Η εικόνα που σχηματίζεται για την ελληνική εξωτερική και αμυντική πολιτική στον τουρκικό Τύπο επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από αναλυτικό άρθρο γνώμης που δημοσιεύτηκε στις 17 Ιουνίου 2026 από το τουρκικό δίκτυο Haber Global. Πρόκειται για αρθρογραφία και όχι για ρεπορτάζ γεγονότος, στοιχείο που οριοθετεί και τον χαρακτήρα όσων καταγράφονται, καθώς το κείμενο διατυπώνει εκτιμήσεις και θέσεις και όχι επιβεβαιωμένα δεδομένα. Ο πυρήνας του επιχειρήματος είναι ότι η Αθήνα διαμορφώνει μια στρατηγική «ισορροπίας» απέναντι στις θαλάσσιες θέσεις της Άγκυρας, κινητοποιώντας ταυτόχρονα την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και το Ισραήλ.
Αφορμή για τη συγκεκριμένη τοποθέτηση, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αποτελούν πρόσφατες δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος φέρεται να ανέφερε ότι η χώρα δεν πρόκειται ποτέ να υποχωρήσει από τα εθνικά της δικαιώματα και συμφέροντα, ότι διαθέτει σοβαρό γεωπολιτικό κεφάλαιο το οποίο μπορεί να αξιοποιήσει όταν κρίνει ότι τα εθνικά συμφέροντα τίθενται σε κίνδυνο και ότι διαθέτει τα μέσα να αντιμετωπίσει τις καταστάσεις που προκύπτουν. Οι φράσεις αυτές, όπως σημειώνεται, έστρεψαν εκ νέου την προσοχή στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η ανάγνωση της Άγκυρας για τη «Γαλάζια Πατρίδα»
Στο επίκεντρο της τουρκικής ανάγνωσης τοποθετείται η προσπάθεια της Άγκυρας να μεταφέρει σε νομική βάση τη θαλάσσια θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», μαζί με τις θέσεις της για τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας και την υφαλοκρηπίδα. Από την πλευρά της Άγκυρας, σύμφωνα με το άρθρο, το βήμα αυτό αντιμετωπίζεται ως στρατηγική με την οποία επιδιώκεται να καταστούν πιο συστηματικές, σε επίπεδο εσωτερικού δικαίου, οι θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας και τα κυριαρχικά δικαιώματα στη θάλασσα.
Η αθηναϊκή πλευρά, πάντα κατά την ίδια ανάλυση, χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη κίνηση «μονομερή ενέργεια», «αναθεωρητική κίνηση» και προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων. Ο αρθρογράφος ισχυρίζεται ότι η Αθήνα, ενώ επιχειρεί να παρουσιάσει τον χάρτη της «Γαλάζιας Πατρίδας» ως αντίθετο προς το διεθνές δίκαιο, ταυτόχρονα προωθεί τα δικά της σχέδια θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, με στόχο να διαμορφώσει ένα de facto πλαίσιο στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για εκτίμηση που αποδίδεται στη συντακτική γραμμή του μέσου και όχι για διαπιστωμένο γεγονός.

Το «κλειδί» των νησιών
Το σημείο στο οποίο το τουρκικό δημοσίευμα εστιάζει με τη μεγαλύτερη ένταση είναι ο εξοπλισμός των νησιών του Αιγαίου. Το άρθρο διατείνεται ότι, με βάση «ανοιχτές πηγές», παρατηρείται αυξημένη στρατιωτική συγκέντρωση σε νησιά που βρίσκονται πολύ κοντά στα τουρκικά παράλια. Κατονομάζονται, μεταξύ άλλων, η Μυτιλήνη, η Χίος, η Σάμος, η Λήμνος, η Σαμοθράκη, η Ικαρία, η Ρόδος, η Κως, το Καστελλόριζο και η Λέρος, καθώς και άλλα νησιά των Δωδεκανήσων, τα οποία περιγράφονται ως στρατηγικής σημασίας λόγω της γειτνίασής τους με τις τουρκικές ακτές στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.
Η παρουσίαση των νησιωτικών αυτών στοιχείων εντάσσεται στο ευρύτερο αφήγημα περί «συναγερμού», όπως επιλέγει να το θέτει το μέσο. Από ελληνικής πλευράς, η θέση που διαχρονικά προβάλλεται είναι ότι η αμυντική θωράκιση των νησιών αποτελεί νόμιμο κυριαρχικό δικαίωμα, ζήτημα που δεν αναπτύσσεται στο τουρκικό κείμενο, το οποίο περιορίζεται στη δική του οπτική.
Ο ρόλος της Γαλλίας
Ιδιαίτερο βάρος αποδίδεται στον γαλλικό παράγοντα, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ένα από τα πιο κρίσιμα σκέλη της «εξίσωσης». Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η Αθήνα προμηθεύτηκε 24 μαχητικά αεροσκάφη Rafale από τη Γαλλία και, παράλληλα, ενίσχυσε τον στόλο της με φρεγάτες τύπου Belharra. Στο ίδιο πλαίσιο γίνεται λόγος για την επιλογή μιας τέταρτης φρεγάτας και για διαδικασίες που σχετίζονται με πυραύλους κρουζ Scalp Naval, εξελίξεις που ερμηνεύονται ως στόχος ενίσχυσης της θαλάσσιας ισχύος σε κλίμακα Ανατολικής Μεσογείου.
Τα Rafale, με τους πυραύλους αέρος αέρος Meteor και τις προηγμένες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου, αξιολογούνται από τον αρθρογράφο ως μέρος μιας αναζήτησης υπεροχής στον εναέριο χώρο του Αιγαίου. Οι φρεγάτες Belharra, από την πλευρά τους, περιγράφονται όχι απλώς ως ναυτική πλατφόρμα αλλά ως πολλαπλασιαστής ισχύος, χάρη στις δυνατότητες αεράμυνας, ανθυποβρυχιακού πολέμου και πληγμάτων μεγάλης εμβέλειας.
Η εκτίμηση για τον γαλλικό προσανατολισμό
Στην ανάλυση παρατίθεται και η άποψη Τούρκου καθηγητή διεθνών σχέσεων, ο οποίος υποστηρίζει ότι το Παρίσι ενοχλείται από τις κινήσεις της Άγκυρας στη Λιβύη, στον τομέα της ενέργειας, στις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας και στην αμυντική βιομηχανία. Κατά την εκτίμησή του, η ενίσχυση της στρατιωτικής και πολιτικής παρουσίας στην περιοχή μέσω της Ελλάδας και της ελληνοκυπριακής πλευράς ανοίγει στη Γαλλία πεδίο ηγετικού ρόλου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, ταυτόχρονα, της παρέχει τη δυνατότητα να αναπτύξει αντίβαρο στη γεωπολιτική της Μεσογείου απέναντι στην Άγκυρα.
Το αμερικανικό σκέλος και η Αλεξανδρούπολη
Ο ίδιος αναλυτής χαρακτηρίζει το αμερικανικό σκέλος ευρύτερο και βαθύτερο. Επικαλείται τη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Αθήνας, η οποία, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει, ανανεώθηκε το 2021 και κατέστησε τη στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα μόνιμη και πολυσημειακή. Ως κομβικά σημεία αυτής της γραμμής αναφέρει τη Σούδα, τη Λάρισα, το Στεφανοβίκειο και την Αλεξανδρούπολη.
Όπως σημειώνεται, ο κόλπος της Σούδας προσφέρει κρίσιμη υλικοτεχνική και επισκευαστική υποστήριξη για το αμερικανικό ναυτικό στη Μεσόγειο, ενώ η Αλεξανδρούπολη απέκτησε, ιδίως μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, στρατηγική αξία ως κόμβος στρατιωτικών μεταφορών προς τα Βαλκάνια, τη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Ευρώπη. Ο αρθρογράφος διατείνεται ότι, ενώ η Αθήνα παρουσιάζει την αμερικανική παρουσία υπό τον τίτλο της «ασφάλειας του ΝΑΤΟ», για την Άγκυρα η εικόνα αυτή μεταφράζεται σε νέα «γραμμή πίεσης» που εκτείνεται από τη Δυτική Θράκη έως το Αιγαίο.
Η αντίστροφη ανάγνωση για  τη «Γαλάζια Πατρίδα»
Στο κλείσιμο της ανάλυσης παρατίθεται η θέση απόστρατου Τούρκου ναυάρχου, ο οποίος επικαλείται γραπτή ερώτηση που, όπως αναφέρει, κατατέθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή από ευρωβουλευτές ορισμένων πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και αφορά την Τουρκία. Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει, στο επίκεντρο της ερώτησης βρίσκονται το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και οι χρηματοδοτήσεις που παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Άγκυρα, ενώ η Τουρκία φέρεται να κατηγορείται για παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της ελληνοκυπριακής πλευράς, για «αναθεωρητική» θαλάσσια πολιτική και για ότι αποτελεί απειλή προς κράτη μέλη της Ένωσης.
Ο ίδιος αξιωματικός ισχυρίζεται ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν συνιστά επεκτατικό ή επιθετικό δόγμα, αλλά θαλάσσια θεωρία που στηρίζεται στην προστασία των δικαιωμάτων και συμφερόντων της Τουρκίας σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας, όπως αυτά απορρέουν, κατά την άποψή του, από το διεθνές δίκαιο.

Η Αθήνα «οχυρώνει» τα νησιά και υφαίνει συμμαχίες, υποστηρίζει τουρκική ανάλυση που κάνει λόγο για «συναγερμό Γαλάζιας Πατρίδας»

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, συζητήθηκε η πορεία των διατλαντικών σχέσεων ενόψει της Συνόδου Κορυφής του Ιουλίου στην Άγκυρα, καθώς και οι περιφερειακές εξελίξεις, με έμφαση την κατάσταση στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Ως προς την κυοφορούμενη τουρκική νομοθετική πρωτοβουλία, ο υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι μονομερείς ενέργειες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα και δεν συμβάλλουν στη διατήρηση ήρεμου κλίματος και ότι η μία και μόνη διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας παραμένει η οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και υφαλοκρηπίδας, τόνισαν διπλωματικές πηγές.

Οι δύο υπουργοί συζήτησαν για τις εξελίξεις στο Κυπριακό, την επικείμενη συνάντηση με την προσωπική απεσταλμένη του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την Κύπρο και την πραγματοποίηση της άτυπης διευρυμένης συνάντησης για το Κυπριακό.

Οι δύο υπουργοί, τέλος, συζήτησαν για τις διμερείς σχέσεις και συμφώνησαν να διατηρήσουν ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας.

Πηγή: capital.gr

Γ. Γεραπετρίτης σε Χ. Φιντάν: Μονομερείς ενέργειες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα

• Ωστόσο, σε επίπεδο διεθνούς δικαίου, σίγουρα έχουμε ισχυρά χαρτιά από τη δική μας πλευρά. Εκείνοι, βέβαια, έχουν τα δικά τους επιχειρήματα, το Τουρκο-Λιβυκό σύμφωνο και διάφορα άλλα τα οποία προβάλλουν κατά καιρούς, αλλά η Τουρκία έχει μια τακτική να συνεχίζει τις προκλήσεις και να κάνει τον ‘μπαμπούλα’ στο Αιγαίο. Κάτι το οποίο δεν είναι μόνο μια πρόκληση για την Ελλάδα, αλλά έχει και επεκτάσεις προς την Ευρώπη.
Θα έλεγα και διεθνώς, διότι και το Τουρκο-Λιβυκό σύμφωνο, στο οποίο πολύ σωστά αναφερθήκατε, είναι παράνομο. Όπως και παράνομος, είναι αυτός ο νόμος που εξαγγέλλεται. Μένει να τον δούμε επισήμως. Σε κάθε περίπτωση τη στιγμή που το σχέδιο νόμου αυτό είναι σε πλήρη αντίθεση και σε περιφρονητική, θα λέγαμε, θέση απέναντι στο διεθνές δίκαιο, δεν έχει καμία ισχύ.
• Η πολιτική της Τουρκίας βέβαια, δεν έχει αλλάξει εδώ και αιώνες. Παραμένει η ίδια…
Όπως το λέτε, εδώ και αιώνες αυτό ζούμε. Είναι ένας δύσκολος γείτονας που θέλει χειρισμό, που θέλει διάλογο. Και πολύ σωστά, η κυβέρνηση τηρεί αυτή την στάση. Είναι η στάση της Ελλάδας. Δεν κλείνουμε τον διάλογο -διότι δεν αλλάζουν τα σύνορα, δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε. Επομένως, έχουμε τον διάλογο ανοιχτό υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται πάντοτε οι κόκκινες γραμμές.
• Αυτό, ασφαλώς και μάς αφορά άμεσα, διότι εδώ μιλάμε για την Ελλάδα, για τη χώρα μας. Μιλάμε, για τα κυριαρχικά δικαιώματα και βεβαίως για τα νησιά μας.
Οι γείτονες προσπαθούν να αμφισβητήσουν την κυριαρχία στα νησιά, στις βραχονησίδες. Εδώ ούτε λίγο ούτε πολύ «απειλούν», εντός εισαγωγικών η λέξη, να αναρτήσουν τουρκικές σημαίες σε 156 περίπου ελληνικές βραχονησίδες. Αυτά τα πράγματα είναι εκτός πραγματικότητας. Αν υλοποιηθούν ω μη γένοιτο, θα έχουν απάντηση και θα είναι ισχυρή και ηχηρή.
• Να περάσουμε στις εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.
Παρουσιάστηκαν δύο κόμματα. Από τη μία η κα Μαρία Καρυστιανού, από την άλλη ο τέως πρωθυπουργός, κ. Αλέξης Τσίπρας. Θα ήθελα λοιπόν στο σχόλιο σας.
Θα ξεκινήσω λέγοντάς σας ότι για λόγους αρχής, προσωπικά δεν υποτιμώ ποτέ στη ζωή μου κανέναν συνάνθρωπο -πόσω μάλλον κανέναν στο πολιτικό στερέωμα, ο οποίος έχει δικαίωμα οποιοσδήποτε Έλλην πολίτης (Ελληνίδα και Έλληνας) να διεκδικήσει, ό,τι νομίζει. Σε μια ανοιχτή δημοκρατία δυτικού τύπου, αυτά τα κρίνει σε τελική ανάλυση ο ελληνικός λαός. Σε ό,τι αφορά στην κα Καρυστιανού, προσωπικά το είχα διαβλέψει, πολεμήθηκα γι’ αυτό -μέχρι βόμβα μου στείλανε. Είχα πει πολύ απλά ότι η κα Καρυστιανού η οποία έχει τον σεβασμό και την συμπαράσταση όλων μας για το δράμα που πέρασε με την απώλεια 57 συνανθρώπων μας, μεταξύ των οποίων η κόρη της, είναι μια μάνα που έτσι αντιμετωπίζεται μεμονωμένα.
Ως προς την πολιτική, η κα Καριστιανού θεώρησε ότι από ένα σημείο και μετά μπορεί να γίνει πολιτικός. Αλλά το γεγονός ότι από την αρχή μιλούσε με καταγγελτικά κείμενα πολιτικού περιεχομένου (γραπτά πάντα κείμενα) έδειχνε έναν στόχο κι έναν σκοπό που θα κριθεί τελικά από τον ελληνικό λαό. Δεν μπορώ να την κρίνω ως πολιτικό πρόσωπο. Δεν έχει δείξει τίποτα σε πολιτική κατεύθυνση, εκτός από μια διακήρυξη, αν θέλετε, γενικού περιεχομένου και το πρόσωπό της, το οποίο είναι ελκυστικό, επειδή είναι μια συμπαθής φυσιογνωμία. Και μένουμε σε αυτό. Το μέλλον θα δείξει κατά πόσον αυτό το πολιτικό εγχείρημα θα έχει βιωσιμότητα, και σε ποια επίπεδα.
Ως προς τον πρώην πρωθυπουργό, τον κ. Τσίπρα, εστιάζει στην επικοινωνία, καθαρά στην επικοινωνία και κάποια νέα πρόσωπα τα οποία ουδόλως υποτιμώ. Η κα Κουφονικόλακου, παραδείγματος χάρη που παρουσιάστηκε, είναι μια συνάδελφος εν τη δικηγορία, έξυπνη γυναίκα με ευφράδεια και με μια πολύ ωραία παρουσία. Από εκεί και πέρα ο κ. Τσίπρας δεν έχει πείσει κανέναν -τουλάχιστον με αυτούς που συνομιλώ εγώ- ότι είναι κάποιος άλλος. Δεν διαγράφεται η μνήμη τόσο σύντομα και δεν διαγράφεται και ποτέ σε ζητήματα που αφορούν στη διακυβέρνηση της χώρας.
Δεν μπορεί να μας πει ο κ. Τσίπρας της Novartis, του τρίτου μνημονίου που κατά την άποψη μου κατέστρεψε τη χώρα, του παραδικαστηρίου που είχε ομολογήσει ο υπουργός του κ. Κοντονής και πολλά άλλα, ότι ξαφνικά, επειδή απομάκρυνε τους, τότε συνεργάτες του, τώρα ο ίδιος είναι κάτι διαφορετικό. Αντίθετα, εγώ νομίζω ότι δείχνει και μια στάση του ανδρός που κρίνεται, το κατά πόσο μπορεί να έχει μια αυτοκριτική που να είναι αυστηρή ή να μεταθέτει τις ευθύνες αλλού που είναι το απόλυτα βολικό. Και αυτό πρέπει να το δούμε μελλοντικά τι θα γίνει, αλλά σε κάθε περίπτωση, επαναλαμβάνω, κανείς δεν έχει αμνησία σε αυτόν τον τόπο και οφείλει να μην έχει, διότι τα ‘στερνά τιμούν τα πρώτα’ που λέει ο λαός μας.
Από την άλλη τα δείγματα γραφής είναι αποτυπωμένα βαθιά στην τσέπη του πολίτη και στον τίτλο της ζωής του.

• Και πρέπει να πούμε βέβαια ότι όλα αυτά θα φανούν μόνο στην κάλπη, που είναι πάντοτε η καλύτερη δημοσκόπηση και με την προϋπόθεση να υπάρχει συμμετοχή. Δηλαδή, να πάει ο κόσμος να ψηφίσει στις εκλογές, για να δούμε τι πραγματικά θα γίνει.
Έχετε δίκιο σ’ αυτό, γιατί δεν τιμά τη δημοκρατία η αποχή. Είμαστε η χώρα, το κράτος – μέλος που λέμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση που φέραμε τη δημοκρατία και τον πολιτισμό, δεν μπορεί να απέχουμε από την κορυφαία διαδικασία. Ιδίως συμπολίτες μας, οι οποίοι ενώ απέχουν ασκούν κριτική. Δεν δικαιούνται να ασκούν κριτική αν δεν έχουν συμμετάσχει στη διαμόρφωση της επόμενης μέρας, στη διακυβέρνηση της χώρας.
Αλλά σε κάθε περίπτωση πέρα από τη συμμετοχή πρέπει να δούμε προγράμματα, κα Ντόκου. Κοστολογημένα, συναπτά προγράμματα τα οποία να δείχνουν ότι υπάρχει μια εναλλακτική πρόταση.
Διότι μέχρι στιγμής το γεγονός ότι η κυβέρνηση παρόλες τις αστοχίες και κάποια λάθη, παραμένει μια ισχυρή κυβέρνηση η οποία έχει κρατήσει την κοινωνία όρθια κι έχει οδηγήσει την οικονομία σε οδό ανάκαμψης. Δεν μιλώ ακόμη για τη δυναμική ανάπτυξη, αλλά η ανάκαμψη είναι δεδομένη. Δεν το λέει η Νέα Δημοκρατία και οι ευρωβουλευτές ή οι βουλευτές της. Το λένε τα διεθνή και τα ευρωπαϊκά φόρα που αναγνωρίζουν ότι η Ελλάδα σε δύσκολους καιρούς με αυτήν την κυβέρνηση κατόρθωσε, αφενός να ελέγχει την οικονομία, αφετέρου να σταθεί όρθια η κοινωνία.

Ελίζα Βόζεμπεργκ – Βρυωνίδη: «Δεν αποκλείεται θερμό επεισόδιο με την Τουρκία»

Σχολιάζοντας τις αναφορές από τη γειτονική χώρα για το νομοσχέδιο που ετοιμάζει η τουρκική κυβέρνηση στο πλαίσιο του δόγματος για την «Γαλάζια Πατρίδα», ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών ανέφερε επίσης ότι η Αθήνα διαμορφώνει απαντήσεις για όλα τα πιθανά σενάρια…

Την ίδια ώρα πάντως διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι η Αθήνα έχει καταστήσει σαφείς στην Άγκυρα τις ανησυχίες της και ότι τέτοιες κινήσεις δεν συμβάλουν στο κλίμα των ήρεμων νερών. Σε κάθε περίπτωση σημείωναν οι ίδιες πηγές η κατάσταση είναι διαχειρίσιμη και έχουν λειτουργήσει οι δίαυλοι επικοινωνίας.

«Η νέα εποχή της εξωτερικής πολιτικής χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι δεν μπορούμε να κάνουμε καμία ουσιαστική πρόβλεψη, επειδή υπάρχουν τόσες πολλές παράμετροι που είναι εντελώς ασαφείς και ευάλωτες, ώστε δεν μπορεί κανείς να έχει μια πολύ σαφή εικόνα. Αυτό που κάνουμε στην πραγματικότητα είναι να διαμορφώνουμε απαντήσεις για όλα τα πιθανά σενάρια. Και αυτό ακριβώς κάνουμε» είπε χαρακτηριστικά στο συνέδριο ο υπουργός Εξωτερικών.

Ο κ. Γεραπετρίτης σημείωσε επίσης ότι το κυοφορούμενο τουρκικό νομοθέτημα δεν μπορεί να παράξει έννομα αποτελέσματα για τις αυθαίρετες διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο.

«Όσον αφορά τη φερόμενη νομοθεσία, τη νομοθεσία της Τουρκίας σχετικά με τη νομιμοποίηση της λεγόμενης «γαλάζιας πατρίδας», αυτό που λέω είναι ότι το διεθνές δίκαιο πρέπει να υπερισχύει των εγχώριων προθέσεων ή οραμάτων μας, και έτσι λειτουργούμε τις διμερείς μας σχέσεις. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να λάβουμε υπόψη τι συνεπάγεται ουσιαστικά το Δίκαιο της Θάλασσας, και συνειδητοποιώ ότι η Τουρκία έχει σκόπιμα απέχει από την υπογραφή και την κύρωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Ωστόσο, ταυτόχρονα, οι διατάξεις αυτές αποτελούν μέρος του διεθνούς εθιμικού δικαίου, πράγμα που σημαίνει ότι είναι ουσιαστικά δεσμευτικές για όλα τα κράτη, τόσο τα υπογράφοντα όσο και τα μη υπογράφοντα. Επομένως, εάν οποιαδήποτε χώρα επιλέξει να λάβει μονομερώς μέτρα, τα οποία, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, θα έπρεπε να οργανώνονται σε πολυμερές ή διμερές επίπεδο, αυτά έχουν μόνο εσωτερική ισχύ και δεν έχουν διεθνή εφαρμογή» είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός Εξωτερικών στέλνοντας το μήνυμα ότι, «για να έχουμε βιώσιμη ειρήνη, πρέπει να συνεργαστούμε. Οποιοδήποτε είδος μονομερούς δραστηριότητας που αποσκοπεί στην υλοποίηση των προθέσεων μιας χώρας είναι ουσιαστικά καταδικασμένο σε αποτυχία».

Πηγή: protothema.gr

Η απάντηση της Αθήνας στο τουρκικό νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια πατρίδα»: Δεν συμβάλλει στα ήρεμα νερά, έχουμε απαντήσεις για όλα τα σενάρια

Η Ελληνίδα ευρωβουλευτής τόνισε ότι η Τουρκία επιχειρεί με νέο ειδικό νομοσχέδιο να νομιμοποιήσει τις παράνομες αξιώσεις της για θαλάσσια δικαιοδοσία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, και να δημιουργήσει τετελεσμένα αγνοώντας τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Συγκεκριμένα, ο νέος νομός αναμένεται να παραχωρήσει στον τουρκικό στόλο και στην ακτοφυλακή αρμοδιότητες παρέμβασης και επιχειρησιακής δράσης ακόμη και σε περιοχές όπου δεν έχει οριοθετηθεί ΑΟΖ, ενώ παράλληλα ο Τούρκος Πρόεδρος θα έχει τη δυνατότητα να χαρακτηρίζει μονομερώς θαλάσσιες ζώνες ως περιοχές ειδικού καθεστώτος, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας.

Στο πλαίσιο αυτό, η Ελίζα Βόζεμπεργκ ζητά από την Ε.Ε. να αξιολογήσει νομικά τις ενέργειες της Τουρκίας αλλά και να ασκήσει άμεσα πιέσεις προς την Άγκυρα, προκειμένου να σεβαστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών της ΕΕ, τα όποια παραβιάζει σκόπιμα και συστηματικά.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης της Ελίζας Βόζεμπεργκ:

«Με ιδιαίτερη ανησυχία παρακολουθεί η Αθήνα τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών στην Τουρκία, καθώς η Άγκυρα διαμηνύει ότι πρόκειται να φέρει ειδικό νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα».

Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, η Τουρκία ετοιμάζει νέο νόμο, με τον οποίο επιχειρεί να νομιμοποιήσει τις αξιώσεις της για θαλάσσια δικαιοδοσία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αγνοώντας τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Συγκεκριμένα, η νέα νομοθετική ρύθμιση θα δώσει στον τουρκικό στόλο και στην τουρκική ακτοφυλακή δικαιώματα παρέμβασης και δράσης ακόμα και σε περιοχές που δεν έχει κηρυχθεί ΑΟΖ ενώ ο Τούρκος πρόεδρος θα έχει τη δυνατότητα κήρυξης θαλάσσιας περιοχής ειδικού καθεστώτος μονομερώς.

Με βάση τα παραπάνω και λαμβάνοντας υπόψη τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το δίκαιο της Θάλασσας και τις βασικές αρχές του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, ερωτάται η Επιτροπή:

–              Πώς αξιολογεί νομικά τις ενέργειες της Τουρκίας που σκοπό έχουν τη δημιουργία τετελεσμένων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο;

–              Με ποιο τρόπο προτίθεται να πιέσει την Τουρκία να σεβαστεί επιτέλους τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών της ΕΕ, τα οποία παραβιάζει σκόπιμα και συστηματικά;»

Νέα κατεπείγουσα ερώτηση Βόζεμπεργκ για τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο

Τόσο η διμερής συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ, όσο και η τριμερής Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ισραήλ, όπως άλλωστε και όλες οι λοιπές σε τριμερές σχήμα συνεργασίες της Ελλάδας, έχουν ειρηνικό σκοπό και δεν στρέφονται εναντίον τρίτων.

Η Ελλάδα διαμορφώνει την εξωτερική της πολιτική ανεξάρτητα, δεν δέχεται υποδείξεις, ούτε οφείλει εξηγήσεις σε κανέναν. Κινδυνολογίες και απόπειρες διαστρέβλωσης της πραγματικότητας δεν ωφελούν, ειδικά την περίοδο αυτή της περιφερειακής αστάθειας και αβεβαιότητας.

Πηγή: skai.gr

Σκληρή απάντηση ΥΠΕΞ σε Φιντάν: Η Ελλάδα δεν οφείλει εξηγήσεις σε κανέναν

Η θέση της ΕΕ στην παρούσα φάση είναι να μην συνταχθεί με το Συμβούλιο Ειρήνης είπε ο Υπ.Εξ. και τόνισε ότι η Ελλάδα θα κρίνει ανάλογα, και χωρίς να αγνοεί την πραγματικότητα θα συνταχθεί με τους Ευρωπαίους. Η χώρα μας δεν θα αποστεί από την ΕΕ, θα είναι παρούσα και εάν υπάρξουν διαφοροποιήσεις στην ΕΕ “θα το αξιολογήσουμε” είπε ο κ.Γεραπετρίτης.

Χαρακτήρισε “εξαιρετική την στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ” είπε ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να την καλλιεργεί, ενώ σημείωσε ότι η Γροιλανδία ανήκει σε κράτος μέλος της ΕΕ και η απειλή κατά της κυριαρχίας της θα βρει απέναντι την ΕΕ. Θέση αξιακού ρεαλισμού χαρακτήρισε ο κ.Γεραπετρίτης τη στάση της Ελλάδας και πρόσθεσε ότι ενώ αλλάζει το διεθνές περιβάλλον ως προς τις αρχές που διέπουν τις σχέσεις διεθνώς, υπάρχουν αδιαπραγμάτευτες αξίες που στήριξαν την εξωτερική πολιτική σημειώνοντας “και θα ακολουθήσω τη απόλυτη προσήλωση στους κανόνες της διεθνούς πολυμέρειας”.

Τόνισε επίσης ότι η Ελλάδα θα σταθεί στο πλευρό της χώρας της ΕΕ που στο μέλλον θα βάλλεται ή θα απειλείται και σημείωσε με νόημα ότι η Ευρώπη είναι ισχυρή δύναμη μόνο όταν είναι ενωμένη. Υπογράμμισε ακόμη ότι μόνο όταν υπάρχουν σταθεροί κανόνες μπορούμε να προσβλέπουμε σε μια διεθνή ευταξία και ανέφερε ότι “πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με το δίκιο του ισχυρού γιατί το σήμερα δημιουργεί προηγούμενα για το μέλλον. Για την Ελλάδα υπάρχει μόνο ο δρόμος της καθολικότητας του διεθνούς δικαίου”.

Ο κ.Γεραπετρίτης είπε επίσης ότι μεγάλωσε πλέον το διπλωματικό αποτύπωμα Ελλάδας, και σημείωσε ότι το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας θα γίνει στην ‘Αγκυρα το πρώτο 15θήμερο του Φεβρουαρίου. Σημείωσε ότι “θέλουμε να συζητούμε με την Τουρκία” και ανέφερε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει η Ελλάδα. Είπε ότι μπορούμε να μειώνουμε τις εντάσεις με την Τουρκία χωρίς την εμπλοκή τρίτων και σημείωσε ότι δεν έχει υπάρξει καμία παρέμβαση τρίτου και τα τελευταία 2,5 χρόνια ο διάλογος αυτός λειτουργεί. Τόνισε ότι δεν συγκλίνουμε με την Τουρκία στο ποιο θα είναι το εύρος της συζήτησης ακόμη, είπε ότι η Ελλάδα επιμένει πως το μόνο θέμα συζήτησης για την χώρα μας είναι το θέμα του καθορισμού υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, το οποίο μπορεί να παραπεμφθεί στα διεθνή δικαστήρια. Εάν η Τουρκία θεωρεί ότι υπάρχουν κι άλλα θέματα τότε υπάρχει απόκλιση είπε ο Έλληνας Υπ.Εξ. επισημαίνοντας ότι σήμερα μπορούμε να συζητούμε από μια θέση αυτοπεποίθησης. Για το θέμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων είπε ότι θα έρθει στη Βουλή όταν θα έρθει ο κατάλληλος χρόνος, και η χώρα μας θα ακολουθήσει τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα διατηρεί το κυρίαρχο δικαίωμα της να επεκτείνει όταν κρίνει σκόπιμο τα χωρικά της ύδατα.

Τέλος ερωτηθείς σχετικά με το “κόμμα Καρυστιανού” είπε ότι η πολιτική σταθερότητα αποτελεί πρόσθετη αξία που απολαύει η Ελλάδα. Σημείωσε ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να σχηματίσει πολιτικό κόμμα και να εκφράσει πολιτικό λόγο, αλλά είπε ότι η Ελλάδα στην παρούσα στιγμή χρειάζεται υπευθυνότητα, σοβαρότητα, γνώση και συνέπεια. “Υποφέραμε πολύ από μαθητευόμενους μάγους. Η χώρα δεν αντέχει άλλα πειράματα, που σήμερα θα οδηγήσουν στην καταστροφή” είπε ο κ.Γεραπετρίτης.

Πηγή: skai.gr

Γεραπετρίτης: Επιφυλάξεις για το «Συμβούλιο Ειρήνης» Τραμπ – Η Ελλάδα θα συνταχθεί με την ΕΕ

Όπως ανέφερε, η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει ενισχύσει ουσιαστικά τη διεθνή της παρουσία και διαπραγματευτική ισχύ, υπογραμμίζοντας ότι οι κυβερνητικές επιλογές στον τομέα της θαλάσσιας πολιτικής δεν είναι αποσπασματικές αλλά εντάσσονται σε έναν συνολικό στρατηγικό σχεδιασμό.

Ο κ. Γεραπετρίτης έκανε ειδική αναφορά στον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και στη δημιουργία θαλάσσιων πάρκων, σημειώνοντας ότι πρόκειται για παρεμβάσεις που θωρακίζουν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και αποδυναμώνουν τυχόν αμφισβητήσεις. Όπως είπε, η πρώτη φάση έχει ήδη υλοποιηθεί, ενώ θα ακολουθήσουν και νέες παρεμβάσεις, τόσο σε επίπεδο θαλάσσιων πάρκων όσο και με την επέκταση των χωρικών υδάτων.

“Εκτός από το θαλάσσιο χωροταξικό έχουμε και τα θαλάσσια πάρκα που κατοχυρώνουν την κυριαρχία μας και εξουδετερώνουν την όποια αξίωση για τις ζώνες κυριαρχίας. Είναι η πρώτη φάση και θα ακολουθήσουν και άλλα. Έχουμε το θαλάσσιο πάρκο 1, θα ακολουθήσουν και άλλα, και θα έρθει το 2, μην ανησυχείτε. Και θα έρθει και η επέκταση των χωρικών υδάτων. Ποια κυβέρνηση έκανε έστω ένα από όσα σας είπα; Ποια κυβέρνηση έκανε θαλάσσιο χωροταξικό, πάρκα, ΑΟΖ και συμφωνίες με αμερικανικούς κολοσσούς; Αυτή είναι ατολμία;”, τόνισε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, απέρριψε αιτιάσεις περί έλλειψης τόλμης στην εξωτερική πολιτική, τονίζοντας ότι η Ελλάδα έχει προχωρήσει σε οριοθετήσεις ΑΟΖ, σε συμφωνίες με διεθνείς ενεργειακούς ομίλους και σε πρωτοβουλίες που καμία προηγούμενη κυβέρνηση δεν είχε αναλάβει σε αυτό το εύρος.

Αναφερόμενος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο υπουργός Εξωτερικών υποστήριξε ότι ο διάλογος με την Άγκυρα είναι αναγκαίος και αποδίδει αποτελέσματα, εφόσον βασίζεται σε σαφές νομικό πλαίσιο, όπως αυτό της Διακήρυξης των Αθηνών. Τόνισε, ωστόσο, ότι ζητήματα εθνικής κυριαρχίας δεν τίθενται σε καμία περίπτωση προς διαπραγμάτευση, χαρακτηρίζοντάς τα απολύτως αδιαπραγμάτευτα.

Ο κ. Γεραπετρίτης επανέλαβε ότι στόχος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι η ειρήνη και η σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή, σημειώνοντας πως η χώρα βρίσκεται σήμερα σε θέση πραγματικής ισχύος στις διεθνείς της σχέσεις.

Σε ό,τι αφορά την Κύπρο, επισήμανε ότι παραμένει κορυφαία προτεραιότητα για την Αθήνα, ενώ σχετικά με το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης ανέφερε ότι η Ελλάδα το έχει στηρίξει σταθερά, παρά τα τεχνικά και οικονομικά ζητήματα που έχουν ανακύψει και βρίσκονται σε διαδικασία διευθέτησης.

Σχολιάζοντας, τέλος, τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, σημείωσε ότι η τοποθέτηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη κινήθηκε σε αυστηρά θεσμικό και νομικό πλαίσιο, αντανακλώντας τη συνέπεια της χώρας στο Διεθνές Δίκαιο και τη συμπεριφορά ενός κράτους με αυτοπεποίθηση στη διεθνή σκηνή.

Πηγή: capital.gr

Γ. Γεραπετρίτης στη Βουλή: Θα έρθει και η επέκταση των χωρικών υδάτων, καθώς και δεύτερο θαλάσσιο πάρκο στο Αιγαίο

Όσο για τα εν αναμονή νέα κόμματα δεν πιστεύει πως «θα δημιουργήσουν πρόβλημα στη Ν.Δ.» και εκτιμά πως «άλλα κόμματα θα πρέπει να ανησυχήσουν».

Αναφορικά με τις εξελίξεις στο ουκρανικό ζήτημα σημειώνει: «Έχει ξημερώσει μία διαφορετική ημέρα. Οι αλλαγές είναι τεράστιες για την Ευρώπη».

Αναλυτικά η συνέντευξη της Ντόρας Μπακογιάννη στη «ΒτΚ»:

Δεν μπορώ παρά να ξεκινήσω από τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα. Ποια μπορεί να είναι η επόμενη μέρα σε αυτή τη χώρα και πώς απαντάτε στα κόμματα της αντιπολίτευσης που επέκριναν την πρώτη  τοποθέτηση του πρωθυπουργού ότι «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών»;

«Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς την επόμενη μέρα. Ο πρόεδρος Τραμπ διαβεβαιώνει ότι η εποπτεία των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα θα κρατήσει χρόνια.

Αυτό από πλευράς του κρίνεται απαραίτητο προκειμένου να πειστούν οι μεγάλες πετρελαϊκές να επενδύσουν στις απαρχαιωμένες εγκαταστάσεις της χώρας, η οποία παρότι έχει τα μεγαλύτερα διαπιστωμένα κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο, δεν έχει την υλικοτεχνική δυνατότητα να το βγάλει.

Η ανατροπή αυτής της κατάστασης απαιτεί πολύ χρόνο και χρήμα, και μάλιστα σε μία χρονική περίοδο όπου η παγκόσμια τιμή πετρελαίου είναι σε πτώση. Στο εσωτερικό, μπορεί ο Μαδούρο να έφυγε, αλλά το καθεστώς Μαδούρο, πολιτικά και στρατιωτικά, παραμένει κυρίαρχο, και μάλιστα, έως τώρα, με την ανοχή των ΗΠΑ.

Άρα, θα πρέπει να δούμε πώς θα κυλήσει το επόμενο διάστημα σε επίπεδο κοινωνίας. Για εμάς, παραφράζοντας τη δήλωση του πρωθυπουργού Στάρμερ, θα έλεγα ότι κανείς στη Δύση “δεν θα χύσει ούτε ένα δάκρυ” για το τέλος του καθεστώτος του Μαδούρο.

Το σημαντικό για τη Δύση, και κυρίως για τους πολίτες της Βενεζουέλας, είναι μία ειρηνική και γρήγορη δημοκρατική μετάβαση, κατά την οποία θα γίνουν σεβαστά τόσο η εθνική κυριαρχία της χώρας όσο και το δικαίωμα του λαού της Βενεζουέλας να καθορίσει μόνος του το μέλλον του. Ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου είναι διαχρονική και συστατική αρχή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, την οποία προφανώς ακολουθεί πιστά και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Αυτό επιβεβαίωσε και η πρόσφατη δήλωσή μας στην πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία αποτελεί την αναλυτική και επίσημη θέση της ελληνικής κυβέρνησης για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα. Οτιδήποτε άλλο είναι για εσωτερική κατανάλωση και μηδενικής αξίας».

Την ίδια στιγμή, οι διαβουλεύσεις για μία ειρηνική λύση στον πόλεμο στην Ουκρανία συνεχίζονται, στη Μέση Ανατολή η κατάσταση παραμένει ρευστή παρά την εκεχειρία, και η Ελλάδα καλείται σε αυτό το πολύ σημαντικό σημείο στο χάρτη να παίξει σταθεροποιητικό ρόλο. Είναι σαν να κάνουμε ισορροπία σε τεντωμένο σχοινί;

«Απολύτως. Όχι μόνο εμείς,  ολόκληρη η Ευρώπη και όλοι όσοι επί πάρα πολλά χρόνια υπερασπιστήκαμε τις πάγιες αρχές του Διεθνούς Δικαίου, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την υπεράσπιση δηλαδή των φιλελεύθερων αρχών και αξιών. Είναι βέβαιο ότι έχει ξημερώσει μία διαφορετική μέρα.

Οι αλλαγές είναι τεράστιες για την Ευρώπη, το ΝΑΤΟ, τη Δύση. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι θα υπερισχύει το δίκαιο του ισχυρού, και ότι σε οποιαδήποτε περίπτωση κρίσης οφείλεις να βασιστείς στις δικές σου δυνάμεις.

Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικές οι έγκαιρες αποφάσεις της  κυβέρνησης για τους εξοπλισμούς, που σήμερα συμπληρώνονται και με τις αλλαγές για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.

Το εθνικό συμφέρον απαιτεί η Ελλάδα να είναι έτοιμη για οποιοδήποτε ενδεχόμενο και παράλληλα να συνεχίσει να ενισχύει τις συμμαχίες της, οι οποίες βασίζονται στο κοινό συμφέρον».

Στο εσωτερικό τοπίο η κυβέρνηση δείχνει να έχει πιεστεί αρκετά από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, και μετά με τις κινητοποιήσεις των συνδικαλιστών αγροτών. Μήπως αυτό το μέτωπο τελικά αποδειχθεί ότι έχει και το μεγαλύτερο πολιτικό κόστος για τη Ν.Δ.;

«Είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση είναι πιεσμένη από το αγροτικό μέτωπο, διότι οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν έχοντας και δίκαια αιτήματα.

Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές των αγροτών δημιούργησαν μεγάλη ανασφάλεια και έντονη δυσαρέσκεια. Κακά τα ψέματα, τα πράγματα δεν πήγαν καλά στον ΟΠΕΚΕΠΕ, και σήμερα πληρώνουμε το τίμημα.

Όμως, η κυβέρνηση ανέλαβε την ευθύνη και με τη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ δημιουργεί ένα σύστημα αδιάβλητων επιδοτήσεων, ώστε να παίρνουν τις επιδοτήσεις αυτοί που πραγματικά τις δικαιούνται. Επίσης, κάλεσε επανειλημμένως τους αγρότες σε διάλογο και έκανε δεκτά πολλά από τα αιτήματά τους για τη μείωση του κόστους παραγωγής.

Για παράδειγμα, είναι σωστή η απόφαση για πλήρη αποζημίωση από τον ΕΛΓΑ. Είναι σωστή η απόφαση να υπάρξει χρηματοδότηση για νέο ζωικό κεφάλαιο εκεί που έχουν χαθεί ζώα από την ευλογιά. Έχουν καταβληθεί περίπου 3,8 δισ. μέσα στο 2025, το μεγαλύτερο ποσό των τελευταίων ετών, φτάνοντας στα όρια των δημοσιονομικών δυνατοτήτων μας.

Θέλω να πιστεύω ότι οι αγρότες θα αντιληφθούν ότι η περαιτέρω κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, θα τους φέρει αντιμέτωπους με την κοινωνία, η οποία έχει ήδη υποστεί τεράστια ζημιά».

Στις δημοσκοπήσεις έχετε μεν το προβάδισμα, αλλά μακριά από ποσοστά αυτοδυναμίας. Ακόμα και αν οι εκλογές διεξαχθούν την άνοιξη του 2027, μήπως, πια, είναι δύσκολο να καλυφθεί αυτή η απόσταση;

«Όπως σωστά έχει πει ο ΜακΜίλαν, στην πολιτική τα γεγονότα καθορίζουν, τελικώς, την πορεία. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. θα κριθεί από το αποτέλεσμα, από τον εάν υλοποίησε όσα υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό.

Προσωπικά έχω τη βεβαιότητα ότι οι Έλληνες πολίτες όταν θα πάνε στην κάλπη θα αποφασίσουν και με βάση τη μεγάλη εικόνα, συνυπολογίζοντας  δηλαδή και τη διεθνή συγκυρία.

Έχω πει πολλές φορές ότι οι εκλογές είναι πάντα κρίσιμες. Ίσως οι εκλογές του ’27 να είναι οι πιο κρίσιμες από άλλες, και αυτό διότι η διεθνής συγκυρία είναι πολύ δύσκολη, πολύ ασταθής. Σήμερα βρισκόμαστε στη φάση της μεγαλύτερης αστάθειας που έχει δει ο πλανήτης από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Αυτό οι Έλληνες θα σκεφτούν, θα το μετρήσουν. Και θα επιλέξουν εάν το τιμόνι της Ελλάδας, σε αυτή την τρικυμία, θα το κρατάει ένας έμπειρος καπετάνιος ή θα το αφήσουν σε κάποιους που θα το πηγαίνουν χωρίς πυξίδα και στόχο».

Η κριτική που ασκούν στην κυβέρνηση –σε διαφορετικό τόνο και ύφος βέβαια– οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς θεωρείται ότι είναι αβάσιμη; Αφήνουν αιχμές τόσο για την εξωτερική πολιτική όσο και για την ιδεολογική ταυτότητα της Ν.Δ…

«Η ιδεολογική ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει αλλάξει από την εποχή του Κωνσταντίνου Καραμαλή. Δεν χρειάζεται να θυμίσω ότι ο Κωνσταντίνος Καραμαλής έχει πει ότι η Ν.Δ. εκτείνεται  από τις παρυφές ακροδεξιάς μέχρι την Αριστερά. Αυτός είναι  ο ιδεολογικός μας χώρος και αυτός είναι και ο κυρίαρχος χώρος στην Ευρώπη.

Βεβαίως, σήμερα αυτός ο χώρος βάλλεται και από τα αριστερά, λιγότερο βέβαια, διότι έχει καταρρεύσει η Αριστερά, αλλά και από την Άκρα Δεξιά. Η Άκρα Δεξιά, η λαϊκίστικη Δεξιά, η Δεξιά που εμφανίζεται να έχει  απλές απαντήσεις σε σύνθετα προβλήματα, καθίσταται, πλέον, πανευρωπαϊκά, εξαιρετικά επικίνδυνη και ανησυχητική.

Για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, όπου γίνεται η κριτική, θέλω να θυμίσω ότι η Ελλάδα ακολουθεί την ίδια εξωτερική πολιτική, άλλοτε με περισσότερες επιτυχίες και άλλοτε με λιγότερες, πάλι από την εποχή του Κωνσταντίνου Καραμαλή.

Ο διάλογος με την Τουρκία αποτελεί βασική στρατηγική επιλογή όλων των ελληνικών κυβερνήσεων. Η προσπάθεια διατήρησης ήρεμων νερών, η προσπάθεια επίλυσης θεμάτων δια του διαλόγου αποτελεί πάγια πολιτική όλων των κυβερνήσεων. Και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί ακολούθησαν αυτή την πολιτική  επί των ημερών τους.

Άρα, δεν κατανοώ την κριτική για μία εξωτερική πολιτική η οποία μάλιστα σήμερα έχει και αποτελέσματα, όταν για πρώτη φορά υπάρχουν οριοθετημένες ζώνες στα Θαλάσσια Πάρκα, όταν για πρώτη φορά υπογράφεται με την Ιταλία επέκταση των χωρικών υδάτων και μερική συμφωνία με την Αίγυπτο, ενώ είναι σε εξαιρετικά καλό επίπεδο οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά και τη Σαουδική Αραβία».

Θα επηρεάσει τη Ν.Δ. το ενδεχόμενο δημιουργίας νέων κομμάτων όπως ακούμε ότι σκέφτονται να κάνουν οι Αλέξης Τσίπρας, Αντώνης Σαμαράς και Μαρία Καρυστιανού;

«Για την ώρα, το μόνο που βλέπω είναι προθέσεις, και άρα είναι παράδοξο να κάνουμε αναλύσεις για το πόσο θα επηρεαστεί το εκλογικό αποτέλεσμα.

Ακούμε διάφορες φήμες και διάφορες θεωρίες και ιδεολογικές προσεγγίσεις. Κάποιες από αυτές είναι αλήθεια ότι με προβληματίζουν, αλλά περιμένω να δω τα προγράμματα και θέσεις.

Πάντως, τα υποτιθέμενα κόμματα για τα οποία μιλάτε, δεν πιστεύω ότι θα δημιουργήσουν πρόβλημα στη Ν.Δ. Άλλα κόμματα θα πρέπει να ανησυχήσουν».

Και μία προσωπική ερώτηση. Τελικά, μετά από τόσες δεκαετίες στην πολιτική, τι λέτε; Αξίζει κανείς να ασχολείται με τα κοινά;

«Αυτόν τον απολογισμό κάνω τώρα που γράφω το βιβλίο μου. Η απάντηση είναι ναι, άξιζε και αξίζει. Η ενασχόληση με τα κοινά είναι υποχρέωση των πολιτών, ακόμα και με την απλή συμμετοχή τους στις εκλογές.

Διαφορετικά δεν λειτουργεί η δημοκρατία. Η δημοκρατία απαιτεί συμμετοχή, και όσοι περισσότεροι αποφασίσουν να το κάνουν επιλογή ζωής, τόσο το καλύτερο για τη δημοκρατία».

«Η Τουρκία ερμηνεύει λανθασμένα την τριμερή Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ»
Στα Ελληνοτουρκικά τι μπορούμε να περιμένουμε; Είδαμε μετά από καιρό, ξανά παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας μετά την τριμερή Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχει ένας εκνευρισμός στην Τουρκία, ο οποίος  οφείλεται ακριβώς στη συνεργασία  Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ. Την ερμηνεύουν, όμως, λανθασμένα. Η συνεργασία Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ δεν στρέφεται εναντίον κανενός.

Η Ελλάδα, άλλωστε, έχει βάλει στο τραπέζι των συζητήσεων και την ιδέα  της πενταμερούς, μεταξύ των γειτονικών κρατών της Ανατολικής Μεσόγειου, με το σκεπτικό ότι παρά τα προβλήματα και τις εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις των δυνάμει συμμετεχόντων, κυρίως στο ζητήματος των θαλάσσιων ζωνών, μπορούμε να πετύχουμε συγκλίσεις προς όφελος της περιφερειακής σταθερότητας».

Πηγή: vradini.gr

Ντόρα Μπακογιάννη: Ο σεβασμός στο Διεθνές Δίκαιο συστατική αρχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη

Η συγκυρία σπάνια αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Όταν ένα υπουργείο που χειρίζεται την εθνική άμυνα επιχειρεί ταυτόχρονα θεσμικές αλλαγές στο εσωτερικό των Ενόπλων Δυνάμεων, διαχειρίζεται κοινοβουλευτική πίεση για την εξωτερική πολιτική και παρακολουθεί μια νέα τουρκική ρητορική κλιμάκωσης στο Αιγαίο, τότε κάθε λέξη μετράει και κάθε διατύπωση γίνεται αντικείμενο πολιτικής ανάγνωσης.
Αυτό ακριβώς συνέβη, με τις τοποθετήσεις του Νίκου Δένδια στη Βουλή να πυροδοτούν συζήτηση για το πού ακριβώς «πατά» η χώρα απέναντι στο Διεθνές Δίκαιο, την ίδια στιγμή που το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας επιχειρεί να αναδιατάξει κανόνες εξέλιξης και στελέχωσης και η Άγκυρα να επαναλαμβάνει τους γνωστούς ισχυρισμούς περί «μονομερών ενεργειών» της Ελλάδας στο Αιγαίο.

Η αναδίπλωση της 8/1 και η πίεση της 7/1  που προηγήθηκε
Την Πέμπτη 8/1, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση επί του νομοσχεδίου για τις Ένοπλες Δυνάμεις, ο Νίκος Δένδιας εμφανίστηκε να τοποθετείται με διαφορετικό τόνο από εκείνον που είχε υιοθετήσει την Τετάρτη 07/01 ενώπιον της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων. Η μετατόπιση δεν ήταν λεπτομέρεια, γιατί δεν αφορούσε μια τεχνική πτυχή του νομοσχεδίου, αλλά τον σκληρό πυρήνα της πολιτικής αφήγησης της κυβέρνησης και του Κυριάκου Μητσοτάκη ειδικά για το Διεθνές Δίκαιο.
Στην Ολομέλεια, ο υπουργός ξεκίνησε με μια φράση που ήταν και πολιτικό μήνυμα αποφόρτισης και ταυτόχρονα προειδοποίηση για το επίπεδο σοβαρότητας που απαιτείται. «Με τα θέματα αυτά δεν είναι να παίζουμε καθόλου» είπε ο Νίκος Δένδιας, επιχειρώντας να δώσει ένα πλαίσιο βεβαιότητας σε μια συζήτηση που ήδη είχε ανοίξει με ένταση. Στη συνέχεια προχώρησε σε μια ρητή και απόλυτη τοποθέτηση: «ο εναγκαλισμός με το Διεθνές Δίκαιο και τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ είναι κύριο χαρακτηριστικό της εξωτερικής πολιτικής της χώρας». Και για να κλείσει κάθε χαραμάδα ερμηνείας περί αλλαγής γραμμής στο ανώτατο επίπεδο, πρόσθεσε τη διατύπωση που στόχευε ευθέως στην κριτική που δέχεται η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός προσωπικά: «δεν υφίσταται πιθανότητα ούτε στο παρελθόν, ούτε στο παρόν, ούτε στο μέλλον, οποιοσδήποτε πρωθυπουργός να διατυπώσει διαφορετική άποψη».
Η επιλογή αυτών των λέξεων δεν ήταν τυχαία. Ήταν μια προσπάθεια να αποκατασταθεί μια θεσμική σταθερά, ότι δηλαδή η χώρα προβάλλει το Διεθνές Δίκαιο όχι ως επικοινωνιακό σύνθημα αλλά ως σταθερό εργαλείο πολιτικής και άμυνας. Όμως ακριβώς επειδή προηγήθηκε η συνεδρίαση της Επιτροπής, η τοποθέτηση διαβάστηκε ως απάντηση και ως «διόρθωση» της εικόνας.

Γιατί την Τετάρτη 07/01, ο Νίκος Δένδιας είχε διατυπώσει μια θέση που άνοιξε μεγάλο κύκλο αντιδράσεων και σχολίων, μέσα στο κλίμα της σκληρής κριτικής που ασκείται στην κυβέρνηση για τη στάση της απέναντι στην επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο. Εκεί, ο υπουργός είχε πει πως «οι όροι του Διεθνούς Δικαίου δεν αποτελούν κανόνα λειτουργίας των κρατών ως έννοια». Και είχε συμπληρώσει με μια ακόμα πιο αιχμηρή ιεράρχηση: «Πιο σημαντικό είναι το συμφέρον της χώρας. Δε μιλάμε για οικονομικό συμφέρον εδώ, μιλάμε για την ίδια την ύπαρξη της, την ώρα που οι όροι του Διεθνούς Δικαίου δεν αποτελούν τον κανόνα λειτουργίας των κρατών ως έννοια».
Η αντίφαση που γεννήθηκε δεν ήταν απλώς ρητορική. Στην ελληνική δημόσια συζήτηση, το Διεθνές Δίκαιο προβάλλεται εδώ και χρόνια ως βασικός πολλαπλασιαστής ισχύος, ειδικά απέναντι σε μια αναθεωρητική ρητορική που αμφισβητεί θαλάσσιες ζώνες, δικαιώματα και κυριαρχικές αρμοδιότητες. Έτσι, όταν την μία μέρα ακούγεται ότι οι όροι του Διεθνούς Δικαίου δεν αποτελούν κανόνα λειτουργίας των κρατών, και την επόμενη μέρα αναδεικνύεται ως «κύριο χαρακτηριστικό» η προσκόλληση στον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, το πολιτικό σύστημα διαβάζει τη μετατόπιση ως ανάγκη να κλείσει μια επικίνδυνη συζήτηση. Ιδίως όταν ο ίδιος ο Νίκος Δένδιας, ως υπουργός Εξωτερικών στο παρελθόν, χαρακτήριζε το Διεθνές Δίκαιο το «Ιερό Δισκοπότηρο» της εξωτερικής πολιτικής, μια διατύπωση που τώρα επιστρέφει ως μέτρο σύγκρισης.

Η επίκληση των «κοσμογονικών αλλαγών» ως γέφυρα επιχειρημάτων
Στην Ολομέλεια, ο υπουργός δεν έμεινε μόνο στη θεσμική διακήρυξη υπέρ του Διεθνούς Δικαίου. Επιχείρησε να χτίσει και ένα πλαίσιο ρεαλισμού, ώστε να συνδέσει τη νέα έμφαση με την ανάγκη ισχυρής αποτροπής. Μίλησε για «κοσμογονικές αλλαγές» που συντελούνται παγκοσμίως, τονίζοντας ότι «δεν υφίστανται σήμερα οι σταθερές του χθες». Με αυτό το επιχείρημα, προσπάθησε να δείξει ότι η χώρα δεν μπορεί να επαναπαύεται σε βεβαιότητες, άρα πρέπει να έχει αίσθηση πως μπορεί να εξασφαλίσει η ίδια την ασφάλειά της.
Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της πολιτικής γραμμής που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο φαινομενικά αντίρροπες ανάγκες. Η πρώτη είναι να διατηρείται η διεθνής νομιμοποίηση και η νομική γλώσσα ως όπλο στο διπλωματικό πεδίο. Η δεύτερη είναι να μην καλλιεργηθεί εσωτερικά η ψευδαίσθηση ότι οι διεθνείς κανόνες αρκούν από μόνοι τους για να αποτρέψουν κρίσεις, προκλήσεις ή τετελεσμένα. Το πρόβλημα ξεκινά όταν η «ρεαλιστική» ανάγνωση του διεθνούς συστήματος εκφέρεται με τρόπο που ακούγεται ως απαξίωση του ίδιου του κανόνα, ειδικά σε μια χώρα που στηρίζει μεγάλο μέρος της στρατηγικής της στο ότι ο αντίπαλος εμφανίζεται να παραβιάζει αυτόν τον κανόνα.
Οι αλλαγές στο πολυνομοσχέδιο και το μήνυμα προς το εσωτερικό των Ενόπλων Δυνάμεων
Μέσα στην ίδια κοινοβουλευτική διαδικασία, ο Νίκος Δένδιας ανακοίνωσε και ένα πακέτο νομοτεχνικών μεταβολών στον «Χάρτη μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη νέα εποχή». Η ουσία αυτών των αλλαγών δεν είναι μόνο διορθωτική, καθώς αγγίζει κεντρικά θέματα ιεραρχίας, χρόνου παραμονής σε βαθμούς, δυνατότητας μετάταξης υπαξιωματικών και ορισμού οργανικών θέσεων.
Στον πυρήνα των ανακοινώσεων, ο υπουργός ανέφερε ρητά τη μεταβολή που αφορά τους χρόνους παραμονής σε συγκεκριμένους βαθμούς: «Μειώνεται ο χρόνος παραμονής στο βαθμό του λοχαγού, από 6 σε 5 έτη, και αυξάνεται, από 6 σε 7 έτη, ο χρόνος παραμονής στο βαθμό του ταγματάρχη». Η διατύπωση συνοδεύτηκε από εξήγηση του σκοπού, ότι η αύξηση στον έναν βαθμό έρχεται «για να αντισταθμιστεί η μείωση και το άθροισμα του συνολικού χρόνου υπηρεσίας στους βαθμούς αυτούς να παραμείνει το ίδιο». Στην πράξη, μια τέτοια παρέμβαση στέλνει μήνυμα για το πώς θα ρυθμιστεί η ροή εξέλιξης σε κρίσιμα σημεία της σταδιοδρομίας στελεχών που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της διοίκησης.
Παράλληλα, αναφέρθηκε ότι οι νομοτεχνικές μεταβολές αφορούν και την προαγωγή υπαξιωματικών σε αξιωματικούς, με ειδική πρόβλεψη στο άρθρο 66.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η διευκρίνιση στο άρθρο 101, όπου σύμφωνα με όσα είπε ο υπουργός «διευκρινίζεται ότι οι οργανικές θέσεις αναφέρονται στο σύνολο των υπαξιωματικών, ακόμα και αυτών σε ειδικές καταστάσεις». Εκεί πρόσθεσε τη χαρακτηριστική αποστροφή: «γιατί είχαμε την τάση να μαγειρεύουμε τους αριθμούς στο παρελθόν…». Η φράση αυτή λειτουργεί ταυτόχρονα ως κριτική σε προηγούμενες πρακτικές και ως προσπάθεια να παρουσιαστεί ένα νέο μοντέλο διαφάνειας και ακριβούς αποτύπωσης στελέχωσης, κάτι που στο στρατιωτικό σύστημα μεταφράζεται άμεσα σε αξιοπιστία σχεδιασμού.
Το εξωτερικό πεδίο που δεν επιτρέπει χαλαρότητα στο μήνυμα
Ενώ η Βουλή συζητά το νομοσχέδιο και η κυβέρνηση προσπαθεί να κλείσει τη δημόσια ρωγμή γύρω από το Διεθνές Δίκαιο, η πραγματικότητα στο Αιγαίο παραμένει πεδίο όπου η ρητορική δεν είναι απλώς λόγια αλλά στοιχείο αποτροπής. Στο ίδιο χρονικό παράθυρο, καταγράφηκε νέα πρόκληση από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας μέσω πηγών, με επανάληψη των γνωστών ισχυρισμών περί «μονομερών δραστηριοτήτων της Ελλάδας στο Αιγαίο» που, όπως υποστηρίζεται από την τουρκική πλευρά, αγνοούν «τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας, που απορρέουν από τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της».
Η αφορμή, σύμφωνα με τα στοιχεία που περιγράφονται, ήταν η διάψευση από την τουρκική πλευρά δημοσιευμάτων, σύμφωνα με τα οποία στις αρχές Ιανουαρίου τουρκική φρεγάτα παρενόχλησε δια ασυρμάτου πλοίο που πόντιζε καλώδιο οπτικής ίνας από την Αμοργό στην Αστυπάλαια. Η εικόνα που σκιαγραφείται είναι συγκεκριμένη: τουρκική φρεγάτα σε απόσταση 15 ναυτικών μιλίων από το ελληνικό πλοίο εξέπεμψε σήμα δια ασυρμάτου, επαναλαμβάνοντας ισχυρισμούς ότι το πλοίο πλέει σε περιοχή δικαιοδοσίας της Τουρκίας. Στην περιοχή μετέβη και ελληνική φρεγάτα, ενώ η απάντηση του κυβερνήτη του πλοίου καταγράφεται ως άμεση και καθαρή, ότι υπάρχει navtex, νόμιμη, από τον σταθμό της Κρήτης και ότι θα συνεχίσει τις έρευνες παρά τις αντιδράσεις.
Στη συνέχεια, πηγές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ανέφεραν επί λέξει: «η Ελλάδα επιχειρεί μονομερείς δραστηριότητες στο Αιγαίο, αγνοώντας τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας, που απορρέουν από τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της. Ωστόσο, αυτές οι προσπάθειες καθίστανται αναποτελεσματικές μέσω του πλαισίου του διεθνούς δικαίου και των πρωτοβουλιών της χώρας μας. » Και πρόσθεσαν: «Στο πλαίσιο αυτό, οι δραστηριότητες του υπό σημαία Παναμά πλοίου πόντισης καλωδίων Ocean Link, για το οποίο η Ελλάδα έχει εκδώσει ναυτικές οδηγίες σχετικά με την πόντιση οπτικών καλωδίων, παρακολουθούνται στενά. Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του ελληνικού τύπου, δεν υπήρξε καμία παρενόχληση του πλοίου από την Τουρκία».
Το κοινό νήμα που συνδέει τα τρία μέτωπα
Οι τρεις εξελίξεις, η διπλή τοποθέτηση Δένδια μέσα σε 24 ώρες, οι νομοτεχνικές αλλαγές στο πολυνομοσχέδιο και η τουρκική ρητορική με αφορμή την υπόθεση του Ocean Link, συνδέονται από ένα κοινό νήμα. Είναι το ζήτημα αξιοπιστίας και συνέπειας, τόσο προς το εσωτερικό όσο και προς το εξωτερικό. Στο εσωτερικό, η κυβέρνηση θέλει να περάσει το μήνυμα ότι μεταρρυθμίζει, διορθώνει και οργανώνει τις Ένοπλες Δυνάμεις με κανόνες και μετρήσιμες προβλέψεις, από τους χρόνους παραμονής στους βαθμούς μέχρι τις μετατάξεις και τις οργανικές θέσεις. Στο εξωτερικό, θέλει να διατηρεί ένα καθαρό στίγμα νομιμότητας και να μην αφήνει κενά που μπορούν να μετατραπούν σε «γκρίζες ζώνες» επικοινωνίας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η φράση «Με τα θέματα αυτά δεν είναι να παίζουμε καθόλου» λειτουργεί ως προσπάθεια να μπει μια τελεία σοβαρότητας στη συζήτηση.
Στο τέλος της ημέρας, η εξωτερική πολιτική και η αμυντική πολιτική δεν λειτουργούν σε ξεχωριστά δωμάτια. Όταν αλλάζουν οι κανόνες στο στράτευμα, αλλάζει και η εικόνα ετοιμότητας. Όταν αμφισβητείται ή επιβεβαιώνεται η πίστη στο Διεθνές Δίκαιο, αλλάζει και η διπλωματική γλώσσα με την οποία η χώρα απαντά σε προκλήσεις όπως αυτές που περιγράφονται στο Αιγαίο. Και όταν η Άγκυρα επαναφέρει αξιώσεις με επίκληση θαλάσσιας δικαιοδοσίας, η ελληνική πλευρά γνωρίζει ότι δεν έχει πολυτέλεια να αφήνει ούτε την παραμικρή ασάφεια να μεγαλώσει.

Δένδιας: Βάση της εξωτερικής μας πολιτικής το Διεθνές Δίκαιο

Λυκούργος Λιακάκος: «Ο Έλληνας πρόεδρος του Eurogroup έχει σημασία, να κρατήσει τη σωστή γραμμή»