Κορυφαίο έργο της Ροδιακής Σχολής θεωρείται το σύμπλεγμα του Λαοκόοντα, έργο των Ροδίων γλυπτών Αγήσανδρου, Αθηνόδωρου και Πολύδωρου. Το μνημειώδες αυτό γλυπτό απεικονίζει τον Τρώα ιερέα Λαοκόοντα και τους γιους του τη στιγμή που παλεύουν με τα φίδια που έστειλαν οι θεοί, αποδίδοντας με συγκλονιστικό ρεαλισμό την αγωνία και τον πόνο. Αντίγραφό του βρίσκεται στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, ενώ το πρωτότυπο εκτίθεται στην υπαίθρια γλυπτοθήκη του Belvedere, στο Βατικανό.

Στο ίδιο καλλιτεχνικό περιβάλλον εντάσσεται και ο περίφημος Φαρνέσιος Ταύρος, το μεγαλύτερο σωζόμενο γλυπτό σύμπλεγμα της αρχαιότητας, έργο των Ροδίων αδελφών Απολλωνίου και Ταυρίσκου. Η σύνθεσή του που απεικονίζει το μαρτύριο της Δίρκης εντυπωσιάζει για την πολυπλοκότητα και τη δραματική της ένταση και εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης.

Παράλληλα, η περίφημη Νίκη της Σαμοθράκης, αν και δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι δημιουργήθηκε στη Ρόδο, εκφράζει ιδανικά τα χαρακτηριστικά της ελληνιστικής τέχνης που άνθησε και στο νησί: κίνηση, μεγαλοπρέπεια και αίσθηση θριάμβου. Πιθανώς είναι έργο του Πυθόκριτου (2ος αιώνας π.Χ.) και αποτελεί αφιέρωμα της Ρόδου, μετά από μεγάλη ναυτική νίκη. Πρόσφατα σχετικό καλλιτέχνημα τοποθετήθηκε στον κυκλικό κόμβο του αεροδρομίου του νησιού,

Τα έργα αυτά αποτελούν διαχρονικές μαρτυρίες της καλλιτεχνικής ακμής της Ρόδου και αναδεικνύουν τη συμβολή του νησιού στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Παπαχριστοδούλου, Χ. 1994. Ιστορία της Ρόδου, από τους προϊστορικούς χρόνους έως την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου (1948). Αθήνα.

Μαχαίρα, Β. 2011. Ελληνιστικά γλυπτά της Ρόδου. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. Κέντρον Ερεύνης της Αρχαιότητος.

Η αρχαία Ρόδος μέσα από τα μάτια των μαθητών: όταν η ιστορία συναντά τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας. Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Καζουλλείου – 2ου ΓΕΛ Ρόδου. Υπεύθυνοι καθηγητές: Αθανασόπουλος Παναγιώτης, Κουντούρης Αναστάσιος.

Η αρχαία Ρόδος μέσα από τα μάτια των μαθητών: Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Καζουλλείου – 2ου ΓΕΛ Ρόδου

Με διαστάσεις 2 x 2 x 1,50 μέτρα και κατασκευή από fiberglass, το Chronodisc μοιάζει να αιωρείται ανάμεσα στο τεχνολογικό και το μυθικό. Διατηρεί την αισθητική ένταση ενός τεχνολογικού απολιθώματος, ενός μνημονικού κελύφους που παραπέμπει σε έναν ακαθόριστο πολιτισμό — ένα αντικείμενο που καλεί τον θεατή να στοχαστεί τον χρόνο, τη μνήμη και την ανθρώπινη φαντασία.

Το έργο της Σαββαΐδη, τοποθετημένο σε έναν τόπο αφίξεων και αναχωρήσεων, λειτουργεί σαν χρονική κάψουλα, μια προβολή του ασυνείδητου που μας προσκαλεί σε ένα εσωτερικό ταξίδι.

Το έργο Chronodisc (2025) της Εύης Σαββαΐδη συνιστά τη γλυπτική απόδοση ενός αντικειμένου που έχει

ενσωματωθεί σε μια ανοίκεια χρονική διάσταση. Διατηρεί την αισθητική ένταση ενός τεχνολογικού

απολιθώματος, ενός μνημονικού κελύφους που παραπέμπει σε έναν ακαθόριστο πολιτισμό. Το αδιαφανές

αεροδυναμικό του περίβλημα διακόπτεται από χαραγμένα σύμβολα: ιδεογραφικοί σχηματισμοί που αψηφούν

τη φωνητική χρησιμότητα, προβάλλοντας ως αυτόνομοι παλμοί αδρανούς νόησης. Αντί να καταλαμβάνει μια

θέση ισχύος, το αντικείμενο υποκινεί μια αργή κοσμολογική κωδικοποίηση. Ριζωμένο σε μυθοποιητικά

σχήματα, θυμίζει πλανητικές τελετουργίες, αρχειακές μετατοπίσεις και κρυπτογραφημένα δεδομένα.

Τοποθετημένο εντός του ελεγχόμενου εδάφους ενός αεροναυτικού χώρου, το Chronodisc καταγράφεται ως

προβολή του ασυνείδητου, μια συμπυκνωμένη χωροθέτηση ανεπεξέργαστων παρορμήσεων που

διοχετεύονται μέσω του μηχανισμού του ταξιδιού.

Η k. Σαββαΐδη δρα στο σημείο τομής μεταξύ εξιδανικευμένης επιθυμίας και επινοημένης κοσμολογίας. Το δημιούργημά της δεν σχεδιάστηκε για συγκεκριμένη αφήγηση, αλλά για να διεγείρει λανθάνουσες μυθολογίες επαφής, αντοχής και γνωσιακής αστάθειας. Αντικατοπτρίζει τη γεωπολιτική αισθητική της αεροδιαστημικής προπαγάνδας, όπου η φόρμα ενεργεί ως θέαμα, αποκρύπτοντας τα συστημικά προγράμματα επιτήρησης και εποικισμού της ατμόσφαιρας. Το έργο λειτουργεί ως ένας επιβραδυνόμενος αισθητήρας. Δεν έχει σχεδιαστεί για να αποκρυπτογραφηθεί, αλλά διαθλά την προσοχή.

Η καλλιτέχνις ρυθμίζει την αβεβαιότητα ως γλυπτική συνθήκη, προτείνοντας έναν τόπο όπου η μορφή διαλύεται στην απροσδιοριστία και η αναστολή του χρόνου καθίσταται αδιαχώριστη από τη δυνατότητα της σκέψης.

Ένα UFO προσγειώθηκε στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών – Το νέο γλυπτό της Εύης Σαββαΐδη

Η Carole A. Feuerman θεωρείται μία από τις κορυφαίες εκπροσώπους του υπερ-ρεαλιστικού γλυπτού παγκοσμίως και τα έργα της έχουν εκτεθεί σε μερικά από τα μεγαλύτερα μουσεία και δημόσιους χώρους του κόσμου ανάμεσα τους η monumental ετήσια έκθεση στο Park Avenue της Νέας Υόρκης, ο ελληνοαμερικανός ολυμπιονίκης κολυμβητής Greg Louganis μπροστά από τον πύργο του Άιφελ κατά την διάρκεια των ολυμπιακών αγώνων του Παρισιού, η αρχαία θεά μπροστά από τις Πυραμίδες της Αιγυπτου καθώς και εκθέσεις σε πολλά μέρη όλη της γης από το Μονακό ως την τελευταία της έκθεση στην Ρώμη.

Κατά τη διάρκεια του δείπνου στο εστιατόριο Thalassa, την περίμενε μια ιδιαίτερη έκπληξη: μια τούρτα με έργο της, εμπνευσμένο από τη Ρόδο με τυπωμένο ένα έργο της, μια κολυμβήτρια με μαγιό γεμάτο πεταλούδες εμπνευσμένες από την γνωστή κοιλάδα των πεταλούδων. Η γλύπτρια έχει 3 έργα εμπνευσμένα από την Ροδο, ένα εκ των οποίων είναι η έγκυος κολυμβήτρια έτοιμη να φέρει στον κόσμο μια νέα οικογένεια σαν αυτές για τις οποίες φημίζεται το νησί των ιπποτών.

Η Carole Feuerman είπε : « Ήθελα να γιορτάσω τα γενέθλια μου και την επέτειο για τα 25 χρόνια  της καριέρας μου με ένα ταξίδι στην πανέμορφη Ελλάδα μαζί με όλη μου την οικογένεια. Δεν θα υπήρχε τίποτα πιο ιδανικό από την Ρόδο για να ξεκινήσει αυτό το ταξίδι ζωής. Η Ελλάδα είναι μια διαρκής έμπνευση. Η Ελλάδα είναι τα πάντα. Καλή φιλοξενία, υπέροχο φρέσκο φαγητό, διασκέδαση μέχρι το πρωί, μαγικες θάλασσες, αξιοθέατα και αρχαίος κόσμος. Μα πάνω από όλα οι υπέροχοι Ελληνες. Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει αυτή η αγνή αγάπη που χαρίζουν όλοι οι Έλληνες απλόχερα. Αυτή είναι μια έμπνευση ζωής.Τι δώρο είναι η Ελλάδα και οι Ελληνες ! »

Η επίσκεψη της Carole A. Feuerman αποτελεί τιμή για τη Ρόδο και δείχνει τη δυναμική του νησιού ως πολιτιστικό και καλλιτεχνικό προορισμό διεθνούς ακτινοβολίας.

Η διεθνούς φήμης γλύπτρια Carole A. Feuerman γιόρτασε τα γενέθλιά της στη Ρόδο και στο ξενοδοχείο Mediterranean

Μετά την ενασχόληση του με μνημειώδη γλυπτά από υπερελαστικά μεταλλικά κράματα στα οποία ο ήχος, η κίνηση και η αντίθεση παίζουν πρωταρχικό ρόλο σκύβει πάνω στο απρόσμενο ευτελές υλικό του πλαστικού. Συνθέτει έργα απαράμιλλης εικαστικής αξίας αλλά τον καλλιτέχνη δεν τον ενδιαφέρει μόνο το καλλιτεχνικό μέρος: η σειρά έργων «Πλαστικά» αποτελεί το περιβαλλοντικό μανιφέστο του καλλιτέχνη για το ευλογημένο – καταραμένο υλικό του πλαστικού.

Τα έργα κατασκευάστηκαν από τις πλαστικές συσκευασίες  που χρησιμοποίησε η οικογένεια του και συνέλεγε ο ίδιος σχολαστικά καθημερινά από τον Σεπτέμβριο του 2017 έως τον Σεπτέμβριο του 2018. Από την επεξεργασία αυτών των υλικών μεταξύ άλλων έργων δημιούργησε έγχρωμες λιθογραφικές εκτυπώσεις που θα δούμε στην έκθεση του στην Πάτμο.

Η έκθεση περιοδεύει σε διάφορες πόλεις του κόσμου με σκοπό να εκπέμψει και να διαχύσει παγκόσμιο μήνυμα και να προκαλέσει προβληματισμό για την οικολογία και το κλίμα.

Στον κατάλογο της έκθεσης «Plastics» περιλαμβάνονται εκτενείς αναλύσεις για την ιστορία και την εξέλιξη του πλαστικού και πως αυτό το τόσο απαραίτητο και χρήσιμο για τον σύγχρονο άνθρωπο υλικό, εξελίχθηκε σε εφιάλτη για τον πλανήτη και την ανθρωπότητα.

Την έκθεση θα επισκεφτούν τα σχολεία της Πάτμου. Οι μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με τον ίδιο τον καλλιτέχνη και το έργο του αλλά κυρίως να ευαισθητοποιηθούν στην απειλή του περιβάλλοντος από τα πλαστικά.

Η έκθεση διοργανώνεται από τον Δήμο Πάτμου και θα λειτουργεί καθημερινά από 15:30 – 21:00, και την Κυριακή 9:00-12:00 και 18:00-21:00

Βιογραφικό του καλλιτέχνη.

Ο Étienne Krähenbühl γεννήθηκε το 1953 στο Vevey της Ελβετίας.

Μετά από δύο χρόνια σπουδών στο Art School της Λωζάνης, μετακόμισε στη Βαρκελώνη και μετά στο Παρίσι.  Επέστρεψε στην Ελβετία και ασχολήθηκε με τη γλυπτική εστιάζοντας στα ίχνη του χρόνου στο υλικό.

Το σημείο καμπής στο έργο του συνέπεσε με τη συνάντηση του με τον Δρ Rolf Gotthardt, ειδικό σε συγκεκριμένα κράματα στο EPFL στη Λωζάνη –(«η μνήμη σχημάτων»- υπερ-ελαστικά μέταλλα).  Ακολούθησε μια δημιουργική περίοδος στην οποία ο καλλιτέχνης διερευνά την σχέση επιστήμης και ποίησης, ευαισθησίας και μνημειακότητας, βαρύτητας και έλλειψη βαρύτητας.  «Πιέζει τα όρια των υλικών για να αναδείξει τις κινήσεις και τους ήχους από τα βάθη της γης.” (Françoise Jaunin).  Ο καλλιτέχνης παίζει με την φυσική κατάσταση και τους δεσμούς αυτών των υλικών. Δημιουργεί κομμάτια στα οποία ο ήχος, η κίνηση, η αντίθεση, η ευαισθησία και η ευθραυστότητα έχουν πρωταρχικό ρόλο.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο Étienne Krähenbühl έχει εκθέσει τη δουλειά του ατομικά και ομαδικά σε Ελβετία, Ισπανία, Γαλλία, Λίβανο, ΗΠΑ, Βέλγιο, Γερμανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Τουρκία, Ινδία, Κίνα, Ιαπωνία πρόσφατα Καζακστάν και αλλού.

Μεταξύ άλλων διακρίσεων ο Krähenbühl βραβεύτηκε το 2009 το Βραβείο του Ιδρύματος Edouard Maurice Sandoz.

Ζει και εργάζεται στο Sarraz και στο Yverdon της Ελβετίας.

Ο διεθνούς φήμης γλύπτης Étienne Krähenbühl εκθέτει έργα του στην Πάτμο

Η γλυπτική είναι μια από τις παλαιότερες μορφές τέχνης, με την οποία δημιουργούμε τρισδιάστατα έργα από διάφορα υλικά, όπως μάρμαρο, ξύλο, μέταλλο και πηλό.

Μέσα από τα γλυπτά, οι καλλιτέχνες εκφράζουν τα συναισθήματα, τις ιδέες και τις ιστορίες τους. Μπορούμε να μάθουμε πολλά για την ιστορία, τον πολιτισμό και την κοινωνία κοιτάζοντας γλυπτά από διαφορετικές εποχές και πολιτισμούς.

Είναι σημαντικό να επισκεπτόμαστε μουσεία, γιατί μας δίνουν την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με την τέχνη και να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας. Τα μουσεία είναι γεμάτα γνώση και ομορφιά, και μπορούν να μας εμπνεύσουν και να μας δώσουν τροφή για σκέψη.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο στεγάζεται στο μεσαιωνικό κτίριο του μεγάλου νοσοκομείου των Ιπποτών. Μυκηναϊκά κοσμήματα, αγγεία από τη Γεωμετρική ως την Κλασική περίοδο, γλυπτά Κλασικής και Ελληνιστικής περιόδου και ροδιακά νομίσματα Ελληνιστικών χρόνων αποτελούν τα κύρια εκθέματα του Μουσείου.

Ευχαριστούμε θερμά το Σωματείο Διπλωματούχων Ξεναγών Δωδεκανήσου και την υπέροχη ξεναγό κ. Ειρήνη Αναστασίου για τη συναρπαστική εμπειρία ξενάγησης. Η παρουσίασή της ήταν ενημερωτική, διασκεδαστική, γεμάτη ενθουσιασμό και κατόρθωσε να κεντρίσει το ενδιαφέρον όλων των παιδιών.

Τα παιδιά επιστρέφοντας στο σχολείο με νέες ιδέες και έμπνευση δημιούργησαν τα δικά τους γλυπτά με πηλό και πλαστελίνη. Μέσω της δικής τους τέχνης, εξέφρασαν τις ιδέες και τα συναισθήματά τους, ενισχύοντας την καλλιτεχνική τους ανάπτυξη και αυτοέκφραση.

14ο Δ.Σ. Ρόδου: Παγκόσμια Ημέρα Γλυπτικής στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ρόδου