«Μ’όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις». Αυτό ταιριάζει μια χαρά στην ηγεσία του Εργατικού Κέντρου Ρόδου, που με «Παναγοπουλαίικες» βρωμιές προσπαθούν να συκοφαντήσουν το ΚΚΕ και τη Λαϊκή Συσπείρωση του δήμου Ρόδου.

Είναι ξεκάθαρο ότι η Λαϊκή Συσπείρωση ψήφισε κατά της παράδοσης του «Ξενοδοχείου των Ρόδων» σε ιδιωτική εταιρεία. Από την άλλη έβγαζε μάτι ότι η παρέμβαση της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου λειτούργησε ως μοχλός πίεσης για να συνεχίσει η εταιρεία να το εκμεταλλεύεται ως ΚΑΖΙΝΟ.

Εδώ και δέκα χρόνια δεν έχουν οι εργαζόμενοι στο ΚΑΖΙΝΟ ΣΣΕ!

Και ελπίζουμε να μην γίνει υπόθεση της ηγεσίας του Εργατικού Κέντρου Ρόδου η υπογραφή της, γιατί φοβόμαστε τους όρους που θα προβλέπει! Αφού έχουν πανελλαδική πρωτιά με την κατάπτυστη σύμβαση των ξενοδοχοϋπαλλήλων που προβλέπει 16 ώρες δουλειά την ημέρα, εφτά μέρες τη βδομάδα!

Αλλά όταν υπερασπίζεσαι πιο καλά κι από τους εργοδότες το ξεζούμισμα των εργαζομένων, τότε βρίσκεις καταφύγιο στη λάσπη στη συκοφαντία και στο βόρβορο του εργατοπατερισμού που έχεις μάθει να κυλιέσαι.

Υ.Γ. Αν κρίνουμε από την Πρωτομαγιάτικη Συγκέντρωση του ΕΚΡ μπροστά στο Καζίνο και οι εργαζόμενοι τους έχουν πάρει είδηση και πρέπει να ξεμπλέξουν μαζί τους μια και καλή!

Τάκης Πότσος, δημοτικός σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης δήμου Ρόδου

Ρόδος 2/05/2026

Τάκης Πότσος: Μ’όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις

Παρά τον άστατο καιρό, αρκετοί είναι εκείνοι που έχουν δηλώσει παρόντες για να τιμήσουν την ημέρα ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου ΒΣΔ.

Στη σημερινή απεργιακή συγκέντρωση έντονη είναι η παρουσία εκπροσώπων τοπικών σωματείων, εργαζομενων, συνταξιούχων, αγροτών, συμβασιούχων, εποχικών υπαλλήλων, εκπαιδευτικών, κ.α που με κεντρικά σύνθηματα τα ”Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους” και “7ωρο, 35ωρο, 5νθημερο” δίνουν ξεχωριστό παλμό, υπενθυμίζοντας τον σκληρό τρόπο με τον οποίο οι εργάτες έφτασαν τελικά στην κατάκτηση της 8ωρης εργασίας ως αναφαιρέτου δικαιώματος.  Ηχηρό το παρόν του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κω-Νισύρου κ.κ. Ναθαναήλ και της Αντιδημάρχου Πολιτισμού & Εθελοντισμού Κω, Σταματία Κανταρζή. Ξεχωριστή η παρουσία και του Συλλόγου Εργαζομένων Κω με καταγωγή από τις Φιλιππίνες.
Συγκινητική η στιγμή της απαγγελίας ποιημάτων των Οδυσσέα Ελύτη και Τάσου Λειβαδίτη από μέλη του Συλλόγου Γυναικών Κω παράρτημα ΟΓΕ.

Την κεντρική ομιλία της φετινής απεργιακής συγκέντρωσης ανέλαβε ο Γ.Γ του Εργατικού Κέντρου ΒΣΔ, Παντελής Μυτιληνιός.
Ως είθισται, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την Εργατική Πρωτομαγιά, θα ακολουθήσει πορεία στο κέντρο της πόλης της Κω και κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο.

Σημειώνεται ότι η 1η Μάη αποτελεί την καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου του 1886, η οποία αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες στιγμές της πάλης των τάξεων στη νεότερη εποχή.

Πηγή: kostv.gr

Κως: Σε επαναστατικό κλίμα η απεργιακή συγκέντρωση για τoν εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς

Όπως επισημαίνει το Εργατικό Κέντρο Ρόδου:

«Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι  η ζωντανή μνήμη των αγώνων της εργατικής τάξης, από το Σικάγο μέχρι σήμερα. Είναι η ημέρα που θυμίζει ότι όλα όσα θεωρούνται σήμερα αυτονόητα – το 8ωρο, οι συλλογικές συμβάσεις, τα εργασιακά δικαιώματα – κατακτήθηκαν με αγώνες, θυσίες και συγκρούσεις.Είναι, πάνω απ’ όλα, η φωνή των εργαζομένων που δεν σιωπά.

Σε μια περίοδο όπου η ακρίβεια πιέζει ασφυκτικά τα νοικοκυριά, το κόστος ζωής εκτοξεύεται και οι ανισότητες διευρύνονται, οι εργαζόμενοι καλούνται για ακόμη μια φορά να σηκώσουν βάρη που δεν τους αναλογούν. Οι μισθοί παραμένουν πίσω από τις πραγματικές ανάγκες, η εργασιακή ανασφάλεια εντείνεται και τα δικαιώματα αμφισβητούνται στην πράξη.Οι εξαγγελίες δεν αρκούν. Οι δηλώσεις δεν αρκούν.Αυτό που απαιτείται είναι ουσιαστική στήριξη της εργασίας, με πολιτικές που ενισχύουν το εισόδημα, προστατεύουν τον εργαζόμενο και επαναφέρουν τη συλλογική διαπραγμάτευση στο επίκεντρο»

Η  ΑΔΕΔΥ διεκδικεί τα εξής:

“Επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού.
Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς για αξιοπρεπή διαβίωση μέσα από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
Κατάργηση της εισφοράς 2% για την ανεργία.
Ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων της διετίας 2016-2017.
Αύξηση του αφορολόγητου ορίου στις 12.000 ευρώ.
Επέκταση και ενίσχυση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας.
Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στο δημόσιο, ιδιαίτερα σε υγεία, παιδεία και κοινωνική ασφάλιση.
Ουσιαστική ενίσχυση του ΕΣΥ με γενναία χρηματοδότηση.
Κατάργηση αντεργατικών νόμων.
Προστασία των δημόσιων αγαθών και όχι στις ιδιωτικοποιήσεις”.
Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, η ΓΣΕΕ θέτει στο επίκεντρο της φετινής Πρωτομαγιάς:

“την περαιτέρω βελτίωση του πλαισίου των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, με στόχο ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς,
την επαναφορά της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στα χέρια των κοινωνικών εταίρων,
την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και της ακρίβειας,
τη διασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας σε κάθε χώρο εργασίας,
την προστασία των δημόσιων αγαθών,
την αποκατάσταση της διαφάνειας, της αξιοκρατίας και της ισονομίας σε κάθε πτυχή του δημόσιου βίου και
την αντιμετώπιση των ογκούμενων οικονομικών, κοινωνικών και εκπαιδευτικών ανισοτήτων”.

Τιμήθηκε η Εργατική Πρωτομαγιά από το Εργατικό Κέντρο Ρόδου με τη συγκέντρωση έξω από το Καζίνο

Η Πρωτομαγιά είναι μια ημέρα με διπλό συμβολισμό: πρωτίστως τιμούμε τους αγώνες του εργατικού κινήματος, ταυτόχρονα καλωσορίζουμε την Άνοιξη και την ”επίσημη έναρξη” μιας νέας τουριστικής περιόδου που ξεκινά γεμάτη προσδοκίες.

Από το Σικάγο του 1886 μέχρι σήμερα, οι κοινωνίες έχουν προχωρήσει μπροστά, κατακτώντας πολύ σημαντικά δικαιώματα. Στον τόπο μας, μπορούμε να μιλάμε με την αυτοπεποίθηση που μας δίνει μια πραγματικότητα που στηρίζεται σε ισχυρές τοπικές συλλογικές συμβάσεις, με καλύτερες αμοιβές από τις πανελλαδικές. Μια Περιφέρεια που πρωταγωνιστεί στην Ευρώπη στη μείωση της ανεργίας, αποδεικνύοντας ότι η ανάπτυξη μπορεί να έχει κοινωνικό πρόσημο.

Το μεγάλο μάθημα αυτής της διαδρομής; Τίποτα στέρεο δεν χτίζεται χωρίς κοινωνική συνοχή και εργασιακή ειρήνη. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορούμε να δημιουργήσουμε μια υγιή κοινωνία και μια οικονομία που ωφελεί, χωρίς αποκλεισμούς.

Κάθε εποχή φέρνει τις δικές της προκλήσεις. Οι μάχες αλλάζουν μορφή, όμως δεν σταματούν ποτέ.

Στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, οφείλουμε να θυμόμαστε πως καμία τεχνολογία δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ανθρώπινη ψυχή και τον κόπο. Το μέλλον είναι και θα παραμείνει ο Άνθρωπος.

Συνεχίζουμε σταθερά, με στόχο την κοινωνική συνοχή, τη διασφάλιση των δικαιωμάτων και ένα μέλλον που αφορά και περιλαμβάνει όλους.

Καλή Πρωτομαγιά!

Γιώργος Χατζημάρκος για την Εργατική Πρωτομαγιά: “Κάθε εποχή φέρνει τις δικές της προκλήσεις – Το μέλλον είναι και θα παραμείνει ο Άνθρωπος”

1η Μάη:Από την εμβληματική εξέγερση των εργατών στο Σικάγο το 1886 μέχρι τους 200 της Καισαριανής το 1944, τιμούμε τους αγώνες εκείνων που έδωσαν τη ζωή τους για δικαιώματα και ελευθερία, ενάντια στην εκμετάλλευση.

140 χρόνια μετά την εξέγερση των εργατών στο Σικάγο, η εργατική τάξη βρίσκεται αντιμέτωπη με τις μεγάλες παγκόσμιες προκλήσεις, που συνθέτουν ένα δυσοίωνο μέλλον για ολόκληρη την ανθρωπότητα: Εκρηκτική αύξηση των ανισοτήτων, αποδόμηση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, εργοδοτική αυθαιρεσία, καταστροφή του περιβάλλοντος και στροφή στην πολεμική οικονομία. Από τη συνεχιζόμενη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στην Παλαιστίνη, μέχρι τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις σε Λίβανο και Ιράν, ο πόλεμος αποτελεί πλέον μια τραγική απειλή.

Την ίδια στιγμή, η παγκόσμια ελίτ συσσωρεύει όλο και περισσότερο πλούτο και δύναμη, με την κοινωνική πλειοψηφία να οδηγείται στην εξαθλίωση. Η πραγματικότητα αυτή δεν είναι μακριά από την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα. Φτωχοποίηση, στήριξη των καρτέλ και της κερδοσκοπίας, μείωση του πραγματικού εισοδήματος των πολιτών είναι μόνο μερικά από όσα σκιαγραφούν την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό, άλλωστε, δείχνουν τα στοιχεία της Eurostat, με την Ελλάδα να βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ε.Ε. μαζί με την Βουλγαρία σε ό,τι αφορά την αγοραστική δύναμη.

Συγχρόνως, η φορολογική πολιτική εντείνει τη λεηλασία των εργαζομένων και των χαμηλών εισοδημάτων, μέσα από υψηλούς έμμεσους φόρους, την ώρα που ο μεγάλος πλούτος μένει ουσιαστικά στο απυρόβλητο. Τα θηριώδη πλεονάσματα χτίζονται πάνω στις ανάγκες της κοινωνίας και επιστρέφεται μόνο ένα ελάχιστο μέρος με τη μορφή επιδομάτων. Άλλωστε, τα υπερπλεονάσματα του κ. Μητσοτάκη προκύπτουν από το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει μετατρέψει την ακρίβεια σε δημοσιονομική ευκαιρία, γεμίζοντας τα δημόσια ταμεία μέσω της έμμεσης φορολογίας.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η ουσιαστική φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, των υπερκερδών και των ολιγοπωλίων δεν είναι απλώς ένα αίτημα· είναι προϋπόθεση για κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοπρεπή ζωή. Ταυτόχρονα, είναι αναγκαία η μείωση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης, αφού αποτελούν κοινωνικά άδικους φόρους επιβαρύνοντας δυσανάλογα τα χαμηλότερα εισοδήματα.

Όμως, ο κόσμος της εργασίας έρχεται αντιμέτωπος και με τη συστηματική διάλυση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Οι νόμοι της κυβέρνησης της ΝΔ προωθούν την ακραία εντατικοποίηση και την ελαστικοποίηση της εργασίας. Είναι το 13ωρο, η εργασιακή επισφάλεια και οι απλήρωτες υπερωρίες που διαλύουν τις ζωές των εργαζομένων, αλλά και η απουσία ελέγχων της τήρησης των κανόνων υγείας και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους από κοινού με την απαξίωση του ΣΕΠΕ που οδηγούν σε εργατικά δυστυχήματα όπως στη «Βιολάντα». Και την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση «καυχιέται» για την δήθεν επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, όταν διαμορφώνει ένα ακόμη δυσμενέστερο πλαίσιο στον τομέα της εργασίας ήδη από το 2019.

Ανακοίνωση της Νέας Αριστέρας Δωδεκανήσου για την Πρωτομαγιά

Η 1η Μάη δεν είναι αργία. Είναι απεργία.

Είναι η ζωντανή μνήμη των αγώνων της εργατικής τάξης, από το Σικάγο μέχρι σήμερα. Είναι η ημέρα που θυμίζει ότι όλα όσα θεωρούνται σήμερα αυτονόητα – το 8ωρο, οι συλλογικές συμβάσεις, τα εργασιακά δικαιώματα – κατακτήθηκαν με αγώνες, θυσίες και συγκρούσεις.

Είναι, πάνω απ’ όλα, η φωνή των εργαζομένων που δεν σιωπά.

Σε μια περίοδο όπου η ακρίβεια πιέζει ασφυκτικά τα νοικοκυριά, το κόστος ζωής εκτοξεύεται και οι ανισότητες διευρύνονται, οι εργαζόμενοι καλούνται για ακόμη μια φορά να σηκώσουν βάρη που δεν τους αναλογούν. Οι μισθοί παραμένουν πίσω από τις πραγματικές ανάγκες, η εργασιακή ανασφάλεια εντείνεται και τα δικαιώματα αμφισβητούνται στην πράξη.

Οι εξαγγελίες δεν αρκούν. Οι δηλώσεις δεν αρκούν.

Αυτό που απαιτείται είναι ουσιαστική στήριξη της εργασίας, με πολιτικές που ενισχύουν το εισόδημα, προστατεύουν τον εργαζόμενο και επαναφέρουν τη συλλογική διαπραγμάτευση στο επίκεντρο.

Η φετινή Πρωτομαγιά αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Δεν είναι απλώς μια ημέρα τιμής – είναι μια ημέρα ευθύνης και συνέχειας των αγώνων.

Σε αυτό το πλαίσιο, το Εργατικό Κέντρο Ρόδου δίνει ξεκάθαρο και δυναμικό παρών.

Βρίσκεται στο πλευρό των εργαζομένων του Καζίνο, που δίνουν μια κρίσιμη μάχη για την υπογραφή Τοπικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Έναν αγώνα δίκαιο.

Έναν αγώνα που δεν αφορά μόνο έναν χώρο εργασίας, αλλά το σύνολο της κοινωνίας της εργασίας.

Γιατί κάθε σύμβαση που υπογράφεται, κάθε δικαίωμα που κατοχυρώνεται, αποτελεί παρακαταθήκη για όλους.

Και όμως, σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, υπήρξαν δυνάμεις που επέλεξαν να σταθούν απέναντι.

Παρά τη σαφή και τεκμηριωμένη πρόταση του σωματείου και του Εργατικού Κέντρου Ρόδου να συνδεθεί η ανανέωση της παραχώρησης από τον Δήμο με την υπογραφή της Συλλογικής Σύμβασης – μια πρόταση που έφτασε μέχρι το Δημοτικό Συμβούλιο – η διαδικασία μπλόκαρε.

Η άρνηση της Λαϊκής Συσπείρωσης του ΚΚΕ να στηρίξει μια τέτοια πρωτοβουλία, γεννά εύλογα ερωτήματα.

Από εκείνους που διακηρύσσουν ότι βρίσκονται στο πλευρό των εργαζομένων, θα περίμενε κανείς στάση ευθύνης και συνέπειας.

Τα λόγια περισσεύουν.

Οι πράξεις είναι αυτές που τελικά κρίνουν.

Η 1η Μάη είναι εδώ για να θυμίζει μια απλή αλλά διαχρονική αλήθεια:

Τίποτα δεν χαρίζεται. Όλα κατακτώνται.

Με ενότητα, με αγώνα, με παρουσία στους χώρους δουλειάς και στις διεκδικήσεις.

Το Εργατικό Κέντρο Ρόδου θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή.

Δίπλα στον εργαζόμενο. Δίπλα στην κοινωνία.

Όλοι μαζί στην συγκέντρωση έξω από το καζίνο στις 11:00 π.μ, όπως αποφάσισε η Εκτελεστική Επιτροπή στη συνεδρίασή της που πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί, 27 Απριλίου 2026, ημέρα Δευτέρα.

Συνεχίζουμε. Μαζί. Με αγώνα και καθαρή φωνή !!!

Κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου Ρόδου για την συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς έξω από το Καζίνο

140 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την Πρωτομαγιά του 1886 όταν οι εργάτριες και οι εργάτες στο Σικάγο εξεγέρθηκαν και διεκδικήσαν αξιοπρέπεια στη ζωή τους, καλύτερες συνθήκες εργασίας, ελευθερίες και δικαιώματα και έγιναν σύμβολο αναλλοίωτο στη γραμμή του χρόνου για κάθε εργαζόμενη και εργαζόμενο.

Τιμούμε τη μνήμη εκείνων που θυσιάστηκαν και όλων όσοι αγωνίστηκαν για να κατακτηθούν θεμελιώδη δικαιώματα: το 8ωρο, η Κοινωνική Ασφάλιση, η προστασία της μητρότητας, η κανονική άδεια, τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και η πρόσβαση σε δημόσια και δωρεάν αγαθά, όπως η Υγεία, η Παιδεία και ο Πολιτισμός.

Τιμούμε πάνω από όλα την επιλογή των εργαζομένων να ορθώσουν ανάστημα ενάντια σε κάθε καταπίεση, οικονομική και πολιτική και να διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο για αυτούς και τα παιδιά τους. Μια σελίδα στις γραμμές της Ιστορίας που θα μείνει πάντα φωτεινό παράδειγμά για τους αγώνες του σήμερα αλλά και του αύριο.

Η πραγματικότητα που ζούμε σήμερα είναι μια πραγματικότητα καχεκτική για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Συνδικαλιστικές ελευθερίες και εργασιακά δικαιώματα υποχωρούν ενώ πολλές από τις κατακτήσεις μας βρίσκονται στο στόχαστρο. Η κυβερνητική πολιτική των τελευταίων ετών αποδομεί εργασιακά δικαιώματα, περιορίζει συνδικαλιστικές ελευθερίες με τρόπο ασφυκτικό, υπονομεύει το δικαίωμα στην απεργία και προωθεί την ιδιωτικοποίηση κρίσιμων τομέων, όπως η κοινωνική ασφάλιση και οι δημόσιες υπηρεσίες.

Στην Ελλάδα του σήμερα αποκλεισμοί και ευημερία συνυπάρχουν για τους πολλούς και τους λίγους αντίστοιχα και διαμορφώνουν μια νέα πραγματικότητα, αυτή των κοινωνικών ανισοτήτων που διαρκώς βαθαίνουν και οξύνονται. Στις μέρες μας θεωρείται πλέον προνόμιο και όχι δικαίωμα η δυνατότητα στέγασης ενώ την ίδια ώρα η χώρα είναι ουραγός στο πεδίο των μισθολογικών απολαβών και της αγοραστικής δύναμης. Ο θρυμματισμός της κανονικότητας αλλά κυρίως η φτωχοποίηση των πολιτών έχει πια στοιχεία μόνιμης παρουσίας.

Στη δραματική αυτή σύνθλιψη της καθημερινότητας, στην εκρηκτική χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης, στην υπονομευτική για την κοινωνική συνοχή οικονομική ασφυξία στην οποία περιέρχονται τα νοικοκυριά, η επιλογή της κυβέρνησης είναι η συνέχιση της επιδοματικής πολιτικής ως εργαλείο κοινωνικής μηχανικής, μια πολιτική που λειτουργεί συμπληρωματικά αλλά και θεσμοποιεί ταυτόχρονα την υποχώρηση του κοινωνικού κράτους.

Εργαζόμενες και εργαζόμενοι βιώνουμε αυτή την οδυνηρή πραγματικότητα μιας κρίσης που βαθαίνει και παγιώνεται. Με αγοραστική δύναμη στα τάρταρα, με μισθούς αναιμικούς που δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες σε βασικά αγαθά, ενέργεια και στέγη, με ένα εισόδημα που διαβρώνεται από την ακρίβεια και που ταυτίζεται με την κανονικοποίηση της φτωχοποίησης. Οι ανισότητες διευρύνονται, τα δημόσια βάρη μετακυλίονται στα λαϊκά στρώματα και την ίδια στιγμή ενισχύονται προνομιακές πολιτικές υπέρ των ισχυρών.

Σήμερα, απέναντι στην ακρίβεια, την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, την εντατικοποίηση της εργασίας και τις ανισότητες, δυναμώνουμε τη φωνή μας. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ανάγκη για συλλογική δράση και αγώνα είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Συνεχίζουμε στον δρόμο των μεγάλων κινητοποιήσεων, διεκδικώντας δικαιοσύνη, δημοκρατία και ένα κράτος που υπηρετεί την κοινωνία και όχι τα συμφέροντα των λίγων.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

§     Επαναφορά, εδώ και τώρα, του 13ου και 14ου μισθού

§     Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς για αξιοπρεπή διαβίωση, μέσα από συλλογικές συμβάσεις εργασίας

§     Κατάργηση της εισφοράς 2% για την ανεργία

§     Ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων της διετίας 2016–2017

§     Αύξηση του αφορολόγητου ορίου στις 12.000 ευρώ

§     Επέκταση      και    ενίσχυση     του    επιδόματος     επικίνδυνης

και ανθυγιεινής εργασίας

§     Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στο Δημόσιο, ιδιαίτερα σε Υγεία, Παιδεία και Κοινωνική Ασφάλιση

§     Ουσιαστική ενίσχυση του ΕΣΥ με γενναία χρηματοδότηση

§     Κατάργηση αντεργατικών νόμων

§     Προστασία των δημόσιων αγαθών και όχι στις ιδιωτικοποιήσεις

Η Εκτελεστική Γραμματεία του Νομαρχιακού Τμήματος Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Δωδεκανήσου καλεί όλες και όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, τους ανέργους, τους νέους και τις νέες, να συμμετάσχουν μαζικά στην απεργιακή συγκέντρωση στην Ρόδο, στις 10:30 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο Ρόδου.

Η 1η  Μάη δεν είναι αργία – είναι η μέρα αγώνα και μνήμης. Τιμούμε τους αγώνες και τις θυσίες της εργατικής τάξης, από το Σικάγο του 1886 έως σήμερα, και συνεχίζουμε τη διεκδίκηση για αξιοπρεπείς μισθούς, σταθερή εργασία, κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατία στους χώρους δουλειάς.

Κάλεσμα του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ για την συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς στο Εργατικό Κέντρο

Αναμφίβολα, κάθε μέτρο ανακούφισης για συνταξιούχους, αγρότες, ενοικιαστές και οικογένειες κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η ακρίβεια, το ενεργειακό κόστος και τα βασικά αγαθά πιέζουν ασφυκτικά τα λαϊκά νοικοκυριά.

Ωστόσο, η πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι μικρομεσαίοι στη Ρόδο και συνολικά στη νησιωτική Ελλάδα, δεν αλλάζει με αποσπασματικά και προσωρινά μέτρα. Τα μέτρα αυτά δεν αντιμετωπίζουν τη ρίζα του προβλήματος, την εκρηκτική αύξηση του κόστους ζωής, την ενεργειακή φτώχεια, τα χαμηλά εισοδήματα και τους μισθούς που εξακολουθούν να υπολείπονται των πραγματικών αναγκών, την έλλειψη ουσιαστικής προστασίας της πρώτης κατοικίας και των υπερχρεωμένων νοικοκυριών.

Την ίδια ώρα, προκύπτει μια σοβαρή αντίφαση που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ενώ γίνεται λόγος για υπερπλεόνασμα που φτάνει τα 12,5 δισεκατομμύρια ευρώ, τα μέτρα που επιστρέφονται στην κοινωνία είναι περιορισμένα και αποσπασματικά, ουσιαστικά «ψίχουλα» μπροστά στο πραγματικό μέγεθος των δημοσιονομικών δυνατοτήτων.

Γεννάται, λοιπόν, ένα εύλογο ερώτημα για κάθε εργαζόμενο και κάθε οικογένεια στη Ρόδο: Από αυτά τα 12,5 δισεκατομμύρια, δεν περισσεύει ένα ουσιαστικό μέτρο για τη μείωση του ΦΠΑ στη νησιωτική Ελλάδα και ειδικά στη Ρόδο; Σε ένα νησί όπου, το κόστος ζωής είναι ήδη αυξημένο, τα καύσιμα και τα βασικά αγαθά επιβαρύνονται λόγω μεταφοράς, η τουριστική ανάπτυξη δεν αποτυπώνεται αντίστοιχα στα εισοδήματα των εργαζομένων, η διατήρηση υψηλών συντελεστών ΦΠΑ επιβαρύνει δυσανάλογα την τοπική κοινωνία. Ιδιαίτερα για τις νησιωτικές περιοχές, όπως η Ρόδος, το κόστος ζωής είναι πολλαπλάσιο και οι ανάγκες μεγαλύτερες, χωρίς να υπάρχει αντίστοιχη στοχευμένη πολιτική στήριξης.

Το Εργατικό Κέντρο Ρόδου τονίζει ότι, τα επιδόματα δεν μπορούν να υποκαταστήσουν αυξήσεις στους μισθούς και συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Η περιστασιακή ενίσχυση δεν μπορεί να καλύψει τη μόνιμη απώλεια αγοραστικής δύναμης. Δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως «μέρισμα ανάπτυξης» μια περιορισμένη ενίσχυση, όταν το συνολικό πλεόνασμα είναι πολλαπλάσιο. Δεν μπορεί η νησιωτικότητα να αγνοείται σε βασικές φορολογικές πολιτικές.

Καλούμε την Κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε ουσιαστικά μέτρα:

·       πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά και ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων

·       μείωση της φορολογίας στα βασικά αγαθά και στα καύσιμα, με έμφαση στη μείωση του ΦΠΑ για τα νησιά, ειδικά μέτρα για τη νησιωτικότητα και το αυξημένο κόστος ζωής

·       ουσιαστική προστασία των λαϊκών νοικοκυριών από τα χρέη και τις κατασχέσεις.

Η κοινωνία δεν χρειάζεται «μέρισμα από το περίσσευμα», αλλά δίκαιη αναδιανομή και σταθερή στήριξη του εισοδήματος και της εργασίας.

Το Εργατικό Κέντρο Ρόδου θα συνεχίσει να διεκδικεί λύσεις που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων και όχι σε επικοινωνιακές διαχειρίσεις της κρίσης. Γιατί η αξιοπρέπεια των εργαζομένων δεν μπορεί να καλύπτεται με «ψίχουλα» όταν τα πλεονάσματα είναι δισεκατομμυρίων.

Οι θέσεις του Εργατικού Κέντρου Ρόδου για τα μέτρα της κυβέρνησης

Από το Εργατικό Κέντρο ανακοινώθηκαν τα εξής:

Τελικά, το περιβόητο «κράτος φιλικό προς τον πολίτη» αποδεικνύεται, για μία ακόμη φορά, φιλικό μόνο προς τα χαρτιά και τις εξαγγελίες. Η σχεδιαζόμενη κατάργηση 120 Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του ΕΦΚΑ δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι μία συνειδητή πολιτική επιλογή απομάκρυνσης του πολίτη από το δικαίωμά του στη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια.

Μεθοδικά και χωρίς ουσιαστικό διάλογο, επιχειρείται η συγκέντρωση όλων των αρμοδιοτήτων σε ένα κεντρικό, απρόσωπο μηχανισμο. Ένα μοντέλο διοίκησης που δεν έχει καμία σχέση με σύγχρονο ευρωπαικό κράτος, αλλά παραπέμπει σε λογικές ελέγχου, αδιαφάνειας και αποκλεισμού.

Αλήθεια, ποιον εξυπηρετεί αυτή η επιλογή;

Σίγουρα όχι το συνταξιούχο που παλεύει για τα ένσημά του.

Σίγουρα όχι τον εργαζόμενο που ζητά το δίκιο του χωρίς να πληρώνει δικηγόρους.

Σίγουρα όχι το νησιώτη που καλείται να μετακινηθεί ή να “συνδεθεί” ψηφιακά σε μία διαδικασία που ποτέ δεν σχεδιάστηκε για αυτόν.

Εξυπηρετεί όμως, ένα κράτος λιγότερο ελεγχόμενο, πιο συγκεντρωτικό και πιο μακριά από την κοινωνία.

Οι Τοπικές Διοικητικές Επιτροπές είναι θεσμοί που ενοχλούν – γιατί λειτουργούν. Γιατί δίνουν φωνή στον πολίτη. Γιατί δεν αφήνουν τις αποφάσεις να περνούν χωρίς κρίση και αντίλογο. Και ακριβώς για αυτό μπαίνουν στο στόχαστρο.

Για τη Ρόδο και συνολικά για τη νησιωτική Ελλάδα, η εξέλιξη αυτή δεν είναι απλώς αρνητική- είναι προκλητική! Σε ένα τόπο που πληρώνει ήδη το κόστος της απόστασης, η Πολιτεία έρχεται να προσθέσει κι άλλα εμπόδια, βαφτίζοντας την ταλαιπωρία σε “εκσυγχρονισμό”.

Το Εργατικό Κέντρο Ρόδου δεν πρόκειται να σιωπήσει.

Γιατί πίσω από κάθε «κατάργηση επιτροπής» κρύβεται μία χαμένη υπόθεση ενός ασφαλισμένου.

Πίσω από κάθε «κεντρικοποίηση» κρύβεται λιγότερη διαφάνεια.

Και πίσω από κάθε «μεταρρύθμιση» αυτού του τόπου κρύβεται μία πολιτική που βλέπει τον πολίτη ως αριθμό.

Απαιτούμε την άμεση απόσυρση της διάταξης.

Απαιτούμε σεβασμό στην περιφέρεια και τους ανθρώπους της.

Απαιτούμε ένα κράτος που να υπηρετεί την κοινωνία – όχι να την εξαντλεί.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους να μην αποδεχτούν σιωπηλά άλλη μία υποβάθμιση της ζωής τους.

Γιατί όταν καταργείται η πρόσβαση στη δικαιοσύνη, δεν μιλάμε για μεταρρύθμιση. Μιλάμε για επιλογή.

Εργατικό Κέντρο: Η νέα “μεταρρύθμιση” που διαλύει την κοινωνική ασφάλιση

Οι Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, Alpha Bank και Eurobank εγκαινιάζουν πρώτες, μια «νέα κανονικότητα», όπου ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος και ο άνεργος καλούνται να πληρώνουν 0,60 και 0,80 ευρώ τον μήνα απλώς και μόνο για να διατηρούν τον μισθό ή τη σύνταξή τους σε έναν λογαριασμό.

Μπορεί το ποσό να φαίνεται μικρό. Όμως, με εκατομμύρια καταθέτες και πολλαπλούς λογαριασμούς, μετατρέπεται σε εκατομμύρια ευρώ σταθερού ετήσιου εσόδου για τις τράπεζες – σε μια περίοδο που ήδη καταγράφουν υψηλή κερδοφορία και προχωρούν σε γενναίες διανομές κερδών.

Η επίκληση «λειτουργικού κόστους» και «τεχνολογικών επενδύσεων» δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη μετακύλιση του κόστους στους πολίτες. Η μισθοδοσία δεν είναι πολυτελής υπηρεσία. Είναι βασική κοινωνική και οικονομική λειτουργία.

Θυμίζουμε ότι η Κυβέρνηση το 2025 αναγκάστηκε να νομοθετήσει περιορισμούς στις τραπεζικές προμήθειες (εμβάσματα, πληρωμές, ΑΤΜ), μετά από τις ενέργειες που ξεκίνησε το Εργατικό Κέντρο Ρόδου. Αντί, όμως, οι τράπεζες να συμμορφωθούν, επανέρχονται από την «πίσω πόρτα» με νέες πάγιες χρεώσεις.

Το Εργατικό Κέντρο Ρόδου:

·        Απαιτεί την άμεση διασφάλιση δωρεάν βασικού λογαριασμού για μισθωτούς, συνταξιούχους και ανέργους.

·        Ζητά από την Κυβέρνηση να παρέμβει άμεσα και να μην επιτρέψει τη γενίκευση αυτής της πρακτικής.

·        Καλεί τους εργαζόμενους να ελέγχουν τους όρους των λογαριασμών τους και να αντιδρούν σε κάθε αυθαίρετη επιβάρυνση.

Δεν είναι αποδεκτό, σε μια εποχή ακρίβειας και πίεσης των εισοδημάτων, οι τράπεζες να δημιουργούν νέα «χαράτσια» πάνω στους μισθούς και τις συντάξεις.

Ο τραπεζικός λογαριασμός δεν είναι προϊόν πολυτελείας. Είναι κοινωνικό δικαίωμα.

Αρκετά με τα κέρδη τους στις πλάτες μας.

Το Εργατικό Κέντρο Ρόδου καταγγέλλει τη νέα πρακτική των τραπεζών να επιβάλλουν μηνιαία χρέωση στους λογαριασμούς

Η χθεσινή  συνέντευξη  του Πρόεδρου του Εργατικού Κέντρου Ρόδου, δεν ήταν μια αποσπασματική τοποθέτηση. Ήταν η συνέχεια μιας διαχρονικής στάσης του Εργατικού Κέντρου Ρόδου απέναντι σε ένα μοντέλο που διαμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας.

Στην περιοχή μας καταγράφονται πάνω από 15.000 αιτήματα για μετακλητούς εργαζόμενους. Ο αριθμός αυτός από μόνος του αποτυπώνει ότι δεν μιλάμε πλέον για «συμπληρωματικό εργαλείο», αλλά για συστηματική αναδιάρθρωση της αγοράς εργασίας στον τουρισμό.

Η επιστολή της Πανελλήνια Ομοσπονδ΄’ία Ξενοδόχων προς το Υπουργείο επιβεβαιώνει αυτό που ως Εργατικό Κέντρο λέμε εδώ και χρόνια:΄’
αντί να θεραπεύονται τα αίτια, επιλέγεται η εύκολη λύση της αντικατάστασης.

Και ποια είναι τα αίτια;
– Η εντατικοποίηση και οι εξαντλητικοί ρυθμοί.
– Το κόστος στέγασης στα νησιά.
– Και κυρίως, η ανεπαρκής διάρκεια του επιδόματος ανεργίας.

Εδώ και χρόνια ζητάμε ,την επιμήκυνση της επιδότησης ανεργίας τουλάχιστον στους πέντε (5) μήνες, ώστε ο εργαζόμενος του τουρισμού να μπορεί να επιβιώσει τον χειμώνα με αξιοπρέπεια και να έχει εισόδημα για όλο το χρόνο . Το αίτημα αυτό δεν συζητείται ουσιαστικά. Αντίθετα, συζητείται πώς θα επιταχυνθούν οι μετακλήσεις.
Συζητείται πώς θα γίνουν πιο γρήγορες οι visa. Συζητείται πώς θα διευκολυνθεί η «κινητικότητα» μεταξύ εργοδοτών.

Εύλογα κάνουμε το ερώτημα ,μήπως δεν ενισχύεται το επίδομα ανεργίας γιατί κάποιοι έχουν ήδη αποφασίσει ότι το μοντέλο θα στηριχθεί αλλού;
Μήπως η στρατηγική επιλογή είναι η δημιουργία μιας μόνιμης δεξαμενής εξαρτημένων, ευάλωτων και απόλυτα ελεγχόμενων εργαζομένων;

Η πρόταση περί «αποζημίωσης εργοδότη» σε περίπτωση αλλαγής εργασίας δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Αγγίζει τον πυρήνα της ελευθερίας εργασίας, που κατοχυρώνεται στο άρθρο 22 του Συντάγματος. Ο εργαζόμενος δεν μπορεί να μετατρέπεται σε αντικείμενο οικονομικής διαπραγμάτευσης μεταξύ επιχειρήσεων.

Η εργασία δεν είναι επένδυση προς μεταπώληση, δεν είναι εμπόρευμα .,δεν είναι συμβόλαιο ιδιοκτησίας.

Αν η αγορά «γεμίσει» με εργαζόμενους που εξαρτώνται πλήρως από διοικητικές εγκρίσεις, από άδειες παραμονής και από εργοδότες που διαχειρίζονται τη μετακίνησή τους, τότε δεν μιλάμε για ευελιξία. Μιλάμε για ένα σύγχρονο μοντέλο εργασιακής εξάρτησης, που θα  πιέζει  τα εργασιακά δικαιώματα ,θα  δημιουργεί ανταγωνισμό προς τα κάτω, θα αλλοιώνει το τουριστικό προϊόν, όταν η ποιότητα αντικαθίσταται από τη διαρκή ανακύκλωση προσωπικού.

Ο τουρισμός της Ρόδου δεν μπορεί να βασιστεί σε εργαζόμενους δύο ταχυτήτων.
Δεν μπορεί να βασιστεί σε ένα σύστημα που δεν στηρίζει τον ντόπιο εποχικό εργαζόμενο τον χειμώνα, αλλά επιταχύνει τη διαδικασία αντικατάστασής του το καλοκαίρι.

Αν θέλουμε βιώσιμο τουρισμό, πρέπει να επενδύσουμε στη σταθερή εργασία, στην αξιοπρεπή επιδότηση ανεργίας, στη στέγαση και στην ουσιαστική προστασία των δικαιωμάτων για όλους.

Η ανάπτυξη χωρίς κοινωνική ισορροπία δεν είναι πρόοδος.
Και η εργασία χωρίς ελευθερία δεν είναι εργασία με αξιοπρέπεια.

Το μόνο πράγμα  που κρατάει όρθια την οικονομία είναι ο τουρισμός και οφείλετε να το προστατεύετε  κύριοι, δεν είναι όλα κέρδος, δεν είναι όλα αριθμοί.

Εργατικό Κέντρο: Ο τουρισμός της Ρόδου δεν μπορεί να βασιστεί σε εργαζόμενους δύο ταχυτήτων