Στο Ροδίνι λειτούργησαν ρητορικές σχολές, δίδαξαν σημαντικές μορφές της αρχαιότητας, αναπτύχθηκε η ροδιακή νεκρόπολη και διαμορφώθηκε ένα είδος πάρκου τόσο ιδιαίτερο, ώστε οι αρχαιολόγοι το ονόμασαν «Ροδιακό Πάρκο».
Και όμως, αυτός ο ανεκτίμητος θησαυρός παλεύει εδώ και δεκαετίες με την εγκατάλειψη και την απαξίωση.

Το Ροδίνι μπορεί να αναδειχθεί σε Εθνικό Κήπο και να γίνει σημείο αναφοράς παγκόσμιας ακτινοβολίας.
Ένας διεθνής προορισμός περιβαλλοντικής, πολιτιστικής και εκπαιδευτικής αξίας.
Ένα έργο που θα αλλάξει την εικόνα της Ρόδου και θα δημιουργήσει σημαντικότατη προστιθέμενη αξία για την τοπική κοινωνία, μεγαλύτερη ίσως και από σημεία όπως η Κοιλάδα των Πεταλούδων.

Ο σημαντικότερος πνεύμονας ζωής της πόλης, σε απόσταση μόλις μερικών δεκάδων μέτρων. Ένα ιστορικό πάρκο, που αν βάλουν το χέρι τους αρχιτέκτονες τοπίου διεθνούς αναγνώρισης, σίγουρα θα φιγουράρει ανάμεσα στα ωραιότερα πάρκα του κόσμου και θα αποτελέσει πόλο έλξης επισκεπτών και κατοίκων του νησιού. Συνδυάζει απίστευτης ομορφιάς ανάγλυφο τοπίο με ιστορικής αξίας στοιχεία, και μοναδική σε πλούτο χλωρίδα. Χωροταξικά, εκτός από την πρόσβαση στην είσοδο της πόλης (επομένως επισκέψιμο χωρίς κυκλοφοριακή επιβάρυνση της πόλης), μπορεί να συνδεθεί και η Ανάληψη με το Ροδίνι, την «κόλαση» της σημερινής εγκατάλειψης με τον «παράδεισο». Η οδός Πτολεμαίων αποτελεί αδιαπέραστη διαχωριστική γραμμή μεταξύ τάξης και αταξίας. Σήμερα δυστυχώς, πολλά σημεία του πάρκου έχουν εξελιχθεί σε τόπο εναπόθεσης κάθε λογής σκουπιδιών.

Πληροφορούμαστε ότι προχωρούν διαδικασίες αξιοποίησης του Ροδινιού χωρίς δημόσια διαβούλευση, χωρίς ενημέρωση φορέων, χωρίς τη συμμετοχή της κοινωνίας.
Ένα έργο τόσο μεγάλης σημασίας οφείλει να γίνεται στο φως.

Θέλουμε διαφάνεια, συμμετοχή και υψηλή ποιότητα, όχι αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες και ρωτάμε δημόσια:

Αν έγινε, γιατί δεν παρουσιάστηκε η μελέτη στους πολίτες;
Αξιολογήθηκε και αν ναι, τι κατάταξη ωρίμανσης έλαβε;
Γιατί αποκλείστηκαν τοπικοί φορείς και ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος;
Αξιολογήθηκε επαρκώς η εμπειρία του μελετητή;
Γιατί δεν προχωράμε σε διεθνή διαγωνισμό, όπως κάνουν όλες οι σύγχρονες πόλεις;
Η προστασία του περιβάλλοντος είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη.
Οι Ροδίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν, να συμμετέχουν, να αποφασίζουν.

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι το Ροδίνι αξίζει και πρέπει να σχεδιαστεί με σοβαρότητα και ειδικότερα απαιτείται:

Μελέτη από παγκοσμίου κύρους αρχιτέκτονες τοπίου, με αποδεδειγμένη εμπειρία σε βοτανικούς κήπους και οικολογικά πάρκα.
Διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, ώστε να επιλεγεί η καλύτερη δυνατή πρόταση.
Επιστημονική διαχείριση του πάρκου, όπως συμβαίνει σε αντίστοιχους κορυφαίους τόπους της Ευρώπης.
Οραματιζόμαστε ένα σύγχρονο Εθνικό Βοτανικό Κήπο της Ρόδου.

Με βάση τα διεθνή πρότυπα, το Ροδίνι μπορεί να αποκτήσει:

Ελεγχόμενες εισόδους και ασφάλεια.
Διαδρομές, ξύλινα γεφύρια, σήμανση για όλα τα φυτικά είδη.
Χώρους στάθμευσης και σύνδεση με τα ΜΜΜ.
Μικρό μουσείο με τα ιστορικά ευρήματα του πάρκου.
Θερμοκήπια, παιδικές δραστηριότητες, εκπαιδευτικά προγράμματα.
Αναψυκτήριο, μικρό κατάστημα φυτών, χώρους περιπάτου και χαλάρωσης.
Αποκατάσταση των στοών, των μνημείων και των αρχαίων διαδρομών.
Απόλυτο σεβασμό στη φυσική μορφολογία του τοπίου.
Με αυτό τον τρόπο, το Ροδίνι μπορεί να γίνει:

§  ένα πρότυπο περιβαλλοντικής διαχείρισης,

§  ένας πόλος έλξης επισκεπτών και κατοίκων,

§  ένας χώρος παιδείας, πολιτισμού και ευ ζην,

§  ένα κόσμημα εθνικής σημασίας.

Εμείς δεν θέλουμε απλώς το Ροδίνι να «συντηρηθεί». Θέλουμε το Ροδίνι που αξίζει στη Ρόδο.

Το Ροδίνι δεν είναι απλώς ένα πάρκο, αποτελεί σημαντικό μέρος της πολιτιστική μας κληρονομιά και της ταυτότητά του νησιού. Έχουμε καθήκον να το προστατεύσουμε, να το αξιοποιήσουμε και να το αναδείξουμε.

Νέα Αρχή Ρόδου: Το Ροδίνι η καρδιά του νησιού που πρέπει επιτέλους να αναδειχθεί

«Πρέπει να δούμε ποια θα είναι η επόμενη μέρα, γιατί αυτά τα ακίνητα θα πρέπει να είναι λειτουργικά και να συντηρούνται διαρκώς. Δεν μας ικανοποιεί η κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα, τόσο η αίθουσα, όσο και το πάρκο. Πρέπει να τα αλλάξουμε» είπε ο πρόεδρος της ΔΕΡΜΑΕ.
Ερωτηθείς σχετικά με τις εγκαταστάσεις του Προφήτη Ηλία, ο Βαλάντης Λάμπης απάντησε ότι έχουν ληφθεί κάποια μέτρα όπως ο καθαρισμός των χώρων, η καθημερινή παρουσία εκπροσώπου της ΔΕΡΜΑΕ, η λειτουργία των WC κλπ. Μάλιστα μέσα στον επόμενο μήνα προγραμματίζεται δράση σχετικά με τις εθελοντικές ομάδες. «Θα προσπαθήσουμε να συντηρήσουμε και να αξιοποιήσουμε την περιουσία του Δήμου και της ΔΕΡΜΑΕ. Προχωράμε βήμα- βήμα, ανάλογα και με τις δυνατότητες του προσωπικού που είναι λιγοστό» είπε ο πρόεδρος της ΔΕΡΜΑΕ.

Τέλος ανακοίνωσε ότι βγήκε «στον αέρα» ο διαγωνισμός για την επέκταση του κλειστού γυμναστηρίου της Καλλιθέας, που θα δώσει τη δυνατότητα στην ομάδα του Κολοσσού να συμμετάσχει σε μεγαλύτερες διοργανώσεις.

Ολοκληρωμένη πρόταση για την ανάπλαση του πάρκου του Ροδινιού

Δέσμευση Αλ. Κολιάδη για παρεμβάσεις στο πάρκο του Ροδινιού

Η κατάσταση είναι τραγική. Κλασική εικόνα κακής συντήρησης και παντελούς αδιαφορίας. Επιπρόσθετα πολλές άστοχες παρεμβάσεις και προσθήκες που είχαν γίνει στο παρελθόν επιβαρύνουν την κατάσταση του ροδιακού πάρκου που ενδεχομένως να αποτελεί έργο που έχει μελετηθεί περισσότερο από το καθένα και μόνο ένα μικρό τμήμα έχει υλοποιηθεί.
Όπως προ ημερών έγραψε η «δ», ακόμη εκκρεμούν αγωγές αρχιτεκτόνων και μηχανικών για την πληρωμή τους που φτάνουν το συνολικό ποσό των 460 χιλ ευρώ. Η τελευταία ουσιαστική παρέμβαση έγινε στο τμήμα του παλιού ιταλικού πάρκου το 2019, με την πρώτη φάση να ανέρχεται στο ποσό των 560 χιλ. ευρώ. Τόσο ο αείμνηστος δήμαρχος Φώτης Χατζηδιάκος, όσο και ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος είχαν την πρόθεση να ολοκληρώσουν την παρέμβαση, καθώς το πάρκο Ροδινιού, αποτελεί από αισθητικής και ιστορικής απόψεως τοπίο ιδιαίτερης σημασίας. Οι εργασίες που εκτελέσθηκαν αφορούσαν τη διαμόρφωση μονοπατιών πρόσβασης και περιπάτου, αποκατάσταση και ανακατασκευή αναλυμματικών τοίχων των πρανών, πλήρωση των λιθόκτιστων κλιμάκων, καθιστικών και λιθόκτιστων τοιχίσκων, καθαρισμό οχετών και φρεατίων, λιμνών από τα φερτά υλικά, αντικατάσταση και συμπλήρωση των ξύλινων προστατευτικών κιγκλιδωμάτων κατά μήκος των διαδρόμων, επισκευή γεφυρών και τοποθέτηση ενημερωτικών πινακίδων, αστικού εξοπλισμού κ.α. Οι ιδιαίτερες συνθήκες και τα πλημμυρικά φαινόμενα που επικρατούν στο πάρκο, απαιτούν διαρκή φροντίδα, καθώς και επί θητείας του δημάρχου Γιώργου Γιαννόπουλου είχαν πραγματοποιηθεί έργα αποκατάστασης το 1998-2000 (παλιό ιταλικό πάρκο, επέκτασή του με νέες κατασκευές και δημιουργία χώρου ψυχαγωγίας) αλλά και σωστικές παρεμβάσεις αργότερα.
Μελέτες και υποσχέσεις
Το 2021 αποφασίσθηκε η διαχείριση του πάρκου να περάσει στην ΔΕΡΜΑΕ και ο πρόεδρός της Γιάννης Ιατρίδης παρουσίασε επικαιροποιημένη μελέτη αποκατάστασης και ανάδειξης του Ροδινιού, υποστηρίζοντας ότι απομένουν οι εγκρίσεις από Αρχιτεκτονική Επιτροπή και Εφορεία Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου για την Α’ Φάση συνολικού προϋπολογισμού 1,250 εκατ. ευρώ.
«Η Β’ Φάση θα αφορά στη διαχείριση και τη λειτουργία του Πάρκου ώστε να αποτελέσει πραγματικά το σημείο συνάντησης όλων των Ροδιτών και των επισκεπτών του νησιού μας. Ένα ζωντανό κύτταρο ιστορίας και πολιτισμού, έναν χώρο άθλησης, συνάθροισης και αναψυχής. Ένα Πάρκο σημείο αναφοράς όχι μόνο στις αναμνήσεις μας. Ένα σύγχρονο «ανοιχτό πολυχώρο» έκφρασης που θα αναδεικνύεται η ιστορικότητά του και η δυναμική του στον χρόνο» δήλωνε ο κ. Ιατρίδης.

Ο πρώην δήμαρχος Καλλιθέας παραιτήθηκε και η ευθύνη της ΔΕΡΜΑΕ, πέρασε στον νυν δήμαρχο Ρόδου κ. Κολιάδη. Οι διαμαρτυρίες των πολιτών συνεχίστηκαν και μετά από δημόσια επιστολή που δημοσιεύθηκε στον Τύπο από τον συνταξιούχο εκπαιδευτικό Κώστα Σάρλη με τίτλο «Ο ανεκδιήγητος δρόμος στο Ροδίνι και οι πάπιες που πεθαίνουν απ’ την πείνα» ο τότε πρόεδρος της ΔΕΡΜΑΕ, ΠΡΟΤΟΥΡ και ΔΟΠΑΡ Αλέξανδρος Κολιάδης έκανε αυτοψία με τριμελή επιτροπή (10/3/2023) συνοδεία του εκπαιδευτικού στο πάρκο του Ροδινιού για να διαπιστώσει επί τόπου τα «κακώς κείμενα» και να φροντίσει για τις όποιες ενέργειες αποκατάστασης.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Κ. Σάρλης: «Θα κρατήσω τη διαπίστωση του κ. Κολιάδη που με εξέπληξε, όταν αντικρίζοντας το «θέαμα» της γκαντεμιάς για την εγκατάλειψη του πάρκου, αναφώνησε «ΝΤΡΟΠΗ!» δικαιώνοντάς με όταν στο τέλος κάθε πρότασής μου, επαναλάμβανα για τους «πρώην» και τους «νυν» άρχοντες της πανέμορφης Ρόδου μας, το «Σαν δεν ντρέπεστε λέω εγώ!…» κατέληγε σε άρθρο του ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός.
Το Parco Rodina που
διαμόρφωσαν οι Ιταλοί
Η ξεχωριστή ομορφιά της κοιλάδας του Ροδινιού αναγνωρίστηκε και στους αιώνες αυτούς παρόλο που η αστική ζώνη περιορίστηκε σε μεγαλύτερη απόσταση. Το τοπωνύμιο «Ροδίνι» υιοθετήθηκε από μία μαρμάρινη επιγραφή που βρέθηκε κοντά στην περιοχή και είχε χαραγμένο πάνω της το όνομα «ΡΟΔΙΝΑ», το οποίο αποτελούσε όνομα γυναικών στη δωρική διάλεκτο. Από έγγραφα της εποχής είναι γνωστό ότι, κατά τον 13ο αιώνα, όταν η Ρόδος ήταν τμήμα του Βυζαντινού κράτους, στο Ροδίνι επιλέχθηκε να εδραιωθεί το μοναστήρι «Ροδίνης», ιδιοκτησίας του βασιλείου.

Το 1912 ξεκινάει η περίοδος της Ιταλικής κατοχής της πόλης. Οι Ιταλοί, που είχαν ήδη βαθιά παράδοση στην αρχιτεκτονική τοπίου και ιδιαίτερα στην κατασκευή κήπων και στη διαχείριση των υδάτων, είδαν την κοιλάδα του Ροδινιού σαν μία μεγάλη ευκαιρία για τη δημιουργία ενός “επίγειου παραδείσου”, για αναψυχή κοντά στην πόλη. Έτσι εκείνη την περίοδο συνδέθηκε η πόλη με το «Ζιμπουλί» με τη σημερινή οδό Λίνδου, τονίζοντας την με μία αλέα κυπαρισσιών και το 1929 διαμορφώθηκε μεγάλο πάρκο (Parco Rodina), που ανέδειξε με τοπιακές παρεμβάσεις τη φυσική ομορφιά της κοιλάδας. Κατασκευάστηκαν, μικρά φράγματα, με σκοπό την ομαλή διευθέτηση του ρέματος, το οποίο την περίοδο του χειμώνα μετατρεπόταν σε ορμητικό χείμαρρο, λόγω του φυσικού ανάγλυφου του εδάφους. Έτσι δημιουργήθηκαν κανάλια, τα οποία αφενός απέκοβαν την ορμή του νερού, αφετέρου συνέβαλαν στην αύξηση της απαραίτητης υγρασίας για την ανάπτυξη του βιοτόπου. Κατασκευάστηκαν, επίσης, πρανή και τοιχία αντιστήριξης για τη διαμόρφωση μονοπατιών παραπλεύρως του ρέματος, ξύλινες γέφυρες, παρτέρια και σκαλοπάτια διακοσμημένα με βράχια, κιόσκια και παγκάκια και βραχώδεις λίμνες με σιντριβάνια. Οι παρεμβάσεις αυτές, πού έχουν επιρροές από τους νατουραλιστικούς Αγγλικούς κήπους και τους Ιταλοπρεπείς των αρχών του 20ού αιώνα, ολοκληρώθηκαν το 1930 και διατηρούνται μέχρι σήμερα αυτούσιες στο μεγαλύτερο μέρος της κοιλάδας. Οι Ιταλοί εμπλούτισαν επίσης το πάρκο με ελεύθερα ζώα όπως ψάρια, χελώνες, πάπιες και παγώνια, αλλά διαμόρφωσαν επίσης ζωολογικό κήπο με ζώα σε κλουβιά προς έκθεση. Μετά την ενσωμάτωση και υπό την ελληνική πλέον διοίκηση το Ροδίνι αποκαταστάθηκε και χρησιμοποιήθηκε και πάλι ως πάρκο περιπάτου και αναψυχής, επαναλειτούργησε το κέντρο διασκέδασης και πραγματοποιούνταν πολλές εκδηλώσεις, όπως η καθιερωμένη γιορτή κρασιού, τοποθετήθηκε βαρκάρης και εξοπλισμός για βόλτες στα κανάλια, εισήχθησαν νέα ζώα σε κλουβιά (τα οποία στη συνέχεια αφαιρέθηκαν) αλλά και ελεύθερα.
Μέχρι σήμερα, όμως, πολλές φορές εγκαταλείφθηκε και έχασε την αξία και την επισκεψιμότητά του, με μερικές εξαιρέσεις συντήρησης και αποκατάστασης του χώρου από τον δήμο Ρόδου. Η εικόνα του πάρκου του Ροδινιού είναι κυριολεκτικά αποκαρδιωτική…

«Πληγώνει» η εικόνα εγκατάλειψης στο πάρκο του Ροδινιού