Ο Τσελίκ, μιλώντας από τα κεντρικά γραφεία του AKP στην Άγκυρα, κατηγόρησε την Ελλάδα για «μεγάλες αδικίες» σε βάρος, όπως υποστήριξε, της «τουρκικής μειονότητας της δυτικής Θράκης», επικρίνοντας την απόφαση για το κλείσιμο οκτώ μειονοτικών δημοτικών σχολείων. «Δεν θεωρούμε καμία από αυτές τις αποφάσεις σωστή. Τις απορρίπτουμε», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι ο αριθμός των μειονοτικών δημοτικών σχολείων έχει πλέον μειωθεί στα 76.

Παράλληλα, κατηγόρησε τις ελληνικές αρχές ότι επιχειρούν να ασκήσουν πιέσεις στη μειονότητα, κάνοντας λόγο για «πίεση αφομοίωσης», ιδιαίτερα στον τομέα της εκπαίδευσης.

Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο Ομέρ Τσελίκ όταν αναφέρθηκε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τις διαφορές μεταξύ των δύο χωρών. «Αυτό που επιθυμούμε είναι να καθίσουμε στο τραπέζι της διπλωματίας με το ίδιο πνεύμα που σπεύδουμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον σε περιόδους σεισμών και η Ελλάδα να μην δημιουργεί τετελεσμένα γεγονότα επί του πεδίου», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος στην Τουρκία υποστήριξε ότι Αθήνα και Άγκυρα θα πρέπει να επιδείξουν βούληση για την επίλυση των ζητημάτων μέσω της διπλωματίας, επαναφέροντας ουσιαστικά την τουρκική θέση περί αποφυγής μονομερών ενεργειών.

Η αναφορά στο Αιγαίο και τις μεγάλες δυνάμεις
Ο Τσελίκ έκανε, μάλιστα, ιδιαίτερη αναφορά στο Αιγαίο, σημειώνοντας ότι οι γεωπολιτικές ισορροπίες και οι διεθνείς συσχετισμοί μπορεί να αλλάζουν, αλλά η Ελλάδα και η Τουρκία θα συνεχίσουν να βρίσκονται η μία απέναντι στην άλλη.

«Οι μεγάλες δυνάμεις υπάρχουν σήμερα, αύριο μπορεί να μην υπάρχουν. Οι μεγάλοι γεωπολιτικοί συσχετισμοί υπάρχουν σήμερα, αύριο μπορεί να μην υπάρχουν. Οι ισορροπίες αλλάζουν, οι συνθήκες αλλάζουν. Όμως, στο τέλος της ημέρας, θα συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε το Αιγαίο, τη Θάλασσα των Νήσων με την Ελλάδα και θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Νέα πυρά κατά της ΕΕ για το Κυπριακό
Ο Τούρκος αξιωματούχος στράφηκε και κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αφορμή τον διορισμό νέου ειδικού εκπροσώπου για το Κυπριακό. Ο Τσελίκ υποστήριξε ότι η ΕΕ «ασχολείται με ένα ζήτημα που στην πραγματικότητα δεν την αφορά», επαναλαμβάνοντας την τουρκική θέση ότι η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ, χωρίς προηγουμένως να έχει επιλυθεί το Κυπριακό, αποτέλεσε την απαρχή των σημερινών προβλημάτων.

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χάσει την ουδετερότητά της», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι ο διορισμός ειδικού εκπροσώπου δεν μπορεί να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού. Σύμφωνα με τον Ομέρ Τσελίκ, οι συζητήσεις για το Κυπριακό θα πρέπει να συνεχιστούν «στη βάση της διπλωματίας και των παραμέτρων των Ηνωμένων Εθνών».

Πηγή: flash.gr

Πρόκληση Τσελίκ: «Η Ελλάδα να μην δημιουργεί τετελεσμένα – Θα συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε το Αιγαίο»

Ο Τούρκος πρόεδρος, σχολιάζοντας τις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη περί επίλυσης του ζητήματος των θαλάσσιων ζωνών και της διατήρησης ενός εποικοδομητικού κλίματος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, δήλωσε ότι συμμερίζεται πλήρως την άποψη πως οι δύο χώρες, ως σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, πρέπει να επιλύσουν τις εκκρεμότητές τους, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα ζητήματα που αφορούν το Αιγαίο.

Όπως ανέφερε, σε πρώτη φάση οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών θα πρέπει να εργαστούν προς αυτή την κατεύθυνση και, εφόσον χρειαστεί, οι ίδιοι οι δύο ηγέτες θα μπορούσαν να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να συζητήσουν τα εκκρεμή ζητήματα.

Ο κ. Ερντογάν υπογράμμισε ακόμη ότι η επίλυση των προβλημάτων στις θαλάσσιες περιοχές αποτελεί πρωτίστως ευθύνη των πολιτικών ηγεσιών, σημειώνοντας ότι σε αυτό το σημείο συμμερίζεται την ίδια προσέγγιση.

Στο δεύτερο σκέλος της ερώτησης του ΣΚΑΪ, σχετικά με το εάν κατά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ συζητήθηκε το θέμα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, ο Τούρκος πρόεδρος απάντησε μονολεκτικά ότι «δεν τέθηκε στην ατζέντα».

Νωρίτερα, ο Μανώλης Κωστίδης είχε υπενθυμίσει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δηλώσει πως Ελλάδα και Τουρκία διανύουν μια περίοδο «ήρεμων νερών» και είχε θέσει το ερώτημα ποιο θα μπορούσε να είναι το επόμενο βήμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, δεδομένου ότι οι δύο πλευρές συζητούν εδώ και δεκαετίες χωρίς να έχει επιτευχθεί οριστική διευθέτηση των διαφορών τους.

Μάλιστα, πριν απαντήσει στις ερωτήσεις του ανταποκριτή του ΣΚΑΪ στην Τουρκία, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τον αναγνώρισε από το ακροατήριο, λέγοντάς του χαμογελώντας: «Όπως βλέπεις, σε αναγνωρίζω από τα μάτια…», με τον δημοσιογράφο να τον ευχαριστεί πριν υποβάλει τις ερωτήσεις του.

Ο Ερντογάν υποβάθμισε το casus belli: «Δεν το ξέρει ο λαός μου, ας μην απασχολούμε τους λαούς με αυτό»
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης Τύπου, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εμφανίστηκε να υποβαθμίζει τη σημασία του casus belli, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ένα θέμα που δεν απασχολεί την τουρκική κοινωνία και δεν θα πρέπει να κυριαρχεί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

«Το ζήτημα του casus belli δεν το γνωρίζει σχεδόν το σύνολο του λαού μου. Αν ρωτήσεις τι είναι, δεν ξέρει. Επομένως, πιστεύω ότι δεν υπάρχει λόγος να απασχολούμε τον λαό μας με τέτοια ζητήματα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Τούρκος πρόεδρος πρόσθεσε ότι η ίδια θέση μεταφέρεται και στην ελληνική πλευρά κατά τις επαφές των δύο χωρών.

«Λέμε ήδη στους Έλληνες φίλους μας να μην απασχολούμε ούτε τους Έλληνες πολίτες ούτε τους δικούς μας πολίτες με αυτά τα θέματα. Ας καθίσουμε να συζητήσουμε και ας τελειώσουμε τη δουλειά (να επιλύσουμε τα ζητήματα). Αυτό είναι το δικό μας βήμα», δήλωσε, σημειώνοντας ότι κάθε φορά που το θέμα τίθεται στις συνομιλίες, η τουρκική πλευρά επαναλαμβάνει την ίδια προσέγγιση.

Αναφερόμενος, τέλος, στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», ο Ερντογάν ξεκαθάρισε ότι εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στοιχείο της τουρκικής πολιτικής.

«Η “Γαλάζια Πατρίδα” είναι επίσης ένα ζήτημα πολύ σημαντικό για εμάς. Δεν περιορίζεται μόνο στις θάλασσες. Όποτε κρίνεται απαραίτητο, θα συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε αυτόν τον όρο, ιδίως στο εσωτερικό μας και σε ό,τι αφορά τα χωρικά μας ύδατα», ανέφερε.

Αιχμές για F-35: «Ο Μητσοτάκης δεν έπρεπε να κάνει τέτοιο σφάλμα»
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε και στις ελληνικές αντιδράσεις για το ενδεχόμενο επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, αφήνοντας αιχμές κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο Τούρκος πρόεδρος υποστήριξε ότι η Άγκυρα δεν έχει αμφισβητήσει ποτέ τις εξοπλιστικές επιλογές της Ελλάδας και σημείωσε ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν θα έπρεπε να έχει τοποθετηθεί με τον τρόπο που το έκανε.

«Είναι γνωστό σε ποια νερά κολυμπάει ο Νετανιάχου. Ο κ. Μητσοτάκης δεν θα έπρεπε να υποπέσει σε ένα τέτοιο σφάλμα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια υποστήριξε ότι η Τουρκία ουδέποτε έθεσε ζήτημα για τις ελληνικές αγορές οπλικών συστημάτων.

«Έχουμε εκφράσει ποτέ εμείς μέχρι σήμερα τη σκέψη “γιατί αγοράσατε αυτά τα αμυντικά μέσα για την Ελλάδα” ή “γιατί τα αγοράζετε”; Όχι», είπε, προσθέτοντας ότι, παρά το γεγονός πως οι δύο χώρες είναι γείτονες, η Άγκυρα δεν θεωρεί ότι χρειάζεται να σχολιάζει τις ελληνικές εξοπλιστικές επιλογές.

Ο Ερντογάν τόνισε ακόμη ότι κάθε κράτος έχει δικαίωμα να προμηθεύεται αμυντικό εξοπλισμό, επισημαίνοντας παράλληλα ότι η Τουρκία διαθέτει πλέον σημαντική εγχώρια αμυντική βιομηχανία.

«Μπορεί να αγοράσει, μπορεί και να πουλήσει. Η Τουρκία, από την πλευρά της, ήδη παράγει αυτά τα συστήματα. Πέρα από την παραγωγή, έχει φυσικά και το δικαίωμα της αγοράς», ανέφερε.

Πηγή: skai.gr

Πρόσκληση Ερντογάν: «Συμφωνώ με Μητσοτάκη, πρέπει να επιλύσουμε τα προβλήματα στο Αιγαίο»

Γεραπετρίτης: “Είναι προφανές ότι θα δημιουργηθεί ένταση” εάν προχωρήσει η Τουρκία στη νομοθέτηση
Ο υπουργός Εξωτερικών είπε ακόμη ότι θα υπάρξει απάντηση από την ελληνική πλευρά «αναλόγως του περιεχομένου» και εξέφρασε την πεποίθηση ότι δεν είναι αυτή τη στιγμή ή η περίοδος έτσι ώστε να προκύπτουν νέες πιθανές εστίες έντασης, ενώ εάν προχωρήσει τελικά η Τουρκία στη νομοθέτηση θα αποτελεί μία μονομερή ενέργεια η οποία δεν θα έχει κανένα έρεισμα στο Διεθνές Δίκαιο ενώ υποστήριξε πως σε αυτή την περίπτωση «είναι προφανές ότι θα δημιουργηθεί ένταση» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

 Η απάντηση στην εσωκομματική κριτική
Απάντηση έδωσε ο Γιώργος Γεραπετρίτης και στην κριτική που του ασκείτε εσωκομματικά και ιδιαιτέρως από τον Αντώνη Σαμαρά. Όπως είπε «σε ό,τι αφορά την κριτική η οποία γίνεται στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και είναι θεμιτό και εγώ σέβομαι ιδιαίτερα στην άποψη όλων η δυνατότητα να εκφράσει κανείς την άποψή του ελεύθερα. Είναι στοιχείο δημοκρατίας και είναι αυτονόητο αυτό. Αλλά εάν εγώ έπαιρνα τοις μετρητής κάθε κριτική που γίνεται σε βάρος μου, θα έπρεπε να είχα μεταναστεύσει σε άλλη Ήπειρο. Το γεγονός ότι βρίσκομαι ακόμα στην Ήπειρο, στην Ελλάδα, στην Αθήνα και στην κυβέρνηση, οφείλεται στο γεγονός ότι αντιλαμβάνομαι ως πολύ σπουδαιότερο το ρόλο με τον οποίο με έχει τιμήσει η πατρίδα μου. Από το να εκφράσουμε την άποψή μας έως το να επιτιθέμεθα σε κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης, με την οποία υποτίθεται ότι στοιχιζόμαστε, υπάρχει μια σοβαρή απόσταση ή να την υπονομεύουμε. Εκείνο το οποίο θα σας πω είναι ότι όχι, δεν υπάρχει καμία εξήγηση, καμία αιτιώδη σχέση μεταξύ της κριτικής η οποία γίνεται προς την εξωτερική πολιτική ή γινόταν προς την εξωτερική πολιτική. Εγώ αντιλαμβάνομαι ότι και από τις δημοσκοπήσεις τις οποίες είδαμε και σήμερα ότι η εξωτερική πολιτική είναι ένας σχετικός προνομιακό πεδίο της κυβέρνησης, δεν υπάρχει καμία αιτιώδη σχέση μεταξύ της κριτικής που έγινε στο εσωτερικό της παράταξης και της όποιας αναστολή σε σχέση με την παραπομπή στη Χάγη».

Γεραπετρίτης για την υπόθεση του Ουκρανικού drone
Για την υπόθεση του Ουκρανικού drone, ο υπουργός Εξωτερικών χαρακτήρισε «αδιανόητο» να υπάρχει μη επανδρωμένο drone το οποίο να βρίσκεται στις ελληνικές ακτές. Δημιουργεί ένα τεράστιο θέμα στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας, τεράστιο θέμα ασφάλειας για τους ίδιους τους πολίτες, για την οικονομική ζωή και βεβαίως για το περιβάλλον. Ο κ. Γεραπετρίτης επανέλαβε για άλλη μια φορά ότι «η Μεσόγειος δεν αντέχει να καταστεί κέντρο επιχειρήσεων. Αυτό να το ξεκαθαρίσουμε. Δεν έχει ακόμα περιέλθει σε μένα το τελικό πόρισμα του ΓΕΘΑ, το οποίο αναλύει τα πιθανά αίτια, την προέλευση και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του μη επανδρωμένου. Όταν αυτό συμβεί, να είστε βέβαιος ότι θα υπάρξουν οι αναγκαίες ενέργειες. Τόσο διμερώς όταν αποδειχθεί ότι η χώρα προέλευσης είναι αυτή που είναι, όσο και πολυμερώς στους διεθνείς οργανισμούς».

Πηγή: parapolitika.gr

Γεραπετρίτης: Μονομερείς ενέργειες της Τουρκίας πιθανόν να αναβαθμίσουν την ένταση

Ωστόσο, η επιχειρηματικότητα βρισκόταν και εξακολουθεί να βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά από την πολιτική, ανοίγοντας δρόμους. Στην προκειμένη περίπτωση, οι εμπορικές σχέσεις των δύο χωρών, μετά από μια περίοδο στασιμότητας, έχουν εισέλθει σε φάση ανάπτυξης, καθιστώντας εφικτό τον στόχο να φτάσουμε τα 10 δισ. δολάρια στο διμερές εμπόριο τα επόμενα χρόνια. Οπως τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, «έχουμε θέσει έναν φιλόδοξο στόχο, να φτάσουμε τα 10 δισ. δολάρια στο διμερές μας εμπόριο», ενώ αναφερόμενος στην επενδυτική κινητικότητα πρόσθεσε ότι «γίνονται σήμερα σημαντικές επενδύσεις από ελληνικές εταιρείες στην Τουρκία και σημαντικές επενδύσεις από τουρκικές εταιρείες στην Ελλάδα». Αυτή είναι μια πραγματικότητα τα τελευταία χρόνια που αποτυπώνεται αφενός στις επενδύσεις μεγάλων ελληνικών και τουρκικών ομίλων, αφετέρου στις εισαγωγές-εξαγωγές χιλιάδων μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων για προϊόντα που καλύπτουν σχεδόν όλο το φάσμα της κατανάλωσης και της βιομηχανικής παραγωγής.

Ετσι, αγοράζουμε -σε κάποιες περιπτώσεις χωρίς να το γνωρίζουμε- εκατοντάδες προϊόντα, όπως κρεβάτια, πετσέτες, ρούχα, διακοσμητικά, τρόφιμα που είναι τουρκικής προέλευσης. Κάτι αντίστοιχο κάνουν και οι καταναλωτές στη γειτονική χώρα. Στον επόμενο τόνο, ωστόσο, αναμένονται τα πρακτικά αποτελέσματα της προσέγγισης, όπως αυτά περιγράφονται τόσο από τη συμφωνία που υπέγραψε ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος με τον Τούρκο ομόλογό του Μεχμέτ Φετίχ Κασίρ για 110 κοινά ερευνητικά προγράμματα με θετική επίδραση και στην πραγματική οικονομία όσο και από την ανάπτυξη ενός μνημονίου συνεργασίας που θα αφορά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τα συστήματα πιστοποίησης προϊόντων και υπηρεσιών.

Διαβάστε περισσότερα στο newmoney.gr

Πηγή: newmoney.gr

Έλληνες και Τούρκοι επιχειρηματίες βλέπουν ευκαιρίες στις δύο πλευρές του Αιγαίου

Στη συνέντευξή του στον «Ε.Τ.» της Κυριακής, ο υφυπουργός Εξωτερικών ανατέμνει τα πλάνα της κυβέρνησης, προκειμένου να κερδηθεί το στοίχημα της μείωσης του εμπορικού ελλείμματος της χώρας, εγχαράσσοντας τις κινήσεις που θα μετατρέψουν την Ελλάδα σε επενδυτικό κόμβο.

Συμμετείχατε στην ελληνική αποστολή στην Αγκυρα για το 6ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας. Η λεγόμενη «Θετική Ατζέντα» αποδίδει ή λειτουργεί απλώς ως επικοινωνιακό πλαίσιο;

Η «Θετική Ατζέντα» είναι μια συνειδητή στρατηγική επιλογή και όχι μια επικοινωνιακή άσκηση. Γνωρίζουμε ότι στον πυρήνα των ελληνοτουρκικών σχέσεων παραμένουν σοβαρές και σύνθετες διαφορές. Δεν τις υποτιμούμε ούτε τις παρακάμπτουμε. Αντιθέτως, τις αντιμετωπίζουμε θεσμικά, μέσα από τον πολιτικό διάλογο και με απόλυτο σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο. Ταυτόχρονα, όμως, επιλέγουμε να επενδύσουμε σε τομείς χαμηλής πολιτικής, όπου μπορούμε να οικοδομήσουμε συνεργασία, εμπιστοσύνη και πρακτικά οφέλη για τους πολίτες των δύο χωρών.

Στο πρόσφατο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας συμφωνήθηκαν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες: προσπάθεια επανεκκίνησης της ακτοπλοϊκής σύνδεσης Θεσσαλονίκης-Σμύρνης, συνεργασία στην έρευνα και την καινοτομία, κοινές πολιτιστικές δράσεις και ενίσχυση των επαφών μεταξύ των οργανισμών προσέλκυσης επενδύσεων. Παράλληλα, τέθηκε ένας φιλόδοξος αλλά ρεαλιστικός στόχος αύξησης του διμερούς εμπορίου στα 10 δισ. δολάρια μέχρι το τέλος της δεκαετίας.
Η φιλοσοφία μας είναι σαφής: η οικονομική και τεχνική συνεργασία μπορεί να δημιουργήσει θετικό κλίμα και να λειτουργήσει ως καταλύτης για πιο σύνθετες πολιτικές συζητήσεις. Αντί να περιμένουμε τη συνολική επίλυση όλων των διαφορών για να προχωρήσουμε, επιλέγουμε να χτίζουμε σταδιακά ένα περιβάλλον σταθερότητας.

Από τον Ιούνιο του 2025 έχετε αναλάβει την οικονομική διπλωματία. Με ποιους δείκτες κρίνετε αν η πολιτική σας είναι επιτυχημένη;
Η οικονομική διπλωματία δεν μπορεί να κρίνεται με γενικόλογες διακηρύξεις. Κρίνεται με μετρήσιμα αποτελέσματα. Πρώτος δείκτης είναι οι εξαγωγές. Το 2025 οι ελληνικές εξαγωγές αγαθών διαμορφώθηκαν περίπου στα 49 δισ. ευρώ, επίπεδο ιστορικά υψηλό. Αν αναλογιστούμε ότι πριν από μία δεκαετία ήταν σχεδόν οι μισές, αντιλαμβανόμαστε τη μεταστροφή της οικονομίας μας προς την εξωστρέφεια.

Δεύτερος κρίσιμος δείκτης είναι οι άμεσες ξένες επενδύσεις. Οι εισροές το 2025 κινήθηκαν σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, επιβεβαιώνοντας την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών. Η Ελλάδα, πλέον, δεν αντιμετωπίζεται ως μια οικονομία υψηλού ρίσκου, αλλά ως μια χώρα με σταθερότητα, προοπτική και μεταρρυθμιστική συνέπεια.
Παράλληλα, αξιολογούμε τον αριθμό και την ποιότητα των διεθνών συμφωνιών που συνάπτουμε, τις επιχειρηματικές αποστολές που οργανώνουμε, καθώς και το άνοιγμα νέων αγορών για ελληνικές επιχειρήσεις. Στόχος μας είναι κάθε χρόνο περισσότερες ελληνικές εταιρίες να δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό και περισσότερες ξένες να επενδύουν στη χώρα μας.

Μιλάτε συχνά για την Ελλάδα ως αναδυόμενο επενδυτικό κόμβο. Ποια είναι τα απτά παραδείγματα;
Υπάρχουν συγκεκριμένες περιπτώσεις που αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για αφήγημα. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η στρατηγική συνεργασία με επενδυτικά κεφάλαια από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που προβλέπει σημαντικές συνεπενδύσεις σε τομείς όπως οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, οι υποδομές, η αγροδιατροφή και η τεχνολογία. Αυτή η συνεργασία είναι αποτέλεσμα στοχευμένων επαφών και συστηματικής διπλωματικής προετοιμασίας.
Στον τομέα της τεχνολογίας, η εγκατάσταση κέντρων δεδομένων και ερευνητικών κόμβων από μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες δείχνει ότι η Ελλάδα αποκτά ρόλο στον ψηφιακό χάρτη της Ευρώπης. Οι επενδύσεις αυτές δημιουργούν θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης και μεταφέρουν τεχνογνωσία.
Στα logistics, τα ελληνικά λιμάνια και οι διασυνδέσεις με τα Βαλκάνια ενισχύουν τη γεωοικονομική θέση της χώρας. Η αναβάθμιση υποδομών και οι νέες μεταφορικές συνδέσεις ενισχύουν τη θέση μας ως πύλης εισόδου προς την ευρωπαϊκή αγορά. Η Ελλάδα δεν είναι, πλέον, περιφερειακός παρατηρητής, αλλά ενεργός κόμβος μεταφορών, ενέργειας και δεδομένων.

Πώς αξιολογείτε τον ρόλο της Ελλάδας ως παρατηρητή στο Συμβούλιο Ειρήνης για τη Γάζα και ποια θεωρείτε ότι είναι τα επόμενα βήματα για την ενεργό συμμετοχή της χώρας στις διεθνείς προσπάθειες για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή;

Η συμμετοχή μας στο Συμβούλιο Ειρήνης ως παρατηρητής αντανακλά τη συνεχιζόμενη δέσμευση της Ελλάδας για την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή, ειδικότερα στη Γάζα.

Πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει να παίξει πολύτιμο διπλωματικό και στρατηγικό ρόλο στην περιοχή και, μέσω αυτής της πρωτοβουλίας, προσπαθούμε να ενισχύσουμε τις διεθνείς συνεργασίες για την επίτευξη διαρκούς ειρήνης.

Οι διπλωματικές μας σχέσεις και η ανοιχτή επικοινωνία με χώρες της Μέσης Ανατολής, αλλά και με άλλους διεθνείς εταίρους, καθιστούν την Ελλάδα έναν αξιόπιστο συνομιλητή στις διεθνείς προσπάθειες για ειρήνη. Σε αυτό το πλαίσιο, η θέση μας στο Συμβούλιο Ειρήνης μάς επιτρέπει να παρακολουθούμε τις διεθνείς διαπραγματεύσεις και να στηρίζουμε την αναζήτηση βιώσιμων λύσεων για την περιοχή, υποστηρίζοντας πάντα τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

‘Εχετε υπηρετήσει σε τρία διαφορετικά υπουργεία: Τουρισμού, Οικονομικών, Εξωτερικών. Πώς αυτοπροσδιορίζεστε πολιτικά;

Θεωρώ τον εαυτό μου μέρος του φιλελεύθερου μεταρρυθμιστικού ρεύματος της παράταξης. Πιστεύω στην ανοιχτή οικονομία, στις διαρθρωτικές αλλαγές, στη μείωση των εμποδίων για την επιχειρηματικότητα και στην ενίσχυση της καινοτομίας.

Ταυτόχρονα, όμως, θεωρώ απαραίτητη την κοινωνική ισορροπία.
Η ανάπτυξη δεν έχει νόημα αν δεν είναι συμπεριληπτική. Ο ρόλος του κράτους δεν είναι να εμποδίζει, αλλά να ρυθμίζει δίκαια και να προστατεύει τους πιο αδύναμους. Δεν πιστεύω σε ακραίες ιδεολογικές προσεγγίσεις. Πιστεύω στις ισορροπίες που συνδυάζουν ελευθερία και κοινωνική ευθύνη.
Η πολιτική μου διαδρομή σε διαφορετικά χαρτοφυλάκια με έχει διδάξει ότι οι μεταρρυθμίσεις απαιτούν συνέχεια, συνέπεια και διάλογο. Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Υπάρχουν μόνο σταθερή δουλειά και καθαρός προσανατολισμός.

Ποιο θεωρείτε ότι είναι το βασικό διακύβευμα των εκλογών του 2027;
Το 2027 θα είναι μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα. Υστερα από χρόνια διαδοχικών κρίσεων, η Ελλάδα έχει επανακτήσει αξιοπιστία και σταθερότητα. Το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσουμε σε αυτήν την πορεία ή αν θα επιστρέψουμε σε περιόδους αβεβαιότητας.
Η φθορά της εξουσίας είναι φυσική. Οι πολίτες απαιτούν περισσότερα και καλύτερα αποτελέσματα. Το δίλημμα, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι απλώς κομματικό. Είναι στρατηγικό: σταθερή πρόοδος ή ρίσκο οπισθοδρόμησης.
Ζούμε σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον, με γεωπολιτικές εντάσεις και οικονομικές προκλήσεις. Η χώρα χρειάζεται σοβαρότητα, θεσμική συνέχεια και καθαρό σχέδιο. Ταυτόχρονα, χρειάζεται ανανέωση, επιτάχυνση μεταρρυθμίσεων και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.Πιστεύω ότι οι πολίτες θα αξιολογήσουν το συνολικό έργο, θα συγκρίνουν προτάσεις και θα επιλέξουν με κριτήριο τη σταθερότητα και την προοπτική. Η δική μου δέσμευση είναι να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με συνέπεια, διαφάνεια και ρεαλισμό.
Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να παγιώσει τον ρόλο της ως αξιόπιστη ευρωπαϊκή οικονομία και ως παράγοντας σταθερότητας στην περιοχή. Το 2027 θα κριθεί αν θα ενισχύσουμε αυτήν την πορεία ή αν θα επιλέξουμε τον δρόμο της αβεβαιότητας. Είμαι πεπεισμένος ότι η κοινωνία θα επιλέξει τη συνέχεια της προόδου, με ανανέωση και αυτοπεποίθηση για το μέλλον, θα επιλέξει τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Πηγή: eleftherostypos.gr

Χάρης Θεοχάρης: Θετική ατζέντα χαμηλής πολιτικής με την Τουρκία

Η Αθήνα προχώρησε σε πολλές προμήθειες που ακόμη και σήμερα θεωρούνται υψηλής αξίας, αλλά και σε ορισμένες οι οποίες δεν εισέφεραν ουσιαστικά στην άμυνα της χώρας.
Η κρίση των Ιμίων έχει ένα πολύ βασικό κοινό σημείο σε σύγκριση με εκείνη του «Ορούτς Ρέις» το 2020: πυροδότησε μια άνευ προηγουμένου δημοσιονομική προσπάθεια επανεξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων. Παρά το γεγονός ότι οι εξοπλισμοί δεν βρίσκονταν στην κορυφή των προτεραιοτήτων του τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, η κρίση των Ιμίων ανέδειξε εκείνη την περίοδο –όπως και το 2020 με διαφορετικό τρόπο– ότι σημαντικό μέρος των υλικών των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν απαξιωμένο.

Ακολούθησε τα επόμενα χρόνια ένα ράλι εξοπλισμών, το οποίο οδήγησε σε αποφάσεις για εξοπλισμούς που ακόμη και σήμερα είναι υψηλής αξίας, αλλά και σε συμβάσεις που οδήγησαν στην προμήθεια άχρηστων συστημάτων. Τα μεγάλα συμβόλαια που δρομολογήθηκαν τα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων ενίσχυσαν το σύνολο των κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.

Τα προγράμματα
Ο Στρατός Ξηράς (Σ.Ξ.) απέκτησε άρματα μάχης τύπου Leopard (Leo 2 A4), που μαζί με τα ελαφρώς νεότερα HEL 2 αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των τεθωρακισμένων. Το Πολεμικό Ναυτικό (Π.Ν.) συμφώνησε για την προμήθεια των υποβρυχίων γερμανικής τεχνολογίας τύπου 214 (κλάση Παπανικολής), που μέχρι σήμερα είναι η αιχμή του δόρατος κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι τότε πέρασαν και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά σε χέρια ξένου επενδυτή. Στα «απόνερα» της κρίσης των Ιμίων ελήφθησαν οι αποφάσεις για την προμήθεια και των πυραυλακάτων τύπου Super Vita (κλάση Ρουσέν). Εκείνη την εποχή αποφασίστηκε και η προμήθεια των ρωσικών αερόστρωμνων τύπου Zubr, τα οποία επιχειρησιακά ήταν σχεδόν παντελώς άχρηστα για το Αιγαίο.

Στην «κληρονομιά» των Ιμίων εντάσσεται και η σταδιακή δημιουργία κάποιων αντιαεροπορικών δυνατοτήτων. Η πιο σημαντική ένταξη (έγινε το 2003, ωστόσο οι συμφωνίες είχαν προηγηθεί) ήταν εκείνη των αμερικανικών κινητών αντιαεροπορικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς τύπου Patriot. Ενώ εντάχθηκε στην Π.Α. και το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα μικρού βεληνεκούς τύπου TOR-Μ1. Την ίδια εποχή αποφασίστηκε και η αγορά των γαλλικών αντιαεροπορικών μικρού βεληνεκούς τύπου Crotale, τα οποία αναπτύχθηκαν όχι μόνο για την προστασία υποδομών της Π.Α. αλλά και του Π.Ν.

Η κυβέρνηση Σημίτη προχώρησε και σε τεράστιες αγορές στο πεδίο των μαχητικών αεροσκαφών, κάτι που είχε μετατρέψει την Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του 1990 σε ένα πεδίο ανταγωνισμού μεσαζόντων. Τελικά αγοράστηκαν συνολικά 60 F-16 Bl. 52 plus από τις ΗΠΑ, ενώ έπειτα από συμφωνία ανάμεσα στον Κώστα Σημίτη και τον τότε ομόλογό του Λιονέλ Ζοσπέν προχώρησαν και η προμήθεια 15 νέων Mirage 2000-5 και η αναβάθμιση δέκα παλαιότερων σε αυτή τη διαμόρφωση. Πρόκειται για μια εποχή όπου είχαν γίνει πολύ έντονες συζητήσεις για την προμήθεια Eurofighter (υπήρξε ακόμη και απόφαση ΚΥΣΕΑ).

Ξεκινά η υλοποίηση του «Θόλου» – Λειτουργικά συστήματα το 2027
Ισως η πιο σημαντική κληρονομιά εκείνης της εποχής για την Π.Α. είναι τα τέσσερα αεροσκάφη τύπου Erieye EMB-145 AEW&C, που αποτελούν εναέριες πλατφόρμες διοίκησης και ελέγχου με δυνατότητα υποστήριξης αεροπορικών και ναυτικών επιχειρήσεων.

Στα φιάσκα εκείνης της περιόδου περιλαμβάνονται ακόμη τα ελικόπτερα ΝΗ-90, η παραλαβή των οποίων ολοκληρώθηκε… πέρυσι, ενώ η απουσία συμφωνίας υποστήριξης τα κρατούσε καθηλωμένα.

Τυχόν κρίση δεν θα είναι «σημειακή»
Η κρίση των Ιμίων παρήγαγε ένα νέο κλισέ στα Ελληνοτουρκικά, τη λεγόμενη «σημειακή κρίση». Δηλαδή την εκτίμηση ότι μια επόμενη ελληνοτουρκική κρίση θα είχε περίπου τα ίδια χαρακτηριστικά και θα εκτυλισσόταν γύρω από ένα συγκεκριμένο σημείο στη μεθόριο Ελλάδας – Τουρκίας, στον Eβρο ή στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Κατά το συγκεκριμένο σενάριο θα υπήρχαν μια πιθανή εμπλοκή σε επίπεδο ανδρών Ειδικών Δυνάμεων και περιορισμένης κλίμακας αεροναυτικές επιχειρήσεις. Θα ακολουθούσε, κατά το πρότυπο του Ιανουαρίου 1996, κάποια εξωτερική παρέμβαση, όπως η αμερικανική, και οι επιχειρήσεις δεν θα κρατούσαν παρά λίγες ώρες. Η θεωρία της «σημειακής κρίσης» συνέπεσε χρονικά και με μια διεθνή τάση που ακολούθησε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης το 1991 και τη συνακόλουθη μείωση των συμβατικών δυνάμεων σε όλο τον δυτικό κόσμο και κατά κύριο λόγο μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.

Εντός των Ενόπλων Δυνάμεων οι έμπειροι επιτελείς γνώριζαν, βέβαια, πολύ καλά ότι σε περίπτωση ανάφλεξης θα ήταν εξαιρετικά δύσκολος ο περιορισμός των επιχειρήσεων, που θα εκτείνονταν τελικά σε όλο το μήκος της Ελληνοτουρκικής μεθορίου. Επιπλέον, ουδείς στην Αθήνα πιστεύει ότι σε περίπτωση ανάφλεξης ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα απαντούσε σε κλήση πέραν του Ατλαντικού (ενδεχομένως με την εξαίρεση του νυν προέδρου Ντόναλντ Τραμπ). Η αποσυναρμολόγηση του «δόγματος» της «σημειακής κρίσης» έγινε σταδιακά από δύο αρχηγούς ΓΕΕΘΑ, αρχικά τον Ευάγγελο Αποστολάκη το 2018 και στη συνέχεια τον Κωνσταντίνο Φλώρο το 2020, ο οποίος ανοιχτά είχε μιλήσει τότε για διάχυση της σύγκρουσης σε όλη την ελληνοτουρκική μεθόριο.

Πηγή: kathimerini.gr

Η εξοπλιστική «κληρονομιά» των Ιμίων

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ
ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ
26 Ιανουαρίου 1996: Ο δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από το γεγονός της αμφισβήτησης της ελληνικότητας των Ιμίων, υψώνει την ελληνική σημαία σε ένα από τα δύο νησιά, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού. Θα κατηγορηθεί αργότερα από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ ότι ήταν αυτός που έριξε λάδι στη φωτιά.
27 Ιανουαρίου 1996: Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Χουριέτ» στη Σμύρνη μεταβαίνουν με ελικόπτερο στη Μεγάλη Ίμια. Υποστέλλουν την ελληνική σημαία και υψώνουν την τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπείται και προβάλλεται από το τηλεοπτικό κανάλι της «Χουριέτ».
28 Ιανουαρίου 1996: Το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Αντωνίου» κατεβάζει την τουρκική σημαία και υψώνει την ελληνική. Το βράδυ Ελληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα παραπλέοντα εκεί τουρκικά πολεμικά. Η πολιτική εντολή προς τους Ελληνες στρατιωτικούς είναι να αποφευχθεί κάθε κλιμάκωση της έντασης.
29 Ιανουαρίου 1996: Ο νέος πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, στις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή, στέλνει μήνυμα προς την Τουρκία, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά. Η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου. Τουρκικά πολεμικά παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ε.Ε. και ΗΠΑ.
30 Ιανουαρίου 1996: Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης έχει τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπιλ Κλίντον. Του εκφράζει την ελληνική θέση ότι η χώρα μας δεν επιθυμεί την ένταση, αλλά εφόσον προκληθεί θα αντιδράσει δυναμικά. Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να αποσύρει το άγημα, όχι όμως και την ελληνική σημαία. Στα Ίμια σπεύδουν τα πολεμικά πλοία «Ναυαρίνο» και «Θεμιστοκλής». Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι υπάρχουν και άλλα νησιά του Αιγαίου με ασαφές νομικό καθεστώς και δεν αποδέχεται την ελληνική πρόταση (αποχώρηση του αγήματος, όχι και της σημαίας).
31 Ιανουαρίου 1996: Ωρα Μηδέν
00:00 Συγκαλείται σύσκεψη στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Ο υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος, φθάνει καθυστερημένα, επειδή παίρνει μέρος σε τηλεοπτική εκπομπή.
01:40 Στο ΓΕΕΘΑ καταφθάνουν πληροφορίες ότι Τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στη Μικρή Ίμια.
04:30 Ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού απονηώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες.
04:50 Το πλήρωμα του ελικοπτέρου αναφέρει ότι εντόπισε περί τους 10 τούρκους κομάντος με τη σημαία τους. Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του κι ενώ πετά μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος αναφέρει βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ. Αργότερα θα ανασυρθούν νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός σκοτώθηκαν. Σχετικά με τις αιτίες πτώσης του ελικοπτέρου έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις. Η επίσημη άποψη του ελληνικού κράτους ήταν ότι το σκάφος κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου. Ωστόσο, στην Ελλάδα υπάρχει ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι το ελικόπτερο καταρρίφθηκε είτε από το Τουρκικό Ναυτικό είτε από τους τούρκους καταδρομείς που υπήρχαν πάνω στο νησί και ότι το γεγονός αποκρύφθηκε, προκειμένου να λήξει η κρίση και να μην οδηγηθούν οι δύο χώρες σε γενικευμένη σύρραξη ή ακόμα και σε πόλεμο.

06:00 Οι Αμερικανοί διά του υφυπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ επιβάλλουν και στις δύο πλευρές τη θέλησή τους. «No ships, no troops, no table-flags» διαμηνύουν ή σε πιο κομψή διπλωματική γλώσσα να ισχύσει το status quo ante. Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια.

Ιμια, 30 χρόνια μετά…

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας αναμένεται «με μεγάλη πιθανότητα» να συγκληθεί έως τα μέσα Φεβρουαρίου, καθώς αμέσως μετά ξεκινά το Ραμαζάνι. Πρόκειται για μια συνάντηση με ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς –όπως τονίζεται– η διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας κρίνεται απολύτως αναγκαία, ώστε να αποφεύγονται εντάσεις και να διασφαλίζεται η ηρεμία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σε μια περίοδο αυξημένης διεθνούς ρευστότητας και αβεβαιότητας.

Η ανώτατη διπλωματική πηγή σημείωσε ότι Αθήνα και Άγκυρα συμμερίζονται την άποψη πως τα ζητήματα που αφορούν τις δύο χώρες πρέπει να συζητούνται σε διμερές επίπεδο. Υπογράμμισε, μάλιστα, ότι είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τις συνέπειες εάν, σε αυτό το ασταθές διεθνές περιβάλλον, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είχαν οδηγηθεί σε πλήρη ρήξη. Παρότι –όπως διευκρίνισε– δεν έχει υπάρξει σύγκλιση στα θεμελιώδη ζητήματα, έχει καταστεί δυνατό να αποφεύγονται σοβαρές κρίσεις και να διατηρούνται σε χαμηλό επίπεδο εντάσεις που στο παρελθόν προκαλούσαν σοβαρές αναταράξεις.

Συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν: Οι προσδοκίες και το θέμα της NAVTEX
Αναφερόμενη στις προσδοκίες της ελληνικής πλευράς, η ίδια πηγή τόνισε ότι η Αθήνα προσέρχεται με στόχο μια εποικοδομητική συζήτηση, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο πως «δεν έχουν ωριμάσει ακόμη οι συνθήκες για το μεγάλο βήμα». Όπως εξήγησε, δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για ουσιαστική συζήτηση σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, καθώς δεν υφίσταται κοινή βάση αντίληψης για το εύρος τους, ζήτημα που η ελληνική πλευρά θεωρεί απολύτως αδιαπραγμάτευτο. «Δεν πρόκειται να τεθεί προς συζήτηση κανένα θέμα κυριαρχίας», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η ατζέντα του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας θα διαμορφωθεί, σύμφωνα με την ανώτατη διπλωματική πηγή, γύρω από τη θετική ατζέντα και τον πολιτικό διάλογο που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μεταξύ των δύο πλευρών.

Σε ό,τι αφορά την πρόσφατη τουρκική NAVTEX αόριστης διάρκειας στο Αιγαίο, η ίδια πηγή έκανε λόγο για πάγιες πρακτικές της Άγκυρας που δεν συνάδουν με το διεθνές δίκαιο. Χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη NAVTEX «παντελώς ανυπόστατη», επισημαίνοντας ότι εργαλειοποιείται ένας μηχανισμός που έχει προβλεφθεί αποκλειστικά για λόγους ασφάλειας της ναυσιπλοΐας. Όπως διευκρίνισε, το ζήτημα αναμένεται να τεθεί από την ελληνική πλευρά στο τραπέζι των συνομιλιών στην Άγκυρα.

Τέλος, η ανώτατη διπλωματική πηγή εκτίμησε ότι πρόκειται για μια προσπάθεια της Τουρκίας να χρησιμοποιήσει τη NAVTEX ως έμμεση απειλή και να διαμορφώσει μαξιμαλιστικές θέσεις χωρίς νομικά ερείσματα, κάτι που –όπως σημείωσε– «αντιλαμβάνεται και η ίδια η Άγκυρα».

Πηγή: parapolitika.gr

Οριστικοποιήθηκε το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας – Έως τις 16 Φεβρουαρίου η συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν

Η αφορμή δόθηκε ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1995, όταν τουρκικό φορτηγό πλοίο προσάραξε στη μία από τις δύο βραχονησίδες των Ιμίων. Η άρνηση του πλοιάρχου να δεχθεί ελληνική βοήθεια για διάσωση και ρυμούκληση έδωσε το έναυσμα στην Άγκυρα να προχωρήσει σε καθαρή αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας. Οι αποφάσεις της τουρκικής πλευράς (σ.σ. ισχυρίστηκαν ότι το ναυάγιο έγινε σε “τουρκική” νησίδα!) άνοιξαν έναν κύκλο κλιμακούμενων και δραματικών ενεργειών. Η ανταλλαγή ρηματικών διακοινώσεων μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας κατέστησε σαφές ότι η υπόθεση δεν περιοριζόταν σε ένα ναυτικό συμβάν, αλλά άγγιζε τον πυρήνα των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο.

Στις αρχές Ιανουαρίου 1996, η υπόθεση μεταφέρθηκε στο πολιτικό προσκήνιο, με την τοπική αυτοδιοίκηση να υψώνει ελληνική σημαία στη μία βραχονησίδα και τουρκικά μέσα ενημέρωσης να απαντούν με αντίστοιχη ενέργεια. Οι κινήσεις αυτές λειτούργησαν ως καταλύτης για την περαιτέρω στρατιωτική εμπλοκή, με τις Ένοπλες Δυνάμεις και των δύο χωρών να τίθενται σε αυξημένη επιφυλακή.

Alert για τις Ένοπλες Δυνάμεις
Πιο συγκεκριμένα, την 9η Ιανουαρίου 1996 επιδόθηκε η ελληνική απάντηση σε τουρκική ρηματική διακοίνωση με την οποία απορριπτόταν ο ισχυρισμός της Άγκυρας περί κυριαρχίας στα Ίμια.
Στις 16 Ιανουαρίου, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ζήτησε από το ΓΕΕΘΑ να λάβει μέτρα αυξημένης επαγρύπνησης στην ευρύτερη περιοχή των βραχονησίδων για κάθε ενδεχόμενο. Δύο ημέρες αργότερα, το ΓΕΕΘΑ έδωσε με τη σειρά του εντολή στο ΓΕΝ για αυξημένη επαγρύπνηση, ενώ ενημέρωσε τα δυο άλλα επιτελεία και το Υπουργείο Εξωτερικών για τα μέτρα που είχαν ληφθεί.

Ο ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ (EUROKINISSI//ΥΠ. ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ)
Τη νύχτα της 30ής προς 31η Ιανουαρίου 1996, ελληνικές και τουρκικές ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν στην ευρύτερη περιοχή. Η αποβίβαση Τούρκων κομάντος στη μία από τις βραχονησίδες και η παρουσία ελληνικών ειδικών δυνάμεων στην άλλη δημιούργησαν συνθήκες άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Το αποκορύφωμα της κρίσης ήρθε με την πτώση ελληνικού ελικοπτέρου του Πολεμικού Ναυτικού – που σηκώθηκε από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» υπό άσχημες καιρικές συνθήκες – κατά την αναγνωριστική του αποστολή, με αποτέλεσμα τον θάνατο τριών Ελλήνων αξιωματικών: του Χριστόδουλου Καραθανάση, του Παναγιώτη Βλαχάκου και του Έκτορα Γιαλοψού.

Αιφνιδιασμός στην κυβέρνηση;
Η ελληνική κυβέρνηση, υπό τον Κώστα Σημίτη (σ.σ. η νοσηλεία στο Ωνάσειο του Ανδρέα Παπανδρέου είχε σηματοδοτήσει την μάχη της διαδοχής) βρέθηκε αντιμέτωπη με μια αιφνίδια και εξαιρετικά επικίνδυνη κρίση, λίγες μόλις ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της. Από την τουρκική πλευρά, η κυβέρνηση της Τανσού Τσιλέρ υιοθέτησε σκληρή στάση, εντάσσοντας την υπόθεση στο ευρύτερο πλαίσιο αμφισβήτησης του καθεστώτος κυριαρχίας στο Αιγαίο.

Πιο συγκεκριμένα: η κρίση των Ιμίων ξεκίνησε με την τοποθέτηση της τουρκικής σημαίας στα ανατολικά Ίμια στις 28 Ιανουαρίου 1996. Την ίδια μέρα, ειδικές δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού απέσυραν την τουρκική σημαία και ύψωσαν την ελληνική στα ανατολικά Ίμια, – χωρίς την έγκριση του ΚΥΣΕΑ και χωρίς γνώση του πρωθυπουργού σύμφωνα με όσα λέγονται.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας, κατ’ εντολή της πολιτικής ηγεσίας, οι βατραχάνθρωποι μεταφέρθηκαν νύχτα στη βραχονησίδα για την ασφαλή φύλαξη της σημαίας και επέστρεψαν το πρωί της 29ης Ιανουαρίου στο πλοίο, επανερχόμενοι ξανά στα Ίμια περί ώρα 10.00 μετά από την παρέμβαση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ και γνωμοδότηση του ΣΑΓΕ. Οι Έλληνες στρατιώτες είχαν σαφείς εντολές να αποτρέψουν κάθε απόπειρα αποβίβασης Τούρκων και να χρησιμοποιήσουν βία σε περίπτωση ανάγκης.

ΙΜΙΑ ΒΡΑΧΟΝΗΣΙΔΑ-ΤΟΥΡΚΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ (ΦΩΤΟ: EUROKINISSI)
Το βράδυ της 29ης Ιανουαρίου, η περιοχή έμοιαζε με πυριτιδαποθήκη: δύο ελληνικές πυραυλάκατοι και ένα σύνολο πλοίων, ενώ οι Τούρκοι είχαν τέσσερα σκάφη ακτοφυλακής. Τις πρώτες ώρες της 30ής Ιανουαρίου, δύο φρεγάτες κατέπλευσαν στην περιοχή, με στόχο να ισοσκελιστεί η παρουσία ελληνικών και τουρκικών ναυτικών μονάδων. Την ίδια μέρα, τουρκικό πλοίο επιβεβαίωσε την παρουσία Ελλήνων βατραχανθρώπων στα ανατ. Ίμια, ενώ ο Έλληνας πρέσβης στην Άγκυρα απαίτησε από την Τουρκία να σταματήσει τις παραβιάσεις ελληνικών χωρικών υδάτων και εναέριου χώρου. Παράλληλα, ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας ενημέρωσε τους Ευρωπαίους πρέσβεις για την τουρκική εκδοχή της κρίσης.

 Η αμερικανική παρέμβαση
Το απόγευμα της 30ής Ιανουαρίου, Αμερικανοί αξιωματούχοι ξεκίνησαν διαμεσολάβηση για την αποκλιμάκωση, με συνομιλητές τους Τούρκους ηγέτες, ενώ η Τουρκία έθεσε χρονικό όριο στις διαπραγματεύσεις και απαίτησε την απομάκρυνση της ελληνικής σημαίας. Το ίδιο βράδυ, οι ελληνικές ναυτικές δυνάμεις ενισχύθηκαν με φρεγάτες, αντιτορπιλικά και πυραυλάκατους, ενώ ο Ο διπλωμάτης και υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, είχε αδιάκοπες τηλεφωνικές επαφές με την τουρκική κυβέρνηση για την καθυστέρηση των ελληνικών ενεργειών.

Την 31η Ιανουαρίου, στις 03.00 τα ξημερώματα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε τηλεοπτικά την αποβίβαση βατραχανθρώπων στα δυτικά Ίμια και την ανύψωση της τουρκικής σημαίας. Η ελληνική πλευρά επιβεβαίωσε την παρουσία των Τούρκων μέσω ελικοπτέρου και αποφάσισε να συγκαλέσει το ΚΥΣΕΑ για να αξιολογήσει στρατιωτικά σενάρια. Κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης και η πολιτική ηγεσία αποφάσισαν την απόσυρση τόσο των ελληνικών όσο και των τουρκικών δυνάμεων, καθώς και την απομάκρυνση των σημαιών, αποφεύγοντας την κλιμάκωση της κρίσης σε στρατιωτική σύγκρουση.

Η κρίση κορυφώθηκε με την τραγωδία της πτώσης ελικοπτέρου της φρεγάτας, που οδήγησε στον θάνατο τριών μελών του πληρώματος, επισημαίνοντας τον κίνδυνο που αντιμετώπισαν οι ελληνικές δυνάμεις σε κάθε στιγμή της κρίσης. Η απόφαση επαναφοράς στο status quo ante, υπό την πίεση των Αμερικανών διαμεσολαβητών, έφερε προσωρινή ηρεμία αλλά άφησε βαθιά σημάδια στις σχέσεις Ελλάδας–Τουρκίας και στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της χώρας.

Μαρτυρία Έλληνα βατραχανθρώπου που μετείχε στην επιχείρηση:

 «No flags, no ships, no troops»
Καθοριστικό ρόλο στην αποκλιμάκωση της κρίσης διαδραμάτισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσω έντονης διπλωματικής παρέμβασης, η Ουάσιγκτον προώθησε τη λύση της «αμοιβαίας αποκλιμάκωσης», γνωστή ως «no flags, no ships, no troops», οδηγώντας στην ταυτόχρονη αποχώρηση δυνάμεων και συμβόλων από την περιοχή. Η παρέμβαση αυτή απέτρεψε την πολεμική σύγκρουση, άφησε όμως ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα που εξακολουθούν να επηρεάζουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Σύμφωνα με αναλύσεις στρατηγικών μελετών, η κρίση των Ιμίων ανέδειξε τις αδυναμίες στους μηχανισμούς διαχείρισης κρίσεων, αλλά και τη σημασία του πολιτικού ελέγχου, του συντονισμού διπλωματικών και στρατιωτικών ενεργειών και της αποφυγής κινήσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.

Τρεις δεκαετίες μετά, τα Ίμια παραμένουν σύμβολο του πόσο εύθραυστη μπορεί να αποδειχθεί η ειρήνη στο Αιγαίο. Η κρίση του 1996 εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς όχι μόνο για την ιστορία, αλλά και για το παρόν και το μέλλον της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Με πληροφορίες από το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγκών Μελετών

Πηγή: flash.gr

Ίμια: 30 χρόνια από την δραματική νύχτα που έφερε Ελλάδα και Τουρκία μια ανάσα από τον πόλεμο

Χατζηβασιλείου: Ελληνοτουρκική διαφωνία και επιμονή της Άγκυρας

Ο κ. Χατζηβασιλείου υπογράμμισε ότι η Τουρκία «εμμένει στη λογική του casus belli και των γκρίζων ζωνών», τονίζοντας πως αρνείται να δεχτεί το Διεθνές Δίκαιο ως βάση διαλόγου για τη διαφορά ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. Στάθηκε ιδιαίτερα στις «αβάσιμες και αίολες θεωρίες» που, όπως είπε, προωθεί η Άγκυρα σε αυτή τη συζήτηση.

Χατζηβασιλείου: Ενεργειακές εξελίξεις και ρόλος της Ελλάδας 
Αναφερόμενος στον ενεργειακό χάρτη της περιοχής, επεσήμανε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δίνουν προτεραιότητα στην ασφάλεια και τη διασύνδεση, κάτι που φαίνεται «τόσο από τα όσα ανέφερε ο κ. Μπάρακ όσο και από τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές LNG στην Ελλάδα». Υπογράμμισε ότι η χώρα «έχει αποκτήσει σημαντικό ρόλο ως κύρια πύλη εισόδου υγροποιημένου φυσικού αερίου προς την Ανατολική Ευρώπη», εξέλιξη που προέκυψε μετά την κρίση με το ρωσικό αέριο.

Ο κ. Χατζηβασιλείου σημείωσε επίσης ότι τα έθνη-κράτη δεν βρίσκονται σε αντίθεση με τις περιφερειακές συνεργασίες και ότι μπορούν να λειτουργούν συμπληρωματικά, όπως συμβαίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τόνισε πως η Ελλάδα στηρίζει κάθε πρωτοβουλία συνεργασίας όταν υπάρχει κοινός παρονομαστής, ο οποίος είναι ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου.

Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία για φόρουμ 5 χωρών της Ανατολικής Μεσογείου, χαρακτηρίζοντάς την «ελληνική ιδέα» που ενισχύει τη συνεργασία και την καλή γειτονία. «Η Ελλάδα κινείται με αυτοπεποίθηση. Ο Πρωθυπουργός περιέγραψε την ελληνική πρωτοβουλία και ο ΥΠΕΞ Γ. Γεραπετρίτης διερευνά τις προθέσεις των γειτονικών χωρών. Δεν φοβόμαστε τις συζητήσεις και το διάλογο», σημείωσε.

Πηγή: parapolitika.gr

Χατζηβασιλείου: Η διαφωνία Ελλάδας και Τουρκίας δεν οφείλεται μόνο στο παρελθόν – Η Άγκυρα εμμένει στη λογική του casus belli και των γκρίζων ζωνών

• Κύριε Φαραντούρη, σε τοποθέτησή σας εμφανισθήκατε αντίθετος σε μια πολυμερή διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο. Θα ήθελα το σχόλιό σας.
Έχω επισημάνει σε όλους τους τόνους ότι μια «πολυμερής διάσκεψη» με χώρες που λειτουργούν ως προέκταση της Τουρκίας δεν είναι το κατάλληλο πεδίο για οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών ή διευθέτηση των ζωτικών θεμάτων της περιφέρειας. Η πρόταση του πρωθυπουργού για τη διοργάνωση μιας πενταμερούς διάσκεψης, μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας, Κύπρου, Λιβύης και Αιγύπτου, είναι «ξαναζεσταμένο φαγητό» και μάλιστα μαγειρεμένο από τον Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος είχε ρίξει κάτι παρόμοιο στο τραπέζι, πριν από μερικά χρόνια και σωστά τότε το είχαμε αγνοήσει. Ωστόσο, με προβληματίζουν δύο πτυχές της πρότασης: πρώτον, ότι ο κύριος Μητσοτάκης δηλώνει -εκ των υστέρων- ότι προϋπόθεση συμμετοχής είναι ο σεβασμός στο διεθνές δίκαιο. Τι εννοεί με αυτό, όταν γνωρίζει ότι η Τουρκία είναι αναθεωρητική δύναμη; Και δεύτερον, ότι ο πρόεδρος της Κύπρου ενημερώθηκε για την πρόταση από τα Μέσα Ενημέρωσης, άρα η γραμμή Ελλάδας-Κύπρου δεν είναι ενιαία.
Επίσης, από τις προτεινόμενες χώρες απουσιάζει το Ισραήλ. Ενώ υπάρχει μια στρατηγική σχέση, ο κύριος Μητσοτάκης αφήνει έξω το Τελ Αβίβ, αλλά συμπεριλαμβάνει τη Λιβύη, που αποτελεί στενό σύμμαχο της Τουρκίας. Πολύ φοβάμαι ότι δίνουμε λαβή στην Άγκυρα να ζητήσει τη συμμετοχή του ψευδοκράτους και να επιβάλει τη δική της ατζέντα.
Καταλαβαίνω ότι η Αθήνα θέλει να λύσει το πρόβλημα ειρηνικά, όμως το ζητούμενο είναι να καταλήξουμε σε μια επωφελή συμφωνία που δεν θα θυσιάζει τα εθνικά μας συμφέροντα. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να διαθέτουμε αποτρεπτική ισχύ, τόσο διπλωματική όσο και στρατιωτική. Γι’ αυτό επιμένω ότι οι διαφορές ή ακόμα περισσότερο οι απειλές της Τουρκίας κατά της Ελλάδας δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αμιγώς Ελληνο-τουρκικές, αλλά ως Ευρω-τουρκικές. Αυτό είναι το δόγμα που πρέπει να επικρατήσει στην εξωτερική μας πολιτική και το οποίο δυστυχώς εγκαταλείφθηκε με τη Διακήρυξη των Αθηνών που εμφάνισε την Ελλάδα και Τουρκία στα μάτια των εταίρων μας να έχουν δρομολογήσει – αν όχι διευθετήσει – τα προβλήματά τους, παρά τις απειλές κατά της εδαφικής ακεραιότητας και εθνικής κυριαρχίας.
• Παρακολουθούμε ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες προετοιμάζουν τους πολίτες για το ενδεχόμενο πολέμου με τη Ρωσία. Γιατί έχει διαμορφωθεί αυτό το κλίμα και πώς θα εξελιχθεί;
Η παρατεταμένη ρωσική επιθετικότητα και η αβεβαιότητα στο ουκρανικό μέτωπο, είναι λογικό να ενεργοποιούν τα αντανακλαστικά των γειτονικών χωρών, όπως η Πολωνία και τα βαλτικά κράτη. Ωστόσο, η φιλοπολεμική φρενίτιδα που κυριαρχεί σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ξεπερνά την αυτονόητη ανησυχία για την πιθανή επέκταση του πολέμου στα δυτικά. Πριν από έναν μήνα, είχα επισημάνει ότι η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έχει το βλέμμα στραμμένο προς τη γερμανική βιομηχανία και όχι στο σύνολο της ευρωπαϊκής οικογένειας. Πριν περάσουν λίγες ημέρες, μας έφερε στο Ευρωκοινοβούλιο έναν προϋπολογισμό που ευνοεί μόνο τη γερμανική αμυντική βιομηχανία και προκαλεί βέρτιγκο: περικοπές σε έρευνα, γεωργία, νέα γενιά, στέγαση. Περιλαμβάνει κούρεμα 22% στα κονδύλια της ΚΑΠ και της Περιφερειακής Συνοχής.
Τα κονδύλια ανακατευθύνονται κυρίως στη γερμανική πολεμική βιομηχανία, με σκοπό να τη βοηθήσουν να αντιμετωπίσει τις υφεσιακές πιέσεις. Νομίζω ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο απαντώ και στην ερώτησή σας για το κλίμα που δημιουργείται. Πάντως, επειδή η παρουσία μας, ως Ευρωβουλευτών, έχει πρωτίστως νομοθετικό ρόλο, δεν μένουμε αδρανείς ενώπιον αυτών των ιστορικών μεταβολών. Προσωπικά, κατέθεσα τροπολογία για το δικαίωμα των νέων στη στέγη, ζητώντας να μπει τέλος στη μονοδιάστατη κατανομή του προϋπολογισμού και να δοθεί λύση σε μακροχρόνια προβλήματα κοινωνικής συνοχής και ασφάλειας.

• Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: οι αγρότες και κτηνοτρόφοι είναι σε χάος για τις ενισχύσεις. Πώς σχολιάζετε τους χειρισμούς της κυβέρνησης;
Αυτές τις ημέρες, είναι σε εξέλιξη οι καταθέσεις στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το τεράστιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τα στοιχεία που βλέπουν το φως τη δημοσιότητας είναι συγκλονιστικά. Σας υπενθυμίζω ότι πέρυσι τέτοια εποχή, ως νεοεκλεγείς ευρωβουλευτής είχα προειδοποιήσει για όσα συνέβαιναν στον ΟΠΕΚΕΠΕ, διότι ήταν από τα πρώτα ζητήματα που έφτασαν στο γραφείο μου. Την ώρα όμως που μαθαίνουμε περισσότερα για το μεγάλο «φαγοπότι» και τη σύσταση «εγκληματικής οργάνωσης» με σκοπό την υπεξαίρεση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, όπως αναφέρει το παραπεμπτικό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, καταστρέφονται χιλιάδες αγρότες.
Όπως μου επιβεβαίωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πριν από λίγες ημέρες, έχουν παγώσει οι πληρωμές σε χιλιάδες αγρότες και κτηνοτρόφους που έχουν κάνει ειλικρινείς και σωστές δηλώσεις. Η κυβέρνηση το αρνείται αλλά η απάντηση από τις Βρυξέλλες ήταν σαφής: είναι πρόβλημα διαχείρισης των Ελληνικών Αρχών. Είτε θέλουν να δείξουν ότι όλοι είναι ένοχοι, για να καλύψουν τις κλεψιές τους, είτε το σύστημα δεν λειτουργεί μετά την κατάργηση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων στην ΑΑΔΕ. Ό,τι κι αν ισχύει, στερεί χρήματα και πολύτιμους πόρους απ’ την περιφέρεια και χιλιάδες έντιμες αγροτικές οικογένειες που τα ‘χουν ανάγκη. Κι αυτό από μόνο του είναι ένα ακόμη σκάνδαλο. Συμπληρώνω ότι έχω ζητήσει τη δημοσιοποίηση των ΑΦΜ όλων των δικαιούχων επιδοτήσεων για λόγους διαφάνειας και κοινωνικού ελέγχου και, φυσικά, επιμένω ότι πρέπει να προχωρήσουν άμεσα οι πληρωμές των αγροτών για να μπορέσουν να θρέψουν τις οικογένειές τους.
• Γιατί έχει “κολλήσει” το υποθαλάσσιο καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου (GSI) και τι κάνει η Αθήνα;
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια κατηγορηματική διατύπωση: αυτό που γίνεται με τη δημόσια αντιπαράθεση Ελλάδας – Κύπρου για το «καλώδιο» (GSI) είναι εγκληματικό. Είναι δε αυτονόητο ότι η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως την ελληνική κυβέρνηση, δεδομένου ότι η Ελλάδα είναι η «μεγάλη αδελφή» και η Κύπρος μας χρειάζεται δίπλα της. Προσθέτω επίσης πως ό,τι είναι επωφελές για την Κύπρο είναι και για την Ελλάδα. Ό,τι αναβαθμίζει την Κύπρο αναβαθμίζει και την Ελλάδα. Ό,τι απειλεί την Κύπρο, απειλεί και την Ελλάδα. Ο πρωτοφανής διαχωρισμός του πρωθυπουργού προ λίγων εβδομάδων, όταν είπε ότι «το καλώδιο εξυπηρετεί περισσότερο την Κύπρο», είναι εθνικά επικίνδυνος.
Παρακολουθώ με αγωνία τις εξελίξεις κι ενημερώνομαι καθημερινά, τόσο από την Αθήνα όσο και από τη Λευκωσία. Για τους Κύπριους το έργο θεωρείται οικονομικά βιώσιμο, αφού έλαβε σημαντική χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επομένως, το πρόβλημα δεν είναι τα 25 εκ. ετησίως που αναλογούν στην Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά η γεωπολιτική ασφάλεια του έργου και η αποφασιστικότητα των μερών να το υλοποιήσουν. Μετά τα ατυχή περιστατικά της Κάσου και της Κρήτης και -κυρίως- μετά την πρόσφατη δήλωση Ερντογάν από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ότι κανένα μεγάλο έργο δεν μπορεί να γίνει στην ανατολική Μεσόγειο χωρίς την Τουρκία, οι αδελφοί μας στην Κύπρο ζητούν στρατηγικές εγγυήσεις ότι η Αθήνα θα υπερασπιστεί το έργο με κάθε μέσο, ακόμα και στο πεδίο. Δυστυχώς, μέχρι τώρα δεν έχουν λάβει απαντήσεις.
Γιατί όμως φτάσαμε σε μία διένεξη «φόρα παρτίδα»; Εκτιμώ ότι ο ΑΔΜΗΕ, δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση, μπροστά από τις τουρκικές απειλές ήθελε να επιρρίψει τις ευθύνες τυχόν ματαίωσης του έργου στην κυπριακή πλευρά, έτσι ώστε να μπορεί να διεκδικήσει επιμερισμό της αποζημίωσης που θα κληθεί να πληρώσει στη γαλλική εταιρεία εκτέλεσης του έργου. Αυτή η λογική είναι αντιπαραγωγική και διασπά το ενιαίο μέτωπο του ελληνισμού. Το GSI είναι έργο κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος που αίρει την ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου και αναβαθμίζει την Ελλάδα ως ηλεκτρική γέφυρα Ανατολής – Δύσης. Είναι όμως κι ένα έργο άσκησης κυριαρχίας. Καλώ την Αθήνα να σταματήσει το μοτίβο αυτοϋπονόμευσης μεγάλων έργων και να επανέλθει ως αξιόπιστος αρχιτέκτων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Νικόλας Φαραντούρης: «Οι απειλές της Τουρκίας κατά της Ελλάδας δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αμιγώς Ελληνο-τουρκικές, αλλά ως Ευρω-τουρκικές»