Το διατηρητέο μνημείο, που αποτελεί σημείο αναφοράς για τη διοικητική και ιστορική πορεία του νησιού, εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο παρεμβάσεων με στόχο τη διατήρηση της αρχιτεκτονικής του ταυτότητας και την προστασία του από τις φθορές του χρόνου.

Η μελέτη και η επίβλεψη του έργου πραγματοποιούνται από το Τεχνικό Τμήμα του Επαρχείου, με έμφαση στον σεβασμό του ιστορικού χαρακτήρα και της πολιτιστικής κληρονομιάς της Καλύμνου

Πηγή: kalymnosnews.gr

Ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης στο εμβληματικό κτίριο του Επαρχείου Καλύμνου

Ολοκληρώθηκε ένα καθοριστικό στάδιο για την ανέγερση του μνημείου της Κυράς της Ρω, με την ολοκλήρωση του γύψινου προπλάσματος του ανδριάντα, δια χειρός του διακεκριμένου γλύπτη Ευάγγελου Τύμπα, μετά από ανάθεση του Δήμου Μεγίστης. Πρόκειται για ένα έργο υψηλής καλλιτεχνικής και ιστορικής αξίας, που φιλοδοξεί να αποδώσει με σεβασμό και ακρίβεια τη μορφή και το διαχρονικό μήνυμα της Δέσποινας Αχλαδιώτη, μιας από τις πλέον εμβληματικές μορφές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Η Κυρά της Ρω, σύμβολο αυταπάρνησης, σιωπηλής γενναιότητας και εθνικής αξιοπρέπειας, εξακολουθεί να εμπνέει και να υπενθυμίζει τη δύναμη της ατομικής στάσης απέναντι στην ιστορία και την πατρίδα.
Η ολοκλήρωση του προπλάσματος σηματοδοτεί την ουσιαστική πρόοδο ενός έργου που γεννήθηκε από τη συλλογική ανάγκη να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη και το παράδειγμα της Κυράς της Ρω, ιδιαίτερα για τις νεότερες γενιές. Το μνημείο φιλοδοξεί να αποτελέσει όχι μόνο σημείο αναφοράς για το ακριτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης, αλλά και έναν διαρκή τόπο ιστορικής μνήμης, εθνικής αυτογνωσίας και πολιτιστικής κληρονομιάς. Μέσα από τη γλυπτική αποτύπωση της εμβληματικής στιγμής της έπαρσης της ελληνικής σημαίας στη βραχονησίδα Ρω, το έργο επιχειρεί να μεταφέρει ένα πανανθρώπινο μήνυμα ευθύνης, αξιοπρέπειας και βαθιάς σύνδεσης με την ιστορία του τόπου.

Σε δήλωσή του, ο Δήμαρχος Μεγίστης Νικόλας Ασβέστης υπογραμμίζει τη σημασία του έργου, τονίζοντας ότι το γλυπτό ανταποκρίνεται πλήρως στους στόχους της ανέγερσής του, αποτυπώνοντας με δυναμισμό και ιστορική συνέπεια τον συμβολισμό και την ανεκτίμητη προσφορά της Κυράς της Ρω. Όπως επισημαίνει, η πρωτοβουλία για την ανέγερση του ανδριάντα υπερψηφίστηκε σχεδόν ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο, αποδεικνύοντας τη συλλογική βούληση και την ενότητα γύρω από ένα έργο εθνικής σημασίας, που φιλοδοξεί να αποτελέσει διαχρονική παρακαταθήκη για τον τόπο και την ιστορική του μνήμη.

Αναλυτική η δήλωση του Δημάρχου Μεγίστης Νικόλα Ασβέστη:
“Το γλυπτό εκπληρώνει στο έπακρον τις προσδοκίες και τους στόχους της ανέγερσης του έργου, αποδίδοντας με ακρίβεια τους βαθύτατους συμβολισμούς και την ανεκτίμητη προσφορά της Κυράς της Ρω. Αποτελεί ένα από τα πλέον εμβληματικά σύμβολα της Ελληνικής ψυχής, το οποίο αποτυπώνεται με δυναμισμό, δύναμη και ιστορική συνέπεια στη σχεδιαστική και πλαστική του απόδοση. Ο γλύπτης Ευάγγελος Τύμπας, με υψηλή καλλιτεχνική ευαισθησία και απόλυτο σεβασμό στην ιστορική αλήθεια, αιχμαλωτίζει τη συγκλονιστική εκείνη στιγμή κατά την οποία η θρυλική Κυρά της Ρω, Δέσποινα Αχλαδιώτη, με σιωπηλή γενναιότητα υψώνει την Ελληνική Σημαία στη βραχονησίδα Ρω, μεταφέροντας ένα διαχρονικό μήνυμα αυταπάρνησης, ευθύνης και εθνικής αξιοπρέπειας. Η ανέγερση του ανδριάντα αποτέλεσε πρόταση που κατατέθηκε από εμένα και υπερψηφίστηκε σχεδόν ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο, αποτυπώνοντας τη συλλογική βούληση και την ενότητα γύρω από ένα έργο υψηλού ιστορικού και εθνικού συμβολισμού.
Ο Δήμος Μεγίστης, με σεβασμό στην ιστορία και βαθιά επίγνωση του χρέους απέναντι στις επόμενες γενιές, προχωρά στην υλοποίηση ενός μνημείου που θα παραμείνει πολύτιμη κληρονομιά για τον τόπο μας, διατηρώντας άσβεστη τη μνήμη και το παράδειγμα της Κυράς της Ρω. Το έργο αυτό αποτελεί πρωτοβουλία και φόρο τιμής από εμένα, ως Δήμαρχο του Συμπλέγματος Μεγίστης, και του Δημοτικού Συμβουλίου, προς την Κυρά της Ρω, Δέσποινα Αχλαδιώτη, ως ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης για την προσφορά της και ως διαρκή υπενθύμιση του δικού μας χρέους απέναντι στην Πατρίδα, τη μνήμη και την Εθνική μας Ταυτότητα”.
Σημειώνεται ότι όπως είχε δηλώσει τον περασμένο Σεπτέμβριο στη «δ», ο αντιδήμαρχος Μεγίστης Στράτος Αμύγδαλος, το έργο αναμένεται να τοποθετηθεί στη νήσο Ρω, πιθανότατα στο λιμανάκι, λίγα μέτρα απόσταση από το σημείο που βρίσκεται και το μνήμα της.

Η γυναίκα σύμβολο
Το όνομα της Καστελλοριζιάς Κυράς της Ρω που έγινε εθνικό σύμβολο. Σημείο αναφοράς γενναιότητας και πατριωτισμού. Η Δέσποινα Αχλαδιώτη, επί 39 χρόνια, από το 1943 έως τον θάνατό της το 1982, ύψωνε την ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω κάθε πρωί και την υπέστελλε με τη δύση του ήλιου, μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια. Σε μια μικρή νησίδα που ήταν το σπίτι της, η άκρη της πατρίδας που λάτρευε. Η Ρω 4 μίλια δυτικά από το ακριτικό μας Καστελλόριζο και σε απόσταση 12 μιλίων από τις τoυρκικές ακτές.
Η Δέσποινα Αχλαδιώτη βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών (1975), το Πολεμικό Ναυτικό, τη Βουλή των Ελλήνων, το Δήμο Ρόδου, την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και άλλους φορείς. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έστειλε ναυτικό άγημα και αντιπροσωπεία του ΓΕΝ στο Καστελόριζο όπου, στις 23 Νοεμβρίου 1975, της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944 για τις «προσφερθείσες εθνικές υπηρεσίες της», όπως ανέφερε η απόφαση του Υπουργού Άμυνας.

Η Κυρά της Ρω παίρνει μορφή: Ολοκληρώθηκε το πρόπλασμα του ανδριάντα

Κλειστό το Μνημείο των Ιαματικών Πηγών Καλλιθέας από 22 Δεκεμβρίου μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2025

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν εκτός από τον Δήμαρχο, μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου όπως και οι Στρατιωτικές, Αστυνομικές και Λιμενικές αρχές του τόπου.

Ο πλοίαρχος Hippolyte Bisson το Νοέμβριο του 1827 επέλεξε να βάλει φωτιά στην μπαρουταποθήκη, του καταληφθέντος από αυτόν πειρατικού πλοίου ‘’Παναγιώτης’’ στην Ανάληψη Αστυπάλαιας μετά από επίθεση που δέχτηκε από ομάδα πειρατών, οδηγώντας τον εαυτό του και 70 πειρατές στον θάνατο αντί να το παραδώσει στα χέρια τους. Η ηρωική αυτή πράξη του πλοίαρχου Bisson έμελλε να παραμείνει ανεξίτηλη στο πέρασμα των αιώνων και σήμανε την αρχή του πολέμου για την εξάλειψη της πειρατείας στο Αιγαίο Πέλαγος.

Ακολούθησε επίσκεψη στην φρεγάτα όπου έγινε ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων.

Αστυπάλαια: Κατάθεση στεφάνων και απότιση φόρου τιμής στο μνημείο Hippolyte Bisson

– Τους πολυάριθμούς Χορηγούς (όπως Δόμηση Ρόδου, Μάρμαρα, Διακοσμήσεις Καβάσιλα, Λάμπρος-Μεταφορική, Φαρμακαποθήκη Γ. Τσ. Φρόνα ) και Δωρητές, πολλοί από το Χωριό μας Φάνες, αλλά και από την Ρόδο γενικά.

– Όλους όσους συνέβαλαν στον σχεδιασμό και την ανοικοδόμηση του μνημείου, ιδιαίτερα, τον αρχιτέκτονα Ernst Hoffman, την Πολιτικό Μηχανικό Μαρία Β. Κυριατσούλη και τον Εργοδηγό Χρήστο Ε. Θεοδοσίου

– Το ξενοδοχείο στις Φάνες, All Senses Nautica Blue που διέθεσε τα καθίσματα και πρόσφερε το μπουφέ, την βραδιά των αποκαλυπτηρίων.

– Τον Πολιτιστικό και Λαογραφικό Σύλλογο Φανών ο «Πρόδρομος» και ιδιαίτερα τον πρόεδρο του, Μανώλη Γκουσιόπουλο, για την προσφορά του στην προετοιμασία και διεξαγωγή της εκδήλωσης των αποκαλυπτηρίων.

– Τον Prof. Dr. Vincent Gabrielsen, για την δημοσίευση της επιγραφής σε διεθνές αρχαιολογικό περιοδικό (TYCHE) και την εντυπωσιακή πολύ καλή ομιλία του στα ελληνικά.

– Τις δύο τοπικές εφημερίδες της Ρόδου, «Δημοκρατική» και «Ροδιακή», την ιστοσελίδα ΡΟΔΟΣυλλέκτης και το ηλεκτρονικό περιοδικό «Λωτός».

– Όλους όσους συνέβαλαν για την αδειοδότηση του μνημείου και ιδιαίτερα όλα τα μέλη του Τοπικού Συμβουλίου της Κοινότητας Φανών και τον πρόεδρο του Δ.Σ. Βασίλη Λ. Νικολίτση.

– Την πρόεδρο του Αρχιτεκτονικού Συμβουλίου Ρόδου κα Ευαγγελία Μανωλά.

– Την «Μεταξοτυπική» Ρόδου του κ. Β. Βαγιανάκη.

– Την Αρχαιολογική Υπηρεσία Ρόδου και όλους τους Αρχαιολόγους με τους οποίους στενά συνεργαστήκαμε από το 2007 μέχρι το 2018.

– Τον Δρ. Αναστάσιο Π. Χαμουζά για την προσφορά του στην προετοιμασία και ως συντονιστή της εκδήλωσης των αποκαλυπτηρίων, με έργο και λόγο.

– Τέλος όλους όσους συνέβαλαν στην τόσο μεγάλη επιτυχία της εκδήλωσης των αποκαλυπτηρίων και όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Ρόδος, 06.10.2022

Dr.-Ing. Απόστολος Κυριατσούλης Δρ. Νικόλαος Τσ. Φρόνας

Αποκαλυπτήρια του Μνημείου των Φανών, 24.09.2022 – Θερμές ευχαριστίες

Υπεύθυνοι:
Dr.-Ing. Απόστολος Κυριατσούλης Δρ. Νικόλαος Τσ. Φρόνας

Δεν θα υπάρξουν ατομικές προσκλήσεις
Λόγω του χαρακτήρα του θέματος, του χώρου και του χρόνου δεν θα δοθεί βήμα για χαιρετισμούς

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΓΡΑΦΗ
Στις 24 Οκτωβρίου του 2007 ημέρα της παρουσίασης του βιβλίου «Φάνες
και τοπική διάλεκτος» στο Ακταίον της Ρόδου, ο γνωστός έγκριτος
Αρχαιολόγος Δρ. Ιωάννης Χριστ. Παπαχριστοδούλου, ανακοίνωσε την εύρεση
επιγραφής το 2004 στη πόλη της Ρόδου που επιβεβαιώνει την ύπαρξη του
ονόματος Φάναι, το οποίο μάλιστα αναγράφεται δύο φορές. Κατά τον ίδιο τον
κ. Παπαχριστοδούλου, θεωρείται η περίοδος του 2ου π.χ αιώνα.
Το εύρημα προέρχεται από την νοτιοανατολική νεκρόπολη, της αρχαίας
Ρόδου, της νέας παρροδιακής των τριών παλαιών πόλεων και την ίδρυση της
ενιαίας ροδιακής πολιτείας μιας πολιτείας που στα ελληνιστικά χρόνια έπαιξε
πρωταγωνιστικό ρόλο στις ιστορικές εξελίξεις.
Στη νοτιοανατολική νεκρόπολη έχουν διεξαχθεί τα τελευταία χρόνια
ανασκαφές σε οικόπεδα πιο πάνω από τον οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο των
τάφων του Κορακόνερου, με πλούσια και ενδιαφέροντα ευρήματα. Σε ένα από
αυτά στο οικόπεδο του κ. Κ. Καρίμαλη είχε διεξαχθεί ανασκαφή σε δυο
φάσεις, το 1997, και συμπληρωματική το 2004. Από την ανασκαφή της
δεύτερης φάσης προέρχεται η συγκεκριμένη βάση έχει διαστάσεις 63X58 και
ύψος 19 εκ. H επιγραφή που έχει χαραχθεί στη κύρια όψη της τετράπλευρής
βάσης δεν διασώζει το όνομα του νεκρού. Η μορφή των γραμμάτων τοποθετεί
την επιγραφή στη ύστερη ελληνιστική περίοδο, ανάμεσα στα μέσα του 2ου και
τα μέσα του 1ου αι.πχ.
Στο κείμενο αυτό, περιλαμβάνονται οι τιμές που είχαν αποδοθεί στο άγνωστο
πρόσωπο από διάφορα κοινά, ενώσεις δηλ, προσώπων. Τα κοινά αυτά
συνδέονται με τρεις θέσεις της Ρόδου, από τις οποίες η μια διαβάζεται μόνο
αποσπασματικά. Οι δυο άλλες ταυτίζονται καθαρά με δυο γνωστά ονόματα,
που μάλιστα συνδέονται με δυο σημερινά χωριά, πρώην Κοινότητες : Σάλακος
και Φάνες. Όπως αναφέρει ο κ. Παπαχριστοδούλου, αυτό αποτελεί μια
έκπληξη, γιατί ως σήμερα δεν υπήρχε αναμφισβήτητη μαρτυρία από
φιλολογικές πηγές η επιγραφές ότι τα τοπωνύμια αυτά ανάγονταν στην
αρχαιότητα. Με το νέο αρχαιολογικό εύρημα η ύπαρξη των δυο τόπων,
Σάλακος και Φάνες, με το ίδιο όνομα, μετατοπίζεται πάνω από 1500 χρόνια
νωρίτερα.
Το 2017 ο Prof. Dr. Vincent Gabrielsen από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης,
δημοσιεύει στο έγκριτο διεθνές αρχαιολογικό περιοδικό TYCHE επιστημονική
εργασία με τίτλο «A New Inscription Attesting to Associations from the
Necropolis of Rhodes, with an Appendix by NICOS CHRISTODOULIDES». «Νέα
επιγραφή που βεβαιώνει συλλόγους από την νεκρόπολη της Ρόδου, με
παράρτημα του Νίκου Χριστοδουλίδη»
Μεταξύ άλλων αναφέρει: «Η επιγραφή μας προσθέτει πέντε νέους ροδίτικους
συλλόγους σε αυτούς που είναι ήδη γνωστοί. Τα ονόματα αυτών των νέων
κοινών μαρτυρούν επίσης την ύπαρξη στην αρχαιότητα δύο τοπωνυμίων,
που αναφέρονται επίσης σε ένα επίσημο έγγραφο του 1475 μ.Χ. και που είναι
σε χρήση ακόμη σήμερα: Φάναι (Φάνες) και Σάλακος. Αυτές οι περιπτώσεις
αυξάνουν τις αποδείξεις που έχει συλλέξει με προσοχή ο Χρ. Ι.
Παπαχριστοδούλου, που δείχνουν την επιβίωση πολλών αρχαίων
τοπωνυμίων της Ρόδου. Φαίνεται βέβαιο ότι οι αρχαίες Φάνες και η
Σάλακος βρίσκονταν περίπου ή επακριβώς στη θέση που κατέχουν οι
σύγχρονες ομώνυμές τους εντός της περιοχής της πόλης της Καμείρου.
Το γεγονός ότι αυτά τα μέρη ήταν έδρες για τέσσερις από τους συλλόγους
μας (δύο στις Φάνες, από ένας στη Σάλακο και στην Αιγιλεία) δείχνει τη
ζωτικότητά τους – τουλάχιστον πολιτιστική και θρησκευτική – ως οικισμών
της ροδίτικης χώρας (για τον πέμπτον σύλλογο, «Ποσειδανιασταί» δεν
ξέουμε σε ποια περιοχή/χωριό άνηκε). Αν και μικρότερες σε μέγεθος από την
υπέροχη πόλη της Ρόδου και τα παλιά αστικά κέντρα της Λίνδου και της
Καμείρου, οι Φάνες, η Σάλακος και η Αιγιλεία φαίνεται ότι είχαν ένα σχετικά
υψηλό επίπεδο πολιτιστικής ζωής. Σχεδόν βέβαια συνέβαλαν ιδιαίτερα σε
αυτό τα κοινά που είχαν την έδρα τους εκεί μέσω των εγκαταστάσεών τους
(π.χ. μέρη συγκέντρωσης και λατρείες, χώροι ταφής κτλ.) και των ποικίλων
δραστηριοτήτων: για παράδειγμα, οι τιμές που αναφέρονται στην επιγραφή
μας, συγκεκριμένα το χρυσό στεφάνι, θα πρέπει να είχαν εγκριθεί από
απόφαση που θα είχε ψηφιστεί από τα μέλη σε επίσημη συγκέντρωση. Δεν
είναι λιγότερο σημαντικός ο εμπλουτισμός που επέφεραν στην τοπική
λατρευτική ζωή αυτοί οι τέσσερις περιφερειακοί/αγροτικοί σύλλογοι: εκτός
των άλλων, τη λατρεία του Ασκληπιού στη Σάλακο και στην Αιγιλεία και τη
λατρεία του Δία Σωτήρα στις Φάνες.
Με βάση τη μορφή των γραμμάτων της επιγραφής μπορεί να προταθεί μία
χρονολόγηση μεταξύ του τέλους του 2ου και των αρχών του 1ου αι. π.Χ.»
Η συνέχεια στην εκδήλωση αποκάλυψης του μνημείου ……..

Αποκαλυπτήρια του μνημείου των Φανών – Απόδοση τιμής στον φιλόλογο Παναγιώτη Α. Χαμουζά