Η ΕΒΕ θεσπίστηκε με το επιχείρημα της αναβάθμισης των πανεπιστημιακών σπουδών. Στην πράξη όμως, έχει λειτουργήσει ως ένας πρόσθετος αποκλεισμός χιλιάδων υποψηφίων από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Νέοι που έχουν ήδη δοκιμαστεί σε μια ιδιαίτερα απαιτητική εξεταστική διαδικασία, στερούνται ακόμη και τη δυνατότητα να δηλώσουν σχολές που επιθυμούν, παρότι πολλές από αυτές διαθέτουν κενές θέσεις.

Η πραγματικότητα του 2026 είναι διαφορετική από εκείνη που επικρατούσε πριν από λίγα χρόνια. Η ανάπτυξη μη κρατικών πανεπιστημίων, η λειτουργία των κολλεγίων, οι αυξημένες δυνατότητες σπουδών στο εξωτερικό, αλλά και η ολοένα μεγαλύτερη κινητικότητα των νέων, δημιουργούν ένα εντελώς νέο εκπαιδευτικό τοπίο. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ύπαρξη της ΕΒΕ μοιάζει περισσότερο με διοικητικό εμπόδιο, παρά με ουσιαστικό μηχανισμό διασφάλισης ποιότητας.

Παράλληλα, η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με το μεγαλύτερο ίσως δημογραφικό πρόβλημα της σύγχρονης ιστορίας της. Η υπογεννητικότητα μειώνει χρόνο με τον χρόνο τον αριθμό των αποφοίτων Λυκείου. Δεν απαιτείται ιδιαίτερη διορατικότητα για να προβλέψει κανείς ότι σε λίγα χρόνια πολλές πανεπιστημιακές σχολές θα διεκδικούν φοιτητές αντί να τους επιλέγουν. Με μαθηματική ακρίβεια, οδηγούμαστε στο σημείο όπου οι προσφερόμενες θέσεις θα υπερβαίνουν σημαντικά τον αριθμό των υποψηφίων. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής καθίσταται όχι απλώς περιττή, αλλά και εντελώς παράλογη.

Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότερες πολιτικές και ακαδημαϊκές φωνές συζητούν πλέον ανοιχτά το ενδεχόμενο σταδιακής κατάργησης των Πανελλαδικών Εξετάσεων, τουλάχιστον με τη σημερινή τους μορφή. Αν πράγματι επιθυμούμε να κινηθούμε προς ένα πιο ανοιχτό, ευέλικτο και σύγχρονο σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τότε η κατάργηση της ΕΒΕ αποτελεί το πρώτο και απολύτως λογικό βήμα.

Ασφαλώς, ορισμένες σχολές υψηλής ζήτησης, όπως οι Ιατρικές, οι Πολυτεχνικές ή άλλες περιζήτητες κατευθύνσεις σπουδών, θα εξακολουθήσουν να χρειάζονται διαδικασίες επιλογής. Ενδεχομένως αυτές να διατηρήσουν εξετάσεις, ή άλλες μορφές αξιολόγησης. Όμως η πλειονότητα των πανεπιστημιακών τμημάτων θα μπορούσε να είναι προσβάσιμη σε όλους τους αποφοίτους της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Προϋπόθεση για μια τέτοια μετάβαση είναι η ουσιαστική επαγγελματική καθοδήγηση των μαθητών από τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου. Οι νέοι πρέπει να γνωρίζουν έγκαιρα τις απαιτήσεις κάθε επιστημονικού πεδίου, τις δεξιότητες που χρειάζονται, τις επαγγελματικές προοπτικές και τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας. Η σωστή πληροφόρηση είναι πολύ αποτελεσματικότερο φίλτρο από οποιονδήποτε διοικητικό αποκλεισμό.

Εξίσου σημαντικό είναι να αντιμετωπιστεί η αυξανόμενη απαξίωση των πανεπιστημιακών σπουδών. Όταν πτυχία πολλών ετών δεν συνοδεύονται από αντίστοιχες επαγγελματικές προοπτικές και αξιοπρεπείς απολαβές, οι νέοι εύλογα αναζητούν άλλες διαδρομές. Τα πανεπιστημιακά τμήματα οφείλουν να εκσυγχρονίσουν τα προγράμματα σπουδών τους, να συνδεθούν με τις νέες τεχνολογίες, την τεχνητή νοημοσύνη, την πράσινη ανάπτυξη και τις ανάγκες της σύγχρονης οικονομίας.

Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να συντηρούμε πανεπιστήμια με άδειες αίθουσες, σε μια χώρα που συρρικνώνεται δημογραφικά και συνεχίζει να χάνει σημαντικό μέρος του πιο παραγωγικού και μορφωμένου ανθρώπινου δυναμικού της στο εξωτερικό. Το brain drain δεν αντιμετωπίζεται με περισσότερους αποκλεισμούς, αλλά με περισσότερες ευκαιρίες.

Η ελληνική κοινωνία χρειάζεται περισσότερους νέους στα πανεπιστήμια, περισσότερες επιλογές και περισσότερη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους. Η κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής δεν αποτελεί υποχώρηση της ποιότητας. Αντιθέτως, αποτελεί αναγκαία προσαρμογή στις νέες κοινωνικές, δημογραφικές και εκπαιδευτικές συνθήκες.

Ίσως λοιπόν η επικείμενη ανακοίνωση των φετινών βαθμολογιών να αποτελέσει μια ακόμη αφορμή για να ανοίξει σοβαρά η συζήτηση. Όχι για το πώς θα αποκλείουμε περισσότερους νέους, αλλά για το πώς θα τους δίνουμε περισσότερες δυνατότητες να σπουδάσουν, να δημιουργήσουν και να προσφέρουν στον τόπο τους.

Θανάσης Βυρίνης – Μαθηματικός

Όταν ο υποψήφιοι λιγοστεύουν γιατί παραμένει η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής

Συγκεκριμένα ανακοινώθηκαν οι Συντελεστές Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (Ε.Β.Ε.) Σχολών, Τμημάτων ή Εισαγωγικών Κατευθύνσεων, καθώς και οι Συντελεστές Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (Ε.Β.Ε.) ειδικών μαθημάτων, μουσικών μαθημάτων και πρακτικών δοκιμασιών, τόσο αυτών που ορίστηκαν αρχικά όσο και αυτών που έχουν τροποποιηθεί κατόπιν πρότασης των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων και των Συναρμόδιων Υπουργείων, για τη συμμετοχή των υποψηφίων στις Πανελλαδικές εξετάσεις έτους 2026 και εφεξής, για εισαγωγή στα Α.Ε.Ι., στις Α.Ε.Α., στις σχολές των Α.Σ.Ε.Ι. και Α.Σ.Σ.Υ., στη Σ.Σ.Α.Σ., στις σχολές της Αστυνομικής και Πυροσβεστικής Ακαδημίας, στις Α.Ε.Ν., στις σχολές Δοκίμων Σημαιοφόρων Λιμενικού Σώματος και Λιμενοφυλάκων και στις Α.Σ.Τ.Ε.

Όλη η απόφαση εδώ

Πανελλήνιες: Ανακοινώθηκαν οι Συντελεστές Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής του 2026

Η σχετική Υπουργική Απόφαση (Φ.253/102706/Α5), που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 4654 τ.Β’/29-08-2025), καθορίζει τις αλλαγές στον συντελεστή Ε.Β.Ε. Τμήματος για τις σχολές που ακολουθούν.

– Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Α.Σ.Ε.Ι.)
– Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών (Α.Σ.Σ.Υ.)
– Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων (Σ.Σ.Α.Σ.)

– Σχολές της Αστυνομικής Ακαδημίας
– Σχολές της Πυροσβεστικής Ακαδημίας
– Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού (Α.Ε.Ν.)

– Σχολές Δοκίμων Σημαιοφόρων Λιμενικού Σώματος και Λιμενοφυλάκων
– Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Τ.Ε.) του Υπουργείου Τουρισμού

Οι τροποποιήσεις θα τεθούν σε ισχύ από τις πανελλαδικές εξετάσεις του 2026 και θα ισχύουν και για τα επόμενα έτη. Κατά τα λοιπά, εξακολουθεί να ισχύει η Υπουργική Απόφαση Φ.251/36604/Α5/31-3-2021 (ΦΕΚ Β’ 1261), όπως έχει ήδη τροποποιηθεί και ισχύει.

Πηγή: protothema.gr

Αλλαγές στην Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής για την εισαγωγή των υποψηφίων Πανελλαδικών στα ένστολα επαγγέλματα από το 2026

Δείτε εδώ τις βάσεις αναλυτικά

Πανελλαδικές: Στη δημοσιότητα οι Συντελεστές Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής 2024

Υπεγράφη και αποστέλλεται προς δημοσίευση στο Εθνικό Τυπογραφείο η υπουργική απόφαση, στην οποία έχουν συγκεντρωθεί οι Συντελεστές Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (Ε.Β.Ε.) Σχολών, Τμημάτων ή Εισαγωγικών Κατευθύνσεων, καθώς και οι Συντελεστές Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (Ε.Β.Ε.) ειδικών μαθημάτων και πρακτικών δοκιμασιών για της Πανελλήνιες του 2023.

Η απόφαση αφορά τόσο αυτούς που ορίστηκαν αρχικά όσο και εκείνους που έχουν τροποποιηθεί κατόπιν πρότασης των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων και των Συναρμόδιων Υπουργείων, για την συμμετοχή των υποψηφίων  στις Πανελλαδικές εξετάσεις  έτους 2023,  για εισαγωγή στα Α.Ε.Ι., στις Α.Ε.Α., στις σχολές των Α.Σ.Ε.Ι. και Α.Σ.Σ.Υ., στη Σ.Σ.Α.Σ., στις σχολές της Αστυνομικής και Πυροσβεστικής Ακαδημίας, στις Α.Ε.Ν., στις σχολές Δοκίμων Σημαιοφόρων Λιμενικού Σώματος και Λιμενοφυλάκων και στις Α.Σ.Τ.Ε.

Δείτε αναλυτικά την σχετική απόφαση 

Πανελλήνιες 2023: Ανακοινώθηκαν οι συντελεστές ελάχιστης βάσης εισαγωγής

Ειδικότερα, λόγω ΕΒΕ, περί τις 11.000 θέσεις έμειναν κενές σε πανεπιστημιακά τμήματα, από τις περίπου 72.000 θέσεις που είχαν οριστεί από το υπουργείο Παιδείας και τα συναρμόδια υπουργεία. Ωστόσο, αν ήταν αναμενόμενο να μείνουν κενές θέσεις σε χαμηλής ζήτησης τμήματα της περιφέρειας, όπως συνέβη και πέρυσι –πρώτη χρονιά εφαρμογής της ΕΒΕ–, φέτος ξάφνιασαν οι κενές θέσεις σε τμήματα κεντρικών ΑΕΙ και δη ανθρωπιστικών σπουδών. Ενδεικτικά, έμειναν κενές 97 και 95 θέσεις στη Φιλολογία Αθηνών και Θεσσαλονίκης αντίστοιχα, πάνω από 100 στη Φιλοσοφία Ιωαννίνων και 56 στη Φιλοσοφία Αθηνών. Στο εμβληματικό τμήμα Φιλολογίας Αθηνών καλύφθηκε το 55% των θέσεων. Συνολικά, από τις 11.000 κενές θέσεις, οι 2.060 είναι σε τμήματα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και εξ αυτών οι περισσότερες σε τμήματα χαμηλής ζήτησης ανθρωπιστικών επιστημών: 127 στη Θεολογία ΕΚΠΑ, 123 στην Κοινωνική Θεολογία ΑΠΘ, 114 στη Θρησκειολογία ΕΚΠΑ, 103 στη Φιλοσοφία-Παιδαγωγική ΑΠΘ, 101 στο τμήμα Μουσουλμανικές Σπουδές ΑΠΘ.

Η ύπαρξη των κενών θέσεων σε τμήματα ανθρωπιστικών σπουδών αποδίδεται κατ’ αρχάς στη μείωση του ενδιαφέροντος των 18χρονων λόγω της υψηλής ανεργίας για τους κλάδους αυτούς. Παράλληλα, «ευθύνη» έχουν και τα τμήματα, καθώς επέλεξαν υψηλό συντελεστή για τον καθορισμό της ΕΒΕ τους. Υπενθυμίζεται ότι η ΕΒΕ για κάθε τμήμα προκύπτει από τον μέσο όρο των επιδόσεων των υποψηφίων του επιστημονικού πεδίου στο οποίο είναι ενταγμένο το τμήμα, πολλαπλασιασμένο με έναν συντελεστή από 0,8 έως 1,2. Αν, για τη διαμόρφωση της ΕΒΕ, ένα τμήμα επιλέξει συντελεστή από 0,8 έως 0,99, «χαμηλώνει» τον μέσο όρο, ενώ αντίστροφα, αν επιλέξει από 1,01 έως 1,2, αυξάνει τον μέσο όρο.

Οι 2.060 κενές θέσεις αφορούν τμήματα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και ειδικό- τερα ανθρωπιστικών επιστημών.

Ετσι, τώρα οι καθηγητές τμημάτων με κενές θέσεις ετοιμάζονται να μειώσουν τους συντελεστές τους. Χαρακτηριστικά, αυτό αποφάσισε το τμήμα Φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ, που για τις φετινές Πανελλαδικές είχε συντελεστή 1,1 και την Παρασκευή αποφάσισε να τον μειώσει στο 1. Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση, τα τμήματα οφείλουν έως τα τέλη Αυγούστου να αλλάξουν τον συντελεστή που έχουν επιλέξει, αν και θεωρείται πιθανό να δοθεί εύλογη παράταση.

Οπως εξήγησε, μιλώντας χθες στην «Κ», ο αναπληρωτής πρόεδρος του τμήματος Φιλοσοφίας Αθηνών, Γεώργιος Στείρης, η μείωση του ενδιαφέροντος για τις ανθρωπιστικές σπουδές πρέπει να προβληματίσει. Πόσο μάλλον που η φυγή από τις ανθρωπιστικές σπουδές οφείλεται και στο γεγονός ότι οι 18χρονοι δεν γνωρίζουν τις εναλλακτικές καριέρες που μπορεί να ανοίξει ένα πτυχίο στις ανθρωπιστικές σπουδές, εάν εξειδικευτεί μέσω ενός μεταπτυχιακού.

Από την άλλη, σύμφωνα με τον κ. Στείρη, χρόνια στρέβλωση προκαλεί η τακτική του υπουργείου Παιδείας, το οποίο δεν λαμβάνει υπόψη του τις προτάσεις των τμημάτων για τον αριθμό των εισακτέων τους. Ενδεικτικό είναι ότι φέτος τα ΑΕΙ ζήτησαν 44.000 θέσεις και τελικά το υπουργείο όρισε 69.000 (χωρίς τις θέσεις Σχολών Αστυνομίας, Στρατού). Ετσι, δεν αποκλείεται σε κάποια τμήματα με κενές θέσεις ο αριθμός όσων θέσεων καλύφθηκαν να είναι ίσος με εκείνον που οι καθηγητές θεωρούν ότι μπορούν να εκπαιδεύσουν.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το απατηλό «φαίνεσθαι» και το αληθινό «είναι»
Της Μαρίζας Φουντοπούλου*

Οι φετινοί αριθμοί των εισακτέων, για όσους τους διαβάζουν μονομερώς, απόλυτα, με στενά ιδεολογική θεώρηση και με πρόθεση αλλοίωσης της πραγματικότητας, δείχνουν ότι έμειναν κενές θέσεις –περί τις 11.000– λόγω ΕΒΕ. Το «φαίνεσθαι» των αριθμών είναι αυτό. Το «είναι», όμως, των κενών θέσεων δεν οφείλεται στην καθιέρωση της ΕΒΕ εκ μέρους του υπουργείου, αλλά στον τρόπο χειρισμού της ΕΒΕ εκ μέρους των τμημάτων των ΑΕΙ, τα οποία, ορίζοντας τον συντελεστή για την ΕΒΕ, προσδιόρισαν και τον πραγματικό αριθμό των φοιτητών και φοιτητριών, απαιτώντας υψηλές επιδόσεις και αφήνοντας κενές τις θέσεις.
Στο πλαίσιο της αυτοτέλειάς τους, της ορθής υπηρέτησης της επιστήμης, της ποιότητας και όχι της ποσότητας, της πλήρους και αποτελεσματικής ανταπόκρισης των καθηγητών των ΑΕΙ στα διδακτικά και ερευνητικά τους καθήκοντα, τα ΑΕΙ της χώρας αξιοποίησαν την ευκαιρία που τους δόθηκε από την υπουργό Παιδείας και προέταξαν την αναβάθμιση των πανεπιστημιακών σπουδών έναντι του εύκολου πτυχίου και της ήσσονος προσπάθειας.

Σε μια ευρύτερη θεώρηση, οι 11.000 κενές θέσεις, οι οποίες είναι λιγότερες από τις 17.000 κενές θέσεις του 2021, θα ήταν επιπόλαιο να εκτιμηθούν ως στέρηση ευκαιρίας για σπουδές αν δεν συνεκτιμηθούν με το είδος των σπουδών στις οποίες αφορούν, όπως είναι τομείς οι οποίοι έχουν μεγάλη, μεν, προσφορά, ολοένα και μικρότερη, δε, ζήτηση, με τρόπο ώστε να προμηνύουν αυριανούς ανέργους πτυχιούχους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι λεγόμενες «καθηγητικές» σχολές, οι οποίες στελεχώνουν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η οποία όλο και συρρικνώνεται λόγω της υπογεννητικότητας, κυρίως. Αν στη συρρίκνωση αυτή προσθέσουμε και τον μεγάλο αριθμό πτυχιούχων του ιδίου αντικειμένου, εφόσον υπάρχουν εκπαιδευτικές ειδικότητες, όπως η ΠΕ02, που προέρχονται από 15 τμήματα ΑΕΙ ανά τη χώρα, η αδυναμία της επαγγελματικής τους αποκατάστασης είναι προφανής.

Η κυβερνητική προσπάθεια εξορθολογισμού της διαδικασίας εισαγωγής στα ΑΕΙ της χώρας είναι πραγματικά σοβαρή και ουσιαστική, αρκεί να την υποδεχθούμε χωρίς ιδεολογικές αγκυλώσεις και εμμονές. Σε συνδυασμό, εξάλλου, με τον νέο νόμο για τα ΑΕΙ και τις ευκαιρίες που προσφέρονται στους φοιτητές και φοιτήτριες για παράλληλα/πολλαπλά προγράμματα σπουδών, αναπλαισιώνει και εκσυγχρονίζει ριζικά όσα ίσχυαν μέχρι τώρα προς την κατεύθυνση της ανάδειξης των ποιοτήτων.

* Η κ. Μαρίζα Φουντοπούλου είναι καθηγήτρια στο ΕΚΠΑ.

Νέες προκλήσεις για τις φιλοσοφικές
Του Βασίλη Κ. Γούναρη

Το πολιτικό μέρος της συζήτησης το ξέρω: έμειναν παιδιά εκτός των ΑΕΙ, ειδικά στο πεδίο των ανθρωπιστικών και κοινωνικών σπουδών, ενώ υπήρχαν θέσεις. Ξέρω και τον αντίλογο και μάλιστα από την πικρή μου πείρα: έμειναν εκτός ΑΕΙ υποψήφιοι με επίπεδο ακατάλληλο για να σπουδάσουν εντός του προβλεπόμενου χρόνου. Υπάρχει όμως και μία ακόμη παράμετρος: οι υποψήφιοι στο πεδίο των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών, της Νομικής συμπεριλαμβανομένης, μειώθηκαν βαθμιαία από 26.000-27.000 την περίοδο 2017-18 σε 18.000 φέτος. Θα μπορούσα να προσθέσω ότι οι επιδόσεις τους ήταν απογοητευτικές, αλλά ίσως και να ήταν συγκυριακό, δηλαδή θα ήταν καλύτερες αν δεν εξετάζονταν στα Λατινικά ή η ύλη ήταν ακόμη μικρότερη.

Νομίζω πως το μήνυμα είναι σαφές – και δεν είναι η συρρίκνωση της εξεταστέας ύλης και η κατάργηση της ΕΒΕ, ώστε να σπουδάζουν όλοι, ούτε η αιώνια φοίτηση, ώστε να ανακαλύψουν οι νέοι στην πορεία του χρόνου τον δρόμο τους. Το μήνυμα είναι πως οι φιλοσοφικές σχολές –και άλλες καθηγητικές– πρέπει να σκεφτούν ξανά τον προορισμό τους. Η αντίληψη ότι «η αγορά εργασίας δεν θα υπαγορεύσει τα προγράμματα σπουδών» έχει ξοφλήσει. Το λένε οι αριθμοί των υποψηφίων. Η επίκληση των επαγγελματικών δικαιωμάτων –ποιων, αλήθεια;– δεν έχει αντικείμενο. Το λένε τα δημογραφικά δεδομένα. Ο μαθητικός πληθυσμός φθίνει. Η αντίληψη ότι θα συνεχίσουμε, όπως πάντα, σαν να μη συμβαίνει τίποτε, διεκδικώντας νέες διδακτικές θέσεις σε παλαιά γνωστικά αντικείμενα, επίσης δεν ισχύει. Είμαστε υπόλογοι στο κράτος και στους φορολογούμενους πολίτες, γιατί οι φοιτητές μας δεν αποφοιτούν και οι πτυχιούχοι μας είναι άνεργοι.

Τα τμήματα των ΑΕΙ, εκ του νέου νόμου έχουν πλέον τη δυνατότητα αλλά και την ευθύνη να προσφέρουν συνδυαστικές σπουδές, ώστε να εξασφαλίζουν επιπρόσθετα προσόντα εκτός από «καθαρή επιστήμη». Θα τολμήσουν, άραγε; Αν δεν το κάνουν, οι φιλοσοφικές σχολές θα συρρικνωθούν περισσότερο και, το χειρότερο, θα απευθύνονται όλο και περισσότερο σε φοιτητές χωρίς κλίση, που βλέπουν τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες ως λύσεις ανάγκης και όχι ευκαιρίας.

* Ο κ. Βασίλης Κ. Γούναρης είναι καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή ΑΠΘ.

Πηγή kathimerini.gr

Ελάχιστη βάση εισαγωγής: Τμήματα ΑΕΙ «χαμηλώνουν» τον πήχυ – Προβληματισμός για τις κενές θέσεις

Παρ΄όλα αυτά το υπουργείο Παιδείας αλλά και τα ίδια τα πανεπιστήμια δεν εισάκουσαν τα αιτήματα για την κατάργησή της και έτσι το ζήτημα έφτασε μέχρι την Ε.Ε , μέσω του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ κ. Λευτέρη Νικολάου Αλαβάνου, ο οποίος κατέθεσε σχετική ερώτηση. Ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να τοποθετηθεί: Στο δίκαιο αίτημα μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών για κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Στην ερώτησή του ο κ. Αλαβάνος, τονίζει τα εξής:

Φέτος πάνω από 40.000 υποψήφιοι, ακόμη και με υψηλές επιδόσεις, δεν εισήχθησαν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, ενώ καταγράφηκαν πανεπιστημιακά ιδρύματα με ελάχιστους έως και μηδέν εισακτέους ως αποτέλεσμα της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ) που θέσπισε η κυβέρνηση της ΝΔ. Πρόκειται για το “κερασάκι στην τούρτα” σε ένα Λύκειο που έχει ήδη μετατραπεί σε σκληρό και ανταγωνιστικό εξεταστικό κέντρο από τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ επιδιώκεται μέσω της ΕΒΕ και των άλλων αντιδραστικών αλλαγών η στροφή προς την αναλώσιμη κατάρτιση που ενισχύεται και με κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, σε βάρος της ολόπλευρης μόρφωσης και της στέρεης επιστημονικής γνώσης, των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων των αποφοίτων της. Μάλιστα, τα παιδιά των πιο φτωχών λαϊκών οικογενειών είναι αυτά που σπρώχνονται πρώτα απ’ όλα να χαμηλώσουν τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες τους από το σύστημα της Εκπαίδευσης, δείχνοντας τον ταξικό χαρακτήρα των ανατροπών απ’ όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις προωθώντας την περαιτέρω εμπορευματοποίησή του.
Επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά ότι η πολιτική της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων όλων των αποχρώσεων καμία σχέση δεν έχει με τις σύγχρονες ανάγκες της νεολαίας για τη μόρφωση και τις σπουδές της, αλλά αντίθετα αφορά τη βίαιη προσαρμογή της ίδιας της εκπαιδευτικής διαδικασίας στις ανάγκες που έχει το κεφάλαιο, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Η ΕΒΕ στις Πανελλήνιες του 2022
Με διαφορετικούς συντελεστές στην Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, 51 σχολών , θα «πάνε» στις πανελλαδικές εξετάσεις, που έρχονται, οι υποψήφιοι για την εισαγωγή στα ιδρύματα της ανώτατης Εκπαίδευσης. Όπως προκύπτει από τις ανακοινώσεις (17-12-2021) του υπουργείου Παιδείας σχετικά με τις ΕΒΕ όλων των τμημάτων και κατευθύνσεων των ΑΕΙ σε 27 τμήματα οι ΕΒΕ ανέβηκαν και σε 24 μειώθηκαν έστω και λίγο . Στα υπόλοιπα τμήματα δεν παρατηρούνται αλλαγές συγκριτικά με τις πανελλαδικές του 2021 καθώς η ΕΒΕ παρέμεινε ίδια και πάντα η μεγαλύτερη ιδιαίτερα για τα τμήματα αυξημένης ζήτησης (με εξαίρεση κάποιες πολυτεχνικές σχολές που πέρυσι κόντεψαν να …ξεμείνουν από φοιτητές) .

Πηγή ethnos.gr

Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής: Aίτημα για την κατάργησή της έφτασε μέχρι την Κομισιόν – Τι θα ισχύσει το 2022