Ακυρώθηκε κατάσχεση ακινήτου στη Ρόδο επειδή η εταιρεία διαχείρισης δεν διευκρίνισε για ποια οφειλή την επέβαλε

Μια υπόθεση αναγκαστικής εκτέλεσης που τραβά εδώ και σχεδόν τρία χρόνια οδηγείται εκ νέου στις δικαστικές αίθουσες της Ρόδου. Η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑΙ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΥΙΟΙ Β. ΦΡΑΓΚΕΣΚΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», με έδρα στη Ρόδο, κατέθεσε αίτηση με την οποία ζητά να ανατραπεί η κατάσχεση που έχει επιβληθεί σε βάρος ακινήτων της και συγκεκριμένα του συγκροτήματος στο οποίο στεγάζεται ο ΕΦΚΑ στην εθνική οδό Ρόδου Λίνδου υποστηρίζοντας ότι έχει παρέλθει ο νόμιμος χρόνος εντός του οποίου όφειλε να έχει ολοκληρωθεί ο πλειστηριασμός.
Η αίτηση κατατέθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, και στρέφεται κατά δύο πλευρών, ενός ιδιώτη πιστωτή που εμφανίζεται πλέον ως επισπεύδων και της πιστώτριας τραπεζικής εταιρείας που είχε αρχικά κινήσει τη διαδικασία.
Το νομικό θεμέλιο της αίτησης
Η αιτούσα διατείνεται ότι το διάστημα του ενός έτους έχει συμπληρωθεί με το παραπάνω, ακόμη και αν αφαιρεθούν τα χρονικά διαστήματα που ο νόμος δεν προσμετρά, δηλαδή οι περίοδοι από την 1 έως την 31 Αυγούστου των ετών 2023 και 2024, καθώς και τα διαστήματα διεξαγωγής βουλευτικών, αυτοδιοικητικών εκλογών και ευρωεκλογών. Παράλληλα τονίζεται ότι δεν έχει μεσολαβήσει καμία αναστολή του πλειστηριασμού, ούτε με δικαστική απόφαση ούτε με συναινετική συμβολαιογραφική πράξη, στοιχεία που κατά την πλευρά της εταιρείας θεμελιώνουν την ανατροπή.
Τα ακίνητα και το κτήριο που στεγάζει δημόσια υπηρεσία
Η κατάσχεση αφορά δύο όμορα αγροτεμάχια στην κτηματική περιφέρεια Ρόδου, έκτασης 1.200 και 4.000 τετραγωνικών μέτρων αντίστοιχα, τα οποία ανήκουν κατά πλήρη κυριότητα και σε ποσοστό 100% στην εταιρεία. Παρότι κατασχέθηκαν χωριστά, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης θα εκπλειστηριαστούν ως ενιαίο σύνολο, καθώς αποτελούν λειτουργική ενότητα για την εξυπηρέτηση της επιχείρησης.
Πάνω στα δύο αγροτεμάχια έχει ανεγερθεί τριώροφο επαγγελματικό κτήριο με 2 υπόγεια. Στο εσωτερικό του στεγάζονται, σύμφωνα με την περιγραφή των κατασχεθέντων, εργοστάσιο επεξεργασίας κρυστάλλων που ανήκει στην οφειλέτιδα εταιρεία, καθώς και διοικητικές υπηρεσίες του e-ΕΦΚΑ Ρόδου. Στο ισόγειο λειτουργούσε κατάστημα ειδών κιγκαλερίας, το οποίο κατά πληροφορίες δεν βρίσκεται πλέον σε λειτουργία, καθώς και κυλικείο. Η παρουσία δημόσιας υπηρεσίας μέσα στο υπό εκποίηση ακίνητο προσδίδει στην υπόθεση ιδιαίτερη διάσταση, καθώς ένα μέρος της τοπικής διοικητικής λειτουργίας στεγάζεται σε κτήριο που βρίσκεται στο επίκεντρο της αναγκαστικής εκτέλεσης.
Τέσσερις πλειστηριασμοί χωρίς πλειοδότη
Το ιστορικό της υπόθεσης ξεκινά στα μέσα του 2023. Η κατάσχεση επιβλήθηκε με έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης που κοινοποιήθηκε στην εταιρεία στις 30 Ιουνίου 2023, με επίσπευση της πιστώτριας τραπεζικής εταιρείας. Από εκείνο το σημείο και έπειτα ακολούθησε μια σειρά πλειστηριασμών που κατέληξαν όλοι άγονοι, ελλείψει ενδιαφερομένων.
Ο πρώτος πλειστηριασμός ορίστηκε για τις 21 Φεβρουαρίου 2024, με τιμή πρώτης προσφοράς 7.828.000 ευρώ, και ματαιώθηκε ως άγονος. Ο δεύτερος, στις 29 Μαΐου 2024, διενεργήθηκε με την ίδια τιμή και είχε την ίδια κατάληξη. Στις 24 Ιουλίου 2024 η τιμή πρώτης προσφοράς μειώθηκε στο 80% της αρχικής, ήτοι στα 6.262.400 ευρώ, χωρίς ωστόσο να εμφανιστεί πλειοδότης. Τέλος, στις 15 Νοεμβρίου 2024, η τιμή υποχώρησε στο 65%, στα 5.088.200 ευρώ, αλλά και αυτός ο πλειστηριασμός απέβη άγονος.
Παρά τις διαδοχικές μειώσεις της τιμής εκκίνησης, που έφτασαν σχεδόν στο ένα τρίτο κάτω από την αρχική αποτίμηση, η εκποίηση του ακινήτου δεν προχώρησε, καθώς σε κανέναν από τους τέσσερις πλειστηριασμούς δεν εκδηλώθηκε ενδιαφέρον.

Η υποκατάσταση του επισπεύδοντος και ο νέος πλειστηριασμός
Η εξέλιξη που επανέφερε την υπόθεση στο προσκήνιο σημειώθηκε την άνοιξη του 2026. Στις 20 Μαΐου 2026, ένας ιδιώτης πιστωτής εμφανίστηκε ενώπιον συμβολαιογράφου και κατέθεσε δήλωση υποκατάστασης και συνέχισης του πλειστηριασμού, με βάση το άρθρο 973 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Με την κίνηση αυτή ζήτησε να υποκαταστήσει την τράπεζα που είχε αρχικά επισπεύσει τη διαδικασία και να συνεχίσει ο ίδιος την αναγκαστική εκτέλεση.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία, ο συγκεκριμένος πιστωτής είχε αναγγείλει απαίτηση συνολικού ποσού 98.169,49 ευρώ, ωστόσο η αναγγελία του έγινε για ποσό 10.000 ευρώ με επιφύλαξη. Κατόπιν της υποκατάστασης ορίστηκε νέα ημερομηνία πλειστηριασμού η 24η Ιουλίου 2026, ημέρα Παρασκευή, από τις 10.00 έως τις 12.00, με τιμή πρώτης προσφοράς που επανήλθε στην αρχική, δηλαδή στα 7.828.000 ευρώ. Η δήλωση κοινοποιήθηκε στην εταιρεία στις 20 Μαΐου 2026 και αναρτήθηκε στο δελτίο δικαστικών δημοσιεύσεων την επομένη.
Το διακύβευμα ενόψει της δικαστικής κρίσης
Με την αίτησή της η εταιρεία ζητά να γίνει δεκτό το αίτημά της, να ανατραπεί η επιβληθείσα κατάσχεση επί των ακινήτων της και να καταδικαστούν οι αντίδικοι στη δικαστική δαπάνη και στην αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου της. Η επιχειρηματολογία της επικεντρώνεται στο ότι, ανεξάρτητα από την υποκατάσταση και τον ορισμό νέας ημερομηνίας, ο νόμιμος χρόνος για την ολοκλήρωση του πλειστηριασμού έχει ήδη παρέλθει, με αφετηρία την επιβολή της κατάσχεσης.
Όπως υποστηρίζεται στην αίτηση, εφόσον το δικαστήριο διαπιστώσει ότι έχει συμπληρωθεί το νόμιμο διάστημα, οφείλει να διατάξει την ανατροπή, αφού περιορίζεται στον έλεγχο της συνδρομής των προϋποθέσεων του νόμου. Η απόφαση αυτή, σύμφωνα με τη νομική θεμελίωση που παρατίθεται, έχει διαπλαστικό χαρακτήρα και συνεπάγεται την κατάργηση της εκτελεστικής διαδικασίας, καθιστώντας άκυρες τις περαιτέρω πράξεις και τον ίδιο τον πλειστηριασμό, εφόσον αυτός λάβει χώρα ενώ δεν υφίσταται πλέον ισχυρή κατάσχεση.
Την υπόθεση χειρίζεται ο δικηγόρος κ Μηνάς Τσέρκης.

Στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου η εταιρεία ΥΙΟΙ Β. ΦΡΑΓΚΕΣΚΑΚΗ ζητά να ανατραπεί η κατάσχεση μετά από 4 άγονους πλειστηριασμούς

Δικαστήριο ακύρωσε κατάσχεση ακινήτου επειδή η επιταγή προς πληρωμή επιδόθηκε σε διεύθυνση όπου ο οφειλέτης δεν κατοικούσε

Αφετηρία της υπόθεσης αποτέλεσε μια καταγγελία για κρούσμα τροφιμογενούς νοσήματος σε γνωστή επιχείρηση εστίασης στην Πεντέλη. Οι κτηνιατρικές υπηρεσίες της Περιφέρειας Αττικής κινητοποιήθηκαν άμεσα και, μέσω της διαδικασίας ιχνηλάτησης των πρώτων υλών, εντόπισαν μεγάλη εγκατάσταση επεξεργασίας και εμπορίας κρέατος στον Βόρειο Τομέα Αθηνών, η οποία είχε προμηθεύσει το εστιατόριο με τα ύποπτα υλικά.

Κατά τους ελέγχους που ακολούθησαν στη συγκεκριμένη εγκατάσταση, διαπιστώθηκαν σοβαρές παραβάσεις που αφορούσαν την ασφάλεια των τροφίμων, την ιχνηλασιμότητα των προϊόντων, τις συνθήκες αποθήκευσης και κατάψυξης, καθώς και την τήρηση των προβλεπόμενων συστημάτων ελέγχου.

Ως αποτέλεσμα, κατασχέθηκαν περισσότεροι από 5,3 τόνοι προϊόντων ζωικής προέλευσης, τα οποία κρίθηκαν ακατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση. Η αρμόδια τριμελής επιτροπή εξέτασε διεξοδικά την υπόθεση και αποφάσισε τη συνέχιση της κατάσχεσης, καθώς και την επιβολή των προβλεπόμενων διοικητικών κυρώσεων και προστίμων.

Οι έλεγχοι επεκτάθηκαν άμεσα σε ολόκληρο το δίκτυο διακίνησης των προϊόντων της συγκεκριμένης επιχείρησης. Κλιμάκια της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας Πειραιά προχώρησαν σε επιπλέον κατασχέσεις περίπου 300 κιλών προϊόντων ζωικής προέλευσης, ενώ από τα στοιχεία που συλλέχθηκαν προέκυψε ότι η εταιρεία τροφοδοτούσε τόσο νησιωτικές περιοχές, όσο και ξενοδοχειακές μονάδες. Παράλληλα, στο πλαίσιο της συνεργασίας των αρμόδιων αρχών και της άμεσης ενεργοποίησης των μηχανισμών ιχνηλάτησης,  δεσμεύτηκαν στη Χίο επιπλέον 500 κιλά προϊόντων που συνδέονταν με τη συγκεκριμένη υπόθεση, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι απαραίτητοι έλεγχοι και να διασφαλιστεί πλήρως η προστασία της δημόσιας υγείας.

Μετά τα ευρήματα των ελέγχων, η Γενική Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Αττικής εισηγήθηκε στον ΕΦΕΤ την αναστολή λειτουργίας της επιχείρησης.

Μηδενική ανοχή σε όσους παίζουν με τη δημόσια υγεία
Τηρώντας απαρέγκλιτα την πάγια εντολή του Περιφερειάρχη Αττικής Νίκου Χαρδαλιά για τη διαφύλαξη των καταναλωτών από φαινόμενα νοθείας, τα κλιμάκια της Περιφέρειας συνεχίζουν με αμείωτη ένταση τους ελέγχους σε όλο το φάσμα της διακίνησης τροφίμων, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι η προστασία της δημόσιας υγείας αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.

«Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: κανείς δεν μπορεί να παίζει με την ασφάλεια των τροφίμων και τη δημόσια υγεία. Η Περιφέρεια Αττικής θα συνεχίσει να ελέγχει με συνέπεια και αυστηρότητα κάθε κρίκο της αλυσίδας, από την παραγωγή και την επεξεργασία μέχρι το πιάτο του καταναλωτή, ώστε οι πολίτες να αισθάνονται ασφαλείς για τα προϊόντα που καταναλώνουν» δήλωσε ο κ. Χαρδαλιάς και πρόσθεσε: «Δεν κάνουμε βήμα πίσω. Είμαστε αποφασισμένοι να βάλουμε τέλος σε κάθε φαινόμενο ασυδοσίας και σε κάθε πρακτική που θέτει σε κίνδυνο την υγεία των συμπολιτών μας. Οι πρόσφατες κατασχέσεις αποδεικνύουν καθημερινά ότι οι έλεγχοι που διενεργούν οι υπηρεσίες μας είναι ουσιαστικοί, στοχευμένοι και αποτελεσματικοί.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους κτηνιάτρους, τους ελεγκτές και όλα τα στελέχη των υπηρεσιών της Περιφέρειας Αττικής για τον επαγγελματισμό, την επιμονή και την αφοσίωσή τους στο έργο της προστασίας της δημόσιας υγείας. Η προσπάθεια αυτή θα συνεχιστεί με ακόμη μεγαλύτερη ένταση και αποφασιστικότητα».

Πηγή: skai.gr

Νέα μεγάλη κατάσχεση 5,3 τόνων ακατάλληλου κρέατος και εισήγηση για «λουκέτο» στην εταιρεία -Στα νησιά έφτανε το δίκτυο

Η απόφαση υπ αριθμ 5/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ειδικής διαδικασίας περιουσιακών διαφορών, φέρνει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που επανέρχεται συχνά στις υποθέσεις αναγκαστικής εκτέλεσης, τη σαφήνεια και την εκκαθάριση της απαίτησης που ενσωματώνεται στον εκτελεστό τίτλο. Στην υπόθεση εξετάστηκε ανακοπή ημεδαπής ομόρρυθμης εταιρίας με έδρα τη Ρόδο κατά ανώνυμης εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων, η οποία ενεργούσε ως διαχειρίστρια τιτλοποιημένων απαιτήσεων αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού.
Το αντικείμενο της ανακοπής και οι πράξεις εκτέλεσης που προσβλήθηκαν
Η ανακοπή στρεφόταν κατά επιταγής προς πληρωμή που είχε τεθεί κάτωθεν πρώτου εκτελεστού απογράφου διαταγής πληρωμής του 2018, καθώς και κατά πράξεων αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας που ακολούθησαν το 2025. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η επιταγή προς εκτέλεση φέρει ημερομηνία 9 Σεπτεμβρίου 2024 και κοινοποιήθηκε στην ημεδαπή εταιρία στις 16 Οκτωβρίου 2024, ενώ η κατάσχεση ακινήτων αποτυπώθηκε σε κατασχετήρια έκθεση της 14ης Οκτωβρίου 2025, με τα σχετικά αποσπάσματα να συνδέονται και με διαδικασίες δημοσίευσης πλειστηριασμών.
Η ανακόπτουσα υποστήριξε ότι η εκτέλεση στηριζόταν σε εκτελεστό τίτλο που έπασχε από αοριστία ως προς το τι ακριβώς περιλαμβάνει το επιδικασθέν ποσό. Ειδικότερα, προέβαλε ότι η αρχική απαίτηση εμφανιζόταν ως συνολικό άθροισμα κεφαλαίου, τόκων, τόκων τόκων, εισφορών, εξόδων και άλλων κονδυλίων, όμως στη διαταγή πληρωμής ζητήθηκε και επιδικάστηκε ποσό 770.000 ευρώ ως μέρος της συνολικής οφειλής 1.859.703,46 ευρώ χωρίς να διευκρινίζεται ποια κονδύλια ή ποιες συμβάσεις καλύπτει ο περιορισμός.
Η χρονική ακολουθία της υπόθεσης και το οικονομικό μέγεθος
Από τα έγγραφα που αξιολογήθηκαν προκύπτει ότι η αρχική αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής είχε υποβληθεί στις 21 Μαρτίου 2018 και στηριζόταν σε 4 τραπεζικές συμβάσεις χρηματοδότησης. Τα αποσπάσματα λογαριασμών εμφάνιζαν χρεωστικά υπόλοιπα στα μέσα Δεκεμβρίου 2016, με επιμέρους ποσά 508.779,91 ευρώ, 948.872,22 ευρώ, 256.827,54 ευρώ και 145.223,79 ευρώ, τα οποία αθροιστικά οδηγούσαν στο ποσό 1.859.703,46 ευρώ. Παρά ταύτα, ζητήθηκε η έκδοση διαταγής πληρωμής για 770.000 ευρώ, με επιφύλαξη για το υπόλοιπο.
Η διαταγή πληρωμής του 2018 υποχρέωνε την οφειλέτρια εταιρία, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με 2 εγγυητές, να καταβάλει το ποσό των 770.000 ευρώ έντοκο με συμβατικό επιτόκιο υπερημερίας και ανατοκισμό με εξάμηνη περιοδικότητα από 17 Δεκεμβρίου 2016, καθώς και δικαστική δαπάνη 6.225,00 ευρώ. Στη συνέχεια, η διαχειρίστρια εταιρεία κοινοποίησε επιταγή προς εκτέλεση και προχώρησε σε κατάσχεση 3 ακινήτων της ομόρρυθμης εταιρίας, με ορισθείσα ημερομηνία ηλεκτρονικού πλειστηριασμού την 20η Μαΐου 2026.
Τα ακίνητα που τέθηκαν στο επίκεντρο της κατάσχεσης και η προοπτική πλειστηριασμού
Η κατασχετήρια έκθεση περιέγραφε 3 ακίνητες ιδιοκτησίες στη Ρόδο. Μεταξύ αυτών αναφερόταν διώροφη οικοδομή με καλυμμένη επιφάνεια 229 τμ και ακάλυπτο χώρο 222 τμ, καθώς και 2 ακίνητα στην Παλιά Πόλη, ένα ισόγειο με αυλή επιφάνειας 81 τμ και ένα διώροφο με αυλή, καλυμμένης επιφάνειας 156 τμ, με πολύ συγκεκριμένα κτηματολογικά στοιχεία. Η υπόθεση αποκτούσε ιδιαίτερο βάρος καθώς είχε ήδη προσδιοριστεί ηλεκτρονικός πλειστηριασμός για τις 20 Μαΐου 2026, γεγονός που καθιστούσε κρίσιμη τη δικαστική κρίση επί της εγκυρότητας του τίτλου και των πράξεων εκτέλεσης.
Η κρίσιμη νομική βάση που καθόρισε  το αποτέλεσμα
Το δικαστήριο έθεσε στο επίκεντρο της ανάλυσής του την αρχή ότι η αναγκαστική εκτέλεση προϋποθέτει απαίτηση βέβαιη και εκκαθαρισμένη, με πλήρη προσδιορισμό της έκτασης, του είδους και του περιεχομένου της αξίωσης στον ίδιο τον εκτελεστό τίτλο. Με αυτό το πλαίσιο, η κρίση δεν περιορίστηκε στο αν υπήρχε γενικά οφειλή, αλλά στο αν ο τίτλος που επιλέχθηκε για εκτέλεση περιέγραφε με επάρκεια την απαίτηση που τελικά διεκδικείτο μέσω επιταγής και κατάσχεσης.
Σύμφωνα με την αιτιολογία, ο δανειστής μπορεί να περιορίσει το ποσό για το οποίο ζητεί διαταγή πληρωμής, όμως όταν η συνολική απαίτηση αποτελείται από περισσότερα κονδύλια, ο περιορισμός πρέπει να συνοδεύεται από σαφή εξειδίκευση του τι περιλαμβάνεται στο επιδιωκόμενο μέρος. Το δικαστήριο τόνισε ότι, αν δεν διευκρινίζεται σε ποια κονδύλια ή σε ποια έκταση περιλαμβάνονται τόκοι, έξοδα ή επιμέρους κεφάλαια, δεν μπορεί να εξαχθεί με ασφάλεια ποια ακριβώς παροχή επιδιώκεται να εκτελεστεί.
Η αιτιολογία της απόφασης εστιάζει στον τρόπο που αποτυπώθηκε ο περιορισμός της απαίτησης. Ενώ αναφερόταν ότι ζητείται ποσό 770.000 ευρώ έναντι συνολικής οφειλής 1.859.703,46 ευρώ, δεν γινόταν προσδιορισμός για το αν το ποσό αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη από τις 4 συμβάσεις ή αποτελεί τμήμα όλων, ούτε αναφερόταν ότι ο περιορισμός είναι αναλογικός και αφορά συμμέτρως όλα τα κονδύλια με συγκεκριμένο ποσοστό. Το αποτέλεσμα ήταν, κατά την κρίση του δικαστηρίου, η διαταγή πληρωμής να μην μπορεί να επιτελέσει τον σκοπό της ως εκτελεστός τίτλος για αναγκαστική εκτέλεση, επειδή η απαίτηση που επιδιώκεται να εκτελεστεί δεν ήταν επαρκώς συγκεκριμενοποιημένη.
Η προσέγγιση αυτή έχει πρακτική διάσταση. Σε υποθέσεις όπου υπάρχουν πολλαπλές συμβάσεις και σύνθετα κονδύλια, η απλή αναγραφή ενός συνολικού ποσού χωρίς ανάλυση οδηγεί σε δυσχέρεια ελέγχου του τι ακριβώς περιλαμβάνεται, άρα και σε δυσχέρεια ελέγχου της νομιμότητας του ύψους, της βάσης τόκων και της επιβάρυνσης εξόδων. Το δικαστήριο, όπως αποτυπώνεται στην απόφαση, έκρινε ότι η συγκεκριμένη αοριστία αρκεί για να κριθούν ακυρωτέες οι πράξεις εκτέλεσης που στηρίχθηκαν σε αυτόν τον τίτλο.
Το διατακτικό και οι άμεσες συνέπειες
Με βάση την αποδοχή του πρώτου λόγου ανακοπής ως νόμιμου και κατ ουσίαν βάσιμου, το δικαστήριο δέχθηκε την ανακοπή και ακύρωσε την επιταγή προς εκτέλεση της 9 Σεπτεμβρίου 2024. Ακύρωσε επίσης την κατασχετήρια έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της 14ν Οκτωβρίου 2025 και το σχετικό απόσπασμα που είχε δημοσιευθεί για τις ανάγκες της διαδικασίας πλειστηριασμού. Παράλληλα, επιβλήθηκαν σε βάρος της καθ ης τα δικαστικά έξοδα της ανακόπτουσας, τα οποία ορίστηκαν σε 400 ευρώ.
Την υπόθεση χειρίστηκαν οι κ.κ. Δήμος Μουτάφης και Αικατερίνη Νοτοπούλου.

Ακύρωση επιταγής και κατάσχεσης λόγω αοριστίας της απαίτησης σε διαταγή πληρωμής 770.000 ευρώ

Οι έρευνες συνεχίζονται για τον εντοπισμό τυχόν επιπλέον δεμάτων ή περαιτέρω σχετικών ευρημάτων. Από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου διενεργείται προανάκριση, ενώ η ανωτέρω ποσότητα των ναρκωτικών πρόκειται να αποσταλεί στη Χημική Υπηρεσία του Κράτους.

Εντοπισμός και κατάσχεση 42,78 κιλών κατεργασμένης κάνναβης στη Ρόδο

Υπόθεση που απασχόλησε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου ανέδειξε, με τρόπο ιδιαίτερα καθαρό, το ειδικό βάρος που αποκτούν συγκεκριμένα ποσά όταν μετατρέπονται από λογιστικές καταχωρίσεις σε άμεσα εκτελεστά μέτρα διοικητικής εκτέλεσης. Στο επίκεντρο βρίσκεται το ποσό των 7.008.817,45 ευρώ, που αναφέρεται ως πολλαπλά τέλη, δηλαδή το χρηματικό αποτύπωμα μιας τελωνειακής παράβασης που χαρακτηρίστηκε λαθρεμπορία, στο πλαίσιο ελέγχων για απόκρυψη πωλήσεων ζύθου και μη καταβολή των αντίστοιχων επιβαρύνσεων.
Το ποσό αυτό, που ξεπερνά τα 7 εκατ. ευρώ, λειτουργεί ως βασικός άξονας της οικονομικής πίεσης που περιγράφεται στη δικογραφία και συνδέεται, κατά την κρίση του δικαστηρίου, με τον κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης από την άμεση εκτέλεση.
Το αίτημα αφορούσε αναστολή εκτέλεσης πράξης αναγκαστικής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου που είχε επιβληθεί σε τραπεζικό ίδρυμα, για οφειλές έως 26.079.805,61 ευρώ, όπως αυτές αποτυπώνονταν σε πίνακα χρεών.
Το δικαστήριο ξεχώρισε ότι ο πίνακας χρεών, ως έγγραφο πληροφοριακού χαρακτήρα, δεν έχει εκτελεστότητα και, συνεπώς, το σχετικό σκέλος του αιτήματος κρίθηκε απαράδεκτο ως προς αυτό το έγγραφο.
Το κρίσιμο, ωστόσο, ήταν η τύχη της κατάσχεσης ως πράξης διοικητικής εκτέλεσης. Η αναστολή ζητήθηκε έως τη δημοσίευση οριστικής απόφασης επί ανακοπής που είχε ασκηθεί κατά της κατασχετήριας έκθεσης και εκκρεμούσε ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου.
Η δικογραφία περιγράφει ως αφετηρία ελέγχους από υπηρεσία δίωξης οικονομικού εγκλήματος σε εγκατάσταση εταιρείας που λειτουργούσε ως εγκεκριμένος αποθηκευτής και διατηρούσε φορολογική αποθήκη στη Ρόδο, με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, χονδρικό εμπόριο ποτών και παραγωγή και εμπορία ζύθου. Κατά το πόρισμα που αποτυπώνεται στην απόφαση, διαπιστώθηκε απόκρυψη πωλήσεων σημαντικής ποσότητας ζύθου και μη καταβολή επιβαρύνσεων, για την περίοδο από Ιανουάριο 2008 έως και Μάιο 2012, ύστερα από συσχέτιση δηλώσεων ειδικού φόρου κατανάλωσης με συγκεντρωτικές καταστάσεις εμπορικού τμήματος.
Στη συνέχεια, εκδόθηκε καταλογιστική πράξη που χαρακτήρισε την παράβαση ως λαθρεμπορία και καταλόγισε, μεταξύ άλλων, πολλαπλά τέλη ύψους 7.008.817,45 ευρώ, καθώς και δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις 2.281.516,10 ευρώ. Το ποσό των 7.008.817,45 ευρώ ξεχωρίζει, όχι μόνο λόγω μεγέθους αλλά και γιατί αποτελεί, πρακτικά, το βασικό «κομμάτι» της χρηματικής επιβάρυνσης που συνοδεύει τον χαρακτηρισμό της τελωνειακής παράβασης ως λαθρεμπορίας.
Σε όρους οικονομικής πραγματικότητας, πρόκειται για ποσό που από μόνο του μπορεί να καθορίσει την αντοχή μιας επιχείρησης στη ρευστότητα, ανεξάρτητα από το ύψος του κύκλου εργασιών.
Η υπόθεση δεν έμεινε εκεί. Η απόφαση αναφέρεται και σε μεταγενέστερους ελέγχους, όπου αποδίδεται απόκρυψη πωλήσεων ζύθου και μη καταβολή επιβαρύνσεων για τα έτη 2012, 2013, 2014 και 2015, με νέα καταλογιστική πράξη που καταλόγισε πολλαπλά τέλη 7.305.580,22 ευρώ και δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις 2.378.118,56 ευρώ.
Η συσσώρευση αυτών των ποσών εξηγεί γιατί η κατάσχεση που επιβλήθηκε αργότερα συνδέεται με συνολικό ύψος οφειλών που εμφανίζεται ως ιδιαίτερα υψηλό.
Η προσβαλλόμενη πράξη ήταν κατάσχεση εις χείρας τρίτου σε τραπεζικό ίδρυμα, δηλαδή μέτρο που «μπλοκάρει» την κίνηση κεφαλαίων και επιδιώκει να οδηγήσει στην απόδοση χρημάτων στον πιστωτή, εδώ το Δημόσιο, από ό,τι οφείλει ή θα οφείλει η τράπεζα προς τον οφειλέτη.
Το δικαστήριο περιγράφει ότι η πράξη κατασχέσεως στρεφόταν σε ποσά που οφείλονται ή θα οφείλονται στο μέλλον, μέχρι του ορίου των 26.079.805,61 ευρώ.
Στο σημείο αυτό αναδεικνύεται ο ρόλος του ποσού των 7.008.817,45 ευρώ. Παρότι η κατάσχεση εμφανίζεται να αφορά πολύ μεγαλύτερο συνολικό ποσό, τα 7 εκατ. ευρώ των πολλαπλών τελών αποτελούν έναν από τους βασικούς πυλώνες των οφειλών, με τον οποίο συνδέεται η οικονομική πίεση που επικαλούνται οι αιτούντες και που τελικά συνεκτιμά το δικαστήριο για να κρίνει την ανεπανόρθωτη βλάβη.
Με άλλα λόγια, ακόμη και μέσα σε ένα συνολικό ποσό που ξεπερνά τα 26 εκατ. ευρώ, τα 7.008.817,45 ευρώ έχουν αυτοτελές βάρος ως μέγεθος και ως περιεχόμενο, επειδή αφορούν πολλαπλά τέλη.
Από την πλευρά των αιτούντων, προβάλλεται ότι η ανακοπή κατά της κατάσχεσης στηρίζεται σε λόγους που εκτιμάται ότι θα οδηγήσουν σε ευδοκίμηση. Η απόφαση καταγράφει ισχυρισμούς που σχετίζονται με κοινοποιήσεις, ενημέρωση, προσδιορισμό ποσών, πρόσβαση σε στοιχεία, καθώς και αναλογικότητα των μέτρων ενόψει εκκρεμοτήτων. Το δικαστήριο, ωστόσο, έκρινε ότι στο στάδιο της προσωρινής δικαστικής προστασίας δεν μπορεί να καταλήξει σε συμπέρασμα περί προδήλως απαραδέκτου ή προδήλως βάσιμου, καθώς απαιτείται ενδελεχής έρευνα πραγματικών και νομικών ζητημάτων.
Η κρίσιμη μετατόπιση γίνεται στο πεδίο της ανεπανόρθωτης βλάβης, εκεί όπου το μέγεθος των ποσών, και ειδικά τα 7.008.817,45 ευρώ, αποκτούν άμεση πρακτική σημασία.
Για να κριθεί αν συντρέχει ανεπανόρθωτη βλάβη, το δικαστήριο συνεκτίμησε οικονομικά στοιχεία που παρατίθενται στην απόφαση. Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, εικόνα αποτελεσμάτων χρήσης με ζημίες σε έτη, λογιστικά κέρδη σε άλλες χρήσεις, υψηλός κύκλος εργασιών αλλά συνολικά ζημιογόνα αποτελέσματα σε συγκεκριμένες χρήσεις, καθώς και σημαντικές υποχρεώσεις προς προμηθευτές.
Περιγράφονται επίσης πάγιες υποχρεώσεις λειτουργίας, μισθοδοσία εργαζομένων 48 ατόμων, λογαριασμοί ΔΕΚΟ με ενδεικτική αναφορά ρεύματος 16.000,00 ευρώ ανά μήνα, καθώς και στοιχεία τραπεζικών υπολοίπων με χαμηλά διαθέσιμα.
Η απόφαση δεν καταργεί την κατάσχεση συνολικά, αλλά χορηγεί μερική αναστολή με συγκεκριμένη έννοια: από την έκδοση της απόφασης και έως τη δημοσίευση οριστικής απόφασης επί της ανακοπής κατά της κατασχετήριας έκθεσης, δεν επιτρέπεται η δέσμευση και η απόδοση στο Δημόσιο όσων ποσών εισρεύσουν στους τραπεζικούς λογαριασμούς που τηρούνται στο συγκεκριμένο πιστωτικό ίδρυμα.
Πρόκειται για μια διατύπωση με πρακτικό αποτέλεσμα, καθώς δεν αφορά μόνο υφιστάμενα υπόλοιπα αλλά και μελλοντικές εισροές, δηλαδή χρήματα που θα μπορούσαν να καλύψουν μισθοδοσίες, λειτουργικές υποχρεώσεις και συναλλαγές της επιχείρησης κατά το διάστημα εκκρεμοδικίας.
Την υπόθεση χειρίστηκε το δικηγορικό γραφείο «Μηνάς Τσέρκης και Συνεργάτες».

Αναστολή κατάσχεσης 7 εκατ. ευρώ πολλαπλών τελών από το Τελωνείο σε υπόθεση λαθρεμπορίας

Η αντιδικία που έχει ανακύψει γύρω από τις οικονομικές σχέσεις της ΔΕΥΑΡ με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου αναμένεται να λάβει νέα σφοδρή τροπή, καθώς από το επίπεδο της απόπειρας απάτης που περιγραφόταν στη μήνυση, το ζήτημα οδηγείται πλέον σε πλαίσιο εξέτασης ως τετελεσμένο, με δεδομένη την εμφάνιση πραγματικού αποτελέσματος στην πράξη.
Στον πυρήνα της νέας εξέλιξης βρίσκεται η επιβολή αναγκαστικής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, με τρίτο την ίδια την Περιφέρεια, για ποσό €7.020.284,91, σε διαδικασία που κινήθηκε από την ΑΑΔΕ μέσω της ΔΟΥ Ρόδου για λογαριασμό της ΔΕΥΑΡ.
Η μετατόπιση αυτή αποκτά ιδιαίτερο βάρος όχι μόνο επειδή επηρεάζει την ποινική και διοικητική αξιολόγηση των γεγονότων, αλλά και επειδή δημιουργεί ένα παράδοξο σκηνικό, όπου ο μηχανισμός είσπραξης του Δημοσίου εμφανίζεται να ενεργοποιείται για τιμολόγια που καταγγέλθηκαν ως εικονικά και απορρίφθηκαν στο ηλεκτρονικό σύστημα της ΑΑΔΕ από την Περιφέρεια.

Το κατασχετήριο της ΔΟΥ Ρόδου και το ποσό των €7.020.284,91
Το κρίσιμο έγγραφο που αλλάζει την εικόνα της υπόθεσης είναι το κατασχετήριο εις χείρας τρίτου. Με αυτό επιβάλλεται αναγκαστική κατάσχεση ποσού €7.020.284,91, σε βάρος οφειλέτη του Δημοσίου που αναφέρεται ως η ΔΕΥΑΡ, με την Περιφέρεια να εμφανίζεται ως τρίτος που οφείλει ή μέλλει να οφείλει ποσά προς τον οφειλέτη.
Το ποσό συνδέεται με ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο και το κατασχετήριο ενεργοποιεί τις τυπικές υποχρεώσεις δήλωσης τρίτου, με στενές προθεσμίες και με σαφείς συνέπειες εάν δεν υπάρξει εμπρόθεσμη ανταπόκριση.
Η Περιφέρεια ζήτησε από τη ΔΟΥ Ρόδου συγκεκριμένα στοιχεία για να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες, μεταξύ των οποίων η υποβολή δήλωσης τρίτου. Με άλλα λόγια, το γεγονός δεν αντιμετωπίζεται ως μια απλή ανταλλαγή ισχυρισμών, αλλά ως ενεργό στάδιο αναγκαστικής είσπραξης, που παράγει άμεσες και πρακτικές συνέπειες στο πεδίο.

Η αλλόκοτη διάσταση που επισημαίνεται και το ζήτημα της βεβαίωσης
Η νέα εξέλιξη χαρακτηρίζεται ως εξαιρετικά αλλόκοτη, καθώς η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου έχει βεβαιώσει την οφειλή της ΔΕΥΑΡ στη ΔΟΥ, παρέχοντας στη φορολογική αρχή τη δυνατότητα να εισπράξει χρήματα που φέρεται να οφείλει η ΔΕΥΑΡ στην Περιφέρεια για τη λειτουργία του φράγματος Γαδουρά.
Σε αυτό το σχήμα, η ΔΟΥ λαμβάνει τη νόμιμη προμήθεια και, κατά τα αναφερόμενα, έχει προχωρήσει σε ρύθμιση του χρέους της ΔΕΥΑΡ, ενώ ταυτόχρονα επιχειρείται να ενεργοποιηθεί διαδικασία είσπραξης που σχετίζεται με τα επίμαχα τιμολόγια, τα οποία έχουν καταγγελθεί ως εικονικά.
Η αντίφαση που περιγράφεται από την Περιφέρεια είναι διπλή. Από τη μία πλευρά, η Περιφέρεια κινήθηκε για να εξασφαλίσει την είσπραξη της βεβαιωμένης οφειλής της ΔΕΥΑΡ μέσω της φορολογικής οδού, σε ένα πλαίσιο που έχει ήδη αποτυπωθεί με χρηματικούς καταλόγους και ρυθμίσεις δόσεων. Από την άλλη, εμφανίζεται μια πορεία ενεργειών που καταλήγει να συνδέει την ΑΑΔΕ με διαδικασία είσπραξης για τιμολόγια τα οποία η ίδια η Περιφέρεια απορρίπτει ως μη αποδεκτά και τα έχει προσβάλει ως εικονικά.
Η Περιφέρεια ζήτησε αναλυτική κατάσταση των χρεών της ΔΕΥΑΡ, ώστε να προκύπτει το ακριβές είδος της οφειλής, όπως φόρος εισοδήματος, ΦΠΑ ή άλλες κατηγορίες, και να αποτυπώνεται ποιο μέρος είναι ληξιπρόθεσμο.
Η Περιφέρεια, ουσιαστικά, ζητά να δει τη νομική και πραγματική βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε η αναγκαστική κατάσχεση εις χείρας της.
Το ζητούμενο δεν είναι πλέον μόνο τι καταγγέλλεται ως εικονικό ή τι απορρίφθηκε στο MyData, αλλά ποια ακριβώς διαδικασία ακολουθήθηκε, ποιο αίτημα τέθηκε και με ποια συνοδευτικά έγγραφα, ώστε να ενεργοποιηθεί κατάσχεση που εμφανίζει την Περιφέρεια ως τρίτο οφειλέτη.
Η Περιφέρεια ζήτησε ενημέρωση για την τήρηση των ρυθμίσεων που σχετίζονται με δύο χρηματικούς καταλόγους που αφορούν ποσά €3.885.871,19 και €6.384.094,10. Η Περιφέρεια ζητά να πληροφορηθεί εγγράφως εάν οι ρυθμίσεις τηρούνται έως σήμερα και πόσες δόσεις έχουν εξοφληθεί.
Η Περιφέρεια υποστηρίζει ότι η ΑΑΔΕ δεν μπορεί καν να κινήσει αντίστοιχη διαδικασία, διότι απαιτείται έκδοση ΦΕΚ για ανάληψη υποχρέωσης είσπραξης για λογαριασμό της ΔΕΥΑΡ, ενώ παράλληλα προβάλλεται ότι η Περιφέρεια δεν είναι τρίτος με την έννοια ενός άσχετου οφειλέτη, αλλά το μέρος που έχει αναθέσει στην ΑΑΔΕ την είσπραξη της οφειλής της ΔΕΥΑΡ από τη λειτουργία του φράγματος Γαδουρά.
Στη λογική αυτή, προβάλλεται πως επιδιώκεται συμψηφισμός για οφειλή που όχι μόνο δεν έχει αναγνωριστεί, αλλά έχει προσβληθεί και ως εικονική.

ΔΕΥΑΡ: Κατάσχεση της ΔΟΥ εις χείρας της Περιφέρειας για απαίτηση από τιμολόγια που καταγγέλθηκαν ως εικονικά!

Το χρονικό της εκτέλεσης και η πράξη κατάσχεσης
Στον πυρήνα της διαφοράς βρίσκεται η προσπάθεια αναγκαστικής εκτέλεσης στηριγμένη σε διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου.
Ακολούθησε επιταγή προς πληρωμή με ημερομηνία 01 Ιουλίου 2025 και στη συνέχεια συντάχθηκε έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας, από δικαστικό επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Δωδεκανήσου με έδρα το Πρωτοδικείο Ρόδου.
Το βασικό διακύβευμα, ήταν εάν η επίδοση της κατασχετήριας έκθεσης έγινε με τρόπο που να εξασφαλίζει πραγματική γνώση της κατάσχεσης από τις ανακόπτουσες.

Η επίδοση στην Κρεμαστή και το ακίνητο που δεν κατοικείται
Σύμφωνα με όσα τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, η κατασχετήρια έκθεση επιδόθηκε στη διεύθυνση του κατασχεμένου ακινήτου στην περιοχή της Κρεμαστής.
Το επίμαχο στοιχείο ήταν ότι το ακίνητο που περιγράφεται ως χώρος επίδοσης δεν αποτελούσε κατοικία και, όπως προβαλλόταν, ήταν μη κατοικήσιμο, σε κατάσταση ημιτελούς οικοδομής, δηλαδή «στα μπετά», χωρίς να πρόκειται για τόπο κατοίκησης ή διημέρευσης. Στο ίδιο πλαίσιο, τονιζόταν ότι ακόμη και οπτικά γίνεται αντιληπτό πως δεν πρόκειται για κατοικία.
Το Δικαστήριο καταγράφει ότι η επίδοση της έκθεσης κατάσχεσης έγινε στις 31 Ιουλίου 2025 στη διεύθυνση του κατασχεμένου ακινήτου. Όμως, το κρίσιμο ήταν αν αυτή η διεύθυνση μπορούσε να λειτουργήσει ως πραγματική κατοικία για σκοπούς επίδοσης και αν ο επισπεύδων όφειλε να αναζητήσει τις ανακόπτουσες στη διεύθυνση που ήταν γνωστή και δηλωμένη στα έγγραφα της σύμβασης και της διαδικασίας.

Η γνωστή διεύθυνση στη Ρόδο και το στοιχείο της γνώσης
Στα έγγραφα της υπόθεσης αναφέρεται ως δηλωμένη κατοικία των ανακοπτουσών η οδός Στεφάνου Καζούλη στη Ρόδο.
Το Δικαστήριο δέχεται ότι, κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης στεγαστικού δανείου υπήρχε ρητή αναφορά σε διευθύνσεις και ειδικός συμβατικός όρος κοινοποιήσεων, σύμφωνα με τον οποίο κάθε έγγραφο ή δικόγραφο που σχετίζεται με το δάνειο, περιλαμβανομένων και εκείνων της αναγκαστικής εκτέλεσης μέχρι πέρατος αυτής, κοινοποιείται στις ανωτέρω διευθύνσεις εφόσον δεν έχει ανακοινωθεί αλλαγή.
Με βάση αυτά, η υπόθεση δεν στάθηκε μόνο στο ό,τι η επίδοση έγινε σε άλλο σημείο, αλλά στο ό,τι προβαλλόταν και κρίθηκε πως υπήρχε γνώση της πραγματικής κατοικίας, άρα η επιλογή διαφορετικής διεύθυνσης δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί ως ουδέτερη τυπική απόκλιση.

Το σκεπτικό για την επίδοση και  η εξομοίωση  με ανυπαρξία
Το Δικαστήριο παραθέτει το πλαίσιο των διατάξεων που διέπουν την έναρξη της αναγκαστικής εκτέλεσης και την επίδοση του αντιγράφου της κατασχετήριας έκθεσης, επισημαίνοντας ότι η επίδοση αποτελεί βασική προϋπόθεση εγκυρότητας της εκτέλεσης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη νομολογιακή θέση ότι με ανυπαρξία επίδοσης εξομοιώνεται η επίδοση σε κατοικία διαφορετική από την πραγματική, εφόσον ο ανακόπτων επικαλείται και αποδεικνύει ότι ο επισπεύδων γνώριζε την πραγματική κατοικία ή ότι είχε γνωστοποιηθεί έγκαιρα τυχόν μεταβολή της.
Στην υπόθεση, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η επίδοση στην Κρεμαστή, σε διεύθυνση άσχετη με την πραγματική κατοικία, δεν μπορούσε να θεωρηθεί έγκυρη, με αποτέλεσμα ο σχετικός λόγος ανακοπής να κριθεί βάσιμος κατ’ ουσίαν.
Το αποτέλεσμα ήταν να γίνει δεκτή εν μέρει η ανακοπή και να ακυρωθεί η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας.

Ακύρωση κατάσχεσης γιατί η κατασχετήρια έκθεση επιδόθηκε σε ακίνητο… στα μπετά

Την υπόθεση χειρίστηκαν οι δικηγόροι κκ. Μηνάς Τσέρκης και Στεφανία Κουλούμπρη της δικηγορικής εταιρείας Μηνάς Τσέρκης και Συνεργάτες.

Ακύρωση επιταγής πληρωμής και κατάσχεσης ξενοδοχείου λόγω ελλιπούς εγγράφου τεκμηρίωσης της απαίτησης

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου χορήγησε προσωρινή διαταγή και έκανε δεκτό εν μέρει αίτημα αναστολής που υπέβαλε Ροδίτικη εταιρεία κατά της από 12.11.2025 κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, επιτρέποντας πλέον την ελεύθερη κίνηση των τραπεζικών λογαριασμών για ποσά που θα εισρεύσουν από 17.12.2025 και μετά, διατηρώντας όμως δεσμευμένα τα ήδη κατασχεθέντα μέχρι 16.12.2025.
Τι ορίζει η προσωρινή διαταγή
Το κρίσιμο απόσπασμα της προσωρινής προστασίας είναι σαφές: «Δέχεται εν μέρει» το αίτημα περί αναστολής εκτέλεσης του κατασχετηρίου εγγράφου της Προϊσταμένης του Τελωνείου Ρόδου, που είχε επιβάλει κατάσχεση στους λογαριασμούς των αιτούντων μέχρι του ποσού των 26.079.805,61 €, με τρίτη την Εθνική Τράπεζα.
Από 17.12.2025 και εφεξής, οι νέες εισροές δεν θα δεσμεύονται, ενώ τα ήδη δεσμευμένα μέχρι 16.12.2025 ποσά δεν αποδεσμεύονται, εκτός εάν είχαν ήδη αποδοθεί.
Πρόκειται για στοχευμένο «πάγωμα» της εκτέλεσης προς το μέλλον, που διασφαλίζει λειτουργική ρευστότητα χωρίς να αναιρεί την υφιστάμενη δέσμευση.
Το διακύβευμα και το μέγεθος της απειλής
Η κατάσχεση που επιβλήθηκε στις 12.11.2025, για την ικανοποίηση ισόποσης χρηματικής απαίτησης του Ελληνικού Δημοσίου, άγγιζε τα 26.079.805,61 €.
Η αναστολή που ζητήθηκε στόχευε ακριβώς στην ανακοπή των άμεσων συνεπειών μιας καθολικής δέσμευσης, συμπεριλαμβανομένης της πρακτικής αδυναμίας πληρωμών προμηθευτών, μισθοδοσίας και λοιπών υποχρεώσεων.
Τα δικόγραφα τονίζουν τον κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης, την ανάγκη αναλογικότητας και τις εκκρεμείς αναιρετικές διαδικασίες για τον κύριο τίτλο της οφειλής.
Το νομικό πλαίσιο της αναστολής και η οικονομική επιβάρυνση
Η επιχειρηματολογία στηρίχθηκε σε δύο άξονες. Πρώτον, στην κλασική προϋπόθεση της ανεπανόρθωτης βλάβης που δικαιολογεί την προσωρινή προστασία σε διοικητικές διαφορές με υψηλό χρηματικό αντικείμενο. Δεύτερον, στη διαπίστωση ότι ακόμη και με εκκρεμή αίτηση αναστολής ή προσφυγή, η είσπραξη ορισμένων ποσών μπορεί να προχωρεί κατά νόμο, κάτι που επιβαρύνει υπέρμετρα τον αιτούντα έως ότου κριθεί το κύριο ένδικο βοήθημα. Τα σχετικά αποσπάσματα από το Τελωνειακό Δίκαιο και την πάγια νομολογία αναδεικνύουν το δίλημμα μεταξύ ταχύτητας είσπραξης και ουσιαστικής δικαστικής προστασίας.
Ιστορική διαδρομή της υπόθεσης και τα δικονομικά αποτυπώματα
Το ιστορικό είναι πολυετές και περνά τόσο από διοικητικές καταλογιστικές πράξεις όσο και από ποινικές δεσμεύσεις. Στο ποινικό σκέλος, το 2020 το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου, κατόπιν εισαγγελικής πρότασης, έκανε εν μέρει δεκτή προσφυγή και αποδέσμευσε εταιρικούς λογαριασμούς, διατηρώντας όμως άλλα μέτρα, όπως περιορισμούς σε ακίνητη περιουσία.
Η κρίση αυτή έθεσε όρια στη γενικευμένη δέσμευση, χωρίς να εξαλείψει τις διοικητικές απαιτήσεις του Δημοσίου.
Πώς «κουμπώνει» το ποινικό βούλευμα με τη διοικητική εκτέλεση
Το βούλευμα του 2020 είχε ήδη αφαιρέσει από το τραπέζι ένα τμήμα μέτρων, αποδεσμεύοντας εταιρικούς λογαριασμούς. Ωστόσο, η διοικητική διαδικασία συνέχισε να παράγει έννομα αποτελέσματα με αιχμή την αναγκαστική εκτέλεση του 2025.
Η προσωρινή διαταγή λειτουργεί έτσι ως γέφυρα: διασφαλίζει ρευστότητα για τις τρέχουσες ανάγκες, ενώ αφήνει ανέπαφα τα προϋπάρχοντα δεσμευμένα ποσά και τον πυρήνα της διαφοράς που θα κριθεί στο ακροατήριο. Η αλληλουχία αυτή δείχνει ότι οι δύο κλάδοι δικαιοσύνης συνομιλούν με κοινό παρονομαστή την αρχή της αναλογικότητας.
Η ουσία των λόγων ανακοπής και οι πλημμέλειες που καταγγέλλονται
Στα δικόγραφα προβάλλονται ισχυρισμοί για ελλείψεις στην κοινοποίηση κρίσιμων πράξεων, για ασυμφωνίες στους πίνακες χρεών και για καταστρατήγηση της αναλογικότητας ενόψει εκκρεμούς αναιρέσεως. Η επίκληση ότι ορισμένες οφειλές δεν εμφανίζονται στο πληροφοριακό σύστημα, καθώς και ότι η καθολική δέσμευση οδηγεί σε πρακτική κατάρρευση λειτουργιών, εντάσσεται σε ένα ευρύτερο αφήγημα οικονομικής βιωσιμότητας που τα διοικητικά δικαστήρια εξετάζουν με αυστηρά κριτήρια.
Η οικονομική πραγματικότητα ως στοιχείο κρίσης
Οι αιτούντες περιγράφουν δυσχερή οικονομική κατάσταση, με την καθολική δέσμευση να παγώνει συναλλαγές και να εμποδίζει ακόμη και ρεαλιστικά σενάρια ρύθμισης μέσω μηχανισμών εξυγίανσης. Στα έγγραφα αποτυπώνεται η προσπάθεια ένταξης των οφειλών σε δομημένη ρύθμιση, κάτι που, εφόσον ευδοκιμήσει, θα επιτρέψει σταδιακή αποπληρωμή. Η προσωρινή διαταγή, σε αυτό το φόντο, λειτουργεί ως βαλβίδα αποσυμπίεσης μέχρι την τελική κρίση.
Την υπόθεση χειρίστηκαν οι δικηγόροι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης και Στεφανία Κουλουμπρή της εταιρείας «Μηνάς Τσέρκης και Συνεργάτες».

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο δέχθηκε εν μέρει το αίτημα αναστολής κατάσχεσης ύψους 26.079.805,61 € σε Ροδίτικη εταιρεία!