Εκεί ακριβώς ξεκινά το πρόβλημα. Οι περισσότεροι παίκτες μπαίνουν στον κόσμο που προσφέρουν τα Online Καζίνο αντιμετωπίζοντάς τα σαν μια απλή προέκταση του φυσικού παιχνιδιού, αγνοώντας εντελώς τους ψηφιακούς κανόνες που τρέχουν στο παρασκήνιο. Το να πατήσεις το κουμπί του “Spin” είναι το εύκολο κομμάτι. Το να κατανοήσεις πώς λειτουργεί το λογισμικό, γιατί κάποια παιχνίδια αδειάζουν το υπόλοιπό σου γρηγορότερα από άλλα και πώς να προστατεύσεις τα χρήματά σου, απαιτεί μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση.

Πριν λοιπόν ρισκάρεις τα χρήματά σου, ας δούμε πώς ακριβώς παίζεται το παιχνίδι πίσω από την οθόνη.

Πώς λειτουργούν πραγματικά τα Online Καζίνο (και τι κρύβεται πίσω από τα γραφικά)

Σε αντίθεση με μια παραδοσιακή χαρτοπαικτική λέσχη ή μια φυσική αίθουσα καζίνο, όπου βλέπεις τον ντίλερ να ανακατεύει την τράπουλα, στο ψηφιακό περιβάλλον τα πάντα ορίζονται από τα μαθηματικά. Η καρδιά κάθε πλατφόρμας είναι η γεννήτρια τυχαίων αριθμών, γνωστή ως RNG (Random Number Generator). Αυτός ο αλγόριθμος παράγει χιλιάδες τυχαίους αριθμούς κάθε δευτερόλεπτο, ώστε να εξασφαλίζεται το τυχαίο του αποτελέσματος. Όταν πατάς το κουμπί για να γυρίσουν τα φρουτάκια, το αποτέλεσμα έχει ήδη κριθεί εκείνο ακριβώς το χιλιοστό του δευτερολέπτου. Στην πράξη, δεν υπάρχει “ζεστό” ή “κρύο” μηχάνημα. Κάθε περιστροφή είναι ένα εντελώς ανεξάρτητο γεγονός.

Αν σου φαίνονται πολλά όλα αυτά, είναι απολύτως λογικό. Ο εγκέφαλός μας είναι προγραμματισμένος να ψάχνει μοτίβα εκεί που δεν υπάρχουν. Όμως, η αποδοχή του RNG είναι το πρώτο βήμα για να σταματήσεις να κυνηγάς φανταστικά σερί νικών.

Πριν καταθέσεις έστω και ένα ευρώ: Η παγίδα των μη αδειοδοτημένων πλατφορμών

Το πιο συχνό λάθος που κάνουν οι νέοι παίκτες είναι να παρασύρονται από τεράστια, μη ρεαλιστικά μπόνους που προσφέρουν παράνομα καζίνο. Ένα betting house χωρίς άδεια μπορεί να φαίνεται επαγγελματικό, αλλά όταν έρθει η ώρα να ζητήσεις τα χρήματά σου, οι δικαιολογίες θα πέφτουν βροχή. Στην Ελλάδα, ευτυχώς, το τοπίο είναι αυστηρά ρυθμισμένο.

Για να ξέρεις ότι τα χρήματά σου είναι ασφαλή, ρίξε μια ματιά σε αυτό το γρήγορο checklist νομιμότητας:

● Λογότυπο ΕΕΕΠ: Βρίσκεται σχεδόν πάντα στο κάτω μέρος (footer) της κεντρικής σελίδας. Η Ελληνική Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων είναι η μόνη αρχή που εγγυάται τη νομιμότητα.

● Κατάληξη Domain: Το URL της ιστοσελίδας πρέπει να τελειώνει υποχρεωτικά σε .gr.

● Διαδικασία Ταυτοποίησης (KYC): Αν ένα Online Καζίνο σου επιτρέπει να κάνεις αναλήψεις χωρίς να σου ζητήσει ταυτότητα και αποδεικτικό διεύθυνσης, αυτό είναι μεγάλη κόκκινη σημαία.

● Αναγνωρισμένες Μέθοδοι Πληρωμής: Υποστηρίζουν γνωστές τραπεζικές μεταφορές, πιστωτικές κάρτες και δημοφιλή ηλεκτρονικά πορτοφόλια;

● Σήμανση ΚΕΘΕΑ: Πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στις γραμμές βοήθειας για τον εθισμό στον τζόγο.

Αν λείπει έστω και ένα από τα παραπάνω, απλά κλείνεις την καρτέλα.

Ποιο παιχνίδι σου ταιριάζει; Ένα πρακτικό πλαίσιο απόφασης

Η είσοδος στο λόμπι ενός καζίνο μοιάζει συχνά χαοτική. Χιλιάδες παιχνίδια αναβοσβήνουν, διεκδικώντας την προσοχή σου. Αντί να δοκιμάζεις στην τύχη, σκέψου τι πραγματικά ζητάς από το παιχνίδι σου.

Αν θέλεις γρήγορη δράση χωρίς να χρειάζεται να μάθεις κανόνες, τα φρουτάκια (slots) είναι η προφανής επιλογή. Αποτελούν τη ραχοκοκαλιά κάθε πλατφόρμας και εκεί θα συναντήσεις όρους όπως η γραμμή πληρωμής (pay line) και οι δωρεάν περιστροφές (free spins). Αν κυνηγάς τη μικρή πιθανότητα για μια τεράστια νίκη, θα κοιτάξεις τα παιχνίδια με progressive jackpot, όπου ένα μικρό ποσοστό από κάθε ποντάρισμα προστίθεται στο κεντρικό έπαθλο.

Αντίθετα, αν σου αρέσει η στρατηγική και θέλεις να μειώσεις το πλεονέκτημα του καζίνο, το μπλακτζάκ είναι μονόδρομος. Εδώ οι αποφάσεις σου μετράνε. Το μπλακτζάκ έχει από τα μικρότερα house edge (γκανιότα) αν παίζεις με τη βασική στρατηγική. Προσοχή όμως: τακτικές όπως το card counting (μέτρημα φύλλων) είναι πρακτικά άχρηστες στο online περιβάλλον λόγω του συνεχούς ανακατέματος από το RNG. Επίσης, στην πράξη καλό είναι να αποφεύγεις το ποντάρισμα insurance (ασφάλεια) όταν ο ντίλερ έχει άσσο, καθώς μαθηματικά είναι ένα στοίχημα που ευνοεί αποκλειστικά το καζίνο.

Για όσους προτιμούν την κλασική εμπειρία και τον πιο αργό ρυθμό, υπάρχει πάντα η ρουλέτα. Ο ήχος της μπίλιας που γυρίζει στο εξωτερικό χείλος πριν πέσει στην εσωτερική τροχιά είναι ίσως ο πιο αναγνωρίσιμος στον τζόγο. Ο χρυσός κανόνας εδώ είναι απλός: προτίμησε σταθερά την Ευρωπαϊκή ή τη Γαλλική Ρουλέτα. Η Αμερικάνικη, με το διπλό μηδενικό της, σχεδόν διπλασιάζει το πλεονέκτημα του καζίνο.

Τέλος, αν αυτό που σου λείπει είναι η ανθρώπινη αλληλεπίδραση, η λύση κρύβεται στο Live Καζίνο. Εδώ δεν παίζεις με αλγόριθμους. Πραγματικοί ντίλερ μοιράζουν φύλλα και γυρίζουν τη ρουλέτα σε πραγματικό χρόνο, σε στούντιο που θυμίζουν πολυτελή λέσχη. Εκτός από τα κλασικά, θα βρεις μπακαρά, online πόκερ (όπου παίζεις εναντίον του καζίνο, άρα η μπλόφα δεν έχει νόημα), ακόμα και ζάρια.

Τα “ψιλά γράμματα” που κοστίζουν: RTP, Wagering Requirements και Γκανιότα

Εκεί μπερδεύονται οι περισσότεροι. Βλέπουν ένα παιχνίδι να διαφημίζει “RTP 96%” και πιστεύουν ότι αν βάλουν 100 ευρώ, είναι εγγυημένο ότι θα πάρουν πίσω τα 96. Στην πράξη, το RTP (Return to Player) υπολογίζεται σε βάθος εκατομμυρίων περιστροφών. Δείχνει απλώς ότι μακροπρόθεσμα, το παιχνίδι επιστρέφει το 96% των πονταρισμάτων και το Καζίνο κρατάει το 4%. Αυτό το 4% είναι το House Edge, η γνωστή γκανιότα. Ουσιαστικά, είναι το κόστος της διασκέδασής σου.

Το δεύτερο και πιο σκληρό μάθημα έρχεται με τα Wagering Requirements (Απαιτήσεις Τζίρου). Όταν ένα καζίνο σου δίνει 50 ευρώ μπόνους, προφανώς δεν σου τα χαρίζει. Σου ζητάει να τα τζιράρεις —δηλαδή να τα ποντάρεις— συνήθως 30 έως 40 φορές πριν μπορέσεις να τα κάνεις ανάληψη (για παράδειγμα, ένα μπόνους 50€ με απαίτηση x30 σημαίνει 1.500€ σε πονταρίσματα).

Αν δεν κατανοήσεις αυτόν τον μηχανισμό, θα νιώσεις ότι η πλατφόρμα σε εξαπάτησε, ενώ απλώς δεν διάβασες τους όρους. Γι’ αυτό, να ελέγχεις πάντα πόσο χρόνο έχεις για να ολοκληρώσεις τον τζίρο και ποια παιχνίδια μετράνε, ώστε να μη βρεθείς προ εκπλήξεως. Συνήθως τα φρουτάκια μετράνε 100%, ενώ η ρουλέτα και το blackjack ελάχιστα ή καθόλου.

Γιατί δεν είναι όλα τα παιχνίδια ίδια: Η σημασία του παρόχου λογισμικού

Ένα συχνό φαινόμενο είναι να νομίζουμε ότι η πλατφόρμα στην οποία έχουμε λογαριασμό, για παράδειγμα η Novibet ή κάποια άλλη αδειοδοτημένη εταιρεία, κατασκευάζει η ίδια τα παιχνίδια. Αυτό δεν ισχύει. Τα καζίνο “νοικιάζουν” τα παιχνίδια από εξειδικευμένους παρόχους λογισμικού (providers).

Η επιλογή του παρόχου καθορίζει την ποιότητα, τη δικαιοσύνη και την ομαλότητα του παιχνιδιού. Αν μπεις σε ένα τραπέζι Live Καζίνο, το πιθανότερο είναι να δεις το λογότυπο της Evolution Gaming ή της Playtech, που είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι στη ζωντανή μετάδοση. Στα φρουτάκια, εταιρείες όπως η Pragmatic Play και η NetEnt ορίζουν τις τάσεις, δημιουργώντας μηχανισμούς που κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο.

Όταν βλέπεις αυτά τα ονόματα, ξέρεις ότι το λογισμικό έχει ελεγχθεί από ανεξάρτητους οργανισμούς και ότι το RTP που αναγράφεται ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Η τέχνη του να φεύγεις στην ώρα σου: Υπεύθυνο παιχνίδι στην πράξη

Δεν έχει σημασία αν είσαι ένας casual παίκτης που παίζει 10 ευρώ το Σαββατοκύριακο ή ένας high roller που ποντάρει μεγάλα ποσά και κυνηγάει τα comps (επιβραβεύσεις και δώρα από το καζίνο). Η διαχείριση του κεφαλαίου σου (bankroll) είναι η μοναδική σου άμυνα.

Ο εθισμός στον τζόγο δεν ξεκινάει με δραματικό τρόπο. Ξεκινάει με την απλή σκέψη “ας βάλω άλλα 20 ευρώ για να ρεφάρω αυτά που έχασα”. Αυτό είναι το λεγόμενο chasing losses (κυνήγι των απωλειών) και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε μηδενισμό του λογαριασμού σου.

Πώς το αποτρέπεις αυτό στην πράξη; Πριν καν κάνεις log in, αποφάσισε το ποσό που αντέχεις να χάσεις. Αυτό είναι το bankroll της ημέρας. Μόλις τελειώσει, κλείνεις την οθόνη. Όλα τα νόμιμα Online Καζίνο υποχρεούνται να σου παρέχουν εργαλεία αυτοπροστασίας, οπότε χρησιμοποίησέ τα για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο. Βάλε ημερήσιο όριο κατάθεσης, όριο απωλειών και όριο χρόνου συμμετοχής. Είναι πολύ πιο εύκολο να σεβαστείς ένα όριο που έθεσες με καθαρό μυαλό, παρά να προσπαθήσεις να σταματήσεις τον εαυτό σου πάνω στην ένταση του παιχνιδιού.

Τελικά, η εμπειρία στα ψηφιακά καζίνο εξαρτάται αποκλειστικά από την οπτική σου. Αν τα δεις ως έναν τρόπο για να βγάλεις χρήματα, θα απογοητευτείς γρήγορα. Αν όμως τα αντιμετωπίσεις ως μια μορφή πληρωμένης ψυχαγωγίας, επιλέγοντας νόμιμες πλατφόρμες και κατανοώντας τους κανόνες, τότε μπορείς να απολαύσεις τη δράση με ασφάλεια. Το μυστικό δεν είναι να ξέρεις μόνο πώς να παίζεις, αλλά κυρίως πότε να σταματάς.

Online Καζίνο: Οδηγός για RTP, Μπόνους, Wagering, Παιχνίδια και Ασφαλείς Πλατφόρμες

ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΤΕ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΣΑΣ με μία δεύτερη δουλειά:

To Καζίνο Ρόδου σάς προσφέρει αυτή την ευκαιρία  με τη ΣΧΟΛΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΟΥΠΙΕΡΗΔΩΝ 2026

Τα μαθήματα ξεκινούν την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026 και θα διαρκέσουν 4 εβδομάδες.
Απαραίτητη προϋπόθεση οι βασικές γνώσεις Αγγλικών

ΚΑΝΤΕ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΡΑ!
Στείλτε το βιογραφικό σας στη διεύθυνση
hr@casinorodos.gr ή επισκεφθείτε το  Τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού, Γ. Παπανικολάου 4, 85100 Ρόδος, τηλ. 22410 97530

Καζίνο Ρόδου: ΣΧΟΛΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΟΥΠΙΕΡΗΔΩΝ 2026

Η Ρόδος κουβαλά εδώ και δεκαετίες μια εκκρεμότητα που, στα χαρτιά, έμοιαζε να υπόσχεται αναπτυξιακή ανάσα και συγκεκριμένα αντισταθμιστικά οφέλη, όμως στην πράξη εξελίχθηκε σε ένα διαχρονικό αδιέξοδο.
Η ιστορία των 20.000.000.000 δραχμών που συνδέθηκαν με την άδεια λειτουργίας του Καζίνου Ρόδου δεν είναι απλώς ένα επεισόδιο κακοδιαχείρισης ή καθυστέρησης.
Είναι μια συμπυκνωμένη εικόνα του πώς ένα κράτος, ένας Δήμος, μια τράπεζα, μια αδειούχος εταιρεία και μια σειρά από θεσμικά όργανα μπορούν να παγιδευτούν σε μια αλληλουχία δεσμεύσεων, παρατάσεων, όρων και γνωμοδοτήσεων, χωρίς τελικό αποτέλεσμα.
Στο κέντρο βρίσκεται μια ρήτρα που μπήκε ρητά στην υπουργική απόφαση παραχώρησης της άδειας, μια σύμβαση που υπογράφηκε το 1996 και μια υποχρέωση που, ακόμη και όταν αμφισβητήθηκε η υπαιτιότητα, κρίθηκε ότι παραμένει ακέραιη, αναπροσαρμοσμένη σε σημερινές τιμές.

Ο διεθνής διαγωνισμός του 1995 και η δέσμευση που έγινε όρος άδειας
Το χρονικό ξεκινά πριν από την ίδια την άδεια. Το 1995 προκηρύχθηκε διεθνής διαγωνισμός για τη χορήγηση άδειας ίδρυσης και λειτουργίας καζίνου στη Ρόδο. Συμμετείχαν 2 εταιρείες και η «Καζίνο Ρόδου Α.Ε.» αναδείχθηκε πρώτη με διαφορά 0,5 βαθμών.
Το κρίσιμο στοιχείο δεν βρίσκεται μόνο στη βαθμολογία, αλλά στο «πακέτο» δεσμεύσεων που συνόδευε την υποψηφιότητα. Υπήρξαν επιστολές το καλοκαίρι του 1995, τόσο προς τον Δήμο Ροδίων όσο και προς την Επιτροπή του διαγωνισμού, με αναφορές στη δημιουργία αναπτυξιακής εταιρείας και στην πραγματοποίηση επενδύσεων ύψους 20.000.000.000 δρχ. μέσα στα πρώτα 5 έτη από τη σύστασή της. Στο ίδιο πλαίσιο, αξιοποιήθηκαν και σχετικές αναφορές από πλευράς Εμπορικής Τράπεζας, με έγγραφα και επιστολές που μνημονεύονται ρητά ως βάση της υποχρέωσης.
Με την έκδοση της Τ/633/1996 απόφασης της υπουργού Ανάπτυξης, παραχωρήθηκε η άδεια λειτουργίας του Καζίνου Ρόδου. Στο άρθρο 3, παράγραφος 2, εδάφιο 6, ορίστηκε ότι ο κάτοχος της άδειας οφείλει να πραγματοποιήσει επενδύσεις 20.000.000.000 δρχ., σύμφωνα με τις συγκεκριμένες επιστολές του 1995, σε συνδυασμό με την επιστολή του διοικητή της Εμπορικής Τράπεζας και έγγραφο του Δήμου.
Η σύμβαση καταρτίστηκε και υπεγράφη στις 8/10/1996, όμως, σύμφωνα με το υπηρεσιακό σημείωμα, δεν προσδιορίστηκαν εξαρχής οι ειδικότερες επενδύσεις, γεγονός που άφησε το ζήτημα εκτεθειμένο σε ερμηνείες και μεταγενέστερες συγκρούσεις .
Η «ΡΟΔΩΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ Α.Ε.» και το πρώτο μεγάλο κενό εφαρμογής
Η αναπτυξιακή εταιρεία που είχε προβλεφθεί στις επιστολές, συστάθηκε στις 4/11/1998 με την επωνυμία «ΡΟΔΩΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ Α.Ε.». Όμως, αντί να λειτουργήσει ως εργαλείο επιτάχυνσης, έγινε σημείο τριβής. Παρέμεινε επί μακρό χρονικό διάστημα εκκρεμές το ζήτημα της συμμετοχής της Εμπορικής Τράπεζας ή θυγατρικής της στη μετοχική σύνθεση και στο διοικητικό συμβούλιο.
Σε μια υπόθεση όπου η χρηματοδότηση και η εποπτεία είναι κλειδιά, η αμφισημία στη σύνθεση της εταιρείας ισοδυναμούσε με αναστολή.
Την ίδια στιγμή, καταγράφονται μεταβιβάσεις μετοχών. Στις 16/11/1998, οι μέτοχοι της «ΑΙΝΕΙΑΣ Α.Ε.», που κατείχε 34,5% του μετοχικού κεφαλαίου της «Καζίνο Ρόδου Α.Ε.», μεταβίβασαν το σύνολο των μετοχών τους στη «RESITO TOURISM INVESTMENT B.V.», η οποία στη συνέχεια μεταβίβασε το ήμισυ στη «AVALON CASINO DEVELOPMENTS B.V.». Οι μεταβιβάσεις εγκρίθηκαν από την Επιτροπή Εποπτείας της Λειτουργίας των Καζίνων, μετά από δέσμευση της Εμπορικής Τράπεζας έναντι του Ελληνικού Δημοσίου και του Δήμου Ροδίων ότι θα τηρήσει τις υποχρεώσεις. Εδώ, η υπόθεση αποκτά και ένα ακόμη χαρακτηριστικό, τη μετατόπιση του επιχειρηματικού σχήματος, ενώ η δημόσια απαίτηση παραμένει ίδια.

Ο Τουριστικός Λιμένας Ρόδου, οι όροι του Δήμου και η παράταση ως «λύση που γεννά νέα αδιέξοδα»
Στις 13/6/2003 καταρτίστηκε σύμβαση παραχώρησης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Δήμου Ροδίων για τη δημιουργία, λειτουργία και εκμετάλλευση του Τουριστικού Λιμένα Ρόδου. Ο Δήμος ανέλαβε την υποχρέωση να κατασκευάσει συγκεκριμένα τεχνικά έργα και εγκαταστάσεις στη ζώνη του λιμένα.
Στο υπηρεσιακό σημείωμα τονίζεται ότι υπήρχε εκδηλωμένο ενδιαφέρον τόσο από την Εμπορική Τράπεζα όσο και από την «Καζίνο Ρόδου Α.Ε.» για τη συγκεκριμένη επένδυση, καθώς και για υπόγεια πάρκινγκ.
Η εταιρεία ζήτησε να παραταθεί ο χρόνος εντός του οποίου θα έπρεπε να εκτελεστούν οι επενδύσεις μέχρι 13/9/2007, ώστε να καταστεί δυνατή η υλοποίησή τους και να καλυφθούν οι συμβατικές υποχρεώσεις.
Εκδόθηκε απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης που παρέτεινε τον χρόνο μέχρι 13/9/2007, υπό προϋπόθεση έγγραφης συναίνεσης του Δήμου Ροδίων.
Η συναίνεση δόθηκε, αλλά με όρους. Εκεί ακριβώς ξεκινά η μακρά αντιπαράθεση. Ο Δήμος, με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, έθεσε όρους που συνδέονταν με προσδιορισμό έργων, υποβολή προμελετών, συγκεκριμένες προθεσμίες και ρήτρες που σχετίζονταν ακόμη και με ενδεχόμενη ανάκληση άδειας σε περίπτωση μη τήρησης υποχρεώσεων.
Οι εταιρείες ζήτησαν άρση των όρων, ο Δήμος αρνήθηκε και περιορίστηκε σε τροποποίηση ώστε να είναι λιγότερο επαχθείς. Το αποτέλεσμα ήταν να προστεθεί μια επιπλέον στρώση αβεβαιότητας. Η παράταση, αντί να αποτελέσει οριστική έξοδο, έγινε ένας νέος κύκλος διαπραγμάτευσης.
Το 2004 προκηρύχθηκε διαγωνισμός για την κατασκευή του τουριστικού λιμένα, με ημερομηνία 15/12/2004. Ο διαγωνισμός απέβη άγονος. Έτσι, ακόμη και στο επίπεδο του βασικού έργου που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως «όχημα» υλοποίησης της υποχρέωσης, η διαδικασία κόλλησε.

Το 2005, οι εξηγήσεις, το ερώτημα για έκπτωση και η γνωμοδότηση 331/22.6.2005
Στις 15/2/2005, η Διεύθυνση Καζίνο ζήτησε από την «Καζίνο Ρόδου Α.Ε.» εξηγήσεις για την εκκρεμότητα.
Η απάντηση αποδίδει ευθύνες στον Δήμο. Στις 10/3/2005, ο υφυπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης υπέβαλε το κρίσιμο ερώτημα αν ο υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης μπορεί, μετά από σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής Εποπτείας της Λειτουργίας των Καζίνων, να κηρύξει έκπτωτη την εταιρεία και να ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας, λόγω μη υλοποίησης της επένδυσης των 20.000.000.000 δρχ.
Η γνωμοδότηση 331/22.6.2005 του Ν.Σ.Κ. έδωσε ένα σαφές πλαίσιο: εάν η εταιρεία δεν προβεί, από υπαιτιότητά της, στην επένδυση, ο υπουργός δύναται μετά την εκπνοή της παραταθείσας προθεσμίας να την κηρύξει έκπτωτη και να ανακαλέσει την άδεια, με σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής. Για πρώτη φορά, η υπόθεση αποκτά μια καθαρή διοικητική «έξοδο» που θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιβολή συνέπειας. Όμως, η έξοδος αυτή παραμένει στη θεωρία.
Η περίοδος 2007 έως 2009
Ακολούθησε μια νέα φάση, όπου ζητήθηκε από την Επιτροπή Εποπτείας να εξετάσει την υπόθεση κατ’ ουσίαν και να υποβάλει πόρισμα για την υπαιτιότητα των μερών και την ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων. Η Επιτροπή διαβίβασε το ζήτημα στη Διεύθυνση Εποπτείας των Καζίνων, η οποία, με εισήγηση 31/1/2007, πρότεινε να κληθούν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να παραστούν και να καταθέσουν προφορικά και με υπομνήματα τις θέσεις τους, ώστε να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.
Η Επιτροπή αποφάσισε αναβολή οριστικής απόφασης και παραπομπή στο Ν.Σ.Κ. Εκδόθηκε η γνωμοδότηση 110/2008, σύμφωνα με την οποία δεν προκύπτει με βεβαιότητα ποιος και σε ποια έκταση ήταν υπαίτιος της μη υλοποίησης, αν δηλαδή ευθύνεται η «Καζίνο Ρόδου Α.Ε.» και η Εμπορική Τράπεζα ή ο Δήμος Ροδίων. Ταυτόχρονα, όμως, η γνωμοδότηση υπογραμμίζει ότι παραμένει ακέραιη η υποχρέωση εκτέλεσης της επένδυσης των 20.000.000.000 δρχ., αναπροσαρμοσμένης σε σημερινές τιμές, και ότι θα έπρεπε να προσδιοριστεί ως προς το εκτελεστέο έργο εντός ευλόγου διαστήματος, με συμφωνία μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου, «Καζίνο Ρόδου Α.Ε.» και Εμπορικής Τράπεζας. Κατά την ίδια γνωμοδότηση, δεν τίθεται τότε θέμα ανάκλησης της άδειας λειτουργίας του καζίνου. Η γνωμοδότηση έγινε αποδεκτή από τον υπουργό Τουριστικής Ανάπτυξης στις 16/2/2009.
Η αποδοχή της γνωμοδότησης, αντί να κλείσει το θέμα, λειτούργησε ως νέα μετάθεση. Η συζήτηση μετακινείται από το «αν έγινε η επένδυση» στο «ποιος φταίει που δεν έγινε», ενώ η ίδια η υποχρέωση παραμένει στον αέρα, περιμένοντας έναν νέο προσδιορισμό έργων και ένα νέο συμφωνημένο πλαίσιο που δεν ήρθε.
Οι αποφάσεις του Δήμου και το αίτημα για νέο χρονοδιάγραμμα, εγγυήσεις και τροποποίηση σύμβασης
Στις 26/2/2009, το δημοτικό συμβούλιο Ροδίων έστειλε έγγραφο προς τον υπουργό Τουριστικής Ανάπτυξης που περιελάμβανε την 780/2008 απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Η απόφαση κατέληγε σε σειρά αιτημάτων, όπως τροποποίηση της σύμβασης που αφορά στην άδεια του Καζίνου Ρόδου, αναπροσαρμογή του ποσού των 20 δισ. δρχ., αναθεώρηση της έννοιας του ανταποδοτικού χαρακτήρα των έργων, κατάρτιση συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος, προσδιορισμό εγγυήσεων για την ολοκλήρωση και νομοθετική πρόβλεψη για τον τρόπο ανάθεσης των έργων. Πρόκειται για μια στιγμή που ο Δήμος επιχειρεί να επαναφέρει το ζήτημα σε πρακτικούς όρους, να μετατρέψει δηλαδή την υποχρέωση σε μετρήσιμη διαδικασία παράδοσης.

Η Διεύθυνση Εποπτείας των Καζίνων επανεισήγαγε την υπόθεση στην Επιτροπή, εκθέτοντας ότι θα πρέπει να συγκληθούν τα αρχικά συμβληθέντα μέρη για νέες συζητήσεις, ώστε να εξευρεθεί κοινό και συμφωνημένο πλαίσιο ως προς το ποια έργα θα εκτελεστούν και σε ποιο χρονικό διάγραμμα.
Ακολούθως, θα έπρεπε να συνταχθεί νέο σχέδιο σύμβασης που να αναφέρεται ειδικά στην υποχρέωση της επένδυσης των 20.000.000.000 δρχ., αναπροσαρμοσμένης σε σημερινές τιμές. Τονίστηκε επίσης η ανάγκη για σαφείς νέους όρους και ασφαλιστικές δικλείδες, ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα απόκλισης ή αναβολής μέσω παρελκυστικών τακτικών.
Επί αυτής της εισήγησης, η Επιτροπή Εποπτείας της Λειτουργίας των Καζίνων εξέδωσε στις 3/6/2009 απόσπασμα πρακτικού και απόφασης, με το οποίο έκρινε ότι δεν έχει αρμοδιότητα να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο σε διαπραγματεύσεις. Η εκπροσώπηση, κατά την απόφαση, ανήκει στον υπουργό Τουριστικής Ανάπτυξης, με υποβοήθηση από τη Διεύθυνση Εποπτείας Καζίνο. Το αποτέλεσμα ήταν ένα ακόμη θεσμικό μπλοκάρισμα, τη στιγμή που απαιτούνταν πολιτική και διοικητική καθοδήγηση.
Η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων στην Ε.Ε.Ε.Π. και το νέο επίπεδο δυσκολίας
Ακολούθησε μια σημαντική εξέλιξη που περιπλέκει περαιτέρω την υπόθεση. Η αρμοδιότητα ελέγχου και εποπτείας των ελληνικών καζίνων μεταβιβάστηκε στην Επιτροπή Ελέγχου και Εποπτείας Παιγνίων, με ρυθμίσεις που προβλέφθηκαν στους νόμους 4002/2011 και 4038/2012 και ολοκληρώθηκαν με το άρθρο 92 του ν. 4182/2013. Υπήρξε ειδική πρόνοια ώστε να εξαιρείται από τη μεταβίβαση ο έλεγχος και η εποπτεία των θεμάτων που αφορούν στα αντισταθμιστικά οφέλη που έχουν συμβατικά αναλάβει να παρέχουν τα καζίνα.
Ωστόσο, επειδή η σύμβαση του 1996 ρυθμίζει μαζί λειτουργικά θέματα και αντισταθμιστικά οφέλη, οποιαδήποτε τροποποίησή της είναι ενδεχόμενο να απαιτεί σύμπραξη του Υπουργείου Τουρισμού και της Ε.Ε.Ε.Π.. Δηλαδή, ακόμη και η διοικητική «πόρτα» που θα οδηγούσε σε νέα συμφωνία, πλέον περνά μέσα από περισσότερους μηχανισμούς.
Το ζήτημα είχε μετατραπεί σε θεσμική ρουτίνα. Η υπόθεση δεν έμεινε ανοικτή επειδή δεν υπάρχουν κείμενα. Υπάρχουν υπουργικές αποφάσεις, συμβάσεις, παρατάσεις, δημοτικές αποφάσεις, γνωμοδοτήσεις του Ν.Σ.Κ., εισηγήσεις υπηρεσιών, πρακτικά επιτροπών. Έμεινε ανοικτή επειδή δεν μετατράπηκε ποτέ σε συγκεκριμένο, δεσμευτικό και εκτελεστό σχέδιο έργων με χρονικά ορόσημα, ασφαλιστικές δικλείδες και συνέπειες που να ενεργοποιούνται χωρίς νέες ερμηνείες.
Το σκάνδαλο των 20.000.000.000 δρχ. του Καζίνου Ρόδου συνιστά ένα διαχρονικό πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα σε συμβατικές υποχρεώσεις και σε θεσμικές ασάφειες. Και έτσι, μια υπόσχεση που παρουσιάστηκε ως αναπτυξιακή ανταπόδοση για τη λειτουργία ενός καζίνου, κατέληξε να αποτελεί παράδειγμα ενός κράτους που καταγράφει τις εκκρεμότητές του με ευλάβεια, αλλά δυσκολεύεται να τις λύνει.
Το τελικό αποτύπωμα στη Ρόδο δεν μετριέται σε σελίδες εγγράφων, αλλά σε έργα που δεν έγιναν, σε χρόνια που πέρασαν και σε μια δημόσια αίσθηση ότι, στην Ελλάδα, ακόμη και τις ρητές υποχρεώσεις μπορούν να «ανοίξουν τη γη και να τις καταπιούν».

Πού χάθηκαν τα 20 δισ. του Καζίνου Ρόδου και γιατί το «αντισταθμιστικό πακέτο» δεν έγινε ποτέ πράξη

Ο πυρήνας της είδησης δεν βρίσκεται στη φράση «ετήσιο μίσθωμα 625.000 ευρώ» αλλά σε αυτό που δεν εξασφαλίστηκε παράλληλα. Η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου να κινηθεί προς μια πολυετή παράταση για το ακίνητο των Ρόδων, με ορίζοντα που μπορεί να φτάσει έως 30 έτη, έρχεται σε μια στιγμή όπου η πόλη κουβαλά ακόμη το βάρος ανεκπλήρωτων υποχρεώσεων σε έργα αντισταθμιστικού χαρακτήρα ύψους 20 δισ. δρχ. από το 1996 και ταυτόχρονα βλέπει στο τραπέζι να παρουσιάζονται ως «όφελος» εργασίες που γίνονται κυρίως για να αναβαθμιστεί το κτήριο που ήδη εκμεταλλεύεται ο μισθωτής.
Αποτυπώθηκε στην συνεδρίαση ότι η παράταση στηρίζεται σε εκτίμηση αγοραίας μισθωτικής αξίας, με προτεινόμενο τίμημα 625.000 ευρώ ετησίως και με επίκληση θεσμικού πλαισίου που προβλέπει επιχειρηματικό πλάνο εκσυγχρονισμού και ανακαίνισης. Το ζητούμενο όμως για την τοπική κοινωνία δεν είναι αν υπάρχει μια τεχνική εκτίμηση, αλλά αν η πολιτική διαπραγμάτευση στάθηκε στο ύψος της ιστορίας και του μεγέθους της υπόθεσης.

Γιατί το 625.000 ευρώ τον χρόνο χαρακτηρίζεται χαμηλό στην πράξη
Το ποσό των 625.000 ευρώ αντιστοιχεί σε περίπου 52.083 ευρώ τον μήνα. Σε απόλυτους αριθμούς δεν είναι μικρό, όμως η κριτική δεν γίνεται στο κενό. Γίνεται σε σύγκριση με άλλες δημοτικές μισθώσεις, με τις δυνατότητες του συγκεκριμένου ακινήτου, αλλά και με τα έσοδα που μπορεί να αποκομίσει ο Δήμος από πολύ πιο απλές δραστηριότητες.
Σε δημόσια καταγραφή για το Ακταίον εμφανίζεται μηνιαίο μίσθωμα 8.550 ευρώ, δηλαδή περίπου 10.000 ευρώ τον μήνα ως τάξη μεγέθους. Η σύγκριση δεν γίνεται για να εξισωθούν ανόμοια ακίνητα, αλλά για να αναδειχθεί το βασικό ερώτημα: πώς αποτιμάται ένα εμβληματικό συγκρότημα όπως το “Ρόδων” με δραστηριότητες υψηλής εμπορικής αξίας, όταν άλλες μισθώσεις σε «κανονικά» ακίνητα κινούνται με σταθερό μίσθωμα και χωρίς την ίδια ιστορική επιβάρυνση.
Ακόμη πιο αιχμηρή είναι η σύγκριση με τα έσοδα από απλή χρήση αιγιαλού και παραλίας. Σε διακήρυξη ηλεκτρονικής δημοπρασίας του Δήμου Ρόδου καταγράφονται τιμές εκκίνησης ανά θέση που φτάνουν και τις 71.000 ευρώ ετησίως, ενώ υπάρχουν και άλλες θέσεις με δεκάδες χιλιάδες ευρώ ως τιμή εκκίνησης. Αυτό σημαίνει ότι σε συγκεκριμένα «πόστα» η απλή εκμετάλλευση ομπρελών και καθισμάτων μπορεί να αποφέρει ποσά πολλαπλάσια από όσα φαντάζεται κανείς για μια περιορισμένη επιφάνεια, την ώρα που ένα ακίνητο στρατηγικής σημασίας για την πόλη «κλειδώνει» με τίμημα που δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη δέσμη δημοτικών κερδών και έργων.
Η ουσία της κριτικής, όπως διατυπώνεται, είναι ότι το δημοτικό συμβούλιο όφειλε να εξασφαλίσει ένα συνολικό πακέτο ανταποδοτικότητας ανάλογο όχι μόνο της εμπορικής αξίας αλλά και των υπεσχημένων επενδύσεων του παρελθόντος. Αυτό δεν αποτυπώνεται με καθαρό τρόπο στο αποτέλεσμα που φτάνει για ψήφιση.

Η μεγάλη εκκρεμότητα από το 1996 και το μέγεθος που δεν επιτρέπεται να σβήσει με τον χρόνο
Στα έγγραφα που αφορούν στη μη εκτέλεση υποχρέωσης, καταγράφεται ότι η άδεια λειτουργίας συνδέθηκε με επένδυση 20.000.000.000 δραχμών, ποσό που αποτυπώνεται και ως 58.694.057,00 ευρώ, με αναφορά σε όρο άδειας και σε δυνατότητα κυρώσεων λόγω παράβασης ουσιώδους όρου.
Το γεγονός ότι αυτή η υποχρέωση δεν κλείνει οριστικά, παρά το ότι αποτελεί ιστορικό πυρήνα της υπόθεσης, είναι αυτό που κάνει τη σημερινή παράταση πολιτικά ευάλωτη. Γιατί μια νέα συμφωνία δεκαετιών, χωρίς ρητή σύνδεση με ουσιαστικά έργα για την πόλη, δημιουργεί την εικόνα ότι η εκκρεμότητα μετατρέπεται από χρέος σε «ιστορία».
Σε οικονομικές αναφορές του υλικού εμφανίζεται επίσης το στοιχείο ότι το επενδυτικό πρόγραμμα περιγράφεται ως ύψους περίπου 59 εκατ. ευρώ και ότι στο παρελθόν έχει τεθεί η θέση πως υπόχρεος δεν είναι ο σημερινός φορέας εκμετάλλευσης αλλά προηγούμενος τραπεζικός μέτοχος. Αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί η πόλη βρίσκεται ξανά και ξανά στο ίδιο σημείο, δηλαδή σε μια μετακύλιση ευθύνης που λειτουργεί ως μηχανισμός αδράνειας. Όμως για τη Ρόδο το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα επικαλεστεί τι, αλλά αν θα υπάρξει επιτέλους σύμβαση που να παράγει έργο με χρονοδιάγραμμα και εγγύηση.
Τα 6 εκατ. ευρώ για ανακαίνιση και αποκατάσταση δεν είναι ανταποδοτικό για την πόλη
Ένα από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο είναι ότι θα δοθούν 6 εκατ. ευρώ για εργασίες ανακαίνισης και αποκατάστασης του κτηρίου. Το πρόβλημα δεν είναι ότι το κτηριο δεν χρειάζεται παρεμβάσεις. Το πρόβλημα είναι ο χαρακτηρισμός.
Στο πλαίσιο που περιγράφεται η ανακαίνιση και ο εκσυγχρονισμός αποτελούν μέρος του επιχειρηματικού πλάνου που συνδέεται με την παράταση. Άρα πρόκειται για επένδυση που αυξάνει την αξία του ίδιου του ακινήτου και ενισχύει την εμπορική εκμετάλλευση του φορέα που ήδη το αξιοποιεί εδώ και περίπου 30 χρόνια. Με αυτή τη λογική, τα 6 εκατ. ευρώ δεν μπορούν να παρουσιαστούν ως αντιστάθμισμα προς την πόλη. Είναι επένδυση για το ίδιο το προϊόν της εκμετάλλευσης.
Η διαφορά ανάμεσα στο «έργο για το ακίνητο» και στο «έργο για την πόλη» είναι το βασικό δημοσιογραφικό κλειδί. Αν η Ρόδος συζητά για ανταποδοτικότητα, αυτή δεν μπορεί να περιορίζεται σε εργασίες που θα γίνουν μέσα στα όρια του ίδιου χώρου και θα επιστρέψουν ως υπεραξία στον μισθωτή.

ΔΗΦΟΔΩ και παραίτηση από απαιτήσεις περίπου 5 εκατ. ευρώ, όχι ως χάρη αλλά ως ελάχιστη αφετηρία
Το τρίτο σημείο της κριτικής αφορά στην πολιτική ανάγνωση του ΔΗΦΟΔΩ και στην υπόσχεση της δημοτικής αρχής ότι θα επιδιώξει και θα απαιτήσει την διαγραφή της απαίτησης ύψους 5 εκατ. ευρώ της Καζίνο Ρόδου ΑΕ από αναδρομική διεκδίκηση του φόρου που κέρδισε αμετακλήτως.
Εδώ προκύπτει το πολιτικό συμπέρασμα που διατυπώνεται καθαρά: η παραίτηση από τέτοιες απαιτήσεις δεν μπορεί να εμφανίζεται ως «νίκη» της δημοτικής αρχής εφόσον τίθεται ως αίτημα μέσα στη διαπραγμάτευση. Θα έπρεπε να αποτελεί αυστηρή προϋπόθεση για να ανοίξει ο διάλογος για νέα παράταση, ακριβώς επειδή μια πολυετής σύμβαση δεν μπορεί να συνυπάρχει με πιθανό δημοτικό κόστος πολλών εκατομμυρίων από αναδρομικές διεκδικήσεις.
Με απλά λόγια, όταν μια πλευρά ζητά να παραταθεί μια εκμετάλλευση δεκαετιών, η άλλη πλευρά δεν μπορεί να ξεκινά από το «θα δούμε αργότερα» για απαιτήσεις που απειλούν τα ταμειακά του Δήμου. Η προϋπόθεση πρέπει να είναι καθαρή από την πρώτη μέρα.
Οικονομικό ρίσκο και φορολογικές σκιές ως φόντο μιας μακράς δέσμευσης
Επιπλέον οι φορολογικές υποθέσεις της επιχείρησης είναι ένα άλλο μείζον θέμα καθώς επηρεάζουν την αξιολόγηση αξιοπιστίας και ρίσκου για μια νέα μακρόχρονη σύμβαση. Υπήρξαν διώξεις για κακουργηματική φοροδιαφυγή και ανακριβή υποβολή ΦΠΑ, με εντολή καταβολής περίπου 8,5 εκατ. ευρώ προς το Ελληνικό Δημόσιο. Υπήρξαν καταλογισμοί πρόσθετων φόρων και προσαυξήσεων περίπου 16 εκατ. ευρώ ενώ έχουν υπάρξει ρυθμίσεις, συμφωνίες και ορίζοντες αποπληρωμής πολλών ετών στο πλαίσιο διαδικασιών εξυγίανσης, καθώς και επισημάνσεις που παραπέμπουν σε περίοδο αυξημένης αβεβαιότητας. Η εταιρεία έχει πετύχει και είναι γνωστό την υπαγωγή της στις ευεργετικές διατάξεις του πτωχευτικού κώδικα.
Όταν όλα αυτά αποτελούν μέρος του ιστορικού, το να δεσμεύεται ο Δήμος με ορίζοντα δεκαετιών χωρίς «σκληρές» εγγυήσεις εκτέλεσης και χωρίς προϋποθέσεις καθαρού μηδενισμού των διεκδικήσεων που μπορούν να επιβαρύνουν τον Δήμο, δημιουργεί εύλογες αντιδράσεις.
Η ιδέα της ανοιχτής διαδικασίας και γιατί το σενάριο του ανταγωνισμού επανέρχεται
Το τέταρτο σημείο είναι πολιτικό και οικονομικό μαζί. Αν το ακίνητο έμπαινε σε ανοιχτή διαδικασία με πραγματικό ανταγωνισμό, η εκτίμηση που ακούγεται είναι ότι τα έσοδα του Δήμου θα μπορούσαν να είναι πολλαπλάσια, ενώ θα υπήρχε και δυνατότητα να ενσωματωθούν ανταποδοτικά έργα με σαφή ορισμό, χρονοδιάγραμμα και ρήτρες.
Η εμπειρία δημοπρασιών δείχνει ότι όταν οι όροι είναι καθαροί και υπάρχει ενδιαφέρον, οι τιμές διαμορφώνονται δυναμικά και τα ποσά ανεβαίνουν. Και γι’ αυτό ακριβώς η επιλογή της παράτασης με συγκεκριμένο τίμημα, χωρίς ένα εξίσου συγκεκριμένο πακέτο ανταποδοτικών έργων για την πόλη, αντιμετωπίζεται ως χαμένη ευκαιρία.

Το συμπέρασμα που προκύπτει από το σύνολο του κειμένου και του φακέλου
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι το μίσθωμα που προτείνεται είναι 625.000 ευρώ. Είναι ότι η πόλη δεν εξασφάλισε οφέλη ανάλογα των υπεσχημένων επενδύσεων που συνδέθηκαν ιστορικά με την άδεια και που αποτυπώνονται ως υποχρέωση 58.694.057,00 ευρώ.
Είναι επίσης ότι τα 6 εκατ. ευρώ για εργασίες ανακαίνισης και αποκατάστασης δεν αποτελούν ανταποδοτικό για τη Ρόδο αλλά επένδυση για το ακίνητο που ήδη αξιοποιείται επί δεκαετίες.
Και είναι ότι το κεφάλαιο ΔΗΦΟΔΩ, με απαιτήσεις που στη δημόσια συζήτηση αποτιμώνται συνολικά γύρω στα 5 εκατ. ευρώ δεν αντιμετωπίστηκε ως προϋπόθεση μηδενισμού πριν ανοίξει οποιαδήποτε συζήτηση παράτασης, αλλά ως αντικείμενο «διαχείρισης» μέσα στον διάλογο.
Αυτό είναι που κάνει τον φάκελο του “Ρόδων” να μην μοιάζει με μια απλή μίσθωση. Μοιάζει με υπόθεση όπου η πόλη παγώνει το μέλλον της δημόσιας περιουσίας της για δεκαετίες, χωρίς να έχει κλείσει πρώτα τα χρέη του παρελθόντος, χωρίς να έχει κατοχυρώσει έργα για τον δημόσιο χώρο και χωρίς να έχει θέσει ως αφετηρία του διαλόγου την παραίτηση από διεκδικήσεις που μπορούν να γυρίσουν ως λογαριασμός στα δημοτικά ταμεία.

Kαζίνο Ρόδου: Μίσθωμα 625.000 ευρώ τον χρόνο και ανοιχτοί λογαριασμοί δεκαετιών

Η συζήτηση για την παράταση της μίσθωσης του δημοτικού ακινήτου στη Δημοτική Ενότητα Ρόδου όπου στεγάζονται το καζίνο και το «Ξενοδοχείο των Ρόδων» θα αποτελέσει το κεντρικό θέμα της Τακτικής Συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου τη Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2025 στις 15:00.
Η εισήγηση προβλέπει απόφαση επί της παράτασης με βάση το άρθρο 41 του Ν. 4605 του 2019 και τα ειδικά παραρτήματα του ακινήτου, ενώ περιλαμβάνονται κρίσιμα έγγραφα των οικονομικών υπηρεσιών, της νομικής υπηρεσίας και πιστοποιημένη εκτίμηση αγοραίας μισθωτικής αξίας με προτεινόμενο μίσθωμα 625.000 ευρώ ετησίως.

Το ιστορικό βάθος του φακέλου και οι δεσμεύσεις που μένουν ανοιχτές
Το συμφωνητικό υπομίσθωσης για το ιστορικό «Ξενοδοχείο των Ρόδων» υπογράφηκε στις 24 Ιανουαρίου 1997 με διάρκεια έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026. Η σύμβαση προέβλεπε ότι η διαδικασία διαπραγμάτευσης για την παράταση έπρεπε να εκκινήσει τουλάχιστον 2 έτη πριν από τη λήξη και να έχει ολοκληρωθεί με έγγραφη συμφωνία τουλάχιστον 1 έτος πριν από τη λήξη.
Παράλληλα, η τότε συμφωνία προέβλεπε καταβολές υπέρ του Δήμου ως ποσοστό των εσόδων, αλλά και υλοποίηση έργων αντισταθμιστικού χαρακτήρα ύψους 20 δισ. δραχμών στην πόλη της Ρόδου.
Οι μνήμες από την μη υλοποίηση των προβλεπόμενων έργων παραμένουν ζωντανές και λειτουργούν ως βαριά σκιά πάνω από κάθε νέα διαπραγμάτευση.
Το θεσμικό πλαίσιο και η  εισήγηση
Η διοίκηση καλείται να αποφασίσει για την παράταση μίσθωσης με βάση συσσωρευμένο νομικό οπλοστάσιο που περιλαμβάνει το Π.Δ. 34 του 1995 περί εμπορικών μισθώσεων, ειδικές ρυθμίσεις για μισθώσεις ακινήτων ΟΤΑ, καθώς και το άρθρο 41 του Ν. 4605 του 2019 που επιτρέπει παρατάσεις έως 12 έτη εφόσον υπάρχει εγκεκριμένο βιώσιμο επιχειρηματικό πλάνο εκσυγχρονισμού και ανακαίνισης και δεν υφίστανται ληξιπρόθεσμες οφειλές.
Στον φάκελο της υπόθεσης έχουν κατατεθεί αίτηση παράτασης από το 2024, επιχειρηματικό πλάνο για εκσυγχρονισμό και απόφαση της Κοινότητας Ρόδου που γνωμοδοτεί κατά πλειοψηφία υπέρ της παράτασης με την ίδια χρήση, ενώ υπάρχει και γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας υπέρ της δυνατότητας παράτασης έως 30 έτη, στηριζόμενη στις ειδικές προβλέψεις και την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων.

Τα οικονομικά δεδομένα και το πραγματικό τίμημα για τον Δήμο
Η εκτίμηση αγοραίας μισθωτικής αξίας που παραδόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2025 προτείνει ετήσιο μίσθωμα 625.000 ευρώ. Το ποσό αυτό αποτελεί σημείο αναφοράς για την αναπροσαρμογή που επί χρόνια δεν εφαρμόστηκε ομαλά, σύμφωνα με πληροφορίες από τη διοικητική διαχείριση.
Παράλληλα, το ισχύον μοντέλο ποσοστιαίων καταβολών αναφέρει 2% επί των μικτών κερδών των παιγνίων και 2% επί των ακαθαρίστων εσόδων των ξενοδοχειακών και λοιπών εκμεταλλεύσεων, ποσοστά που χρειάζονται επανυπολογισμό με σύγχρονη βάση δεδομένων και μετά από πλήρη φορολογικό και λογιστικό έλεγχο για την ορθή προσμέτρηση των εσόδων.
Η εκτίμηση και το επιχειρηματικό πλάνο που έχει εγκριθεί από αρμόδια υπηρεσία δημιουργούν ένα τεχνικό υπόβαθρο, αλλά η πολιτική απόφαση παραμένει εξαιρετικά απαιτητική.
Οι θεσμικές εκκρεμότητες από την παλαιά διαχείριση
Για χρόνια η διαχείριση των μισθωμάτων παρέμεινε στην υπό εκκαθάριση δημοτική επιχείρηση, παρότι σύμφωνα με έγγραφα είχε εξοφληθεί δάνειο για το οποίο είχαν ενεχυριαστεί τα μισθώματα. Η μη έγκαιρη ανάκληση της σχετικής παραχώρησης στέρησε από τον Δήμο τη δυνατότητα να εισπράττει άμεσα τα μισθώματα και να ελέγχει στενότερα την πορεία των πληρωμών.
Επίσης, η υπεκμίσθωση του ξενοδοχειακού σκέλους από τη μισθώτρια σε τρίτη εταιρεία άνοιξε νέο κύκλο ερωτημάτων για τη διαφάνεια του πραγματικού κύκλου εργασιών και την επίπτωση στα ποσοστιαία έσοδα.
Στον σημερινό φάκελο η οικονομική υπηρεσία βεβαιώνει μη ύπαρξη ληξιπρόθεσμων οφειλών, ωστόσο αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη αυστηρών ελεγκτικών μηχανισμών για όλη τη διάρκεια της παράτασης.
Οι δεσμεύσεις για τα αντισταθμιστικά έργα που δεν έγιναν και η ανάγκη για ρήτρες
Η πόλη θυμάται. Η τότε πρόβλεψη για έργα αντισταθμιστικού χαρακτήρα ύψους 20 δισ. δραχμών δεν υλοποιήθηκε, ενώ κατά καιρούς διατυπώθηκαν εξαγγελίες για επενδύσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που επίσης έμειναν χωρίς απτό αποτέλεσμα.
Η νέα σύμβαση δεν μπορεί να επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος. Απαιτείται σαφές παράρτημα έργων με κοστολόγηση, χρονοδιάγραμμα, πηγές χρηματοδότησης, περιβαλλοντικές άδειες και παραδοτέα ανά τρίμηνο. Χωρίς δεσμευτικές ρήτρες, τα έργα κινδυνεύουν να μείνουν ξανά υπόσχεση.

Τι θα εξεταστεί στη συνεδρίαση και ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα
Το Δημοτικό Συμβούλιο καλείται να σταθμίσει: την παράταση για έως 30 έτη, το ύψος του ετήσιου μισθώματος, την αναπροσαρμογή του με ρήτρα τιμαρίθμου και τουριστικής συγκυρίας, την αναδιάρθρωση των ποσοστιαίων εσόδων, την υποχρέωση υλοποίησης συγκεκριμένου επενδυτικού σχεδίου ανακαίνισης και αναβάθμισης μνημειακών στοιχείων του ακινήτου, τον έλεγχο για υπεκμισθώσεις και διακριτή λογιστική απεικόνιση ανά δραστηριότητα, την κοινωνική διάσταση της λειτουργίας του καζίνο και τις προβλέψεις για τους εργαζόμενους.
Στο τραπέζι βρίσκεται και η γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας που τεκμηριώνει το νόμιμο έρεισμα της παράτασης εφόσον τηρηθούν οι προϋποθέσεις και αποφασιστούν οι ειδικοί όροι από το πολιτικό όργανο.
Προτεινόμενο πλέγμα όρων για να προστατευθεί το δημόσιο συμφέρον
Για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών και να θωρακιστεί ο Δήμος απέναντι σε κινδύνους, το συμβούλιο οφείλει να ενσωματώσει στη σύμβαση μια δέσμη όρων που θα εφαρμόζονται χωρίς παρεκκλίσεις:
Πρώτον, ρήτρα υποχρεωτικών αντισταθμιστικών έργων με σαφή περιγραφή, εγκεκριμένη μελέτη, αναλυτικό προϋπολογισμό και κλιμακωτά ορόσημα. Κάθε ορόσημο να συνοδεύεται από εγγυητική επιστολή καλής εκτέλεσης που θα καταπίπτει αυτομάτως αν υπάρξει υπαιτιότητα καθυστέρησης.
Δεύτερον, ταμειακός λογαριασμός δεσμευμένης χρήσης για αντισταθμιστικά. Ποσοστό των μηνιαίων μισθωμάτων και των ποσοστιαίων εσόδων να κατευθύνεται σε ειδικό escrow με συνδικαιούχο τον Δήμο ώστε η ροή να είναι ασφαλής.
Τρίτον, ανεξάρτητος έλεγχος εσόδων. Ετήσιο audit από πιστοποιημένο οίκο με πρόσβαση σε πρωτογενή δεδομένα παιγνίων και ξενοδοχειακών υπηρεσιών. Το πόρισμα να κατατίθεται στο Δημοτικό Συμβούλιο και να δημοσιοποιείται με απόρρητα εμπορικά στοιχεία ανωνυμοποιημένα.
Τέταρτον, επανακαθορισμός της βάσης υπολογισμού του 2% ώστε να μην υπάρχουν κενά. Σαφής ορισμός των μικτών κερδών και των ακαθαρίστων εσόδων με ενιαία λογιστική πολιτική, διακριτή ανά εκμετάλλευση και χωρίς συμψηφισμούς που μειώνουν τεχνητά την εισπρακτέα βάση.
Πέμπτον, ρήτρα απαγόρευσης υπεκμισθώσεων χωρίς προηγούμενη έγκριση του Δήμου και με υποχρεωτική κοινοποίηση όλων των οικονομικών όρων στον ελεγκτικό μηχανισμό του Δήμου ώστε να μην αλλοιώνεται η φορολογητέα βάση.
Έκτον, κοινωνικές πρόνοιες. Ρητή υποχρέωση τήρησης συλλογικών συμβάσεων και προγράμματος πρόληψης εθισμού με χρηματοδότηση δράσεων ενημέρωσης, καθώς και υποστήριξη δομών ψυχικής υγείας σε συνεργασία με τον Δήμο.
Έβδομον, ρήτρα γεωπολιτικού κινδύνου. Πρόβλεψη για απόθεμα ασφαλείας στη δεσμευμένη γραμμή χρηματοδότησης των έργων ώστε σε περιόδους διεθνών κρίσεων να μην παγώνουν οι υποχρεώσεις προς την πόλη.
Όγδοον, αναθεώρηση μισθώματος ανά 3 έτη με αντικειμενικό δείκτη και δυνατότητα έκτακτης αναθεώρησης αν προκύψει μεταβολή άνω του 15% στα έσοδα ή στις τιμές της τουριστικής αγοράς. Η προτεινόμενη σημερινή αγοραία μισθωτική αξία των 625.000 ευρώ να λειτουργεί ως ελάχιστο σημείο εκκίνησης της νέας κλίμακας.
Η πολιτική ατμόσφαιρα και οι περιορισμένες αντοχές του χρόνου
Ο χρόνος πιέζει αφού η αρχική σύμβαση εκπνέει στο τέλος του 2026 και η προθεσμία για έγγραφη συμφωνία ένα έτος πριν από τη λήξη αποτελεί σαφές ορόσημο.
Σήμερα υπάρχει στο τραπέζι αίτηση παράτασης, εγκεκριμένο επιχειρηματικό πλάνο και εξειδικευμένες γνωμοδοτήσεις. Απομένει η πολιτική βούληση να μεταφραστεί σε δεσμευτικούς όρους με διαφάνεια και λογοδοσία.
Η Ρόδος χρειάζεται συμφωνία που θα εξασφαλίζει σταθερό εισόδημα, σεβασμό στο εμβληματικό ακίνητο και κυρίως υλοποίηση συγκεκριμένων έργων μέσα στην πόλη. Η παράταση μπορεί να αποδειχθεί επωφελής μόνο αν συνοδευτεί από ρήτρες, ελέγχους και σαφή χρονοδιαγράμματα. Τα λάθη του παρελθόντος υπάρχουν για να δείχνουν δρόμο και όχι για να επαναλαμβάνονται. Το διακύβευμα δεν είναι η παράταση καθαυτή.
Είναι η αξιοπιστία της πόλης απέναντι στους κατοίκους της και η δίκαιη ανταπόδοση από μια εκμετάλλευση που ισχυρίζεται ότι υπηρετεί τον τουρισμό και την τοπική ανάπτυξη.

Κρίσιμη συνεδρίαση για την παράταση μίσθωσης του «Ξενοδοχείου των Ρόδων» και το αποτύπωμα του καζίνο στην Ρόδο

Μία σειρά από «καυτά» ζητήματα θα απασχολήσουν τη Δημοτική Αρχή Ρόδου, που καλείται να τα φέρει άμεσα προς συζήτηση και λήψη αποφάσεων στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Σύμφωνα με όσα δήλωσε προς τη “δ” ο αντιδήμαρχος Οικονομικών, κ. Κώστας Χαλκιάς, επίκεινται διαδοχικές συνεδριάσεις που θα προγραμματιστούν από την επόμενη εβδομάδα (πέραν της καθιερωμένης συνεδρίασης της λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής) για θέματα που πρέπει να συζητηθούν και να ληφθούν σχετικές αποφάσεις πριν από το τέλος του έτους.
«Τα θέματα τα οποία επίκεινται να φέρουμε στο Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου για να συζητηθούν και να ληφθούν αποφάσεις είναι α. η ψήφιση του Τεχνικού Προγράμματος, β. η επικαιροποίηση των ανταποδοτικών τελών, γ. ο προϋπολογισμός για το έτος 2026 και ακολουθούν:
1. Η παράταση μίσθωσης της ΚΑΖΙΝΟ Α.Ε. (έχει ήδη εγκριθεί κατά πλειοψηφία από τη Δημοτική Κοινότητα Ρόδου σε προηγούμενη συνεδρίασή της)
2. Το ακίνητο του “Ψιμόριφου”.
Τόσο το Τεχνικό Πρόγραμμα όσο και ο Προϋπολογισμός, επιβάλλεται να συζητηθούν σε ξεχωριστές συνεδριάσεις. Υπάρχει το ενδεχόμενο να συζητήσουμε την επικαιροποίηση των ανταποδοτικών τελών μαζί με το Τεχνικό Πρόγραμμα – θα δούμε εάν είναι εφικτό να γίνει. Όσον αφορά στην παράταση μίσθωσης της ΚΑΖΙΝΟ Α.Ε. ενδεχομένως να μην είναι σε ξεχωριστή συνεδρίαση. Άλλωστε έχουμε μπροστά μας και την καθιερωμένη συνεδρίαση της λογοδοσίας, οπότε θα πρέπει να τα προγραμματίσουμε όλα για το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Είναι πολλές οι εκκρεμότητες και τα σοβαρά αυτά θέματα πρέπει να συζητηθούν και να ληφθούν αποφάσεις πριν από τον Δεκέμβριο καθώς οδεύουμε προς το τέλος του έτους» -όπως υπογράμμισε ο κ. Χαλκιάς.
Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενες συνεδριάσεις αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς θα αποτελέσουν σημείο αιχμής για τα σοβαρά ζητήματα της Ρόδου και θα είναι ευκαιρία να ακουστούν όλες οι θέσεις, οι απόψεις αλλά και οι προτάσεις γι’ αυτά.

Δήμος Ρόδου: «Καυτή» περίοδος για τη Δημοτική Αρχή

Η υπόθεση που έχει προκαλέσει αναστάτωση σε όλη τη χώρα ξετυλίγεται μέσα από ένα ογκώδες σώμα εγγράφων. Από το υλικό προκύπτει ότι οι κινήσεις της οργάνωσης είχαν διάρκεια, σκηνοθεσία και στόχευση. Το αφήγημα των τάχα «σίγουρων» αποδόσεων σε επένδυση που συνδεόταν με το καζίνο στο Λουτράκι, με συνεννοήσεις σε σουίτες και με την επίδειξη μετρητών και χρυσού, αποτυπώνεται πλέον σε δικογραφικά δεδομένα με ημερομηνίες, ποσά, έγγραφα και κατονομαζόμενους ρόλους.
Στον κορμό αυτών των στοιχείων, ανάμεσα στα θύματα, καταγράφεται ρητά και ένας 61χρονος ημεδαπός από τη Ρόδο, του οποίου η εμπλοκή φωτίζει πώς τα δίχτυα της μεθόδευσης έφτασαν έως τις ακριτικές κοινότητες.
Τι δείχνει το υλικό για τη δράση της ομάδας
Νέα στοιχεία έχουν ειδικότερα αποκαλυφθεί σ’ όλη τη χώρα για τη δράση του επιχειρηματία Βαγγέλη Βουγιουκλάκη, ο οποίος συνελήφθη ως κεντρικό πρόσωπο κυκλώματος απάτης που φέρεται να αποκόμισε παράνομα κέρδη άνω του 1,3 εκατομμυρίων ευρώ.
Ο κατηγορούμενος επιχειρηματίας επιχειρούσε να καλλιεργήσει εικόνα ατόμου με ισχυρές προσβάσεις και σημαντικές γνωριμίες, προκειμένου να κερδίζει την εμπιστοσύνη των υποψήφιων θυμάτων του – κυρίως εύπορων επαγγελματιών.
Ενδεικτική του τρόπου δράσης του είναι η έντονη παρουσία του στα κοινωνικά δίκτυα, όπου δημοσίευε πλούσιο φωτογραφικό και οπτικό υλικό. Σε πολλές αναρτήσεις εμφανίζεται να φωτογραφίζεται δίπλα σε κυβερνητικά στελέχη, πολιτικούς, βουλευτές και υπουργούς, επιχειρώντας να ενισχύσει το δημόσιο προφίλ του.

Μάλιστα αυτό που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση είναι η παρουσία του μέσα στο κτίριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών (ΓΑΔΑ) και συγκεκριμένα στα κεντρικά γραφεία του ελληνικού FBI, της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος,
Με την ευκαιρία μια δωρεάς των ΑΧΕΠΑΝΣ και σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε εμφανίζεται ο ίδιος δίπλα σε ηγετικά στελέχη του ελληνικού FBI, ακόμα και να πραγματοποιεί ομιλία στο πλαίσιο της εκδήλωσης.
Σύμφωνα με την Αστυνομία ο Βαγγέλης Βουγιουκλάκης μαζί με άλλο ένα ηγετικό μέλος της σπείρας και άλλα τρία άτομα κατηγορούνται για πλαστογραφίες και απάτες, τετελεσμένες και σε απόπειρα, κατά συναυτουργία και κατ’ εξακολούθηση, κατηγορούμενα και για ηθική αυτουργία σε ληστεία καθώς και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα.
Οι συλληφθέντες τουλάχιστον από το 2023 συγκρότησαν και εντάχθηκαν σε εγκληματική οργάνωση, εντοπίζοντας οικονομικά εύρωστους επαγγελματίες και παρουσιάζοντας ψευδή επενδυτική ευκαιρία σε καζίνο, με υποτιθέμενες μηνιαίες αποδόσεις 10%–20%.

Πώς λειτουργούσε το κύκλωμα
Η βάση τους ήταν το καζίνο και το ξενοδοχείο στο Λουτράκι. Ο αρχηγός εμφανιζόταν ως υψηλόβαθμο στέλεχος του καζίνο, ενώ για να πείσουν τα θύματά τους τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης πραγματοποιούσαν συναντήσεις σε σουίτες του ξενοδοχείου, όπου τους επεδείκνυαν μεγάλα ποσά μετρητών, χρυσές λίρες, ράβδους χρυσού και πολύτιμους λίθους. Κατά περίπτωση, παρουσίαζαν και πλαστές επιταγές ως δήθεν αποδεικτικά των κερδών τους.
Όταν τα θύματα ζητούσαν πίσω τα χρήματά τους, η οργάνωση προέβαλε διάφορα προσχήματα καθυστερώντας συστηματικά την επιστροφή τους. Μάλιστα, χαρακτηριστικό της δράσης τους, αποτελεί η χρήση ακραίας βίας, με σκηνοθετημένη ληστεία και πρόκληση σωματικών βλαβών σε ένα θύμα, ενώ σε άλλη περίπτωση σκηνοθέτησαν «σύλληψη» του υπαρχηγού από άτομα που παρίσταναν τους αστυνομικούς, αφαιρώντας μεγάλο χρηματικό ποσό με πρόσχημα την κατάσχεση.
Μέχρι στιγμής έχουν εξιχνιαστεί 13 περιπτώσεις, τετελεσμένες και σε απόπειρα, με το παράνομο οικονομικό όφελος που αποκόμισαν τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης να υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 1.300.000 ευρώ.
Οπως αποκαλύπτει σήμερα η «δημοκρατική» o χρόνος τέλεσης για τον κεντρικό κορμό της υπόθεσης ξεκινά τον Δεκέμβριο του 2023 και διατρέχει όλο το 2024 και το 2025, με επίκεντρο την περιοχή του Λουτρακίου.
Η μεθοδολογία είναι επαναλαμβανόμενη. Η υπόσχεση σταθερής απόδοσης σε υποτιθέμενη επένδυση, η επίδειξη πλούτου και κατά περίπτωση πλαστών επιταγών, αλλά και η κλιμάκωση σε σκηνοθετημένα επεισόδια όταν ζητούνταν επιστροφές χρημάτων, συνθέτουν την εικόνα που περιγράφεται στα φύλλα της προανάκρισης.

Ως κατηγορούμενοι φέρονται:
-Ημεδαπός από τον Καναδά, 53 ετών, κάτοικος Νέας Ιωνίας.
-Ημεδαπός, 51 ετών, κάτοικος Νίκαιας.
-Ημεδαπή, 44 ετών, κάτοικος Αθήνας.
-Αλβανός, 34 ετών, κάτοικος Περάματος.
-Ημεδαπός, 46 ετών, κάτοικος Πάτρας.
-Ημεδαπός, 39 ετών, κάτοικος Περάματος.
-Αγνωστος άντρας με το παρατσούκλι ο «ψηλός»
-Δύο άγνωστοι άντρες.
Ο 61χρονος από τη Ρόδο
Η δικογραφία αφιερώνει ξεχωριστό τμήμα στην αναφορά για έναν 61χρονο Ροδίτη, μόνιμο κάτοικο στη Μεγίστη. Σύμφωνα με την περιγραφή, στις αρχές του 2025 βρέθηκε στο στόχαστρο της ομάδας με την ίδια ακριβώς μεθοδολογία που παρατηρείται σε άλλα περιστατικά. Του παρουσιάστηκε ψευδώς δυνατότητα επένδυσης συνδεόμενη με το καζίνο στο Λουτράκι, όμως η απόπειρα δεν τελεσφόρησε.
Το συγκεκριμένο στιγμιότυπο έχει ιδιαίτερη αξία. Δείχνει ότι η ομάδα δεν περιορίστηκε σε αστικά κέντρα και τόπους κοντά στο Λουτράκι, αλλά επεδίωξε επαφές με κατοίκους σε νησιωτικές περιοχές, επιχειρώντας να επενδύσει στο αίσθημα εμπιστοσύνης που γεννά η επίδειξη θεσμικής ισχύος και ρευστότητας.
Η αποτυχία της απόπειρας στην περίπτωση του 61χρονου καταγράφεται ως τέτοια και δεν συνοδεύεται από χρηματική ζημία, στοιχείο που διαφοροποιεί την περίπτωσή του από άλλες στη δικογραφία.
Ειδικότερα ο πρώτος (53 ετών), ο δεύτερος (51 ετών) και η τρίτη (44 ετών) εκ των κατηγορουμένων, μεταξύ του χρονικού διαστήματος του Ιανουάριου του 2025 στο Λουτράκι Κορινθίας, του παρέστησαν εν γνώση τους ψευδώς περί της δυνατότητας επένδυσης στο Καζίνο Λουτρακίου με βέβαιη απόδοση και αποπειράθηκαν να του αποσπάσουν χρηματικό ποσό, δίχως να τα καταφέρουν.

Ανατομία των θυμάτων και τι προκύπτει για την προέλευσή τους
Η εικόνα των θυμάτων είναι σύνθετη. Περιλαμβάνονται πρόσωπα από την Αθήνα, την Καλαμάτα, τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη, με ηλικίες που εκτείνονται από τα 20 και κάτι έως τα 70 έτη. Στο υλικό αποτυπώνονται, μεταξύ άλλων, ένας άνδρας 51 ετών από την Καλαμάτα που φέρεται να εξαπατήθηκε τον Ιανουάριο του 2025, μια γυναίκα 29 ετών από την περιοχή της Θεσσαλονίκης που εμφανίζεται ως παθούσα στο ίδιο σχήμα και ένας άνδρας 48 ετών από τον Πειραιά που επίσης καταγράφεται ως ζημιωθείς από την ίδια μεθοδολογία. Τα δικογραφικά αποσπάσματα παραθέτουν τόπους γέννησης και κατοικίας για περιπτώσεις όπου αυτά τα στοιχεία ήταν διαθέσιμα, χωρίς να δημοσιοποιούνται επιπλέον προσωπικά δεδομένα πέραν όσων είναι αναγκαία για τη νομική περιγραφή.
Ενδεικτικά, για τον άνδρα από την Καλαμάτα η ηλικία είναι 51 ετών με αναφορά σε τετελεσμένη πράξη, για τη γυναίκα από την Καλαμαριά η ηλικία είναι 29 ετών με αναφορά σε πράξεις απάτης και πλαστογραφίας, ενώ για τον άνδρα από τον Πειραιά η ηλικία είναι 48 ετών και η ζημία του συνδέεται με την ίδια ψευδή επενδυτική πρόταση. Οι καταγραφές αυτές ευθυγραμμίζονται με την ευρύτερη εικόνα των δεκατριών παθόντων.
Πόσο βαθιά ήταν η σκηνοθεσία  των «επενδύσεων»
Στις περιγραφές παθόντων εντοπίζονται παραδόσεις μεγάλων ποσών, επιδείξεις δεσμίδων μετρητών και δήθεν εγγυητικών επιταγών. Υπάρχει αναφορά σε παράδοση πλαστής επιταγής αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, την οποία ο παθών παρέδωσε στην υπηρεσία και κατασχέθηκε, ενώ καταγράφεται και η εντύπωση ότι κάποιοι είχαν αρχικά επιστροφές μικρών ποσών ως «δόλωμα» πριν ζητηθούν μεγαλύτερα κεφάλαια. Το υπόδειγμα αυτό είναι κοινό σε δεκάδες ανάλογες απάτες, εδώ όμως τεκμηριώνεται με συγκεκριμένα ντοκουμέντα που έχουν ενταχθεί στη δικογραφία.

Τι προκύπτει για τα ποσά και τις απόπειρες
Η δικογραφία περιλαμβάνει περιπτώσεις όπου αποσπάστηκε χρήμα, αλλά και απόπειρες που δεν ολοκληρώθηκαν. Στο σκέλος των απόπειρων υπάρχει καταγραφή μεταφοράς παθόντων στις εγκαταστάσεις του καζίνο με οχήματα μελών και υπόσχεση ότι θα εξασφαλιστεί δήθεν νίκη σε κληρώσεις. Το σενάριο αυτό επαναλαμβάνεται και σε άλλους φακέλους της ίδιας υπόθεσης, με τα ποσά να κυμαίνονται από δεκάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, ανάλογα με την οικονομική επιφάνεια και την πειθώ που ασκήθηκε. Η καταγραφή των κινήσεων και των οχημάτων περιλαμβάνεται στα υπηρεσιακά φύλλα.
Το παζλ της υπόθεσης ξεκαθαρίζει. Στον βασικό κορμό του φακέλου συνυπάρχουν τετελεσμένες πράξεις και απόπειρες, δεκατρία θύματα με διαφορετικά προφίλ και εννέα εμπλεκόμενοι με ηλικίες που κυμαίνονται από τα τριάντα μέχρι τα πενήντα και πλέον έτη, όλοι με ελληνική υπηκοότητα και εθνικότητα.

61χρονος από τη Ρόδο θύμα απάτης της «συμμορίας των καζίνο»!

Σε περίπτωση που δεν περιλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη του Δημοτικού Συμβουλίου που είναι προγραμματισμένη για την ερχόμενη Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2025, οι εργαζόμενοι ετοιμάζονται να παρασταθούν και να ζητήσουν με παρέμβασή τους, ακρόαση για τα αιτήματά τους.

Ανησυχούν οι εργαζόμενοι στο Καζίνο για την επόμενη μέρα

Κατά πλειοψηφία ενέκρινε χτες κατά τη συνεδρίασή της, η Δημοτική Κοινότητα Ρόδου την παράταση μίσθωσης της ΚΑΖΙΝΟ Α.Ε.
Αν και εκφράστηκε επιφυλακτικότητα για τη σχετική απόφαση, ο νομικός σύμβουλος κ. Στάγκας σε τοποθέτησή του, διευκρίνισε πως η απόφαση του Οργάνου έχει μόνον γνωμοδοτικό χαρακτήρα κι ενδέχεται να αλλάξει, όταν το θέμα έρθει προς συζήτηση και ψήφιση στην επόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που είναι προγραμματισμένη για την προσεχή εβδομάδα.
Παρών στη συνεδρίαση ήταν και ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στο Καζίνο, κ. Γιώργος Φραντζολάκης, ο οποίος τοποθετούμενος υπογράμμισε τα εξής (στο πλαίσιο του εργασιακού καθεστώτος που υφίσταται στην εταιρεία):
«Εργάζομαι στο Καζίνο από το 1999 και είμαι πρόεδρος των εργαζομένων του Σωματείου (και γενικός γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Ρόδου). Δεν ήρθα σήμερα στη συνεδρίαση για να υπερασπιστώ τη διοίκηση και την ιδιοκτησία της Καζίνο Ρόδου, αλλά εκπροσωπώντας τους εργαζόμενους. Θέλω να μεταφέρω την έντονη ανησυχία όλων μας, σε ό,τι αφορά στην παράταση της σύμβασης που ζήτησε η εταιρεία από τον Δήμο Ρόδου. Ανησυχούμε επειδή υπάρχει ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην ανανεωθεί η σύμβαση και να βρεθούμε όλοι οι εργαζόμενοι “στον αέρα”.
Όπως γνωρίζετε, το είδος αυτής της εργασίας είναι μοναδικό στο νησί και αν χάσουμε τις δουλειές μας, δεν μπορούμε από τη μία μέρα στην άλλη να απορροφηθούμε σε άλλες επιχειρήσεις –καθότι δεν λειτουργούν στο νησί τέτοιου είδους επιχειρήσεις. Στα 30 χρόνια που έχουν περάσει μέχρι σήμερα, έχουμε δημιουργήσει οικογένειες (οι 150 εργαζόμενοι απασχολούμαστε με μόνιμες συμβάσεις εργασίας και 100 με εποχικές συμβάσεις). Σχετικά με τις συμβατικές υποχρεώσεις, είναι ένα θέμα που έχει να κάνει με τη σχέση της εταιρείας Καζίνο Α.Ε. με τον Δήμο Ρόδου.
Σε ό,τι αφορά στο κομμάτι του “εθισμού” για το οποίο γίνεται λόγος, ανάλογες δραστηριότητες υπάρχουν και αλλού –όπως τα στοιχήματα, οι παράνομες λέσχες κ.ο.κ. που είναι είδη τζόγου. Όποιος θέλει να αναζητήσει είδη “εθισμού” μπορεί να τα βρει και εκτός Καζίνο.

Όπως όλοι γνωρίζετε, το Καζίνο υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια και το μόνο που ζητούμε είναι να δείτε θετικά το αίτημα για την παράταση της μίσθωσης της εταιρείας. Είναι ένα ιστορικό κτήριο το οποίο αξιοποιήθηκε –ενώ ήταν σε πολύ κακή κατάσταση- ενώ η συντήρησή του είναι πολύ δύσκολη».
Ο ίδιος ζήτησε από τους συμβούλους της Δ.Κ. να δουν θετικά την παράταση της μίσθωσης της Καζίνο Α.Ε. με την προϋπόθεση να εμπεριέχεται, η σε ισχύ συλλογική σύμβαση εργασίας ή μία ρήτρα ώστε να αποφευχθούν οι απολύσεις, οι κινητοποιήσεις κ.λπ. «Θέλουμε μια συνεχή εργασιακή ειρήνη», όπως υπογράμμισε.
Σε τοποθετήσεις που ακούστηκαν εκφράστηκε η επιφύλαξη για το αποτέλεσμα της θετικής ή αρνητικής ψήφου, καθώς για τους όρους της παράτασης της μίσθωσης της Καζίνο Α.Ε. θα πρέπει να αποφασίσει το Δημοτικό Συμβούλιο.
Η κα Φωτεινή Αττιτή στην τοποθέτησή της, επεσήμανε ότι η άδεια που δόθηκε πριν από 30 περίπου χρόνια και η χωροθέτηση του Καζίνο, προσδιορίστηκε βάσει του νόμου –οπότε δεν μπορεί να αλλάξει χώρο.
Επειδή ωστόσο άλλαξε ο νόμος σχετικά με τις εγκρίσεις αδειών για τη λειτουργία τέτοιων επιχειρήσεων, η Καζίνο Ρόδου Α.Ε. επανέρχεται με τη σχετική αίτηση παράτασης της μίσθωσής της. «Προφανώς η διοίκηση της επιχείρησης, θεωρεί ότι τα 3εκ. ευρώ που ξόδεψε για την συγκεκριμένη επένδυση, σε ένα κτήριο το οποίο ήδη χρησιμοποιεί εδώ και 30 χρόνια και το ζητά τώρα, γι’ ακόμη 30 χρόνια, είναι αρκετό. Αυτό το υπόμνημα που έστειλε η εταιρεία είναι προβληματικό.
Επιπλέον, δεν έχουν τηρηθεί οι αρχικές δεσμεύσεις», όπως αναφέρθηκε από την κα Ζήφου, στο οποίο συμφώνησε και η κα Αττιτή.
Στην τοποθέτησή της, η πρόεδρος της Δ.Κ. Ρόδου, κα Σουσάνα Καρδούλια είπε ότι «μας ζητούν μια απλή γνωμοδότηση για την παράταση της μίσθωσης της Καζίνο Ρόδου Α.Ε. Από εκεί και πέρα, το θέμα θα έρθει στο Δημοτικό Συμβούλιο για να συζητηθεί και να εγκριθεί –μαζί και με τα αιτήματα των εργαζομένων.
Πάντως, πολύς λόγος έγινε και για τη λειτουργία του Καζίνο ως χώρος “εθισμού” που έχει συμβάλει με αρνητικό τρόπο στην τοπική κοινωνία.
Η κα Αττιτή διαφώνησε με τα 30 χρόνια παράτασης προτείνοντας να εξεταστεί το ενδεχόμενο των 12 ετών και πρόσθεσε ότι εάν η εταιρεία έχει παραβιάσει τους αρχικούς όρους της σύμβασης, θα πρέπει να συζητηθεί.
Εν κατακλείδι, το θέμα τέθηκε σε ψηφοφορία και εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία.
Οι θέσεις στάθμευσης των ενοικιαζομένων οχημάτων
Πολύς λόγος έγινε κατά τη συνεδρίαση και για την παραχώρηση θέσεων στάθμευσης στο κέντρο της πόλης της Ρόδου, σε επιχειρήσεις και συγκεκριμένα: α. Παραχώρηση ή μη θέσεων στάσης/στάθμευσης κατ εφαρμογή της Κανονιστικής Απόφασης 309/2018 και 504/2018 του Δημοτικού Συμβουλίου με καταβολή Τέλους Κοινοχρήστου Χώρου, β. Ανανέωση χωροθετημένης θέσεως ΑμεΑ.
Η κα Ζήφου εξέφρασε τον προβληματισμό της για μία συγκεκριμένη περίπτωση, όπου σημειώνονται παραβάσεις κι ενώ επιβάλλονται συνεχώς πρόστιμα, ο ιδιοκτήτης αδιαφορεί συστηματικά. «Αυτό γίνεται κατά τη διάρκεια όλου του καλοκαιριού. Εάν σημειωθεί άλλη παράβαση δεν θα συναινέσουμε», ενώ για επιχειρήσεις ενοικιαζομένων δωματίων υπάρχει ένα πλαφόν των δέκα δωματίων και όχι λιγότερο.

Ακολούθησε συζήτηση κι έγινε αναφορά σε κάποιες συγκεκριμένες επιχειρήσεις όπου ο επιχειρηματίας προτιμάει να πληρώνει τα πρόστιμα παρά να ακολουθεί τον νόμο, ενώ σε σύσταση που έκανε η ίδια η πρόεδρος της Δ.Κ. κα Καρδούλια, της επιτέθηκε φραστικά με προσβλητικά σχόλια.
«Ο τρόπος του με ενόχλησε και με έθιξε σαν πολίτη αυτού του τόπου. Δεν υπάρχει κανένας σεβασμός…» -όπως ανέφερε, διαφωνώντας με την παραχώρηση και να γίνει μόνον υπό όρους.
Η κα Αττιτή είπε ότι τέτοια συμπεριφορά δεν πρόκειται να αλλάξει: «Αυτά είναι πολύ σοβαρά και δημιουργούν πρόβλημα στην ευταξία της πόλης μας. Από τη στιγμή που ο εν λόγω επιχειρηματίας αδιαφορεί, για ποιον λόγο να του παραχωρήσουμε άδεια; Θα συνεχίσει να κάνει ό,τι θέλει» -ανέφερε.
Για τη συγκεκριμένη περίπτωση, αποφασίστηκε να μην ανανεωθεί η άδεια αλλά από την επόμενη σεζόν.
«Η κατάσταση με τις επιχειρήσεις των ενοικιαζομένων οχημάτων έχει ξεφύγει. Ενώ εγκρίνουμε μία θέση, ο καθένας καταλαμβάνει πάνω από εφτά θέσεις στάθμευσης χωρίς να τους ενδιαφέρει» -ανέφερε ο κ. Γερόλυμος με τον οποίο συμφώνησε η πρόεδρος, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση ως “γάγγραινα”:
«Είναι ένα τεράστιο πρόβλημα. Τους δίνουμε μία θέση στάθμευσης και καταλαμβάνουν πάνω από εφτά μέσα στην πόλη –ενώ είναι υποχρεωμένοι να έχουν δικό τους χώρο για τον στόλο τους. Δημιουργούν πολλά προβλήματα στο κυκλοφοριακό. Αυτό συμβαίνει και στο λιμάνι της Ρόδου. Θα πρέπει η δημοτική αρχή να το δει και να το επανεξετάσει με προσοχή. Συνεχώς παρανομούν και αδιαφορούν, ενώ τοποθετούν κώνους, καρέκλες κ.ο.κ. Κανονικά θα έπρεπε να επιληφθεί η Τροχαία» -όπως είπε.

Επειδή ωστόσο, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν είναι επαρκείς στον Δήμο Ρόδου (χωρίς Δημοτική Αστυνομία κ.ο.κ.) αποφασίστηκε οι αποφάσεις να λαμβάνονται με μεγαλύτερη προσοχή και αυστηρότητα –καθώς ο Δήμος, έχει και έσοδα από αυτές τις δραστηριότητες.

Κατά πλειοψηφία ενέκρινε η Δ.Κ. Ρόδου την παράταση της μίσθωσης της ΚΑΖΙΝΟ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.

Στις 24 Οκτωβρίου 2025, στις 10:00 το πρωί, η Δημοτική Κοινότητα Ρόδου θα συνεδριάσει για να εκκινήσει επίσημα τη διαδικασία αξιολόγησης της αίτησης της Καζίνο Ρόδου ΑΕ για παράταση της μίσθωσης του εμβληματικού “Ξενοδοχείου των Ρόδων” (“Grande Albergo delle Rose”).
Πρόκειται για μια απόφαση κομβικής σημασίας που θα επηρεάσει όχι μόνο το μέλλον της εταιρείας, αλλά και τη διαχείριση ενός ιστορικού δημοτικού ακινήτου, συνδεδεμένου με την πολιτιστική και οικονομική ταυτότητα της Ρόδου.
Η αίτηση είχε κατατεθεί αρχικά τον Απρίλιο του 2024, με την εταιρεία να ζητά παράταση της μίσθωσης για 30 έτη, αρχομένων από την 31η Δεκεμβρίου 2026, οπότε και λήγει η υφιστάμενη σύμβαση που υπεγράφη στις 24 Ιανουαρίου 1997 με την τότε δημοτική επιχείρηση ΡΟΔΩΝ ΑΕ. Η εταιρεία επικαλείται τη ρητή πρόβλεψη της σύμβασης, σύμφωνα με την οποία δύο έτη πριν από τη λήξη της μίσθωσης πρέπει να εκκινήσουν οι διαδικασίες ανανέωσης και έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025 να έχει ολοκληρωθεί η υπογραφή της νέας συμφωνίας.
Από την αίτηση στην πρώτη θεσμική συνεδρίαση
Το αίτημα της Καζίνο Ρόδου ΑΕ είχε προκαλέσει ήδη από την άνοιξη του 2024 έντονες συζητήσεις στους κόλπους της δημοτικής αρχής. Μέχρι σήμερα, το θέμα είχε παραμείνει σε εκκρεμότητα, περιορισμένο σε μια ανεπίσημη συνάντηση εκπροσώπων της εταιρείας με τον αντιδήμαρχο Οικονομικών κ. Κώστα Χαλκιά, καθώς και σε μια σύντομη ενημέρωση του δημοτικού συμβουλίου.
Η δημοτική αρχή υπό τον δήμαρχο κ. Αλέξανδρο Κολιάδη έχει ήδη προαναγγείλει τη σύσταση διαπαραταξιακής επιτροπής, με συμμετοχή των επικεφαλής όλων των παρατάξεων, ώστε η όποια διαπραγμάτευση να διεξαχθεί συλλογικά και με ενιαία πολιτική γραμμή. Η συνεδρίαση της 24ης Οκτωβρίου αποτελεί, ουσιαστικά, το πρώτο επίσημο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Το ιστορικό της μίσθωσης και οι δεσμεύσεις του 1997
Η αρχική σύμβαση του 1997 είχε συναφθεί ανάμεσα στη ΡΟΔΩΝ ΑΕ και στην Καζίνο Ρόδου ΑΕ, με τη σύμφωνη γνώμη του τότε Δήμου Ροδίων. Η διάρκεια της μίσθωσης ορίστηκε στα 30 έτη, μέχρι το τέλος του 2026, για μια συνολική έκταση 16.526 τετραγωνικών μέτρων που περιλαμβάνει το ξενοδοχείο, τα παραρτήματά του και τον περιβάλλοντα χώρο.
Η ρήτρα παράτασης προβλέπει ρητά ότι “δύο τουλάχιστον έτη πριν τη λήξη της σύμβασης, και μετά από πρόσκληση του επιμελέστερου μέρους, τα συμβαλλόμενα μέρη θα εισέλθουν σε διαπραγματεύσεις σύμφωνα με την καλή πίστη και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη”.
Το βάρος του παρελθόντος: έργα που δεν έγιναν και νομικές εκκρεμότητες
Η υπόθεση του “Ξενοδοχείου των Ρόδων” δεν είναι απλώς μια μισθωτική διαφορά. Οι μνήμες από τη μη υλοποίηση των υπεσχημένων έργων ύψους 20 δισ. δραχμών, περίπου 59 εκατ. ευρώ, παραμένουν ζωντανές στη συλλογική μνήμη της πόλης. Τα έργα αυτά είχαν παρουσιαστεί ως αντισταθμιστικά οφέλη κατά την παραχώρηση της άδειας λειτουργίας του Καζίνο, αλλά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.
Παράλληλα, ο Δήμος Ρόδου έχει ήδη χάσει τη δικαστική διαμάχη για τον ΔΗΦΟΔΩ, τον ειδικό φόρο διαμονής, γεγονός που επιβάρυνε περαιτέρω τη σχέση του με την εταιρεία. Όλα αυτά τα δεδομένα καθιστούν τη νέα διαδικασία παράτασης ένα πολιτικά ευαίσθητο και νομικά σύνθετο εγχείρημα.
Τα επιχειρήματα της εταιρείας και το νέο  επενδυτικό σχέδιο
Στην αίτησή της, η Καζίνο Ρόδου ΑΕ υπογραμμίζει ότι η παράταση της μίσθωσης για 30 έτη συνδέεται άμεσα με τη νέα άδεια λειτουργίας καζίνο που έχει αιτηθεί βάσει του νόμου 4512/2018, καθώς η χρήση του ιστορικού κτηρίου αποτελεί αδιάσπαστο μέρος της επιχειρηματικής της δραστηριότητας.
Η εταιρεία επικαλείται επίσης τη σημαντική οικονομική συνεισφορά της στον Δήμο Ρόδου, επισημαίνοντας ότι από το 1999 έως το 2023 έχει καταβάλει 28,5 εκατ. ευρώ σε ενοίκια, δημοτικά τέλη και φόρους. Επιπλέον, αναφέρεται στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην προσέλκυση πελατών διεθνούς κύρους και στη συμβολή της στην τουριστική εικόνα της Ρόδου.
Σημαντικό στοιχείο του φακέλου αποτελεί και το επενδυτικό πλάνο ύψους 3 εκατ. ευρώ, το οποίο περιλαμβάνει ανακαινίσεις και αναβαθμίσεις των εγκαταστάσεων με στόχο να τοποθετήσει εκ νέου το συγκρότημα στον διεθνή χάρτη του τουρισμού πολυτελείας.
Το επόμενο βήμα: πολιτική απόφαση με νομικό βάρος
Η διαδικασία αξιολόγησης της αίτησης θα κινηθεί πλέον σε θεσμικό πλαίσιο, με την εισήγηση της Δημοτικής Κοινότητας να αποτελεί τον πρώτο κρίκο σε μια αλυσίδα αποφάσεων που θα φθάσουν έως το Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου. Εκεί θα ληφθεί η τελική πολιτική απόφαση, υπό το βάρος της ιστορίας, των νομικών δεσμεύσεων και των οικονομικών συμφερόντων που εμπλέκονται.

Δημοτική Κοινότητα Ρόδου: Επίσημη έναρξη για την παράταση της μίσθωσης του ιστορικού “Grande Albergo delle Rose”

Η απόφαση 1487/ 2025 του Συμβουλίου της Επικρατείας κλείνει οκταετή εκκρεμότητα ανάμεσα στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων και μεγάλη επιχείρηση καζίνου, δίνοντας απάντηση σε ζήτημα με πρακτικές και δημοσιονομικές απολήξεις για όλη την αγορά τυχερών παιγνίων. Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο έκανε δεκτή εν μέρει την αίτηση του Δημοσίου και ξεκαθάρισε ότι το 80 τοις εκατό της αξίας των εισιτηρίων εισόδου που αποδίδεται στο Δημόσιο είναι εκπεστέο μόνο εφόσον πράγματι καταβάλλεται, αλλά το υπόλοιπο 20 τοις εκατό που παρακρατεί η επιχείρηση δεν αποτελεί πραγματοποιηθείσα δαπάνη και δεν εκπίπτει. Η κρίση ήρθε να βάλει τάξη σε μια πρακτική προωθητικών ενεργειών με εισιτήρια τιμής ένεκεν που χρησιμοποιήθηκαν συστηματικά όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Η αναιρεσείουσα ήταν η ΑΑΔΕ και η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία που εκμεταλλεύεται το καζίνο της Ρόδου και συναφείς δραστηριότητες εστίασης και ξενοδοχείου. Η υπόθεση ξεκίνησε από τακτικό φορολογικό έλεγχο στις χρήσεις 2007 έως 2011 και κατέληξε στη μη αναγνώριση σειράς δαπανών μεταξύ των οποίων και των εξόδων δωρεάν εισιτηρίων πελατών, με επακόλουθο τον προσδιορισμό πρόσθετου φόρου και επιβαρύνσεων. Η εταιρεία προσέφυγε πρώτα στη ΔΕΔ χωρίς αποτέλεσμα και στη συνέχεια στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών που εν μέρει τη δικαίωσε με την 5779/2017, απόφαση που τώρα αναιρείται εν μέρει.
Από το 1995 οι εκμεταλλευτές καζίνων υποχρεούνται να εκδίδουν εισιτήριο εισόδου για κάθε πελάτη, με ενιαία αξία αρχικά σε δραχμές και στη συνέχεια σε δεκαπέντε ευρώ. Η ίδια υπουργική απόφαση προβλέπει ότι για λόγους επαγγελματικής προβολής ή κοινωνικής υποχρέωσης μπορούν να εκδίδονται ειδικά εισιτήρια με την ένδειξη τιμής ένεκεν, τα οποία αθροίζονται κανονικά στη βάση απόδοσης του δικαιώματος του Δημοσίου. Από τη συνολική αξία κάθε εισιτηρίου το 20 τοις εκατό παρακρατείται από την επιχείρηση ως δικαίωμα διάθεσης και κάλυψης δαπανών στο οποίο εμπεριέχεται και ο ΦΠΑ ενώ το υπόλοιπο 80 τοις εκατό αποτελεί δικαίωμα του Δημοσίου και αποδίδεται μηνιαίως.
Το Δικαστήριο ακολούθησε τη νομολογιακή γραμμή που θέλει τις προϋποθέσεις έκπτωσης δαπανών να τίθενται από τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος και όχι από μη φορολογικούς κανόνες. Με αυτή τη βάση έκρινε ότι ορθώς αναγνωρίζεται ως εκπεστέα η δαπάνη που αντιστοιχεί στο 80 τοις εκατό της αξίας των εισιτηρίων όταν αυτή αποδίδεται πράγματι στο Δημόσιο αφού πρόκειται για ποσό που καταβάλλεται και βαρύνει την επιχείρηση. Αντιθέτως το 20 τοις εκατό της ονομαστικής αξίας που παρακρατεί η επιχείρηση δεν συνιστά δαπάνη, διότι δεν υπάρχει εκταμίευση, άρα δεν μπορεί να εκπέσει από τα ακαθάριστα έσοδα. Η διάκριση αυτή είναι το κεντρικό σκεπτικό με το οποίο το ΣτΕ έκανε εν μέρει δεκτή την αίτηση της ΑΑΔΕ.
Τι έγινε με τα πραγματικά δεδομένα και τους αριθμούς
Στις επίμαχες χρήσεις, η εταιρεία είχε καταχωρίσει στον λογαριασμό εξόδων δωρεάν εισιτηρίων ποσά που κυμάνθηκαν από περίπου εξακόσιες δεκαεννέα έως οκτακόσιες πενήντα έξι χιλιάδες ευρώ ανά έτος, τα οποία η φορολογική αρχή πρόσθεσε ως λογιστική διαφορά. Το Διοικητικό Εφετείο είχε αναγνωρίσει συνολικά την παραγωγικότητα της δαπάνης, στηριζόμενο σε εμπορική πολιτική με στόχευση κυρίως σε πελάτες εξωτερικού υψηλής επισκεψιμότητας και συμμετοχής στα παίγνια, καθώς και στο γεγονός ότι είχε αποδοθεί στο Δημόσιο το αναλογούν ποσοστό. Το ΣτΕ όμως ξεχώρισε το μέρος της δαπάνης που πράγματι πληρώθηκε από εκείνο που λογιστικά εμφανίστηκε χωρίς εκταμίευση και αναμόρφωσε ανάλογα τον φορολογητέο υπολογισμό για τα οικονομικά έτη 2008 έως 2012.
Με ρητή διάταξη διατακτικού το Δικαστήριο αναιρεί εν μέρει την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου και κρατά την υπόθεση, απορρίπτοντας την προσφυγή της εταιρείας κατά το μέρος που αφορά στην έκπτωση του 20 τοις εκατό της αξίας των δωρεάν διατεθέντων εισιτηρίων. Παράλληλα διατάσσει την κατάπτωση του ημίσεος του παραβόλου υπέρ του Δημοσίου και συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων. Η τελική κρίση εκδόθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στις 25 Αυγούστου 2025 έπειτα από διάσκεψη που ολοκληρώθηκε στις 14 Ιουνίου 2024.

Καζίνο Ρόδου ΑΕ: Μερική δικαίωση του Δημοσίου για τα εισιτήρια τιμής ένεκεν με σαφές μήνυμα προς την αγορά ψυχαγωγίας