικιακά κριτήρια, είτε έχει μεγαλώσει σε ελληνόφωνο σπίτι και γνωρίζει ελληνικά, είτε μιλάει μόνο λίγες λέξεις.

Όπως τονίζεται, πρόκειται για «μια κοινότητα χωρίς επικρίσεις για όποιον αισθάνεται εγκλωβισμένος ανάμεσα στις δύο ταυτότητες».
Επιπλέον, δεν έχει σχεδιαστεί για να αντικαταστήσει άλλους πανεπιστημιακούς συλλόγους, αλλά μάλλον για να δράσει συμπληρωματικά, προσφέροντας στα μέλη του μικρότερες, πιο ιδιωτικές και στοχευμένες εκδηλώσεις.

Ελληνικές δραστηριότητες, ιστορία και διασκέδαση
Όπως τονίζεται, ο σύλλογος θα φιλοξενεί μια ποικιλία εκδηλώσεων που θα εξισορροπούν τη διασκέδαση με τον σκοπό: ζωγραφική, μαθήματα κεραμικής, ελληνικούς χορούς, πικνίκ, παραδοσιακά εργαστήρια μαγειρικής, διαλέξεις για την ελληνική ιστορία, την παράδοση και τη μυθολογία, αλλά και βραδιές ελληνικής διασκέδασης.

Ένας από τους μακροπρόθεσμους στόχους του συλλόγου είναι η συνεργασία με τοπικές ελληνοαυστραλιανές επιχειρήσεις, καλλιτέχνες, δημιουργούς και πολιτιστικούς ηγέτες, δεδομένου του μεγέθους της ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης.

Οι ενδιαφερόμενοι για να γίνουν μέλη του κύκλου, μπορούν να ακολουθήσουν το @thegreekcircle στο Instagram και να εγγραφούν στη λίστα αλληλογραφίας, ώστε για να ενημερώνονται για επερχόμενες εκδηλώσεις, συνεργασίες και ιστορίες από νέους Ελληνοαυστραλούς.

Πηγή: pontosnews.gr

«Ο Ελληνικός Κύκλος»: Ο σύλλογος που δημιούργησε μια Ελληνοαυστραλή φοιτήτρια για τη σύνδεση των νεαρών ομογενών με την ελληνική κουλτούρα

Περισσότεροι από 45 ελληνικής καταγωγής Βουλευτές και Γερουσιαστές – Μέλη της Γενικής Συνέλευσης της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελληνισμού (Πα.Δ.Ε.Ε.), που απαρτίζεται από όλους τους ομογενείς που έχουν εκλεγεί σε δημόσια αξιώματα Βουλευτές, Γερουσιαστές και Κυβερνήτες οι οποίοι τιμούν την Ελλάδα με τις δράσεις τους, συναντήθηκαν με περίπου 140 επιφανείς επιχειρηματίες στελέχη του ICC στο πλαίσιο της εκδήλωσης, ένα συναπάντημα και γεγονός που αποτελεί παρακαταθήκη για μελλοντικές συνέργειες με αντικείμενο την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων.

Όπως σημείωσε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του ICC κ. Πέτρος Δούκας: «Είναι μια πολύ σπουδαία μέρα όχι απλά για το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ICC) αλλά και για την ίδια την Ελλάδα, της οποίας φοβερή δύναμη είναι ο Απόδημος Ελληνισμός μας- οι Ομογένεια μας.

Στόχος μας σήμερα είναι η δυνατότητα δικτύωσης εξαίρετων Ελλήνων επιχειρηματιών με τους Ελληνικής καταγωγής Βουλευτές και Γερουσιαστές- Μέλη της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελληνισμού (Πα.Δ.Ε.Ε.), που τιμούν την Ελλάδα με την παρουσία τους, τις δράσεις τους και το καλό τους όνομα.

Έτσι τιμάμε και αυτούς τους επιφανέστατους Έλληνες που στηρίζουν διεθνώς τα Εθνικά μας θέματα, και συμβάλλουμε ενεργά και στην πράξη στη δικτύωση και στο άνοιγμα νέων αγορών».
Ανατέμνοντας την παρουσία των ομογενών βουλευτών στην εκδήλωση ο κ. Δούκας τόνισε «Φιλοξενούμε και τιμάμε λοιπόν σήμερα:

•24 γερουσιαστές-νομοθέτες ελληνικής καταγωγής, μέλη της Πα.Δ.Ε.Ε.-WHIA, από τις Ηνωμένες Πολιτείες,
•6 από τον Καναδά,
•9 από την Αυστραλία,
•1 από τη Γαλλία,
•1 από τη Σουηδία,
•1 από την Ουκρανία,
•1 από την Ουγγαρία,
•1 από την Κένυα,
•1 από τη Ζιμπάμπουε,
•2 από την Αλβανία.

Να δούμε και τη δυνατότητα δημιουργίας “Ομάδας Εργασίας ICC – Πα.Δ.Ε.Ε.” για τη διερεύνηση ευκαιριών μεταξύ Ελλήνων της Διασποράς, του Generation Z της Ομογένειας της AGEPA, και ελληνικών επιχειρήσεων και startups.

Η Ελλάδα χρειάζεται τους Έλληνες του εξωτερικού — όχι απλώς ως επισκέπτες, αλλά ως ενεργούς συμμάχους στην οικονομία, την τεχνολογία, τον πολιτισμό και την εθνική υπόσταση. Είμαστε μαζί όχι 10, αλλά 20 εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες. Και προσβλέπουμε σε στενή μελλοντική συνεργασία του ICC Ελλάδας με την Πα.Δ.Ε.Ε.».

Ακολούθως ο πρόεδρος της Πα.Δ.Ε.Ε. κ. Λεωνίδας Ραπτάκης στο πλαίσιο του χαιρετισμού του ανέφερε :
«Η αποστολή μας εδώ είναι να χτίζουμε γέφυρες ανάμεσα στις χώρες στις οποίες εκλεγήκαμε με την Ελλάδα και την Κύπρο, είτε πρόκειται για τον επιχειρηματικό τομέα, είτε για την εκπαίδευση, τον τουρισμό, τις επενδύσεις. Το επίκεντρο της προσπάθειάς μας είναι να θυμόμαστε, πίσω στην πατρίδα μας, τι σημαίνει να είμαστε εκλεγμένοι εκπρόσωποι, γιατί οι περισσότεροι από εμάς δεν προερχόμαστε από περιφέρειες, πολιτείες ή επαρχίες με ελληνική πλειοψηφία. Όμως ενώνουμε τους λαούς των χωρών μας με τον ελληνικό λαό.

Καθώς συνεργαζόμαστε αυτή την εβδομάδα, με πλήθος επαφών, είναι σημαντικό να μεταφέρουμε το μήνυμα στις χώρες μας, στους ψηφοφόρους και στους μη Έλληνες, ώστε να κατανοήσουν τη βαρύτητα των αξιών μας.
Το όραμα που πρέπει να προωθούμε είναι να συνεχίσουμε να εκλέγουμε περισσότερους ανθρώπους μας στην πολιτική. Είμαστε ένας πολύ ισχυρός οργανισμός με σχεδόν 100 εκλεγμένους νομοθέτες – 50 στις ΗΠΑ, 21 στην Αυστραλία, 9 στον Καναδά και μέλη από περίπου 15 ακόμη χώρες.
Έχουμε ακόμα δουλειά μπροστά μας, και θα συνεχίσουμε να αναπτυσσόμαστε, για να στηρίζουμε τον ελληνικό και τον κυπριακό λαό, και να βελτιώσουμε τη ζωή τους.».

Το Προφίλ
Το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο (International Chamber of Commerce -ICC), με έδρα το Παρίσι, αποτελεί τον μεγαλύτερο, παγκοσμίου κύρους και εμβέλειας Επιχειρηματικό Οργανισμό που εκπροσωπεί τα νόμιμα και εύλογα συμφέροντα των Επιμελητηρίων και εκατομμυρίων επιχειρήσεων-μελών του σε όλο τον κόσμο. Ιδρύθηκε το 1919 με βασική αποστολή τη συναδέλφωση των λαών μέσω της προώθησης του ελεύθερου διεθνούς εμπορίου και των επενδύσεων, βάσει κοινά αποδεκτών κανόνων.
Το ICC διαθέτει ένα παγκόσμιο δίκτυο 90 θεσμικών Εθνικών Επιτροπών και συνεργάζεται στενά με διεθνείς οργανισμούς όπως τα Ηνωμένα Έθνη, ο ΠΟΕ, ο ΟΟΣΑ, το G8 και το G20, εκπροσωπώντας την παγκόσμια επιχειρηματική κοινότητα.
Η Εθνική Ελληνική Επιτροπή του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (ICC Ελλάς) ιδρύθηκε το 1926 και μέλη της είναι τα 59 Επιμελητήρια της χώρας, καθώς και νομικά πρόσωπα με διεθνή δραστηριότητα, που επιδιώκουν να συμβάλουν στην παγκόσμια εκπροσώπηση της ελληνικής οικονομίας και να λάβουν μέρος στη διαμόρφωση των κανόνων διεξαγωγής της επιχειρηματικής τους δραστηριότητος παγκοσμίως.

Πηγή: tourismtoday.gr

Το ICC τιμά τους ομογενείς βουλευτές